Chapter XIX: The Great Pretender!

“Uh….” bigla nalang nasabi ng taong nasa basement “kamahalan? Me problema ho ba?” tanong ng tauhan niya na tumayo ito at naglakad sa harap ng mesa niya “tila.. hindi ko na ata nararamdaman ang dilim ni Julian” sabi nito. “Po?” takang tanong ng tauhan niya “ipatawag si Enrico” utos ng amo niya “masusunod kamahalan” sagot ng tauhan niya na agad itong umalis at lumabas ng silid. “Ano ang nangyari sa’yo Julian? Bakit bigla ka nalang nawala? Hmmm…” alalang sabi nito “bakit parang nag-aaalala ka sa kanya?” tinig ng babae sa likuran niya “hindi naman, mas gusto ko kasing nararamdaman ko siya kesa nawawala nalang siya bigla” sabi ng lalake sa kanya.

“Yun ba talaga ang dahilan?” tanong ng babae sa kanya na nilingon niya ito at tiningnan niya ng masama “hahaha.. kalma lang, gusto ko lang malaman kung kasapi pa ba kita ngayon na bumalik na muli siya” sabi ng babae sa kanya. “Huwag kang mag-alala kasapi mo pa ako ngayon pero, sa oras na me gagawin ka sa likuran ko” biglang hinugot niya ang espada niya at tinuon niya ito sa babae “ako mismo ang puputol sa ulo mo!” banta niya. “Hahahaha.. alam nating hindi mo kayang gawin yan sa akin” sabi ng babae na naglakad itong lumapit sa kanya at hinawakan siya nito sa balikat “dahil ako ang dahilan kaya nabubuhay ka ngayon” sabi ni Olivia sa kanya.

“Hayaan muna nating magpahinga si Julian, Isabella” sabi ni manang Zoraida sa akin “sige po” sagot ko sa kanya na hinayaan lang naming natulog sa kwarto si Julian, pumunta ako sa kabilang silid kung saan natutulog si Elizabeth. “Ako na ang bahala sa kanya” sabi ko kay manang “sige, maghahanda ako ng gamot para sa kanya” sabi niya “salamat po, manang Zoraida” sabi ko sa kanya “walang anuman ito, sige asikasuhin mo muna ang kapatid mo” sabi niya na pumasok na ako sa loob ng kwarto. “Issa… Issa..” tawag niya sa akin habang nakapikit ang mga mata niya “nandito ako sis, huwag kang mag-aalala ligtas ka dito” sabi ko sa kanya.

“Na.. nasaan ako?” tanong niya “nasa bahay ka ng mga kaibigan ko” sagot ko sa kanya “ate.. huhu.. ate..” naiiyak niyang sabi “nandito ako, hinding-hindi na tayo maghihiwalay” sabi ko sa kanya. Hinimas ko ang ulo niya na pinikit niya muli ang mga mata niya kaya humiga ako sa tabi niya at niyakap siya. “Ano ang ginawa ni papa sa’yo, Elli?” tanong ko sa kanya na nanginginig ito sa sinabi kong “papa” “ssshhhh… nandito si ate.. nandito ang ate.. walang masamang mangyayari sa’yo habang kasama mo ako” pasiguro ko sa kanya. Samantala sa labas “ano ang gagawin natin kay Boyet?” tanong ni Zoraida kay Dante “tatanungin natin siya kung ano ang alam niya sa taong yun” sagot ni Dante na nilapitan nila si Boyet na ngayon ay natutulog sa upoan niya.

“Boyet! Boyet! Gumising ka!” sabi ni Dante sa kanya na nagulat pa ito nung nakita niya ang dalawa “ba.. bakit? Ano ang kailangan niyo sa akin?” tanong ni Boyet sa kanila “tungkol sa gusaling binabantayan mo, ano pa ba ang alam mo?” tanong ni Dante sa kanya. “Ako na ang bahala sa kanya, Dante” sabi ko sa kanila nung lumabas ako ng kwarto ni Elizabeth “Isabella” tawag ni manang sa akin “natulog na ulit ang kapatid ko, Boyet mag-usap tayo” sabi ko sa kanya na tumayo ako sa harapan niya “walang mangyayari sa’yo dahil kailangan ka namin at isa pa alagad parin ako ng batas kaya makakasiguro kang ligtas ka dito” sabi ko sa kanya.

“Kalagan niyo ako at nagugutom ako” sabi niya sa amin “sige, kakalagan ka namin at pakakainin ka namin pero ikwento mo lahat sa amin ang nalalaman mo” sabi ko sa kanya “o.. opo Tenyente” sagot niya sa akin. Pagkatapos kalagan at kumain “noong una nung hinire ako ng papa mo trabaho ko lang talaga ang magronda sa taas” panimula niya “nung una yun lang talaga ang trabaho ko pero nung me nasaksihan akong pangyayari sa building na yun kinuha na niya akong magbantay sa basement” kwento niya. “Ano pa?” tanong ko “akala ko mamamatay na ako sa gabing yun dahil yung basement na pinasukan namin puno ito ng mga..” kwento niya “mga ano?” tanong ni Dante “puno ito ng mga aparatus.. yung ginagamit sa laboratoryo” kwento niya.

“Ano ang ibig mong sabihin?” tanong ni manang sa kanya “kita niyo tumayo na ang balahibo ko” sabi niya sa amin “ano ba kasi ang nakita mo, Boyet?” tanong ko sa kanya “mga..tao” sabi niya na nagulat kaming lahat. “Tao?” takang tanong ni Melinda “oo, mga tao ang laman nito at tila ginagamot ang mga sugat nila” kwento ni Boyet “anong klasing mga tao?” tanong ni Dante “mga katulad ko ba?” dagdag niya. “Mga bampira ba sila?” tanong ni manang “mga aswang?” tanong ko na umiling si Boyet “hindi.. hindi Lobo, hindi Bampira at lalong hindi Aswang” sagot ni Boyet “ano pala?” tanong ko na biglang lumabas sa kwarto si Julian at nagising na pala ito na napatingin kami sa kanya “KATULAD NIYA!” sigaw ni Boyet na nagulat kaming lahat.

“Ma…mga Bailan?” napaatras sa gulat si Dante at tila hindi makapaniwala sa narinig niya “Dante.” tawag ni manang sa kanya “paano mo naman nasabi na katulad ni Julian ang nakita mo?” tanong ko sa kanya. “Hindi ako nagkakamali, yung tattoo niya sa kanang balikat katulad dun sa tattoong nakita ko sa mga taong nasa loob ng salamin na yun” paliwanag ni Boyet. “Ano itong nariring ko tungkol sa mga Bailan?” tanong ni Julian “imposible ito, naubos ang lahat ng Bailan nung inatake sila ng mga sundalong Kastila” sabi ni Dante “ano ang tungkol sa Bailan?” tanong muli ni Julian na kinwelyuhan niya si Boyet “ANO ANG SINASABI MO TUNGKOL SA MGA BAILAN?!” galit na tanong ni Julian sa kanya.

“Julian, kumalma ka!” sabi ni manang sa kanya “hindi ako nagkakamali, ang araw na nakalagay sa kanang braso nila ang kaparehong araw na nasa braso mo” sabi ni Boyet sa kanya “haahh..haahhh..im…. imposible ito..” sabi ni Julian na bigla siyang napaatras palayo kay Boyet. “Ano ba ang meron sa mga Bailan?” tanong ni Boyet sa amin “sila ang pinakamagaling na mandirigma noon” sabi ni Dante “alam ko, dahil nandun ako noon nung sumabak sila sa gyera laban sa mga aswang” dagdag niya. “Paano nangyari ito? Halos mag dadalawang daang taon na ang nakakalipas” sabi ni Julian. “Heneral, delikado ito kung hawak nila ang mga Bailan” sabi ni Melinda sa kanya “alam ko, ito siguro ang malaking pinaplano nila” sabi ni Dante.

“Ano ang gagawin natin? Kung mga Bailan ang makakalaban natin tiyak ang kamatayan natin” sabi ni Melinda “hindi pa ba nakauwi si Solomon?” tanong ni Dante sa kanya “tatawagan ko sila sa telepono” sabi ni Melinda. “Dante” tawag ni manang sa kanya “hindi ko na alam ang gagawin ko kung totoo ang sinasabi ng taong ito, Zoraida” sabi ni Dante sa kanya “ang magagawa natin ay pasukin natin ang basement ng building at tingnan natin kung totoo ba ang sinasabi niya” sabi ko sa kanila. “Delikado ito at lubhang mapanganib ang ideyang yan” sabi ni Dante sa akin “talagang masama ang pinaplano niyo dahil me mga halimaw na nagbabantay sa mismong elevator pababa ng basement” sabi ni Boyet sa amin.

“Bakit hindi namin nakita ito nung pinasok ni Julian ang isipan ni Elizabeth?” tanong ko “dahil siguro hindi pa nakita ng kapatid mo ang mga ito” sabi ni Boyet sa akin “nakita mo sila?” tanong ni Julian. “Oo, kaya nga natatakot ako nung makita ko ang kapatid mo” sabi niya “bakit? Ano ang meron sa kapatid ko?” tanong ko sa kanya “isa siya sa apat na tagabantay ng sino mang nakatira sa basement na yun” sabi ni Boyet. “Sino-sino ba sila?” tanong ni Dante “ang papa mo si Don Enrico, yung kapatid mo si Elizabeth, me isa pang tao sa loob na mas malakas at dalubhasa sa pakikipaglaban at yung pang apat… hindi ko na alam dahil ni minsan hindi ko ito nakita” kwento ni Boyet sa amin.

“Paano mo nalaman ito?” tanong ni Melinda na tumingin sa amin si Boyet at tumingin siya sa akin “dahil sa kapatid niya” sagot niya “si Elizabeth ang nagbigay sa akin ng impormasyong ito” dagdag niya. Napatingin ako sa pintuan ng kwarto ni Elizabeth “ayaw na niyang sumali sa takbo ng kulto nila pagkatapos niyang makita ang maraming taong nakalagay sa loob ng kwadradong salamin” kwento ni Boyet. “Siya ang nagsuggest sa papa mo na gamitin ako at si Nelson dahil sa ganitong paraan mailabas ko ang impormasyong ito, impormasyong hindi ko alam kung saan ko ibibigay” naluluhang sabi niya na tinakpan niya ang mukha niya. “Ito siguro ang sinabi ni Elli sa akin na parte ako sa planong ito” sabi ko “mabait nga talaga ang kapatid mo, Isabella” sabi ni manang sa akin na napangiti ako.

“Kailangan nating pasukin ang basement na yun” sabi ni Julian sa amin na nakatingin kaming lahat sa kanya “bakit?” tanong niya “paano nangyaring naging mortal ka muli, Julian?” tanong ni manang Zoraida sa kanya. “Hindi ko alam kung paano, pero nung nandun ako sa Isla ganito din ang nangyari sa akin” kwento niya “anong Isla?” tanong ko “ang dating Isla ng mga Bailan” sagot niya sa amin “teka, hindi ba lumubog na yun noon?” tanong ni Dante sa kanya. “Oo, pero me mahiwagang bumabalot sa Islang yun dahil nakatira doon ang lahat ng espada ng mga dating pinuno ng Kuro” kwento niya. “Kaya pala wala na sa’yo ang espada ni Lorenzo?” tanong ni Dante “oo, at me nakausap akong matanda pero hindi ko na naitanong ang pangalan niya” kwento niya.

Sinundot ni manang si Julian “hindi ako makapaniwala na mortal kana ngayon, Julian” sabi ni manang sa kanya “Julian!” tawag ng isang tao sa me pintuan na napalingon kaming lahat “Solomon!” tawag ni Melinda na agad siyang lumapit sa kanya. “Mahal ko” sabi ni Solomon “ina” sabi ng apat niyang kasama “Heneral, nandito pala kayo” sabi ni Solomon nung lumapit ito sa amin at sabay nilang niyuko ang mga ulo nila. “Patawad kung hindi ka namin naabisuhan Solomon” sabi ni Dante sa kanya “walang anuman yun Heneral” sagot niya na napatingin siya kay Julian “ha.. hahaha.. ikaw ba talaga ito, kaibigan?” tanong niya kay Julian na napabugnot si Julian “kilala mo ako Solomon” sagot ni Julian sa kanya na lumapit sa kanya si Solomon at niyakap siya nito ng mahigpit.

“Sa wakas, nagbalik kana sa dati!” sabi ni Solomon sa kanya “Solomon.. nahihirapan akong huminga..” sabi ni Julian sa kanya na agad siyang bumitaw “natutuwa lang akong makita kang ganito muli, kaibigan” sabi ni Solomon sa kanya. “Huwag kayong matuwa, dahil pansamantala lang ito” sabi ni Julian sa amin “pansamantala?” tanong ni Solomon “nararamdaman kong natutulog lang sa loob ko ang mga kaluluwa nila” sabi ni Julian sa amin. “Nararamdaman mo sila?” tanong ko “oo, wala kayong nakitang lumabas na kaluluwa sa katawan ko, hindi ba?” tanong niya na umiling kami “nasa loob ko parin sila, ang hindi ko lang alam kung bakit naging mortal muli ako” sabi niya sa amin.

“Ano man yan, natutuwa parin akong makita muli kitang ganito” nakangiting sabi ni Solomon “Heneral, bakit nga pala kayo naparito?” tanong ni Ramir sa kanya “inatake kami ng mga aswang kaya kami napunta dito at pasensya kana Solomon kung dito kami nagtago” sabi ni Dante sa kanila. “Kalimutan mo na yun Heneral, natutuwa pa nga akong narito kayo” sagot niya “mabuti kung ganun” sabi ni Dante sa kanya “kumusta ang lakad niyo kagabi?” tanong ni Melinda sa kanila “ina, me namataan nanaman kaming mga aswang malapit sa subdivision natin” balita ni Raul. “Meron din kaming napansin sa isang gusali dito sa siyudad” balita ni Ramir.

Napansin kong nakatitig lang kay Julian ang isa sa anak ni Solomon kaya lumapit ako kay Julian at hinawakan siya sa balikat na napalingon siya sa akin “me kailangan ka, Isabella?” tanong niya sa akin. “Wala” sagot ko sa kanya na nginitian ko lang siya at tumingin dun sa dalagang nakatinigin sa kanya na tingin ko naiintindihan niya ata kaya umalis ito at pumunta ng kusina. “Ano ang pangalan ng gusaling pinuntahan niyo?” tanong ko sa kanila “Rosales Industry” sagot ni Ramir na nagkatinginan kami sa sinabi nila “bakit?” tanong ni Solomon “kailangan nating pasukin ang gusaling yun” sabi ni Dante. “Bakit? Ano ba ang meron sa gusaling yun?” takang tanong ni Solomon “kung totoo man ang sinabi ni Boyet, ang mga Bailan” sabi ni Dante na kinagulat ni Solomon.

Habang nag-uusap sila sa sala pumasok muna ako sa kwarto kung nasaan nakahiga si Elizabeth kasama ko si Julian “sis, nagugutom ka ba?” tanong ko sa kanya na binuka niya ang mata niya at nagulat ito nung nakita niya si Julian. “Huwag kang mag-aalala hindi ka niya sasaktan” sabi ko dahil umatras ito at sumandal sa headboard ng kama “sis, sis huwag kang matakot sa kanya” sabi ko sa kanya dahil kita ko sa mga mata niya ang takot niya kay Julian. “Si.. sigurado ka?” tanong ng kapatid ko sa akin “oo, sis me itatanong ako sa’yo” sabi ko sa kanya na nakatingin parin siya kay Julian “sis” tawag ko sa kanya na lumingon siya “me gusto akong malaman sa’yo” sabi ko sa kanya na tumango lang siya.

Umupo ako ng maayos habang nakatayo lang malapit sa pintuan si Julian “sis…. tungkol sa kompanya..” panimula ko “… ano ba ang… nasa likod nito?” tanong ko sa kanya na tumigin siya sa akin at kay Julian at tumingin muli siya sa akin. “..Dilim..” sagot niya na napapikit nalang ako “sino ang nasa likod nito?” tanong ni Julian sa kanya “… hindi ko alam kung sino dahil.. dalawa sila.. dalawa silang nakakausap namin ni papa” sagot ng kapaitd ko. “Namumukhaan mo ba sila?” tanong ko “hindi, nagtatago lang sila sa dilim sa tuwing pinapababa nila ako sa basement” sagot niya “alam mo ba ang pangalan nila?” tanong ni Julian.

“..Nabanggit minsan ni papa ang pangalan nung babae… Oli… Olivia…” sagot niya “hmmm…” nalang si Julian “sigurado ka bang Olivia ang narinig mo?” tanong ko sa kanya “oo, hindi ako nagkakamali” sabi niya sa akin. “Maniwala ka sa akin ate, hindi ko kasalanan ang atakihin kayo” sabi niya sa akin “natatandaan mo ang nangyari kahapon?” tanong ko sa kanya “oo, patawarin mo din ako sa ginawa ko kay Ben” naiiyak niyang sabi sa akin. “Wala yun, kalimutan mo na yun Elli” sabi ko na nagyakapan kaming dalawa “ano ang meron sa basement na yun?” tanong ni Julian sa kanya na bumitaw sa pagkayakap sa akin ang kapatid ko at sabing “…mga tao.. mga taong dapat nilagay na sa limot” sagot niya.

“Totoo pala ang sinabi ni Boyet” sabi ni Julian sa akin “si Boyet, nasaan si Boyet?” tanong niya sa akin “nasa labas siya, huwag kang mag-alala ligtas siya” sabi ko “hindi…ate.. hindi tayo ligtas!” nagpapanic na sabi ng kapatid ko. “Ano ang ibig mong sabihin?” gulat kong tanong ko sa kanya “SI BOYET ANG PANG APAT NA TAGA BANTAY NG BASEMENT!” sigaw ng kapatid ko na bigla nalang pumasok sa pader sina Solomon at Dante at bumagsak sila sa gilid ng kama. “HALIMAW!” narinig naming sigaw mula sa labas kaya agad akong tumayo kasama si Julian at nakita namin si Boyet na naging aswang ito.

“PUNYETA KA BOYET!” sigaw ko sa kanya “HAHAHA PARA SA KAMAHALAN!” natatawang sabi niya na sinuntok niya ang mga anak ni Solomon at natapon sila at tumama sa pader “BOYET!” sigaw ni manang Zoraida.”HAHAHA AKIN KA TANDA!” sigaw niya na bigla nalang me lumabas na itim na kadena sa sahig at bumalot ito kay Boyet “hindi ko alam kung hanggang kelan ko siya mapipigilan” sabi ni manang sa amin kaya agad umatake ang mga Lobo kay Boyet na naputol niya ang kadenang nakabalot sa kanya at na suntok niya ang mga umataking Lobo “HAHAHAHA!” tumawa si Boyet dahil parang wala lang sa kanya ang mga ito.

“LUMAYO KA ISABELLA!” sigaw ni Dante sa akin dahil nakatoon na ang atensyon ni Boyet sa akin ng biglang me patalim na sumaksak sa leeg niya na agad niya itong tinaggal at sumirit ang dugo niya sa sahig. “Punyeta ka!” galit na sabi niya kay Julian na binato muli siya ng patalim na tumama sa dibdib niya “tingin mo nasasaktan ako sa mga atake mo? Nagkakamali ka bata!” sabi ni Boyet sa kanya na umabante si Boyet papunta kay Julian. “JULIAN!” sigaw ni Solomon na binato niya ang espada niya na sinalo ito ni Julian at umabante din siya “AKIN KA!!!” sigaw ni Boyet na biglang nag slide sa sahig si Julian at dumaan siya sa pagitan ng mga paa ni Boyet sabay hawak niya sa hita na napalipad siya sa ere at doon tinaas ang espada niya at sinaksak si Boyet sa batok na tumagos ito sa lalamunan niya.

“GAH..AAHHHH..GAAGGGGHHH…” parang nagmomog si Boyet dahil sa dugong bumara sa lalamunan niya na hindi pa nakuntento si Julian me patalim pa siyang hinugot sa likuran niya at sinaksak niya sa ulo si Boyet dahilan kaya ito bumagsak sa sahig at namatay. Napatigil kaming lahat nung napatay ni Julian si Boyet na parang normal lang para kay Julian ang ginawa niyang pagpatay kay Boyet dahil pagkatapos niyang patayin ito lumapit siya sa akin at tinanong ako kung ok lang ba ako. “Nakalimutan ko… ” sabi ni Solomon “ang ano ama?” tanong ni Ramir “nakalimutan kong isa palang Bailan si Julian” sagot niya “kung ganito lumaban ang mga Bailan, isipin mo ang maraming katulad niya ang aataki sa atin” sabi ni Raul.

Tinulongan akong tumayo ni Julian at pumasok kami sa kwarto na nakita namin sa gilid ng kama si Elizabeth at takot na takot ito “sis, ok na wala ng..” tinulak niya ako palayo at kita kong takot na takot siya kay Julian. “Ba… Bailan… Bailan…” takot na sabi ng kapatid ko na napatingin ako kay Julian “bakit takot ka sa kanya? Elli… sabihin mo sa akin.. bakit takot ka sa kanya?” pamimiliti kong tanong sa kapatid ko na pumasok narin silang lahat sa kwarto. “Ba…..huhu… siya… sila…. sila ang dahilan… ang dahilan…” sabi ng kapatid ko “ang ano? Elli.. ano?” tanong ko sa kanya “…ang… magiging dahilan para maubos ang mga taong mortal sa sanlibutan huhuhu..” naiiyak na sabi ng kapatid ko.

Nagkatinginan silang lahat “paano maging dahilan ang mga Bailan matagal na silang patay at si Julian nalang ang natitirang Bailan sa mundong ito” sabi ni Dante sa kanya “hindi, nagkakamali kayo” sagot ng kapatid ko. “Ipaliwanag mo sa amin, Elizabeth” sabi ni manang Zoraida sa kanya “..huhu…me.. tinatagong maraming buto ang Reyna ng mga aswang.. at nabanggit niya na ang mga butong yun ang magiging susi sa pagbabalik niya sa kapangyarihan” kwento niya sa amin. “Kaninong mga buto ang hawak niya?” tanong ni Solomon sa kanya “.. Bailan..” sagot ni Elizabeth na nagulat kaming lahat. “Ibig sabihin nito totoo nga talaga ang sinabi ni Boyet sa amin” sabi ni manang Zoraida “hindi lang yun, dalawang daang taon noon me isang tao siyang binuhay at ito ang naging kanang kamay niya na kasama niya ngayon sa basement ng building namin” kwento ni Elizabeth.

“Dyos ko… ” narinig kong sabi ni Melinda na humawak ito sa braso ni Solomon “Heneral, yun yung taong nakalaban natin noon” sabi ni Solomon kay Dante “hmm.. baka nga” sagot ni Dante na lumapit siya kay Elizabeth. “Kailangan namin ang tulong mo para mapasok namin ang basement ng kompanya niyo” sabi ni Dante sa kanya na tumingin sa akin ang kapatid ko “Elli, kailangan natin silang mapigilan” sabi ko sa kanya na tumango ang kapatid ko. “Hindi madaling pumasok sa loob, kung tingin mo walang nagbabantay pero nasa anino lang sila nakatago” sabi ng kapatid ko “ngayon na kasapi kana namin, pwede mo kaming tulongan pumasok sa loob” sabi ni Dante sa kanya.

“Hindi ganun kadali, mararamdaman nilang hindi na ako aswang” sabi ng kapatid ko na tumingin kaming lahat kay Julian “bakit? Kung iniisip niyong maibabalik ko ang pagiging aswang niya nagkakamali kayo, pati ako nagugulohan kung bakit naging mortal muli ako sa kanya pa kaya” sabi ni Julian sa amin. “Elizabeth, me alam ka ba sa sinasabi nilang plano?” tanong ni manang Zoraida sa kanya “plano?” nagtaka ang kapatid ko na napatingin ito sa akin “oo, ginamit ni Julian ang kapangyarihan niya para makapasok sa isipan mo kaya nalaman namin ito” sabi ko sa kanya. “Sabihin mo sa amin Elizabeth kung ano ang pinaplano nila” sabi ni Dante sa kanya.

“Hindi ko alam ang detalye kasi hindi ako sinasama ni papa sa tuwing nagmemeeting sila tungkol nito.. pero… ” sabi ng kapatid ko “pero ano?” tanong ko “ang alam ko lang tinatawag nila itong eclipse ” sabi niya. “eclipse ?” takang tanong ko “teka. me paparating na lunar eclipse sa susunod na linggo” sabi ni Mariz “huwag mong sabihin, sa gabing yun nila gagawin ang plano nila?” tanong ni Dante. “Bakit eclipse ?” tanong ko sa kapatid ko “me taglay kasing kapangyarihan ito para sa aming nasa dilim, Isabella” paliwang ni manang Zoraida sa akin “hindi maganda sa aming mga Lobo yan dahil nawawalan kami ng lakas” sabi ni Solomon.

“Iba sa aming mga mangkukulam dahil nakakadagdag ang dilim sa kapangyarihan namin” sabi ni manang “lalo na sa mga aswang” sabi ni Elizabeth na bigla akong kinilabutan. “Ngayong alam na natin kung kelan ito mangyayari ang tanong kung ano ang mangyari?” tanong ni Dante “me mga tao silang binuhay na nakalagay sa kwadradong salamin na me tubig” sabi ni Elizabeth “ang mga Bailan?” tanong ni Julian. “Hindi ko alam pero ang narinig ko dati itong kalaban ng mga aswang na naubos noon nung umatake ang magkasamang aswang at sundalong kastila, nahirapan pa daw silang patayin ang mga ito dahil sa kakayahan nilang lumaban, lalong-lalo na ang mag-asawang namuno sa kanila noon” kwento ni Elizabeth na napaluhod si Julian

“Julian, ano ang nangyari sayo?” tanong ni manang Zoraida sa kanya “Solomon, Dante, mga kasama… hindi ko alam kung paano ko ito sasabihin sa inyo” sabi ni Julian sa amin “ang ano, Julian?” tanong ni Solomon sa kanya. Tumingin sa akin si Julian at sabing “kompirmado ang sinabi ni Boyet, mga Bailan nga ang nasa basement ng gusali nina Isabella” sabi niya sa amin na napaisip kaming lahat. “Ama, alam kong kinwento mo na sa amin ang tungkol sa mga Bailan at sa kakayahan nila, sa pinakita ni Julian kanina tingin ko hindi lang isang Tribu ang kailanganin natin” sabi ni Ramir sa kanya. “Alam ko anak, alam ko” sagot ni Solomon na lumapit siya kay Dante “Heneral, oras na siguro para ipunin ang mga tauhan natin, kung totoong ngang mga Bailan ang makakalaban natin” sabi niya kay Dante.

“Aaminin ko sa inyo, nangatog ang tuhod ko nung marinig ko galing sa Boyet na yun na mga Bailan ang nakatago sa basement na yun” sabi ni Dante “pero mas lalong tumayo ang balahibo ko kung ang buong Kuro ang makakalaban natin” sabi ni Dante na napahimas ito sa braso niya. “Ganun ba talaga ka lakas ang mga Bailan?” tanong ni Mariz “naktia mo si Julian kanina hindi ba?” tanong ni Raul “oo, bakit?” tanong niya “hindi nag ensayo si Julian sa mga Bailan at ganun na siya kagaling kung lumaban mas magaling pa ang purong sundalong Bailan sa kanya” sabi ni Raul sa kanya. “Kailangan nating bumalik sa gubat” sabi ni Dante “para pagplanohan ang parating na digmaan” dagdag niya. “Maiiwan kami dito Heneral para magbantay” sabi ni Solomon “sige” sagot ni Dante.

“Isasama natin si Elizabeth” sabi ko na sumang-ayon naman si manang Zoraida “mabuti na yan para hindi na siya muli mahulog sa dilim” sabi niya “mga anak, sumama na kayo sa kanila” sabi ni Solomon sa mga anak niya. “Pero ama, gusto naming…” sabi ni Raul “huwag na kayong kumontra sundin niyo nalang ang inuutos ko” sabi ni Solomon sa mga anak niya “mahal, mag-ingat ka dito” sabi ni Melinda sa kanya. “Huwag kang mag-alala, sa oras na me gulo alam ko na ang gagawin ko” sabi ni Solomon kay Melinda na nagyakapan silang dalawa at tinulongan kong itayo si Elizabeth. “Jasmine” sabi ni Dante na tinaas ni Jasmine ang mga kamay niya at bumukas ang portal sa harapan namin “mauna na kayo” sabi ko sa kanila.

“Paano ka?” tanong ni Julian “ate sumabay kana” sabi ng kapatid ko sa akin “me kukunin lang ako sa apartment ko” sabi ko sa kanila “Jasmine pwede bang samahan mo ako?” tanong ko sa kanya. “Walang problema Issa” sabi niya “ano ba ang kukunin mo sa apartment mo?” tanong ni Julian sa akin na napangiti ako “basta lang” sagot ko sa kanya na pumasok na sila sa loob ng portal at naiwan kaming tatlo ni Solomon at Jasmine sa bahay. “Mag madali kayo habang naka taas pa ang araw” sabi ni Solomon sa amin na naghahanda narin ito “salamat Solomon” sabi ko sa kanya “hindi, ako dapat ang magpasalamat sayo, Isabella” sabi niya sa akin “bakit?” tanong ko.

“Kung hindi dahil sa’yo, matagal na sigurong nawala si Julian” sabi niya na napangiti ako dahil kapangalan at kamukha ko ang naging kasintahan ni Julian noon. “Mag ingat ka Solomon” sabi ko sa kanya “huwag niyo na akong alalahanin, magmadali kayo” sabi niya sa amin na nagbukas ng portal si Jasmine papunta sa apartment ko at pumasok na kami sa loob at lumabas kami sa sala. “Ano ba ang ginagawa natin dito?” tanong ni Jasmine sa akin na sumunod siya sa kwarto ko “tulongan mo ako” sabi ko sa kanya na inangat namin ang kama ko at nung naalis na namin ito sa bedframe nanlaki ang mata niya nung makita ni Jasmine ang nakatagong mga armas sa ilalim nito.

“Ang dami nito” sabi niya sa akin “hehehe stash ko ito” sabi ko sa kanya na kinuha ko ang duffle bag sa kabinet at pinasok ang mga baril na magkasya sa bag at mga bala nito. “Me isang lugar pa tayong dadaanan kung maari?” tanong ko sa kanya “walang problema, Issa” sagot niya na nagbukas siya ng portal at lumabas kami at nakatyo sa harap ng malaking pintuan “Issa, hindi ako pwede dyan” sabi ni Jasmine sa akin “pasensya na, ako na ang bahala dito” sabi ko sa kanya na bigla nalang nawala sa paningin ko si Jasmine kaya pumasok na ako sa loob. Naglakad ako sa gitna ng isle at nakita ko ang taong pakay ko “Father Henry!” tawag ko sa kanya na napalingon ito sa akin “oh, Issa ikaw pala” nagmano ako sa kanya “ano ang maipaglilingkod ko sa’yo?” tanong niya sa akin.

“Father, konting favor lang po” sabi ko na binaba ko ang duffle bag sa upoan at binuksan ko ito na nanlaki nalang ang mga mata niya nung makita ang laman nito “Dyos ko, me gyera ka bang pupuntahan?” tanong niya sa akin na natawa lang ako. Pinabasbasan ko sa kanya ang mga gamit ko pati narin ang mga bala nito at pagkatapos humingi ako ng isang bote ng aqua bendita just incase lang. “Issa, anak kung ano man ang pinaplano mo please huwag mo na ituloy” sabi ni Father Henry sa akin. “Alam ko po ang ginagawa ko Father and babala lang po me parating na lunar eclipse advise ko po sa inyo na manatili kayo sa loob ng kombento niyo” sabi ko sa kanya na napasign of the cross siya. Pagkalabas ko ng simbahan biglang sumulpot muli si Jasmine at tinaas na niya ang kamay niya sakto lang na makita kami ni Father Henry na pumasok sa portal at hinimatay ito.

Samantala, “hindi ko na nararamdaman si Boyet” sabi ni Olivia sa kanang kamay niya “hmm… ” lang ito at tumayo sa kinauupoan niya at napangiti ito “bakit?” tanong ni Olivia sa kanya “hindi mo ba napapansin?” tanong ng tauhan niya. “Grrr… wala na si Boyet… at hindi ko narin nararamdaman ang kapangyarihan ni Elizabeth! Ano ba ang nangyayari sa kanila?” tanong ni Olivia “hehehe..” natawa nalang ang tauhan niya. “Hindi nakakatawa ang sitwasyong ito” galit na sabi ni Olivia sa kanya “Julian… ” sabi nung kanang kamay niya “kahit kelan buwisit talaga ang taong yun” galit na sabi ni Olivia na tinawag niya ang isa pa niyang tauhan at inutusan itong ipatawag si Don Enrico.

Napangiti lang ang kanang kamay ni Olivia habang galit na galit naman ang Reyna sa pangyayaring ito “tingnan natin kung matatawa ka pa ba” sabi ng Reyna na binuksan nito ang itim na kurtina sa likuran nila at nagbago ang expression sa mukha ng kanang kamay niya. “Kay gandang tanawin, hindi ba?” sabi ni Olivia sa mga nakahelerang naka kwadradong salamin sa harapan nila na laman nito ang mga tauhan ng kanang kamay niya. “Malapit mo na silang makapiling muli…” sabi ni Olivia na biglang bumukas ang mga mata nila at nakita ng tauhan niya ang mga pulang mata nitong nakatingin sa kanya “….pi…nu….no….” bigkas ng isa na nasa harapan niya. “Pagbabayaran mo ito, Olivia” sabi ng tauhan niya “hindi man ako ang kikitil sa buhay mo, alam kong ang ligasiya ko ang sisingil sayo” sabi ng kanang kamay niya. “HAHAHAHA! Tingnan lang natin kung sino ang mauuna sa amin” sabi ni Olivia sa kanya.

Nakarating na kami sa gubat ni Haring Narra at nakita namin si manang at Haring Narra “mabuti naman at nakarating na kayo” sabi ni manang sa amin na nakita nito ang dala kong bag. “Ano ba ang laman niyan?” tanong ni manang sa akin na natawa lang si Jasmine “nay, mga laruan niya” sabi nito na natawa lang din ako “manang, ang kapatid ko po?” tanong ko sa kanya “nasa silid, inaasikaso ng mga taong puno” sabi niya. “Nasaan ang mga taong Lobo?” tanong ko “bumalik na sila sa Tribu nila para maghanda sa darating na digmaan” sabi ni manang “ganun ho ba? Si Julian?” tanong ko “me dinalaw lang sandali” sabi ni Haring Narra “aw, patawad po Haring Narra kung hindi po ako nagbigay respeto sa inyo” sabi ko sa kanya “walang anuman yun, Isabella” nakangiting sabi niya sa akin.

Nagpaalam muna ako sa kanila para puntahan ko si Elizabeth at nakita ko itong nakahiga sa maputing kama na napapaligiran ito ng mga tauhan ni Haring Narra “sis!” tawag niya sa akin na agad itong bumangon. “Ilayo mo ako sa kanila” natatakot nitong sabi sa akin “sis, ok lang hindi ka nila sasaktan” sabi ko sa kanya “ginagamot lang namin ang mga pasa at sugat niya” sabi ng isang taga gamot “pasensya na kayo” sabi ko sa kanila na ngumiti lang sila sa akin. “Sis, nasaan ba tayo?” tanong ni Elizabeth sa akin “nasa kaharian tayo ng mga taong puno sis” sabi ko sa kanya “kami na ang bahala sa kanya Isabella, kailangan naming gamutin ang sugat niya sa ulo” sabi nung taga gamot “sis, mahiga kana ulit” sabi ko sa kanya.

“Hayaan mo na silang gamutin siya, Isabella” narinig kong sabi ni Haring Narra sa me pintuan na niyuko ng mga tauhan niya ang mga ulo nila “halika na Elizabeth” sabi nung isang manggamot na sumunod sa kanya ang kapatid ko at pinahiga nila muli ito sa kama. “Hihilumin namin ang mga sugat niya pero aasahan ka naming ikaw ang maghihilom sa puso niya” sabi ni Haring Narra sa akin na napangiti ako “gagawin ko po ang lahat, kamahalan” sagot ko sa kanya na napangiti siya sa akin. Bumalik na kami kina manang Zoraida at Jasmine na nakita kong nilabas na nila ang ibang armas ko “HOY!” sigaw ko sa kanila na nagulat pa sila at nabitawan ni Jasmine ang M16 at bumagsak ito sa sahig at buti nalang hindi ko pa ito nilagyan ng magazine.

Natawa lang sa amin si Haring Narra pati narin ang mga tauhan niya “ano ang ginagawa niyo?” tanong ko sa kanila na binalik ko sa loob ng bag ang mga gamit ko “Isabella, ang dami namang armas nato” sabi ni manang sa akin. “Manang, gyera po ang pupuntahan natin hindi party” sabi ko “hahaha” natawa lang si Jasmine “hindi mo kailangan magdala ng maraming gamit, Isabella” sabi ni Haring Narra sa akin. “Alam ko po mahal na Hari pero pagdating sa pamilya ko gagawin ko po ang lahat para mailigtas ko sila” sabi ko sa kanya “ang papa mo” sabi niya “kahit na naging masama siya sa aming magkapatid, ama parin namin siya” sabi ko sa kanya. “Magkapatid nga kayo” sabi ni manang sa akin na napangiti ako.

Samantala, naglalakad si Julian sa dating lugar ng mga Bailan at tumayo siya malapit sa itim na lupa kung saan sinunog ang mga magulang niya, lumuhod si Julian at nilagay niya ang palad niya sa lupa at pinkit ang mga mata niya. Umihip ang hangin at nararamdaman niya ang sinag ng araw ng biglang me sumundot sa noo niya kaya napadilat siya at nakita niya ang mukha ng matanda na nakangiting nakatingin sa kanya. “HAH!” nagulat si Julian kaya napatumba siya at napaupo sa lupa “bwahahahaha” tumawa ang matanda at tumayo ito at tumingin sa paligid “aaahhh… sa wakas nakapunta narin ako dito” sabi ng matanda. “Ah.. uhm…a.. ano ang ginagawa niyo dito?” takang tanong ni Julian sa kanya na ngumiti sa kanya ang matanda.

“Tahanan natin ito, hindi ba?” tanong ng matanda sa kanya “ah…” hindi nakasagot si Julian at tumayo nalang siya “akala ko ba hanggang sa Isla ka lang?” tanong ni Julian sa kanya “hmm?” lang ang matanda. “Sabi ko..” “narinig ko ang sinabi mo” pagputol ng matanda sa kanya “isa akong Bailan kung nakakalimutan mo na yun? Kung nasaan ang Kuro nandun rin ako” sabi ng matanda sa kanya. “Ganun ho ba?” tanong ni Julian na bigla nalang siyang hinagisan ng stick ng matanda at mabuti nalang nasalo niya ito kundi tumama ito sa mukha niya. “Ano ang gagawin ko nito?” tanong niya “nakikita kong isa kana muling Bailan” sabi ng matanda “pansamantala lang ito” sagot niya “pwes, hindi natin sasayangin ang pagkakataong ito” sabi ng matanda sa kanya na hinubad nito ang nakabalot na tela sa katawan niya.

“Te.. teka.. se.. seryoso kayo?” gulat na tanong ni Julian sa kanya “bata, hindi nagbibiro ang Bailan pagdating sa labanan, kaya…. (ngumiti ang matanda sa kanya sabay sabing) HUMANDA KA!” sabi nito at umatake siya. Naglaban sila ni Julian na hindi niya mahabol ang bilis ng galaw at hampas ng matanda sa kanya “ARAY! ARAY! ARAY!” panay sigaw sa sakit si Julian sa tuwing tinatamaan siya ng stick ng matanda. “GRAAAHHHH” sumigaw si Julian at umatake siya ng biglang umilag sa kaliwa ang matanda at bigla itong yumuko at tinutok ang dulo ng stick niya sa leeg ni Julian “hahaha.. panalo ako” pang iinis ng matanda sa kanya. Tinulak palayo ni Julian ang stick ng matanda na gayun din itong lumayo sa kanya “ang problema mo kasi bata palagi kang nag-iisip” sabi ng matanda sa kanya.

“Tumahimik ka!” galit na sabi ni Julian na umiling lang ang matanda “hindi mo malalampasan ang antas ni Lorenzo o maabot man lang kung ganyan ka mag-isip” sabi ng matanda sa kanya. “Sabi ng tumahimik ka!” galit na sabi ni Julian na umabante siya at tumalon sa ere sabay bato ng stick niya sa matanda na hinampas niya ito para hindi siya matamaan. Tumalon din siya at sinalubong si Julian sa ere sabay tadyak niya sa binata na tinamaan niya ito sa dibdib dahilan kaya malakas ang pagbagsak ni Julian sa lupa. “Hmmm..” lang ang matanda nung tiningnan niya si Julian na gumugulong sa lupa habang hinihimas ang dibdib niya.

“Gaya ng sinabi ko…” naputol nalang ang matanda nung umikot si Julian para bigyan ng leg sweep ang matanda na walang effort itong tumalon at dumapo sa dibdib ni Julian na napasigaw ang binata sa sakit. “Gaya ng sinabi ko, hinding-hindi mo maaabot ang antas ng galing ni Lorenzo kung ganyan ka lumaban” sabi muli ng matanda kay Julian na ngayon ay pilit inaalis ang matanda sa ibabaw niya. Tumalon ang matanda at hinayaan niyang nakahiga si Julian sa lupa na dahan-dahan narin itong tumayo “Narinig ko ang lahat ng pinag-usapan niyo, totoo ngang masama kung ang mga Bailan ang makakaharap niyo” sabi ng matanda kay Julian.

“Matatalo namin sila, makikita mo!” sabi ni Julian sa matanda na napabugnot nalang ito at sabing “hindi mo nga ako matamaan” sabi ng matanda sa kanya na napatingin sa lupa si Julian sa hiya. “Tandaan mo bata, isa lang ako at sa edad kong ito hindi mo pa ako matalo-talo o matamaan ano pa kaya ang mga binatang Bailan” sabi ng matanda na tumingin sa kanya si Julian “na nasa mismong primo nila, tandaan mo ito, hindi aswang ang dapat mong pagkakaabalahan, kundi ang mga Bailan” babala ng matanda sa kanya. “Mapapatay ko silang lahat” sabi ni Julian sa kanya na umiling lang ang matanda “alam mo ba kung ano ang kahinaan ng isang Bailan?” tanong ng matanda sa kanya na hindi nakasagot si Julian.

“Kamatayan!” sabi ng matanda “alam mo din ba kung bakit pinagbabawal sa ating mga Bailan ang maging imortal?” tanong ng matanda “dahil inaalis nito ang kahinaan natin, kung hindi tayo mamatay me posibilidad itong mawawala sa balanse ang takbo ng kalikasan” paliwanag ng matanda sa kanya. “Bakit parang ang taas ata ng tingin mo sa lahi natin?” tanong ni Julian sa kanya na ngayon ay nakatayo na “dahil, iniluwal tayo sa mundong ito para magbalanse sa takbo ng kalikasan, tingin mo ba kung bakit tinanggap ni Lorenzo ang kamatayan kesa mabuhay kasama ka?” tanong ng matanda sa kanya. “Bakit?” tanong ni Julian “dahil kailangan niyang mamatay para mabuhay ka” paliwanag ng matanda sa kanya na napatingin si Julina sa itim na lupa.

“Ama” sabi ni Julian na nalungkot ang matanda “hmm…” lang ang matanda at tumingin din siya sa itim na lupa na malapit lang sa kinatatayuan nila “ano ang gagawin ko ngayon?” tanong ni Julian sa matanda. “Isa lang” sagot ng matanda “ano?” tanong niya “dumaan ka sa ritwal ng Kuro” sabi ng matanda sa kanya “paano?” tanong niya “sumama ka sa akin sa Isla, doon ituturo ko sa’yo ang lahat ng dapat mong malaman” sabi ng matanda sa kanya na napalingon si Julian sa direksyon ng kaharian ni Haring Narra. “Alam ko ang iniisip mo, para din ito sa kanya” sabi ng matanda na alam ni Julian kung sino ang tinutukoy niya. “Isabella…” sabi ni Julian, tumalikod ang matanda at biglang me bumukas na portal patungo sa Isla ng Kuro “tayo na” yaya ng matanda sa kanya na tumingin muna si Julian sa malayo bago siya sumunod sa matanda at sumara na ito.

“Mahal na Reyna, nandito na po si Enrico” balita ng tauhan niya “ano ang maipaglilingkod ko sa’yo, kamahalan?” tanong ni Enrico “nalalapit na ang gabi ng eclipse Enrico, kailangan ko makuha ang Aklat ng Dilim bago pa dumating ang gabing yun” sabi ni Olivia. “Pero kamahalan hindi natin alam kung nasaan ito” sabi ni Enrico “alam ko kung nasaan, nasa kaharian ni Narra” sabi ni Olivia na napaisip si Enrico. “Ano po ang gusto niyong gawin ko?” tanong niya sa Reyna “sa sitwasyong ito alam ko na kung sino ang ipapadala ko” sabi ni Olivia na lumingon siya sa kanan niya “ako?” tanong ng tauhan niya na humarap si Olivia sa kanya “alam mo na ang gagawin mo” sabi ni Olivia sa kanya.

“Paano kung hindi ako susunod?” sabi ng tauhan niya na patuloy lang sa paglakad si Olivia patungo sa limang quadradong salamin na me lamang tao at me pinindot siya kaya nagdrain ang tubig nito at bumuba ang salamin. “Wala kang magagawa, nakabakas sa dibdib mo ang ensinya ko” sabi ni Olivia sa kanya na tiningnan lang siya ng masama ng kanang kamay niya “sapat na siguro ang lima” sabi ni Olivia na tumalon pababa ang limang tao sa sahig at yumuko ito sa harapan niya. “Ano ang iuutos mo sa amin, mahal na Reyna?” tanong nung isa na nasa harap niya “kunin niyo ang Aklat ng Dilim at ibigay niyo ito sa akin” utos ni Olivia sa kanila.

“Masusunod, kamahalan!” sabay sagot nilang lima na lumingon sila sa kanang kamay ni Olivia “masusunod, kamahalan” sabi nito at umalis na silang anim. “Mahal na Reyna, tama ho ba ang desisyon mong ipadala sila? Hindi sa me pagduda ako sa kakayahan nila pero anim lang?” tanong ni Enrico sa kanila “Enrico, Enrico, Enrico wala ka talagang tiwala sa akin” sabi ni Olivia sa kanya na umupo muli ito sa upoan niya. “Hindi naman sa wala akong tiwala sa inyo pero alam nating maraming mga taong Lobo at Taong Puno ngayon ang nagbabantay sa aklat” sabi ni Enrico “magtiwala ka Enrico, tingnan mo bukas bitbit na nila ang Aklat ng DIlim” nakangiting sabi ni Olivia.

Hinanda ko na ang mga armas ko at sinimulan ko naring lagyan ng mga bala ang mga magazines at inayos ko din ito sa loob ng duffle bag para madali ko itong mailabas kung kinakailangan. “Naghahanda kana talaga ha, Isabella?” tanong ni manang Zoraida sa akin “oo manang, gusto ko pong makatulong kahit paano” sabi ko sa kanya napansin kong tumitingin siya sa paligid “bakit manang?” tanong ko. “Hindi pa ba bumalik sa Julian?” tanong niya sa akin “hindi ko alam, hindi ko nga alam kung saan siya nagpunta” sagot ko sa kanya “wala na si Julian” sabi bigla ni Haring Narra “ANO?!” sabay naming sabi ni manang.

“Paano nawala si Julian?” tanong ni manang sa kanya “binalita lang sa akin ng mga puno na me parang nakalaban daw si Julian sa lugar ng mga Bailan at ang sumunod ay bigla nalang itong nawala” sagot ni Haring Narra. Kumuha ako ng 45 sa bag at nilagay ko ito sa holster ko “manang pakibantay lang nito ha?” sabi ko sa kanya “teka, saan ka pupunta?” tanong niya sa akin “pupunta ako ng Kuro!” sabi ko sa kanya habang nagmamadali akong lumabas ng palasyo. “Isabella!” tawag sa akin ni Dante nung makita niya ako “Dante” sabi ko “Heneral!” sabi ng tauhan niya “Victor, bumalik ka sa pwesto mo” utos ni Dante sa kanya.

“Pasensya kana sa tauhan ko” sabi ni Dante sa akin “wala yun” sagot ko “saan ka ba pupunta at tila nagmamadali ka ata?” tanong niya “pupunta ako ng Kuro, balita ni Haring Narra nawawala daw si Julian” sabi ko na nagulat siya. “VICTOR!” tawag agad niya sa tauhan niiya “opo, Heneral?” “ibalita sa mga tauhan natin na nawawala si Julian, ipakalat sila para maghanap!” utos ni Dante “masusunod Heneral” sagot niya na agad itong umalis. “Samahan na kita” sabi ni Dante sa akin na naging Lobo siya “sumakay kana sa likod ko para mabilis tayong makarating” sabi niya na agad akong sumakay at umalis na kami.

Habang nasa daan sumabay sa tabi ni Dante at tatlong Lobo “Heneral, saan ang punta niyo?” tanong nito “Ramir, pupunta kami ng Kuro, balita ni Haring Narra nawawala si Julian” balita niya “sasabay na kami ni Raul at ni Mariz” sabi niya. Sumunod sila sa amin papunta sa Kuro at maya-maya lang ay nakarating na kami dun na agad akong tumalon at tumakbo papunta sa lugar kung saan alam kong nakatambay si Julian. “Wala siya dito” balita ko sa kanila na naging tao na sila “baka naman naglalakad-lakad lang siya” sabi ni Raul “me bakas na me naglaban dito” sabi ni Ramir nung nakita niya ang mga hugis ng paa sa lupa.

“Isa lang ang naaamoy ko dito, kay Julian lang” sabi ni Mariz “hmm… ano ba ang sabi ni Haring Narra?” tanong ni Dante “binalita daw ng tauhan niya na nawawala nalang daw bigla si Julian” sabi ko. Habang nagmamasid kami sa lugar biglang me gumalaw na puno at lumapit ito sa amin “patawad kung ginulat ko kayo” sabi ng puno sa amin na napamangha ako dahil nagsasalita ito “walang anuman yun” sabi ni Dante sa kanya. “Naririnig ko kasi ang pangalan ni Julian” sabi nito “oo, alam mo ba kung saan siya nagpunta?” tanong ko sa kanya “hindi ko alam kung saan, pero kanina dito me kausap siya” sabi sa amin ng puno.

“Hindi mo ba nakita kung saan nagpunta si Julian?” tanong ko sa kanya “hindi ko alam, pasensya na” sagot nito sa akin “no, ok lang” sagot ko sa kanya na nginitian ko siya na ngumiti din ito sa akin. “Wala ka bang ibang nakita na kasama niya dito o umaaligid man lang?” tanong ni Dante sa kanya “wala Heneral” sagot ng puno “pero, me narinig ako at sana mapatawad ako ni Julian sa hindi ko sadyang marinig ito” sabi ng puno. “Wala kay Julian yun, sabihin mo sa amin kung ano ang narinig mo” sabi ko sa kanya “me binanggit siya tungkol sa ama niyang si Lorenzo at sa mga Bailan” kwento sa amin ng puno.

“Bailan? Ano pa ang narinig mo?” tanong ni Ramir sa kanya “kuya!” tawag ni Raul sa kanya “ano yun?” tanong niya “bakas ng paa at amoy ni Julian ito” sabi ni Raul sa kanya na lumapit kami dun. Sinundan namin ang yapak ni Julian at nakita namin ang huling paa niya at wala na itong kasunod, nagkatinginan kaming lahat “bumalik na kaya ang kapangyarihan niya?” tanong ni Mariz sa amin “imposible” sabi ni Dante na tumingala kaming lahat “dilat na dilat ang araw, imposibleng naging bampira muli siya” dagdag niya. “Kung naging bampira ulit siya dapat me sunog na..” hindi nalang tinuloy ni Raul nung tumingin siya sa akin.

“Hindi, hindi naging bampira muli si Julian” sabi ko sa kanila na napatingin sila sa akin, bumalik ako sa puno na tumingin ito sa akin at nginitian ako “mahal na puno, hindi ba nabanggit niyo kanina ang tungkol sa Bailan?” tanong ko sa kanya. “Ah.. oo” sagot niya “pwes, alam ko na kung nasaan si Julian ngayon” sabi ko sa kanila “nasaan, Isabella?” tanong ni Dante sa akin “me nabanggit sa akin si Julian dati tungkol sa isang matanda na nakausap niya sa isang Isla” sabi ko na tumingala ako sa punong nakausap namin “salamat mahal na puno” sabi ko sa kanya “ah.. walang anuman magandang binibini” nakangiting sabi nito sa akin at bumalik na ito sa pwesto niya.

Nakita naming binaon niya ang ugat niya sa lupa at lumingon ito sa amin “nakatanggap ako ng utos sa mahal na Hari na pinababalik na kayo ng palasyo” sabi niya sa amin “maraming salamat!” sabi namin sa kanya. Naging Lobo na muli sila at sumakay na ulit ako kay Dante at bumalik kami sa palasyo ni Haring Narra, pagdating namin sinalubong kami nina Haring Narra at manang Zoraida “binalita sa akin ng isa sa mga puno ang nasaksihan niya, alam ko na Isabella” sabi ni Haring Narra sa akin. Nalungkot ako dahil hindi man lang nagpaalam sa akin si Julian “huwag mo na isipin yun Isabella, alam kong me malaking dahilan si Julian para gawin niya ito” sabi sa akin ni Dante na napangiti ako.

“Dante” tawag ni Ingkong Romolo “Ingkong!” sabi ni Dante na niyuko nilang apat ang ulo nila na kinaway lang ni Ingkong Romolo ang kamay niya “ano na ang balita?’ tanong niya. “Hindi maganda Ingkong” sabi ni Dante na binalita niya lahat kay Ingkong Romolo ang nangyari sa amin sa Quezon City at tungkol sa kapatid ko din. “Hmm… kumusta na ang kapatid mo, Isabella?” tanong ni Ingkong “mabuti na siya ngayon, nagpapahinga siya at inaasikaso ng mga tauhan ni Haring Narra” sagot ko “mabuti naman kung ganun, teka, nasaan ang batang yun?” tanong niya. “Si Julian?” tanong ni manang Zoraida “oo” sagot niya.

Bumulong si Dante sa kanya na tumango lang siya at napakamot sa baba niya “mga Bailan ha” sabi niya na napansin kong napaisip silang lahat “patawad Haring Narra” sabi ng tauhan niya. “Me natanggap kaming balita na me anim na taong papalapit sa palasyo” balita ng tauhan niya. “Kami ang bahala sa kanila” sabi ni Ingkong Romolo “magkaalyado tayo, Haring Romolo kaya tutulongan namin kayo” sabi ni Haring Narra “hmp! Anim na tao lang” sabi ni Ingkong Romolo na pagkatapos magpaalam umalis na agad sila kasama ang mga tauhan niya. Napatingin si Haring Narra sa itaas na parang me pumasok sa isipan niya “ROMOLO!” biglang tawag ni Haring Narra sa kanya na hindi na siya narinig nito dahil mabilis itong umalis sa kaharian niya.

“Ano ang nangyari sa’yo Narra?” tanong ni manang sa kanya “nanganganib silang lahat” sabi niya na agad siyang lumabas at tinawag ang mga tauhan niya “masusunod kamahalan” sagot ng mga tauhan niya at nagsialisan na ito. “Narra! Ano ba ang nangyayari?” tanong ni manang na pati kami nagulohan sa kanya “sa taas tayo” sabi niya na sumunod kami sa kanya sa tore at tumingin kami sa direksyon ng mga Lobo. “Sabihin mo sa amin kung ano ang nangyari?” tanong ni manang sa kanya na kita naming me tinitingnan ito sa malayo “ayun!” sabay turo niya na nakita namin ang maraming Lobo na nagmamadaling bumalik sa kaharian niya.

Agad tumalon si Haring Narra mula sa tore na sinalo siya ng malaking puno at binaba siya nito sa lupa “mahal na Hari, haahhh..haahhh..” hinihingal ang Lobong humarap sa kanya “nasaan si Romolo?” tanong agad ni Haring Narra. Nagmamadali kaming bumaba nina manang at Jasmine at tumayo sa likod ni Haring Narra, nakita namin ang maraming sugatan na Lobo at me isa na doon mismo sa harapan namin binawian ng buhay. “Ma.. malakas ang kalaban namin” sabi ng isang Lobo na me narinig kaming alolong ng isang Lobo sa malayo “ROMOLO!” sigaw ni Haring Narra na mabilis itong tumakbo papunta sa kanya.

“NARRA!” sigaw ni manang Zoraida na agad kaming sumunod sa kanya “NARRA!” tawag ni manang sa kanya na hindi ito nakinig at nadaanan namin ang maraming patay na Lobo at yung iba ay sugatan na gumagapang pabalik sa palasyo. Nakita naming nagpalit ng damit si Haring Narra at naging espada ang mahabang kahoy na hawak niya at inatake niya ang isang tao na nadaanan niya “Isabella!” tawag sa akin ni manang na hinugot ko agad ang baril ko at naghanda. Nakita namin si Dante na tinutulongan niyang itayo si Ingkong Romolo habang nakalaban naman ni Haring Narra ang isang nakaitim na tao. “Isabella!” tawag sa akin ni Dante na agad kong binaril ang mga nakaitim na tao na parang wala lang sa kanila nung ginamit nila ang espada nila para hindi matamaan sa bala ko.

Bigla silang umatras at hinayaan nilang lumaban ang isa pang nakaitim kay Haring Narra na nag espadahan silang dalawa at nung nag-abot ang espada nila bigla siyang naitulak nito kaya napaatras si Haring Narra sa amin. Lumapit sa nakalaban ni Haring Narra ang lima at tumayo ito sa likuran niya “ano ang kailangan niyo?” tanong ni Haring Narra sa kanila “ang Aklat ng DIlim!” sabi nung nasa harap “hmp! Hinding-hindi niyo makukuha ang Aklat ng Dilim” sabi ni Haring Narra sa kanila “hahaha..” bigla itong tumawa at humakbang ng dalawang beses palapit kay Haring Narra na nagulat ang Hari sa ginawa niya.

Umatake si Haring Narra at naglaban muli silang dalawa na natamaan siya sa balikat at sa kanang kamay niya kaya napaatras si Haring Narra at nakatayo lang ang kalaban niya na parang wala lang ito. “Magaling ka” sabi ni Haring Narra sa kanya “hmm…” lang ang sinagot ng kalaban niya at lumingon ito sa limang nakaitim sa likuran niya na niyuko nila ang ulo nila at mabilis itong tumakbo papunta sa palasyo ni Haring Narra. “Kami ang bahala sa kanila” sabi ni Dante na naging Lobo muli sila ni Ingkong Romolo at hinabol nila ang lima habang naiwan naman kaming tatlo ni Haring Narra at manang Zoraida para sugpoin ang lider nila.

Nakita naming nakatingin ito sa mga tauhan niya bago ito lumingon sa amin at tinaas ang espada niya at nagulat kami nung binitawan niya ito at bumagsak ito sa lupa “ano ang binabalak mo?” tanong ni Haring Narra sa kanya. Pumorma lang ito na parang magboboxing at naghihintay ito kay Haring Narra “Narra” tawag ni manang sa kanya na bigla nalang natahimik at hindi na umimik si Haring Narra “kamahalan?” tawag ko sa kanya na nakita ko ang mukha niya na parang nakakita siya ng multo. Nakanganga ang bibig niya at nanlaki ang mga mata niya “Narra, ano ba ang nangyayari sa’yo?” tanong ni manang sa kanya.

Biglang binitawan ni Haring Narra ang espada niya at humakbang ito palapit sa naghihintay naming kalaban at ginaya ni Haring Narra ang porma ng kalaban niya at nung malapit na siya bigla silang nagsuntokan. Nagboxing silang dalawa at parang kilala nila ang isa’t-isa dahil kita naming alam nila ang bawat techinique nilang dalawa, nakatingin lang kami ni manang at hinayaan namin silang maglaban. Natamaan si Haring Narra sa mukha na sunod-sunod naman ang combination na tumatama sa katawan niya kaya napaatras si Haring Narra palayo sa kanya na agad naman umabante ang kalaban niya na dumepensa si Haring Narra para hindi siya matamaan sa suntok nito.

Pinahiran ni Haring Narra ang dugong dumaloy sa gilid ng bibig niya at ngumiti siya “hindi ko alam kung paano, pero… natutuwa akong nakalaban kita” sabi ni Haring Narra sa kalaban niya. Pumorma muli si Haring Narra at umatake ulit ang kalaban niya na pilit niya itong tamaan pero hindi lumalanding ang mga suntok niya sa bilis ng galaw ng kalaban niya. Kaya nung natamaan muli si Haring Narra sa sunod-sunod na suntok ng kalaban niya umatras siya sa amin at napasandal kay manag Zoraida. “Narra..” sabi ni manang “maayos lang ako, Zoraida” sabi niya kay manang na nakatayo lang ang kalaban ni Haring Narra at tumingin sa kanila.

“Hmmm… bagay nga talaga kayo” sabi nito sa kanila “a..ano ang sabi niya?” tanong ni manang “Zoraida, wala ka bang naalala sa kanya?” tanong ni Haring Narra sa kanya “ha?” tanong ni manang. “Hindi mo ba nakikita kung sino siya?” tanong ni Haring Narra sa kanya na tiningnan ng mabuti ni manang ang taong nasa harapan namin at napansin kong biglang nagbago ang expression ng mukha niya na tila me naalala ito. “Dyos ko… ” sabi bigla ni manang “hindi ba tama ako?” tanong ni Haring Narra sa kanya “ano ba ang pinagsasabi niyo?” tanong ko sa kanila na lumingon sa akin ang taong nakaitim at tumigin ito sa kanila na bigla nalang nitong inalis ang takip sa mukha niya at nakita namin ang mukha niya “si.. sino ka?” tanong ko “Isabella… ipinakikilala ko sa’yo… ang ama ni Julian…si Lorenzo” nanghihinang pakilala ni manang.

Chapter XX: The First!

Tahimik lang kaming apat habang nakatayo kami sa gitna ng gubat, naririinig namin sa malayo ang ingay ng mga taong naglalaban “Lorenzo” naunang nagsalita si manang na lumingon ito sa kanya. “Ba… bakit ka nagbalik?” tanong ni manang sa kanya “binuhay muli ako ni Olivia, Zora. Hindi ko gusto ang mabuhay muli lalong-lalo na gagamitin niya ang buong Bailan sa dilim” sagot ni Lorenzo. “Kaibigan, pwede ka namang umayaw sa inuutos niya hindi ba?” tanong ni Haring Narra sa kanya na hinila ni Lorenzo ang damit niya sa me leeg at ipinakita niya sa amin ang dibdib niya. “Ito ang marka ni Olivia, pag-iisip lang ang hawak namin pero hindi ang galaw ng aming mga katawan” paliwanag ni Lorenzo “pag-inuutos niya susundin namin kahit labag ito sa kalooban namin wala kaming magagawa dahil sa markang nakalagay sa dibdib namin” dagdag niya.

“Kilala niyo ako, ayaw ko ng gulo o kumitil ng buhay ng walang dahilan, kaya, maaari sundin niyo nalang ang hinihiling ko” sabi ni Lorenzo sa kanila na nagkatinginan si manang at si Haring Narra. “Hindi maari Lorenzo, kung makuha ni Olivia ang Aklat ng Dilim hindi lang buhay namin ang malalagay sa peligro pati narin ang buong sambayanan ng mortal” paliwanag ni Haring Narra “tingin mo ba hindi ko alam ito? Wala akong magagawa dahil kontrolado ako ni Olivia” sabi ni Lorenzo sa kanya. “Narra, hindi tayo makakapagrason sa kanya dahil hindi niya hawak ang katawan niya” sabi ni manang kay Haring Narra na lumingon sila sa akin.

“Isabella, tumabi ka huwag kang sumali dito” sabi ni Haring Narra sa akin na tumayo sa tabi niya si manang Zoraida at hinubad nito ang mahabang damit niya at nagulat ako nung makita ko ang pang-ilalim na suot niya. “Manang suot-suot mo yan?” tanong ko sa kanya dahil parang naka pangdigma na siya “oo, sinuot ko na ito noon pa nung nagkita kami muli ni Julian” sabi ni manang sa akin “Julian!” narinig namin galing kay Lorenzo. “Nasaan nga pala ang anak ko?” tanong niya sa amin “nawawala si Julian, hindi namin alam kung nasaan siya” sagot ni Haring Narra na lumingon si Lorenzo sa direksyon ng dating Kuro at pinikit niya ang mata niya “hmmm… ganun pala” sabi niya.

“Anong, ganun pala?” takang tanong ni manang sa kanya “hindi na importante, tila ayaw niyong isuko ang aklat ng walang laban” sabi ni Lorenzo sa kanila “gaya ng sinabi ko kanina Lorenzo, malalagay sa peligro ang lahat kung isusuko namin ito” sabi ni Haring Narra sa kanya. Nakahanda na si manang Zoraida at biglang nagkaroon ng armour ang katawan ni Haring Narra “Zora, naalala mo pa ba nung mga bata pa tayo?” tanong ni Haring Narra sa kanya “oo” sagot ni manang “kung ganun, alam mo narin ang dapat nating position” sabi ni Haring Narra “oo” sagot ni manang. “Hindi naman dapat tayo umabot sa ganito, ayaw kong kalabanin kayo” sabi ni Lorenzo sa kanila.

“Naiintindihan namin Lorenzo, pero sa ganitong paraan lang namin mapipigilan ang plano ni Olivia” sabi ni Haring Narra na sumang-ayon si manang Zoraida “Isabella, lumayo kana dito” utos sa akin ni manang. “Teka, pwede ko kayong tulongan” sabi ko “ISABELLA!” sigaw niya “ha… si.. sige po..” sabi ko na tumakbo ako palayo at nagtago sa isang puno at iniwan silang tatlo “hmm.. kung ito ang gusto niyo” sabi ni Lorenzo na dinampot niya ang espada niya sa lupa na agad namang umabante si Haring Narra dala ang espada niya habang yumuko si manang at binaba ang mga kamay niya sa lupa. Nung nakita ni Lorenzo ito agad siyang tumalon at bigla nalang me lumabas na itim na kadena sa kinatatayuan niya kanina at hinabol siya nito “NARRA!” sigaw ni manang “OO!” sagot ni Haring Narra.

Sinaksak ni Haring Narra ang espada niya sa lupa at pinagdikit niya ang mga palad niya at biglang me malaking puno na lumabas mula sa lupa at humarang ito sa tumatalong si Lorenzo. Napalingon nalang ito nung napasandal siya sa puno dahilan kaya inabot siya ng mga kadena ni manang Zoraida at ginapos siya nito sa puno. “NARRA HINDI PA SAPAT YAN!” sigaw ni manang Zoraida “ALAM KO!” sagot ni Haring Narra na pinagdikit pa niya lalo ang mga kamay niya at lumabas mula sa lupa ang mga makakapal at naglalakihang mga puno na pinalibutan nito si Lorenzo. Kinulong nila si Lorenzo sa loob ng maraming puno at pinalibutan din ito ni manang Zoraida nang naglalakihang kadena na kasing laki ng kotse ang bakal nito at hinigpitan pa niya ito lalo.

Nakita kong parang naghihintay silang dalawa sa susunod na mangyayari “tapos na ba?” tanong ko sa kanila na nakatayo lang silang dalawa sa harapan sa nakakadenang mga puno “Isabella, manatili ka lang dyan” sabi ni manang sa akin. “Narra, tingin mo ba?” tanong ni manang “kilala mo si Lorenzo, Zora. Ginawa na natin sa kanya ito noon at nakahanap parin siya ng paraan para makatakas” sabi ni Haring Narra. “Pero mas makapangyarihan ito sa ginawa natin noon” sabi ni manang “alam ko Zora, manatili kang alerto iba na ngaoyn si Lorenzo” sabi ni Haring Narra na napalingon ako sa likuran ko nung marinig ko ang sigawan at alolong ng mga Lobo sa malayo.

“Manang, Haring Narra!” tawag ko sa kanila “alam namin Isabella, hindi kami pwedeng….” natahimik nalang si manang nung marinig naming nag-ingay ang mga puno at gumalaw ang kadenang binalot ni manang sa malalaking puno. “Humanda ka Zora” sabi ni Haring Narra na biglang gumalaw ang mga puno at dahan-dahan itong umikot sa harapan nila “Lorenzo…” bigkas ni manang Zoraida nung bumilis ng bumilis ang pag-ikot ng mga puno. Biglang lumuwang ang pagkabalot ng kadena sa mga puno at bigla nalang itong bumagsak sa lupa at napatalon sina manang at Haring Narra nung nahati ang malalaking puno na binalot ng Hari at natumba ito at naiwan sa gitna si Lorenzo na nakatayo lang ito at nakangiti sa kanila.

“Hindi ba ginawa niyo na ito noon sa akin?” tanong niya sa dalawa “wala ba kayong bago man lang?” nakangiting tanong ni Lorenzo na tiningnan niya ang espada niya “hmmm ayaw ko sa espadang ito” sabi niya na binitawan niya ito at nahulog ito sa lupa. Napansin kong nagulat si Haring Narra “ZORAIDA, HUMANDA KA!” sigaw niya kay manang na biglang nalang umabante si Lorenzo at hahampasin na sana siya ni Haring Narra ng mahawakan nito ang kamay niyang me hawak na espada at tinaas ito ni Lorenzo sabay tadyak niya sa tyan ng Hari. Napaatras si Haring Narra at nabitawan nito ang espada niya na binato naman ito ni Lorenzo sa isang puno at nasaksak ito.

Pumorma si Lorenzo kagaya kanina nung nagsuntokan sila ni Haring Narra na ganun din ang ginawa ng Hari at naglaban sila “NARRA!” sigaw ni manang na umabante din ito at sumali sa dalawa. Sinalo ni Lorenzo ang kamao ni Haring Narra na sumuntok naman siya gamit ang isa pa niyang kamay na nasalo din ito ni Lorenzo at saktong tumalon sa gilid nila si manang at tinadyakan niya si Lorenzo na umilag ito. Binitawan ni Lorenzo ang mga kamay ni Haring Narra at inilagan niya ang mga suntok at tadyak ni manang Zoraida na tumalon palayo si Lorenzo sa kanila at hinabol siya ng dalawa at nung naabutan na nila ito sabay nilang inatake si Lorenzo.

Pareho ang galaw ng dalawa habang mabilis namang inilagan at nadepensahan ni Lorenzo ang sarili niya na nung nasuntok nila sa dibdib si Lorenzo napaatras ito at pumorma agad silang dalawa at naghanda. Napangiti si Lorenzo sa teamwork nila ni manang at Haring Narra “kahit matagal ng panahon ang lumipas hindi parin talaga kayo nagbago” sabi ni Lorenzo sa kanila na kita kong hinihingal na silang dalawa. Umatras sila manang at Haring Narra para bigyan distansya ang sarili nila kay Lorenzo “Zora, maghanda ka” sabi ni Haring Narra sa kanya “alam ko” sagot ni manang na dinikit nilang dalawa ang mga likod nila at naghanda kay Lorenzo.

“Ako naman” sabi ni Lorenzo na dahan-dahan lang itong naglakad papunta sa dalawa na agad namang pinagdikit nilang dalawa ang mga palad nila at naglabasan ang maraming kadena at puno sa paligid ni Lorenzo. “Hmp!” lang si Lorenzo na tinaas lang niya ang kamay niya at lumapit sa kanya ang binitawan niyang espada niya kanina at pinaghahampas niya ang mga kadena at punong humarang sa kanya. Kalmado lang siyang naglakad palapit sa kanila na ngayon ay umaatras narin sina manang at Haring Narra habang tuloy parin sila sa pag-atake kay Lorenzo “hindi makakatulong sa inyo ito” sabi ni Lorenzo sa kanila na nag-iba ng stratehiya si manang at biglang binuka nito ang palad niya at tinutok ito kay Lorenzo sabay sigaw “TORTA NEGRU LANT (Black Torch Chain)” na mabilis inilagan ni Lorenzo.

“Bago ito!” sabi ni Lorenzo na hindi niya napansin si Haring Narra sa gilid niya at natamaan siya nito sa mukha nung sinuntok siya at napagulong siya sa lupa at napasandal sa puno na ginapos naman siya nito gamit ang ugat. “HAHAHAHA” natatawa lang si Lorenzo na biglang napaluhod sa lupa si manang dahil sa pagod “Zoraida!” tawag ni Haring Narra “maayos lang ako, Narra” sagot ni manang na tinulongan niya itong tumayo at hinarap nila si Lorenzo. “Itigil mo na ito Lorenzo” sabi ni manang sa kanya “bakit? hindi ba kayo natutuwa at nasisiyahan sa labanan natin?” nakangiting tanong ni Lorenzo sa kanila na biglang binuhat ni Haring Narra si manang at tumalon siya paatras palayo kay Lorenzo.

Biglang lumiwanag ang katawan ni Lorenzo at naging abo ang ugat na bumalot sa katawan niya at lumutang siya at tumayo “gaya ng sinabi ko, ako naman!” sabi ni Lorenzo sa kanila. Parang kidlat kung kumilos si Lorenzo nung sumulpot siya sa harapan nilang dalawa at sabay silang napatapon ni manang at si Haring Narra nung sabay silang sinuntok ni Lorenzo. Napabalanse nila ang katawan nila kaya napatayo sila agad at hinugot nila ang mga espada nila. “Hindi makakatulong sa inyo yan” sabi ni Lorenzo na lumipad ang espada niya sa kamay niya at umabante siya sa dalawa at nag espadahan silang tatlo. Sa sobrang lakas at bilis ni Lorenzo hindi nila nadepensahan ng mabuti ang sarili nila “Zora… LUMAYO KANA!” sigaw ni Haring Narra sa kanya nung nasalo ng espada niya ang espada ni Lorenzo.

“HINDI!” sigaw ni manang na balak niyang saksakin si Lorenzo pero tumalon lang ito sa ibabaw nila at nung dumapo ito sa likuran nila nahampas sila nito at na sugatan silang dalawa sa likod. Nakita kong delikado na ang buhay nila kaya lumabas agad ako sa likod ng puno at hinugot ang baril ko “HUWAG ISABELLA!” sigaw ni manang. “TUTULONGAN KO KAYO!” sigaw ko na hindi ko napansin nasa harapan ko na si Lorenzo at tinadyakan niya ako sa tiyan kaya napatumba ako at nanlumo sa sakit ng tadyak niya. Nakita kong me lumabas na kadena sa palad ni manang papunta kay Lorenzo na agad naman niyang inilagan at nung nahawakan niya ito hinila niya si manang palapit sa kanya sabay tadyak niya sa mukha ni manang Zoraida dahilan kaya nawalan ito ng malay.

“ZORAIDA!” sigaw ni Haring Narra na umatake siya pero nailagan ni Lorenzo ang espada niya at nahawakan pa siya nito sa leeg at inangat siya ni Lorenzo at binagsak sa lupa. Gumulong si Haring Narra palayo at nung tatayo na sana siya parang kidlat si Lorenzo’ng umatake kay Haring Narra na napalipad siya papunta sa isang puno at bumagsak sa lupa “HARING NARRA!” tawag ko sa kanya dahil nakita kong sumuka ito ng dugo. Dinampot ni Lorenzo ang espada ni Haring Narra at nilapitan niya ito na ngayon ay nahihirapang tumayo dahil sa lakas ng pagtadyak ni Lorenzo sa dibdib niya. Pinilit ko ding bumangon pero sa tuwing gagalaw ako parang me maraming karayum ang tumutusok sa tiyan ko kaya napasigaw ako sa sakit “MANANG ZORAIDA! MANANG ZORAIDA GUMISING KAYO!” sigaw ko sa kanya na ngayon ay nakadapa sa lupa at wala ng malay.

Nakatayo na sa gilid ni Haring Narra si Lorenzo “patawad kaibigan” narinig kong sabi niya “HUWAAAAGGG!” sigaw ko na pinilit kong tinuon ang baril ko sa kanya at nung binaril ko siya bigla niya itong inilagan at binato sa akin ang isang patalim na tumama sa balikat ko. “AAAAHHHHHH!!!” napasigaw ako sa sakit at nabitawan ko ang baril ko “Isa.. Isabella!!!” tawag sa akin ni Haring Narra na ngayon ay nanghihina narin “Narra” sabi ni Lorenzo sa kanya na tinaas na niya ang espada ni Narra para patayin siya. “Patawarin mo ako” sabi ni Lorenzo na binagsak niya ang espada para saksakin sa dibdib si Haring Narra ng biglang me espadang sumalo nito.

Isang binata ang pumigil kay Lorenzo na sa gulat niya napatalon siya palayo sa kanila at pumorma agad siya para sa bagong dating na kalaban “si…sino ka?” nanghihinang tanong ni Haring Narra na hindi siya nito sinagot. Hinawakan lang niya sa balikat si Haring Narra at biglang nagbago ang paghinga niya na parang nawala ang bara sa dibdib niya “ha…” lang si Haring Narra at tumayo na yung binata na tumulong sa kanya at naglakad ito papunta kay manang. Hinawakan niya sa ulo si manang at maya-maya lang ay nagising na ito at napatingin sa paligid “si.. sino…” lang ang nabigkas ni manang, tiningnan siya ni Lorenzo habang naglakad ang binata palapit sa akin at hinawakan niya ako sa balikat at nawala ang sakit sa tiyan ko at inalis ang patalim na nakasasak sa akin at nakahinga na ako ng maayos at hindi na ako nasaktan nung bumangon ako.

Tumayo siya at humarap kay Lorenzo, tinaas ni Lorenzo ang espada ni Narra sa me ulo niya na parang aatake siya ng biglang tumalon ang binata papunta sa kanya at naglaban silang dalawa. Mabilis ang galaw nilang dalawa, tumayo ako at tinulongan ko si manang Zoraida at nung naitayo ko na siya pumunta kami kay Haring Narra at tinulongan din namin siyang tumayo. “Kilala mo ba siya, Narra?” tanong ni manang sa kanya “hindi.. ngayon ko lang siya nakita” sagot niya. Nakita naming napaatras si Lorenzo at tila nakahanap na siya ng katapat niya “sino ka?” tanong ni Lorenzo sa kanya na ngumiti lang ito at hindi ito sumagot.

Umabante si Lorenzo pati din ang binata na binato siya ng patalim ni Lorenzo at ganun din ang ginawa ng binata na nag-abot ang mga patalim nila at bumagsak ito sa lupa bago sila nag-abot sa gitna at nag-espadahan silang dalawa. Kapareho ng kapareho ang galaw nilang dalawa na para bang iisa lang ang nagturo sa kanila at tingin ko ako lang ang nakapansin nito “manang, Haring Narra wala na ho bang ibang nabubuhay na Bailan maliban kay Julian?” tanong ko sa kanila na nagulat sila sa tanong ko “wala na, bakit?” tanong ni manang “hindi niyo ba napapansin?” tanong ko na napatingin silang dalawa kay Lorenzo at sa binatang kalaban nito.

“Nakita ko ang sinasabi mo, Isabella” sabi ni Haring Narra sa akin pati din si manang Zoraida dahil kapareho nga talaga sila ni Lorenzo, pagnagkaroon sila ng distansya bumabato sila ng patalim at pagnag-abot ang mga espada nila pareho din ang tayo at ang porma nilang dalawa. Naitulak nung binata si Lorenzo at pareho silang nakiramdaman kung ano ang susunod na gagawin “parang, kakambal ni Lorenzo ang binatang ito” sabi ni manang na bigla itong lumingon sa amin at nginitian kami. “Nakita niyo yun?” tanong ko sa kanila na napatango silang dalawa, maya-maya lang ay bumalik na ang limang tauhan ni Lorenzo bitbit na nila ang Aklat ng Dilim “Lorenzo, nakuha na namin ang pakay natin” sabi ng isang tauhan niya “magaling, sige gawin niyo na” utos ni Lorenzo sa kanila na me kinuha ang isang tauhan niya at tinutok ito sa ere at kinalabit niya.

“Flare gun!” sabi ko na parang me tinatawag pansin sila at maya-maya lang ay me narinig kaming ingay ng helicopter na papalapit sa lokasyon namin “manang!” tawag ko sa kanya “Narra!” “alam ko!” sagot ng Hari. “Huwag niyo hayaang maitakas nila ang Aklat ng Dilim” sigaw ni Ingkong Romolo sa amin kaya umabante kami papunta sa kanila ng biglang tumalon silang anim paakyat sa mga puno na parang ginawa nila itong stepping stone papunta sa nag-aabang na helicopter sa taas. Dinikit nila manang at Haring Narra ang mga palad nila at naglabasan ang maraming kadena at gumalaw ang mga puno na mabilis nakailag ang mga Bailan at pinaghahampas nila ng mga espada nila ang kadena ni manang.

“Paano sila nagkaroon ng…” nagulohan si manang Zoriada “ang papa” sagot ko na mabilis umakyat sina Ingkong Romolo at ibang lobo para habolin sila Lorenzo pero huli na sila nung nakasakay na sila sa helicopter at bago sila umalis binugahan ng apoy ni Lorenzo si Ingkong Romolo kaya napatigil ito at umilag at mabilis lumipad palayo ang sinasakyan nila. “GRAAAAAAHHHHHHH!” sigaw ni Ingkong Romolo nung nakalayo na sila “paano nagkaroon ng kapangyarihan bumuga ng apoy si Lorenzo?” tanong ni Haring Narra “hindi ko alam” sagot ni manang. Napatingin lang kami at hindi makapaniwala sa nangyari kanina na doon lang siguro bumigay ang mga tuhod ko nung hindi ko na mapigilang mangatog ito at pinagpawisan ako, ngayon alam ko na ang ibig sabihin ng takot. Lumapit sa amin ang binatang tumulong sa amin kanina “maayos lang ba kayo?” tanong niya sa amin “oo, maraming salamat ginoo” sagot ni Haring Narra.

“Pwede bang malaman kung ano ang pangalan mo?” tanong ni manang sa kanya na ngumiti ito “Una” sagot niya na bigla nalang itong naging abo at lumipad ito sa ere at nawala na ito. Nagulat kaming lahat “mahiwaga ang taong yun” sabi ni Haring Narra “pero kung sino man siya malaki ang pasalamat natin sa kanya” sabi ko na sumang-ayon sa akin ang dalawa. “Kamahalan” tawag ng mga tauhan ni Haring Narra “maayos lang ako, kumusta ang kaharian?” tanong niya na nalungkot ang mga tauhan niya “bweno bumalk na tayo at gusto kong unahin niyo ang mga sugatan” utos niya sa mga tauhan niya. “Narra!” tawag ni Ingkong Romolo “sa palasyo na tayo, hindi maganda ang araw na ito sa atin” sabi ni Haring Narra na bumalik na kaming lahat sa palasyo niya at nakita namin ang maraming patay na taong puno at mga lobo.

Samantala sa Isla, nagsisimula naring mag ensayo si Julian habang nakatingin lang sa kanya ang matanda “hmm… itaas mo ang ulo mo huwag mong ibaba” utos sa kanya ng matanda na sinunod niya ito. Napatingin sa itaas ang matanda nung napansin niya ang abong lumipad sa ibabaw nila ni Julian at naging espada ito nung dumapo ito sa pinakamataas na tuktok ng Isla “hmmm… hindi mo din pala matiis na hindi tumulong ano, Una?” tanong ng matanda sa sarili niya na napangiti ito. “Ano ho ang sabi niyo?” tanong ni Julian sa kanya “ah..wala itaas mo ang ulo mo at huwag mong ibaba ang balikat mo, kaya mahina ang mga atake mo dahil dyan” sabi ng matanda sa kanya na inayos ni Julian ang porma niya at sinunod ang utos ng matanda.

Nung nakapasok na kami sa palasyo agad akong umakyat sa taas para hanapin ang kapatid ko “ELIZABETH! ELIZABETH!” tawag ko nung pumasok ako sa kwarto niya “ate! Nandito ako” tawag sa akin ni Elli na nagtatago ito sa likod ng kama. “Wala bang nangyari sa’yo?” tanong ko sa kanya “walang nangyari sa kanya Isabella, itinago namin siya nung tumunog ang alarma ng palasyo” sabi nung isang nagbantay sa kanya. “Maraming salamat sa inyo!” sabi ko sa kanila na nginitian lang nila ako “maiiwan namin muna kayo dahil tutulong lang kami sa mga sugatan sa labas” sabi nila “sige, ako na ang bahala dito” sabi ko na niyuko nila ang mga ulo nila at lumabas na sila.

“Ano ba ang nangyayari sa labas ate?” tanong ng kapatid ko “sis, inatake ang palasyo at nakuha nila ang Aklat ng Dilim” balita ko sa kanya “oh no!” sabi nito na napatakip siya sa bibig niya. “Sis, ano ba talaga ang balak nila papa sa librong yun?” tanong ko sa kanya “kelan ba ang a kwatro?” tanong niya nag-isip ako dahil pati ako di ko na alam ang araw ngayon. “Limang araw simula ngayon” sagot ni Jasmine na nakatayo sa me pintoan “Jasmine” tawag ko sa kanya na pumasok ito at lumapit sa amin “bakit, ano ang meron sa a kwatro?” tanong niya sa kapatid ko. “Gabi ng eclipse yan” sabi niya “tama pala ako” sabi ni Jasmine “ano ang mangyayari sa gabing yan, sis?” tanong ko.

“Hindi ako detelyado sa plano pero ang alam ko lang me dapat silang buhayin sa gabing yun at kung hindi nila ito magagawa maghihintay nanaman sila ng dalawang daang taon bago nila ito maulit” kwento niya sa amin. “Me bubuhayin? Sino?” tanong ko “hindi ko alam kung sino, sis” sagot ng kapatid ko “kung ganun, dapat pigilan natin sila” sabi ni Haring Narra na nakatayo sa labas ng kwarto “mahal na Hari” sabi naming tatlo. “Patawad kung nakinig ako sa pag-uuusap niyo” sabi niya sa amin na pumasok narin ito sa kwarto kasunod niya si manang Zoraida na pareho silang me mga bandahe sa mukha at mga braso nila. “Inay, dapat nagpahinga kayo” sabi ni Jasmine sa kanya “wala ito anak, me mas importante pa tayong gagawin kesa magpahinga” sagot ni manang sa kanya.

“Haring Narra!” narinig namin si Ingkong Romolo sa labas “nandito ako sa loob, Romolo” tawag niya na dumungaw si Ingkong sa me pinto at pumasok ito “kailangan nating pagplanohan ang pagbawi natin sa Aklat ng Dilim” sabi niya. “Alam ko at sa nakikita kong posibilidad na mahirapan tayong bawiin ito oras na siguro para hingin natin ang tulong niya” sabi ni Haring Narra “siya? HAH! nakalimutan mo na siguro ang sinabi niya noong huling natin siyang nakausap” sabi ni Ingkong Romolo. “Sino ho ba ang tinutukoy nila, manang?” tanong ko sa kanya “ang mga engkanto” sagot ni manang na tumingin ito kay Jasmine.

“Alam kong aayawan niya tayo, kilala mo si Helius, Narra” sabi ni Ingkong Romolo “wala siyang magagawa kundi tulongan tayo dahil parte siya ng mundong ito” sagot ni Haring Narra “sinabi na niyang ayaw niya tayong tulongan pagkatapos ang nangyari noon” sabi ni Ingkong Romolo. “Siguro, noon nasabi niya yun dahil nagluluksa siya sa pagpanaw ng anak niya, pero kung ipagbigay alam natin sa kanya ang natitirang kamag-anak niya” sabi ni Haring Narra na tumingin sila kay Jasmine. “Hindi!” sabi bigla ni manang Zoraida “hindi ko gagamitin si Jasmine para tulongan nila tayo” dagdag ni manang Zoraida. “Zora, ito lang ang paraan para pakinggan nila tayo” sabi ni Haring Narra.

“Binilin siya sa akin ng mga magulang niya bago sila namatay kaya responsibilidad ko si Jasmine” sabi ni manang sa kanila “Zoraida hindi ito ang tamang oras para..” pinutol ni manag si Ingkong Romolo “walang oras o panahon Romolo basta hindi ko ibibigay si Jasmine kay Helius” sabi ni manang sa kanya. “Hindi naman natin ibibigay si Jasmine kay Helius, Zoraida” sabi ni Haring Narra “kahit na, ayaw kong magkaroon siya ng ugnayan sa engkantong yun!” sabi ni manang sa kanila na natahimik nalang silang dalawa. “Alam ko ang buong kwento sa likod nito Zora, alam kong matagal narin ang panahong lumipas siguro naiintindihan na ito ni Helius” sabi ni Haring Narra.

“Kung naiintindihan na niya ito, bakit nasa mundo parin ng mga mortal si Jasmine? Sabihin mo sa akin Narra” sabi ni manang sa kanya “nay” sabi ni Jasmine na humawak siya sa balikat ni manang Zoraida. “Inalagaan ko ng mabuti ang batang ito” sabi ni manang sa kanila “nay, ok lang po nasa ganitong sitwasyon na tayo alam kong makakatulong sila sa atin, siya sa atin” sabi ni Jasmine sa kanya. “Pero anak, ayaw kong..” “alam ko nay, kailangan natin sila” sabi ni Jasmine sa kanya na nagyakapan silang dalawa “ate, alam ko ang buong gusali kahit papaano tutulong din ako” sabi ng kapatid ko sa akin. “Kung ganun, kikilos na tayo bago pa nila magawa ang ritwal na binabalak nila” sabi ni Haring Narra.

Nakabalik na sina Lorenzo at mga tauhan niya at pinresenta na nila kay Olivia ang Aklat ng Dilim “magaling, magaling Lorenzo” sabi ni Olivia nung kinuha niya ang Aklat ng Dilim sa kanya at natutuwa itong niyakap ang aklat. “Ngayong nakuha mo na ang aklat pwede mo na kaming palayain, Olivia” sabi ni Lorenzo sa kanya “palayain? HAHAHAHAHA” natawa lang ang Reyna ng mga aswang na nagkatinginan ang mga Bailan. “Bakit ko kayo palalayain kung nagagawa niyo ang hindi nagagawa ng mga tauhan ko, hindi Lorenzo kayo ang magiging tulay sa pagbalik ko sa kapangyarihan” sabi ni Olivia sa kanya.

“Ibig sabihin nito magiging alipin mo kami habang kami ay nabubuhay?” tanong ni Lorenzo na tumalikod ang Reyna “oo, hahaha” natatawang sagot nito na biglang hinugot ng mga Bailan ang espada nila at inatake si Olivia. “HALIMAW!” sigaw nila na bigla nalang silang napahinto nung humarap sa kanila si Olivia at tinaas ang kamay nito “nakakalimutan niyo na ata na kontrolado ko kayo” sabi nito sa kanila. Biglang umilaw ang marka sa dibdib nila at lahat sila napatumba sa sahig at nakaramdam ng pagkapaso dahil nagbabaga ito “AAAAHHHH!!!” nagsigawan silang lahat habang gumugulong sa sahig. “WAG NA WAG NIYONG UULITIN ITO!” sigaw ni Olivia sa kanila na iniwan na sila nito at doon lang nawala ang nakakapasong sensasyon na naramdaman nila.

Unang tumayo si Lorenzo na hinihingal ito at tumayo narin ang mga tauhan niya “Lorenzo…. haahh.. kailangan nating… makatakas sa kamay niya..” sabi ng tauhan niya “alam ko… wag..wag kayong mag-alala… makakahanap din tayo ng paraan…” sabi ni Lorenzo sa kanila. “Julian… anak… sana matulongan mo kami” sabi niya sa isipan niya na naglakad na sila at sumunod kay Olivia sa pinakababang parte ng building at doon nakita nila ang nakalinya ng mga Bailan na ginising ni Olivia. “Amang bathala, tulongan niyo po kami” sabi ng isang tauhan niya nung nakita niya ang mga Bailan na nakasuot na itong pandigma.

“Ano ang plano natin?” tanong ko sa kanila na nagtitipon kami sa malaking dining hall ni Haring Narra “nagpadala na ako ng sulat sa mga kasamahan naming mga Lobo sa iba’t-ibang lugar” balita sa amin ni Ingkong Romolo. “Darating na sila bukas ng tanghali” balita ni Dante sa amin na nakabalot ang isang braso nito habang naka bandahe naman ang ulo niya “matindi talaga ang mga Bailan na yun” sabi niya. “Kaya kailangan natin ng tulong ng buong angkan ng mga Lobo” sabi ni Ingkong Romolo “nagpdala narin ako ng sulat kay Haring Helius para ihingi ang tulong nila” sabi ni Haring Narra “Narra” tawag siya ni manang “alam ko Zora, hindi ko nilagay ang pangalan niya” sagot ni Haring Narra sa kanya.

“Elizabeth, ikwento mo na sa kanila ang nalalaman mo” sabi ko sa kapatid ko na nakaupo ito sa tabi ko at tumayo na siya kaya naupo na ang lahat at nakinig sa kanya. “Limang araw simula ngayon ay me malaking magaganap sa gusali namin” pasimula ni Elizabeth “dahil sa gabing yan mangyayari ang full lunar eclpise na pinakahihintay ni Olivia” dagdag niya. “Ano ba ang binabalak nila?” tanong ni Haring Narra “di ko alam kung ano pero ang narinig ko lang galing sa papa ay me bubuhayin silang Reyna” sagot ng kapatid ko “teka, sinong Reyna?” takang tanong ni Ingkong Romolo “ang nauna daw sa kanila” sagot ng kapatid ko na napatigil silang lahat nung sinabi niya ito.

“Teka… ibig sabihin nito si..” putol ni Dante na tumayo si Haring Narra at tinawag ang isang tauhan niya na me inutos siya nito at mabilis itong umalis “imposible ang iniisip nila” sabi ni Ingkong Romolo “sino ho ba ang tinutukoy niyo?” tanong ko sa kanila. “Si Hilda” sagot ni manang Zoraida na bumalik na yung tauhan ni Haring Narra at me binigay ito sa kanya “si Hilda ay ang unang Reyna ng mga aswang” paliwanag ni Haring Narra na me nilagay siya sa gitna ng mesa at biglang lumiwanag ito at me imaheng lumabas mula nito. “Isa siya sa pinakaunang nilalang na nabuhay dito sa mundo” sabi ni Haring Narra “si Inang Gaia ng Kalikasan, si Reyna Liwayway ng mga Engkanto, si Reyna Lucille ng mga Bampira, si Reyna Luna ng Lobo at si Hilda ng mga Aswang” sabi ni Haring Narra.

“Silang lima ang unang nilalang sa mga angkan namin at sa kanila nagsimula ang lahat ng ito, kung balak buhayin ni Olivia si Hilda hindi lang pala ang bansang ito ang nanganganib, kundi buong mundo” sabi ni Haring Narra. “Noon paman hindi na nila gusto ang takbo ng iniisip ni Hilda kaya sa tuwing nagtitipon sila hindi nila sinasali si Hilda” sabi ni Ingkong Romolo “kaya siguro ito ang dahilan kaya siya nagrebelde” sabi ng kapatid ko. “Hindi, balak kasing mamuno ni Hilda noon, ang totoo niyan silang lima ay magkakapatid” sabi ni Haring Narra na kinagulat naming dalawa ng kapatid ko. “Kung magkakapatid sila, ibig sabihin nito meron pang mas mataas sa kanila?” tanong ko “oo, at yun ang kinatatayoan nating lahat” sabi ni Haring Narra.

“Ang mundo ang nagluwal sa kanilang lima, binigyan sila ng tig-iisang bahagi dito sa mundo pero gusto ni Hilda ang mamuno sa lahat” kwento ni Ingkong Romolo “muntikan ng mamuno ni Hilda noon buti nalang nagbuo ng hukbong ang apat na magkakapatid laban sa kanya at napigilan nila ito” kwento sa amin ni Haring Narra. “Nilagay nila sa dilim si Hilda at sa dilim na ito nagsimulang mabuhay ang mga aswang na binayayaan niya ng kapangyarihan niya dito sa mundo” dagdag niya. “Sa araw ding yun nabuo ang angkan ng mga Lobo pati narin ang ibang mga lahi” sabi ni Ingkong Romolo “masaya na sana ang lahat pero sa katigasan ng ulo niyo, binuhay niyo uli ang gyerang yun” sabi bigla ni Haring Helius na naglalakad ito palapit sa mesa. “Helius.. dumating kana pala” gulat na sabi ni Haring Narra.

“Oo, at narinig ko ang lahat ng pinag-uusapan niyo. Hindi ba sabi ko sa inyo noon na kalimutan niyo na ang mga aswang kagaya ng paglimot ng mga ninuno natin” sabi ni Haring Helius. “Hindi maari Helius, iba na ang mundo ngayon” sabi ni Ingkong Romolo “oo, alam ko na iba na ang mundo, me mga makabagong teknolohiya na, pero di ba nag-umpisa ito nung panahon pa natin?” tanong ni Haring Helius sa kanila. “Alam namin na nag-umpisa ito sa panahon natin kaya kailangan natin itong ayosin at ituwid” sabi ni Ingkong Romolo sa kanya na parang me naamoy si Haring Helius at sabing “naiintindihan ko noon na dinala ni Lucia ang mortal sa pagpupulong pero sa mismong palasyo mo Narra?” sabi niya na lumingon siya sa amin ni Elizabeth.

“Eh ano ngayon kung nandito kami, ha?” tumayo ako at tiningnan ko siya na kita kong nagulat ito nung tumingin ito sa akin “… sino ang babaeng ito..” tanong ni Haring Helius “Isa siyang mortal, siya si Isabella at ang kapatid niyang si Elizabeth” pakilala sa amin ni Haring Narra. “Ano ang problema mo sa kanila, Helius?” tanong ni Ingkong Romolo sa kanya “wala… me naalala lang ako” sabi niya na tinawag nito ang tauhan niya at me binulong siya nito at tumango ang tauhan niya sabay alis nito. “Bakit Helius?” tanong ni manang Zoraida sa kanya “ang mangkukulam ni Lucia, nandito ka din pala” sabi ni Haring Helius na napatingin siya kay Jasmine na agad naman nagtago ang dalaga sa likod ni manang.

“Alam ko ang lahat” sabi ni Haring Helius sa kanila “wag kana magtago sa likod niya Jasmine” sabi niya “wala kang karapatan sa kanya, Helius” sabi ni manang sa kanya “meron Zoraida, dahil ako ang lolo niya” sagot ni Haring Helius. “NGAYON AANGKININ MO SIYA?! MATAPOS MONG IPAGTABUYAN ANG INA NIYANG SI MARIA?!” sigaw ni manang sa kanya “Zora, huminahon ka” sabi ni Haring Narra sa kanya. “Hindi, hindi niyo kasi naiintindihan ang pinagdaanan ng batang ito” sabi ni manang sa kanya “Zoraida, nagpapasalamat ako na kinupkop mo ang apo ko pero..” “pero ano? ano ha?! kukunin mo siya sa akin?” tanong ni manang sa kanya “wala kang karapatan sa kanya” sabi ni Haring Helius.

“Dahil sa akin binilin ni Maria si Jasmine, kaya wag na wag mong sasabihin sa akin na wala akong karapatan dahil me mas karapatan pa ako kesa sayo!” sabi ni manang sa kanya. “Nagkamali ako noon, hindi ako dapat humosga nung nagmahal ng mortal ang anak ko” sabi ni Haring Helius “huli kana, hindi na matatanggap ng anak mo ang pagsisisi mo dahil wala na siya” sabi ni manang sa kanya. “Alam ko, kaya babawi ako sa anak niya” sabi ni Haring Helius na lumapit si Haring Narra kay manang at hinawakan siya nito sa balikat “Zora, hayaan mong si Jasmine ang magdesisyon sa puntong ito” sabi ni Haring Narra sa kanya.

“Jasmine, ikaw lang ang makakapagdesisyon sa kinabukasan mo” sabi ni Haring Narra sa kanya “anak..” tawag ni manang sa kanya “nay, ok lang po ako” sagot ni Jasmine sa kanya na lumabas siya sa likod ni manang at humarap kay Haring Helius. “Alam niyo bang namatay ang nanay ko dahil sinalakay kami ng mga aswang” sabi ni Jasmine sa Hari ng mga Engkanto “alam ko, ikinalulungkot ko ang nangyari kung…” “wag” sabi ni Jasmine sa kanya “wag kayong magsalita na naiintindihan niyo ang lahat” sabi ni Jasmine sa kanya. “Apo, patawarin mo ako” sabi ni Haring Helius “hindi kayo dapat humingi ng tawad sa akin, sa nanay at tatay ko po dahil sa kanila kayo nagkasala” sabi ni Jasmine sa kanya.

“Alam mong wala na sila” sabi ni Haring Helius sa kanya “kaya po, wala na sila” sabi ni Jasmine sa kanya na kita kong titig na titig si Jasmine sa kanya “apo ko, patawarin mo ako sa ginawa ko sa nanay at tatay mo” sabi ni Haring Helius sa kanya. “Kung gusto niyo po talagang patawarin ko kayo, gawin niyo nalang po ang nararapat” sabi ni Jasmine sa kanya na napatingin si Haring Helius sa dalawang Hari na napangiti sa kanya. “Kung yun ang kagustohan mo apo” sabi ni Haring Helius na naglakad ito papunta sa terrace at tumayo ito sa gilid “sapat na ba ito, apo?” tanong niya na pumunta kaming lahat sa terrace at nakita namin ang maraming engkanto na nakapila sa labas ng palasyo.

Napatingin silang lahat sa amin at bigla niyuko nilang lahat ang ulo nila at pagkatapos tinaas nila ang mga sandata nila at sabay sigaw na “MABUHAY ANG PRINSESA NG MGA ENGKANTO!”. Napatingin si Jasmine sa lolo niya “umpisa ito” sabi ni Jasmine na napangiti si Haring Helius “haayy.. sa ganitong paraan lang pala mapapayag si Helius noon pa sana natin ginawa ito” sabi ni Ingkong Romolo na siniko siya ni manang Zoraida. Bumalik kami sa loob at ginuhit namin ni Elizabeth ang area ng gusali namin at mga posibilidad na pwede naming daanan “me apat na kanto pala ito na pwede nating magami” sabi ni Ingkong Romolo.

“Oo, ang mga kantong ito ay pwedeng maging entrance at exit ng gusaling yun dahil merong mga gates ang mga ito sa apat na kanto” paliwanag ko sa kanila. “Tatlong hukbong meron tayo, ang mga Lobo sa kanan, ang Engkanto ang sa kaliwa at pwede kami sa pangatlong kanto” sabi ni Haring Narra. “Hmmm.. maganda sana kung me pang apat tayo para magbantay sa ika apat na kanto” sabi ni Haring Helius na lumingon sila kay manang Zoraida. “Bakit?” tanong niya “Zora, wala ka na bang balita sa iba pang mga bampira dito sa bansa?” tanong ni Haring Narra sa kanya na nag-isip si manang Zoraida ng sandali “merong tumiwalag na grupo noon sa palasyo, ang grupo ni Benson” sabi ni manang.

“Me balita ka pa ba sa kanya?” tanong ni Ingkong Romolo “wala, noong gabing umalis sila sa palasyo ay yung gabing nagkaroon sila ng hidwaan ni Lorenzo” sabi ni manang sa kanila. “Bakit ano ang nangyari?” tanong ko “di nagustohan ni Benson ang pagdala ni Lorenzo sa mga bampira, para daw kasing naging nakakatawa para sa kanya na ang dating mabangis na angkan ay naging mahina na ito at maunawain” paliwanag niya. “Hindi ba niya alam na si Lucia mismo ang nag-utos nun?” tanong ni Haring Narra “hindi ko lang alam, ang pagkakaalam ko naglaban sila ni Lorenzo noon at muntik pa siyang mapatay ni Lorenzo sa ginawa niyang pagrebelde” kwento sa amin ni manang.

“Hmmm.. naiisip niyo ba ang naiisip ko?” tanong ni Haring Helius sa amin “hahaha” natawa nalang si Ingkong Romolo sa kanya “ikaw talaga Helius pagdating sa ganitong bagay mabilis ka talaga” sabi ni Ingkong Romolo sa kanya. “Me paraan na tayo para lumapit sa atin at sumapi sa atin si Benson” sabi ni Haring Helius “dahil kay Lorenzo?” tanong ni manang “tumpak!” sabay sabi ni Haring Helius at Ingkong Romolo. “Kailangan nalang natin hanapin sila kung nasaan sila ngayon” sabi ni Haring Narra “sa palasyo, baka me mahanap akong paraan para ma kontak ko siya” sabi ni manang Zoraida “sige, samahan na kita manang” sabi ko sa kanya “sasama din ako sis” sabi ng kapatid ko. “Sige dahil me kukunin din ako doon” sabi ni manang Zoraida.

Nadaanan namin ang maraming sundalo ng Engkanto at ng mga Lobo na binigyan pa kami ng daan nung sumakay kami ng kabayo papunta sa palasyo ni Reyna Lucia “sasamahan kayo ng mga tauhan ko, Zoraida” sabi ni Ingkong Romolo sa amin. “Salamat Romolo” sabi ni manang na nagpaalam na kami sa kanila at umalis na kami na nasa gilid lang namin ang mga Lobo nung nasa daan na kami. “Manang, malayo ba dito ang palasyo?” tanong ko sa kanya nung nasa daan na kami “medjo, pero me mabilis kaming daanan para makarating agad tayo sa palasyo ni Reyna Lucia” sabi niya sa amin na lumiko kami papunta sa makapal na gubat na kusa itong bumukas sa amin at pumasok kami sa loob.

Makalipas ang ilang sandali nakita na namin ang dulo ng gubat at pagkalabas namin nakita namin ang malaking palasyo ni Reyna Lucia at ang kagandahan ng lugar dahil malapit lang ito sa dagat. “Ate!” tawag sa akin ng kapatid ko at tinuro ang palubog na araw “ang ganda sis!” sabi ko sa kanya na kita kong napangiti ang kapatid ko at nakatingin lang doon. Pumasok kami sa nakabukas na gate ng kaharian at huminto kami sa harapan ng malaking pintoan ng palasyo. “Magbabantay kami dito sa labas, Zoraida” sabi nung isang Lobo “sige, mabilis lang din kami sa loob” sabi ni manang sa kanya na agad umalis ang anim na Lobo para magbantay sa paligid at pumasok na kaming tatlo sa loob.

“Manang saan ho ba nakatira si Julian dito?” tanong ko sa kanya “nasa likod ng palasyo, doon siya pinatira ng Reyna” sagot niya “bakit hindi dito sa loob?” tanong ng kapatid ko. “Haayyy.. sumama kayo sa akin” sabi ni manang sa amin na sumunod kami sa kanya sa pangatlong palapag at huminto kami sa isang pinto sa pinakadulo ng hallway. “Dito dati natutulog si Julian” sabi ni manang na binuksan niya ang pinto at nakita namin ang makarang kama at me lumang aparador sa loob at maraming lumang laroan sa tukador nito. “Wow, ang ganda ng kwartong ito” sabi ni Elizabeth “dito dati natutulog si Julian pero inilipat siya ni Reyna Lucia sa kubong yan” turo ni manang sa me bintana.

“Ang liit niyan kumpara dito” sabi ni Elizabeth “siya lang kasi mag-isa dyan at me dahilan ang Reyna kaya niya ito ginawa” sabi ni manang “ano ang dahilan?” tanong ko “si Morietta” sagot ni manang na natawa lang ito. “Yung, magandang bampira na sumusunod lagi kay Julian?” tanong ko “oo, me gusto kay Julian yun eh at nabanggit pa niya sa amin noon na tinadhana daw silang dalawa at nagpaalam na siya kay Lorenzo” kwento ni manang. “Hehehe muntik palang pikutin nung Morietta si Julian?” natatawang tanong ng kapatid ko “oo, naabutan kasi isang beses ni Reyna Lucia si Morietta na dumaan sa bintana at muntik ng sunggaban si Julian habang natutulog ito” kwento niya.

“Eh, dun sa kubong tinirhan niya?” tanong ng kapatid ko “nilagyan yan ng ritwal ni Reyna Lucia na siya lang si Julian at si Guillermo ang pwedeng pumasok sa loob” kwento ni manang na natawa nalang kaming dalawa ng kapatid ko. “Bakit hindi niya nilagyan ang kwartong ito?” tanong ko “hindi pwede, kasi kung lalagyan niya ang kwartong ito kakalat kasi yun sa buong palasyon dahil konektado ito” paliwanag ni manang. “Hali kayo, doon tayo sa dati kong silid” yaya sa amin ni manang na sumunod lang kami sa kanya “ang laki talaga ng palasyong ito” sabi ng kapatid ko na tumayo bigla ang balahibo ko nung makita ko ang malaking painting sa pader ng hallway.

“Manang, sino ho ba siya?” tanong ko “siya si Haring Voltaire ang lolo ni Reyna Lucia” pakilala niya “kahit matanda me dating pa din” sabi ng kapatid ko na kinurot ko siya sa tagiliran na tumawa lang ito. “Magmadali tayo malapit ng lulubog ang araw” sabi sa amin ni manang kaya nagmamadali kaming pumunta sa kwarto niya “ano ho ba ang hinahanap mo manang?” tanong ng kapatid ko “maliit na libro na kulay itim” sabi ni manang. Tinulongan namin siyang hanapin ito at maya-maya lang ay nahanap ito ng kapatid ko “manang!” tawag niya na inabot niya ang maliit na libro at agad itong binuksan ni manang at me hinanap ito.

“Heto!” sabi niya na lumapit kami sa kanya at tiningnan namin ito at nung binasa namin ito wala kaming naiintindihan “tara” yaya sa amin ni manang na sumunod lang kami sa kanya at bumaba kami sa ground floor at pumasok sa isang silid. Me salamin ito sa loob at tumayo sa harap si manang at binasa ang nakasulat sa maliit na libro “sis, ang gara ng damit oh” turo ng kapatid ko sa damit na nakabitay lang sa aparado. Maya-maya lang ay biglang lumiwanag ang salamin at biglang me nakita kaming tao na nakatayo sa loob nito “Zoraida” tawag nito sa kanya “Benson, kay tagal ng panahon hindi tayo nagkita” sabi ni manang sa kanya.

“Hahaha.. matagal na nga, Zoraida ano ang kailangan mo sa akin?” tanong niya “alam mong me gulong nangyayari ngayon, hindi ba?” tanong ni manang sa kanya na biglang tumingin sa amin si Benson. “Tila me mga dalaga ka atang kasama dyan, Zoraida” sabi ni Benson “mga kaibigan ko” sagot ni manang “kaibigan o regalo mo yan sa akin?” nakangiting sabi ni Benson na biglang sinundot ni manang ang salamin at nakita nalang namin na napahawak sa noo si Benson. “Manang… hindi ka naman ma biro, alam mo naman na sinusunod parin namin ang utos ng Reyna” sabi ni Benson “mabuti kung ganun” sagot ni manang.

“Tungkol sa tinutukoy mo, pasensya na Zoraida nananahimik na kami, ayaw na naming sumali pa sa gulo” sabi ni Benson “kayo lang ang alam kong natitirang angkan ng bampira na maaaring tumulong sa amin” sabi ni manang. “Patawarin mo ako Zoraida, pero simula nung nawala na ang Reyna pinutol na namin ang koneksyon namin sa ibang mga lahi” sabi ni Benson “kahit man lang sa ngalan ni Reyna Lucia ikaw ang tatayo sa angkan ng mga bampira” kumbinsi ni manang. “Patawad talaga Zoraida, teka, nasaan ba ang batang Bailan yung anak ni Lorenzo? Hindi ba siya ang binigyan ng kapangyarihan ni Reyna Lucia? Bakit hindi siya ang tumayong representante ng mga bampira?” tanong ni Benson.

“Sa ngayon, hindi namin alam kung nasaan si Julian at tungkol sa kapangyarihan” putol ni manang “nawala?” tanong ni Benson “..oo” sagot ni manang na akala namin tatawa ito pero “natural lang yan Zoraida” sabi bigla ni Benson na kinagulat naming tatlo. “Ano.. ano ang natural lang, Benson?” tanong ni manang sa kanya “ginamit niya ang kapangyarihan ni Luthero no?” tanong ni Benson “o..oo… teka bakit mo alam?” takang tanong ni manang. “Matagal ko din silang nakasama Zoraida kaya alam ko, yung kapangyarihan ni Luthero na nag-aalis ng masamang espiritu sa katawan ng sinuman ay bumabalik din ito sa kanya” paliwanag ni Benson.

“Ano ang ibig mong sabihin na bumabalik ito sa kanya?” tanong ni manang “kung baga mag back-fire ito kay Luthero, ginawa na niya ito noon sa isang bata doon sa barrio malapit sa kaharian ni Reyna Lucia, akala nga namin nawala na ang pagiging bampira ni Luthero pero pansamanatala lang pala ito” kwento ni Benson. “Ibig sabihin nito babalik ang kapangyarihan ni Julian?” tanong ko agad “oo, pero kailangan niya ng jump start!” sagot ni Benson “anong, jump start?” tanong ko “hahahaha pasensya na, nakuha ko ang mga lengwaheng ito sa pagtira namin ng matagal kasama ang mga mortal” natatawang sabi ni Benson.

“Ganito yan, si Luthero ay hindi ipinanganak na bampira, nakagat lang siya noon kaya naging bampira siya” paliwanag ni Benson “ang nagpabalik lang sa kanya sa pagiging bampira ay ang mismong sugat niya noon sa leeg” tuloy niya. “Hindi bampira si Julian nung ipinanganak siya, hindi rin siya nakagat, naging bampira lang siya dahil sa mga kaluluwa ng mga bampirang pumasok sa kanya” sabi ni manang sa kanya. “Hmm.. hindi ko alam kung ano ang isasagot ko dyan Zoraida, basta ang maipapayo ko lang ay hanapin niya ang connection niya sa kanila, yun lang ang masasabi ko” sabi ni Benson sa kanya.

“Patawad Zoraida, nananahimik na ang pamilya ko kung me darating mang dilim sa bansa o sa mundo mas gugustohin kong kasama ang pamilya ko kesa malayo sa kanila” sabi ni Benson kay manang na kita kong nalungkot nalang siya. “Salamat sa payo mo Benson, nga pala binuhay muli nila ang mga Bailan” sabi ni manang na nakita naming napatayo nalang bigla ang ulo ni Benson at natulala ito ng sandali. “Zoraida, payong kaibigan, huwag kang sumali sa gulong ito alam kong kilala mo si Lorenzo pero kung binuhay muli sila gamit ang kapangyarihan ng aswang, walang sino man kahit sino sa mga ibang lahi ang makakapagpigil sa kanila” sabi ni Benson sa kanya.

“Bakit mo nasabi yan?” tanong ni manang “dahil ako mismo nasaksihan ko ang nangyari sa kanila noon bago sila naubos” sabi ni Benson na kinagulat ni manang “a… alam mo?” tanong niya “oo, nagmasid ako dahil nung nalaman kong bumalik na muli sa Kuro si Lorenzo pupuntahan ko sana siya para makipag-ayos” kwento ni Benson. “Pero nung malapit na ako at ng mga kasamahan ko sa Kuro me bigla nalang kaming narinig na putok ng mga kanyon at ingay ng mga espada” kwento niya. “Sa malayo kami pumwesto at nakita namin ang hindi ko mabilang na aswang ang sumalakay sa Kuro at hindi kapanipaniwala ang ginawa ng mga Bailan sa kanila dahil sa dami ng aswang na umatake nabibilang nalang namin ang hindi umabot sa isang daan ang umalis kasama ang mga sundalong kastila nunng natapos na sila” kwento ni Benson sa amin.

“Ganun ka galing ang mga Bailan?” tanong ng kapatid ko “oo, kaya payo ko sa inyo kung aswang lang hindi ako magbibigay ng babala sa inyo pero kung Bailan, huwag na kayong tumuloy” sabi ni Benson sa amin na makikita sa mata niya ang takot. “Naalala ko pa noon nung naglaban kami ni Lorenzo sa palasyo ni Reyna Lucia, kilala ako sa pagiging matapang at magaling pagdating sa labanan” kwento ni Benson “pero doon ko lang naramdaman ang takot nung muntikan na akong mapatay ni Lorenzo, maamo ang mukha ng taong yun pero kung titigan mo siya sa mata makikita mo ang bangis na kaluluwa niya” kwento ni Benson. “Kaya Zoraida, habang me oras ka pa lumayo kana huwag kana sumali pa sa gyerang ito” sabi ni Benson.

“Maraming salamat sa payo mo Benson pero hindi ko hahayaang gagamitin ng mga aswang ang kaibigan ko lalong-lalo na ang angkan niya” sabi ni manang sa kanya na ngumiti lang si Benson. “Iparating mo sa kanila ang paumanhin ko, Zoraida” sabi ni Benson kay manang na niyuko niya ang ulo niya kay manang at sa amin at maya-maya lang ay nawala na si Benson sa salamin. “Haayyy… Lorenzo” sabi ni manang na nilapitan namin siya at hinawakan namin siya sa balikat “makakahanap din tayo ng paraan manang” sabi ko sa kanya “sana nga Isabella, Elizabeth” sabi ni manang sa amin. Lumabas na kami ng silid at naglakad na kami palabas ng palasyo ng biglang me naalala si manang kaya dinala niya kami sa taas sa silid mismo ni Reyna Lucia.

“Ano ang gagawin natin dito?” tanong ni Elizabeth sa kanya “dyan lang kayo me hahanapin lang ako dito” sabi ni manang sa amin na nakatayo lang kami sa gitna ng kwarto at tumingin sa paligid. “Ang gara nung damit ate” sabi ni Elizabeth nung nakita niya ang damit na nakabitin sa gilid ng aparador “ah damit yan ni Reyna Lucia, sinuot niya noon yan nung kokoronahan na sana ang papa niya” kwento ni manang sa amin. “Nahanap ko na” sabi ni manang na lumapit ito sa amin at binigyan kami ng tig-iisang kwentas “ano ito manang?” tanong ko sa kanya “amulet yan” sabi ni manang na tiningnan ko ito ng mabuti at me naka engraved na pyramid at sa gitna nito me mata at sa likod naman me nakasulat.

“Deflectorul intu-ne-ca-te” basa ng kapatid ko “deflectorul intunecate, ibig sabihin niyan panangga sa dilim” paliwanag ni manang sa amin “kay Reyna Lucia ba ito?” tanong ko “oo, yang hawak ni Elizabeth kay Lorenzo yan at yang sa’yo kay Julian” kwento niya. “Sa mag-ama ito?” gulat na tanong ng kapatid ko “oo, noong nandito pa sila sumasama kasi sila sa pagroronda sa border ng kaharian kaya sinsuot nila yan sa tuwing lumalabas sila” kwento ni manang sa amin. Biglang me narinig kami sa labas at bumukas ang pinto at dumungaw ang isang Lobo “Zoraida, patawad kung na istorbo ko kayo” sabi nito “walang anuman yun Lizaro” sagot ni manang “pasensya na pero kailangan na nating bumalik” sabi nito.

“Sandali nalang me kukunin lang kami” sabi ni manang sa kanya “sige, hihintayin namin kayo sa labas” sabi ni Lizaro “salamat” sabi ni manang at umalis na si Lizaro at iniwan kami sa loob “me kukunin pa tayo?” tanong ng kapatid ko. “Oo, hindi ko kayo hahayaang pumunta sa gyera na walang gamit” sabi ni manang sa amin na sumunod kami sa kanya pbaba sa armory nila at nakita namin ang maraming armas na naiwan ng mga bampira. “Ang dami nito” sabi ko na napamangha ako sa mga gamit nila “ate, kasya sa akin ito” sabi ni Elizabeth na sinuot nito ang armor at tama nga siya kasya nga sa kanya ito. “Isabella, halika” yaya sa akin ni manang an sumunod ako sa kanya “ito ang isuot mo” sabi niya sa akin na binuksan niya ang isang aparador at nakita ko ang itim na armor sa loob nito.

“Kaninong armor ito, manang?” tanong ko sa kanya na kinuha niya ito at binigay sa akin “isuot mo” sabi niya na hinubad ko ang jacket ko at sinuot ang armor na bigay ni manang na napatingin sa akin ang kapatid ko at napangiti ito. “Bagay sa’yo ate” sabi niya “talaga?” tanong ko na wala akong makitang salamin sa paligid “manang, kaninong armor ba ito?” tanong ko sa kanya “regalo dapat yan kay Lala ang nanay ni Julian” sabi ni manang sa akin. “Talaga ho?” gulat na tanong ko “oo, ibibigay dapat namin yan sa araw ng kapanganakamn ni Julian, offering namin sa nanay niya para magamit ni Lala para maprotektahan niya si Julian ng maayos” kwento ni manang.

“Wala bang gamit gaya nito ang mga Bailan?” tanong ng kapatid ko “wala, mga baliw kasi yun” natatawang sabi ni manang “bakit baliw?” takang tanong ko “mas gugustohin pa nilang maghubad kesa mag suot ng ano mang proteksyon sa katawan” natatawang kwento ni manang. “Hubo’t-hubad?” natatawang tanong ng kapatid ko “hahaha isang beses ko lang naman siya nakitang hubad nung maliit pa kami ni Lorenzo” nakita naming parang nagblush si manang. “Manang Zoraida!” tawag ko sa kanya na natawa nalang kaming tatlo at narinig namin na umingay ang pinto kaya napatingin kami dun “Zoraida, palubog na ang araw” paalala sa amin “pasensya na, sige nakuha na namin ang kailangan namin” sabi ni manang sa kanya at lumabas na kami ng palasyo at sumakay sa mga kabayo namin.

“Magmadali tayo, nagpadala ng babala si Haring Narra na me namataan silang mga taong umaaligid sa gubat niya” balita sa amin ni Lizaro kaya pala ito parang balisa at gusto na niya kaming bumalik. “Pasensya na kung natagalan kami” sabi ni manang sa kanya at umalis na kami ng palasyo, habang nasa daan di ko maiwasang tingnan ang sarili ko habang suot ang armor na dapat sa nanay ni Julian. “Ate, tingnan mo naman ang daan baka mabangga ka” nakangiting sabi ni Elizabeth sa akin na nahiya ako at napangiti narin “wag kayong magkulitan at magmadali tayo, lulubog na ang araw marami pa tayong gagawin pagdating natin sa palasyo ni Narra” sabi sa amin ni manang “opo” sabay naming sabi ng kapatid ko at binilisan namin ang pagtakbo ng mga kabayo namin.

Habang sa Isla nagpapahinga na si Julian pagkatapos ang buong araw ng pag-eensayo niya na binigyan siya ng pagkain ng matanda “matagal-tagal narin akong di nakakain” sabi ni Julian sa kanya “kumain ka kahit hindi na pamilyar sa’yo ang panlasa” sabi ng matanda sa kanya. Sumubo ng pagkain si Julian at nginuya niya ito na parang bata itong nilasahan ang pagkaing binigay ng matanda sa kanya. “Hindi ho ba kayo kakain?” tanong niya sa matanda “hindi, isa nalang akong espiritu” sagot ng matanda sa kanya “teka, saan galing ang pagkain na ito kung..” takang tanong ni Julian “wag kana magtanong, basta kumain ka nalang para bumalik na ang lakas mo para bukas” sabi ng matanda sa kanya kaya tinuloy nalang niya ang pagkain niya.

“Kanina, narinig ko kayong binanggit ang panagalan ni Una” sabi ni Julian sa kanya na napatingin sa kanya ang matanda “sino ho ba talaga si Una?” tanong ni Julian na inayos ng matanda ang kahoy at lumiwanag lalo ang apoy sa pagitan nilang dalawa. “Una… siya ang unang naging pinuno ng Kuro, hindi lang yun siya ang pinakaunang Bailan” kwento ng matanda na napatigil sa pagsubo si Julian “unang Bailan?” tanong niya. “Oo, walang nakakaalam kung saan siya nanggaling basta nalang siya sumulpot sa gubat ng limang magkakapatid na espiritu” kwento ng matanda “limang magkakapatid?” tanong ni Julian.

“Oo, me limang magkakapatid na nakatira sa isang gubat, mga espiritu ng gubat na namumuno sa buong kagubatan noon” panimula ng matanda “si Gaia ng Kalikasan siya ang inatasang mamuno sa mga puno, halaman at mga pananim sa buong kapuloan, sa kanya nanggaling ang mga Taong Puno”. “Si Liwayway, ang espiritu ng dimensyon na inatasang humawak sa mga portal at ibang daanan na pwede kang maglakbay ng mabilis kahit gaano pa ito kalayo, sa kanya nanggaling ang mga Engkanto”. “Si Luna, ang espiritu ng buwan at hayop na siya ang inatasang magbigay liwanag sa gabi, sa kanya nanggaling ang mga Taong Lobo”. “Si Hilda, ang espritu ng dilim na nagbibigay balanse sa liwanag ni Luna at sa amang araw, sa kanya nanggaling ang mga Aswang” kwento ng matanda kay Julian.

“Sino naman po yung panglima?” tanong ni Julian “si Lucille, ang pinakabata sa kanila” sagot ng matanda “espiritu ho siya ng ano?” tanong ni Julian “hindi siya binigyan ng ano mang responsibilidad dahil nabalanse na ng apat niyang kapatid” kwento ng matanda. “Ibig sabihin parang pabigat nalang siya?” tanong ni Julian na tumawa ang matanda “hahahaha, hindi pa kasi niya alam kung ano talaga ang rason bakit siya niluwal sa mundong ito” kwento ng matanda. “Mahal siya ng mga kapatid niya at bunso din kasi kaya di nila ito binigyan ng ano mang responsibilidad at hayaan lang siyang magliwaliw at gawin ang gusto niya basta naaayun ito sa patakaran nila” kwento ng matanda.

“Silang lima lang noon sa gubat ni walang mortal o ano mang mga ibang lahi ang sumali sa kanila” kwento ng matanda “teka kung sila lang lima noon paano nabuhay ang mga ibang lahi?” tanong ni Julian. “Nangyari kasing nagkaroon sila ng hidwaan dahil narin kay Hilda na nakaramdam ng pagseselos sa nakababata nilang kapatid na si Lucille” kwento ng matanda. “Nagselos siya kay Lucille dahil wala itong responsibilidad?” tanong ni Julian “hindi, nagseselos siya sa relasyon ng kapatid niya sa isang mortal” kwento ng matanda “teka, sino namang napakamalas na mortal na ito ang pinagseselosan niya?” natatawang tanong ni Julian “si Una!” sagot ng matanda na napatigil nalang si Julian sa pagkain niya at natahimik ito.

“Aaahhh.. hehehe… si.. Una?” nahihiyang tanong ni Julian “oo, gaya ng sinabi ko, walang sino man sa ating mga Bailan ang nakakaalam kung saan naggaling si Una basta lang ito sumulpot sa gubat isang araw at doon niya nakilala si Lucille” kwento ng matanda. “Nung una hindi sila magkasundo dahil magkaiba nga silang dalawa pero kalaunan nung nakilala na nila ang isa’t-isa naging malapit na sila at naging sila na” kwento ng matanda. “Binaliwala lang ito ng mga kapatid ni Lucille pero lingid sa kaalaman nila lihim palang nagkakagusto si Hilda kay Una, noon kinaibigan siya ni Hilda at naging malapit ito kay Una pero ang atensyon niya na kay Lucille lang kaya ikinagalit ito ni Hilda” kwento ng matanda.

“Dahil sa selos ni Hilda hindi niya na kontrola ang kapangyarihan niya at bigla nalang nagmanifesto ang selos niya at doon lumabas ang itim na nilalang” kwento ng matanda na nagulat si Julian sa kinwento niya. “Dahil wala na sa isip ni Hilda ang lohikal at rasyonal hinayaan niya ang kapangyarihan niyang magwala at ang dating isa dumami na ito, sa takot ng mga kapatid niya binalak nilang kausapin si Hilda pero hindi na nila ito maabot” kwento ng matanda. “Dumami ang itim na nilalang na tinawag niyang Aswang at ginamit niya ito para atakihin sina Una at Lucille na ngayon ay masayang naglalakad sa gubat” kwento niya. “Dahil pala sa selos kaya nabuhay ang mga Aswang” sabi ni Julian na tumango naman ang matanda.

“Nalaman ni Gaia ang balak ni Hilda kaya wala siyang nagawa kundi buhayin ang mga punong nasa paligid nina Una at Lucille para bantayan sila at pigilan ang mga Aswang na pinadala ni Hilda” kwento ng matanda. “Naging alerto din si Luna nung nalaman niyang inaatake ng mga aswang ang mga hayop na nasa pangalaga niya at nakita niya kung paano ito patayin ng mga Aswang kaya tinawag niya ang limang asong kasama niya palagi, binigyan niya ito ng mga kapangyarihan para lumaban sa mga aswang at yung limang yun ang naging mga Taong Lobo” kwento ng matanda. “Wow, tapos ano pa po?” tanong ni Julian “si Liwayway naging alerto din ito at sa hiling narin ng dalawa niyang kapatid wala siyang nagawa kundi sumunod sa kanila pero hindi niya kayang pumunta sa dalawang lugar ng sabay kaya gamit ang kapangyarihan niya nagbuhay siya ng isang nilalang at binigyan din niya ito ng kakayahang magbukas ng portal” kwento ng matanda.

“Nag-abot ang apat na magkakapatid kasama si Una at pinigilan nila ang mga aswang na pinadala ni Hilda” kwento ng matanda “teka, parang me kulang ata” sabi ni Julian “ang mga Bampira?” tanong ng matanda “oo” sagot ni Julian. “Darating ako dyan” sabi ng matanda “marami pang pinadala si Hilda para salakayin si Una at si Lucille at dahil narin sa pagiging mortal ni Una siya ang mas lubhang nasugatan at unang natumba sa kanila” kwento ng matanda. “Akala ko ba ang unang Bailan ang pinakamagaling na mandirigma sa kasaysayan natin?” tanong ni Julian “oo, pero walang kakayahan si Una na tumagal di kagaya sa magkakapatid at sa mga nilalang na binuhay nila” sagot ng matanda.

“Nung nakita ni Lucille ang sinapit ng mahal niyang si Una agad niya itong tinulongan at binuhat si Una palipad sa ibabaw at dumapo sila sa pinakamataas na tuktok ng puno” kwento ng matanda. “Tapos ano pa po ang nangyari?” tanong ni Julian na tumigil na ito sa pagkain “dahil sa matinding sugat na dinanas ni Una sa kamay ng mga aswang walang ibang naisip si Lucille para iligtas si Una” kwento ng matanda. “Ano po?” tanong ni Julian “saktong palubog na yung araw, nanghihina na si Una at naririnig ni Lucille ang dahan-dahang humihina ang tibok ng puso ni Una kaya wala na siyang ibang maisip na paraan kundi gawin ang pinagbabawal sa kanya ng mga kapatid niya” kwento ng matanda. “Ang ano?” tanong ni Julian “ang ipasa ang kalahati ng kapangyarihan niya kay Una” sabi ng matanda “teka.. hindi.. ibig mong sabihin.. nagmula tayo sa….” “oo, si Una…. ang unang bampira ng kasaysayan” kwento ng matanda.

Chapter XXI: Soul Connection!

Napanganga si Julian at hindi makapaniwala sa narinig niya “u…unang bampira.. si…Una?!” gulat na tanong niya na natawa lang ang matanda sa kanya “hahaha nakakatawa ang mukha mo bata!” natatawang sabi ng matanda. “Na.. nakuha niyo pang tumawa na ang ninuno natin ay unang bampira?” sabi ni Julian sa kanya na tumigil sa kakatawa ang matanda at ngumiti ito “kalma lang bata, hindi pa ako tapos magkwento” sabi ng matanda sa kanya. “Nung naibigay na ni Lucille ang kalahating kapangyarihan niya kay Una bigla nalang lumiwanag ang katawan niya at lumakas muli siya” kwento ng matanda “tapos?” tanong ni Julian “doon sabay bumaba ang dalawa at sumali sa laban” kwento ng matanda.

“Pa konte nalang ang mga aswang nung sumulpot si Hilda at galit itong nakipaglaban sa kanila na hindi alam ng magkakapatid kung ano ang gagawin nila” kwento ng matanda “pero si Una, siya ang humarap kay Hilda gamit ang kapangyarihang binigay ni Lucille”. “Hindi nag-aksaya ng oras si Una at inatake agad niya si Hilda na galit itong nakipag-away sa kanya, isa lang ang pumapasok sa isipan ni Una ang protektahan ang babaeng mahal niya” kwento ng matanda na napangiti si Julian. “Nakita ni Lucille na hindi sapat ang kapangyarihan ni Una kaya sumali siya at silang dalawa ang humarap kay Hilda” kwento ng matanda. “Hindii gumawa ng paraan ang tatlo niyang kapatid para pigilan si Hilda?” tanong ni Julian.

“Dahil sa pagmamahal nila kay Hilda kaya hindi sila nakagalaw para pigilan ito na hindi hahantong sa iniiwasan nilang mangyari” sagot ng matanda “pero iba si Lucille, determinado siyang pigilan ang kapatid niya at sa tulong ni Una nasugpo nila ang balak ni Hilda” kwento ng matanda. “Napatay nila si Hilda?” tanong ni Julian na tumango ang matanda “pero bago pa man namatay si Hilda nag iwan ito ng sumpa sa dalawa na hinding-hindi magkakaroon ng katahimikan ang relasyon nila habang magkasama silang dalawa” kwento ng matanda. “Ang sumpang ito ang naging dahilan kaya naghiwalay sina Una at si Lucille at sa pangyayaring dinulot ng relasyon nilang dalawa nagpasyahan ng tatlong magkakapatid na ipaghiwalay silang dalawa” kwento ng matanda.

“Naghiwalay silang dalawa” sabi ni Julian “oo, pero nakiusap ang dalawa na huwag silang paghiwalayin pero wala silang nagawa dahil ito na ang naging pasya ng tatlo, gamit ang kapangyarihan ni Gaia binawi niya ang kapangyarihang binigay ni Lucille kay Una pero dahil narin siguro sa kagustohan ni Lucille tinirhan niya ng konte si Una”. “Bumalik sa pagiging mortal si Una?” tanong ni Julian “oo, pero hindi na siya isang ordinaryong mortal, ayaw ni Lucille na lumayo si Una kaya ang ginawa ng tatlong magkakapatid itinulak nila ang lupang kinatatayuan ng bahay ni Una at kasama siyang inilayo kay Lucille” kwento ng matanda.

“Ang galing ng kapangyarihan nila” sabi ni Julian na napangiti ang matanda “alam mo ba kung nasaan napunta ang lupang yun?” tanong ng matanda “saan?” tanong ni Julian na tumingin sa paligid ang matanda kaya napanganga si Julian “ang Islang ito?!” gulat na tanong ni Julian. Tumayo ang matanda at niyaya si Julian na sumama sa kanya kaya sumunod siya sa matanda papasok sa gubat at dinala siya nito sa gitna mismo ng Isla at pinakita sa kanya ang kubong tinirhan noon ni Una. “Dito tumira ng matagal na panahon si Una, siya lang ang mag-isa noon at dahil narin sa sumpang binigay ng tatlong magkakapatid sa kanya hindi siya makakaalis sa Islang ito” kwento ng matanda na pumasok sila sa loob ng kubo at nakita ni Julian ang mga gamit dati ni Una.

“Kung siya lang mag-isa dito, paano… paano tayo nagsimula?” tanong ni Julian “kagaya ng ginawa ng mga magkakapatid nakagawa din ng mga nilalang si Una at yun ang mga Bailan, alam mo ba kung ano ang ibig sabihin ng Bailan?” tanong ng matanda. “Hindi” sagot ni Julian “isinumpang nilalang” sagot ng matanda “kwento sa akin ni Hen. Guillermo na sabi ng ama kong si Lorenzo na ang ibig sabihin ng Bailan ay mandirigman mula sa araw” sabi ni Julian. “Tama din siya, pero yun talaga ang ibig sabihin nito dahil ang tatlong magkakaptid ang nagbigay nito kay Una, Bailan” kwento ng matanda na tumingin ito sa paligid na tila me naalala siya.

“Ano ang nangyari dun kay Lucille?” tanong ni Julian “sa kanya napunta ang responsibilidad dati ni Hilda na tinanggap niya itong kaparusahan sa nagawa niya, dahil sa lungkot niya isang gabi habang naglalakad ito sa tabing dagat nakita niya ang buhangin at sinimulan niya itong hugisin na parang tao” kwento ng matanda. “Naalala niya si Una at ang masayang pagsasmama nila noon nakaisip siya ng paraan para maibsan ang lungkot niya kaya binuhay niya ang mga ito na binahagian niya ito ng kapangyarihan niya… at doon nabuhay ang mga Bampira” kwento ng matanda kay Julian na napamangha ito sa nakaraan. “Kaya pala sa tuwing namamatay sila bigla nalang silang naging abo” sabi ni Julian “oo, bumabalik sila sa dati nilang anyo” sagot ng matanda.

“Nung binawi ni Gaia ang kapangyarihan na binigay ni Lucille kay Una ang nakuha lang niya ang dilim dahil pinigilan siya ni Lucille na bawiin itong lahat kay Una” kwento ng matanda “ang natirang kapangyarihan na yun ay siyang ipinasa ni Una sa ating mga Bailan”. “Ganun ho ba?” tanong ni Julian na tumango ang matanda “sumama ka sa akin” yaya ng matanda sa kanya na naglakad muli sila at dinala siya nito malapit sa isang kweba “sa tagal ng pag-iisa ni Una dito isinulat niya lahat ang naging buhay niya dito sa Isla” kwento ng matanda na niyaya niyang pumasok sa loob si Julian. Biglang sumindi ang apoy sa paligid nila nung pagkapasok nila sa loob at napamangha si Julian sa mga nakasulat at nakadrawing sa pader ng kweba “tama, dito natutunan ni Una kung paano gumamit ng kapangyarihan niya at ang mga nakasulat at nakatatak sa pader ng kwebang ito ang mga natutunan niya” kwento ng matanda.

“Yung sinabi nilang bulalakaw mula sa kalawakan?” tanong ni Julian “hehehe.. ang totoo niyan bata wala talagang bulalakaw” kumpisal ng matanda “ho?” gulat na sabi ni Julian na natawa muli ang matanda sa reaction niya. “Eh saan nanggaling ang sinasabi nilang bakal ng bulalakaw na ginagawa nilang espada?” tanong ni Julian na naglakad ang matanda sa dulo ng kweba at lumiwag ito nung tumayo siya malapit sa pader at tinuro ang nakasulat dito. Lumapit sa kanya si Julian at tiningnan niya ito “lahat ng espadang nakikita mo sa labas hindi yan galing sa bulalakaw” sabi ng matanda “yan ay galing mismo sa buto ni Una” kwento ng matanda na napanganga lang si Julian sa gulat nung marining niya ito.

“Bu.. buto ni Una? Ganun ka tibay ang buto niya?” gulat na tanong ni Julian “hehehe.. gaya ng sinabi ko walang nakakaalam kung saan naggaling si Una, pero ang kutob ko noon si Una ay isang bulalakaw na nagmula sa kalawakan na naging katawang tao” sabi ng matanda sa kanya. “Paano niyo nasabi ito?” tanong ni Julian na tinulak ng matanda ang isang bato at nakita nila ang isang bulalakaw na nahulog mula sa kalawakan at nakadrawing dito ang isang taong lumabas mula sa hukay nito. “Nung nakita ko ito inisip ko si Una ang bulalakaw na yun” sabi ng matanda “teka, sino yang nasa likod niya?” tanong ni Julian na tila natahimik ang matanda “anino niya ba yan?” tanong ni Julian “hindi ko alam” sagot ng matanda na pareho silang natahimik ng sandali at tiningnan ng mabuti ang nakadrawing sa pader.

“Me alam kayo no?” tanong ni Julian sa kanya na ngumiti lang ang matanda at sabing “hindi na importante yun” sabi ng matanda sa kanya “kaya pala malapit ang mga Bailan at Bampira sa isa’t-isa” sabi ni Julian. “Oo, dahil nabuhay tayo sa lungkot nila kaya merong hinding maipaliwanag na tuwa ang mararamdaman sa tuwing magkikita o magkakasama ang Bailan at ang Bampira” kwento ng matanda na lumingon ito kay Julian. “Alam kong nararamdaman mo yun” sabay turo ng matanda sa dibdib ni Julian “kaya pala sobrang maalaga sila sa akin nung nabubuhay pa sila” sabi ni Julian “tama, hindi lang dahil sa ama mo yun, dahil narin sa nakaraan natin sa ninuno nila” paliwanag ng matanda sa kanya.

“Gusto kong manatili ka sa kwebang ito at pag-aralan mo ng mabuti ang mga nakasulat dito” sabi ng matanda sa kanya. “O.. opo” sagot ni Julian “me tatlong araw pa tayo bago dumating ang eclipse, tamang-tama ito para matutunan mo ang lahat ng ito” sabi ng matanda sa kanya. “Si.. sino pa ho ba ang nakapunta sa kwebang ito?” tanong ni Julian “dalawang Bailan lang ang nakapasok at nag-aral sa kwebang ito, isa ka dun, bata” sabi ng matanda sa kanya. “Teka…” hindi na natapos ni Julian ang sasabihin niya dahil nasa labas na ang matanda at biglang me malaking bato ang tumakip sa bunganga ng kweba at naiwang mag-isa sa loob si Julian. “Kung ako ang isa dun… ibig sabihin nito… ” napanganga nalang si Julian at naalala ang sinabi ng matanda “..hindi… pag-aaralan ko ito ng maayos, hintayin mo ako Isabella” sabi niya sa sarili niya at sinimulan na niyang basahin ang nakasulat sa pader ng kweba.

Naghahanda na kami sa plano naming pagsalakay sa kuta ng mga aswang “sigurado ba kayo sa gusaling ito?” tanong ni Haring Helius sa amin ni Elizabeth “oo, lumaki kami sa building na yan kaya alam namin ang pasikot-sikot nito” sagot ng kapatid ko. “Yung mga daan?” tanong ni Ingkong Romolo “gaya ng sinabi ko me apat itong kanto na pwede nating madaanan papunta sa gusali namin pero hindi ko alam kung ano ang meron sa mga gusaling nakapalibot nito” sagot ko. “Hmmm.. ang kalaban lang natin ang surpresang ibibigay nila sa atin” sabi ni Haring Narra “wala ba tayong pwedeng ipadala doon para magmasid at makakuha ng impormasyon sa lugar at sa paligid nito?” tanong ni Haring Helius.

“Meron, si Solomon” sagot ni Dante “oonga pala, si Solomon” sabi ni Ingkong Romolo “ang Lobong tumiwalag sa tribu mo, Romolo?” tanong ni Haring Helius “hindi siya tumiwalag sa amin Helius, me permiso sa akin ang pagpunta at pagtira niya sa Maynila” sagot ni Inkong Romolo. “Hihintayin natin ang balita galing sa kanya, alam kong me magandang balita siyang maibibigay sa atin” sabi ni Dante na bigla nalang me pumasok sa loob ng silid at niyuko nito ang ulo “ano yun?” tanong ni Ingkong Romolo sa kanya. “Kamahalan, dumating po yung pinadala nating tauhan para sundoin si Solomon” balita nito “magaling, makakakuha na tayo ng magandang balita nito” sabi ni Dante.

“Pasensya na po Heneral pero hindi po nila kasama si Solomon” sagot nung tauhan niya “ANO?!” sigaw ni Dante na agad kaming lumabas at nakita namin ang mga tauhan nilang sugatan “ano ang nangyari?” tanong agad ni Ingkong sa kanila. “Patawad po Ingkong, sinalakay kami ng mga aswang at ang masama dito, nahuli nila si Solomon” balita ng tauhan niya na sinuntok ni Dante ang pader “mga walang hiyang aswang na yun!” galit nitong sabi. “Ingkong, Heneral nandito na ba ang asawa ko?” tanong ni Melinda sa kanila na di sila makatingin sa kanya “nasaan ang ama namin?” tanong ni Ramir “ikinalulungkot kong ibalita sa inyo na nahuli ng mga aswang si Solomon” balita ni Ingkong sa kanila.

“HA?! ang.. ang ama ko! Ingkong kailangan nating kumilos agad!” sabi ni Ramir sa kanya “oo, kailangan nating iligtas ang ama namin” sabi naman ni Raul “huminahon muna kayo..” sabi ni Haring Narra. “Huminahon? Kailangan nating kumilos ngayon din, sumalakay na tayo bakit kailangan pa nating maghintay ng dalawang araw?” tanong ni Mariz sa kanila na balisa na din ito at parang nagpapanic sa balitang natanggap nila. “Hindi tayo dapat magpadalosdalos, kumalma kayo at pag-isipan natin ito ng maayos” sabi ni Haring Narra sa kanila “nasasabi niyo yan dahil wala kayo sa pwesto namin, ama namin ang dinukot..” “MARIZ!” sigaw ni Melinda sa kanya kaya napatigil nalang sila at natahimik.

“Naiintindihan ko ang nararamdaman niyo pero tama sila hindi tayo dapat magpadalosdalos” sabi ni Melinda sa kanila “inay, paano nalang si tatay?” tanong ni Ramir “me nagawa na kaming plano ang kailangan lang ay konting pasensya ninyo” sabi ni Haring Narra sa kanila. “Isa pa, inaasahan nilang sasalakay tayo ngayon dahil sa pagbawi nila sa Aklat ng Dilim” sabi ni Ingkong Romolo “hayaan natin silang mag-isip ng ganun hanggang bukas” dagdag niya. “Taktika ito na naisip namin” sabi ni Haring Helius “psychological warfare ang tawag nito” sabi ko sa kanila “iisipin ng kalaban natin na aatake agad tayo pero hahayaan muna natin ng ilang araw para maging kampante sila at isipin nilang natatakot tayo sa kanila” paliwanag ko.

“Huwag kayong mag-alala, ililigtas natin ang ama niyo kaya hayaan niyo kaming gawin ang plano namin bago tayo kumilos” sabi ni Haring Narra sa kanila na kumalma na sila at yumakap nalang si Mariz sa nanay niya. “Sis” tawag sa akin ni Elizabeth kaya nag excuse muna ako at lumapit sa kapatid ko “bakit sis?” tanong ko “kukulongin ang gamit natin” sabi niya sa akin “alam ko, inisip kong dumaan ng presinto bago tayo pumunta sa building natin” sabi ko sa kanya. “Me alam akong lugar na pwede nating kunan ng gamit” sabi ng kapatid “saan?” tanong ko na napangiti ito “malapit lang, alam mo yung dating bahay natin dito?” tanong niya “oo, bakit?” tanong ko na napangiti ulit siya na agad kong naalala na me nakatago palang mga armas si papa dito sa Pangasinan.

Dating arms dealer si papa, isang illegal na negosyo na pinasok niya noon bago pumasok sa real estate at pharmaceutical business niya ngayon. Alam namin ito dahil siya mismo ang nagtuturo sa amin kung paano humawak ng baril ang totoo niyan champion kami ng kapatid ko sa duo competition sa gun range sa Maynila. “Gunslinger sisters” ang titulong binigay nila sa amin dahil sa ilang beses kaming naging kampyon sa kompetisyon noon, sa sobrang hilig ko sa baril kaya ako pumasok bilang pulis habang yung kapatid ko naman ay naging sunod-sunoran ni papa sa negosyo niya. “Nandito pa ba ang bahay na yun? Akala ko ba wala na ito nung tumigil si papa sa pagdeal ng mga armas?” tanong ko sa kapatid ko “sis, nandito pa yun wala nga lang sa dokyumento sa properties ni papa pero alam ko nandito pa ang bahay na yun” sabi ng kapatid ko.

“Sige puntahan natin pero kailangan natin ng tulong nila para magbuhat” sabi ko “hindi na kailangan sis” sabi ng kapatid ko “bakit?” tanong ko “sa tagal mo na kasing nawala sa kompanya wala ka ng alam” sabi ng kapatid ko. “Ano ang ibig mong sabihin?” tanong ko sa kanya “alam mo bang hindi lang baril meron ang bahay na yun” sabi niya sa akin “huh? Ano pa?” tanong ko “me mga sasakyan din dun” sabi ng kapatid ko. “Kung yung dating van ang tinutukoy mo sis, huwag kana umasa dun kasi hihiga yun pag isinakay natin ang mga armas dun” sabi ko sa kanya na natawa ang kapatid ko “makikita mo pagdating natin dun” sabi niya sa akin.

“Bukas na kayo umalis, delikado ang paligid pag wala ang araw lalo na ngayon na nabubuhay na muli ang mga aswang” sabi ni Haring Narra sa amin “walang problema yun Haring Narra” sabi ko sa kanya. “Hinanda ko na ang matutulogan mo Isabella” sabi ni Haring Narra sa akin “sis, gusto ko tabi tayo” sabi ng kapatid ko “sige, matagal narin tayong hindi nagsama sa iisang kama” sabi ko sa kanya na napangiti siya. “Si Sampaguita at Gumamela na ang bahala sa inyo” sabi ni Haring Narra na lumapit sila sa amin “sumunod lang po kayo sa amin” sabi nila sa amin “sige na Isabella, Elizabeth magpahinga na kayo” sabi sa amin ni manang Zoraida. “Sige po manang, excuse po sa inyo” sabi ko sa kanila na niyuko nila ang mga ulo nila sa amin ng kapatid ko at sumunod na kami sa tauhan ni Haring Narra paakayat sa silid na hinanda sa amin.

Malaki ang kwartong hinanda sa amin ni Haring Narra na tingin ko parang nasa hotel kami ng kapatid ko “ate, malaki pa ito sa kwartong tinulogan ko ah?” sabi ng kapatid ko na napangiti lang ang dalawa sa amin. “Kung gusto niyong maligo me hinanda kami para sa inyong dalawa” sabi ni Sampaguita sa amin na sumunod kami sa kanila papunta sa banyo at nakita namin na parang sala ng apartment ko ang laki ng banyo nila. “Seryoso kayo?!” gulat kong tanong sa kanila at napanganga lang ang kapatid ko nung makita ang dalawang malalaking bathtub na kasya ang dalawang tao dito “nakahanda na ang lahat ng kakailanganin niyo, lahat pong ito ay galing sa kalikasan at ang tubig na yan ay galing sa batis ng kaharian” sabi ni Gumamela sa amin. “Batis ng kaharian niyo?” tanong na kapatid ko “oo, maghihilom ang lahat ng sugat niyo at babalik ang lakas niyo paglumubog kayo sa tubig na yan” sagot ni Sampaguita.

“Iiwan na namin kayo para makapaghanda, tawagin niyo nalang kami kung me iba pa kayong kailangan” sabi ni Sampaguita sa amin “magdadala ng pagkain sa inyo si Rosas pagkatapos niyong maligo” sabi ni Gumamela sa amin. “Maraming salamat sa inyo” sabi ko sa kanila “thank you so much!” sabi ng kapatid ko na nginitian lang kami ng dalawa at lumabas na sila “sis, para tayong nasa spa niyo” sabi ng kapatid ko na mabilis itong naghubad ng damit at nauna itong lumubog sa bathtub. “Aaahhhh… ” narinig ko galing sa kanya na natawa lang ako sa kapatid ko, naghubad narin ako ng damit na napapangiwi ako dahil sa mga sugat na tinamo ko kanina. “Ok ka lang ba sis?” tanong ni Elli sa akin “ok lang ako, enjoy ka lang dyan” sabi ko sa kanya “hmmm.” lang ang sinagot sa akin.

Nung nahubad ko na ang mga damit ko dahan-dahan akong pumasok sa bathtub at pagkalubog ko sa tubig para gumaan bigla ang katawan ko at nararamdaman kong nawawala na yung kirot sa sugat ko at pinkit ko ang mga mata ko. “Hmmmm..” nalang ako “sabi ko sa’yo eh” sabi ng kapatid ko na binuka ko ang isang mata ko at tumingin ako kay Elli na pareho na kami ngayon na nakahiga lang sa bathtub at ineenjoy ang oras na ito. Tahimik lang kaming nakahiga sa bathtub siguro mga sampung minuto ang lumipas nung “sis, ano ang gagawin natin kay papa?” biglang tanong ng kapatid ko na napabuka ako sa mata ko at napaisip sa sinabi niya. “Hindi ko alam sis” sagot ko sa kanya na narinig kong umingay ang tubig sa tub niya kaya napalingon ako sa kanya “ayaw kong isipin ang posibleng mangyari kung makaharap na natin siya” sabi ni Elli sa akin.

“Let’s just hope na maglelean sa good side ang isipan niya sis” sabi ko sa kanya “kasi paghindi” dagdag ko na nakita kong nag lean sa gilid ng bathtub ang kapatid ko at kita ko ang lungkot sa mukha niya. “I’m sorry Elizabeth, if things goes bad to worst ikaw ang pipiliin ko” sabi ko sa kanya na tumingin siya sa akin at nginitian ako “thank you ate Issa” sabi niya na inabot ko ang kamay niya at hinawakan ko ito. “Si mama pala, paano natin ipapaliwanag sa kanya ang sitwasyong ito?” tanong niya sa akin “sis, tell me honestly” sabi ko sa kanya “what?” tanong niya “me iba pa ka pa bang nalalaman?” tanong ko sa kanya. Bumalik siya sa paghiga sa bathtub niya at tumingala sa kisame “to be honest sis, wala akong maalala kung kelan ako ginawang aswang, patches lang ang memory meron ako” sagot niya sa akin.

“Tell me kung me maalala ka” sabi ko sa kanya “I will ate” sagot niya na nginitian ko siya na ngumiti din ito sa akin, me kumatok sa pintoan at pumasok na magandang babae at nagpakilala ito sa amin “magandang gabi po sa inyo, ako si Rosas me dala akong pagkain para sa inyo” sabi niya sa amin. Umahon na kami at sinuot ang damit na hinanda sa amin at pagkalabas namin ng banyo nakita namin ang nakahandang pagkain sa mesa “salad?” tanong ng kapatid ko na narinig kong natawa ng mahina si Rosas. “Sis, nasa palasyo tayo ng Haring ng gubat ano ba ineexpect mo?” natatawang tanong ko sa kanya. Sa aming dalawa si Elli ang malakas kumain ng karne, naalala ko noon nung nag out of town kaming pamilya at puro karne lang ang kinain nito, syempre luto at hindi hilaw kaya naiintindihan ko kung bakit ganun ang reaction niya nung nakita niya ang mga gulay at prutas sa mesa.

“Wala bang.. you know.. hehehe” natatawa nalang ako sa kapatid ko at nahiya ako kay Rosas “tama na ito Rosas, pakiabot nalang ang pasasalamat namin kay Haring Narra” sabi ko sa kanya na niyuko nito ang ulo niya at umalis na ito. “Sis naman eh, I want my meat!” reklamo nito sa akin “maggulay ka naman paminsan-minsan Elli, masama sa katawan kung puro karne nalang ang kinakain mo” sabi ko sa kanya. “Hmp! sige na nga!” pagmamaktol nito na umupo ito sa kabilang side ng mesa at nakabugnot habang kumakain ng gulay “hehehe alam mo kung nandito pa yung phone ko kukunan talaga kita ng litrato” natatawang sabi ko sa kanya na binato ako nito ng kamatis.

Samantala sa Quezon City nagkakagulo ang mga tao malapit sa gusali ng Rosales Corp Bldg dahil sa itim na ulap na bumabalot sa ibabaw ng gusaling ito, nagtataka sila dahil kanina wala ito pero ngayon di mo na makita ang pinakaibabaw ng gusaling ito. Tumawag ng mga pulis ang mga tao para ipaimbistiga sa kanila ang nangyayari sa gusaling ito dahil nangamba sila baka kasi lason ang ulap na nakapalibot sa tuktok ng gusali. “Lumayo kayo, hayaan niyo kaming gawin ang trabaho namin” sabi ni Sgt. Alan Romero sa mga taong gustong lumapit sa gusali “Sarhento” tinawag siya ng Hepe niya “opo Hepe?” tanong niya “wala ka bang balita kay Rosales?” tanong niya. “Wala sir, ilang araw nang hindi pumapasok sa presinto” sagot ni Sgt. Romero.

“Ano ba ang huling balitra mo sa kanya?” tanong ng Hepe “yung huling pumunta lang siya sa presinto yung pinatawag mo siya” sagot nito “ano ba ang nangyayari sa babaeng yun, nga pala ano na ang update mo kay Boyet? Me bagong balita na ba?” tanong ng Hepe. “Wala sir eh, tiningnan ko nga ng mabuti ang CCTV natin bigla nalang nawala si Boyet sa selda niya” balita ni Sgt. Romero sa kanya “tsk! Ulo ko ang nakasalalay dito dahil sa kasong nakabinbin laban kay Boyet” sabi ng Hepe niya. “Sir! Ayaw pong pumayag ng mga gwardya na pumasok tayo sa gusali” balita ng isa sa pulis niya “punyeta! sinabi mo ba kung sino tayo?” tanong ng Hepe nila “opo sir, ayaw talaga utos daw ng may-ari” sagot ng pulis niya.

“Sir, kina Lt. Rosales ang building na ito” sabi ni Sgt. Romero “gaaahhhh… sasakit lalo ang ulo ko nito” inis na sabi ng Hepe nila “sir, lumabas yung abogado nila” balita ng tauhan niya “haayy.. sige kausapin natin, kayo wag niyong hahayaang makalapit ang mga tao sa gusali” utos ng Hepe nila “Romero, tara kausapin natin” sabi ng Hepe nila na sumunod sa kanya si Romero at nilapitan nila ang abogado ni Don Enrico. “Ano ang maipaglilingkod ko sa inyo, Captain Reyes?” tanong nung abogado “me nagreklamo kasi sa presinto tungkol sa itim na ulap sa ibabaw ng building niyo..” “wala silang dapat ikatakot dahil natural lang ito” bara ng abogado sa kanya na nagkatinginan lang si Sgt. Romero at Capt. Reyes.

“Paano naging natural? Kung natural lang ito bakit sa gusali niyo lang nakapalibot yung itim na ulap?” tanong ni Romero “ah… dahil yan sa faulty wiring ng aircondition namin kaya wag niyo ng pag-aksayahan pa ng oras dahil inaasikaso na ito ng mga maintenance crew namin” sagot ng abogado. “Kung me faulty wiring dapat naming tingnan ito para narin sa safety ng mga empleyado at umuupa sa gusaling ito, pasensya na kung nakaabala kami pero trabaho naming siguradohin ang kaligtasan ng mga tao dito” paliwanag ni Capt. Reyes. “Wala talaga kayong dapat ikabahala dahil ligtas ang mga tao dito at makikita mong wala namang nagpapanic sa loob” sabi ng abogado na tumingin sila sa likod nito at kita nilang normal naman ang mga kinikilos ng mga tao sa loob.

“Pasensya na trabaho lang talaga naman ito, nagpatawag na ako ng fire department para iinspect ang buong gusali” sabi ni Capt. Reyes na biglang tumunog ang telepono ng abogado at sinagot niya agad ito. “Yes sir, opo sir, nandito pa po sila sir, opo sir, masusunod po sir” sabi ng abogado sa kausap niya at matapos ibaba ang phone niya “sige Hepe, sumama kayo sa akin” sabi ng abogado sa kanila “Sgt. Romero hintayin mo Fire Marshall tapos sumunod kayo sa taas, isasama ko si Valentine at si Ramos” utos ng Hepe niya “sige po Hepe” sagot ni Sgt. Romero at sumunod na yung tatlo papasok sa gusali habang bumalik sa mobile car si Sgt. Romero para hintayin ang pagdating ng Fire Marshall na pinatawag ng Hepe nila.

Makalipas ang ilang minuto dumating na yung dalawang fire truck ng QCFD at agad itong nilapitan ni Sgt. Romero para samahan ang Fire Marshall paakyat sa gusali “bigyan mo ako ng limang minuto kakausapin ko lang muna ang mga tauhan ko” sabi ng Fire Marshall. Makalipas ang ilang minuto naglakad na sila papunta sa gusali ng biglang lumabas si Capt. Reyes kasama ang mga dalawang pulis niya “sir, nandito na yung Fire Marshall.. ” “hindi na kailangan Romero, na check na namin ang lugar maayos lang ito” sagot bigla ng Hepe nila “sir, sigurado ho ba kayo? ichecheck namin para masiguro natin ito” sabi nung Fire Marshall “hindi na kailangan Roy, sinuyod na namin at naayos na nila ang problema sa wiring ng aircondition nila” sagot ni Capt. Reyes.

“Sabi ko sa inyo wala kayong dapat ikabahala” sabi ng abogado “pasensya na kung naabala namin kayo, pakiabot nalang kay Don Enrico ang paumanhin namin” sabi ni Capt Reyes na kinamayan pa niya ang abogado. “Sir” tawag ni Sgt Romero sa kanya “Sarhento ibalita sa mga tauhan natin na bumalik na sila sa presinto at Roy di na namin kayo kailangan dito, pwede na kayong bumalik sa station niyo” utos ni Capt. Reyes. “Hmm.. si.. sige kung maayos na ang lahat” sabi ng Fire Marshall na napakamot ulo nalang itong umalis at pumunta sa mga tauhan niya at matapos magligpit umalis na sila. Umalis narin ang mga pulis matapos nilang pinaalis ang mga taong nakatambay sa kabilang kalye ng gusali “sir, sigurado ho ba kayo sa sinasabi niyo?” tanong ni Sgt. Romero sa kanya “bakit Alan? Me mali na sa desisyon ko?” tanong ng Hepe sa kanya.

“Wala sir!” sagot ni Sgt. Romero “sige, bumalik kana sa trabaho mo” utos ng Hepe niya na nagulat si Sgt. Romero dahil kasama pa niya ang dalawang pulis na dinala niya sa loob at sumakay sila sa iisang mobile patrol nila. “Nakapagtataka” sabi ni Sgt. Romero sa isipan niya, naglakad na siya papunta sa kotse niya nung marinig niyang me tumatawag sa kanya at paglingon niya ang reporter pala ng isang TV Station. “Alan!” tawag nung magandang reporter sa kanya “Mae, ikaw pala” sabi ni Sgt Romero na nginitian pa niya ito “ano ang balita?” tanong ni Mae sa kanya “wala, false alarm lang” sabi ni Sgt. Romero. “Eh ano yung ulap na yan sa itaas ng building?” tanong ni Mae “sabi nila faulty wiring lang daw ng airconditioning nila kaya me itim na ulap sa taas” kwento ni Sgt. Romero.

“Ganun ba?” tanong ni Mae na mabilis itong nagsulat sa notepad niya “wala ka na bang ibang masabi tungkol dito?” tanong ni Mae sa kanya “wala, ininspect na ito ng Hepe namin na si Capt. Reyes ang building, report niya maayos daw ang lahat” kwento ni Sgt. Romero. “Nakita ko yung Fire Marshall kanina, ininspect din ba niya ang lugar?” tanong ni Mae “hindi, si Hepe lang ang pumasok sa loob at nung papasok na sana kami bigla nalang silang lumabas at pinapabalik na kami sa presinto” kwento ni Sgt. Romero na tumingin ito sa relo niya. “Huling tanong nalang Sgt Romero…” “pasensya kana Mae kailangan ko ng umalis, yun lang ang masasabi ko for now” pagputol ni Sgt. Romero na di na ito nagpapigil at sumakay na ito sa kotse niya at umalis.

Kinabukasan nagising ako na mag-isa nalang sa kwarto at sa sobrang himbing ng tulog ko di ko namalayan nauna na palang bumangon ang kapatid ko, usually kasi ako yung nauuna sa aming dalawa at tulog na tulog pa si Elli pagkagising ko. Bumangon ako at sinuot yung mahabang damit na binigay sa amin at pumasok ako ng banyo, pagkalabas ko nakita ko ang damit ko na malinis na ito at nakafold ito nakalagay sa ibabaw ng mesa. Nagbihis ako at napansin kong tinahi pala nila ang mga nabutas sa damit at pantalon ko kaya napangiti akong lumabas ng kwarto at bumaba “good morning maang Zoraida, Jasmine” bati ko sa kanila “good morning din sa’yo Isabella” bati ni manang sa akin pati din ni Jasmine.

“Manang, nakita niyo ho ba ang kapatid ko?” tanong ko sa kanya “nakita kong lumabas kanina, di ko alam kung saan pupunta yun” sabi ni Jasmine sa akin “tsk! sige manang, Jasmine hanapin ko lang siya” sabi ko. “SI Elizabeth ba ang hinahanap mo, Isabella?” tanong ni Dante sa akin “ah Dante, magandang umaga sa’yo” bati ko sa kanya “magandang umaga din” bati din niya “oo, hinahanap ko ang kapatid ko” sabi ko sa kanya. “Haayy.. nasa labas kasama ang mga tauhan ko” sabi nito sa akin “bakit napa haay ka?” tanong ko sa kanya “sumama kasi sa mga tauhan kong humanting ng makakain kaninang madaling araw, ngayon ko lang nalaman” sabi ni Dante sa akin.

“Sumama si Elli sa kanila?!” gulat kong tanong sa kanya “oo, wag kang mag-alala ligtas naman siya, nasa labas siya ngayon kung gusto mong puntahan” sabi ni Dante sa akin na agad akong nagpaalam sa kanila at nagmamadali akong lumabas ng palasyo. Nadaanan ko ang kampo ng mga taong Lobo at ng mga Engkanto “magandang umaga, Isabella” bati sa akin ng isang Lobo “magandang umaga din, nakita mo ba ang kapatid ko?” tanong ko sa kanya na tinuro nito ang direksyon ng isang kampo kung saan maraming taong nagtitipon. “Salamat” sabi ko sa kanya at agad akong pumunta dun na naririnig ko ang hiyawan at sigawan nila na nakatuwaan sila at nag-eenjoy sa pagtitipon nila.

“Mawalang galang na po” sabi ko sa mga nakaharang sa akin “oh, mga kasama bigyan daan si Isabella” sabi nung isang Engkanto na binigyan nila ako ng daan at niyuko ko ang ulo ko sa kanila tanda ng respeto ko. Naririnig ko ang ingay ng espada sa gitna at pagdating ko doon nagulat nalang ako dahil si Elli nakikipag laban sa isang babaeng Engkanto “ate! gising kana pala!” sabi nito sa akin nung naitulak siya papalayo ng kalaban niya. Tumigil din naman ang kalaban niya at niyuko ang ulo niya kaya ganun din ako sa kanya “maraming salamat sa ensayo” sabi ng kapatid ko sa babaeng Engkantada “walang anuman, Elizabeth” nakangiting sabi niya na narinig naming nadismaya ang mga taong Lobo at mga Engkanto at nagsialisan na din sila.

“What are you doing?” tanong ko agad sa kapatid ko “nag-eensayo bakit?” sagot niya “akala ko kung nasaan kana eh” sabi ko sa kanya “hahaha kasi ikaw ang unang nagigising sa atin? ate para kang mantika kung matulog kanina” natatawang sabi nito sa akin. “Elli, sumama ka ba sa mga taong Lobo kanina?” tanong ko sa kanya “oo, ang ganda pala talaga ng lugar ate” sabi ni Elli sa akin na naglalakad na kami pabalik sa palasyo ni Haring Narra. “Teka ano ba ang ginawa niyo?” tanong ko sa kanya “hehehe sumama ako sa kanila nung narinig kong maghahunting sila ng Usa” sagot niya “hay naku Elli!” sabi ko na natawa lang ito “I told you, I need my meat!” sabi nito sa akin na napailing nalang ako.

Pagdating namin sa palasyo sinalubong kami ni Ingkong Romolo kasama si Dante “magandang umaga Ingkong” bati namin ng kapatid ko “magandang umaga naman, anong oras kayo aalis?” tanong niya sa amin. “Hayaan mo muna silang mag almusal Romolo” sabi ni Haring Narra sa kanya na niyuko naming lahat ang ulo namin maliban kay Ingkong Romolo “walang anuman sa akin yan, nakahanda na kasi ang mga tauhan kong samahan sila kaya ako nagtanong” sabi ni Ingkong Romolo. “Sa susunod na oras po, Ingkong” sagot ko sa kanya “mabuti, sasamahan kayo ng sampu sa tauhan ko para narin makatulong sa pagbuhat ng mga armas na kukunin niyo” sabi niya sa akin “maganda yun ate para narin di tayo mahirapang magkarga ng mga gamit” sabi ni Elizabeth na napangiti si Ingkong.

“Paano niyo nga pala madadala ang mga gamit dito kung wala kayong sasakyan?” tanong ni manang sa amin “walang problema yun manang, me sasakyan naman sa bahay yun ang gagamitin namin” paliwanag ni Elizabeth. “Kung ganun wala na palang problema” sabi ni Haring Narra “ah meron po, konte lang” sabi ko sa kanila “ano yun?” tanong ni Ingkong “sis” tawag ko sa kapatid ko na napatingin silang lahat sa kanya. “Eh hehehe… ang problema po kasi dun.. nasa basement po kasi nakalagay ang mga armas” sabi ng kapatid ko “kung nasa basement ito walang problema madali lang naman itong kunin hindi ba?” tanong ni manang.

“Yun nga ang problema manang” sabi ng kapatid ko “dahil nasa basement ito ngayon ng Alaminos Police Department” dagdag ng kapatid ko na natahimik nalang si manang at napailing ang iba sa narinig nila. “Dating arms dealer ang papa namin at wala siyang ibang pagtagoan ng mga armas na nakuha niya sa mga kakilala niya kundi lang sa basement ng dating bahay namin dito” paliwanag ng kapatid ko sa kanila. “Yung Alaminos Police na ngayon ang kasalukuyang umuukopa sa bahay namin nun pero under parin yun sa amin di lang nilagay ng papa sa property list niya” paliwanag ng kapatid ko. “Problema nga yan” sabi ni Ingkong Romolo “ano ang problema?” tanong ni Haring Helius na me hawak itong tasa “yung mga armas na nabanggit kasi nila nasa ilalim pala ng lugar ng mga pulis” kwento ni Ingkong sa kanya.

“Yun lang ba ang pinoproblema niyo?” tanong ni Haring Helius sa amin “parang hindi mo ata ako narinig Helius” sabi ni Ingkong sa kanya “narinig kita Romolo, ang tanong ko kung bakit problema yun?” sabi ni Haring Helius at tumingin ito sa akin. Napaisip ako bigla “teka, hindi ako pwede dun” sabi ko sa kanya “ano ang ibig mong sabihin, Isabella?” tanong ni manang “naisip ko kasing pulis din si Isabella pwede siyang kumausap sa kanila at makapasok sa loob” sabi ni Haring Helius. “Kailangan ko ng order galing sa superior ko bago ako makapunta dun, pagwala kasing order di nila ako papayagang pumasok sa loob baka hanggang front desk lang ako” paliwanag ko sa kanila.

“Ah paumanhin sa inyo” sabi ng isang Engkanto sa amin “oh, Kap. Hernan ano ang kailangan mo?” tanong ni Haring Helius “kamahalan, mga kaibigan tama po ang sinasabi ni Haring Helius hindi po ito problema” sabi niya sa amin. “Haayy… bingi ba itong tauhan mo, Helius?” tanong ni Ingkong sa kanya na lihim namang natawa si Haring Narra “pasensya na po Ingkong Romolo, hayaan niyo po akong magpaliwanag” sabi ni Hernan sa amin na binigyan siya ng pagkakataon ni Ingkong. “Pwede kamig magbukas ng portal para makapasok tayo sa basement na tinutukoy nila” paliwanag ni Kap. Hernan “hehehe matalino ang mga tauhan ko Romolo, nag-iisip ito di kagaya sa mga barumbado mong mga Lobo” sabi ni Haring Helius na tiningnan siya ng masama ni Ingkong Romolo.

“Hindi po ganun kadali yun” sabi ng kapatid ko “bakit?” tanong ni Kap. Hernan “oo, pwede kayong magbukas ng portal papunta sa basement pero ang problema dun sinara ni papa ang basement bago kami umalis sa bahay na yun” paliwanag ng kapatid ko. “Sinara?” tanong ni Haring Narra “yung basement po na tinutukoy ko inabunohan po yun ni papa ng lupa ginawa niya yun para walang makakita o makaalam sa mga armas na yun” paliwanag ng kapatid ko. “Kung sinabi mo lang sana ito sa amin nung umpisa” sabi ni manang “pasensya na po sa inyo” sabi ko sa kanila “walang problema Isabella, sasamahan parin namin kayo para kunin ang mga armas na yun” sabi ni Dante sa amin.

“Paano ang mga pulis?” tanong ni manang sa amin “me alam akong paraan” sabi ko sa kanila na napangiti ang kapatid ko “kung ganun, Dante ihanda mo ang mga tauhan natin” utos ni Ingkong sa kanya. “Haring Helius, kung papayagan niyo po ako” sabi ni Kap. Hernan sa Hari niya “dalhin mo ang tatlong tauhan mo, wag kayong magpahalata sa mga mortal” sagot ni Haring Helius sabay alis nito na napangiti si Kap. Hernan. “Aalis tayo isang oras mula ngayon, maghahanda muna tayo para sa gagawin natin” sabi ko sa kanila “sige, kakausapin ko na din ang mga tauhan ko” sabi ni Dante “ako din” sabi ni Kep. Hernan “kung ganun, maghahanda narin tayo ng almusal para me lakas kayo sa pagbyahe niyo” sabi n Haring Narra.

Matapos kumain nagpaalam na kami at sumakay kami sa likod ng mga Lobo paalabas ng gubat at nung malapit na kami sa syudad ng Alaminos naglakad nalang kami at tila mataas na yung araw dahil mainit na kasi. “Di maganda ito” sabi ni Dante “bakit?” tanong ko sa kanya sabay turo niya sa mga Engkanto na nakita kong lumitaw ang kaputian nila dahil sa sikat ng araw “hindi nga maganda ito” sabi ko “pasensya na kayo” niyuko nila ang mga ulo nila. “Madali lang yan” sabi ng kapatid ko na bigla itong yumuko at kumuha ng lupa at pinahid ito sa braso at mukha ni Kap. Hernan “a.. ano ito?” takang tanong niya “yan” sabi ng kapatid ko. Tiningnan ni Kap Hernan ang sarili niya na natuwa ito “kayong dalawa gayahin niyo ako” utos niya sa dalawang tauhan niya na agad silang kumilos at naglagay ng dumi sa braso at mukha nila.

“Hahahaha mukhang mortal na kayo” natatawang sabi ni Dante na natawa din ang limang tauhan niya “tayo na” yaya ko sa kanila na di na masyadong halata ang tatlong Engkanto na iniignore nalang sila sa mga taong nakakasalubong namin. Nasa kabilang kalye lang kami nung dumating kami sa presinto ng Alaminos PD “ano ang plano?” tanong ni Dante “dito lang kayo, Kap. Hernan pwedeng samahan mo ako sa loob?” tanong ng kapatid ko “opo, binibini” sagot nito “dyan lang kayo, hintayin niyo ang utos ko” bilin nito sa mga tauhan niya “ate, Dante kami lang muna ang papasok sa loob, titingnan ko kung saan nakalibing ang container van” sabi ng kapatid ko “sige, hihintayin namin kayo dito” sabi ko sa kanya na umalis na sila at pumasok sa loob ng presinto.

Naghintay lang kami sa labas habang hinihintay namin ang pagbalik ng kapatid ko “tingin mo ba makukuha natin ang mga armas na ito?” tanong sa akin ni Dante “oo, naalala ko noon nung maliit pa kami ng kapatid ko bumababa kami sa basement para panoorin si papa na mag load ng mga bala sa mga magazines” kwento ko sa kanya. “Heneral” tawag ng isang tauhan niya “bakit?” tanong niya “me gulong nangyayari sa Maynila” balita nito “ha? paano mo nalaman?” tanong ko sa kanya “sumunod kayo sa akin” yaya nito kaya sumunod kami sa kanya. Pumunta kami sa isang tindahan malapit lang sa presinto at tinuro niya ang tv “me balita tungkol sa gusali niyo, Isabella” sabi niya na nanood kami at nakinig sa balita.

“Ale, kelan ho ba nangyari ito?” tanong ko dun sa tindera “ah kahapon pa yan, nakapagtataka lang kasi dahil me maitim na ulap ang biglang sumulpot sa gusaling yan” balita niya “Isabella, masamang pangitain ito” sabi sa akin ni Dante. “Heneral, Isabella bumalik na sila” balita sa amin ng tauhan ni Kap. Hernan kaya sinalubong namin sila “sis, ano ang balita?” tanong ko sa kanya “nandun pa yung container van ate, pinakita sa akin ni Kap. Hernan” balita niya “nagbukas ako ng maliit na portal at sinilip namin ang loob” sabi ni Kap. Hernan “wag kayong mag-alala di kami nakita ng mga tao sa loob ng presinto” sabi ng kapatid ko. “Me masamang nangyayari ngayon sa Quezon City sis, kailangan nating magmadali dito” sabi ko sa kanya “bakit ano ang nangyari?” tanong niya kaya pinaliwanag ko sa kanya ang nasagap naming balita.

“Kung ganun dapat ngayon kumilos na tayo” sabi ni Elli sa akin na napatingin ako kay Dante “tama siya, Isabella. Kailangan nating kumilos ngayon din para makabalik tayo sa gubat” sabi niya sa akin. “Kapitan Hernan” tawag ko sa kanya “ano yun, Isabella?” tanong niya “kaya niyo bang gumawa ng malaking portal?” tanong ko sa kanya na nagkatinginan silang tatlo ng kasamahan niya “oo, kaya namin, kaya nga sila ang dinala ko dahil sa misyon na ito” paliwanag niya sa amin. “Mabuti, sis, alam mo na ang lay-out ng gusali hindi ba?” tanong ko sa kanya “oo, alam din ito ni Kap. Hernan” sabi niya “magaling, Dante” “ano yun Isabella?” tanong niya “kailangan nating palabasin ang mga pulis sa presinto” sabi ko sa kanya “wag kang mag-alala, alam ko na ang gagawin namin” sabi niya sabay lingon niya sa limang tauhan niya.

Makalipas ang kalahating oras nakapwesto na silang lahat “sis, maghanda kayo” sabi ko sa kanila na nakapwesto na sila malapit sa presinto habang yung mga Lobo naman ay nasa kabilang side ng kalye kung saan me maliit na tindahan na nagbebenta ng iba’t-ibang klaseng maiinom. Tinaas ko ang kamay ko na tumango lang si Dante at kinawayan ko din sila Elli at tumangon din sila kaya nung binigay ko ang signal kay Dante agad itong sumigaw at nagkukunwaring mali ang binigay sa kanya ng tindera. “Magaling na artista itong si Dante” natatawang sabi ko na nakita kong lumabas na yung mga pulis na kumilos narin ang mga tauhan ni Dante na nanggulo din sila sa kabilang tindahan kaya nakita kong bumalik ang isang pulis sa loob ng presinto at lumabas ang maraming pulis para awatin sila Dante.

Kumaway ako sa kapatid ko na agad silang pumasok sa loob at tumakbo narin ako patawid papunta sa presinto at tumayo ako sa me pintoan para magbantay sa mga pulis na ngayon ay sobrang busy sa pag-awat sa limang taong Lobo. Napansin kong me lumiwanag sa loob kaya sumilip ako doon at nakita ko sila malapit sa isang selda kung saan pinatulog nila ang mga nakakulong sa loob para di sila makita sa gagawin nila. Nagbukas ng portal si Kap. Hernan at nawala sila ng kapatid ko at nakita kong magkaharap ang dalawang Engkanto na umatras sila pareho na parang sinusukat nila ang container van sa ilalim ng lupa. “Isabella, handa na kami” balita ng isang Engkanto sa akin kaya sinipolan ko sina Dante na agad naman nilang tinulak ang mga pulis at tumakbo palayo sa kanila.

Hinabol sila ng mga pulis kaya mabilis akong pumasok sa loob ng presinto at sinara ang pinto nito “magmadali ka Isabella” tawag sa akin ng tauhan ni Kap. Hernan “ano ang gagawin ko?” tanong ko sa kanila. “Tumayo ka sa gitna namin” sabi nung isa kaya tumayo ako pagitan nila na bigla nalang instretch ang mga braso nila sa gilid nila at biglang lumiwanag ang buong paligid “huminga ka ng malalim” sabi nung nasa kaliwa ko na agad akong humingi ng malalim at pinikit ang mata ko ng bigla nalang akong nahulog kaya napasigaw ako sa gulat.

“AAAHHHHHHH….” at maya-maya ay bigla nalang akong bumagsak sa isang metal at nung binuka ko ang mata ko tumambad sa akin ang maraming puno at nakita kong nasa gubat na pala kami malapit sa palasyo ni Haring Narra. Nasa ibabaw na ako ng container van at kita kong nakatayo sa gilid ang maraming taong Lobo at mga Engkanto at mga taong Puno “tutulongan kana namin Isabella” sabi nung isang puno na sumakay ako sa sanga niya at binaba ako sa lupa. Bumukas ang pintoan ng container van at lumabas ang kapatid ko at si Kap. Hernan “at ito mga kaibigan ang gagamitin natin laban sa kanila” sabi ng kapatid ko na binuksan nila ang dalawang pinto at nakita namin ang napakaraming armas sa loob at isang antigong kanyon sa dulo nito.

“Magaling!” sabi ni Ingkong Romolo na nakita naming natutuwa itong nakatingin sa mga armas sa loob “sina Dante?” tanong niya “susunod na sila” sagot ni Kap. Hernan “ang dami nito” sabi ni manang Zoraida. Pumasok ako sa loob at kinuha ko ang semi-automatic M16 rifle at nilagyan ko ito ng magazine “manang, kung tutuldokan natin ang buhay ng mga aswang, kakakailanganin talaga ng natin ang lahat ng ito” sabi ko sa kanya na nagsigawan ang buong sundalo nila. Nilabas na namin ang mga armas sa loob ng container van at sakto ding dumating sina Dante at mga tauhan niya “Heneral!” tawag ng isang tauhan niya “magaling, saktong-sakto ang plano mo Isabella” sabi ni Dante sa akin “salamat, galing ng acting niyo kanina” sabi ko sa kanya “hahaha salamat!” sabi niya “pupunta lang ako kay Ingkong” sabi niya “sige, aasikasohin din muna namin ito” sabi ko sa kanya.

Pinatawag kami ng kapatid ko kaya pumasok kami sa loob ng palasyo at nakita namin ang mga pinuno at mga Heneral nila at si manang Zoraida “ano po yun, Haring Narra?” tanong ko sa kanya. “Isabella, binalita sa amin ni Hen. Dante ang tungkol sa napanood niyong balita sa tv” sabi ni manang Zoraida sa akin “oo, manang pasensya na po kung hindi ko nasabi sa inyo” paumanhin ko sa kanila “walang yun, ang pinag-aalala namin ang tungkol sa itim na ulap na nakapalibot sa gusali niyo” sabi ni Haring Narra sa akin. “Sis?” tanong ko sa kapatid ko “hindi ordinaryong ulap yun, yun ang ginagamit namin noon sa tuwing me gagawin kaming misyon para makaalis ng gusali na di kami makita ng mga tao” paliwanag ng kapatid ko.

“Ibig sabihin nito me nagaganap na misyon nung lumabas ang mga itim na ulap na yun?” tanong ni Haring Helius sa kapatid ko “parang ganun na po” sagot niya. “Hen. Dante ibigay alam sa lahat ng mga tauhan natin na maghanda, baka sasalakay sila dito” sabi ni Ingkong Romolo na agad umalis si Dante kasama ang Heneral nina Haring Narra at Helius. “Dapat maghanda tayo sa anumang gagawin nla, nalalapit na ang eklipse kaya siguro kumikilos narin sila” sabi ni Haring Helius “dito lang kayo sa loob ng palasyo, hindi makakatulong kung nasa labas kayong dalawa habang me nagaganap na pagkikilos ang mga aswang” sabi sa amin ni manang Zoraida.

“Paano yung mga armas?” tanong ni Elizabeth “walang mangyayari sa mga armas niyo, ipapasok namin ito sa loob at dito niyo ito aayosin” pangako sa ami ni haring Narra “kamahalan!” tawag ng isang tauhan ni Haring Helius. “Ano yun?” tanong niya “me namataang sampung aswang sa lugar ng mga mortal” balita ng tauhan niya “kami ang bahala nito” sabi ni Haring Helius “sasamahan namin kayo” sabi ni Ingkong Romolo. “Hindi na Romolo, kakailanganin kayo dito sa palasyo, mas mabilis kung kami ang pupunta” sabi ni Haring Helius sa kanya “mag-ingat kayo Helius” sabi ni Haring Narra sa kanya “wag kayong mag-alala, me portal kaming magagamit kaya kung ano man makakaalis agad kami pabalik dito” sabi ni Haring Helius at nagpaalam na ito at umalis kasama ang tauhan niya.

“Teka, hindi kaya ito tungkol sa ginawa natin kanina?” tanong ng kapatid ko “hindi ko alam sis” sagot ko sa kanya “Haring Narra me paraan ho bang makapanood tayo ng balita?” tanong ko sa kanya na nakatingin lang ito sa akin. “Ako ang bahal Isabella” sagot ni manang Zoraida na me kinuha ito sa bag niya at nilagay niya ito sa mesa “ano yan manang?” tanong ng kapatid ko “tingnan niyo lang” sabi niya sa amin na biglang umilaw ang maliit na bolang nilagay niya sa mesa at nag project ito ng pictures at nakita namin ang maraming tao na nakapaligid sa presinto ng Alaminos PD. Tinuon ni manang ang bola niya sa isang parte ng presinto kung saan me malaking hukay ito sa gitna at nagulat nalang ako dahil yun ang parteng tinayoan ko kanina.

Napatingin ako sa kapatid ko na pati din ito nagulat sa nakita niya “ang laki pala” sabi ng kapatid ko na natawa lang si Ingkong Romolo “ngayon ko lang nakita na me kakayahan pala silang gumawa nito” natatawang sabi ni Ingkong sa amin. “Romolo..” sabi ni Haring Narra na tumigil na sa pagtawa si Ingkong Romolo “pasensya na di ko lang kasi mapigilan ang sarili ko” sabi niya na nakita kong nakangiti parin ito sa nakita niya. “Manang pwede ho bang sa gusali namin niyo ituon yung bola niyo?” tanong ko sa kanya “teka” sabi ni manang na nilagay niya sa ibabaw ng bola ang kamay niya at lumipat ang imahe sa gusali namin na ngayon ay nababalutan ng itim na ulap ang ibabaw nito.

“Yan ang nakita namin sa tv kanina” sabi ko sa kanila “oonga, sobrang itim niyan” sabi ni Haring Narra “ilang araw nalang ba bago mag eklipse?” tanong ni Ingkong Romolo “apat na araw nalang” sagot ko. “Sa ika tatlong gabi sasalakay tayo” sabi ni Ingkong sa amin “bakit sa ikatatlong gabi?” tanong ng kapatid ko “hindi natin hihintayin mangyari ang eklipse, kung me paraan tayong mapigilan ito ang ikatatlong gabi ang magandang oras para umatake tayo” paliwanag ni Ingkong Romolo sa amin. “Kung ganun ipapahanda ko sa mga tauhan ko ang dadalhin natin” sabi ni Haring Narra “kami na ang bahala sa mga armas” sabi ko sa kanila. “Sige, kumilos na tayo dahil marami pa tayong dapat gawin” sabi ni Ingkong sa amin “maghahanda narin ako” sabi ni manang sa amin.

Samantala sa Isla inalis ng matanda ang nakaharang na bato sa bunganga ng kweba at pagpasok niya sa loob nakita niyang nakadapa sa lupa si Julian at narinig siguro nito ang yapak ng matanda dahil tinaas niya ang ulo niya. Hindi na siya nakapagsalita dahil bigla nalang bumagsak ang ulo niya sa lupa at nawalan na ito ng malay “haayy.. ” nalang ang matanda at nilapitan niya si Julian at binuhat niya ito at nilagay sa balikat niya. Dinala niya si Julian sa kubo ni Una at ginamot niya ang mga pasa at sugat sa katawan niya at nung natapos na siya nakita niya itong mahimbing itong natutulog kaya iniwan niya nalang ito at hinayaang magpahinga si Julian.

Gumawa ng bonfire ang matanda malapit lang sa kubo at naupo ito habang inaayos ang mga kahoy para hindi mamatay ang apoy nito “matindi ang dinaanan niya sa loob ng kweba” sabi ng matanda na lumingon ito sa pinto ng kubo at nakita niyang nakatayo lang si Una habang nakatingin kay Julian. “..Alam ko…” sagot ni Una na pumasok ito sa loob at umupo sa tabi ni Julian na tumayo din ang matanda at dumungaw ito sa bintana “hindi naghihilom ang mga sugat niya” sabi ng matanda sa kanya. “Alam ko at hindi ito dahil nasa Isla siya” sagot ni Una “dahil ba sa nawala ang kapangyarihan ng mga Bampira?” tanong ng matanda.

Lumingon si Una sa kanya at binalik ang tingin niya kay Julian “hindi, hindi nawala ang kapangyarihan ng mga Bampira, nawala lang ang koneksyon niya sa kanila” sagot ni Una na inalis niya ang buhok na nakatabon sa mata ni Julian. “Paano ito? Hindi ko siya pwedeng ipasok sa kweba bukas sa mga sugat niyang yan, hindi siya tatagal ng kalahating araw doon” sabi ng matanda “maghihilom ang sugat niya pero dahan-dahan, hindi nila hahayaang manghina si Julian, hindi ito hahayaan ni Lucia” sagot ni Una. Tumayo siya at lumabas ng kubo at tumayo sa me pintoan nito “ibalik mo siya bukas ng umaga, marami pa siyang dapat matotonan” sabi ni Una sa matanda na bigla nalang siyang naging abo at lumutang pabalik sa pwesto niya “hmm.. ikaw ang masusunod… mahal na pinuno” sagot ng matanda habang nakatingin ito kay Julian.

Maghahapon na nung matapos kong ayusin ang mga armas at lagyan ng mga bala ang mga magazines, naramdaman kong sumasakit yung balikat ko pati narin ang mga daliri ko sa kakalagay ng bala sa magazines. Umakyat ako sa kwarto na di na ako nakapagpaalam sa kanila at naghubad ng damit at pumasok sa banyo “aaahhh…” nalang ako nung lumubog ako sa tubig ng bathtub at pinikit ang mga mata ko. “Ang sarap ng tubig” nasabi ko nung maramdaman kong gumaan ang pakiramdam ko at nawawala na yung sakit sa balikat at sa mga daliri ko, nilubog ko ang sarili ko sa ilalim ng tubig para mabasa ang buhok ko at nung umahon ako sinandal ko ang likod ko sa dulo ng tub at nagrelax na ako.

“Nasaan ka ba Julian?” tanong ko sa sarili ko habang nakatingin ako sa kisame ng banyo at nagmuni-muni ako ng biglang bumigat ang mga mata ko at di ko napansin nakatulog na pala ako at bigla nalang lumutang ang katawan ko sa tubig. Sobrang gaan ng pakiramdam ko na parang akong lumilipad sa alapaap sa sobrang relax at gaan ng pakiramdam ko sa mga oras n ito “Isabellaaahhh…” narinig kong parang me tumatawag sa akin “si… sino yan?” mahinang tanong ko “Isabellaahhh…” tawag uli sa akin na napalingon ako sa kanan ko wlaa akong nakitang tao “Isabellaaahhh..” tawag uli sa akin na lumingon ako sa kaliwa at nakita ko.. nakita ko si… “Juliaaann….” tawag ko sa kanya na nginitian niya ako at inabot ang kamay ko at lumipad kaming dalawa.

Ang sarap ng pakiramdam na kasama ko si Julian, hawak niya ang kamay ko at pareho kaming malayang lumilipad sa ulap “na miss kita Julian..” sabi ko sa kanya na hinila niya ako palapit sa kanya at bumilis ang paglipad namin “na miss din kita, Isabella” sagot niya na napangiti ako sa sinabi niya. Dumapo kami sa isang malawak na lugar kung saan napapalibutan kami ng maraming bulaklak me batis sa gilid nito at naririnig namin ang mga huni ng ibon. “Ang ganda ng lugar” sabi ko sa kanya na hinayaan lang niya akong maglakad-lakad at umiikot ako na parang natutuwa akong nakapunta ako sa lugar na ito. Lumapit sa akin si Julian at hinawakan niya ang kamay ko na kinatuwa ko naman “gusto kong manatili tayo dito habang buhay” sabi ko sa kanya “oo, mahal ko dito na tayo titira, ito na ang magiging paraiso natin” sabi niya sa akin na bigla akong tumakbo at hinabol niya ako.

Tumalon ako sa batis at narinig kong sumunod sa akin si Julian at doon ko lang napansin na pareho pala kaming hubo’t-hubad “ah sarap ng tubig” sabi ko sa kanya na lumangoy ito palapit sa akin at agad ko siyang niyakap sa leeg na niyakap naman niya ang katawan ko. “Mahal na mahal kita, Isabella” bulong ni Julian sa akin “mahal na mahal din kita, Julian” sagot ko sa kanya na pinikit ko nalang ang mata ko nung maramdaman ko ang labi niyang humalik sa leeg ko. “Ooh.. Juliaaannn…” ungol ko nung naramdaman kong dinidilaan niya ang leeg ko paakyat sa baba ko at nag-abot ang mga labi namin at naghalikan kaming dalawa.

Pinulupot ko ang mga binti ko sa bewang niya na naramdaman kong dumudumbol ang ulo ng agala niya sa hiwa ko “oohh.. Juliaannn…” ungol ko uli nung bumayo siya ng mahina na naramdaman ko ng hiniwan ng ulo ng titi niya ang labi ng pekpek ko. Binuka ko ang mga mata ko at kita ko ang pagmamahal sa mga mata niya nung tumingin siya sa akin “mahal na mahal kita..” sabi ko sa kanya na naghalikan uli kaming dalawa at bigla nalang kaming umahon sa tubig at lumutang kami papunta sa gilid ng batis at hiniga niya ako at humiga din siya sa tabi ko. Tiningnan niya ako habang pinadagan niya ang kanang kamay niya sa katawan ko mula leeg ko pababa sa dibdib ko na hinimas pa niya ang kanang suso ko sabay baba ng kamay niya papunta sa tyan ko hanggang sa tumigil ito sa pagitan ng mga hita ko.

“Isabellaahhh…” tawag niya sa akin na hinila ko ang ulo niya pababa at naghalikan uli kami at doon ko naramdaman ang pagpasok ng isang daliri niya sa hiwa ko pero di ako nagpahuli dahil inabot ko din ang alaga niyang ngayon ay nabubuhay narin. Marahan kong sinalsal ang titi niya habang marahan lang din ang paglabas pasok ng gitnang daliri niya sa pekpek ko “oohh…” “aahhhh…” pareho kaming napaungol sa ginagawa namin sa isa’t-isa. Hinalikan niya ako sa leeg pababa sa dibdib ko at sinipsip niya ang kaliwang utong ko na napapaliyad ako sa sarap “oohhh…. Juliaaann…” ungol ko. Lumipat ang labi niya sa kanang suso ko at sinipsip at kinagat-kagat nito ang utong ko na napayakap ako sa leeg niya dahilan kaya na dilaan ko ito “aahh..” napaungol siya sa ginawa ko.

Lalo pang siyang bumaba hanggang sa naramdaman ko ang dila niya sa belly botton ko hanggang sa pinaghiwalay niya ang mga hita ko kaya tinukod ko ang mga siko ko sa lupa at nakita kong nilabas niya ang dila niya at sinimulang dilaan ang hiwa ko. “Ooohhh… ” napatingala ako nung nagsimulang kalikutin ng dila ni Julian ang hiwa ko “oohhh.. oohhh.. mahal… maahhaaaahhhllllll… ” nabigkas ko nung pumasok na yung dila niya sa lagusan ko. “Isabellaahhh…” tawag ni Julian sa akin na inabot ko ang buhok niya at sinabunotan ko siya bago ko ito hinila kaya napagapang siya sa ibabaw ko at niyakap siya ng mahigpit. “Mahal..” sabi ko na naghalikan kaming dalawa at naramdaman ko ang ulo ng titi niyang gusto ng pumasok sa lagusan ko kaya inabot ko ito at pinigilan ito.

Tinulak ko paalis sa ibabaw ko si Julian kaya napahiga ito sa tabi ko na agad akong bumangon at pumatong sa kanya, kinagat ko ang ibabang labi ko na pinakita ko sa kanya ang pananabik ko na ngumiti lang siya sa akin. “Mahal…” sabi niya na agad kong hinalikan siya sa leeg at inabot ang titi niya sabay salsal ko nito habang tumatakbo ang dila ko pababa sa dibdib niya at nakarating ako sa kaliwang utong niya at dinidilaan ko ito. “Aaahhh…. Isabellaahhh…” tawag niya habang marahan ko lang sinasalsal ang titi niya habang binaba ko na ang pagdila ko sa kanya hanggang sa nakarating na ako sa puson niya at gaya ng ginawa niya sa akin pinaghiwalay ko din ang mga hita niya at nilagay ko ang buhok ko sa me tenga ko at tiningnan siya.

Tinukod ni Julian ang mga siko niya sa lupa nung makita niya ako napangiti siya at doon ko lang binuka ang bibig ko sabay labas ng dila ko at dinilaan ko ang butas ng titi niya na napanganga ito at “aaahhh….” umungol siya. Sinubo ko na ito pataas baba ang bibig ko sa kahabaan ng titi niya na nakita kong napapikit si Julian at dinilaan niya ang labi niyang alam kong natutuyoan na ito, sinubo ko ang ulo ng titi niya habang sinalsal ko ang katawan ng titi niya habang tuloy lang sa pagdaloy ng laway ko sa katawan nito “hmmm….” ginanahan ako lalo nung marinig ko ang ungol niya pati narin ang expression ng mukha niya. Taas baba ang bibig ko sa titi niya na sinapo ng isang kamay ko ang bayag niya at hinimas-himas ko ito na pansin kong dahan-dahan narin itong lumiit kaya tinigil ko agad baka kasi lalabasan na siya ayaw ko munag labasan siya dahil gusto ko sabay kami.

Tumingin siya sa akin nung tinigil ko ang pagchupa sa titi niya at gumapang ako papatong sa ibabaw niya na naipit pa sa pagitan namin ang titi niya at naghalikan kaming dalawa. “Hmmmm…” pareho naming narinig sa sarili namin habang ginagalaw ko ang katawan ko para mahagod ko ang titi niya sa puson ko na bigla nalang niya akong hinawakan sa bewang at binuhat niya ako kaya naalis sa pagkakakulong ang titi niya sa pagitan namin at bigla nalang itong tumayo. “Juliaannn..” tawag ko sa kanya na tumingin siya sa akin “mahal… mahal.. ipasok mo na akoohhh… ” sabi niya sa akin na humihingal na ako sa sobrang libog kaya di na ako nag-aksaya ng oras at inabot ko ang titi niya at tinutok ko ito sa hiwa ko ” mahal… ibaba mo na akoohh… “sabi ko sa kanya na pagkababa niya sa akin pareho kaming napanganga nung bumaon ng dahan-dahan ang titi niya sa hiwa ko at nung binitawan niya ang bewang ko bigla nalang bumaon ang buong kahabaan niya sa loob ko kaya napadilat nalang ako.

“AAHHHH.. ” napaungol ako ng malakas sa ginawa niya na humawak siya sa pwet ko at nilamas niya ang mga pisngi nito at nung tinaas niya ito naramdaman ko ang paghagod ng katawan ng titi niya sa kaselanan ko. “AAHHHHH… ” napaungol uli ako “ooohh.. mahal.. mahal kong Isabellaahhh…” sabi niya sa akin na napapikit ako sa sarap at napayakap ako sa leeg niya “Jul…iaaannnn…” napaungol ako sa sarap at nung gumulong kaming dalawa agad niyang tinukod ang dalawang kamay niya sa lupa at mabilis nitong binayo at kinantot ang pekpek ko na sumasama ang laman nito sa tuwing hinuhugot niya ang titi niya. Nakanganga lang ako habang mabilis akong kinantot ni Julian na pareho kaming dalawa dahil sa sobrang sarap ng nararamdaman namin sa mga oras nayun.

Pinatong ni Julian ang isang paa ko sa balikat niya sabay dapa niya sa ibabaw ko at mabilis at pailalim ang pagbaon ng titi niya sa lagusan ko na napanganga nalang ako at napapikit sa sobrang sarap ng ginawa niya. “Ooohhh… ohhhh..oooohhhh… ” ungol lang ako ng ungol sa ginawa niya sa akin na nilamas pa niya ang isang suso ko at nakipaghalikan pa ito sa akin na lalong nagpalibog sa akin “Isabellaahhh.. Isabellaahhh… ” tawag ng tawag siya sa pangalan ko habang kinakantot niya ako hanggang sa nakaramdam ako ng kiliti sa kalmnan ko hudyat na malapit na ako labasan “Juliann.. Juliaann.. wag.. wag mong itigil.. sige pahhh. sige paahh.. sige paaahhhh….oohhhh…. ” sabi ko sa kanya dahil malapit na ako labasan.

“Isabellaahh.. Isabellaahhh… malapit na akoohh..” sabi niya sa akin na napayakap ako sa leeg niya at ginalaw ko narin ang balakang ko para salubongin ang pagbayo niya sa akin na nagkatinginan kami at makalipas ang ilang labas pasok ng titi niya sa lagusan ko bigla nalang akong napapkit at napaungol ng malakas. “OOOOHHHHHHHH….. ” habang tuloy lang sa paglabas pasok ng titi ni Julian sa lagusan ko tuloy-tuloy lang din ang orgasmo ko “haaahhh…haaahh..HAAAAHHHH… Isabellaaaahhhh….” ungol ni Julian na bumigay siya ng dalawang malakas na bayo at nung huli binaon niya ng pailalim ang titi niya sa lagusan ko at doon ko naramdaman ang pagtalsik ng katas niya sa sinapupunan ko at para din na ata tumigil sa pagpintig ng kalamnan ko sa sobrang sarap ng orgasmong binigay sa akin ni Julian.

Yakap-yakap ko siya habang tuloy lang din sa pagtalsik ng katas niya sa lagusan ko habang dahan-dahan naring humihina sa pagpintig ng kalmnan ko at makalipas ang ilang segundo nakahinga na ako ng maayos na halos mawalan ako ng malay sa sobrang orgasmong natamo ko kay Julian. Niyakap niya ako ng mahigpit at hinalikan niya ako sa leeg sabay gulong naming dalawa para mapaibabaw niya ako “hmm….” nalang ako habang tuloy lang siya sa pagdila at paghalik sa leeg ko habang nakabaon parin ang titi niya sa pekpek ko. Ginalaw ko ang balakan ko na parang nangilo parin ako dahil sa di pa humupa ang orgasmo ko “mahal..” tawag sa akin ni Julian “oo, mahal?” “na miss talaga kita” sabi ni Julian sa akin “talaga? teka, nasaan ka ba ngayon?” tanong ko sa kanya “wag kang mag-alala, nasa ligtas akong lugar” sagot niya.

“Bakit ka naluluha?” tanong niya sa akin na pinahiran niya ang luha ko “huhu.. na miss talaga kita at sa sitwasyon ngayon.. gusto kong.. gusto kong kasama kita” sabi ko sa kanya “patawarin mo ako kung hindi ako nagpaalam sa’yo nung umalis ako” sabi niya sa akin. “Kampante kasi ako kung nandito ka sa tabi ko” sabi ko sa kanya “patawarin mo ako mahal, malapit na tayong magsasama, tatapusin ko lang ang ginagawa ko dito” sagot niya sa akin. “Saan ba ang dito?” tanong ko na hinalikan niya ako sa labi “nasa Isla ako ng Kuro, sa lugar ng mga Bailan” sabi niya “bakit di mo ako sinama? ang daya mo?!” inis na sabi ko sa kanya.

“Patawad, pero hindi ka pwedeng sumama sa akin dahil Bailan lang ang pwedeng pumunta dito” sagot niya na hinalikan niya ako sa labi “mag-ingat ka mahal ko” sabi ni Julian sa akin “teka… aalis kana?” tanong ko sa kanya. “Patawad Isabella, sandali lang ang oras natin ngayon” sagot niya sa akin “to.. totoo ba ito?” tanong ko sa kanya “ang alen?” tanong niya “ito… itong.. lugar na ito.. itong.. nangyayari sa atin?” tanong ko sa kanya. “Oo, ang dalawang kaluluwang nagmamahalan, kahit gaano pa sila kalayo sa isa’t-isa magtatagpo parin ito..” paliwanag niya “ano ang lugar na ito?” tanong ko sa kanya “ito ang lugar ng tagpuan natin.. ang atin Kuro..” sagot niya na napangiti ako. Hinalikan ko si Julian sa labi at gumanti naman ito, pagkatapos bumangon na kaming dalawa at naglakad pabalik sa gitna ng paraiso namin.

“Darating ako Isabella, hintayin mo lang ako” sabi niya sa akin “wag kang magtagal, hindi ako Bailan” sabi ko sa kanya na napangiti ito “hindi pa sa ngayon..” sabi niya na nagulat nalang ako “ano ang…” tatanongin ko sana siya sa sasabihin niya ng bigla siyang bumitaw sa akin at dahan-dahan na siyang nawawala. “Te… teka.. Julian… Juliann… JULIAAANNN!” sigaw ko na bigla nalang akong nagising at lumubog sa ilalim ng tubig sa bathtub. Mabilis akong umahon at napatingin sa paligid na nagtaka ako dahil nasa banyo parin pala ako “ano… ano kaya yun?” takang tanong ko sa sarili ko, nakita ko sa tubig na me naiibang kulay ang lumutang nito kaya nung sinuri ko ito ng maayos “shit..” napamura nalang ako dahil tamod ko pala ito. “Totoo kaya yun o… imahinasyon ko lang?” takang tanong ko sa sarili ko.

Umahon ako sa tubig at nagbihis na ako, matapos makapagbihis bumaba ako at nakita ko silang nagtitipon sa sala ng palasyo “ah, gising kana pala Isabella” sabi sa akin ni Haring Narra “kumusta ang pagpapahinga mo?” tanong sa akin ni manang. “Ma.. maayos lang po” sagot ko sa kanila “me… problema ba ate?” tanong ng kapatid ko sa akin “ah.. wa.. wala.. walang problema” sagot ko sa kanya at umupo ako sa tabi niya. “Kung ganun, sisimulan na natin ang pagplano sa gagawin nating pag-atake” sabi ni Ingkong Romolo at nakita ko sa labas madilim na pala “ilang oras ba ako nakatulog?” tanong ko sa kapatid ko “hindi ko alam” sagot niya.

“Limang oras, Isabella” sagot ni manang sa akin “maghahapon na kasi nung umakyat ka” sabi ni Jasmine sa akin “ah.. ano pag-uusapan ba natin ang plano natin o gusto niyo ng kape at pag-usapan muna natin ang pagtulog ni Isabella?” sarkastikong tanong ni Haring Helius. “Helius” sabi ni Haring Narra sa kanya “eh sa gusto nilang pag-usapan ang oras ng pagtulog ni Isabella” sabi ni Haring Helius na pansin kong naiinis na ito. “Pasensya na po” sabi ko sa kanya na ngumiti ito sa akin “walang anuman yun” sagot niya “ngayon, kung wala ng iba pang pag-uusapan balik tayo sa plano na…” naputol nalang siya nung pumasok si Kap. Hernan “patawad kamahalan” sabi nito “ano yun, Hernan?” tanong ni Haring Helius “me masamang balita kaming nasagap mula sa kapuloan” balita nito.

“Manang” tawag ko sa kanya na agad niyang nilabas ang bola niya at nilagay niya ito sa mesa “dyos ko!” nasabi ko nalang nung makita naming kumalat na pala sa buong Quezon City ang itim na ulap. “Masamang pangitain ito” sabi ni Haring Narra “nasaan ba si Romolo?” tanong ni Haring Helius “nasa gubat sila nagroronda” sagot ni Kap. Hernan na napansin kong tumingin ito ng sandali sa kapatid ko. “Teka, kilala ko siya” sabi ko dun sa taong ininterview “kilala mo siya?” tanong ni manang “oo, kasamahan ko siya sa presinto si Sgt. Alan Romero yan” sabi ko sa kanila “ilang araw na pala ang itim na ulap na yan” sabi ni Haring Helius na ngayon ay tutok-na-tutok sa imahing lumabas mula sa bolang crystal ni manang Zoraida.

“Ilang araw nalang ba bago ang eklipse?” tanong ni Haring Narra “apat nalang” sagot ni Jasmine na tumingin siya kay Haring Helius “alam ko ang iniisip mo Narra, pero sobrang maaga kung bukas tayo sasalakay” sabi niya. “Alam ko pero sa sitwasyong ito, tingin ko aksaya ang isang araw kung sa pangalawa pa tayo sasalakay” sabi ni Haring Narra “sang ayun ako kay Helius, Narra” dinig naming sabi ni Ingkong Romolo. Niyuko namin ang ulo namin sa kanya maliban sa dalawang Hari “paano kung me mangyari bukas at huli na tayo?” tanong ni Haring Narra “kalma lang kaibigan, hangga’t hindi pa dumating ang eklipse wala silang magagawa kundi maghintay, kagaya natin maghihintay tayo ng tamang oras” sabi ni Ingkong Romolo.

Tumayo ako na napatingin sila sa akin “kung ganun, kung papayagan niyo ako, gusto ko pong turoan ang mga tauhan niyo kung paano gumamit ng mga armas namin” sabi ko sa kanila na nagkatinginan silang tatlo. “Sapat na siguro ang mga armas namin Isabella” sabi ni Haring Helius “bukas ako sa ano mang pwedeng magamit natin, papayag ako sa inaalok mo, Isabella” sabi sa akin ni Ingkong Romolo. “Papayag din ako” sabi ni Haring Narra “Helius?” tanong ni manang Zoraida sa kanya “makapangyarihan kaming mga Engkanto, hindi namin kailangan pang matotong gumamit ng mga armas niyo” sabi niya. “Kamahalan, ipagpatawad niyo po pero.. gu.. gusto ko pong matotong gumamit ng armas nila” sabi ni Kap. Hernan sa kanya.

“Kap. Hernan, isa ka sa magiting at magaling na sundalo sa kaharian ko hindi mo na kailangan pang matotong gumamit ng armas nila, wala ka bang tiwala sa kakayahan mong gumamit ng espada?” tanong ni Haring Helius sa kanya. “Me tiwala po ako, pero gaya po ng sinabi ni Haring Romolo bukas din po ako sa ano mang pwede nating gamitin laban sa mga aswang” paliwanag ni Kap. Hernan “ikaw ang bahala Hernan” inis na sagot ni Haring Helius na bigla nalng itong umalis at iniwan kami. “Ako ang matutuo sayo, Kap. Hernan” sabi ng kapatid ko na kita kong natuwa si Kap Hernan sa sinabi ng kapatid ko “maraming salamat, binibining Elizabeth” sagot niya na kita kong nagblush bigla ang kapatid ko kaya kinurot ko siya sa tagiliran na natawa lang ito ng mahina.

“Sige Isabella pwede mong simulan bukas ang paturo sa mga tauhan namin kung paano gumamit sa armas niyo” sabi ni Haring Narra sa akin “maraming salamat po” sabi ko sa kanila na nginitian lang nila ako. “Me.. itatanong lang po ako sa inyo, Haring Narra” sabi ko sa kanya “ano yun, Isabella?” “me.. espesyal ho bang kapangyarihan ang tubig niyo?” tanong ko sa kanya na kita kong nagtaka ito “ano ang ibig mong sabihin?” tanong niya. “Ah baka tungkol dun sa tubig na pinaligo sa amin nakakawala kasi ang stress at sugat” sabi ng kapatid ko na natawa si Haring Narra “hahaha.. oo espesyal ang tubig na yun, nagpapagaling yun ng sugat at nakakatanggal ng pagod sa katawan” sabi ni Haring Narra. “Me.. iba pa ho bang kapangyarihan ito?” tanong ko sa kanya “hindi ko naintindihan, ano ba ang gusto mong itanong sa akin, Isabella?” diretsong tanong sa akin ni Haring Narra.

Nahiya akong sabihin sa kanila ang nangyari kanina kaya “ka.. kanina po kasi habang nakalubog ako sa tubig nakatulog po ako” pasimula ko na nakinig lang sila sa akin “sa pagtulog ko po, nakita ko si Julian at nakasama ko siya sa isang lugar na parang paraiso ito” patuloy ko. “Maganda po ang lugar at doon kami nag-usap at kinwento niya sa akin kung nasaan siya ngayon at kung ano ang ginagawa niya” kwento ko sa kanila. “Alam mo kung nasaan si Julian ngayon?!” gulat na tanong ni manang sa akin “oo, nasa isang Isla daw siya ngayon ng mga Bailan.. Isla ng Kuro” sabi ko sa kanila na nakita kong nagulat si Haring Narra at si Ingkong Romolo nung binaggit ko ang pangalan ng Isla.

“I.. Isla ng Kuro?” takang tanong ni Haring Narra “oo, yun ang sinabi niya sa akin” sagot ko na nagkatinginan ang dalawang pinuno “iha, kung tama ang sinasabi mo.. ibig sabihin nito..” sabi ni Haring Narra. “Nasa tamang lugar si Julian” dugtong ni Ingkong Romolo “bakit, ano ho ba ang Isal ng Kuro?” tanong ng kapatid ko “parte ito ng lupang tiniatayoan ng kaharian ni Reyna Lucia, nakita niyo yung pangpang malapit sa palasyo?” tanong ni manang sa amin “opo” sagot namin. “Me malaking lupa pa yun noon na hinati ng tatlong magkakaptid para lang ipaglayo si Lucille at ang isang Mortal na naging kasintahan nito” paliwanag sa amin ni manang Zoraida. “Hindi niyo ba alam kung sino ang kasintahan niya?” tanong ng kapatid ko “hindi binanggti sa aklat ng kasaysayan namin ang pangalan ng Mortal na ito” sabi ni Haring Narra.

“Una!” sabi bigla ni Ingkong Romolo “Una?” tanong ko “oo, yun ang pangalan ng Mortal na naging kasintahan ng Dyosa ng mga Bampira” paliwanag ni Ingkong Romolo sa amin “teka.. yung taong tumulong sa atin.. ” sabi ko. “Romolo sigurado ka bang Una ang pangalan ng Mortal na yun?’ tanong ni manang Zoraida “oo, naka ukit ito sa aklat ng kasaysayan ng mga Lobo, bakit?” tanong niya na nagkatinginan kaming tatlo ni manang Zoraida at Haring Narra “siya yung tumulong sa amin nung sumalakay dito ang mga Bailan” kwento ni manang sa kanya. “Imposible, sampung melinyo ng patay ang taong yun” sagot ni Ingkong Romolo “sobrang tagal na pala” sabi ng kapatid ko. “Kung ganun, sino pala ang taong tumulong sa amin na nagpakilalang Una?” tanong ni Haring Narra sa kanya “hindi ko alam, ang alam ko siya at si Lucille ang nagkulong kay Hilda sa ibang deminsyon” paliwanag ni Ingkong sa amin.

“Sabi nung binata siya si Una..” sabi ni manang, samantala sa Isla nakatayo si Una malapit sa dalamapasigan habang nakatingin ito sa direksyon ng kaharian ni Haring Narra “naghilom na ang mga sugat niya” sabi ng matanda sa kanya. “Hmm.. magaling… tama lang na ginawa ko yun” sabi ni Una “kailangan pa bang gawin yun? Medjo naiilang ako sa napanood ko kanina” sabi ng matanda na natawa lang si Una. “Hindi ka nag-iisa kaibigan, pero sa ganung paraan lang magkakaroon ng lakas ang kaluluwa niya.. makapiling ang taong mahal niya” sabi ni Una sa kanya na sabay silang naglakad papunta sa kubo. Nakita nilang wala na si Julian doon kaya napangiti lang si Una “ang batang yun, si Isabella lang pala ang lakas niya” sabi ng matanda na nasa loob na muli ng kweba si Julian at nagsisimula na ulit itong mag-ensayo dala ang alaalang nakasama niya si Isabella kanina sa paraiso nilang dalawa.

Chapter XXII: Prelude to War!

“Teka, hindi ba napatay si Hilda?” tanong ko kay Ingkong Romolo “oo, napatay nila ni Una at ni Lucille ang katawang lupa ni Hilda pero yung kaluluwa niya ay kinulong nila sa dimensyon ng dilim” paliwang ni Ingkong. “Una, yun yung pangalan na binigay sa amin nung binata” sabi ni Haring Narra “hmp! Imposible ngang si Una yun dahil sampung melinyo ng patay ang taong yun, isa pa hindi na siya makakatapak sa lupang ito” sabi ni Ingkong sa amin. “Bakit?” tanong ni manang Zoraida “dahil sinumpa siya kaya kung babalik siya dito sa lupang ito me masamang mangyayari sa kanya o kay Lucille” kwento ni Ingkong sa amin.

“Ang mga Bailan at Bampira” sabi ko na napatakip ng bibig si manang “hindi ko naman masasabing sumpa nga ang nangyari sa kanila pero yun ang naka saad sa aklat ng kasaysayan namin” sabi ni Ingkong Romolo. “Me nakasulat din ba dun kung paano nila natalo si Hilda?” tanong ni manang “hindi buo ang aklat namin, sa tagal na ng panahon me mga pahina na itong nawawala” sagot ni Ingkong “at least alam na natin kung sino sila” sabi ko sa kanila na napatango si Haring Narra at si manang Zoraida. “Lalabas muna ako at aasikasuhin ko muna ang mga tauhan ko” paalam ni Ingkong Romolo sa amin “Ingkong, yung inalok ko sa inyo kanina” paalala ko sa kanya “oo, walang problema sa akin, sasabihin ko sa mga tauhan ko yan” sabi niya at umalis na ito.

“Matagal na palang me ugnayan ang mga Bailan at mga Bampira” sabi ko “sa sinabi ni Romolo parang ganun na nga” sabi ni Haring Narra “kaya pala sobrang malapit ang mga Bailan at mga Bampira” sabi ni manang Zoraida. “Noon, nung maliit pa tayo akala ko magiging magkaaway si Lorenzo at si Lucia dahil pinakita nila sa atin na di sila magkasundo” kwento ni Haring Narra “yun pala, sa likod nito lihim palang nagkikita ang dalawa” napangiti si manang. “Bakit hindi po sila nagkatuloyan?” tanong ko sa kanila “Bailan si Lorenzo, me batas silang sinusunod at isa pa naka linya siya sa position na magiging pinuno ng Kuro” kwento ni Haring Narra.

“Alam na ni Reyna Lucia noon ang tungkol sa tradisyon at ritwal ng mga Bailan dahil bago palang sila ni Lorenzo pinaalam na niya kay Lucia ang tungkol nito” kwento ni manang “pero…hindi nagbago ang pagmamahal ni Lucia kay Lorenzo kahit alam niyang sa bandang huli hindi sila magkakatuloyan” sabi ni Haring Narra. “Grabe pala ang love story nila” sabi ko “hehehe.. mahal nila ang isa’t-isa at naniniwala akong totoo sila sa nararamdaman nila” sabi ni Haring Narra na tumingin ito kay manang Zoraida. Naalala ko tuloy ang sinabi ni Lorenzo sa kanila kaya napangiti nalang ako “bakit Isabella?” tanong sa akin ni manang na umiling lang ako dahil di pala niya napansin na nakatingin sa kanya si Haring Narra.

“Ah lalabas lang muna ako para simulan ko naring turoan ang mga tauhan niyo po Haring Narra paano gumamit ng baril” paalam ko sa kanila “sige Isabella tuloy ka lang” sabi ni Haring Narra sa akin na pansin kong di tumitingin si manang Zoraida kay Haring Narra. Lihim akong natawa sa dalawa dahil pansin kong naging awkward na sila sa isa’t-isa, pagkalabas ko ng palasyo sinalubong agad ako ng kapatid ko na ngayon ay naka suot na sa armor niya at me dala na itong M16. “Ano ate, go na tayo?” tanong niya sa akin na kita kong nasa likod niya si Kap. Hernan at me dala din itong M16 “sige, umpisahan na natin ang training” sabi ko sa kanila at sabay na kaming pumunta sa training ground na sinet-up ni Haring Narra para sa amin.

Nung una mahirap turoan ang mga Lobo pati narin ang mga Taong Puno dahil di sila sanay sa ganitong mga armas kaya nakikita kong naiirita na si Elizabeth na kilala sa pagiging mainitin ang ulo paghindi agad makukuha ang instructions niya. “Sis, relax lang” paalala ko sa kanya na huminga ito ng malalim at humarap uli ito sa kanila “once again!” sabi niya na siya yung nagpaliwanag kung paano hawakan at gamitin at paano magpalit ng magazine habang ako naman ang taga demostrate nito. Kita naming nakuha na nila ito kaya binigyan namin sila ng tig-iisang M16 at ibang klaseng mahahabang armas pero di muna namin ito nilagyan ng magazine para hindi masayang ang mga bala at isa pa para safety narin baka kasi mabaril nila ang mga kasamahan nila.

Dumating ang hapon na nakuha na nila kung paano hawakan, itutok at magpalit ng magazine kaya binigyan na namin sila ng live mags at nagsisimula na silang mag target practice na natutuwa naman si Haring Narra at Ingkong Romolo sa pinakita ng mga tauhan nila nung dumalaw sila. “Magaling!” sabi ni Ingkong Romolo “hmm.. tila bihasa na silang gumamit ng mga armas ng Mortal, maganda ito” sabi ni Haring Narra. Dumating si manang Zoraida na pansin kong di niya ata kasama si Jasmine “nasa lolo niya, tinuturoan kung paano gamitin ang kapangyarihan niya ng maayos” sabi niya nung tinanong ko siya tungkol kay Jasmine.

“Isabella, me iba ka pa bang imporamsyon na maidagdag tungkol sa nangyayari ngayon sa lugar niyo?” tanong ni Ingkong Romolo sa akin “yun lang pong nakita naming balita sa tv at sa bolang crystal ni manang” sagtot ko. “Maganda sana kung me iba pa tayong makunan ng impormasyon tungkol sa nangyayari ngayon sa Quezon City” sabi ni Haring Narra na napaisip ako ng sandali at naalala ko si Alan. “Meron ho!” sabi ko agad sa kanila “saan?” tanong ni Ingkong Romolo “hindi saan, kundi sino” sabi ko “sino?” tanong ni manang “yungn kasamahan ko sa presinto, si Alan” sabi ko sa kanila “mapagkakatiwalaan ba natin siya?” tanong ni Haring Narra sa akin “oo” sagot ko sa kanya.

“Kung ganun, kailangan natin siyang makausap” sabi ni Ingkong Romolo “paano?” tanong ko na lumapit sa amin si Kap. Hernan “paumanhin na sa inyo mga panginoon” sabi nito “ano yung Kap. Hernan?” tanong ni Haring Narra. “Kung tungkol sa kasamahan ni Isabella, pwede ho akong makatulong sa inyo” sabi nito na napangiti nalang si Ingkong Romolo “matalino ang batang ito” sabi niya na napangiti si Kap. Hernan. “Kung ganun, papayagan niyo ho ba siyang makapunta dito?” tanong ko sa kanila “kung makakatulong siya sa atin bakit hindi” sabi ni Haring Narra “teka Narra, pag-isipan mo muna ito ng maayos” sabi ni Ingkong Romolo sa kanya.

“Alam ko ang batas na nagbabawal sa Mortal na tumungtong dito pero andito na tayo kaya lubos-lubosin na natin ito at isa pa, kita namang kaibigan natin sila” nakangiting nakatingin sa akin ni Haring Narra. “Salamat po, Haring Narra” sabi ko sa kanya “haayy.. tama ka, sige papayag narin ako” sabi ni Ingkong Romolo na umatras kami kay Kap. Hernan para bigyan siya ng space para magbukas siya ng portal. “Ano ang gagawin niyo?” tanong bigla ni Haring Helius na bigla nalang itong sumulpot sa likuran namin kasama nito si Jasmine “tumahimik ka Helius” sabi ni Ingkong Romolo sa kanya “Romolo, tauhan ko ang yan…” “tama na Helius, hayaan mo na” bara ni Haring Narra na di na siya nagsalita at kita kong nainis pa ito. “Heto na!” sabi ni Kap, Hernan at nagbukas ito ng maliit ng portal “kung handa kana Isabella” sabi niya sa akin.

“Hon! hoy Hon! kanina ka pa dyan!” sabi ng asawa ni Sgt Romero “kakapasok ko lang!” sabi ni Alan na nakaupo ito sa kubeta dala ang Ipad niya “sus, magmadali ka dyan baka ma late ka!” paalala ng asawa niya. “Alam ko” sagot ni Alan “alam ko.. ihahatid ko lang ang mga bata, dapat pagbalik ko tapos kana dyan!” sabi ng asawa niya “oona, sige mag-ingat kayo” sabi niya na umalis na ang asawa niya para ihatid ang mga anak nila. Habang nakaupo sa kubeta tumintingin si Alan sa mga litratong nakuha ng mga tao at pati narin niya tungkol sa itim na ulap sa gusali nina Isabella “ano kaya ito” tanong niya sa sarili niya. “Alan!” nagulat siya nung me narinig siyang tinig na tumatawag sa pangalan niya, inignore niya lang ito baka kasi guni-guni lang niya.

“ALAN!” tawag uli sa kanya na ngayon ay kinakabahan na siya kaya naglinis na siya sa sarili niya at sinuot ang brief at pantalon niya sabay labas nito sa banyo “sino yan? Mirasol, ikaw ba yan?” tanong niya na walang sumagot sa kanya. “Sino kaya..” “Alan naririnig mo ba ako?” biglang me narinig siya na kinagulat niya kaya napatakbo siya sa sala nila at tumingin sa labas baka kasi me nagbibiro lang sa kanya. “Sino yan?! Di niyo ba alam na pulis ako!” sabi ni Alan na kinapa niya ang gilid niya na akala niya nasa holster niya ang baril niya “GAGO!” sigaw ni Isabella na napatigil nalang si Alan “Te.. Tenyente? Ikaw ba yan?” takot na tanong ni Alan “oo, ako ito!” sabi ni Isabella “siya ba?” me narinig na isa pang boses si Alan “tsk ano pa ang hinihintay niyo” me isa pa siyang narinig na tinig na bigla nalang me humawak sa likuran ng polo niya at hinila siya.

“AAAAHHHHH!!” napasigaw si Alan at nakita niyang biglang dumilim ang paligid niya nung patumba siya pero bigla nalang itong lumiwanag nung tumama ang pwet niya sa sahig at nagulat nalang siya dahil wala na siya sa bahay nila. “AAAHHHHHH AAAHHHH” nagsisigaw si Alan kaya nilapitan ko agad siya at sinampal sa mukha kaya natahimik ito “Te. Tenyente?” gulat na sabi niya “gago! tumahimik ka nga!” sabi ko sa kanya na tumingin ito sa paligid. “Shaaaakkk.. ano ang amoy na yun!” sabi bigla ni Ingkong Romolo na napatakip siya sa ilong niya pati narin ang mga Taong Lobo na nasa paligid namin. “Alan, ano ba ang ginawa mo kanina?” tanong ko sa kanya na tumitingin-tingin ito sa paligid “ALAN!” tawag ko sa kanya na tumingin siya sa akin.

“Nag.. ah.. ano ah…” nauutal nitong sabi na napatawa nalang ako “pasensya na kayo” sabi ko sa kanila na tumayo ako “Alan, tumayo ka” sabi ko sa kanya na agad itong tumayo at umatras ito palayo sa amin. “Kumalma ka.. ALAN!” tawag ko sa kanya dahil nagpanic na ito dahil narin sa nakita niyang mga malalaking aso sa paligid niya “Te.. Tenyente.. na.. nasaan ako? Nasaan ako?” tanong nito sa akin “ligtas ka, nasa gubat ka ng mga Taong Puno” sabi ko sa kanya “Ta… Taong Puno.. se..seryoso ka ba?!” gulat na tanong niya sa akin “graaahhh… matatagalan tayo nito” inis na sabi ni Haring Helius na hinarap niya ang kanang palad niya kay Alan at bigla nalang itong napatigil at parang estatuwa itong nakatayo sa harapan namin. “HELIUS!” sigaw ni Haring Narra sa kanya “wala na tayong oras pa, Narra” sabi ni Haring Helius.

“Tenyente.. ano ang nangyari sa akin..” bibig nalang ang gumagalaw kay Alan kahit naawa ako di ko parin maiwasang matawa sa kanya “kumalma ka lang Alan” sabi ko sa kanya habang naglakad ako palapit sa kanya. Tumayo ako sa me kanan niya “ligtas ka dito at sila ang tumulong at tutulong sa atin” dagdag ko “ano.. anong tulong?” tanong niya “alam kong me nakikita kang peligro sa itim na ulap na sumulpot sa gusali namin, hindi ba?” tanong ko sa kanya na nakuha ko ang atensyon niya. “Kaya ka nandito dahil alam kong me alam ka tungkol sa pangyayaring ito dahil kilala kita Alan” sabi ko sa kanya na ginalaw lang nito ang mata niya tumingin sa akin “alam kong iniimbistgahan mo ito” sabi ko sa kanya.

“Kakausapin ko si Haring Helius na bitawan ka basta kumalma ka, ok?” sabi ko sa kanya “o…oo..” sagot niya “Helius” sabi ni Ingkong Romolo kaya binitawan na niya si Alan at bigla nalang umatras si Alan dahil sa takot. Tinaas uli ni Haring Helius ang kamay niya na biglang lumuhod si Alan “wag.. wag.. maawa ka..” sabi nito na humarang ako sa harapan niya “hindi ka nila gagalawin Alan, mababait sila” sabi ko sa kanya. Na kita kong nanginginig parin ito sa takot “Alan, tungkol sa itim na ulap sa gusali namin” sabi ko sa kanya na tumingin ito sa akin “ha… ah.. ano.. ah…” nauutal nitong sabi na di ito makapagsalita. Kaya lumingon ako sa kanila “naiintindihan namin, Isabella” sabi ni Haring Narra na lumayo silang lahat sa amin.

“Ngayon Alan, sabihin mo sa akin ang lahat ng nalalaman mo” sabi ko sa kanya na kita kong bumabalik narin ang kulay sa mukha niya at di na ito namutla “ah.. saan ba ang lugar ito?” tanong niya sa akin. “Lugar ito ng mga Taong Puno, kita mo yun (turo ko sa palasyo) yan ang palasyo ni Haring Narra at itong lugar na ito ang kaharian niya” paliwanag ko sa kanya “….. ” blanko lang ang nakikita ko sa mukha ni Alan at bigla nalang itong bumagsak sa lupa at hinimatay. Napansin kong me dumungaw sa me balikat ko at nagulat nalang ako dahil mukha ng malaking aso ang nakikita ko “pwede ko ba siyang… kainin?” tanong nito “Dante!” sabi ko na natawa lang ito at naging tao siya “nagbibiro lang ako Isabella” sabi niya sa akin kaya pala hinimatay si Alan dahil nakita siya.

Itinali nalang namin si Alan sa isang puno habang tinitingnan namin ang mga litratong nakaupload sa iPad niya, nakikita namin na puro litrato ng gusali namin ang nakaupload dito. Merong malinaw at malabong kuha na mga litrato at me video pa ito “panoorin natin” sabi ni Dante kaya pinindot ko ito at pinanood namin ang video. “Nung una maliit lang pala ang ulap tapos ngayon kumalat na sa buong syudad” sabi ni manang Zoraida “aahh..” narinig naming nagigising na si Alan “teka lang” sabi ko sa kanila at nilapitan ko si Alan. “Alan… naririnig mo ba ako?” tanong ko sa kanya na bigla nalang itong napadilat at takot itong nakatingin sa akin “HOY GAGO! AKO ITO!” sigaw ko sa kanya na parang natauhan ito.

“Pa.. pasensya na.. Te.. Tenyente” nauutal niyang sabi “ok lang yun, ok ka na ba?” tanong ko sa kanya na tumingin ito sa ugat na nakabalot sa katawan niya “don’t worry ligtas ka, magtiwala ka lang sa akin” sabi ko sa kanya. “A… akala ko.. ku…kwento.. kwento lang ng lolo ko noon nung.. ma.. maliit pa ako…” nauutal niyang sabi “ano ang kwento ng lolo mo?” tanong ko sa kanya na lumapit sa likod ko si Dante at si manang Zoraida. “Tu.. tungkol sa kanila..” turo ng nguso ni Alan sa dalawa “na ano?” tanong ko “mga.. mga maligno..” sabi niya “hindi kami maligno” sabi ni manang Zoraida sa kanya “lalo na ako, hmp!” sabi ni Dante.

“So.. sorry hindi ko naman sinabing.. ” sabi ni Alan “wag kana matakot sa amin, Ginoo” sabi ni Haring Narra sa kanya na kinaway lang nito ang kamay niya at natanggal na ang mga ugat na nakabalot sa katawan ni Alan. “Ako si Narra at ito ang gubat ko” pakilala niya sa sarili “ako naman si Romolo, ang Hari ng mga Taong Lobo” pakilala ni Ingkong Romolo “pero ayaw kong tinatawag akong Hari, hindi bagay sa akin” dagdag niya na napailing at napangiti lang si Dante. “Ako naman si Zoraida, isang mangkukulam pero wag kang matakot sa akin hindi ako masamang tao” pakilala ni manang “ako naman si Dante, Heneral ng mga Taong Lobo at ipagpaumahin mo na kanina kung tinakot kita” sabi ni Dante sa kanya na binigay niya ang kamay niya kay Alan.

Nung inabot ito ni Alan agad siyang hinila ni Dante at napatayo na siya “kaibigan, dapat pala hinintay ka muna naming maligo” natatawang sabi ni Dante “Dante!” tawag ni Ingkong sa kanya “patawad, nagbibiro lang ako” nakangiting sagot ni Dante. “Ano Alan, natatakot ka parin ba?” tanong ko sa kanya “hi.. hindi… kanina oo, pero namangha lang ako” sabi niya “bakit?” tanong ni manang sa kanya “gaya ng sinabi ko kanina akala ko kwento-kwento lang ito ng lolo ko noon tungkol sa mga taong katulad niyo para matulog ako ng maaga” kwento niya. “Sasabihin ko sa’yo na totoo kami” sabi ni Ingkong Romolo na tumingin lang siya kay Dante at ngumiti siya.

BIglang nanlaki ang mata ni Alan nung nakita niyang naging malaking aso si Dante at bumalik na din ito sa pagiging tao “ano, naniniwala kana?” tanong ni Dante sa kanya na biglang napahawak sa akin si Alan na parang matutumba ito. “Ligtas ka dito, walang sino mang mananakit sa’yo” pasisiguro ko sa kanya na kita kong napangiti ito at di na takot ang nakikita ko sa mukha niya kundi tuwa “ha..haha.. totoo nga kayo” sabi ni Alan sa amin “teka, bago yan Alan, ano yung mga litratong nakaupload sa iPad mo?” tanong ko sa kanya. “Ah.. oo.. mga litrato yun doon sa gusali niyo Tenyente” sabi niya habang tumitingin siya sa paligid “mga Taong Lobo din ba sila?” tanong niya sa mga kalalakihang nakatayo malapit lang sa amin “yung iba oo, yung mapuputi mga Engkanto yan” sabi ko na napatingin siya sa akin at kita kong nagulat ito.

“Ma.. mga E.. Engkanto?” gulat na tanong niya “ALAN! YUNG PICTURES!” sigaw ko sa kanya na natauhan ito “o.. oo..” sagot niya na naupo kaming lahat at hinintay namin siyang sabihin sa amin ang nalalaman niya. “Pasensya na kung nangangamoy ako hehehe ilang araw na din kasi akong hindi naliligo” paliwanag niya na napailing nalang ako at kita kong pinapahid ang palad niya sa pantalon niya halatang ninerbyos na ito. “Relax ka lang Alan” sabi ko sa kanya na ngumiti lang ito at tumingin sa amin “ok.. ah.. ganito kasi yan naalala mo yung kumpare kong si Ronnie, Tenyente?” tanong niya sa kain “oo, yung pulis Marikina” sagot ko “oo, sa kanya ko unang narinig ito nung nagkita kami nung nakaraang linggo” sabi niya.

“Ano ang sabi niya?” tanong ko “kwento ito ng bayaw niya na nagtatrabaho sa tapat lang ng gusali niyo sa tenth floor ang opisina nila, ang kwento bago daw sumulpot yung itim na ulap me nakita silang babaeng nakatayo sa itaas ng gusali niya” kwento niya. “Me.. babae?” takang tanong ni Ingkong Romolo “oo, saktong alas sais y medya daw itong nakatayo sa ibabaw ng hellipad na parang me tinitinginan ito sa malayo” kwento niya. “Ilang araw nila nakikita ang babae dun?” tanong ko “mga isang linggo din daw kwento ng bayaw niya pero nung lunes hindi na nila nakita yung babae at yung itim na ulap nalang daw ang nakikita nila” kwento niya.

“Me litrato nga ako dito sa iPad ko” sabi niya na pinakita niya sa amin ang litratong nakuha nung bayaw ng kumpare niya pero malabo dahil hindi malinaw ang mukha ng babae “naka itim siya” sabi ni Dante. “Oo, akala nga nila magpapakamatay ito dahil nasa pinakadulo daw ito ng hellipad nakatayo” kwento ni Alan na tiningnan ko ng mabuti ang mukha ng babae pero malabo talaga “teka, Elli!” tawag ko sa kapatid ko na nagpaalam ito sa mga tinuturoan niya at lumapit ito sa amin. “Bakit sis?” tanong niya “sis tingnan mo ito” inabot ko sa kanya ang iPad ni Alan at tiningnan niya ito “sino ito sis?” tanong niya sa akin.

“Hindi mo ba kilala yan?’ tanong ko sa kanya “hindi” sagot niya “sigurado ka ba, Elizabeth?” tanong ni manang sa kanya na tiningnan siya ni Elli “me ibig sabihin ka ba manang?” tanong ng kapatid ko na lumapit agad si Haring Narra sa kanila. “Wala, tinatanong lang kita” sagot ni manang Zoraida “Elli tama na!” sabi ko sa kanya “hindi ate eh” sabi niya “alam ko, pagpasensyahan mo na” sabi ko sa kanya “alam kong kilala na ni Alan yan” sabi ko na tumingin ako kay Alan. “Oo” sagot niya “kilala ko itong si Alan hindi mapakali yan paghindi niya malalaman ang totoo” sabi ko sa kanila na natahimik nalang sina manang at kapatid ko. “Sige Alan, tuloy mo” sabi ko sa kanya na ngumiti siya at kinuha ang iPad niya sa kapatid ko.

“Ang totoo niyan, ni research ko talaga ang babaeng ito” kwento niya “ano ang nalaman mo?” tanong ni Ingkong sa kanya “mysteryosa ang babaeng ito, wala akong nakuhang pangalan pero me ideya ako kung sino siya” kwento ni Alan sa amin. Me tiningnan siya sa iPad niya at nung nahanap na niya ito hinarap niya sa amin ang screen at nakita namin ang front page ng isang website tungkol sa mga mysteryoso at nakakakilabot na mga kwento. “Ano yan?” tanong ng kapatid ko “website ito tungkol sa mga mysteryosong tao o lugar dito sa pilipinas” paliwanag niya “bakit mo naman naisipan yan?” tanong ni manang sa kanya.

“Well hehehe.. mysteryoso kasi ang babae kaya napunta ako dito sa site na ito at isa pa po me nakuha akong impormasyon tungkol sa kanya” kwento niya na napatingin kaming lahat sa kanya. “Sabihin mo sa amin” sabi ni Haring Narra “ganito kasi po, me isang blog tungkol sa isang ritwal na ginagawa noon. noon pa” panimula niya “ang ritwal na ito ay ginawaga sa kapanahonang nangyayari ang eklipse” patuloy niya. “Ang eklipse!” sabi ko “ano ang ritwal na ito?” tanong ni manang sa kanya “sabi-sabi o kwento daw ng mga matatanda itong ritwal na ito ay nagbabalik sa kaluluwang matagal ng patay, pero me isang problema” kwento niya.

“Ano?” tanong ko “kailangan ng katawang lupa ang kaluluwang ito at hindi madali ito, dahil ang katawang papasukan ng kaluluwang ito ay dadaan din sa isang ritwal para maging suitable sa kaluluwang papasok sa kanya” kwento ni Alan. “Teka.. parang narinig ko na ito ah?” sabi ni manang sa amin “ano ang ritwal na ito, Zoraida?” tanong ni Haring Helius sa kanya “sa amin ang ritwal na ito” sabi ni manang na nagulat kaming lahat. “Kinwento ito sa akin ng lola kong si Arisa isa sa limang matatandang mangkukulam noon” kwento niya “kung totoo ang sinasabi mo Alan ibig sabihin nito me kaluluwa silang gustong pabalikin dito sa mundo” sabi ni manang.

“Ang kaluluwa ni Hilda” sabi ni Ingkong Romolo “tama, ang parating na eklipse ang pagkakataon nilang maibalik ang kaluluwa ni Hilda dito sa mundo” sabi ni Haring Helius “pero kung walang katawang lupa ang tatanggap sa kaluluwa niya wala din itong silbi, hindi ba?” tanong ng kapatid ko. “Oo, pero sa sinasabi ni Alan sa atin parang meron na silang babaeng nahanap” sabi ni manang sa amin “pero paano yun mangyayari?” tanong ni Alan “bakit, Alan?” tanong ko “kasi ayun sa blog, yung katawang lupa daw ay dapat dumaan sa isang ritwal” kwento niya “so, ano ang problema dun?” tanong ng kapatid ko “dalawang daang taon ang itatagal bago maging handa ang katawan ng tatanggap sa kaluluwang yun” sabi ni manang na sumang-ayon si Alan.

“At ika dalawnag daang taon na sa parating na eklipse?” tanong ng kapatid ko “parang ganun na nga” sagot ni Alan “Narra, Romolo kailangan na nating kumilos” sabi ni Haring Helius “kung balak nilang ibalik si Hilda sa mundong ito kailangan nating masugpo o mapatay ang katawang papasokan niya” dagdag niya. “Alam ko, Helius” sabi ni Haring Narra “kung ganun alam na natin kung saan nila tinatago ang babaeng ito” sabi ni Ingkong Romolo “sa basement ng building namin” sabi ni Elizabeth. “Ah Tenyente, me sasabihin din pala ako sa inyo” sabi ni Alan “ano yun?” tanong ko “simula nung lumabas ang itim na ulap sa itaas ng gusali niyo nagkakaroon ng mahinang lindol ang buong syudad” kwento sa akin ni Alan.

“Ganun ba? Bakit hindi ito ibinalita sa tv?” tanong ko sa kanya “binalita ito nung una pero ang sabi ng Phivolcs wala lang daw ito dahil natural occurance lang daw ito” sagot niya “hindi ba sila nagtataka kung bakit nangyayari ito?” tanong ni manang “hindi” sagot ni Alan. “Meron ka pa bang ibang impormasyon Alan?” tanong ko sa kanya “yan lang nakuha ko dahil pinatigil ni Hepe ang pagimbistiga ko” sabi niya “bakit?” tanong ni Ingkong Romolo “pasensya na pero hindi ko alam, pero… nagtataka ako I mean kilala mo si Hepe di ba Tenyente pagdating sa ganitong pangyayari gusto agad nitong magpa interview” sabi ni Alan. “Bakit ngayon?” tanong ko “baliwala na ito sa kanya na para bang… wala siya sa sarili niya at ito pa” sabi niya.

“Ano?” tanong ko “hindi na siya masyado pumapasok sa presinto na alam nating palagi siyang nakatambay lang sa opisina niya naghihintay ng oras o tawag sa superiors niya” kwento ni Alan “hmm.. kung nagbago bigla ang pamamalakad niya sa pang-araw-araw niyang kilos, ibig sabihi nito” sabi ni Haring Narra. “Sinapian na siya ng aswang” dugtong ko kay Haring Narra na tumango ito “..ibig sabihin nito aswang na si Hepe?” tanong ni Alan “hindi, hawak na ng mga aswang ang katawan niya” sagot ni manang na biglang nagbago ang expression sa mukha ni Alan. “Kailangan nating kumilos!” sabi ni Haring Helius “hmm.. sang-ayun ako kay Helius, Narra” sabi ni Ingkong Romolo “kung nakahanda na ang lahat para sa plano nila, hindi na natin ito paaboting mangyari ang eklipse” dagdag niya.

“Kung ganun, sang-ayun tayong tatlo sa pagsalakay sa lugar ng mga aswang, Helius, Romolo?” tanong ni Haring Narra sa kanila na tumango ang dalawa kaya nakuha namin ang consensus ng tatlong Hari na tumigil ang mga tauhan nila sa pag-eensayo at humarap sa kanila. “Kung ganun, IPINAPARATING KO SA BUONG HUKBONG SA PAGLUBOG NG ARAW BUKAS SASALAKAY TAYO SA LUGAR NG MGA ASWANG!” anunsyo ni Haring Narra na tinaas nilang lahat ang mga sandata nila at sabay silang sumigaw “HAH!”. “Isabella, ipakita mo sa amin ang buong lugar na tinatayoan ng gusali niya para malaman natin kung paano natin ito sasalakayin” sabi ni Ingkong Romolo sa akin.

Hiniram ko ang iPad ni Alan at pinakita ko sa kanila ang area kung saan nakatayo ang gusali namin “apat na hukbong ang dapat nating buohin” sabi ni Haring Narra “sino naman ang hahawak sa pang-apat na hukbong?” tanong ni Haring Helius. “Ako” sagot ni manang Zoraida “ikaw? sigurado ka ba, Zoraida?” tanong ni Ingkong Romolo “hindi ba ako karapat-dapat? tumatayo ako para kay Reyna Lucia” sabi ni manang sa kanya. “Hahaha, wag kang mag-alala Ingkong kasama ako ni Zoraida” sabi ni Dante “kami din” sabi ng kapatid ko “panginoon ko, paumanhin po…” “haayy wag kana magsalita pa Kap. Hernan, pumapayag ako” sabi ni Haring Helius na natuwa naman ang Kapitan niya.

“Sino ang pumapangalawa ko kung hindi kita kasama Dante?” tanong ni Ingkong “ako! panginoon ko” sagot ng isang taong kakarating lang kasama ang maraming tauhan niya “ROMUALDO!” sigaw ni Dante. “Redante, matagal-tagal naring hindi tayo nagkita” sabi nung Romulado sa kanya na ang kamayan sila ni Dante “buti at nakarating na kayo, Romualdo” sabi ni Inkong sa kanya “pag ikaw ang tumawag darating agad kami, Kamahalan” sabi ni Romualdo sabay yuko ng ulo nilang lahat. “Mabuti naman manong at nakarating na kayo” sabi ni Dante sa kanya “nasaan si Solomon? bakit wala siya dito?” tanong niya “mamaya ipapaliwanag ko sa’yo Romualdo ang importante nakarating na kayo” sabi Ingkong Romolo sa kanya.

“Sino ho ba sila manang?” tanong ko kay manang Zoraida “sila ang mga magigiting na mandirigma ng mga Taong Lobo” sagot niya “sila ang tinatawag ni Romolo pagme ganitong sitwasyon kinahaharap ang kaharian niya” kwento ni manang. “Kung ganun magagaling pala sila” sabi ko “oo, ang mga abilidad nila ay kapareho ng mga Bailan” sabi ni manang “kapareho?” tanong ng kapatid ko “oo, ang grupo ni Romualdo ang dahilan kaya natalo nila si Olivia noon” kwento niya “kung ganun me panlaban na pala tayo sa mga Bailan” sabi ng kapatid ko. “Iba parin ang mga Bailan Elizabeth, hindi man nagbabago ang anyo nila pero katumbas ay hangin ang abilidad nila, di mo makita pero mararamdaman mo nalang na inatake kana nila” kwento ni manang.

“Me pang apat na tayong hukbong, gusto kong si Romualdo ang manguna sa ikaapat na hukbong natin” sabi ni Ingkong Romolo “hindi!” sagot ni Haring Helius “ano? anong hindi?” tanong ni Ingkong sa kanya. “Mas maganda kung si Zoraida ang mamuna para siya ang tumayo sa bandila ni Lucia, ako sa Engkanto, si Narra sa Puno at ikaw sa Lobo di ba nararapat lang na ganun, Narra?” sabi ni Haring Helius “hmm. sumasang-ayon ako nito” sagot naman ni Haring Narra. “Pero mas bihasa sa pakikipagdigma si Romualdo…” “panginoon, kung ito ang pasya ng ibang mga pinuno mas maganda po na susunod nalang po tayo” suhistyon ni Romualdo kay Ingkong Romolo.

“HMP!” lang si Ingkong Romolo “wag kayong mag-alala Ingkong, Heneral Romualdo andito naman ako para tumulong sa kanila” sabi ni Dante sa kanila “ako din po, nandito din po ako para tumulong” sabi naman ni Kap. Hernan. “Kung ganun hahatiin na natin ang mga sundalo natin para mabuo na ang apat na hukbong” sabi ni Haring Narra “maglalagay din ako ng mga manggagamot para makatulong sa mga me sugat” sabi ni Haring Helius. “Kung ganun, ihanda na ang lahat sa pagsalakay natin bukas ng gabi” sabi ni Haring Narra “hmp! sana magiging maayos ang lahat bukas” sabi ni Ingkong Romolo “wag kang mag-alala kamahalan, gagawin namin ang lahat para masugpo natin ang mga kalaban, isa pa di na ako makapaghintay na makaharap ang mga Bailan” sabi ni Romualdo.

“Mag-ingat ka sa sinasabi mo, bata!” sabi bigla ng tinig na nagmula sa isang puno “sino yan?!” tawag pansin ni Haring Helius sa taong nagtatago sa likod ng puno “baka kako kasi pagsisihan niya ang sinasabi niya” sabi ng matanda nung lumabas ito sa likod ng puno. “Sino ka? Paano ka nakapunta dito?” tanong ni Ingkong Romolo sa kanya “paano mo nalusotan ang mga tauhan kong nagbabantay sa kaharian ko?” tanong ni Haring Narra sa kanya. “Paano? Sino? hehehe.. hindi na importante yun” natatawang sabi ng matanda “ang importante ay ang sasabihin ko sa inyo” sabi ng matanda sa amin na naupo ito sa maliit na kahoy sa harap lang ng puno at nakangiti itong nakatingin sa amin.

“Kamahalan, kilala niyo ba ang taong ito?” tanong ni Romualdo kay Haring Narra “hindi, ngayon ko lang siya nakita” sagot ni Haring Narra “mawalang galang na po, manong” sabi ng kapatid ko “sino ho ba kayo?” tanong niya. “Haayy.. gaya ng sinabi ko hindi na importante kung sino ako, ang importante ang sasabihin ko” sabi ng matanda sa amin “ano ang sasabihin mo sa amin?” tanong ni manang sa kanya na napangiti sa amin ang matanda. “Romualdo ang pangalan mo?” tanong nung matanda na tumango si Romualdo “me maganda at masamang balita ako sa inyo” panimula ng matanda “ang magandang balita, limangpu lang ang Bailan ang makakaharap niyo maliban kay Lorenzo” sabi ng matanda.

“Ano naman ang masama?” tanong ni Dante na seryosong tumingin sa amin ang matanda “ang limangpung Bailan ay ang mga orihinal na Bailan na dumating dito sa gubat mo, Narra” sagot ng matanda na nagulat silang tatlo ni Haring Helius at Ingkong Romolo. “Ibig sabihin nito ang mga matatandang Bailan pala ang makakalaban natin? HAHAHAHAHA wala pala tayong dapat ikatakot” natatawang sabi ni Romualdo. “Tumahimik ka, Romualdo!” sabi ni Haring Helius “pagpasensyahan mo na si Romualdo Helius, hindi niya alam ang pinagsasabi niya” sabi ni Ingkong “bakit, ano ho ba sila?” tanong ng kapatid ko. “Ang limangpung Bailan na yun ang nakaharap ng mga Taong Lobo noon, nakalaban ng ama ko ang mga Bailan na yun na halos maubos ang sundalong dala niya” kwento ni Ingkong Romolo sa amin.

“Kung hindi humakbang ang ama ko para pigilan ito nauubos na siguro ang… ” tumingin si Haring Narra kay Ingkong Romolo at di nalang niya tinuloy ang sinasabi niya “me dapat din kayong malaman” sabi ng matanda. “Ano yun?” tanong ni Haring Helius “isa sa kanila ay ang dating pinuno ng Isla ng Kuro” balita ng matanda “ano naman kung dating pinuno siya?” tanong ni Romualdo “ang bawat pinuno ng Bailan ay binibigyan ito ng espada” pasimula ng matanda “ang espadang ito ang magiging sandata niya” kwento ng matanda. “Alam ko na ang ibig mong sabihin, tanda” sabi ni Dante “naalala ko ang espada ni Lorenzo kaya alam ko ang tinutukoy mo” dagdag niya.

“Isipin niyo, dalawang pinunong Bailan magsasama sa iisang hukbong, tingin niyo magiging mabuti ito sa sitwasyon niyo?” tanong ng matanda sa kanila “hindi!” sagot ko na nginitian ako ng matanda at tumayo ito. “Ano ang gusto mong iparating? Wag nalang naming ituloy ang plano namin, ganun ba?” tanong ni Haring Helius sa matanda “hindi! sa akin lang, kung sasalakay kayo bukas dapat handa kayo” sabi ng matanda sa amin. “Ano ang dapat naming gawin sa puntong ito?” tanong ni Haring Narra sa kanya at tumingin ang matanda sa direksyon ng dating Kuro “me kweba sa ilalim ng dating tinirhan nina Lorenzo doon niyo mahahanap ang kasagutan niyo” sabi ng matanda sa amin.

Nakita naming tumalikod ito at dahan-dahan na itong naglakad palayo sa amin “teka, bakit alam mo ang tungkol doon sa isang pinuno?” tanong ni Dante sa kanya “Marawi” sagot ng matanda “ano?” tanong ni Romualdo. “Yun ang pangalan niya (lumingon sa amin ang matanda at sabing) at ako ang nagbasbas sa kanya na maging bagong pinuno bago sila tumakas sa Isla” sabi ng matanda sa amin na dahan-dahan narin itong nawawala. “Manong, teka lang po! Sino ho ba kayo?” tawag ko sa kanya “tawagin niyo nalang akong… kaibigaaann…” at biglang nawala na ito sa paningin namin at iniwan kaming lahat na me tanong sa presensya at sa pagkatao ng matandang nakausap namin kanina.

Nagulohan kaming lahat at tila walang nagsalita dahil siguro nag-iisip kaming lahat sa sinabi ng matanda “kung me paraan para matalo sila, bakit di niyo puntahan yung tinutukoy ng matanda” sabi ni Alan sa amin. “Ako ang pupunta dun” sabi ko sa kanila “sasamahan na kita ate” sabi ng kapatid ko “sige, puntahan niyo at mag-ingat kayo baka kasabwat ng mga aswang o Bailan ang matandang yun” paalala namin ni Haring Helius. “Sasamahan ko narin sila” sabi ni manang sa amin “hindi! kailangan ka namin dito dahil isa ka sa pinuno ng hukbong natin” sabi ni Ingkong Romolo sa kanya. “Sasamahan kayo ng mga tauhan ko Isabella” sabi ni Haring Narra “salamat kamahalan” sagot ko sa kanya.

Kasama ko si Elizabeth si Alan at mga tauhan ni Haring Narra nung pumunta kami sa dating Kuro at sinimulang hanapin ang kwebang sinabi ng matanda “paano natin malaman kung nasaan ang dating kubo nina Lorenzo?” tanong ng kapatid ko. “Kami na po ang bahala dyan” sabi sa amin nung isang tauhan ni Haring Narra na pinikit ang mga mata nila at sabat dinikit nila ang mga palad nila at nagconentrate sila. “Ate” “sshhhh” sabi ko sa kapatid ko at biglang yumanig nalang ang lupang kinatatayoan namin at bumukas ang lupa sa pagitan ng dalawang malalaking puno at nakita namin ang isang hagdanan. “Dito po” sabi nung isang tauhan ni Haring Narra at sumunod kami sa kanya pababa sa hagdanan, nagsindi sila ng ilaw at lumiwanag ang buong paligid nung dumating na kami sa baba.

Mainit ang paligid, me masangsang na amoy dahil sa tagal na ng panahon “ang baho!” sabi ng kapatid ko na tumitingin-tingin kami sa paligid “ano ba ang hinahanap natin dito?” tanong ni Alan “yung makakatulong sa atin” sabi ko sa kanila. “Kumalat kayo at tumingin kayo sa paligid” utos ko sa kanila at nagsimula na silang maghukay sa mga gamit na nakalagay dito at humakbang ako paabante sa dulo ng kweba ng me namataan akong bagay sa pinakadulo nito. “Bagon!” tawag ko sa isa sa tauhan ni Haring Narra “ano po yun, Isabella?” tanong niya “samahan mo ako doon” sabi ko sa kanya na sumunod siya sa akin bitbit ang apoy na nag-iilaw sa amin. Maliit lang ang daanan na kasya ang isang tao “ako ang mauna” sabi niya kaya pinauna ko siya at nung dumating na kami sa pinakadulo nito at nakita naming me extra room pala dito.

“Maliit ito kesa dun sa isa” sabi ni Bagon “oo” sagot ko na nakita naming me mga tela na nakalagay sa paligid at sa dulo me isang bagay na nakatayo sa isang mesa “dito” yaya ko sa kanya kaya sumunod siya sa akin. “Bakal?” tanong ni Bagon “hindi, espada ito!” sabi ko sa kanya na nilapitan namin ito at kita namin nilumaan na ito ng panahon dahil me kalawang ito at napunit yung telang nilagay sa hawakan nito. “KAninong espada kaya ito?” tanong ni Bagon “hindi ko alam” sagot ko na kinuha ko ito at sobrang bigat nito “bakit?” tanong ni Bagon “ang bigat” sabi ko sa kanya na binigay niya sa akin ang ilaw at siya na ang bumuhat sa espada na kita kong nahirapan din siyang buhatin ito.

“Teka!” sabi ko sa kanya “bakit?” tanong niya na inalis ko yung telang nakatabon sa isang pader at nakita namin an me nakasulat sa pader at me drawing ng dalawang tao na nakahawak sila pareho sa espada. “Babae at lalaki yan ah?” sabi ni Bagon “oo, pero..” sinubokan kong basahin ang nakasulat sa pader pero di ko maintindihan “naiintindihan mo ba ang nakasulat sa pader?” tanong ko kay Bagon “pasensya na Isabella limampung taon palang ako, sa tingin ko kapanahonan ito nina Haring Narra” sagot niya sa akin “ALAN! ALAN!” tawag ko sa kanya na nahirapa pa itong pumasok sa kinaroroonan namin “bakit Tenyente?” tanong niya “pahiram ng iPad mo” sabi ko sa kanya na inabot niya ito sa akin kaya kinunan ko ng litrato ang pader.

“ATE!” tawag ng kapatid ko “parating na kami” sabi ko sa kanya kaya bumalik na kami sa dinaanan namin kanina ng mapahinto ako dahil me nakita ako sa ilalim ng tela “mauna na kayo at dalhin niyo yan sa taas” utos ko sa kanila na niyuko lang ang ulo ni Bagon at umalis na sila. Inangat ko yung tela at nakita ko ang isang set ng maliliit na patalim at naalala ko yung binato sa akin ni Lorenzo noon kaya binalot ko ito ng tela at dinala ko ito palabas ng kweba. “Ano ang nahanap niyo?” tanong sa akin ng kapatid ko “ito lang” sabi ni Bagon at pinakita niya ang espada “makakatulong ba sa atin yan?” tanong ni Alan sa amin. “Hindi ko alam, pero yung nakasulat siguro sa pader” sagot ko sa kanya “paumanhin sa inyo, kailangan na nating bumalik sa palasyo” sabi ni Bagon sa amin “sige, pwede isara niyo uli yung kweba?” tanong ko “kami ang bahala” sagot nila at nauna na kaming bumalik sa palasyo.

Bumalik na yung matanda sa Isla at nakita nitong nakaupo na malapit sa apoy si Julian at kumakain ito “saan ka ba galing?” tanong sa kanya ni Julian nung nakita siya nito “ah.. naglakad-lakad lang” sagot ng matanda. Nakita niyang me mga sugat at pasa si Julian sa braso at mukha nito “gamotin natin yan pagkatapos mong kumain” sabi ng matanda sa kanya na tiningnan ni Julian ang mga pasa at sugat niya “wala ito” sagot niya. “Hmm.. kumusta ang pag-ensayo mo?” tanong ng matanda “malapit ko ng matapos” natutuwang sagot ni Julian “magaling, dahil nalalapit narin ang pagbabalik ng dilim” sabi niya kay Julian.

Napatigil sa pagkain si Julian at tumingin sa malayo “alam kong buhay ang ama ko” sabi ni Julian na tumingin lang sa kanya ang matanda “nararamdaman mo din pala siya” sabi ng matanda “oo, at me isa din akong napapansin na kasing lakas din ng ama ko” sabi ni Julian. “Siya si Mawari, isa sa pinuno ng Kuro” sagot ng matanda “nararamdaman kong kapareho ang antas nila ng ama ko” sabi ni Julian na tumingin sa malayo ang matanda “wag kang mag-alala, mabuting tao si Mawari me pagkapilyo lang ito” kwento ng matanda “pilyo?” tanong ni Julian “hahaha… mahilig itong magbiro pero pagdating sa labanan (naging seryoso ang mukha ng matanda) mag-ingat ka” sabi niya.

“Isa lang ang dapat mong malaman kay Marawi, mahilig siya sa hamon, kung me kapareho niyang pinuno sa paligid di ito mag-aatubiling hamunin ito” kwento ng matanda “ibig sabihin…” sabi ni Julian “me ideya kana kung paano mo siya matatalo” dugtong ng matanda. “Si ama, ako at si Marawi… kakayanin ko ba ang dalawang dating pinuno ng mga Bailan?” tanong ni Julian sa matanda “wag kang mag-alala, magtiwala ka sa lakas at tibay mo, hindi ka nag-iisa tandaan mo yan” sabi ng matanda sabay turo sa dibdib ni Julian na tumingin uli si Julian sa malayo. “Sana, nahanap nila ang tinutukoy ko dahil kung hindi, babalik sa dilim ang bansang yun at kahit siguro si Una hindi na niya ito mapipigilan” sabi ng matanda sa sarili niya habang nakatingin din siya sa malayo katulad ni Julian.

Nakabalik na kami sa palasyo ni Haring Narra at binalita agad namin sa kanila ang nahanap namin “lumang espada? yun lang?” tanong ni Haring Helius “oo, pero me nakuha akong mga litrato sa loob ng kweba” sabi ko sa kanila at pinakita ko yung mga nakuha kong litrato. “Haring Narra, binanggit sa akin ni Bagon na baka alam niyo daw ang nakasulat sa pader” sabi ko sa kanya na tiningnan niya ito ng maayos at kita kong pati siya wala ding maintindihan. “Pasensya na Isabella pero.. hindi ko ito kapanahonan” sabi ni Haring Narra na binigay niya kay Ingkong Romolo pati siya wala ding maintindithan pati narin si Haring Helius at si manang Zoraida.

“Paano ito?” tanong ko sa kanila “teka, me kakilala akong professor sa UP na pwedeng makatulong sa atin” sabi ni Alan sa akin “talaga!?” tanong ko sa kanya “oo” sagot niya “kung ganun, magmadali ka at ipabasa mo ito sa kanya” sabi ni Haring Helius sa kanya. “Sasamahan ka ng mga tauhan ko para makarating ka ng mabilis doon” dagdag niya “mabuti ito!” sabi ni manang “nakahanda na po ba ang lahat?” tanong ko sa kanila. “Oo, nahati na namin ang mga tauhan namin at nakabuo na kami ng apat na hukbong” sabi sa akin ni Haring Narra “kung ganun ang pag-alis nalang natin bukas ng gabi ang gagawin natin” sabi ko sa kanila.

Nakahanda naring umalis sina Alan kasama ang dalawang tauhan ni Haring Helius “Tenyente aalis na kami” sabi niya sa akin “teka muna Alan” sabi ko sa kanya “ano yun?” tanong niya, tumingin ako sa mga tauhan ng tatlong Hari at kay Alan. “Naalala mo yung grupo ng mga gago na tinulongan natin noong nakaraang buwan?” tanong ko sa kanya na nag-isip muna siya ng sandali at nung naalala niya ito “oo, bakit?” tanong niya “kausapin mo sila at hingan mo sila ng pabor” sabi ko. “Tenyente naman, muntik pa nga tayong patayin ng mga yun tapos hihingan mo pa ng pabor?” tanong niya “gawin mo nalang ang sinasabi ko at sabihin mo na si Isabella ang humihingi ng pabor sa kanila” sabi ko sa kanya.

Nagkamot ng ulo si Alan bago ito pumayag “kailangan natin ng tulong, malaking tulong Alan dahil kung hindi natin mapigilan ang pagbalik ni Hilda lahat tayo magiging Aswang” sabi ko sa kanya “shit! ayaw ko nun” sabi niya. “Paalam, Isabella” sabi nung isang Engkanto “sige, mag-ingat kayo” sabi ko sa kanila na nagbukas na sila ng portal at nauna na yung isa habang nagdadalawang isip pang humakbang papasok sa portal si Alan. “Oh for God sake!’ sabi ko sabay tulak ko kay Alan na napasigaw pa itong pumasok sa loob ng portal na natawa lang sila sa ginawa ko “paalam sa inyo” sabi nung Engkanto bago siya pumasok sa loob ng portal at sumara na ito. “Sana magbunga ang lakad nila” sabi ni manang sa akin “oonga po” sabi ko sa kanya.

Sa gusali ni Don Enrico, sa rooftop nito nakatayo sa dulo ng hellipad si Lorenzo habang nakatingin siya sa malayo, lumapit sa kanya ang isa sa tauhan niya “tingin mo ba darating siya?” tanong nito “darating siya, alam ko yun” sagot ni Lorenzo. “Hah! Titingnan ko kung karapat-dapat ba siyang tawaging Bailan” sabi ni Marawi na tumayo ito sa tabi ni Lorenzo “lilinawin ko ito sa’yo Marawi, anak ko ang tinutukoy mo..” “alam ko yun, Lorenzo” pagputol ni Marawi na hinugot nito ang espada niya at tinaas niya ito sa ere “susubokan ko lang naman kung talagang karapat-dapat na siya antas natin” sabi ni Marawi. Lumingon sa likod si Lorenzo at tumingin siya sa isang Bailan na nakatayo malapit sa aircondition vent na tumingin din ito sa kanya “patawarin mo ako sa gagawin ko…” sabi ni Lorenzo na yumuko ang ulo nito at naluha ito sa narinig niya.

Chapter XXIII: Four Sisters!

Nung gabing yun, nagtipon kaming lahat sa labas ng palasyo ni Haring Narra at naghanda siya para sa aming lahat “gulay nanaman?” tanong ng kapatid ko na natawa lang ako sa kanya “sama ka sa amin Elizabeth” yaya ni Dante sa kanya. Umupo siya sa grupo nila kasama si Kap. Hernan at kita kong natuwa ang kapatid ko sa hinanda ng mga Lobo “ito ang tamang pagkain” sabi ng kapatid ko na natawa lang si Haring Narra at Ingkong Romolo “pasensya na po kayo sa kapatid ko talagang mahilig lang talaga yan sa karne kahit nung bata pa kami” sabi ko sa kanila. “Wala yun Isabella, natutuwa kami’t nasiyahan siya sa hinanda namin” sabi ni Haring Narra.

Nagkasiyahan, nagkatuwaan, nag-tatalo at sumasayaw sila sa harap ng malaking apoy na para bang wala ng katapusan ang gabing ito kaya sinulit nila ang sinag ng buwan na ngayon ang bilog itong nakasinag sa buong kagubatan. Nakita kong tumingin si Ingkong Romolo sa buwan at pinikit nito ang mga mata niya “sana biyayaan tayo ng lakas ng mahal na Dyosang si Luna sa pagsalakay natin bukas” sabi niya. “Anak ka niya, nanggaling kayong lahat sa kanya Romolo, sigurado akong biyayaan niya kayo ng lakas kagaya sa pagbigay biyaya ng mahal na Dyosa naming si Gaia” sabi ni Haring Narra na humawak ito sa lupa at me sumibol na maliit na bulaklak.

“Pffftt.. wag kayong magdrama lalo na sa gabing ito” sabi ni Haring Helius na uminom ito ng alak at tumingin ito sa mga tauhan niya “ipakita niyo sa kanila na matatag kayo, dahil sa atin sila kumukuha ng lakas, kung ipakita niyo sa kanila na me pangamba kayo sa pagsalakay natin baka mawala ang lakas ng loob nilang sumabak bukas” paliwanag ni Haring Helius. “Hindi mangyayari yun, Helius! Kilala ang mga Taong Lobo sa tapang at lakas nila (sabay tayo ni Ingkong Romolo at tinaas ang baso niya) HINDI BA!” sigaw niya “HAH!” nagsigawan ang mga Taong Lobo. “Hahahaha pagdating sa basagan ng bungo maaasahan talaga kayo, Romolo” natatawang sabi ni Haring Narra.

“Haayy.. wag muna intindihin ang mga yan Isabella, nakainom na kasi” sabi ni manang sa akin na natawa lang ako at nakita kong nag-eenjoy yung kapatid ko kasama sina Dante at nakita ko ding parang naiilang si Kap. Hernan sa kanila. “Ganito kami noon nung nabubuhay pa ang mga Bampira” sabi ni manang sa akin “ganun po ba?” tanong ko “oo, noon si Lorenzo ang nagpasimuno sa ganitong okasyon noong nagsisimula pa siyang maging Heneral ng hukbong ni Reyna Lucia” kwento ni manang. “Ah si Lorenzo, masyadong makulit din ang taong yun, naalala ko noon nung maliliit pa kami kahit nasa gitna siya ng pag-eensayo nila ni Hen. Amistad nakuha pa niyang tumakas para maglaro kami dito sa gubat” kwento ni Haring Narra na kita kong napangiti ito.

“Matalik talaga kayong magkaibigani ni Lorenzo noon, Haring Narra” sabi ko sa kanya “oo, kahit na nung umupo na siyang maging pinuno ng Kuro di parin nawawala ang kakulitan niya” napangiti ang Hari. “Naalala ko noon pinapauna niya si Aristas sa gubat para linlangin akong nandun na siya pero pagdating ko doon sa malaking batong tinatambayan namin noon wala pala ito” natatawang sabi ni Haring Narra “yun pala, nasa likuran ko na pala ito para gulatin ako” natatawa lang kami. “Hindi ko din makalimutan ang ginawa niya sa akin noon nung nilagyan niya ng pulang tinta ang buntot ko” sabi ni Ingkong Romolo “tuloy nahihiya akong maging Lobo baka kasi pagtawanan ako ng mga tauhan ko” dagdag ni Ingkong sa amin na malakas nang tumawa si Haring Helius.

“Hhmmm… naalala ko noon, ewan ko ba kung paano siya nakapasok sa kaharian ko” sabi ni Haring Helius “me puno kasi kaming sa palasyo ko lang ito tumutubo at ang prutas nito ay walang kapantay sa kahit anong prutas dito sa mundo” kwento ni Haring Helius. “Namataan ko lang isang araw na sinusungkit ni Lorenzo ang dalawang bunga nito at mabilis itong nawala, nalaman ko nalang na binigay pala niya kay Lucia ang prutas na ito regalo niya sa ika dalawang taon nila” napangiti si Haring Helius. “Pilyo, makulit, manunugkit at manggugulat, nagpapasimuno minsan sa gulo ng grupo at mapagmahal na tao, yun ang Lorenzo’ng nakilala namin noon” sabi ni manang sa akin.

“Yun Lorenzo ngayon?” tanong ko na natahimik lang silang apat “ganun pa din siya kahit bangkay na siyang gumagalaw ngayon” sabi bigla ni Romualdo “me karanasan ako sa abilidad niya, kung hindi niyo naitatanong siya ang nagbigay ng sugat na ito sa kanang pisngi ko” kwento niya sa amin. “HMP! Magaling na mandirigma ang mga Bailan, kaalyado natin sila noon… pero…” putol ni Ingkong Romolo “… kalaban na natin sila bukas” dugtong niya na tinaas nito ang baso niya. “Para sa ating lahat! Para sa kinabukasan ng sanglibutan, para sa mga mahal natin at pati narin sa mga Mortal!” sabi ni Ingkong Romolo na tinaas namin ang mga baso namin “naway, biyayaan tayo ni Dyosang Luna, Gaia at ni Liwayway sa pagsubok na haharapin natin bukas!” “HAH!” sigaw naming lahat at uminom kami.

Pawis na pawis at nagkaroon ng maraming sugat ang katawan si Julian habang nag eensayo siya sa loob ng kweba, sinusunod niya ang nakasulat sa pader ng kweba “kailangan kong matotonan lahat ito para sa kaligtasan ng lahat pati narin kay Isabella” sabi niya sa sarili niya. Akala niya kasi siya lang mag-isa ang mag-eensayo sa loob ng kweba ang hindi niya alam me nakatira pala sa loob nito, mga Anino ng mga sinaunang Bailan na nagtatago sa loob ng kweba na hindi nakalabas nung sumapit ang trahedya sa buong Isla ng Kuro. Sila ang nakakalaban ni Julian sa loob ng kweba at sila din ang nagbigay ng mga sugat niya ngayon sa katawan.

Nakaupo sa harap ng apoy ang matanda habang inaayos nito ang kahoy para hindi ito mamatay “tingin mo ba makakaya niyang labanan ang dalawa?” tanong ng matanda na bigla nalang sumulpot si Una at umupo ito sa harapan niya. Nginitian siya nito “tandaan mo, kahit kelan hindi nag-iisa ang batang yan” sabi ni Una sa kanya “pero…. hindi basta-basta ang makakalaban niya bukas” sabi ng matanda. “Alam ko, ang ama niyang prodohiya at ang matalinong si Marawi” sagot ni Una “isa lang ang stratehiya ang nakikita ko” dagdag ni Una na tumingin sa kanya ang matanda “hiwalayin silang dalawa?” tanong ng matanda “oo” sagot ni Una.

“Paano niya ito magagawa, yung hukbong na yun hindi sapat para kalabanin ang mga Bailan at ang mga Aswang sino pa ba ang tutulong sa kanya para magawa niya yan?” tanong ng matanda ngumiti si Una na kinainis ng matanda. “Sabihin mo na!” inis na sabi ng matanda na tumayo si Una at tumalikod ito sa kanya at lumutang ito papunta sa tabing dagat “Una?” tawag ng matanda na sinundan niya ito at tumayo sa tabi niya. Nakita niyang tiningnan ni Una ang palad niya at nilagay niya ito sa dibdib “alam mo na kung sino” sagot ni Una sa kanya na napatingin nalang ang matanda sa malayo “tingin mo ba, makukumbinsi niya sila?” tanong ng matanda. “Tumitingin parin sila sa pinaggalingan nila, kung lalapitan niya sila sigurado akong ang espiritu ni Lucille na mismo ang kakausap sa kanila” sagot ni Una.

Samantala sa loob ng kweba, nakakalaban ni Julian ang mga dating mga Bailan at sa huling gabing ito nakukuha na niya ang mga galaw at taktika ng mga espiritung nakakalaban niya. “Alam kong magagawa ni Julian ang lahat” sabi ni Una na nakikita niyang nakikipaglaban si Julian sa loob ng kweba. “Paano kung hindi sila papayag?” tanong ng matanda kay Una “hindi mangyayari yun, tandaan mo nasa loob ni Julian ang Reyna nila” sagot ni Una. “Yun na nga mahal na Pinuno, wala na sa pisikal na mundo ang Reyna nila bakit pa sila susunod sa kanya?” pagdadalawang isip ng matanda na nilagay ni Una ang kanang kamay niya sa balikat ng matanda at nginitian niya ito.

“Noon pa man, kinukwestyon mo na ang kahalagahan ng pamilya kaya ka itinakwil ng pamilya mo dahl dyan” sabi ni Una sa kanya na napayuko nalang ang ulo ng matanda “hindi ka dapat magdadalawang isip lapitan ang pamilya mo dahil sila ang makakatulong sa’yo sa oras ng kagipitan” payo ni Una sa kanya. “Wala na sila” sabi ng matanda na hinarap siya ni Una at nilagay niya ang dalawang kamay niya sa balikat nito “Makisig, magtiwala ka sa kakayahan ng pamilya mo” sabi ni Una sa kanya na tumingin sa kanya si Makisig “patawad, mahal na Pinuno” sabi niya “si Julian ang natitirang Bailan sa angkan mo, dapat magtiwala ka sa kanya kagaya ng tiwalang iniwan ni Lorenzo at Lala sa kanya” sabi ni Una sa kanya na ngumiti si Makisig at tumingin sa direksyon ng kweba.

“Patawad mahal na Pinuno kung nagkakaroon ako ng…. ” pinutol siya ni Una “naiintindihan kita, nakita natin ang kasaysayan ng mga Bailan” sabi ni Una sa kanya “siya ang magbabago nito at magbibigay ng tamang daan para sa ating mga Bailan” dagdag ni Una. Tinaas ni Makisig ang kamay niya at pinikit niya ang mata niya “nararamdaman kong nahanap na niya ang tinutukoy ko” sabi nito na bigla nalang gumalaw ang lumang espada sa ibabaw ng mesa sa loob ng palasyo ni Haring Narra. “Huh?!” nagulat nalang ako nung narinig ko ito “bakit Isabella? Me problema ba?” tanong ni manang Zoraida sa akin “ah.. wala po manang, teka lang po babanyo lang ako” paalam ko sa kanya at nag excuse din ako sa tatlong hari at nagmamadaling pumasok sa loob ng palasyo.

Pagpasok ko sa loob ng silid kung saan nakalagay ang espada nagulat nalang ako dahil nakalutang itong nakatayo sa ibabaw ng mesa “ano!?” gulat kong sabi na napatingin ako sa paligid at sa labas ng silid. Dahan-dahan ko itong nilapitan at hinugot ko narin ang baril ko baka kasi me kung anong malignong nasa paligid ko, nung malapit na ako bigla nalang itong lumutang palapit sa akin kaya napaatras ako at tinutok ang baril ko sa espada. “SHIT!” napamura nalang ako dahil lumapit na talaga sa akin ang espada kaya sa napaatras pa ako lalo hanggang sa napasandal na ako sa pader at babarilin ko na sana ito ng biglang huminto ito sa limang talampakan mula sa akin.

“Si..sino ka?” tanong ko sa espada “ano ang kailangan mo?” sunod kong tanong na umiikot lang ito ng mahina “sumagot ka!” sabi ko na bigla itong tumigil at dahan-dahan itong lumutang palapit sa akin. “Sino ka sabi?!” sabi ko na tinutok ko uli ang baril ko at kakalabitin ko na sana ang gatilyo ng bigla itong lumipad papunta sa akin at nahiwa nito ang baril ko na agad kong nabitawan at lalo akong napasandal sa pader sa takot. Tumigil ang espada at nakalutang lang ito sa harapan ko na abot kamay ko na ito “ahh..ano ang kailangan mo bakit mo ako tinatawag?” tanong ko na ewan ko ba kung bakit hindi ako humingi ng tulong sa mga tauhan ni Haring Narra.

Lalong lumapit sa akin ang espada at isang talampakan na itong nakalutang sa harapan ko “teka… gu..gusto mo bang?” takang tanong ko dahil nakaharap sa akin ang hawakan nito kaya dahan-dahan ko itong inabot at nagdadalawang isip pa akong hawakan ito. Dahan-dahan kong inabot ang espada at nung ilang inches nalang ang kamay ko sa hawakan nito bigla nalang itong lumapit dahilan kaya nawahakan ko ito at nakaramdam ako ng panghihila sa katawan ko at sisigaw na sana ako ng biglang hinigop ako papasok sa loob ng espada. “AAAAAAHHHHHHHHH!!!” napasigaw ako habang hawak ko ang espada, madilim ang paligid kaya natakot ako at nagsisigaw, maya-maya lang ay nakadapa ako sa lupa at biglang lumiwanag ang paligid.

“Aray…” sabi ko nung naramdaman kong sumakit ang tyan ko sa lakas ng pagbagsak ko sa lupa pero napatigil nalang ako nung me nakita akong paa sa harapan ko “…..” di ako nakapagsalita dahil sa takot. Dahan-dahan kong tinaas ang ulo ko na nakita kong nakasuot ito ng puting damit at nung nakita ko ang mukha nito biglang nawala ang takot ko dahil sa ma ganda at maamong mukha nito lalo pa nung ngumiti siya. Agad akong bumangon habang hawakan ko parin ang espada, tumingin ako sa kanya at sa paligid “wag kang mag-alala ligtas ka dito” sabi niya sa akin “na… nasaan ako?” tanong ko sa kanya na tumingin ako sa kanya at nagulat nalang ako nung nagsalita ito. “Nandito ka sa paraiso ko” sabi niya na di gumalaw ang bibig nito at boses lang ang narinig ko sa kanya.

“Hihihi..” narinig kong tumawa ito pero di gumalaw ang bibig niya “nagtataka ka kung bakit di gumalaw ang bibig ko?” tanong niya sa akin na kinagulat ko “ba… bakit mo alam?” takang tanong ko sa kanya. “Nababasa ko ang isipan mo” sabi niya sa akin kaya napaatras ako “wag kang matakot Isabella, gaya ng sabi ko kanina walang mangyayari sayo dito” sabi niya sa akin na direkta pala niyang sinasabi sa isipan ko. Tumingin siya sa espadang hawak ko kaya inangat ko ito para makita niya ito ng maayos at kita kong ngumiti siya at tumalikod ito sa akin “sumunod ka sa akin, Isabella” sabi niya kaya sumunod ako sa kanya.

“Sino ho ba kayo? Bakit mo ako dinala dito?” tanong ko sa kanya “hindi ako ang nagdala sa’yo dito” sabi niya sa akin kaya napakamot ako sa ulo ko “kung hindi ikaw, sino?” tanong ko sa kanya na huminto siya sa tapat ng malaking puno. “Siya!” turo niya sa malaking puno at nakita ko ang mukha nito “nagagalak akong makita kang muli, Isabella” sabi nung mukha ng babaeng nasa puno “mu. muli?” takang tanong ko sa kanya. “Maliit ka palang kasi noon nung una tayong nagkita at hindi ito ang anyo ko noon” sabi niya sa akin na bigla nalang lumiwanag ang puno at biglang naging tao ito katulad sa ginawa ni Haring Narra.

“Maliit ka palang noon nung nakita kitang naglalaro sa gubat” sabi niya sa akin “ako yung babaeng tumulong sayo nung nagkaroon ka ng sugat sa tuhod” sabi niya sa akin na biglang bumalik sa isipan ko ang nangyari noon. “I..ikaw yung magandang babae na gumamot sa tuhod ko?” gulat na tanong ko sa kanya na nginitian niya ako at tumango ito “oo ako yun, Isabella” sabi niya sa akin “naalala ko noon, me nakita akong malalaking aso kaya ko tumakbo dahil natakot ako sa kanila” kwento ko. “Pasensya kana kung tinakot ka ng mga alaga ko, Isabella” sabi bigla ng isang babae na bigla nalang itong sumulpot sa likuran ko.

“Hindi kasi pangkaraniwang pumapasok ang isang Mortal sa gubat namin” dagdag niya “kaya kita tinulongan noon dahil nakita kong kasalanan ito ng kapatid kong si Luna” sabi nung babaeng puno. “Teka.. Luna…wag niyong sabihin…” napatakip nalang ako sa bibig ko at tumayo sa tabi nung babaeng puno yung bagong dating na babae “oo, tama ka Isabella, ako si Gaia ang Dyosa ng mga Puno” pakilala niya. “Ako si Luna ang Dyosa ng Buwan at nga mga Hayop sa gubat” pakilala niya sa akin na biglang me lumabas na malaking aso sa likuran niya “at ito naman si Misaro ang unang Lobong” pakilala niya “patawarin mo ako hindi ko sinadyang takotin ka, Isabella” sabi nung Lobo sa akin.

Me biglang lumiwanag sa bandang kanan ko at me lumabas na magandang babae “siya naman si Liwayway, ang Dyosa ng mga Engkanto” pakilala ni Gaia “at ang nag-iisang Dyosang palaging huli sa pagpupulong” sabi ni Luna. “Tumahimik ka Luna” sabi ni Liwayway sa kanya “patawarin mo kami kung ganito kami kung umasal, Isabella” paumanhin ni Gaia sa akin “ah.. wa.. wala po yun..” sabi ko sa kanya. Lumapit sa akin si Liwayway at sa tangkad nito nakatingala ako sa kanya “ito ba yung batang tinulongan mo noon, Gaia?” tanong ni Liwayway sa kanya “oo, siya yung iyaking bata na nakita natin sa gubat” sagot ni Luna habang hinihimas nito ang ulo ng alaga niya.

“Hmp! Maganda ang kinahinatnan ng batang ito” sabi ni Liwayway sa akin “bata?” takang tanong ko “pagpaumanhin muna si Liwayway, Isabella” sabi ni Gaia sa akin na nakita kong tumayo si Liwayway sa kaliwa niya habang nasa kanan naman niya si Luna. “Luna, pwede pakisabi sa alaga mong maligo naman siya naaamoy ko ang baho niya kahit sa kabilang dimensyon” sabi ni Liwayway sa kanya “baka sarili mong amoy ang naaamoy mo, Liway” sagot ni Luna na hinarap siya ni Liwayway at tinuro siya nito “kung makapagsalita ka akala mo sino kang mabango!” galit na sabi ni Liwayway sa kanya. “Tumahimik kayong dalawa” sabi ni Gaia “si Luna ang nauna hindi ako..” “SABING TUMAHIMIK KAYO! nasa harap natin si Isabella” ngumiti si Gaia sa akin.

“HMP! Kung nakinig sana kayo sa akin hindi sana nangyari ang gulong ito!” sabi ni Liwayway sa kanila na nakita ko ang katauhan ni Haring Helius sa kanya “nangyari na ang nangyari Liway, wala na tayong magagawa kundi ayusin ito” sagot ni Luna. “Tumahimik kayo!” sabi ni Gaia sa kanila na natahimik nalang ang dalawa “paumanhin po sa inyo, pero ano po ang kinalaman ko sa inyong tatlo?” tanong ko sa kanila. “HAAA?! Seryoso ba ang batang ito?” takang tanong ni Liwayway “hay naku Liway, kung makapagsalita ka parang kahapon lang ang ginawa nating pakikipag-usap sa kanya noon” sabi ni Luna sa kanya. Nakita kong napailing nalang si Gaia at tumingin siya sa akin sabay taas ng dalawang kamay niya at me lumabas na malaking kahoy sa paanan ko at sa kanya at pareho kaming napaangat at iniwan namin sa baba ang dalawang kapatid niya.

“Mabuti dito at makakapag-usap tayo ng maayos” sabi ni Gaia sa akin “HOY! GAIA!” tawag nung dalawa sa kanya nung tiningnan ko sila nakita ko ang babaeng naggiya sa akin kanina at nasa tabi lang ito ng isang puno habang tumitingin ito sa amin. “Sino ho ba siya?” tanong ko kay Dyosang Gaia “siya ang bunso naming kapatid, si Lucille” pakilala niya “SIYA SI LUCILLE?!” napasigaw kong sabi na napangiti sa akin si Dyosang Gaia. Tinaas niya ang isang kamay niya at biglang me kahoy na lumabas sa kinatatayoan ni Lucille at umangat din siya papunta sa amin “HOY! GAIA PAANO KAMI?!” sigaw ni Liwayway “dyan muna kayo” sabi ni Dyosang Gaia sa kanila “HMP! IKAW KASI LUNA ANG TIGAS NG ULO MO!” sabi ni Dyosang Liwayway sa kanya “ANONG AKO?! IKAW YUNG SOBRANG MAKULIT AT KONTRABIDA DITO!” sagot ni Dyosang Luna.

“Haayyy…” nalang si Dyosang Gaia at tinaas pa nito ang mga kahoy na tinayoan namin at di na namin narinig ang dalawa, nakita kong tahimik lang si Lucille at tila mahiyain ito “pasensya kana kung mahiyain ako, Isabella” sabi niya bigla sa akin. Naririnig pala niya ang isipan ko “oo, naririnig ko” sabi niya sa akin “Lucille, nag-usap na tayo tungkol nito hindi ba?” sabi ni Dyosang Gaia sa kanya. “Patawad Panganay, patawad din sa’yo Isabella” sabi niya na ngayon ay narinig ko na ang boses niya “ah..wa… walang anuman yun, Dyosang Lucille” sabi ko sa kanya na kita kong ngumiti ito. Bigla nalang umangat ang dalawa pa nilang kapatid at napalibutan na nila ako, ang tatangkad nilang apat tantya ko nasa sampung talampakan ang taas nila “hmp!” narinig ko galing kay Dyosang Liwayway.

“Tapos na kayong dalawa?” tanong ni Dyosang Gaia sa kanila “hahahaha pasensya kana Isabella kung ganito kami” natatawang sabi ni Dyosang Luna “bilog kasi ang buwan kaya ganyan umasal ang kapatid ko” sabi ni Dyosang Liwayway na tinaas ni Dyosang Luna ang kamay niya “LUNA!” sigaw ni Dyosang Gaia sa kanya “siya kasi!” sabi ni Dyosang Luna “tumigil kayong dalawa!” sabi ni Dyosang Gaia sa kanila. “Alam niyong hindi ako ang nauna kundi siya” sabi ni Dyosang Liwayway na tinaas uli ni Dyosang Luna ang kamay niy ng biglang me malaking apoy ang dumaan sa kanilang dalawa kaya nagulat sila at natahimik bigla.

“LUCILLE!” sigaw nilang dalawa “hindi nababagay sa inyong dalawa ang umasal ng ganyan” sabi ni Dyosang Lucille sa kanila “wala kang karapatang gawin yun Bunso!” sabi ni Dyosang Liwayway “TUMAHIMIK KAYO!” galit na sigaw ni Dyosang Gaia sa dalawa. Ipinaglayo ni Dyosang Gaia ang dalawa at pareho silang tumalikod sa isa’t-isa “haayyy.. pasensya kana Isabella” sabi ni Dyosang Gaia sa akin na di tuloy ako makapagsalita. Parang hindi sila ang mga Dyosang binanggit o kinwento sa amin ng tatlong Hari, napansin kong nakatiingin lang sa akin si Dyosang Lucille at ngumiti ito “mataas lang kasi ang respeto nila sa amin kaya ganun nalang ang sinabi nila sa’yo” sabi niya sa akin. “Mawalang galang na po sa inyong apat” pasimula ko “nahaharap po kasi kami ngayon sa isang kalamidad na ikakabura naming lahat kung hindi namin ito mapipigilan” patuloy ko.

“Noon pa man sinabi ko na sa inyo ito pero di kayo nakinig sa akin” sabi bigla ni Dyosang Liwayway “noon yun, iba na ngayon Liway” sabi ni Dyosang Luna “pwede ho bang malaman kung ano yun, Dyosang Liwayway?” tanong ko sa kanya. “HMP! Sinabi ko sa kanila noon pa na itakwil ang Mortal na yun pero hindi sila nakinig sa akin” kwento niya “wala namang ginawa sayo si Una bakit mo siya itatakwil?” bulalas ni Dyosang Lucille. “Tandaan mo Lucy, dahil sa’yo at sa Mortal na yun nawala sa atin si Hilda!” galit na sabi ni Dyosang Liwayway sa kanya “malapit kasi si Liway at si Hilda kaya ganyan siya kung ipagtanggol ito” sabi ni Dyosang Luna sa akin.

Natahimik sila bigla na parang naalala nila si Hilda “tama na yan!” sabi ni Dyosang Gaia “nangyari na ang nangyari, ang importante ang ngayon hindi noon” dagdag niya “Isabella” tawag sa akin ni Dyosang Lucille na lumutang ito palapit sa akin. Tinaas niya ang kamay niya na biglang lumutang ang espadang hawak ko at lumapit ito sa kanya “ang espadang ito ay binigay sa akin ni Una” kwento ni Dyosang Lucille. “Siya mismo ang gumawa nito nung nasa kalagitnaan kami ng labanan” kwento niya “paano niya ito ginawa?” tanong ko sa kanya “binunot niya ang dalawang buto niya sa dibdib at binugahan niya ito ng apoy kaya naging hugis espada ito at ito ang kinalabasan nun” kwento niya sa akin.

Nakita kong hinawakan niya ang hawakan nito at hinampas niya ito sa kaliwa na biglang tumalsik ang mga kalawang nito, hinampas niya ito sa kanan at biglang nagbago ang anyo ng espada at luminis ito. Tinaas niya ito sa ere at biglang lumiwanag ito na para bang nasa harapan kami ng araw sa sobrang sinag nito “ito ang kalahati sa espada ng alamat, Isabella” sabi ni Dyosang Lucille sa akin na napatakip ako sa mata ko sa sobrang sinag nito. Binaba ito ni Dyosang Lucille at nawala na ang sinag nito at nakita kong parang bagong gawa ito at nawala na yung kalawang nito, nilagay niya ang espada sa mga palad niya at pinresenta ito sa akin.

“Ang espadang ito ang makakatulong sa inyo sa pagsugpo sa dilim ni Hilda” sabi ni Dyosang Lucille sa akin “HMP!” narinig namin galing kay Dyosang Liwayway “bakit pa natin sila tutulongan? Hindi na natin laban ito” sabi ni Dyosang Liwayway. “Sa atin nag-umpisa ang lahat Liway, kaya responsibilidad nating tulongan sila” paliwanag ni Dyosang Gaia “responsibilidad natin? kung hindi dahil sa Aklat na yun hindi magiging ganito ang sitwasyon nating lahat!” galit na sabi niya kay Dyosang Gaia. “Teka.. anong Aklat ho ba?” tanong ko sa kanila “ang tinatawag niyang Aklat ng Dilim!” sabi ni Dyosang Liwayway na kinagulat ko nung marinig ko ito.

“A… Aklat ng Dilim?” gulat kong sabi “oo, ang Aklat ng Dilim ang nagbigay ng katawang Mortal sa kapatid namin si Hilda” sabi ni Dyosang Luna “sinabi ko na sa inyo noon na hindi maganda ang pagdating ng Mortal na yun sa gubat natin dahil nararamdaman kong me madilim na nakaraan ang taong yun!” galit na sabi ni Dyosang Liwayway sa kanila. “Alam namin Liwayway!” sagot ni Dyosang Luna sa kanya “teka lang po, ang kwento nila kasi galing sa mga Aswang ang Aklat ng Dilim kaya nila ito binabawi?” takang tanong ko sa kanila. “Hindi galing sa kanila ang aklat na yun, Isabella” sabi ni Dyosang Gaia na tumingin silang tatlo kay Dyosang Lucille na niyuko nito ang ulo at tumingin ito sa akin.

“Ang totoo niyan kay Una talaga ang Aklat na yun, sa umpisa binaliwala ko ito dahil alam kong mabuti siyang tao pero hindi ko maiwasan ang dilim na sumusunod sa kanya” kwento niya “ano po ang ibig niyong sabihing dilim?” tanong ko. “Parang me bumubuntot sa kanyang Anino” sabi ni Dyosang Luna “nararamdaman ko din ito, kaya sinabihan ko si Lucille na iwasan na niya ang taong yun” sabi ni Dyosang Liwayway. “Anino? Baka siguro Anino lang talaga niya yun katulad sa akin na me Anino dahil sa sikat ng araw o sa liwanag ng…” “hindi ganyan ang Anino ang tinutukoy ko, Isabella” putol sa akin ni Dyosang Liwayway.

“Ang Aninong tinutukoy ng kapatid ko Isabella ay parang masamang espiritung sumusunod sa kanya” sabi ni Dyosang Lucille sa akin “wala ni isa sa amin ang alam ng buong pagkatao ni Una, pero nararamdaman namin na parangnanggaling siya sa isang madilim na parte ng mundo” kwento ni Dyosang Gaia. “Isang mundong puno ng digmaan” sabi ni Dyosang Luna “kaya nung ibinigay ko sa kanya ang kalahati ng kapangyarihan ko wala akong nakitang pagpigil o ano mang pagtutol ng katawan niya dahil kusa niya itong tinanggap na para bang sanay na ito sa kapangyarihan” kwento ni Dyosang Lucille.

“Nakakapagtataka nga ang pangyayaring yun dahil alam naming walang Mortal ang maaaring makakahawak sa kapangyarihan namin” sabi ni Dyosang Luna “parang natural lang kay Una ang kapangyarihan ko” sabi ni Dyosang Lucille. “Sa kinukwento niyo po, parang sinasabi niyong kapareho niyo si Una at hindi siya Mortal” sabi ko sa kanila na nagkatinginan silang apat “parang ganun na nga, Isabella” sagot ni Dyosang Gaia. “Hindi katulad namin si Una!” bulalas ni Dyosang Liwayway “paano niyo po nasabi yan, Dyosang Liwayway?” tanong ko sa kanya “dahil sa Aninong nasa likuran niya” sagot nito sa akin “Anino, baka ordinaryong Anino lang ito” sabi ko “hindi Isabella” sabi ni Dyosang Gaia.

“Nung binawi ko ang kapangyarihan ni Lucille sa kanya me nararamdaman akong parang me humihila sa kapangyarihan na binawi ko sa kanya” kwento niya sa akin “totoo yun Isabella, nung ibinigay ko kay Una ang kapangyarihan ko me parang ibang nilalang ang tumanggap nito” kwento ni Dyosang Lucille. “Yung Anino ho ba ang tinutukoy niyo?” tanong ko “oo, isa pa hindi dapat maging ganun ang anyo ni Una” sabi niya “anong anyo?” tanong ko “ang maging isang Bampira!” sagot niya na kinagulat ko. “Ano ho ba dapat ang maging anyo niya?” tanong ko sa kanya na tinaas niya ang kamay niya at biglang me usok na lumabas sa harapan ko at me taong lumabas mula nito “ganito dapat!” sabi ni Dyosang Lucille at nakita ko ang taong tinutukoy niya.

“Ba…Bailan?” gulat kong sabi na nakita kong napakunot ang noo ni Dyosang Lucille “Bailan yan ah?” sabi ko na biglang lumapit sa akin si Dyosang Lucille at nilapit ang mukha nito sa mukha ko “hindi Bailan ang tawag sa kanya!” inis na sabi nito sa akin. “Lucille, pagpasensyahan mo na si Isabella, hindi niya alam ang tungkol sa salitang yan” pagpigil sa kanya ni Dyosang Gaia “pa..patawad ho kung me nasabi akong masama” paumanhin ko sa kanya na narinig kong tumawa sino Dyosang Luna at Liwayway. “Isabella, ang ibig sahini ng salitang yan ay isinumpang nilalang, sa amin nanggaling ang salitang yan” paliwanag sa akin ni Dyosang Luna.

“Si Hilda ang nagtawag kay Una na Bailan, isinumpa siya ni Hilda dahil sa pagtanggi nitong maging kabiyak niya” kwento sa akin ni Dyosang Liwayway “patawad Dyosang Lucille, hindi ko po kasi alam na yun pala ang ibig sabihin sa salitang yun” paumanhin ko sa kanya na tumayo ito at ngumiti sa akin. “Wala yun Isabella, pasensya narin sa inasal ko” sabi niya sa akin at tumingin ako sa espadang nasa palad niya “ito ang espadang ginamit niyo nung tinalo niyo si Hilda?” tanong ko sa kanya na inabot niya ito sa akin at tinanggap ko ito. “Kalahati lang yan sa kapangyarihan na kakailanganin niyo, Isabella” sabi ni Dyosang Lucille sa akin.

“Nasaan ang kalahati nito?” tanong ko sa kanya “na kay Una!” sagot ni Dyosang Liwayway “na kay Una? kung nasa kanya paano ko ito makukuha kung matagal na siyang wala dito sa mundo?” tanong ko sa kanila. “Ang huling supling ni Una ang magdadala nito, Isabella” sabi ni Dyosang Lucille “pag-isahin niyo ang dalawang espada para mabuo ang espada ng alamat” dagdag niya “mga kapatid ko, nararapat narin na ibigay natin ang tulong na kailanganin ng mga tauhan natin” sabi ni Dyosang Gaia. “HMP!” lang ang narinig namin galing kay Dyosang Liwayway “Isabella, ito ang buto ng aking puno, ibigay mo ito kay Narra” sabi ni Dyosang Gaia at lumutang ito at dumapo ito sa palad ko “ang butong yan ay makakapagbigay ng kakaibang kapangyarihan niya” dagdag niya.

“Ibigay mo ang pangil na ito kay Romolo, makakapagbigay lakas ito sa kanya” sabi ni Dyosang Luna “hindi na niya kailangan ang sinag ng Buwan para maging Lobo” dagdag niya. “HMP! Ito naman ang bolang cyrstal” sabi ni Dyosang Liwayway na lumutang ito sa palad ko at naramdaman ko ang lamig nito “kailanganin yan ni Helius kung lalabas ang pinto ng dilim, manghihina ang isang Engkanto pagnasa harapan nila ang pintoang dilim” paliwanag niya “makakapagbigay lakas yan sa kanya, ang sinag ng cyrstal na yan ay ang sinag din ng puso ko” dagdag niya. “Isabella” sabi ni Dyosang Lucille na lumapit siya sa akin at ipinatong ang kanang hinlalaki niya sa noo ko.

“Tanggapin mo ang lakas ko, ito ang kapangyarihang ibinigay ko noon kay Una na ngayon ay ibibigay ko sa’yo” sabi niya na bigla nalang akong nakaramdaman ng lakas at parang gumaan ang katawan ko. “Pansamantala kong ipapagamit sa’yo ito at para narin magamit mo ng buo ang kapangyarihan ng espada ko” dagdag niya “maraming, maraming salamat sa tulong na binigay niyo sa amin” sabi ko sa kanila. “Hindi, kami dapat ang magpasalamat sa’yo Isabella” sabi ni Dyosang Gaia sa akin “paalam Isabella, magtagumpay ako sa laban niyo bukas” sabi ni Dyosang Luna sa akin na dahan-dahan na itong nawala. “HMP! Sana magtagumpay kayo bukas” sabi ni Dyosang Liwayway sa akin na nawawala narin ito “salamat, Isabella” sabi ni Dyosang Gaia na pati ito nawawala narin.

Makalipas ang sandali nawala na ang tatlo at naiwan kaming dalawa ni Dyosang Lucille, hinawakan ko ang espada na nagtaka ako dahil gumaan ito bigla “nasa sa’yo ang lakas at kapangyarihan ko, Isabella” sabi ni Dyosang Lucille sa akin na ngayon ay di na uli gumalaw ang bibig niya. “Maraming salamat po sa inyo, Dyosang Lucille” sabi ko sa kanya “me… babala lang ako sa’yo Isabella” sabi niya “ano po yun?” tanong ko “yung Aninong tinutukoy ko” sabi niya “bakit po?” tanong ko “nasa paligid niyo lang siya” sabi niya sa akin “ano ho ba ang pakay niya?” tanong ko sa kanya “hindi ko alam, pero ang kutob ko siya ang totoong may-ari sa Aklat ng Dilim” sabi niya sa akin.

“Wag po kayong mag-alala kung susulpot man siya kami na po ni Julian ang bahala sa kanya” pasisiguro ko sa kanya na kita kong ngumiti ito “maraming salamat, Isabella” sabi niya sa akin na bigla na din siyang nawawala sa paningin ko. “Tandaan mo, pag-isahin niyo ang dalawang espada para mabuo ang kapangyarihang pipigil kay Hilda” sabi niya sa akin “opo, tatandaan ko yan” sabi ko sa kanya na bigla nalang ding dumilim ang paligid ko at naramdaman ko nalang na bumagsak ako sa sahig ng silid sa loob ng kaharian ni Haring Narra. Tumingin ako sa paligid at nakabalik na pala ako dito kaya agad akong tumayo at bitbit ang espada luambas ako ng palasyo para hanapin ang tatlong hari.

Huling gabi na ni Julian sa kweba at pagkatapos niyang mag-ensayo bumukas na ito at lumabas siyang maraming sugat sa katawan at gutay-gutay ang damit nito “kumusta na, bata?” tanong ng matanda sa kanya. Tinaas ni Julian ang espadang ginamit niya at nung hinampas niya ito biglang nahiwa ang isang puno sampung talampakan ang layo sa kanila “ano po?” nakangiting tanong ni Julian sa kanya “hahahahaha, magaling!” sabi ng matanda sa kanya. “Ang bilis mong matoto tatlong gabi ka palang sa kwebang yun” sabi ng matanda sa kanya “oonga po eh” sabi ni Julian sa kanya na bigla nalang siyang napaluhod at nakaramdaman na siya ng pagod.

Tinulongan siya ng matanda at dinala siya nito sa isang batis kung saan pinalubog niya si Julian “manatili ka muna dyan, bata” sabi ng matanda sa kanya “ano ho ba meron sa tubig na ito?’ tanong niya. “Hmm.. ah makakatulong yan sa mga sugat mo” sabi ng matanda “ang sarap sa katawan parang.. gumaan ang katawan ko” sabi ni Julian “hehehe me espesyal na kapangyarihan ang tubig na yan bata, nakakahilom yan ng kahit anong karamdaman, lalo na pagme sugat ka” paliwanag ng matanda sa kanya. “Dyan ka muna at me kukunin lang ako” sabi ng matanda sa kanya na di na siya sumagot kaya hinayaan nalang siya ng matanda at umalis ito.

“Nakita mo ba ang ginawa niya kanina?” sabi ng matanda kay Una “oo, natotonan niya ang teknik kong yun” sabi ni Una “bukas susugod na sila” sabi ng matanda kay Una “alam ko Makisig” sagot ni Una. “Ano ang binabalak mo, Una?” tanong ni Makisig sa kanya na tumingin si Una sa kinakalawang na espada na nakatayo sa pinakataas na tuktok ng Isla “binigay na ni Lucille ang kalahati ng espada kay Isabella, kaya napapanahon narin para ibigay ko kay Julian ang kalahati nito” sabi ni Una. “Hmm.. hindi ko lubos maisip na mabubuo uli ang espadang yun” sabi ni Makisig “akala ko hindi na natin kailangan ang espada ng alamat” dagdag niya.

“Kung pwede lang sana pero sa sitwasyong ito mas higit nilang kailanganin ang kapangyarihan ng espadang yun” sabi ni Una “tingin mo, darating siya?” tanong ni Makisig kay Una na tumingin ito sa kanya. “Sana hindi, sana.. katulad ko nananahimik na siya” sabi ni Una “pero.. hangga’t hindi pa niya nababawi ang Aklat ng Dilim na tinakas mo noon alam kong hinding-hindi siya mananahimik” sabi ni Makisig sa kanya. “Hmm…” nalang si Una at tumingin ito sa malayo “kung darating man siya at maghahasik siya ng lagim alam kong (sabay tingin niya kay Julian) pipigilan niya siya lalong-lalo na kung kasama niya ang taong mahal niya” sabi ni Una “me isa pa tayong problema ang dalawang pinuno ng Kuro” sabi ni Makisig.

“Me paraan ang lahat, kaibigan” sabi ni Una “ano naman yun?’ tanong ni Makisig “me natitirang kaalyado si Lucia, paglalapitan niya ito alam kong hinding-hindi sila aayaw sa kanya” sabi ni Una. “Pero nangako na silang hindi sila sasali sa gyerang ito?” tanong ni Makisig “oo, gaya ng sinabi ko pagsiya ang lumapit sa kanila hinding-hindi sila aayaw sa kanya” sabi uli ni Una na napailing lang si Makisig. “Sana nga, sige. ihahanda ko ang paglakbay niya bukas” sabi ni Makisig “mas kilala mo si Marawi, Makisig” sabi ni Una na tumingin sa kanya ang matanda “hmp! alam ko, ako na ang bahala sa parteng yan” sabi ni Makisig at umalis na ito. “Lucille, alam kong mahirap paniwalaan pero.. sana sa pagbuo ng espada ng alamat, mabubuo narin ang koneksyon nating dalawa” sabi ni Una sa isipan niya na parang narinig siya ni Lucille dahil lumingon ito sa direksyon niya “Una…” sabi ni Lucille.

Pagkalabas ko ng palasyo nakita ko ang tatlong na nasa mesa parin nila at masaya silang nag-iinuman kaya nilapitan ko sila “paumanhin po sa inyo” sabi ko sa kanila na tumingin sila sa akin. “Ano yun Isabella?” tanong ni Haring Narra sa akin “pwede ho bang makausap ko kayong tatlo?” tanong ko na nagtinginan silang tatlo at tumingin sila sa akin “tungkol sa ano ito, Isabella?” tanong ni Ingkong Romolo. “Sa loob nalang po tayo ng palasyo mag-usap, importanteng-importante po ito” sabi ko sa kanila na una akong umalis kaya agad silang tumayo at sumunod sa akin papasok sa palasyo.

Nung nasa loob na kami ng silid kung saan binalik ng espada ipinaliwanag ko sa kanila ang nangyari sa akin kanina, nakita ko sa mukha nila ang taka at gulat pati narin ang hindi makapaniwalang expression nila. “Teka… paano mo naman nakausap ang mga Dyosa?” tanong ni Haring Helius sa akin “sa pamamagitan ng espadang ito” pinakita ko sa kanila ang dating lumang espada na ngayon ay parang bago na. “Ito ba ang espadang nakuha niyo sa lugar ng mga Bailan?” tanong ni Ingkong Romolo sa akin “opo, ito po yun” sagot ko sa kanya “hindi pala ito espada ng Bailan, ang totoo espada ito ni Dyosang Lucille” kwento ko sa kanila na di sila makapaniwala sa sinabi ko.

“Di ka ba lasing, Isabella?” tanong sa akin ni Haring Helius na natawa naman si Ingkong Romolo “hindi po! sa katunayan me binigay nga sila sa akin para sa inyong tatlo” sabi ko sa kanila at pinakita ko sa kanila ang binigay ng magkakapatid sa akin. Natahimik silang tatlo at napanganga sila nung makita ito “Haring Narra, ito po ang buto sa puno ni Dyosang Gaia” sabi ko sa kanya at binigay ko sa kanya ang butong yun. “Ingkong Romolo, pangil po ito ni Dyosang Luna makakatulong ito sa’yo sa oras na mawala ang sinag ng buwan” paliwanag ko sa kanya at binigay ko tio sa kanya “Haring Helius, ito naman ang bolang cyrstal” sabay abot ko ito sa kanya na napanganga lang siya. “Makakatulong po sa’yo ito sa paglabas po ng pintoan ng dilim” paliwanag ko.

“Pa… paano mo nalaman ang tungkol sa pintoang dilim?” takang tanong niya sa akin “si Dyosang Liwayway po ang nagsabi niyan sa akin” sabi ko sa kanya. Napaupo sa silya si Haring Narra habang tinitingnan niya ang butong binigay ko sa kanya “imposible ito…alam mo ba kung ano ito Isabella?” tanong niya sa akin “ano po, Haring Narra?” tanong ko “buto ito ng pagkabuhay, isa ito sa mga butong itinanim niya noon para mabuo ang gubat na ito” paliwanag niya sa akin. “Ang pangil ni Dyosang Luna hahaha” natawa nalang si Ingkong Romolo “sino ang mag-aakala na matatanggap ko ito mula sa Dyosa ng mga Lobo” dagdag niya.

“Bakit tahimik ka dyan, Helius?” tanong ni Haring Narra “wa.. wala, hindi ko lang lubos maisip na…” di niya tinuloy “na ano?” tanong ni Ingkong Romolo “… wala sa ugali ng Dyosa namin ang magbahagi ng kapangyarihan niya, noon siguro nung nagsisimula pa ang lahat pero… hindi.. hindi ito galing kay Dyosang Liwayway” magdududang sabi ni Haring Helius. “Hindi ako nagsisinungaling sa’yo Haring Helius, ang crystal na yan ay galing talaga kay Dyosang Liway..” “HINDI!” sigaw ni Haring Helius sa akin “HELIUS! ano ang problema mo?” sigaw ni Ingkong Romolo. “Hindi ako naniniwala sa babaeng ito! Mataas ang tingin niya sa aming mga Engkanto at alam niyang mas makapangyarihan kami sa lahat” sabi ni Haring Helius.

“Kaya hindi ako naniniwala sa sinasabi niyang binigay ito ni Dyosang Liwayway dahil me tiwala siya sa kapangyarihan ko at sa aming mga Engkanto!” dagdag ni Haring Helius “hindi dahil binigyan ka ng bagong kapangyarihan ng Dyosa niyo Helius minamaliit na niya kayo” sabi ni Haring Narra. “Nababaliw kana ba Helius?” asar na tanong ni Ingkong Romolo na tinaas ni Haring Helius ang kamay niya pati narin si Ingkong Romolo “MAGSITIGIL KAYONG DALAWA!!!” yumanig ang boses ni Haring Narra sa buong silid at napatigil sila. Naalala ko tuloy ang tatlong Dyosa na di talaga nalalayo ang personalidad nilang tatlo sa tatlong Haring nasa harapan ko.

Nagpaalam nalang ako sa kanila habang nagtatalo parin si Ingkong Romolo at si Haring Helius habang nakahawak nalang sa noo niya si Haring Narra dahil sa inasal ng dalawa. Nakita ko sa labas si manang Zoraida na nakaupo parin ito sa upoan niya at umiinom ito ng alak, nilapitan ko siya at umupo ako sa tabi niya “manang, parang nakarami na ata kayo” sabi ko sa kanya. “Ah hehehe.. maayos lang ako isabella ang totoo niyan hindi ako tinatablan ng ano mang alak” sabi niya sa akin. Kinuha ko yung bote at nagsalin ako ng alak sa baso at ininom ko ito “totoo ba ang narinig ko?” tanong ni manang sa akin “ang alen po?” tanong ko “nagpakita sayo ang apat na Dyosa ng gubat?” tanong niya na tumango ako at kita kong uminom ito ng alak.

“Binigay ko na sa tatlong Hari ang binigay nila sa akin” sabi ko kay manang Zoraida “handa na pala ang lahat para bukas” sabi niya “opo, pati din ako binigyan ni Dyosang Lucille ng kapangyarihan” kwento ko kay manang na napatigil ito sa pag-inom. “Yung espada ba?” tanong niya “oo” sagot ko na nagsalin pa ito ng alak sa baso niya at tinungga niya ito at binagsak pa niya sa mesa ang baso niya at tumayo ito. “Sumama ka sa akin Isabella” sabi niya sa akin na nauna itong umalis kaya inubos ko ang alak sa baso ko at sumunod ako sa kanya “saan tayo pupunta manang?” tanong ko sa kanya na bigla itong nagbukas ng portal at lumingon ito sa akin “sa palasyo ni Reyna Lucia” sabi niya sabay pasok nito sa loob ng portal na agad ko naman siyang sinundan.

Lumabas kami sa harap ng isang pintoan sa loob ng palasyo ni Reyna Lucia “ano ang ginagawa natin dito, manang?” tanong ko sa kanya “sumunod ka lang sa akin” sabi niya. Binuksan niya ang pintoan at pumasok kaming dalawa, madilim ang palagid at narinig kong sinara ni manang Zoraida ang pinto at biglang sumindi ang mga kandila sa loob ng silid. Nakita ko ang lawak ng kwarto at tila matagal na itong di ginagamit dahil sa daming alikabok at nakakalat ang mga bahay ng mga gagamba. Lumakad si manang sa gitna ng silid at tumayo ito “ang silid na ito ay ginagamit ni Reyna Lucia para mag meditate” sabi ni manang sa akin.

“Bakit po tayo nandito?” tanong ko sa kanya na humarap siya at tumingin sa akin “gusto kong pag-aralan mo ng mabuti kung paano gamitin ang kapangyarihang binigay sayo ni Dyosang Lucille” seryosong sabi niya sa akin. “Paano po?” tanong ko sa kanya na umatras siya palayo sa akin at biglang umihip ang malakas na hangin sa paligid niya at biglang nagbago ang damit niya at nakita kong nagkaroon na siya ng armor. “Tuturoan kita kung paano” sabi niya sa akin na hinugot niya ang espada niya sa lalagyan nito at hinarap niya ito sa akin “maghanda ka Isabella” sabi niya sa akin na tinaas ko din ang espadang binigay ni Dyosang Lucille sa akin at hinarap ko ito sa kanya “ano mang oras manang” sabi ko sa kanya na ngumiti siya at umabante sa akin.

Samantala, naghahanda narin ang mga aswang para sa gagawin nilang ritwal “naitayo na po namin ang altar mahal na Reyna” balita ng isa sa tauhan niya “magaling, yung Mortal?” tanong ni Reyna Olivia. “Nasa taas po ng gusali kasama ang mga Bailan” balita nito “hmp! parang kampante na siyang kasama sila” sabi ni Reyna Olivia “gusto niyo ho bang sundoin ko siya?” tanong ng tauhan niya “hindi na, ako na ang bahala sa kanya” sabi ni Reyna Olivia na umalis ito papunta sa elevator. “Nararamdaman mo ba yun, Lorenzo?” tanong ni Marawi sa kanya “me biglang sumulpot na kakaibang kapangyarihan” sabi ng isa sa mga Bailan.

“Ito ba yung sinasabi mong anak mo, Lorenzo?” tanong ng isang Bailan “hindi, iba ito nararamdaman kong mas matanda pa ang kapangyarihang ito” sagot ni Lorenzo “hmp! kung totoong me ganitong kapangyarihan ang anak mo Lorenzo hinding-hindi na ako makakapaghintay na makaharap siya” natutuwang sabi ni Marawi. “Wag na wag mong kakalimutan ang pinag-usapan natin Marawi” sabi ni Lorenzo sa kanya “hahahaha.. wag kang mag-alala sinasabi ko lang ang nararamdaman ko, Lorenzo” sabi ni Marawi sa kanya na tumingin si Lorenzo sa taong nakatayo sa gitna ng rooftop. Biglang bumukas ang pinto ng rooftop at lumabas si Reyna Olivia na lumutang ito palapit sa kanila.

“Parang kampante ka nang kasama sila, Mortal” sabi ni Reyna Olivia sa taong nakahood “nandito ka nanaman Aswang” sabi nung isang Bailan na tinaas ni Reyna Olivia ang kamay niya at parang nasakal ito. “OLIVIA!” sigaw ni Lorenzo na binitawan niya ito “tandaan mo kung bakit kami nandito” paalala ni Lorenzo sa kanya “hmp! tandaan niyo din kung sino ang nagbalik sa inyo dito” paalala din ni Reyna Olivia sa kanila. “Tama na yan!” sabi ni Marawi na ngumiti lang si Reyna Olivia at biglang lumabas ang buwan mula sa pagkakatago nito sa ulap “tara na sa baba, hindi magandang umaaligid ka sa mga bantay” sabi ni Reyna Olivia sa taong nakahood.

Tumingin ito kay Lorenzo “sumama kana sa kanya” sabi niya dun sa nakahood “tara na, marami pa akong gagawin para sa darating na ritwal” sabi ni Reyna Olivia na lumutang ito papunta sa pinto. “Iha” tawag ni Marawi na lumingon ito sa kanya “alam mo ang mangyayari sa’yo pagkatapos ng ritwal, di ba?” tanong ni Marawi sa kanya na tumango lang ito at tumingin uli ito kay Lorenzo “kung kami lang, ilalayo ka namin dito pero alam mong wala kaming kakayahang gawin ito dahil pati kami hawak din ni Olivia” sabi ni Lorenzo sa kanya. “Tama na yan! hali kana…..” tawag ni Reyna Olivia sa kanya na biglang umihip ang hangin at naalis ang pagkakatakip ng hood sa ulo niya at nakita ng buong sundalong Bailan ang mukha niya “…. Isabella!” tawag ni Reyna Olivia sa kanya.

Chapter XXIV: War!

Maliwanag na nung bumalik kami ni manang sa palasyo ni Haring Narra at nakita namin ang buong hukbong na naghahanda na para sa pagmarcha namin mamauang gabi sa gusali namin. Nakita ko ang kapatid ko na kausap si Kap. Hernan habang naghahanda narin silang dalawa sa mga gamit nila “maupo ka muna dyan Isabella, ikukuha kita ng gamot para sa mga sugat at pasa mo” sabi sa akin ni manang “sige po” sagot k sa kanya. “Saan ba kayo naggaling at bakit gutay-gutay ang damit mo, Isabella?” tanong sa akin ni Dante na kita kong naka suot narin ito ng pandigma “nag ensayo kami ni manang” sagot ko sa kanya. “Sa nakita ko sa sitwasyon mo parang matindi ata at buong magdamag kayong nag ensayo” sabi sa akin ni Romualdo.

“Me tinuro lang sa akin si manang kaya ganito ako ngayon” nakangiti kong sabi sa kanya “heto Isabella, inumin mo ito” sabi sa akin ni manang nung bumalik na siya “Zoraida, saan ba kayo naggaling ni Isabella?” tanong ni Ingkong Romolo sa kanya. “Sa palasyo ni Reyna Lucia” sagot ni manang “bakit kayo nagpunta dun? di ba delikado?” tanong ni Dante “walang nakakaalam na pumunta kami doon” sagot ni manang sa kanya. “Ate!” tawag sa akin ni Elizabeth na kita ko ang pag-aalala sa mukha niya “maayos lang ako sis, don’t worry” sabi ko agad sa kanya nung lumapit ito sa akin kasunod niya si Kap. Hernan.

“Sis, baka ano na yan ha” sabi ko sa kanya “ano ka ba?!” sabi niya sa akin na pareho kaming napatingin kay Kap. Hernan at kita naming nahiya ito “bueno, maghanda na kayo at pagdating ng takip silim lalakad na tayo” sabi ni Ingkong Romolo sa amin. “Dalhin natin siya sa loob, tulongan mo ako Elizabeth” sabi ni manang sa kanya kaya tinulongan nilang ako at pinasok nila ako sa loob at inakyat sa silid. Inihiga nila ako sa bathtub na me tubig at hinayaan nila akong magpahinga dun “salamat” sabi ko sa kanila na wala pang ilang segundo nakatulog na ako “hayaan muna natin siya dito, mamaya pagkagising niya ipapasuot ko sa kanya ang armor ni Lala” sabi ni Zoraida.

“Julian…” nabigkas ko nung nakatulog na ako na tila lumulutang ang katawan ko sa tubig, ang gaan ng pakiramdam ko na para bang lumulutang ako sa kalawakan “Julian….” narinig ko ang pangalan ni Julian. “Echo ba yun?” tanong ko sa sarili ko “Julian….” narinig ko uli ang tinig na tumatawag kay Julian kaya binuka ko ang mata ko at nakita kong nasa loob ako ng isang kubo “Julian…” narinig ko uli ang tinig na yun kaya tumingin ako sa paligid at parang pamilyar sa akin ang kubong ito. Lumabas ako at suminag sa mukha ko ang sikat ng araw kaya napatabon ako sa mukha “Julian…” narinig ko uli ang boses ng babaeng tumatawag kay Julian.

Me nakita akong babae sa malayo na nakapatong ito sa isang puntod at nakatalikod ito sa akin kaya pinuntahan ko ito at habang papalapit ako sa kanya naririnig ko galing sa kanya ang pangalan ni Julian. “Miss.. ” tawag ko sa kanya na kita kong nakaputing damit ito at hanggang pwet ang buhok niya, di ata niya ako napansin kaya tinawag ko uli siya “miss.. ok lang ho ba kayo?” tanong ko sa kanya na di parin niya ako pinansin. “Julian….” tawag uli niya kaya naglakad ako papunta sa harapan niya para makita ko ang mukha niya ng biglang nagdilim ang langit at kumidlat ito. Napatingin ako sa paligid dahil lumalakas narin ang hangin “miss… ” tawag ko sa babae na nakatayo parin ito sa ibabaw ng puntod at tila hindi niya ata napapansin ang pagbago ng panahon sa paligid namin.

“MISS!” sigaw ko sa kanya na lumingon ito sa akin at nagulat nalang ako nung makita ko ang mukha niya “……hi…hindi…” nasabi ko nalang dahil kamukha ko ang babaeng nasa ibabaw ng puntod at kita kong umiiyak ito. Naluluha siya at biglang tinawag niya ang pangalan ni Julian na bigla nalang sumikip ang dibdib ko kaya napaluhod ako sa lupa at napakapit sa dibdib ko “Julian….” narinig kong tawag niya. “Ah.. a.. ano..ang… nangyayari sa akin..?” tanong ko sa sarili ko na kita kong bumaba sa puntod ang babae at lumapit ito sa akin, habang papalapit siya bigla ding tumigil ang ibang parte ng katawan ko kagaya ng di ko maigalaw ang mga paa ko.

Nakatayo na sa harapan ko ang babae at tumingin ito sa akin “si… sino… ka…?” tanong ko sa kanya na binuksan niya ang harapan ng damit niya at pinakita sa akin ang dugoang tiyan niya “…..I…Isa….bella….?” nauutal kong tanong. Nakita kong nakatingin lang siya sa akin at maya-maya lang ay biglang lumutang ito at biglang me bumalot na dilim sa buong katawan niya, pinilit kong gumalaw pero dahil sa paninikip ng dibdib at nagnumb ang mga paa ko di ako magalaw palayo sa kanya. Tiningnan ko siya sa ibabaw ko at nakita kong nabalutan na talaga siya ng dilim at biglang nagbago nalang ang anyo niya at tumingin siya sa akin na sobrang pula ng mata niya.

“IKAW!” sigaw niya sa akin “a.. ako…?” tanong ko “IKAW!” sigaw niya uli na bigla itong lumapit sa akin at hinawakan niya ako sa leeg “AKIN LANG SI JULIAN.. HINDING-HINDI SIYA MAPAPASAYO!” sabi niya sa akin. Sinakal niya ako gamit ang kanang kamay niya kaya napakapit ako sa kanya at pilit inalis ang kamay niya sa leeg ko “MAMAMATAY KAYONG LAHAT!” sabi niya sa akin “hi… hindi…..” sabi ko na parang mawawalan na ako ng malay dahil sa sobrang higpit ng pagkakasal niya sa leeg ko “hin…di…” sabi ko uli “hin….di…. hin..di… hin..di…hindi….HINDIII!” sigaw ko sa kanya na bigla nalang lumiwanag ang katawan ko kaya nabitawan niya ako.

Imbes na mahulog sa lupa lumutang na ako sa harapan niya “si…sino ka?!” tanong niya sa akin “… ako ang liwanag nagmagbibigay ilaw sa dilim..” sagot ko sa kanya “LUCILLEEEEE!” sigaw nung kamukha ko. “Lucille?” nabigkas ko nung narinig ko ang pangalan ng Dyosang si Lucille sa kanya “HINDI!” sigaw niya na bigla nalang umihip ang malakas na hangin kaya napatakip ako sa mukha ko at maya-maya lang ay biglang nawala ang hangin at pagtingin ko nawala na din siya sa harapan ko. Napatingin ako sa paligid at bumalik na sa dati ang panahon at nawala narin ang itim na ulap kanina “sino kaya yun?” tanong ko sa sarili ko “siya si Hilda, Isabella” sabi bigla ng tinig sa likuran ko kaya nilingon ko agad ito at nakita ko si Dyosang Lucille.

“Mag-ingat ka, yung nakaharap mo kanina ay ang katawang lupa na gagamitin niya para makabalik sa mundong ito” sabi niya sa akin “teka.. yung babaeng yun, kamukha ko” sabi ko sa kanya “oo, siya si Isabella ang dating Isabella na namatay noon, ang kasintahan dati ni..” di nalang niya tinuloy. “Alam ko, ni Julian” sabi ko sa kanya na niyuko nalang niya ang ulo niya “gagawin ng kapatid ko ang lahat para lang makabalik dito at ang paghihiganting matagal na niyang gustong makamit” sabi ni Dyosang Lucille sa akin. “Ibig sabihin nito ang katawang lupa na gagamitin ni Hilda ay ang dating nobya ni Julian noon? Paano nila ito nagawa kung kasama ni Julian si Isabella sa museleyo?” takang tanong ko.

“Ang Aklat ng Dilim ay me kakayahang gumawa ng kahit ano, Isabella” sabi niya sa akin “kinwento sa akin ni Una ito, kaya siya nakarating sa gubat namin dahil sa Aklat na yun” dagdag niya. “Marami palang kayang gawin ang Aklat ng Dilim, me iba pa ho ba kayong impormasyon tungkol sa librong ito?” tanong ko sa kanya “hindi masyado kinukwento ni Una ang aklat na yun pero isa lang ang babala niya” sabi niya “ano po yun?” tanong ko “me Aninong nagmamasid sa paligid at naghihintay ng pagkakataong mabawi ito” sabi niya “Anino?” tanong ko. “Oo, isang Anino na matagal ng sumusunod sa kanya kahit saan man siya magpunta” kwento niya “ibig sabihin nasa paligid lang namin ang Aninong ito?” tanong ko “oo, mag-ingat kayo Isabella, hindi lang si Hilda at ang mga Aswang niya ang makakalaban niyo, pati narin ang dilim ng Aklat na hawak nila” babala ni Dyosang Lucille sa akin na dahan-dahan narin itong nawala.

Binuka ko ang mga mata ko at nakita ko ang kisame ng banyo, naramdaman kong gumaling na ang katawan ko at nung umahon ako nakita kong nawala na ang pasa at sugat sa katawan ko. Lumabas ako ng banyo at nakita ko sa kama ang armor ni Lala at sa tabi nito ang espada ni Dyosang Lucille “salamat mahal na Dyosa at wag kayong mag-aalala, habang nasa loob ko ang liwanag niyo hinding-hindi ko hahayaan mananalo ang dilim” pangako ko sa kanya at nagbihis na ako. Lumabas ako ng palasyo at kita kong malapit na palang lumubog ang araw “ate!” tawag sa akin ni Elizabeth na nakahanda na itong bumyahe pabalik ng Quezon City.

“Ok ka na ba?” tanong niya sa akin “oo, ok na ako sis, nasaan sila?” tanong ko sa kanya “nandun nakapila na ang lahat, handa na para sa mangyayari mamaya” sabi niya kaya naglakad kami papunta dun at sinalubong kami ng mga kasamahan namin. “Kumusta ang lagay mo, Isabella?” tanong sa akin ni Haring Narra “maayos na po ako, kamahalan” sagot ko sa kanya sabay yuko ko sa harapan niya “mabuti! kakailanganin namin ang lakas mo” sabi ni Ingkong Romolo sa akin. “Makakaasa po kayo, Ingkong Romolo, Haring Narra, Haring Helius at manang Zoraida” sabi ko sa kanila na napangiti sila sa akin maliban kay Haring Helius na inisnaban lang ako.

Tumingin kaming lahat sa lumubog na araw at nung dumilim na ang paligid siya naman ang pagliwanag ng mga Engkanto at naglabasan na din ang mga tutubi na siyang nag-ilaw sa amin. “NAPAPANAHON NA PARA TAPUSIN NATIN ANG GYERANG ITO” sigaw ni Haring Narra “ALAM KONG NATATAKOT KAYO, AAMININ KO PATI DIN AKO NAKARAMDAM NG TAKOT HINDI DAHIL SA KALABAN KUNDI SA SIGURIDAD NG ATING MUNDO!” dagdag niya. “KAHIT ANO MAN ANG MANGYARI MAKAKAASA KAYO NA HINDI KAYO NAG-IISA, DILIM, LIWANAG MAGKAKASAMA TAYO HANGGANG SA HULI!” sabi niya sa lahat ng hukbong.

Tinaas ni Ingkong Romolo ang espada niya “TANDAAN NIYONG LAHAT, IBIBIGAY KO ANG BUHAY KO PARA SA KALIGTASAN NG LAHAT! WAG KAYONG MAG-ALALA BAWAT LOBO SA TABI NIYO AY NAKAHANDANG MAMATAY PARA SA INYO!” sabi ni Ingkong Romolo sa kanila “HAH! HAH! HAH!” sigaw ng lahat ng mga Lobo. Humakbang sa harap si Haring Helius at tinaas niya ang dalawang kamay niya na nagdulot ito ng liwanag sa ibabaw ng hukbong. “DILIM ANG HAHARAPIN NATIN PERO, WAG KAYONG MAG-AALALA KAMI ANG MAGGAGABAY SA INYO SA DILIM NA YUN!” sabi ni Haring Helius na tinaas ng lahat ng sundalong Engkanto ang mga kamay nila at lumiwanag pa lalo ang paligid.

“Haring Narra, Haring Helius, Ingkong Romolo at Heneral Zoraida, nakahanda na po ang lahat” balita ni Hen. Dante sa kanila “kung ganun, pagpalain sana tayo ng mga Dyosa ng gubat” sabi ni Haring Narra. “Helius!” sabi ni Haring Narra na tumango ito “porta oberta (gate open)” sabi ni Haring Helius at me bumukas na apat na portal sa harapan ng apat na hukbong na pumwesto na ang apat na lider sa kani-kanilang grupo. “Pagpalain kayo ng buong may kapal!” sabi nila sa isa’t-isa bago nila binigay ang utos para pumasok sa loob ang mga sundalo nila “ate!” tawag sa akin ng kapatid ko “mag-ingat ka sis, Kap. Hernan ingatan mo ang kapatid ko” bilin ko sa kanya “wag kang mag-aalala Isabella” sabi niya sa akin at pumasok na sila kasama sila sa hukbong ni Ingkong Romolo.

Nagpadala ng tauhan ang tatlong Hari sa Quezon City para maghanda sa pagdating ng mga sundalo, apat na matatanda at dalubhasang Engkanto sa paggamit ng kapangyarihan nila at walong bantay na Lobo. “Sige simulan na natin” sabi nung lider ng grupo kaya pumwesto na yung apat na Engkanto sa apat na sulok ng syudad at tinaas nila ang mga kamay nila na biglang nagkaroon ng di makitang pader ang buong syudad at tinakpan ito. Biglang dumating ang apat na babaeng Engkantada at ginamit nila ang kapangyarihan nila para tawagin ang buong populasyon ng syudad, sa loob ng mga gusali biglang tumigil sa pagtatrabaho ang mga tao at bigla silang tumayo at parang zombie silang naglakad pababa ng gusali.

Sa daan biglang huminto ang mga sasakyan, mga pedestrian bigla nalang tumigil at naglakad palabas ng syudad, mga tao sa mall sunod-sunod silang lumabas sa exit at parang nagmamarcha silang lahat palabas ng Quezon City. Ang mga Lobo naman ang sumusurbe sa lugar para masigurong wala ng Mortal o taong natitira sa lugar, umalolong ang mga inutusang Lobo at nung narinig ito ng lider nila. “Ibalita mo sa kanila na handa na ang lahat dito!” sabi niya sa isang Engkanto na biglang umilaw ang mata niya at biglang me umliaw sa apat na sulok ng syudad at doon lumabas ang apat na hukbong.

Nung dumating na ang lahat agad nagreport ang lider ng grupo kay Haring Narra “kamahalan, nakahanda na po ang lahat” balita niya “magaling, pumwesto kana sa grupo mo” utos ni Haring Narra. “Massusunod kamahalan” sagot niya at bigla itong nawala, tinaas ni Haring Narra ang kamay niya “SUGOD!” sigaw ng Heneral niyang si Acaccia at sabay nagsigawan ang mga tauhan niya at tumakbo sila papunta sa gusali. “HMP! Inunahan ako ni Narra” sabi ni Haring Helius na tinaas din niya ang espada niya at agad sumugod ang mga tauhan niya pati din si Ingkong Romolo at mga tauhan niya. “Isabella” tawag ni manang sa akin na sumakay na kami sa ibabaw ni Dante “SUGOD!” sigaw ko sa lahat kaya umabante kami papunta sa gusali namin.

Sa ibabaw ng gusali, “hehehehe.. paparating na sila” natutuwang sabi ni Marawi “alam niyo na ang gagawin niyo” sabi ni Lorenzo sa lahat ng Bailan na nakaluhod lang sa likuran nila ni Marawi. “Wala pa ang anak mo, Lorenzo” sabi ni Marawi sa kanya “hmmm…” lang si Lorenzo “akin nalang ang isang ito” sabi ni Marawi sa kanya na lumingon sa kanya si Lorenzo “ikaw ang bahala” sabi ni Lorenzo sa kanya. “Maraming salamat, Pinuno!” nakangiting sabi ni Marawi na bigla itong tumalon paalis sa gusali at sumunod sa kanya ang kalahati ng tauhan nila, naglakad si Lorenzo sa kabilang side ng gusali at lumingon ito sa mga tauhan niya na nagsitayoan narin sila “TARA NA!” sigaw ni Lorenzo sabay talon niya pababa ng gusali at sumunod sa kanya ang natitirang sundalong Bailan para harapin ang mga kalaban.

“Kamahalan!” tawag ng isang taong Puno kay Haring Narra na nakita nila ang nagliliparang mga manananggal sa ibabaw ng gusali at bigla itong bumaba para atakihin sila, yumanig din ang daan na dinaanan nila dahil sa magkahalong maligno, aswang, kapre at tikbalang na papalapit sa kanila. “MAGHANDA KAYO!” sigaw ni Haring Narra na sininyasan niya ang isa sa Engkanto at tumira ito ng puting ilaw sa ibabaw para ipaalam sa lahat na makakalaban na nila ang mga aswang. “Kay Haring Narra galing yun!” sabi ni manang Zoraida “MAGHANDA NA KAYO!” sigaw ko sa kanila na hinanda na nila ang mga armas nila at doon nakita namin ang maraming aswang na sasalubong sa amin. “WAG KAYONG MATAKOT! PARA SA LIWANAG!” sigaw ni manang Zoraida at nakasagupa na namin ang mga aswang.

“Si Narra at ngayon si Zoraida, nasaan na ang kalaban!” sabi ni Ingkong Romolo na bigla nalang nabasag ang mga salamin ng gusali at doon naglalabasan ang mga aswang at mga ibang maligno para atakihin sila. “HAHAHAHA ITO NA SALAMAT AT NAGSILABASAN NA KAYO!” natutuwang sigaw ni Ingkong Romolo na naging Lobo siya at umalolong siya para ipagbigay alam sa lahat na magsisimula na ang labanan. “HAH!” sigaw ng lahat at umabante silang lahat at naglaban, samantala sa grupo ni Haring Helius huminto muna sila sa isang lugar habang naghihintay “kamahalan, naglaban na po ang tatlong grupo laban sa mga aswang” balita ng tauhan niya “alam ko” sagot ng Hari na tinaas niya ang kamay niya at nagbukas siya ng portal “maghanda kayo, magiging madugo ang labanang ito” sabi ni Haring Helius at pumasok sila sa loob ng portal.

Pinana ng mga Engkanto ang mga manananggal habang hinihiwa naman ng mga Lobo gamit ang kuko nila ang mga maligno at ibang aswang sa lupa “WAG KAYONG TUMIGIL, ABANTE!” sigaw ni Dante na binabaril ko ang mga manananggal at ibang aswang na lalapit sa amin. Bigla nalang yumanig ang lupang kinatatayoan namin at nakita namin sa kabilang kanto ang tatlong malalaking aswang at mabilis itong tumakbo papunta sa amin. “AKIN SILA!” sigaw ni Hen. Dante kasama nito ang mga tauhan niyang Lobo at sila ang humarap sa tatlong higanting aswang “Isabella!” tawag sa akin ni manang habang nagpapalit ako ng magazine at lumapit ako sa kanya “gamitin mo na ang espada mo, wag ang baril mo” sabi niya sa akin “kampante ako dito manang” sabi ko sa kanya na umiling lang siya at hiniwa niya sa kalahati ang isang aswang “GAMITIN MO NA YAN!” sigaw niya sabay abante niya.

Pinagdikit ng mga taong Puno ang mga palad nila at lumabas ang malalaking puno sa lupa at napigsa nila ang mga aswang na umabante sa amin nung tinamaan ito, ganun din ang ginawa ni Haring Narra at mga tauhan nila. “AAAWWWWWOOOOOOOOOOOO!!!!” umalolong ang isang Lobo na parang me babala ito sa mga kasamahan niya “Dante?” takang sabi ko dahil bigla nalang siyang tumigil sa kakatakbo pati narin ang buong lahi ng Lobo. “AAHHH!! Isa…. AAHHHH….” napasigaw nalang si Dante at nakita kong bigla nalang bumagsak ang mga Lobo at naging tao uli sila “DANTE ANO ANG NANGYARI SA INYO?” tanong ko sa kanya dahil tinatakpan nilang lahat ang mga tenga nila at tila sumasakit ang tenga nila.

“I…INGAY… ITIGIL NIYO NA ANG INGAY NA ITOOOO!!!” sigaw ni Dante na kita kong nangingiyak sa sakit ang mga taong Lobo “ano ang nangyari sa kanila, Isabella?” tanong sa akin ni manang Zoraida. “Hindi ko po alam manang” sagot ko sa kanya dahil pati ako nagugulohan sa pangyayaring ito “ingay.. sobrang sakit…” sabi nung isang Lobo na napa-isip ako bigla “manang..” tawag ko sa kanya “alam ko na, Isabella” sabi niya sa akin na napatingin kami sa gusali at nakita namin ang maraming aswang na lumabas mula nito. “MGA KAWAL, DEPENSAHAN NIYO ANG MGA LOBO” utos ni manang sa mga tauhan niya. “Isabella, ikaw na ang bahala sa sitwasyon ng mga Lobo” utos niya sa akin “masusunod manang!” sagot ko at sinamahan ako ng dalawang Engkanto at tumakbo kami papunta sa gusali.

Habang papalapit na kami sa gusali namin nakita namin si Kap. Hernan at kapatid kong nakikipaglaban sa mga aswang “ELLI!” tawag ko sa kanya nung napatay niya ang kalaban niya “ATE!” sagot niya. “Alam niyo ba ang nangyayari ngayon sa mga Lobo?” tanong ko sa kanya habang magkasama na kaming papunta sa gusali namin “oo ate, alam ko kung paano ito pipigilan” sagot niya “papunta na kami doon sa gusali niyo, Isabella” sabi sa akin ni Kap. Hernan. “Kung ganun, kayo na ang bahala” sabi ko sa kanila na agad nagbukas ng portal si Kap. Hernan at pumasok silang dalawa ng kapatid ko at tumigil kami at nagmasid sa paligid.

“Isabella” tawag sa akin ng isang Engkanto “oh shit!” napamura nalang ako dahil nakita ko ang apat na Bailan na papalapit sa amin “lumayo kana Isabella, kami na ang bahala sa kanila” sabi nung isa pang Engkanto. “HINDI! sabay-sabay natin silang harapin” sabi ko sa kanilang dalawa na nilagay ko sa likod ang M16 ko at hinugot ang espada ko “maghanda kayo!” sabi ko sa kanila “OO” sagot nila pareho. Mabilis tumakbo ang mga Bailan na nakita namin malapit na sila sa amin ng biglang napatalsik sila nung me mga malalaking punong lumabas sa tinatahakan nila kaya napalingon kami sa likuran namin at nakita namin ang anim na Taong Punong gumawa nito “nandito kami!” sabi nung isa “maraming salamat!” natutuwang sabi nung isang Engkanto na kita kong pinapawisan na ito dahil siguro sa takot.

Samantala sa Isla, sinusuot na ni Julian ang binigay sa kanya ng matanda “kasyang-kasya sa akin to ah?” sabi ni Julian “ginawa talaga yan para sa’yo” sabi ng matanda sa kanya “maraming salamat po” sabi niya. “Makisig” sabi ng matanda “ano po?” tanong ni Julian “Makisig ang pangalan ko” sabi ng matanda “ok ang pangalan niyo ah?” nakangiting sabi ni Julian “tandaan mo, dalawang pinuno ng Kuro ang haharapin mo” sabi ni Makisig. Naging seryoso ang mukha ni Julian “alam ko po” sagot niya “sa ngayon ang alam ko si Lorenzo ang namuno sa kanila” balita ni Makisig “siya ang dapat kong talonin para makuha ko ang mga Bailan?” tanong niya.

“Oo, pero kailangan mo munang ilayo si Marawi sa kanya” sabi ni Makisig “paano ko sila paghihiwalayin para ma solo ko ang ama ko?” tanong ni Julian “kailangan mo ang tulong nila, yun ang payo sa akin ni Una” sabi ni makisig. “Sila?” tanong niya sabay turo ni Makisig sa dibdib ni Julian “ang natitirang tauhan niya ang makakatulong sa’yo” sabi ni Makisig “paano ko sila makukumbinsi?” tanong ni Julian. Tumayo si Makisig at naglakad ito papunta sa puntod at kinuha ang lumang espada at bumalik ito kay Julian “ito” pinresenta ni Makisig ang lumang espada kay Julian “ano ang gagawin ko sa lumang espadang ito?” tanong ni Julian.

“Kalahati yan sa kapangyarihan na kailanganin niyo para matalo niyo si Hilda” kwento ni Makisig “kalahati? bakit, nasaan ang kalahati nito?” tanong ni Julian “na kay Isabella” sabi ni Makisig na nagulat si Julian. “Na.. nakay Isabella?” gulat na tanong niya “oo, magmadali ka dahil ngayon nasa gitna na sila ng labanan ngayon” sabi ni Makisig kay Julian “bakti hindi niyo sinabi sa akin kanina?” inis na sabi ni Julian. Nagmamadali siyang sinuot ang kapa niya at ibang mga gamit niyang pandigma “aalis na po ako” sabi ni Julian kay Makisig “wag mong kalimutan ito” sabi ni Makisig sa kanya “lumang espada?” tanong ni Julian na hinampas ito ni Makisig at nagbago ito. “Whoa!” sabi nalang ni Julian “ano ngayon?” nakangiting sabi ni Makisig kaya inabot ito ni Julian at nilagay niya ito sa likuran niya.

Nagbukas ng portal si Makisig at nagtaka si Julian “hindi naman ito ang tamang lugar” sabi ni Julian sa kanya “kausapin mo sila, bago ka pumunta sa gyera” sabi ni Makisig sa kanya. “Ito ba ang sabi ni Una?” tanong ni Julian “oo” sagot ni Makisig kaya nagpaalam na si Julian at naglakad na ito papasok sa portal. “Tandaan mo ang sinabi ko, bata” paalala ni Makisig sa kanya “opo, Makisig” sagot ni Julian na pumasok na siya sa portal. Nakita ni Julian ang nakahelerang mga bahay at gumalaw ang espadang nasa likod niya “naiintindihan ko, pinunong Una” sabi ni Julian na agad niyang tinungo ang bahay na sinasabi sa kanya ng espada.

“MAGING ALERTO KAYO!” sigaw ko sa kanila dahil paparating na uli ang panibagong pangkat ng mga aswang habang nakakalaban ng mga Taong Puno ang mga Bailan “Isabella!” tawag sa akin ng isang Engkanto. Napatingin ako sa itaas at nakita kong me naglalaban sa kabilang gusali malapit lang sa amin “sina Elizabeth at Kap. Hernan yan!” sabi ko sa mga sundalo namin na hawak ko na ngayon ang espada ko at umabante kami para salubongin ang mga aswang. Nakipag espadahan si Kap. Hernan sa mga aswang habang gamit naman ni Elizabeth ang M16 niya na me grenade launcher ito at pinagbabaril niya ang mga manananggal. “Hernan, bigyan mo ako ng opening!” sabi ni Elizabeth sa kanya “masusunod!” sagot ni Kap. Hernan na umabante siya at sumunod sa kanya si Elizabeth.

Nung nakakuha na ng opening si Elizabeth agad niyang kinuha ang bazoka sa likuran niya at tinuon niya ito sa tore ng communication tower na nasa rooftop ng gusali nila at nung kinalabit na niya ito lumipad ang missile papunta dun. Pero di ito nagtagumpay dahil sinakripisyo ng isang manananggal ang buhay niya para di ito matamaan “SHIT!” napamura si Elizabeth dahil wala na siyang reserbang bala para sa bazoka niya. “Wala ng ibang paraan” sabi ni Elizabeth sa sarili niya na nakita siya ni Kap. Hernan na dumaan sa likuran niya at tumakbo ito papunta sa dulo ng rooftop at tumalon ito. “ELIZABETH!!!” sigaw ni Kap. Hernan sa takot na agad niyang sinundan si Elizabeth na ngayon ay nasa kalahati na ng layo sa gusali nila at agad niyang kinalabit ang gatily ng grenade launcher niya at tumama ito sa haligi ng communication tower at sumabog ito.

“YES!!!” sigaw ni Elizabeth at doon lang niya naalala na wala pala siyang pakpak para lumipad kaya napasigaw siya sa takot “AAAHHHHH!!!” ELIZABETH!” tawag sa kanya ni Kap. Hernan na nagbukas ito ng portal at sinalo si Elizabeth nung malipat na ito sa fifth floor. “ANDITO AKO!” sabi sa kanya ni Kap. Hernan “TANGA! BABAGSAK TAYO!” sigaw ni Elizabeth sa kanya na nagbukas ng isa pang portal si Kap. Hernan at pumasok silang dalawa. Nagulat nalang ako nung biglang sumulpot ang dalawa sa likuran ko at gumulong pa ito “ELLI! KAP. HERNAN!” tawag ko sa kanilang dalawa “MISSION ACCOMPLISHED SIS!” sigaw ni Elizabeth na nakita naming bumagsak ang communication tower namin “Isabella, mabuti-buti na ang kalagayan ng mga Taong Lobo” balita sa akin ng isang Engkanto.

Narinig naming umalolong ang mga Taong Lobo kaya napangiti ako “GOOD WORK YOU TWO!” sabi ko sa dalawa na ngayon ay nakapatong sa ibabaw ang kapatid ko kay Kap. Hernan “COME ON! LETS MOVE!” sigaw ko sa dalawa na agad tumayo ang kapatid ko at si Kap. Hernan at umabante kaming lahat. “ISABELLA!” sigaw ni manang sa akin na nakasakay na siya ngayon sa isang Lobo “MANANG!” tawag ko sa kanya “ISABELLA ANGKAS NA!” sigaw ni Dante sa akin kaya sumakay ako sa kanya “maraming salamat, Isabella!” sabi niya sa akin “hindi ako Hen. Dante, ang kapatid ko at si Kap. Hernan ang gumawa nito” sabi ko sa kanya. “Maraming salamat sa inyong dalawa” sabi nung Lobong sinakyan nilang dalawa “walang anuman yun, magkakampi tayo” sabi ng kapatid ko at umabante na kami.

Nakaabnte narin sila Haring Narra at bumalik narin sa pagiging Lobo ang mga ibang tauhan niya “magaling!” sabi ni Haring Narra na napatigil ang mga tauhan niyang nasa unahan “BAKIT?!” sigaw niya. “Kamahalan, Bailan!” sagot ng isang Lobo “maghanda kayo” sabi ni Haring Narra na nakita niyang pinagtataga ang mga tauhan niya na kahit marami silang umatake sa kanila napapatay parin sila at nalalagasan ang mga tauhan niya. Pinagdikit ni Haring Narra ang mga palad niya pati narin ang mga tauhan niyang Taong Puno at lumabas mula sa lupa ang maraming punong kahoy at pinapalibutan nito ang mga Bailan.

Biglang sumabog ang mga punong pinalibot nila sa mga Bailan at nakita nilang lumaki ang mga katawan nito “SUGOD!” sigaw nung isang Bailan at umabante sila, gumamit ng mga portal ang mga Engkanto at sumulpot sila sa likod ng mga Bailan at inatake nila ito. Pero bigo silang patayin ang mga Bailan dahil mabilis silang nakailag sa mga atake nila at sila pa tuloy ang napatay ng mga Bailan “LUMAYO KAYO SA KANILA!” sigaw ni Haring Narra sa mga tauhan nila. “UMABANTE KAYO!” sigaw ng isang Bailan kaya umabante sila “ano ang gagawin natin, Haring Narra?” tanong ng isang Engkanto sa kanya “lakas niyo ang loob niyo” lang ang nasabi ng Hari at siya na mismo ang umabante para harapin ang mga Bailan “SUGOD!” sigaw ng isang Taong Puno kaya sumunod sila kay Haring Narra.

Samantala lumabas sa portal si Haring Helius kasama ang mga tauhan niya malapit sa hagdanan ng gusali “mabuti ito’t walang kalaban” sabi niya ng bigla nalang bumukas ang pinto at naglabasan ang maraming aswang. “AAAHHHH!” sumigaw siya sa galit at hinugot ng mga tauhan niya ang mga armas nila at sumugod silang lahat, nagkasalubong sila at agad silang naglaban na marami silang napatay na aswang pero di rin nagpatalo ang mga ito at nalagasan din ang mga tauhan ni Haring Helius. Dumami ang mga napatay nilang aswang ng biglang nagbago ang takbo ng sitwasyon nung sumulpot ang limang Bailan at mabilis itong gumalaw at napatay ang ibang mga tauhan ni Haring Helius.

“MGA PESTI KAYO!” sigaw ng Hari na sinugod niya ang isang Bailan at naglaban sila, nung nakita ito ng kasamahan niya sumali ito sa kanila ni Haring Helius at dalawang Bailan na ngayon ang kalaban niya. “MAHAL NA HARI!” sigaw ng isang Engkanto na agad silang tumakbo para tulongan ang Hari nila habang ang mga Taong Lobo at Puno ay abala sa mga aswang at Bailan na kalaban nila. Bumalik na sa sarili niya si Ingkong Romolo at umabante narin sila papunta sa gusali “WAG NIYONG IHINTO ANG LABAN! ABANTE!” sigaw niya sa mga tauhan niya na maraming bangkay ng aswang at mga maligno silang iniwan sa daan.

Nakalaban ni Haring Narra ang isa sa mga Bailan na umatake sa kanila at natalo niya ito nung napugotan niya ito ng ulo kaya nagalit sa kanya ang mga Bailan at sinugod siya nito “WAG!” bigla silang huminto nung marinig nila ito. Dumapo sa likuran nila si Lorenzo na agad nilang binigyan daan para makaharap si Haring Narra “kumusta kana, kaibigan?” tanong ni Lorenzo sa kanya na tinaas ni Haring Narra ang espada niya “wag na nating paabotin pa ito sa patayan, Lorenzo” sabi ng Hari. “Patwad kaibigan, kagaya ng sinabi ko sa’yo hindi namin kontrolado ang katawan namin” sabi ni Lorenzo sa kanya na hinugot niya ang espada niya.

Naghanda narain ang mga Bailan sa likuran niya pati narin ang mga tauhang nasa likod ni Haring Narra naghanda narin sila “wala na bang ibang paraan para maiwasan natin ito? magkaisa tayong labanan ang dilim?” tanong ni Haring Narra. Tinaas ni Lorenzo ang espada niya at dumapo sa likuran nila ang maraming aswang at naghanda din itong lumaban “wala ng ibang paraan pa, Narra” sabi ni Lorenzo “kung ganun……. SUGOD!” sigaw ni Haring Narra “ABANTE!” sigaw din ni Lorenzo at pareho silang umabante at naglaban sila. “AKO ANG BAHALA KAY LORENZO!” sabi ni Haring Narra sa mga tauhan niya “HAH!” sigaw nila “AKIN SI NARRA!” sigaw ni Lorenzo sa mga tauhan niya “HAH!” ganun din ang mga tauhan niya at nag-abot sila ni Haring Narra at naglaban sila na lumagpas lang sa kanila ang mga tauhan nila at naglaban din ito.

Hiniwa ko sa katawan ang isang aswang at napatay ko ito “BAILAN!” sumigaw ang isa sa mga kasama ko at nakita ko ang anim na Bailan na umabante sa lokasyon namin “MANANG!” tawag ko sa kanya. “Kami na ang bahala sa kanila Isabella” sabi ni Dante sa amin na umabante ang maraming mga Lobo at mga Engkanto para kalabanin sila pero nanatili ang ibang mga Taong Puno para sa proteksyon namin. Tuloy lang kami sa labanan ng biglang me bumagsak na isang tao mula sa itaas dahilan kaya napatapon ang mga kasamahan namin, yung iba nahiwa ng espada niya “sino?” gulat kong tanong at doon lang namin nakita kung sino nung nawala na yung alikabok sa paligid niya.

Nakangiti itong nakatingin sa akin “kumusta kana, binibini?” tanong niya sa akin “sino ka?” tanong ko “ako lang naman ang isa sa pinuno ng Kuro, ako si Marawi” pakilala niya sabay yuko ng ulo “Marawi?” nagulat ako dahil malakas ang taong ito. Tinaas ko ang espada ko na tumabi sa akin si manang Zoraida at naghanda din ito “ano man ang mangyari Isabella, gusto kong tumakas ka kung malalagay na tayo sa peligro” bilin niya sa akin. “HIndi manang, lalaban tayo!” sabi ko sa kanya na dahan-dahan ng lumapit sa amin si Marawi at nakangiti pa itong nakatingin sa amin ni manang Zoraida. “Wag matigas ang ulo Isabella” sabi niya sa akin na me lumabas na itim na kadena sa mga palad niya “hindi manang, binigay sa akin ito karangalan kong itaya ang buhay ko sa labang ito” sabi ko sa kanya.

“Wag na kayong magtalo dahil pareho ko kayong papatayin” sabi ni Marawi sa amin na bigla itong umabante kaya naghanda kami ni manang na kahit kabado ako at namamawis di parin ako umalis sa pwesto ko. “HAHAHAHA!” malakas ang tawa ni Marawi nung umabante ito at nung malapit na siya sa amin “PUMNUL DRAGONULUI NEGRU (Black Dragon Fist)” sigaw ng isang tinig at nakita nalang naming me taong sumulpot sa ibabaw ni Marawi at tinamaan siya ng suntok nito dahilan kaya bumaon ang katawan niya sa lupa. “HA!” pareho kaming nagulat ni manang Zoraida at nakita namin ang ulo nalang ni Marawi ang nasa ibabaw habang ang katawan nito ay nakabaon sa lupa, nilingon niya ang taong nakapatong sa ibabaw niya at natawa pa ito “ha ha ha..mabuti at.. lumabas na.. kayo” sabi niya.

“I.. ikaw?” gulat na tanong ni manang “patawad Zoraida, kung huli kaming dumating” sabi nito “kami?” takang tanong ko na tumingin siya sa paligid at nakita namin ang maraming Aninong dumaan sa amin papunta sa iba’t-ibang lokasyon ng labanan. “Be.. Benzon…” tawag ni manang sa kanya “akala ko hindi kayo sasali sa gyerang ito?” tanong ni manang sa kanya “me nagkumbinsi sa amin para sumali sa gyerang ito” sagot niya. “Sino?” tanong ni manang na napangiti lang si Benzon habang naglaban ang mga tauhan ni Haring Narra at ni Lorenzo natulak naman niya si Haring Narra sa isang pader at inatake niya ito at buti nalang nakailag ang Hari sa atake ni Lorenzo.

Umabante uli si Lorenzo na sa kakaatras ni Haring Narra natulisod ang kanang paa niya dahilan kaya nawalan siya ng balanse at bumagsak siya sa lupa “HARING NARRA!” sigaw ng mga tauhan niya na aktong tutulong sana sila hinarangan sila ng mga tauhan ni Lorenzo. “Lorenzo!” tawag ni Haring Narra sa kanya “patawad kaibigan” sabi ni Lorenzo sa kanya na dahan-dahan na itong lumapit sa kanya. Tinaas ni Haring Narra ang espada niya na binato siya ng patalim ni Lorenzo kaya nabitawan niya ang espada niya nung tumama ito sa balikat niya “LORENZO ITO BA ANG GUSTO MONG MANGYARI?!” sigaw ni Haring Narra sa kanya.

“ALAM MONG HINDI KO GUSTO ITO, NARRA!” sagot ni Lorenzo na tinaas na niya ang espada niya para hampasin ang Hari at nung hahatawin na sana niya si Haring Narra bigla nalang me sumalo sa espada niya. “HAH!” nagulat si Lorenzo sa bagong panauhing dumating pati narin si Haring Narra “sino ang nagkumbinsi sa inyo Benzon para sumali sa labang ito?” tanong ni manang Zoraida sa kanya. “Hehehe ang anak ng Heneral” sabi ni Benzon na tumingin siya kay Marawi at sinaksak niya ito ng espada na napasuka ng dugo si Marawi at sabing “si… ” “Julian….” sabay sabi nila ni Haring Narra at ni Lorenzo. “Kumusta kana, ama?” tanong ni Julian sa kanya habang pinipigilan ng espada niya ang espada ni Lorenzo.

Chapter XXV: Father and Son II

Nagulat sina Lorenzo at Haring Narra nung sumulpot si Julian sa pagitan nilang dalawa kaya inatras ni Lorenzo ang espada niya at tumalon siya palayo sa dalawa “pa.. paano..” gulat na tanong ni Lorenzo dahil hindi niya naramdaman si Julian. Tumayo si Julian at humarap siya sa ama niya “ok lang ho ba kayo, Haring Narra?” tanong ni Julian sa kanya na dahan-dahan itong tumayo at dinampot ang espada niya. “Ah!” nagulat ang Hari nung tiningnan niya si Julian “parang.. me nagbago sa batang ito” sabi ni Haring Narra sa sarili niya “maayos lang ako, Julian” sagot niya “sila na ang bahala sa inyo, kamahalan” sabi ni Julian.

“Sila?” takang tanong ni Haring Narra na bigla nalang me umangat na mga tao mula sa lupa “ma… mga Bampira…” gulat na sabi ni Haring Narra “mahal na Hari” sabi nung isang Bampira na binigay niya ang kamay niya kay Haring Narra. “Ma..maayos lang ako hindi ko na kailangan ang tulong niyo” sabi ni Haring Narra sa kanila “hindi kamahalan, importante kayo sa labanang ito iniisip ko lang ang kaligtasan niyo” sabi ni Julian sa kanya habang kaharap niya si Lorenzo. “…A…anak… natutuwa akong nagkita na tayo ngayon sa wakas..” nakangiting sabi ni Lorenzo sa kanya na nginitian din siya ni Julian “Heneral!” tawag ng isang Bampira kay Lorenzo na natuwa siya dahil naalala pa pala nila siya.

“Kumusta na kayo? Maayos lang ba ang buhay niyo?” tanong ni Lorenzo sa kanila “maayos lang po, Heneral” sagot ng Bampira “Benel, alam niyo na ang gagawin niyo” sabi ni Julian sa kanila “masusunod, Julian” sagot ni Benel sa kanya. “Tara na po Haring Narra” sabi niya sa Hari “hindi, lalaban pa ako” sabi ng Hari “hayaan na natin po silang magkaharap, karapatan ni Julian ang harapin ang ama niya” sabi ni Benel sa kanya. “Kapitan, narating na po ng mga tauhan natin ang ibang lokasyon” balita ng isa sa tauhan niya “magaling, tayo na po mahal na Hari” sabi ni Benel kay Haring Narra. “Sige… Julian..” tawag niya “wag kayong mag-alala Haring Narra, nasa likod ko ang liwanag” sabi ni Julian sa kanya sabay lingon niya sa Hari ang nginitian niya ito.

Umalis na sila Haring Narra kasama ang mga Bampira at ngayong wala ng sagabal sa kanilang dalawa “paano mo naitago ang presensya mo, anak?” tanong ni Lorenzo sa kanya na lumingon si Julian sa espada na nasa likod niya. “Katulad yan ng espadang naramdaman ko kanina” sabi ni Lorenzo na tumango si Julian at kinuha niya ito sa likuran niya “ang espadang ito ay ang espada ng ating ninuno, si Una” kwento ni Julian. “Kalahati lang ito sa espada ng alamat, ang espadang ginamit ni Una at ni Lucille para talonin si Hilda” paliwanag ni Julian “magaling” sabi ni Lorenzo na tiningnan niya mula ulo hanggang paa si Julian at natuwa siya.

Pinikit ni Lorenzo ang mga mata niya “nararamdaman kong lumalakas ang aura mo anak, pati narin ang espirtwal mong kapangyarihan” sabi ni Lorenzo sa kanya at binuka niya ang mga mata niya at seryoso itong tumingin kay Julian. “Ang tanong, kaya mo bang talonin ang kapangyarihan ko?” tanong ni Lorenzo sa kanya na bigla nalang nabalutan ng pulang aura ang buong katawan niya at yumanig ang lupang kinatatayoan nilang dalawa. “Hmp! Tingnan natin” sagot ni Julian na bigla me bumalot na asul na aura sa katawan niya at pareho silang naghanda para sa laban nilang dalawa. “Matagal ko ng pinangarap ito, anak” sabi ni Lorenzo na hinugot niya ang pangalawang espada sa likuran niya “ako din” sagot ni Julian na dalawang espada narin ang hawak niya.

“Humanda ka, JULIAN!” sigaw ni Lorenzo “ikaw din… LORENZO!” sigaw din ni Julian na sabay silang umabante at nung nag-abot sila sa gitna bigla nalang sumabog ang paligid nila nung nagtama ang mga espada nila. Naramdaman ito ni Marawi kaya natawa ito “hahaha… tingnan mo nga nagkita na pala ang mag-ama” sabi niya na pilit niyang gumalaw para makawala sa espada ni Benzon. “Hindi ka makakaalis sa espada ko, Bailan” sabi ni Benzon sa kanya “hahaha.. hindi mo ata ako kilala, iho!’ sabi ni Marawi sa kanya “kilala kita, Marawi ng Kuro, isa sa pinuno at magaling lumaban ng mga Bailan” sabi ni Benzon.

“Pero hindi mo din ata kami kilala kung sino kami sa mga sundalo ni Reyna Lucia” sabi ni Benzon na naging dragon ang apat niyang kasamahan at bumuga ito ng apoy sa ere. Nagulat ako sa nakita ko “manang, sino ho ba sila?” tanong ko kay manang Zoraida “sila ang magiting na mandirigma ni Reyna Lucia, ang limang dragon ng palasyo” paliwanag sa akin ni manang. “HAHAHAHAHAHA” tumawa lang si Marawi na parang natuwa pa ito sa sinabi ni manang “magaling ito.. saktong-sakto” sabi ni Marawi “bakit mo nasabi yan?” tanong ko sa kanya na bigla nalang me bumalot na pulang aura kay Marawi kaya napaatras si Benzon.

Bigla nalang umangat si Marawi at natanggal ang espada ni Benzon sa likuran niya at nakita naming nakatayo na ito at pinapapag niya ang mga dumi sa damit niya. “Hindi niyo naitatanong mga kaibigan ko” sabi ni Marawi sa amin “hindi ako ginawang pinuno ng Kuro dahil sa pagiging pogi ko” nakangiting sabi ni Marawi “ano?!” gulat na tanong ni Benzon sa kanya “hahahaha… ako ang pinakamagaling na mamamatay ng halimaw… alam niyo ba ano ang tawag nila sa akin?” tanong ni Marawi sa amin na nagkatinginan lang kami ni manang. “Ako ang taga sugpo ng mga dragon…” sabi ni Marawi na nakangiti itong hinugot ang pangalawang espada niya “OH SHIT…” napamura nalang ako “Isabella!” tawag sa akin ni manang.

“Tama ka iha” sabi ni Marawi sa akin na bigla nalang nagbago ang isa sa espada niya at naging latigo ito “BENZON! DRAGON SLAYER SIYA!” sigaw ko kay Benzon para ipaalam sa kanila pero huli na dahil bigla nalang nawala si Marawi at siya naman ang pagbagsak ng isa sa tauhan ni Benzon. Nakita naming bigla nalang sumulpot si Marawi sa ulo ng isa sa dragon na pilit nitong inalis ang Bailan pero di niya ito maalis dahil binalot ni Marawi ang latigo niya sa leeg nito at nakangiti pa itong hinampas ang leeg kaya naputol ito at siya ang pagbagsak nito sa lupa. “HAHAHAHAHAHA” natatawa lang si Marawi nung tumalon ito at dumapo malapit sa kinatatayoan ni Benzon.

Napapaligoan na ng dugo si Marawi na dinilaan pa niya ang espada niya at biglang naging itim ang aura niya at naging pula ang kulay ng mata niya “masarap ito, matagal na akong hindi nakapatay ng dragon, salamat kaibigan” sabi ni Marawi kay Benzon. Aabante sana kami ni manang para tumulong pero napaatras nalang kami nung naging dragon si Benzon at hinarang niya ang buntot niya para di kami makaabante. “Kami ang bahala sa kanya, Isabella, kailangan ni Julian ang espada mo, magmadali ka!” sabi ni Benzon sa akin “si Julian!” sabi ko “tutulongan na kita Benzon” sabi ni manang sa kanya.

“Hindi Zoraida, kami ang bahala sa kanya, dalhin mo si Isabella kay Julian, hindi sapat ang kapangyarihan niya para matalo si Lorenzo, kailangan niya ang espadang dala ni Isabella” paliwanag ni Benson. “Paano kayo?” tanong ni manang sa kanya “matagal na kaming handang mamatay noon pa sa pangalan ni Reyna Lucia, nakalimutan namin ito noon pero salamat sa kanya at pinaalala niya ito sa amin” nakangiting sabi ni Benson sa amin. “Magmadali kayo!” sabi niya na hinila ko paalis si manang na kita kong di ito kampanteng iwan sila Benson sa kamay ni Marawi na ngayon ay naghahanda naring umatake.

Samantalang nakarating narin sina Ingkong Romolo sa paanan ng gusali at nakita niya si Haring Helius na nakikipaglaban sa mga Bailan “HELIUS!” tawag ni Ingkong Romolo kasama ang Heneral niyang si Romualdo tinulongan nila si Haring Helius. “Kailangan nating mapasok ang gusali para mapigilan si Olivia” sabi ni Ingkong Romolo “mga kamahalan, kami na ang bahala dito” sabi ni Hen. Romualdo na dumating na din si Haring Narra kasama ang mga Bampirang tumulong sa kanya. “Narra!” tawag ni Ingkong Romolo sa kanya “nandito na si Julian” balita niya sa dalawa “nasaan siya?” tanong ni Haring Helius “kaharap niya ngayon si Lorenzo” sagot ni Haring Narra “kung ganun, wala na tayong ibang gagawin kundi pasokin ang gusali” sabi ni Ingkong Romolo sa kanila.

“Mga kamahalan, gaya ng sinabi ko kami na ang bahala dito sa labas, kayo na po ang bahala sa loob” sabi ni Hen. Romualdo sa kanila “tama po, kami na ang bahala dito” sabi naman ng Heneral ni Haring Helius na si Manibes. “Sasamahan namin kayo sa loob” sabi ng lider ng mga Bampira na me sumulpot na maraming Anino at lumabas sa Anino ang mga Bampira “nakahanap na kami ng daan para makapasok tayo sa loob” balita nito. “Kung ganun, kayo na ang bahala dito, Helius, Romolo tayo na!” sabi ni Haring Narra sa kanila na agad silang kumilos kasama ang mga Bampira at pumasok na sila sa loob ng gusali.

“Hernan!” tawag ni Elizabeth sa kanya “sige, tara na!” sagot ng Kapitan na sumunod sila sa tatlong Hari at pumasok din sila sa gusali “maging alerto kayo, di natin alam kung ano ang meron sa gusaling ito” babala ni Haring Narra sa kanila. “Kamahalan!” tawag ni Kap. Hernan sa Hari niya “Hernan, magbantay kayo ng mabuti” sabi ng Hari “opo, kamahalan!” sagot ni Kap. Hernan na tinutok nila ni Elizabeth ang mga armas nila sa taas habang naglakad sila papunta sa basement ng gusali at nung malapit na sila sa elevator bigla itong bumukas at lumabas mula nito ang grupo ni Don Enrico. “Pa… papa!” nagulat si Elizabeth nung makita siya “hmp! kasama niyo pala ang traydor kong anak” sabi ni Don Enrico sa kanila.

“Sabihin mo sa akin Elizabeth, nasaan ang traydor at suwail mong kapatid?” tanong ni Don Enrico sa kanya na lumabas sa likuran ng Don ang limang tao at naging malalaking aswang ito. “Elizabeth” sabi ni Haring Narra na napangiti ang dalaga “naiintindihan ko, kamahalan” sabi ni Elizabeth “kung ganun, tayo na!” sabi ni Ingkong Romolo na umabante sila at nakipaglaban sila sa mga aswang at hinayaan lang nila si Elizabeth na harapan ang ama niya. “Kap. Hernan, hayaan mo silang harapin ang problema nila, sumunod kana!” sabi ni Haring Helius sa kanya na nagdadalawang isip itong sumunod sa Hari niya.

“Hernan, ok lang ako dito” sabi ni Elizabeth sa kanya na hinawakan siya nito sa kamay at pinsil ito ni Kap. Hernan “sumunod ka!” sabi niya na nginitian siya ni Elizabeth at umalis na si Kap. Hernan. Agad natalo ng tatlong Hari ang mga aswang na di sila pinigilan ni Don Enrico dahil nakatuon ang atensyon nito kay Elizabeth, nung sumara na ang pinto ng elevator humarap agad si Don Enrico kay Elizabeth. “Traydor ka! Binigay ko sa’yo ang lahat, kayamanan, kotse, yung condong tinutulogan mo at ginawa mong pugad para sa pagpuputa mo!” sabi ni Don Enrico sa kanya. “Hindi na ako ang dating Elizabeth na nagpuputa para sa’yo, ama ko!” sagot ni Elizabeth sa kanya.

“Nabawi ko na ang buhay ko sa tulong ni Julian at ni ate Isabella” sabi ni Elizabeth sa kanya “nabawi? HAHAHAHA nagpapatawa ka anak” sabi ni Don Enrico na naglakad silang paikot sa isa’t-isa “tingin mo ba nababawi mo na ang buhay mo?” tanong ng Don sa kanya. “OO!” sagot ni Elizabeth “dahil nasa puder ka nila? dahil nawala ang dilim sa kaluluwa mo? nabawi mo na? HAHAHAHAHA” natatawang sabi ng Don sa kanya. Tiningnan ng masama ni Elizabeth ang ama niya at agad niyang tinutok ang armas niya “ipapakita ko sa’yo ang totoong kapangyarihan na binigay sa akin ng mahal na Reyna” sabi ng Don na bigla itong nagbago ng anyo.

Ang dating maputi nitong kutis naging itim ito at dumami ang balahibo sa katawan niya, napunit ang damit niya at tumangkad siya “ito.. ito…. HAHAHAHAHA…” natatawang sabi ng Don na nung tumigil na ito sa pagbabago ng anyo nakita ni Elizabeth ang totoong anyo ng ama niya. “Kaya pala” nakangiting sabi ni Elizabeth “kaya pala, ano?” tanong ng Don “kaya pala ganyan ka kung umasal dahil napakaitim ng budhi niyo!” sabi ni Elizabeth na sinigawan siya ng Don. “AAAAHHHHHH!” sabay abante nito at lumabas ang malalaking kuko niya na agad kinalabit ni Elizabeth ang gatilyo ng M16 niya at kahit tinamaan ang Don sa maraming balang lumabas sa armas niya di parin ito natinag at umabante parin ito kaya agad umilag si Elizabeth.

Gumulong siya sa sahig at kinalabit ang gatilyo ng grenade launcher niya na sinalo lang ng Don ang bala at binato ito pabalik sa kanya dahilan kaya napatalsik siya at tumama siya sa pader nung sumabog ito. Napahinto ako sa pagtakbo nung nakaramdam ako ng parang me kakaibang nangyayari sa loob ng gusali namin “bakit Isabella?” tanong sa akin ni manang “ang kapatid ko!” sabi ko na agad akong tumakbo papunta sa gusali namin “ISABELLA! ISABELLA! BUMALIK KA!” sigaw sa akin ni manang na di ko siya pinansin at binilisan ko ang pagtakbo ko papunta sa gusali namin. “Isabella!” tinawag ako ni Hen. Romualdo na di ko siya pinanasin at pumasok ako sa loob at napahinto nalang ako nung nakita ko si Elizabeth na dugoan ang katawan at mukha nito habang nakahawak sa leeg niya ang kamay ng isang aswang.

“A…a….te…” narinig ko galing kay Elizabeth na lumingon sa akin ang aswang at kita kong parang kakainin na niya ang kapatid ko “BITAWAN MO SIYA!!!” sigaw ko sa aswang na kita kong ngumiti ito. “Sa wakas, nagkita narin tayong tatlo” sabi nung aswang na doon ko lang napansin na papa ko pala ito “pa… papa?” sabi ko na inikot niya sa kamay niya si Elizabeth para mapaharap ko ito at kita kong natutuwa pa siya sa ginawa niya. “Tingnan mo Isabella, ang bangis ng kapangyarihan ko ang kapangyarihan na dapat sana ay sa’yo” sabi ni papa sa akin “walang… walang katumbas na kapangyarihan… kung… kung… ma… mawawala ang kapatid ko!” sabi ko sa kanya na tinaas ko ang espada ko at pumorma ako para atakihin siya.

“Oh? Aatakihin mo ako? Nakakalimutan mo na ata Isabella kung sino ako?” sabi niya sa akin “hinding-hindi ko po makakalimutan kung sino kayo sa akin” naluluha kong sabi sa kanya. Nakita kong bumuka ang mata ni Elizabeth at nakita kong gumalaw ang kamay niya at tinuro nito ang dibdib niya, dahan-dahang gumalaw uli ang kamay niya at tinuro ang dibdib ko at nugmiti siya. “Elli!” tawag ko sa kanya at tinaas na niya ang isa pa niyang kamay at pinagdikit niya ang mga palad niya, naalala ko tuloy nung maliit pa kami “tandaan mo ito ate, ako (turo niya sa dibdib niya) at ikaw (turo niya sa dibdib ko) ay iisa (sabay dikit niya ng mga palad niya)”.

“Ano ang ginagawa mo Elizabeth?” tanong ng papa namin na hinarap niya si Elizabeth sa kanya at nakita niyang magkadikit ang dalawang kamay ni Elizabeth “ano yan?” tanong ng Don na pinaghiwalay ng kapatid ko ang mga kamay niya at nanlaki nalang ang mata ng papa namin nung makita niya ang dalawang granadang hawak niya. “ATE!!!” sigaw ni Elizabeth sabay bitaw niya at nahulog ito sa sahig ang dalawang granada na wala na itong pin “PUT….” di natuloy ng ama namin ang sasabihin niya dahil sumabog ang dalawang granada sa paanan niya at sa isang saglit parang me nakita akong mga kamay na humila sa kapatid ko nung tumalon ako sa pader para di matamaan sa pagsabog ng granada.

Tumayo agad ako para tingnan kung ano na ang nangyari at nakita ko ang maraming laman ng isang tao sa buong paligid “ELIZABETH!!!” sigaw ko dahil hindi ko na sila nakita ni papa “a…te…” “ha?” nagulat nalang ako nung marinig ko ang boses niya. Mas lalo akong nagulat nung sumulpot silang dalawa ni Kap. Hernan sa likuran ko “sabi ko sa’yong sumunod ka ang tigas ng ulo mo, kaya sinundo kita dahil alam kong baliw ka” inis na sabi ni Kap. Hernan sa kanya. “He.. he..he… me… resulta.. naman… di ba?” natatawang sabi ng kapatid ko na agad ko silang nilapitan at nagulat nalang ako nung makita kong wala na siyang paa.

“Si.. sis… huhuhu….” naiyak ako sa sinapit ng kapatid ko, agad na nilapatan ng gamot ni Kap. Hernan ang dalawang naputol na paa ng kapatid ko para tumigil ito sa pagdugo “dadalhin ko siya sa labas para magamot siya kaagad” sabi ni Kap. Hernan sa akin. “Sige, huhu… sis” sabi ko “dap…lis.. lang ito.. a..te..” nanghihina niyang sabi na agad tumayo si Kap. Hernan at nagbukas siya ng portal at pumasok na sila. Nakita kong dahan-dahan naring bumuo ang katawan ng ama namin na tila di sapat ang granadang sumabog kanina “hindi kita hahayaang mabuhay, halimaw!” galit ko sabi sa kanya na agad akong tumakbo sa namumuo na niyang katawan at sinaksak ko ito gamit ang espada ko na bigla nalang naging tao si papa at bumalik ito sa anyo niya.

“Ah…I…sa…be…llaaahh..” sabi niya nung tumagos ang espada sa likuran niya at bigla itong lumiwanag na parang nilinis ng espada ang kaluluwa ni papa kaya naging totoong tao na siya “ah…pa… ah…” nauutal niyang sabi. “Ang espadang ito ay may kakaibang kapangyarihan” paliwanag ko sa kanya “nililinis ng espadang ito ang kaluluwang naligaw sa dilim” dagdag ko na biglang me lumabas na dugo sa gilid ng bibig ng papa ko. “Ah..ga… ganun ba?” tanong niya na ngumiti ito at nung hinugot ko ang espada bigla siyang napaluhod at nung tumingala siya sa akin “pa… patawarin.. niyo.. ako…” sabi niya. “Oo, pinatawad kita papa… pero… hindi ko mapapatawad ang ginawa mo sa kapatid ko” sabi ko sa kanya sabay hampas ko ng pakanan ang espada ko at napugot ang ulo niya at gumulong ito sa paanan ng hagdanan.

Bumagsak ang katawan niya sa sahig at nakita ko itong dahan-dahang naging abo “matatahimik na ang pamilya namin” sabi ko na bigla nalang yumanig ang gusali at nakita ko nalang na bumukas ang isang portal sa harapan ng elevator at lumabas ang tatlong Hari. “TUMAKBO KA ISABELLA!” isgaw ni Haring Narra sa akin na ninguso ako ni Ingkong Romolo nung naging Lobo ito at napasakay ako sa likuran niya at lumabas kaming apat at doon bumagsak ang gusali namin. Napatigil sa paglaban ang lahat at nagmamadali silang umalis para di matamaan ng mga malalaking sementong bumagsak mula sa pader ng gusali namin. “LUMAYO KAYO!” sigaw ni Haring Helius sa lahat kaya agad silang tumakbo palayo pero yung iba nadaganan ng mga semento mula sa gusali namin “TULONGAN NIYO SILA!” sigaw ni manang Zoraida.

“MGA ENGKANTO TULONGAN NATIN SILA!” sigaw ni Haring Helius na tinaas nila ang mga kamay nila at bumukas ang maraming portal malapit sa mga kasamahan namin at agad silang pumasok dito at nakaligtas sila sa mga nagbagsakang semento. “MGA ASWANG!” sigaw ko dahil nakita kong parating ang mga aswang para atakihin ang mga engkanto “AKO ANG BAHALA SA KANILA” sabi ni Haring Narra na pinagdikit niya ang mga palad niya at yumanig bigla ang lupa. “AYAN NA SILA!” sabi ni manang Zoraida ng biglang me lumabas na malalaking halaman mula sa lupa at nakita nalang namin na kinain ng mga ito ang mga umaataking aswang.

“A…ano yan?” gulat kong tanong “venus fly trap!” sabi ni manang “ano?” tanong ko “cannibal yan Isabella kaya lumayo ka baka ka makain niyan” sabi niya “wag kayong mag-alala hindi nila kayo gagalawin” sabi ni Haring Narra sa amin “salamat, Narra” sabi ni Haring Helius “walang anuman yun, Helius” sagot ni Haring Narra. Samantala, napaatras si Julian nung tinulak siya ni Lorenzo na agad naman umabante ang ama niya para atakihin siya, gumuong si Julian sa kaliwa kaya nailagan niya ang ataki nito. “Magaling!” sabi ni Lorenzo sa kanya na agad bumangon si Julian at pumurma siya “sino ba ang nagturo sa’yo?” tanong ni Lorenzo sa kanya.

“Si Hen. Guillermo” sagot ni Julian “hahahaha…” natawa si Lorenzo “bakit?” tanong ni Julian “hmm.. si Guille pala nagturo sa’yo” sagot ni Lorenzo “alam mo ba na ako ang nagturo sa kanya mula pagkabata niya, pati narin si Morietta?” sabi ni Lorenzo. “:Lahat nang alam ni Guillermo sa pakikipaglaban pati narin ang stratehiya niya pagdating sa digmaan sa akin niya lahat nanggaling yun” kwento ni Lorenzo sa kanya. Umatras si Julian nung nakita niyang humarap sa kanya si Lorenzo “natatakot ka ba sa akin, anak?” tanong niya “hindi!” sagot ni Julian “kung ganun, umabante ka!” utos niya sa anak niya na biglang tumakbo si Julian palayo sa kanya “haayy.. JULIAN! HINDI KA MAKAKATAKAS SA AKIN!” sigaw ni Lorenzo at hinabol niya ito.

Huminto si Julian “tama ito” sabi niya at hinintay niyang dumating si Lorenzo, dumating ang ama niya at napangiti itong nakatingin sa kanya “sabi ko sa’yo hindi ka makakatakas sa akin” sabi nito sa kanya. “Magaling sa labanan si Lorenzo, mabilis itong kumilos, kung malawak ang lugar na paglalabanan niyo tiyak malalagay ka talaga sa alanganin” sabi sa kanya ni Makisig “ano po ang gagawin ko?” tanong ni Julian “dalhin mo siya sa lugar kung saan limitado ang galaw niya, doon mo siya kalabnin” payo sa kanya ni Makisig at heto ngayon silang dalawa nasa maliit na eskinita. “MAGHANDA KA!” sigaw ni Lorenzo at umabante siya papunta kay Julian na agad namang umabante si Julian at nagbato siya ng dalawang patalim na mabilis itong hinampas ni Lorenzo.

Nag-abot silang dalawa sa gitna at nag-espadahan sila, yumuko si Julian nung hinampas pakaliwa ni Lorenzo ang espada niya kaya nailagan niya ito at mabilis ding tumalon si Lorenzo nung hinampas siya ni Julian. Gumulong si Julian palayo sa ama niya at mabilis niyang hinugot ang tatlong maliit na patalim at binato niya ito kay Lorenzo na tumama ang ama niya sa pader nung pilit nitong ilagan ang mga binato niya. Nakakuha ng tyempo si Julian kaya sumugod siya at nasaksak niya si Lorenzo sa dibdib “AH..” napanganga si Lorenzo at napahawak siya sa balikat ni Julian “hah..hah..hah…” hinihingal si Julian at tinulak pa niya ang espada niya pabaon sa dibdib ng ama niya.

“He..heh..hehehe…” natawa lang si Lorenzo “bakit?” tanong ni Julian “….na…natutuwa akong… na..nakita kitang lumaki ng ganito..a…anak…” sabi ni Lorenzo sa kanya “……” hindi nakapagsalita si Julian sa sinabi ng ama niya. “Pe… pero…” sabi ni Lorenzo na nagulat nalang si Julian nung biglang lumabas ang itim na aura mula sa katawan ng ama niya “HINDI PA ITO ANG KATAPUSAN!” sigaw ni Lorenzo na bigla nalang napalipad si Julian nung lumabas ang maraming itim na aura sa katawan ng ama niya at nawasak ang eskinitang kinatatayoan nilang dalawa. Napatabon sa mukha si Julian dahil sa maraming alikabok at batong tumatama sa kanya at nung tiningnan niya ang ama niya nakita niyang nawala na ang eskinita at nakita din niyang hinugot ni Lorenzo ang espadang nakasaksak sa dibdib niya.

Napalingon si Marawi sa direksyon ni Lorenzo pinikit niya ang mata niya at napangiti ito “aahh.. Lorenzo… sa wakas….” sabi niya at tumingin siya kay Benson at nginitian niya ito. “Haaa..haaa…” lang si Julian at tumayo agad siya at naghanda sa mangyayari, nakita niya si Lorenzo na nababalutan na ito ng itim na aura pati ang espada nito. “Maghanda ka Julian!” sabi ni Lorenzo na bigla itong nawala sa paningin ni Julian “HA!” nagulat si Julian at agad siyang umatras palayo pero di paman siya nakalayo biglang sumulpot si Lorenzo sa likuran niya na agad siyang humarap at saktong nasalo ng isa pa niyang espada ang espada ni Lorenzo dahilan napatapon siya nung nagtama ang espada nilang dalawa sa lakas ng ama niya.

Mabilis na nawala uli si Lorenzo at sumulpot ito sa harap ni Julian na agad tinaas ng huli ang espada niya para dumepensa pero huli na siya dahil natadyakan na siya ni Lorenzo at lumipad siya sa lakas nito. Lumusot sa pader si Julian at sumuka siya ng dugo nung tumama ang likod niya sa kabilang pader “..haa…haa….” napaluhod siya at tinaas niya ang ulo niya na nakita niyang lumusot sa butas ng pader si Lorenzo at kita niyang papalapit na sa kanya ito. “Tumayo ka!” sabi ni Lorenzo sa kanya “tumayo ka, Julian!” sabi ni Lorenzo sa kanya na pilit niyang tumayo at nung nakatayo na siya bigla nalang sumulpot si Lorenzo sa harapan niya at tinadyakan uli siya na napalusot siya sa pader at gumulong sa daan.

“Hanggang dito nalang ba ang lakas mo, Julian?” tanong ni Lorenzo sa kanya na naglakad ito papunta sa kanya, tumayo si Julian at muling sumulpot si Lorenzo sa harapan niya pero nahawakan ni Julian ang paa niya nung tumadyak siya. “HA!” nagulat si Lorenzo at nakita niyang ngumiti si Julian na binuhat siya nito pataas at binagsak siya sa lupa na napanganga si Lorenzo nung bumagsak ito “hindi pa ako tapos, ama!” sabi ni Julian na hinila niya si Lorenzo at hinampas niya ito sa pader na nasira ito at binalibag ni Julian si Lorenzo papunta sa isang pader. “AHK!” napasigaw nalang si Lorenzo nung tumama siya sa pader na agad sumulpot sa harapan niya si Julian at tinadyakan siya nito sa dibdib dahilan kaya nasira ang pader sa likod niya at napasok siya sa loob.

“Incendiu explozie uimitoare (amazing fire explosion)” narinig ito ni Julian kaya agad siyang lumayo dahil me lumabas na malaking apoy mula sa butas na nilusotan ni Lorenzo kanina. Lumabas si Lorenzo at nakita niya si Julian kaya binugahan niya ito ng apoy na mabilis umilag ang binata pero di niya napansin ang pagsulpot ni Lorenzo sa kaliwa niya kaya nasuntok siya nito sa mukha at napabagsak siya sa lupa. Nakatayo sa gilid niya si Lorenzo na naghahanda narin itong bumuga ng apoy kaya tinadyakan ni Julian ang paa ng ama niya na nawala ito sa balanse at patumba ito sa ibabaw niya na agad niyang tinadyakan ang tiyan kaya napalipad paitaas si Lorenzo.

Bago paman nakalayo si Lorenzo bumuga na ito ng apoy pero nailagan ito ni Julian nung gumulong siya pakaliwa at agad siyang lumuhod at nagbato ng tatlong maliit na patalim papunta sa ama niya. Biglang nawala si Lorenzo kaya naghanda si Julian dahil hindi na niya ito maramdaman kung nasaan ito, lumingon siya sa kaliwa, sa kanan pero hindi niya ito mahanap “LORENZO!” tawag ni Julian na bigla nalang me liwanag mula sa kaliwa niya. “HAAA!!” napasigaw siya at umilag sa malaking apoy na dumaan sa kanya at doon sumulpot si Lorenzo at sinuntok siya nito sa mukha na akala ng ama niya natamaan niya ito pero nakita niyang nasalo ni Julian ang kamao niya.

Siya tuloy ang nasuntok ni Julian pero di niya binitawan ang kamao ni Lorenzo at tuloy lang siya sa pagsuntok sa ama niya na umiilag ito sa bawat suntok niya. Nabitawan lang ni Julian ang kamao ni Lorenzo nung napansin niya ang bibig nito na alam niya ang lalabas nito at lumayo siya at doon sumunod sa kanya ang apoy na binuga ni Lorenzo. “DI MO AKO MATATAMAAN!” sabi ni Julian na umiilag siya sa mga apoy na binubuga ni Lorenzo sa kanya. “ITO BA ANG KAYA MONG GAWIN, AMA?!” tanong ni Julian sa kanya “ANG BUMUBUGA LANG NG APOY PARA DI KA TAMAAN NG KALABAN MO?” tanong ni Julian sa kanya na parang hinahamon niya ito.

“MALI PALA ANG MGA KINUKWENTO NI HEN. GUILLERMO TUNGKOL SA’YO! ISA KA DAW MAGALING NA MANDIRIGMA PERO SA NAKIKITA KO” sabi ni Julian na umiilag ito sa mga apoy ni Lorenzo. “DUWAG KA PALA!” sabi ni Julian na bigla nalang sumulpot sa harapan niya si Lorenzo at nahawakan siya nito sa balikat at binato siya sa lupa “AAAHHH..” napasigaw si Julian at bumagsak siya na mabilis siyang bumangon pero bago paman siya nakatayo sumulpot sa harapan niya si Lorenzo at binugahan siya ng apoy nito. “AAAHHHHH.” napasigaw si Julian sa init at tinadyakan pa siya ni Lorenzo kaya napagulong siya at napahiga sa lupa.

“Mali ka anak, tama ang kinukwento ni Guillermo sa’yo” sabi ni Lorenzo na tinaas niya ang kamay niya at lumipad sa kamay niya ang espada niya “naging mabuti ako sa’yo dahil anak kita” sabi ni Lorenzo na naglakad ito palapit sa kanya. “Pero kung gusto mo talagang makita kung paano ako lumaban….” sabi ni Lorenzo na nanlaki nalang ang mata ni Julian nung makita niya ang pagbabago ni Lorenzo. Agad siyang bumangon at lumayo sa ama niya dahil nakita niyang mas lalong tumindi ang itim na aura nito “MAGHANDA KA, JULIAN!” sigaw ni Lorenzo sa kanya na mabilis itong umabante kaya tinaas ni Julian ang kamay niya at lumipad sa kamay niya ang espada niya at saktong nasalo nito ang espada ni Lorenzo.

Tinulak siya ng ama niya pero napigilan niya ito kaya nagtulakan silang dalawa at kita niyang bumalot sa kamay niya ang itim na aurang lumabas sa katawan ni Lorenzo na para bang hinihigop nito ang lakas niya. “AHH!” napasigaw si Julian kaya naitulak siya palayo ni Lorenzo na agad namang tinaas nito ang isa pa niyang kamay at lumipad papunta nito ang isa pang espada at sabay niyang hinampas ang espada niya na nagdulot ito ng malakas ng enerhiya papunta kay Julian. “AAAHHHH’ napasigaw si Julian nung tinamaan siya nito at nakita niyang nag crack ang espadang hawak niya “ang apoy ni Lucia ang binuga ko sa’yo kanina” sabi ni Lorenzo na ngayon ay halos itim na ang buong katawan niya na bigla siyang bumuga ng itim na apoy na mabilis inilagan ni Julian.

Hinampas ni Lorenzo ang espadang nasa kaliwa niya na naglabas ito ng enerhiya papunta kay Julian at nung tinamaan siya nito napalipad siya papunta sa kabilang gusali at lumusot siya nito. Naglakad lang si Lorenzo papunta kay Julian na hinampas nito ang espada niya at nahati nito ang tatlong palapag na gusali at nung nahiwa ito nakita niyang nakahiga sa loob si Julian at pilit nitong bumangon. Tumalon papaunta kay Julian si Lorenzo na mabilis gumulong ang binata para di siya nito maapakan at bumangon siya at inatake ang ama niya na nasalo nito ang espada niya at kita niyang nakangiti lang ito. “Mahina!” sabi ni Lorenzo na tinulak siya nito at napaatras siya at aktong hahampasin na sana niya ang ama niya bigla nalang itong nawala sa harapan niya at siya ang natamaan nito nung sumulpot ito sa likuran niya.

Tumakbo si Julian palayo sa ama niya at napaluhod siya dahil sa sakit ng hiwa niya sa likod, lumingon siya sa likuran niya at nakita niyang naglalakad lang si Lorenzo papunta sa kanya. “Hindi mo ako matatakasan Julian” sabi ni Lorenzo sa kanya na alam niyang malapit ng maubos ang lakas niya “tama nga sila… iba ka nga ama” sabi ni Julian sa sarili niya na naluluha na siyang nakaluhod. “Pa… patawarin niyo ako… sobrang lakas niya..” sabi niya sa sarili niya na naramdaman na niyang nasa tabi na niya si Lorenzo. “Hindi sapat ang esnsayo mo anak” sabi ni Lorenzo sa kanya na tinaas ang ulo ni Julian gamit ang espada nito at pinatingin niya ito sa kanya. “Nasaan ang liwang mo?” tanong ni Lorenzo sa kanya na nakatingin lang si Julian sa kanya habang nakaluhod siya sa lupa “nasaan ang liwang mo…. Lucia….” sabi ni Lorenzo na nagulat si Julian sa sinabi ng ama niya.

Tinaas ni Lorenzo ang espada niya nung niyuko ni Julian ang ulo niya “patawad anak” sabi ni Lorenzo at malakas niya itong hinampas para putolin ang ulo ni Julian ng biglang sinalo ito ng kamay ng binata kaya nagulat si Lorenzo. “Nu atat de repede general! (Not so fast General)” narinig ni Lorenzo galing kay Julian at bigla nalang bumalot ang malaking apoy sa katawan ni Julian kaya mabilis umatras si Lorenzo at nakita niyang lumutang si Julian at tumayo ito. Natunaw ng apoy ang espada ni Lorenzo at tumingin si Julian sa kanya na kita niyang nakangiti itong nakatingin sa kanya “si… sino ka?” tanong ni Lorenzo sa kanya. “Ai uitat cine sint eu, generale? (Nakalimutan mo na ba ako, Heneral?)” tanong nito kay Lorenzo na nabosesan niya ito “Gi..Guillermo?” gulat na tanong ni Lorenzo.

“Akala ko nakalimutan mo na ako, Hen. Enzo” sabi nito kay Lorenzo “heh, ikaw pala Guille” sagot ni Lorenzo “hehehe.. oh.. ah…” nagulat nalang si Lorenzo dahil parang nangisay si Julian at umayos uli ito. “HENERAL!” sigaw nito na nagbago ang boses nito “huh?” takang tanong ni Lorenzo “BAKIT MO SASAKTAN ANG MAHAL KO HA!?” sigaw nito kay Lorenzo “Mo… Morietta?” gulat na tanong ni Lorenzo “KAHIT IKAW PA SI HEN. ENZO KUNG GAGAWIN MO YUN KAY JULIAN MAKAKATIKIM KA SA AKIN” sigaw nito kay Lorenzo na bigla nalang itong gumalaw paabante sa kanya. “Fulger negru (black lightning)” umatake si Morietta gamit ang katawan ni Julian na mabilis namang umilag si Lorenzo “di pa ako tapos!” sabi ni Morietta na sinuntok ang kamay nito sa lupa at me mga itim na kuryenteng lumabas sa kinatatayoan ni Lorenzo at tinamaan siya nito.

“Tornado suflati (tornado blast)” sabi ng isang tinig galing kay Julian na me lumabas na malakas na hangin mula sa kanang palad ni Julian at napalipad nito si Lorenzo nung tinamaan siya. “Salim, wag kang makialam!” sabi ng tinig ni Morietta “pasensya na Kapitan, nakakuha kasi ako ng tyempo para umatake” sabi din ng tinig mula kay Julian. “Mag si tigil kayo!” sigaw ni Hen. Guillermo na natahimik ang dalawa at umayos si Julian na ngayon ay si Hen. Guillermo na ang umuukopa sa katawan niya. Nakita nilang tumayo na si Lorenzo at napatingin ito sa kanila, sa loob ni Julian nakapalibot sa kanya ang ngayon gising nang mga kaluluwa ng Bampira.

“Ma… mga kasama…” sabi ni Julian “kumusta kana, Julian?” tanong ni Hen. Guillermo sa kanya “He…. Heneral..” naluhang sabi ni Julian dahil sa tuwa “nandito kami Julian para tulongan ka” sabi ng isang Bampira sa likod ni Hen. Guillermo. Biglang niyakap ni Morietta si Julian na halos mabali ang likod niya sa sobrang higpit nito “MORIETTA!” nasigawan tuloy siya ni Hen. Guillermo “hehehe patawad, na ngungulila lang kasi ako sa’yo Julian” sabi ni Kap. Morietta. “Mamaya na yan” narinig nila mula sa likod ni Julian na napahinto nalang si Julian at dahan-dahan siyang lumingon sa likod niya at tumulo nalang ang luha niya nung makita ang nakangiting Reyna na nakatingin sa kanya. “Ka…kamahalan…” sabi ni Julian na agad siyang tumakbo at niyakap si Reyna Lucia.

“Hmmm…. patawarin mo ako Julian..” sabi ni Reyna Lucia sa kanya “huhu.. hindi po… wala po kayong dapat ihingi ng tawad.. ” sabi ni Julian sa kanya “kamahalan, Julian, mamaya na tayo mag-usap” sabi ni Hen. Guillermo sa kanila. “Alam ko Guillermo” sagot ni Reyna Lucia na tiningnan niya si Julian “naiintinidihan ko po, mahal na Reyna” sabi ni Julian sa kanya “nagbago na si Lorenzo, hindi na siya ang dating Lorenzo’ng kilala natin” sabi ni Reyna Lucia sa kanila. “Opo kamahalan, nararamdaman din namin ito” sabi ni Hen. Guillermo. Tumingin silang lahat sa taas at nakita nilang naglakad na palapit kay Julian si Lorenzo at kita nilang nakangiti ito.

“Alam mo na ang gagawin niyo” sabi ni Reyna Lucia sa kanila “Julian” tawag ni Hen. Guillermo “po?” “tutulongan ka namin” sabi nito na naghanda ang lahat ng mga Bampira sa likod nito. Sinuntok ni Kap. Morietta ang palad niya at sabing “matagal naring di ko nakalaban si Hen. Enzo, ipakita natin sa kanya ang bagong kapangyarihang nakamit natin” sabi nito “HAH!” sigaw nilang lahat. “Paano po natin ito magagawa?” tanong ni Julian “hehehe.. nagawa na natin kanina pa Julian” sabi ni Reyna Lucia. Humawak sa kanang balikat ni Julian si Hen. Guillermo at naramdaman niya ang kapangyarihan nito at humawak din sa kaliwang balikat niya si Ambrosio na naramdaman din niya ang kapangyarihan nito “sa ganitong paraan ka namin matutulongan Julian” sabi ni Ambrosio sa kanya.

“Tila… nagising ko ata ang mga taong natutulog sa loob mo, anak” sabi ni Lorenzo kay Julian na biglang nawala ang apoy na bumalot sa katawan ni Julian at tiningnan niya ang mga palad niya. “Ngayon kung handa kana…” sabi ni Lorenzo na bigla itong nawala at sumulpot ito sa kanan niya at sumuntok ito na sinalo ito ni Julian at tiningnan niya si Lorenzo at nginitian niya “Guillermo” sabi ni Julian sabay hila niya kay Lorenzo at binagsak niya ito sa lupa at sinuntok niya ito sa mukha na bumaon pa ito sa lupa nung tinamaan niya ito. Biglang nawala uli si Lorenzo at nakita niya itong nagpapahid ng dugo sa mukha habang hinihingal itong nakatingin sa kanya.

“Hah..hah..hah… hehehe… nakalimutan kong malakas ka pala, Guillermo” sabi ni Lorenzo “hehehe tama, Heneral” sabi ni Guillermo na ngayon ay gumamit sa katawan ni Julian “tingnan natin kung maiilagan mo ba ito” sabi ni Lorenzo sabay abante nito. “Abante, Heneral” hamon ni Hen. Guillermo at umabante din siya at nung nagkaharap na sila sa gitna nagsuntokan silang dalawa, mabilis umilag si Lorenzo sa mga suntok ni Hen. Guillermo at akala niya advantage na niya ito. “Mahina ka parin Guille hanggang ngayon” sabi ni Lorenzo nung sinuntok niya si Hen. Guillermo sa tyan at napayuko ito at balak niya sanang hampasin ng magkasamang kamao niya ng biglang nakailag ito nung binaba niya ang mga kamao niya at nasuntok siya ni Hen. Guillermo na napalipad siya sa malayo.

Nakita nilang lumusot sa isang pader si Lorenzo “hindi pa tayo tapos” sabi ni Hen. Guillermo “ama..” sabi ni Julian na nanonood sa loob “patawarin mo kami, Julian” sabi ni Reyna Lucia sa kanya. “Gaya ng sinabi ko mahal na Reyna, wala kayong dapat ikahingi ng tawad” sabi ni Julian sa kanya na napangiti sa kanya ang Reyna “maghanda kayo” sabi ni Hen. Guillermo dahil lumabas sa butas si Lorenzo. “HAHAHAHA ITO ANG GUSTO KO SA INYO!” sigaw ni Lorenzo “AKALA KO NAKALIMUTAN NIYO NA ANG TINURO KO SA INYO, MAGALING AT PINAGSAMA NIYO ANG LAKAS NIYO GUILLERMO, AMBROSIO” sabi ni Lorenzo. Tumayo ng maayos si Lorenzo at tinaas nito ang isang kamay niya “mahal na Reyna!” sabi ni Mauricio isa sa Kapitan ni Lorenzo noon.

“MAGHANDA KAYO!” sigaw ni Reyna Lucia sa lahat “pati na ikaw Julian” dagdag niya “bakit po kamahalan? ano po ang gagawin ng ama ko?” tanong ni Julian sa kanya “hindi maganda ito, kung gagamitin niya ang armas na yun ibig sabihin nito… ” sabi ni Hen. Guillermo. “Hindi magiging madali ang labanang ito” dugtong ni Kap. Morietta “ano ba ang pinagsasabi niyo?” tanong ni Julian sa kanya “Julian, bawat pinuno ng mga Bailan ay may sariling sandata” paliwanag ni Reyna Lucia “at ang sandatang yun ay simbolo ng kanilang kapangyarihan” dagdag niya. “Espada ng Liwanag?” tanong ni Julian “pero paano niya makukuha ito? nasa Isla na ng Kuro ang espada niya ako pa mismo ang nagdala nito dun” sabi ni Julian.

“Ang espadang yun at si Lorenzo, Julian ay iisa” sabi ni Hen. Guillermo na nakita ni Julian na nakapila na sa likod nina Hen. Guillermo at Kap. Morietta ang lahat ng mga Bampira. “Ibig sabihin nito…. ” sabi ni Julian sabay tingin niya sa ama niya. “PUMARITO KA!” sigaw ni Lorenzo “LAM-AAAAANNNGGGG” sigaw niya na napatayo si Makisig nung marinig niya ito at nanlaki ang mata niya nung gumalaw ang espada ni Lorenzo. “HINDI! PINAG-UUTOS KONG MANATILI KA DITO SA ISLA… LAM-ANG!” sigaw ni Makisig sa espada ni Lorenzo habang tumatakbo siya para pigilan ito pero huli na siya nung lumipad ito at nawala ito sa dilim ng gabi. Napaluhod nalang si Makisig sa lupa at nanlumo sa pangyayari “UNAAAAAAAAA!!!!!!” sigaw niya.

Biglang kumulog at kumidlat ang kalangitan, bumuka ang itim na ulap at doon dumaan na parang bulalakaw ang espada ni Lorenzo “LAM-AAAAAAANNNGGGGGG!” sigaw niya nung dumapo ito sa kamay niya at biglang nabalutan ng kidlat si Lorenzo. Napatigil si Marawi sa kakasuntok niya kay Benson at napalingon sa direksyon ni Lorenzo “walang hiya… hindi maganda ito” sabi niya na binitawan niya si Benson at bugbog sarado ang mukha nitong bumagsak sa lupa. “hmmm…. dumating ka pala sa puntong…” sabi ni Marawi na tinignan niya si Benson at napailing lang siya “mahina ang mga taong umaaligid sa’yo noon, kaibigan” sabi ni Marawi at nakita niya ang pagbagsak ng gusali at ang tatlong Hari sa malayo. Napangiti siya “kung ayaw mong harapin ko ang anak mo pwes sila ang haharapin ko” sabay takbo ni Marawi papunta sa kanila.

Nakita nilang lumalakas muli si Lorenzo at biglang naghilom ang lahat ng sugat na binigay nila sa kanya “Lam-ang…” sabi ni Lorenzo habang tinitingnan niya ang espada niya “AMA!” sigaw ni Julian na tumingin sa kanya si Lorenzo. “Ipapakita ko sa’yo anak ang totoo kong kapangyarihan” sabi ni Lorenzo na bigla itong tumakbo papunta sa kanya “Julian” sabi ni Reyna Lucia “po, kamahalan?” tanong niya “hayaan mo kaming humarap sa kanya” sabi ni Reyna Lucia. “Pero, ama ko siya” sabi ni Julian “alam ko, pero sa sitwasyong ito kalaban natin siya” paliwanag ng Reyna, humawak sa kanang balikat ni Julian si Hen. Guillermo at nakita niyang nakapatong narin ang mga kamay ng mga Bampira sa balikat na nasa likod niya. Sa kaliwa naman si Kap. Morietta at ganun din ang ginawa ng mga Bampira’ng nasa likuran niya habang tumayo naman sa harapan niya si Reyna Lucia.

“Pagsasamahin namin ang lahat ng kapangyarihan namin Julian” paliwanag ni Reyna Lucia “hayaan mo kaming tulongan ka sa laban mong ito, bata” sabi ni Hen. Guillermo “pagkatapos nito, labas tayo ha?” nakangiting sabi ni Kap. Morietta na natawa ang lahat sa kanya. Napatingin si Julian sa kanilang lahat at napangiti siya “salamat sa inyo…” sabi ni Julian at nginitian siya ng lahat “ngayon, ipakita natin ang bagsik ng lakas natin” sabi ni Julian sa kanila “HAH!” sigaw ng lahat. Sa labas, tumayo ng maayos si Julian at pinikit niya ang mga mata niya “humanda kayo” sabi niya na lumiwanag ang buong kaluluwa ng mga Bampira sa loob niya at pati narin ang katawan niya sa labas lumiwanag narin. Napahinto sa pag-abante si Lorenzo at nakita niyang lumiwanag ang katawan ni Julian “…….” di siya nakapagsalita.

Binuka ni Julian ang mata niya at nagbitaw siya ng malakas na enerhiya na napatabon sa mukha si Lorenzo nung dumaan ang malakas na hangin sa kanya “aah..haaaa….” lang si Lorenzo at nung nawala na nakita niya ang pagbabago ni Julian. Nawala na ang mga sugat sa katawan niya at lumabas ang puting aura sa katawan niya “anak, natutuwa ako sa nakamit mo ngayon” sabi ni Lorenzo sa kanya “nakuha mo ang respeto at tiwala nila” dagdag niya. “Salamat ama, kung hindi dahil sa’yo hindi ko ito makuha” sagot ni Julian na sampung talampakan nalang ang layo nila sa isa’t-isa “kung nandito palang sana ang nanay mo tiyak kong matutuwa din yun, pero..” sabi ni Lorenzo “pero?” tanong ni Julian na ngumiti si Lorenzo at bigla nalang me naramdaman si Julian sa likuran niya kaya umilag siya at dumaan sa gilid niya ang bala ng pana at tumama ito malapit sa paanan ni Lorenzo.

Nagulat si Julian at nanlaki ang mata niya nung me dumapo sa tabi ng ama niya na nakamaskara ito at nakahood “si… sino siya?” tanong ni Julian sa ama niya na nilingon ito ni Lorenzo at pinatong ng bagong panauhin ang kanang kamay niya sa balikat ni Lorenzo. “Siya lang naman ang kapuwang ko sa mundo” sabi ni Lorenzo na napaatras sa gulat si Julian at nanlaki ang mata niya nung inalis nito ang hood sa ulo niya at tinanggal ang maskara.

“I..imposible… sa.. sabi mo… ” nauutal na sabi ni Julian na napatingiin sa kanya si Lorenzo at ngumiti ito “nung binuhay muli ako ni Olivia alam niyang me kulang sa akin, hindi ang espadang ito” tumingin si Lorenzo sa espada niya “kundi ang kalahati ng lakas ko bilang pinuno ng Kuro” patuloy niya “ako ang kalahating yun, anak… ma.. matagal ko ng gustong… lapitan ka…” sabi nung nasa tabi ni Lorenzo “…. patawarin mo kami… kami ng ama mo… Julian..” sabi ni Lala “inay…” naluluhang sabi ni Julian.

Chapter XXVI: DUO!

Di makapaniwala si Julian na nasa harapan niya ang nanay niya “… anak….” tawag ni Lala sa kanya na pinigilan siya ni Lorenzo nung humakbang ito para lapitan si Julian “tandaan mo ang sitwasyon natin, Lala” paalala ni Lorenzo sa kanya. “Pero Lorenzo si Julian ito… anak natin siya…” naluluhang sabi ni Lala “alam ko, iba na ang sitwasyon natin ngayon kesa noon” sabi ni Lorenzo sa kanya na tinaas ni Lorenzo ang espada niya at tinutok niya ito kay Julian. “Kalaban na natin siya ngayon…” sabi ni Lorenzo na nilingon niya si Lala “mahal… patawad..” sabi ni Lorenzo at biglang nawala sa tabi ni Lala si Lorenzo “LORENZO!” tawag ni Lala sa kanya nung nakita niya itong sumulpot malapit lang kay Julian at naglaban ang mag ama.

Napaluhod si Lala sa lupa at humagulgol ito ng iyak “HAAAAA” sumigaw si Lorenzo nung umatake siya kay Julian bagay na sinalubong din ng sigaw ni Julian kasama ang espada niya “isa lang ang dapat mong tandaan kay Hen. Enzo, Julian” sabi ni Hen. Guillermo. “Ano yun Heneral?” tanong ni Julian habang dinedepensahan niya ang sarili niya “mabilis si Hen. Enzo lalo na sa ganitong malawak na lugar, kung mapigilan mo ang galaw niya tiyak kong matatalo mo siya” payo ni Hen. Guillermo kay Julian. “Wag mong isantabi ang lakas at kapangyarihan niya, Julian” paalala ni Reyna Lucia sa kanya “opo, kamahalan” sagot ni Julian na umatras siya palayo kay Lorenzo at binaba niya ang palad niya sa lupa .

Alam agad ni Lorenzo kung ano ang gagawin ni Julian kaya tumalon siya at lumabas mula sa lupa ang maraming putik na bumalot sa paa ni Lorenzo “LALA!” tawag ni Lorenzo sa asawa niya na narinig nalang ni Julian ang nagliparang bala ng pana na papunta sa kanya. Agad na tinaas ni Julian ang kanang kamay niya at lumabas ang maraming bato na humarang sa mga bala ng panang tinara ni Lala sa kanya. “Alineo, Lazaro” sabi ni Lorenzo na hinampas niya ang putik na bumalot sa mga paa niya at nakawala siya nito at dumapo siya sa tabi ni Lala na ngayon ay nakaluhod na sa lupa at naghanda na para panain si Julian.

“Lala, paalala ko sa’yo ang sitwasyon natin..” “alam ko, wag mo akong pagsabihan!” inis na sabi ni Lala sa kanya na tumayo si Lala at naghanda ito “… mahal kong anak…” sabi ni Lala na pinahiran ni Lorenzo ang luha niya. “Tahan na mahal” sabi ni Lorenzo na lumingon sa kanya si Lala “…handa na ako, mahal ko…” sabi ni Lala na biglang nagulat si Kap. Morietta nung nakita niya ang pagbabago sa kulay ng mata ni Lala. “JULIAN MAGHANDA KA!” sigaw ni Kap. Morietta “HA?! bakit?” tanong agad ni Julian “nagbago ang kulay ng mata ni Ginang Lala… ” sabi ni Kap. Morietta “ano ngayon kung nag bago?” tanong ni Hen. Guillermo “gusto kong malaman mo Julian.. ang nanay mo… dalubhasa siya sa pagpana…” kwento ni Kap. Morietta.

“Tapos?” tanong ni Julian “hindi lang yun.. kilala siya sa pagiging magaling na mangangaso sa gubat.. at wala siyang iniiwang buhay na kalaban pagdating sa digmaan” kwento ni Kap. Morietta “magaling ang nanay ko kung ganun?” tanong ni Julian. “Oo, pero hindi lang yun” sabi ni Kap. Moretta na nagulat nalang si Julian nung nakita niyang humakbang ang nanay niya sa kanan at biglang nawala ito sa paningin niya. “Ta… tama ba ang nakikita ko?” gulat na tanong ni Julian “yun na yun.. ilusyon ang kapangyarihan niya Julian” sabi ni Kap. Morietta sa kanya “walang ni isa sa kalaban niya ang makakatalo sa kanya dahil sa ilusyon niya” sabi ni Kap. Morietta na bigla nalang me lumipad na bala ng pana papunta kay Julian na agad na humarang ang malaking bato sa likod niya. “Nasa likod siya!” sabi ni Hen. Guillermo “Julian, umalis ka sa kinatatayoan mo.. DALI!” sigaw ni Kap. Morietta sa kanya na agad kumilos si Julian.

Tumakbo si Julian sa kanan na sinalubong naman siya ni Lorenzo at nag-abot ang mga espada nila at nagtulakan silang dalawa “nakikita mo ba ang nanay mo, anak?” tanong ni Lorenzo sa kanya na pilit siya nitong tinutulak. “Sa kanan mo!” sigaw ng isang Bampira na nasa likod ni Hen. Guillermo na agad umilag si Julian at dumaan sa pagitan nila ni Lorenzo ang bala ng pana “lumayo ka Julian” sabi ni Hen. Guillermo na binigay niya ang lakas niya kay Julian kaya naitulak niya si Lorenzo at agad siyang tumalon palayo sa ama niya na sinundan siya ng maraming bala ng pana na agad niyang pinaghahampas gamit ang espada niya.

“Sa likod mo!” babala ni Kap. Morietta dahil nasa likuran na niya si Lorenzo at bumuga ito ng malaking apoy na tinamaan si Julian at bumagsak siya sa lupa. Nakita ng mag-asawa na nababalutan ng apoy ang katawan ni Julian at akala ni Lala mamamatay na ang anak nila kaya tumakbo siya para tulongan ito pero pinigilan siya ni Lorenzo. “ANAK NATIN SIYA!” sigaw ni Lala sa kanya “ALAM KO LALA, TINGNAN MO NG MABUTI!” sabi ni Lorenzo sa kanya na napatigil nalang si Lala sa pagpupumiglas nung makita niya na bigla nalang nawala yung apoy. “Ano..” gulat na tanong ni Lala at nakita nilang nababalutan ng tubig ang buong katawan ni Julian na parang taong tubig itong nakatayo malayo sa kanila “hehehe… sabi ko na nga ba, hindi ka umilag sa apoy ko alam kong gagawin mo yun, Lusendo” sabi ni Lorenzo “maraming salamat at naalala mo pa pala ang teknik ko, Heneral” sabi ni Lusendo isa sa Bampira sa loob ni Julian.

“Pa… paano nangyari ito?” takang tanong ni Lala “nasa loob ni Julian ang natitirang sundalo ni Lucia, Lala” sabi ni Lorenzo sa kanya “akala ko.. kwento lang ito ni Olivia” sabi ni Lala “totoo yun mahal, nasa loob ng anak natin ang mga kaluluwa ng mga sundalo ko noon, pati narin si….” sabi ni Lorenzo na si Lala na ang dumugtong “Lucia!”. Nawala na ang tubig na bumalot sa katawan ni Julian at pumalit ang apoy na kulay asul ni Lucia at sa ibabaw ni Julian lumabas ang imahe ni Lucia na nakatingin ito sa kanila. “Ikaw..” sabi ni Lala “alam kong hindi ito ang tamang panahon” pasimula ni Lucia “patawarin niyo ako sa ginawa ko sa anak niyo, ginawa ko lang ito para sa kaligtasan niya” dagdag ni Lucia na humigpit ang hawak ni Lala sa pana niya.

“Lala… wag kang magalit sa akin alam kong di katanggap-tanggap ang ginawa ko kay…” di na natuloy ni Lucia ang sasabihin niya dahil dumaan sa dibdib niya ang bala ng pana ni Lala at kita din niyang umabante ito. Agad tumalon palayo si Julian na nawala na ang apoy na bumalot sa katawan niya “Serendo!” tawag ni Hen. Guillermo “masusunod Heneral” sagot niya na binalutan niya ng buhangin ang katawan ni Julian at nung tumigas na ito naging armor na niya ito. “LUCIAAAA!!!!” sigaw ni Lala na sunod-sunod na ang pagtira nito kay Julian pati narin si Lorenzo kinuha narin niya itong pagkakataon para atakihin si Julian na agad dumepensa si Julian laban sa mga magulang niya.

Samantala, nawala na ang gusali namin nung bumagsak ito at mabuti nalang at nailigtas ng mga Engkanto ang ibang kasamahan namin na malapit sa gumuhong gusali “salamat naman” pagod na sabi ni Haring Narra. “Kamahalan, yung mga aswang nag si takbohan na sila” balita ng isang Lobo “hahahaha alam kasi nilang di sila mananalo sa atin” natatawang sabi ni Ingkong Romolo “wag… hah… wag….. hah… wag kang.. pa…papasigurooooo…” sabi ni Haring Helius na bigla nalang itong bumagsak sa lupa. “HELIUS!” tawag ng dalawang hari sa kanya na agad namin siyang nilapitan at kita naming nanghihina siya “ano ang nangyari sa’yo Helius?” tanong ni Ingkong Romolo sa kanya “e… ewan ko ba.. pa… parang bigla.. bigla nalang akong… aaahhh…” parang hihimatayin si Haring Helius nung inakay siya ng dalawang Hari.

“AAHHHH KAMAHALAN!” sigaw ng isang Taong Puno kaya napalingon kami sa kanya at nagulat kaming lahat nung makita namin ang nagbagsakang mga Engkanto “ano… ano ang nangyayari dito?” gulat na tanong ni Haring Narra na nakita naming nakahiga na sa lupa ang mga ito. “HELIUS! ANO BA ANG NANGYAYAYRI SA INYO?” gulat na tanong ni Ingkong Romolo sa kanya na pati kami di alam kung ano ang nangyayari sa buong hukbong ng mga Engkanto. Di pa nakatulong nung napansin kong me mabilis na taong tumakbo papalapit sa amin “MANANG!” tawag ko sa kanya na tumingin siya sa direksyon sa taong papalapit sa amin. “Me masamang kutob ako, Isabella. NARRA! ROMOLO! MAGHANDA KAYO!” babala ni manang Zoraida sa kanila na bigla nalang tumalon ang taong nakita namin.

Tiningnan namin siya na dumaan sa ibabaw namin hanggang sa pagdapo niya malayo lang sa kinatatayoan namin, napatabon kami sa mga mukha namin nung dumaan ang maraming alikabok na nagmula sa lupang dinapoan niya. “Alam ko ang nangyayari sa kanila” sabi nito sa amin na lumabas ito sa alikabok at nakita namin si “MARAWI!” sigaw ni manang Zoraida “hello!” bati nito sa amin na nginitian pa kami. “Na… nasaan si Benson? Ano ang ginawa mo sa kanila?” tanong agad ni manang sa kanya na nagkibit balikat lang ito at tumingin sa paligid “tila, marami ata kayong ginawa sa lugar na ito” sabi nito sa amin. “Sabi mo, alam mo ang nangyayari sa kanila, ano yun?” tanong ko sa kanya, umayos si Marawi at niyapos nito ang dibdib niya at tumingin ito sa likuran niya “dahil dyan!” sabi niya na biglang nawala ang alikabok sa paligid at nanlaki ang mga mata namin nung makita namin ang malaking pintoan na itim sa kinatatayoan dati ng gusali namin.

Napaluhod si Haring Narra sa lupa nung makita niya ito at di makapaniwala sa pangyayaring ito “nawawala ang lakas ng mga Engkanto dahil sa pintoang yan” kwento ni Marawi sa amin na parang wala lang itong nakatingin sa amin. “Pa.. paano mo nalaman ito?” takang tanong ni manang sa kanya “hmp! ang pintoang yan ang humihigop sa kapangyarihan nila, habang nandyan ang pintoan ng dilim mawawala ang kapangyarihan nila at ang malala pa nito.. ikamamatay nila” kwento ni Marawi sa amin. “Dyos ko, JASMINE!” sigaw ni manang Zoraida na nag-aalala siya kay Jasmine na nasa grupo ng mga Taong Puno at Engkanto na nanggagamot ngayon sa mga sugatan.

“Narra, kailangan nating mapigilan si Olivia” sabi ni Ingkong Romolo sa kanya “alam ko Romolo, pero paano?” tanong ni Haring Narra “ako dapat ang magtanong sa’yo nyan Narra, hindi ikaw” sabi ni Ingkong Romolo sa kanya. “Teka, teka, teka… alam kong gipit na kayo ngayon sa oras, pero wag niyong kakalimutan… nandito ako..” sabi ni Marawi “dapat isa sa inyo ang magbigay sa akin ng tamang laban… yung labanan na ikatutuwa ko” sabi ni Marawi sa amin. Natahimik kaming lahat ng sandali ng biglang nagsalita si Ingkong Romolo “Narra, wala akong ibang alam kundi ang lumaban, alam kong bihasa ka sa ganitong bagay kaya inaatasan kitang pigilan mo si Olivia sa binabalak niya” sabi niya.

“Paano ikaw?” tanong ni Haring Narra “ako ang bahala sa Bailan na ito” sabi niya na nakita naming napangiti si Marawi “Romolo…. teka… ikaw yung batang paslit na nakita ko noon na umaaligid kay Damian, ikaw ba yun?” tanong ni Marawi sa kanya. “Zoraida” tawag ni Ingkong Romolo na lumingon si manang sa kanya “ikaw na ang bahala kay Helius, alam kong me kapangyarihan kang gumamot” sabi niya “…. si.. sige” sabi ni manang Zoraida “para madalaw ko din si Jasmine” dagdag niya na binigay ni Ingkong Romolo si Haring Helius kay manang Zoraida. “Romolo, kailangan mo ang tulong ko” sabi ni Haring Narra “mas nakakatanda ako sa’yo Narra, isa pa hindi ako ginawang pinuno ng ama ko ng ganun-ganun lang” nakangiting sabi ni Ingkong Romolo sa kanya.

“Romualdo, Dante” tawag niya sa dalawa “kamahalan?” “Ingkong?” sagot nila “gusto ko ituon niya ang suporta niyo kay Narra, wag niyong hahayaang mabuksan ni Olivia ang pintoan na yan!” utos niya sa dalawa. “Ingkong, gusto kong manatili sa..” “DANTE! SUMUNOD KA SA INUUTOS KO!” sigaw niya kay Dante na napayuko nalang ang ulo ni Dante “hehehe.. magaling..” sabi ni Marawi. “Isabella!” tawag sa akin in Ingkong Romolo “ano po yun?” tanong ko “di ba dapat nasa tabi ka ni Julian ngayon?” tanong niya sa akin na nginitian niya ako “SI JULIAN!” sigaw ko at napatingin ako sa direksyon niya.

“Maganda ito, ang anak ni Damian ang makakalaban ko” sabi ni Marawi na tumabi pa ito para bigyan daan ang grupo ni Haring Narra “kumilos na kayo!” sabi ni Ingkong Romolo “Romolo” sabi ni Haring Narra. “Alam ko Narra” sagot niya sabay hawak nito sa dibdib niya na tumango si Haring Narra at tumakbo na siya papunta sa pintoang itim at nagdadalawang isip pa sina Dante at Romualdo na sumunod kay Haring Narra “magkikita pa tayo, pangako ko sa inyo yan” sabi ni Ingkong Romolo sa kanila. “Ingkong” sabi ni Dante “tara na, Dante!” tawag ni Romualdo sa kanya na agad siyang sumunod kasama ang ibang tauhan niya at ang mga Bampira.

Dinala na mga taong Lobo at Puno ang mga Engkanto para ilayo sila sa pintoan ng dilim habang nakatingin si Ingkong Romolo sa papalayo na ngayong grupo ni Haring Narra “matapang, matikas at me paninindigan” sabi ni Marawi na nilingon siya ni Ingkong Romolo. “Yan ang katangiang nagustohan ko sa ama mong si Damian” dagdag ni Marawi “wag mong bastusin ang pagkatao ng ama ko” sabi ni Ingkong Romolo sa kanya “hindi ko binabastos ang ama mo, Romolo” sabi ni Marawi “sa katunayan nga, siya lang ang tanging nilalang na matatawag kong kaibigan at kaaway” dagdag ni Marawi na ngayon ay hinuhubad na ang pang-itaas niyang damit dahil napunit na ito.

“Naalala kita noon, marami kang napatay na kalahi ko” sabi ni Ingkong Romolo sa kanya “inatake niyo kami, wala kaming magawa kundi rumesponde sa ginawa niyo” sagot ni Marawi na hinubad narin ni Ingkong Romolo ang pang-itaas niyang damit. “Marami ng napatay si Marawi, wala narin akong lakas para lumaban ng matagal sa kanya” sabi ni Ingkong Romolo sa isipan niya dahil nakikita niyang nasa kondisyon parin si Marawi. “Wala na akong ibang paraan kundi..” sabi niya sa isipan niya at hinawakan niya ang pangil na binigay ni Dyosang Luna sa kanya “me problema ba?” tanong ni Marawi sa kanya “wala” sagot ni Ingkong Romolo na nginitian niya si Marawi “yan.. yan ang gusto kong makita” sabi ni Marawi sa kanya na pumorma na ito.

“Kung handa kana!” sabi ni Marawi na umabante na ito at umatake kay Ingkong Romolo na mabilis gumalaw ang Hari ng mga Lobo at dumepensa agad siya, umikot sa likod niya si Marawi at balak sana siyang hampasin nito ng tumalon si Ingkong Romolo kaya nakaiwas siya. “Magaling!” sabi ni Marawi na pareho silang napangiti sa abilidad nila “tingnan natin kung makakaiwas ka paba nito” sabi ni Marawi na bigla itong nawala kaya inamoy siya ni Ingkong Romolo na agad niyang hinampas ang espada niya sa kaliwa at biglang sinalo ito ng espada ni Marawi at nagtulakan silang dalawa. “Hahaha…” natawa si Ingkong Romolo “bakit?” tanong ni Marawi “nakakalimutan mo na ata na Lobo ang kalaban mo at hindi normal na tao” sabi ni Ingkong sa kanya na tinulak niya ito at napaatras palayo sa kanya si Marawi.

“Hindi mo maloloko ang ilong ko, Marawi” sabi ni Ingkong sa kanya na natawa lang din si Marawi “tama ka nga, muntik ko ng makalimutan” sabi ni Marawi na pareho silang natawa “bueno” sabi ni Marawi na bigla itong humugot ng tatlong maliit na patalim at binato ito kay Ingkong Romolo. Hinampas niya ang tatlong maliit na patalim ni Marawi at agad siyang umabante na biglang nawala sa harapan niya si Marawi at naamoy nalang niyang nasa ibabaw na niya ito kaya tinaas niya ang espada niya at nawala uli ito. Naamoy niya ito sa kaliwa niya kaya hinampas niya ang espada niya sa direksyon na yun pero walang Marawi ang sumulpot, nanlaki nalang ang mata niya nung naramdaman niya ang espada ni Marawi na malapit na sa leeg niya at buti nalang mabilis siyang nakailag kung hindi napugotan na siya nito.

“Haa..haahh..haahhh…” hinihingal si Ingkong Romolo nung nakalayo siya kay Marawi na sumulpot nalang bigla sa kanan niya na akala niya nasa kaliwa niya “hehehehe.. magaling, yan ang hinahanap ko sa kalaban ko” sabi ni Marawi na nakapatong ang espada niya sa balikat. “Pa… paano mo..” gulat na tanong ni Ingkong Romolo “paano ko naloko ang ilong mo? hahahaha simpleng teknik lang kaibigan” sabi ni Marawi sa kanya na tinuro nito ang damit niya sa lupa na nagulat nalang si Ingkong nung makita niya ito sa kaliwa niya “kaya pala” sabi niya. “Kailangan kong bilisan ang galaw ko para di mo mahabol ang amoy ko” sabi ni Marawi sa kanya na tumingin ito sa direksyon nina Lorenzo at Julian.

“Ako ang kalaban mo!” sabi ni Ingkong Romolo sa kanya nung umatake ito pero nasalo ni Marawi ang espada niya na di man lang siya nito tiningnan “alam ko” sabi ni Marawi na napaatras niya si Ingkong nung tinulak siya. Nawawalan na ng lakas si Ingkong Romolo at halatang pagod na pagod na siya, dahil sa edad niya at sa tindi ng labanan na dinaanan niya kanina kaya nanghihina na siya ngayon. “Wa..wala na akong ibang paraan…” sabi niya sa sarili niya na hinawakan na niya ang pangil na tiningnan siya ni Marawi at nanlaki ang mata nito nung sinaksak ni Ingkong Romolo ang pangil sa puso niya “AAAAHHHHHHH!” napasigaw si Ingkong Romolo at biglang bumalot sa kanya ang asul na aura na nagmula sa pangil na sinaksak niya.

Napatabon sa mukha si Marawi nung bumitaw ng malakas na enerhiya ang katawan ni Ingkong Romolo at napatalon siya palayo sa kanya “aahh..haaa…. a.. ano ito?” tanong ni Marawi. Nung tiningnan niya si Ingkong Romolo nanlaki uli ang mata niya dahil tumambad sa harapan niya ang higanting Lobo na halos kasing laki ito ng tatlong palapag na gusali. “GRAAAAHHHHHHH!” sumigaw ito na napaatras si Marawi dahil sa shockwave na dulot ng sigaw nito, sinaksak ni Marawi ang espada niya sa lupa at kumapit siya nito para di siya mapalipad nito. “GRAAAAHHHHHH!!!” sumigaw uli ito pero nakailag si Marawi at napatingin siya sa kaliwa niya at nakita niya ang malaking paa nitong sumalubong sa kanya.

Napalipad si Marawi nung tinamaan siya nito at bumagsak siya limampung talampakan mula sa kinatatayoan niya kanina, tumakbo ang higanting Lobo papalapit sa kanya kaya wala siyang nagawa kundi tumakbo din kaya hinabol siya nito. “GRAAAAAAAAAHHHHHHHHH!” sumigaw uli ito na napasubsob si Marawi sa lupa nung tinamaan siya sa shockwave nito “AAAAAHHHHHHHH!’ sumigaw si Marawi dahil di siya tinigilan nito na kahit bumaon na siya sa lupa di parin tumigil ang shockwave sa pagtama sa kanya. Hinampas ng higating Lobo ang butas ng lupa kung saan nakabaon si Marawi at bumaon pa lalo sa ilalim si Marawi nung tinamaan siya nito.

“GRAAAAAHHHHHHH!” sumigaw sa ere si Ingkong Romolo na ngayon ay naging higanting Lobo dahil sa pangil na binigay ni Dyosang Luna sa kanya, napahinto sina Haring Narra at mga kasamahan nito nung nakita nila ang higanting Lobo sa malayo. “INGKONG!” sigaw ni Dante “Romolo… ” sabi ni Haring Narra “magmadali tayo, kailangan nating sugpoin si Olivia” sabi ni Haring Narra na nauna siyang tumakbo kasunod ang mga kaalyado niya “Ingkong” sabi ni Dante. “Redante, alam kong ligtas si Haring Romolo, halika na” yaya ni Hen. Romualdo sa kanya na napangiti si Dante “malakas si Ingkong Romolo, naniniwala ako sa kanya” sabi ni Dante na ngumiti si Hen. Romualdo sa kanya at sumunod na sila kay Haring Narra.

Napaatras ang higanting Lobo nung maramdaman niyang yumanig ang lupa at biglang lumiwanag ang hukay, agad siyang tumalon nung nagbitaw ng malakas na enerhiya si Marawi na nawasak nito ang lupang pinagbaonan niya. “AAAAAAAHHHHHHHHHHHH!!!!” sumigaw si Marawi na ngayon ay puno na ng dugo ang katawan niya at agad itong tumalon para makaalis sa hukay niya at nung dumapo ito malayo kay Ingkong Romolo nakangiti itong naliligo sa sarili niyang dugo. “HAHAHAHAHAHAHAHAHA!” tumawa ito ng malakas na tiningnan lang siya ng higanting Lobo “GRAAAAAAAAAAHHHHHHHHH” tumira uli ng shockwave si Ingkong Romolo na hindi ito inilagan ni Marawi bagkus sinalubong pa niya ito na parang di na siya nasaktan sa ataking ito “HAHAHAHAHAHAHA” tumatawa lang siya nung umabante siya.

Hinampas siya ng kanang paa ni Ingkong Romolo at parang bola si Marawi na tumatalbog sa lupa hanggang sa tumama ito sa pader at nawasak ito at napasok siya sa loob ng gusali. Sinigawan ni Ingkong Romolo ang gusali at nawasak ang ibabaw nito at nakita niyang nakadapa sa loob si Marawi, dahan-dahan itong tumayo at napatumba pa ito nung nadulas ang kamay niya sa dugo niya. “He… he…he…” natawa parin ito na pilit nitong bumangon na tiningnan lang siya ni Ingkong Romolo. Naawa ata siya kay Marawi dahil nakadapa nalang ito at di na gumalaw kaya hinayaan nalang niya ito at tumalikod siya para puntahan ang grupo ni Haring Narra para tulongan niya. Nagsisimula na siyang lumayo sa kinarorounan ni Marawi ng biglang napahinto nalang siya nung maramdaman niyang me kakaibang nangyayari sa likuran niya.

Napalingon si Ingkong Romolo at nanlaki ang mata niya nung makita niyang nakatayo na si Marawi at kahit dugoan na ito nakuha pa niyang ngumiti at dahan-dahang tinaas ang kanang kamay niya sa ere. “He..he..he…” narinig pa niya itong tumawa at sabing “gu…gusto ko.. ito….” sabi ni Marawi na tumingala ito sa langit “AAAAHHHHHHHHHHH…” sumigaw ito bigla na agad humarap sa kanya si Ingkong Romolo na ngayon ay naging higanting Lobo at binuka niya ang bibig niya para titirahin niya ito gamit ang shockwave niya ng biglang “PUMARITO KAAAAA! MANABEEEEEEE!!!!” narinig niyang sigaw ni Marawi na agad niya itong sinigawan “GRAAAAAAAAAAAHHHHHHH” nagbitaw ng malakas na shockwave si Ingkong Romolo.

Sa Isla “HINDIIIIII!” sigaw ni Makisig nung lumipad ang espada ni Marawi at nawala ito sa dilim ng gabi “MARAWWWIIIIIIIIII!” sigaw niya dahil wala na siyang magawa nung nawala na ang espada sa paningin niya. Papunta na ang shockwave ni Ingkong Romolo kay Marawi ng biglang sumulpot ang espada ni Marawi at pinigilan nito ang shockwave ng higanting Lobo “AAAAHHHHHHHHHH” sumigaw si Marawi nung nahawakan na niya ang espada niya at binalik niya ang shockwave na tinira ni Ingkong Romolo sa kanya. Tumalon ang higanting Lobo at tumama sa maliit na gusali ang shockwave niya at bumagsak ito, nanlaki ang mata ni Ingkong Romolo dahil nakita niyang nababalutan ng kuryente ang buong katawan ni Marawi at biglang naghilom ang mga sugat niya.

“Hahahahha” natawa si Marawi nung nasa kamay na niya ang espada niya “maligayang pagbabalik kaibigan” bati niya sa espada niya na bigla itong lumiwanag “alam ko, alam ko” sabi ni Marawi na parang kinakausap niya ang espada niya. Tumingin si Marawi sa higanting Lobo at tumalon siya sa pinakamataas na tuktok ng gusali para ma level silang dalawa “ngayon na hawak ko na ang totoo kong espada” sabi ni Marawi “ipakita mo sa akin ang totoo mong kapangyarihan, HARI NG LOBO!” sigaw ni Marawi na biglang tumingala ang higanting Lobo at umalolong ito “AWWWWOOOOOOOOO!” malakas na alolong at dahan-dahan na itong lumiit hanggang sa naging hugis tao na ito at lumabas na ang totoong anyo sa ikalawang ebulosyon ng mga Taong Lobo.

“Sa wakas!” sabi ni Marawi na ngayon ay bumalik na ang lakas niya nung nahawakan na niya ang espada niya, sa kabilang gusali nakita niya ang hugis ni Ingkong Romolo at me hawak na itong mahabang sandata na me dalawang matatalas sa dulo nito. “Hiningi mo, ibibigay ko” sabi ni Ingkong Romolo sa kanya “hehehehe, gusto kong kalabanin kita sa buo mong kapangyarihan hindi pakonte-konte lang” sabi ni Marawi sa kanya. Tumalon si Ingkong Romolo at dumapo siya sa lupa na nagdulot pa ito ng konting hukay, tumalon din si Marawi sa lupa at kagaya ni Ingkong Romolo nagdulot din ng hukay nung dumapo siya. “Matagal ko ng gustong makalaban ang pinakamakapangyarihan Lobo sa kasaysayan, ngayon matutupad na ang pangarap ko” nakangiting sabi ni Marawi sa kanya.

Tinaas ni Ingkong Romolo ang sandata niya at pinaikot-ikot niya ito na nagdulot pa ito ng hangin sa ibabaw niya “hehehehe.. hanging habagat” sabi ni Marawi na natutuwa pa itong makita. Hinampas niya ang espada niya sa kanan at nahiwa ang lupa nung tinamaan ito hanggang sa dulo ng gusali na tinayoan niya kanina at nahati pa ito. “Handa kana ba?” tanong ni Ingkong Romolo sa kanya na ngayon ay malaki na ang pinagbago niya mula nung ginamit niya ang pangil ni Dyosang Luna. Inikot-ikot ni Marawi ang ulo at braso niya at ngumiti ito “oo, handa na ako” sabi ni Marawi na naramdaman niya ang kapangyarihan ni Ingkong Romolo.

“Tama ito” sabi ni Marawi “ano’ng tama?” tanong ni Ingkong Romolo “makapangyarihan kapa kesa sa akin, alam mong hindi patas sa aming mga Bailan kung hindi kami ang dehado?” nakangiting sabi ni Marawi. Naalala ni Ingkong Romolo ang narinig niya noon kay Lam-ang “hindi patas sa ating mga Bailan kung hindi tayo ang dehado” sabi noon ni Lam-ang kay Lorenzo nung nakaharap nila si Haring Voltaire. “Pare-pareho nga kayo” sabi ni Ingkong sa kanya “ha?” tanong ni Marawi “narinig ko din noon yan kay Lam-ang ang ama ni Lorenzo” sabi ni Ingkong sa kanya “hahahaha Bailan kami, kaibigan, mas lalakas kami kung malakas ang makakalaban namin” sabi ni Marawi sa kanya. “Handa ka na ba?” tanong ni Marawi sa kanya “oo” sagot ni Ingkong Romolo na pareho na silang pumorma “HAAAA!” sabay nilang sigaw nung umabante sila.

Tumakbo na ako papunta sa direksyon ni Julian at nararamdaman ko ang malalaking kapangyarihan sa deriksyo na tinatahak ko ng biglang me nakita akong ilaw sa kaliwa ko at buti nalang nakailag ako kung hindi masasagasaan ako nito. Nakita ko ang SUV na muntik ng mabangga nung umilag ito sa akin at nung huminto ito lumabas ang matabang mama at galit na galit itong sinugod ako “PUTANG INA KA SINO KA BA HA!? PAHARANG-HARANG KA SA KALYE!” galit itong tinuturo ako “hoy! bingi ka ba? kinakausap ki…” napatigil nalang ito nung makita ang suot ko at mga dugo sa mukha at katawan ko. “Putcha ano ang nangyari sayo?’ tanong agad niya sa akin “bakit ka nakapasok dito?” tanong ko sa kanya “anong nakapasok? daanan kaya ito ng kotse” pilosopong sagot niya sa akin.

Doon ko lang naalala ang tungkol sa nangyari sa mga Engkanto “tama, kung wala ang kapangyarihan ng Engkanto nawawala narin ang barrier na nilagay nila sa buong syudad” sabi ko sa sarili ko na tiningnan ako ng masama ng matabang mama. “Miss ok ka lang ba?” tanong niya sa akin “lumayo kana dito, mapanganib ang lugar na ito lalong-lalo na sa buong syudad” babala ko sa kanya “lumayo kana dito!” sabi ko sa kanya. “Miss hindi mo ba ako kilala? konsehal ako ng syudad na ito bobo to” sabi niya sa akin na bigla nalang itong napahinto nung me nakita siyang aswang na papalapit sa ami. “LUMAYO KANA!” sabay tulak ko sa kanya at hugot sa espada ko na hinampas ko ang aswang nung umatake ito sa amin at naging abo ito nung naputol ko ang ulo “PUTCHA..A..A ASWAAAANGG” sigaw niya sabay takbo sa kotse niya at mabilis itong lumayo.

Napansin ko ang kalyeng tinayoan ko “malapit lang ito sa presinto” sabi ko na agad akong tumakbo papunta doon at nakita kong walang tao sa loob kaya kinuha ko yung susi ng mobile namin at sumakay agad ako. “Shit! kailangan kong ipaalam sa kanila ang kaganapang ito” sabi ko na binuksan ko ang speakerphone ng mobile dahil alam kong maririnig ito ng mga Taong Lobo kahit malayo sila sa akin. “MGA KASAMA SI ISABELLA ITO, NAWALA NA ANG BARRIER NA NILAGAY NG MGA ENGKANTO SA BUONG SYUDAD! UULITIN KO NAWAWALA NA ANG BARRIER NA NILAGAY NG MGA ENGKANTO SA BUONG SYUDAD!” sabi ko sa speakerphone sabay harorot ko ng takbo ng mobilen patungo sa direksyon nina Julian.

Napahinto ang mga Taong Lobo na sumusunod kay Haring Narra “bakit?” tanong ng Hari sa kanila “kamahalan, binalita ni Isabella na nawawala na ang barrier na nilagay ng mga Engkanto sa buong syudad” balita ni Hen. Romualdo sa kanya. “Dyosang Gaia, hatiin ang hukbong at ipagbigay alam sa iba na bantayan ng mabuti ang bawat dulo ng syudad at siguradohin niyong walang mortal lalong-lalo na ang tinatawag nilang reporter na makakapasok sa loob” utos ni Haring Narra. “Masusunod kamahalan” sagot nila at humiwalay ang ibang sundalong kasama ni Haring Narra “kayo, sumunod kayo sa akin!” utos ni Haring Narra at tinuloy nila ang pagtakbo papunta sa pintoan ng dilim na ngayon ay nakalutang lang sa pwesto ng gusali noon nina Isabella.

Umatras palayo si Julian sa mga magulang niya nung sabay siyang inatake nito at nasira ang putik na binalot ni Serendo sa katawan niya kaya lumayo siya sa kanila para makapag-isip ng stratehiya. “Lala” tawag ni Lorenzo na tumingin sa kanya ang asawa niya “yung pangalawang porma natin” sabi ni Lorenzo sa kanya na napatingin nalang si Julian sa dalawa at biglang umatake si Lala sa kanya na ngayon ay hinugot na niya ang espada niya at si Lorenzo naman ang biglang nawala sa paningin niya. “HINDI!” sabi ni Kap. Morietta “bakit?’ tanong ni Julian “pangalawang porma, ito yung..” di na natuloy ni Kap. Morietta ang sasabihin niya dahil si Reyna Lucia na ang gumalaw para sa kanila.

Mabilis na ngayong kumilos si Julian na si Reyna Lucia na ang nakahawak sa katawan niya at napapantayan na niya ang galaw ni Lala, naramdaman ni Reyna Lucia ang mainit na apoy ni Lorenzo sa likuran niya kaya tumalon siya pataas. Umilag si Lala sa apoy ni Lorenzo na binugahan din ni Reyna Lucia si Lorenzo “Incendiu uimitoare (blazing fire)” sigaw niya na mabilis umilag si Lorenzo at napatingin ito kay Julian. “Lucia!” narinig niya galing kay Lorenzo na bigla nalang sumulpot si Lala sa likuran niya na agad umikot si Julian at sinalo ng espada niya ang espada ni Lala at naglaban sila hanggang sa dumapo sila sa lupa. Umatake sa likod ni Julian si Lorenzo na biglang lumabas ang isa pang espada sa kanang palad niya at ito ang ginamit niyang pandepensa laban kay Lorenzo.

Kaliwa’t kanan ang depensa ni Julian laban sa mga magulang niya “LALA!” tawag ni Lorenzo na agad lumayo ito at binugahan ni Lorenzo ng apoy si Julian na agad din siyang nagbuga ng apoy para i-counter ang ataki ng ama niya. “JULIAN!” tawag ni Kap. Morietta na hinarap ni Julian ang kanang palad niya sa nanay niya at napigilan niya ang mga bala ng panang tinira sa kanya “wag kang tumigil, Julian” sabi ni Hen. Guillermo habang tuloy lang siya sa pagbuga ng apoy. Lumayo si Lorenzo nung naubosan na siya ng hangin kaya hinabol siya ngayon ng apoy na binuga ni Julian at sumulpot naman sa likuran niya si Lala para atakihin siya na humarap agad siya. Bubugahan na sana niya ng apoy na bigla nalang me dinura si Lala na pumasok ito sa bibig niya kaya nabilaukan siya at napaatras kay Lala.

“Ano ang nangyari sa’yo Julian?” tanong ni Hen. Guillermo sa kanya “lason!” sabi ni Kap. Morietta “ano’ng lason?” tanong ni Reyna Lucia “lason yung dinura ni Gng. Lala na nalunok ni Julian kanina” paliwanag ni Kap. Morietta. Biglang nahilo si Julian at pasuray-suray siya nung umatras siya palayo sa nanay niya na tiningnan lang siya ni Lala at sinundan siya nito, naramdaman niya ang ama niya malapit lang sa likuran niya kaya umikot siya at hinampas ang espada niya na di niya natamaan si Lorenzo. “Ilan ang binigay mo sa kanya?” tanong ni Lorenzo kay Lala “sakto lang para maparalisa ko ang ibang parte ng katawan niya” sagot ni Lala.

“Ahh.. ano ang…” sabi ni Julian na parang nawawala ang lakas ng mga braso niya kaya nabitawan niya ang espada niya at sumunod ay ang biglang pangangatog ng mga tuhod niya na parang nawawalan narin ang lakas nito. “Mahal na Reyna ano ang gagawin natin?” tanong ng isang Bampira sa likod ni Hen. Guillermo “Morietta, ikaw ang mas nakakaalam kay Lala ano ang dapat gawin kung tinamaan ka sa lason na ito?” tanong ni Reyna Lucia sa kanya, “Bilisan mo Morietta” sabi ni Hen. Guillermo sa kanila dahil nawawala narin si Julian sa harapan nila dahil dahan-dahan naring nawawala ang connection nila sa kanya.

“Eh. ah.. wa.. walang tinuro sa akin ang Ginang kundi paano lang gumamit ng espada” sabi ni Kap. Morietta “MORIETTA!” sigaw ni Hen. Guillermo “JULIAN!” sigaw niya dahil pumipikit narin ang mata ni Julian na kasama nila sa loob. “Morietta, kung hindi natin mapigilan ang lasong ito mawawala ang connection natin ni Julian kung tuloyan na siyang mawawalan ng malay” paliwanag ni Reyna Lucia sa kanya. “Me… me alam ako pero hindi ko alam kung tatalab ito” sabi ni Kap. Morietta “kahit ano, basta makaligtas lang si Julian!” sabi nung isang Bampira sa likod niya “Lusendo!” tawag ni Kap. Morietta sa kanya “ah! alam ko na ang binabalak mo Kapitan!” sabi nito.

“Lorenzo” tawag ni Lala “alam ko Lala” sagot niya na napatingin sila sa direksyon ni Marawi “tinawag din pala niya ang espada niya” sabi ni Lorenzo “makapangyarihan ang kalaban niya” sabi ni Lala. “Hmm… kilala ko si Marawi” sabi ni Lorenzo na nakatingin kay Julian na ngayon ay nakaluhod sa lupa habang nanghihina na ito at nawawala-wala ang liwanag ng katawan niya. “Hindi madaling matalo si Marawi lalong-lalo na kung hawak niya ang espada niya, alam mo yun” sabi ni Lorenzo kay Lala “ano ang gagawin natin kay Julian?” tanong ni Lala “susundin natin ang inuutos ni Olivia” sagot ni Lorenzo.

Lalapitan na sana nila si Julian ng biglang sumuka ito at lumabas ang maraming tubig mula sa bibig niya “hindi!” sabi ni Lorenzo na nagkatinginan sila ni Lala, agad silang tumakbo para pigilan si Julian “ako ang bahala sa kanila, ituloy mo lang ang ginagawa mo Lusendo” utos ni Reyna Lucia sa kanya. “Opo, kamahalan!” sagot niya na pinikit ni Reyna Lucia ang mga mata niya at biglang lumabas ang maraming apoy sa katawan ni Julian at naging hugis bilog ito para protektahan si Julian para di siya malapitan ng dalawa. Napaatras ang dalawa at biglang binagsak ni Lala ang kamay niya sa lupa na biglang pumutok ang lupang kinaroroonan ni Julian at lumabas ang maraming buhangin sa ilalim niya.

“Hindi niya mapatay ang apoy ko, Lusendo bilisan mo!” sabi ni Reyna Lucia sa kanya “opo, kamahalan!” sagot nito at tuloy lang siya sa pagpuno ng tubig sa tiyan ni Julian para mailabas nito ang lasong nalunok niya kanina. “Hanapin mo ang lason sa ugat niya para bumalik na sa normal si Julian” utos ni Hen. Guillermo sa kanya “ginagawa ko na Heneral” sabi ni Lusendo “Renelo, Matias” tawag ni Hen. Guillermo “masusunod Heneral” sagot ng dalawa. Bumalot sa apoy ang buhanging nilabas ni Lala mula sa lupa para mapatay nito ang apoy na nilabas ni Reyna Lucia “Lorenzo!” tawag ni Lala “alam ko!” sagot niya sabay talon niya sa ibabaw at tinaas ang espada niya.

Kumidlat ang kalangitan na tumama ang tatlong kidlat sa dulo ng espada niya at binagsak niya ito papunta kay Julian, lumayo si Lala para di siya matamaan nito at sumabog ang buhangin na binalot niya kay Julian nung tumama ang kidlat sa ibabaw nito. Dumapo si Lorenzo sa tabi ni Lala at naghintay sila sa resulat sa ginawa nila “para makasiguro tayo” sabi ni Lorenzo na pareho nilang nilagay ang kanang palad nila sa lupa at pinikit nila ang mga mata nila. Yumanig ang lupang kinaroroonan ni Julian “ano ang nangyayari?” tanong ni Hen. Guillermo dahil naramdaman nila ito at napatingin silang lahat sa itaas.

“Mahal na Reyna” tawag ng mga Bampira sa kanya “balak nilang ikulong si Julian” sagot niya “GAWIN NIYO NA!” sigaw ni Hen. Guillermo “opo Heneral!” sagot ng dalawa at lumiwanag bigla ang mga katawan nila. Maraming buhangin ang nilabas ni Lala mula sa lupa at binugahan ito ni Lorenzo ng apoy para tumigas ito at lumipas ang ilang minuto nakita ng dalawa na naging salamin na ang buhangin na binalot ni Lala sa anak nila. “Tapos na!” sabi ni Lala na nakikita nila sa loob si Julian na nakaluhod ito at di na gumagalaw “dadalhin natin siya sa harap ng pinto..” naputol nalang si Lorenzo nung nakita nilang gumalaw ang salamin na binalot nila kay Julian.

Nung nakita ito ni Lorenzo agad siyang kumilos at niyakap niya sa bewang si Lala at lumayo silang dalawa “BAKIT?!” takang tanong ni Lala sa kanya “kilala ko sila Lala” sabi ni Lorenzo “at yung dalawang ito ang pinakadelikado kung pinagsama sila” paliwanag niya habang lumalayo sila kay Julian. “Ano ba ang pinagsasabi mo?” tanong ni Lala na bigla nalang huminto si Lorenzo nung nakalayo na sila at nakita nilang biglang lumiwanag sa loob si Julian. Maya-maya ay sumabog ito at nasira ang salaming ginawa nila kanina “nahanap ko na ang lason” sabi ni Lusendo kaya pinuno niya ng tubig ang katawan ni Julian at sinuka niya ito kasabay ang itim na likidong lason na nalunok niya kanina.

Matapos isuka ni Julian ang lason dahan-dahan ng bumalik ang liwanag sa katawan niya “haahh..haahh..haahh…” hiningal siya sa nangyari sa kanya kanina at dahan-dahan narin siyang tumayo “salamat sa inyo” sabi niya sa lahat. “Julian!” tawag ni Reyna Lucia sa kanya “po?” “ipakita mo sa kanila ang lakas mo” sabi ng Reyna sa kanya “masusunod… kamahalan!” sagot ni Julian na biglang lumakas ang liwanag ng katawan niya at lumipad papunta sa kamay niya ang espada niya. “Humanda ka Lala” sabi ni Lorenzo sa kanya na humakbang pakanan si Lala at bigla itong nawala habang hinawakan ng dalawang kamay ni Lorenzo ang espada niya at tinutok niya ito kay Julian.

“LAM-ANG!” sigaw ni Lorenzo at biglang lumiwanag ang espada niya at bigla nalang itong naging dalawa “ang totoong anyo ng espada niya” sabi ni Hen. Guillermo “Julian, magiging seryoso na ang labanan sa puntong ito kung inilabas na ni Lorenzo ang totoong anyo ng espada niya” paliwanag ni Reyna Lucia sa kanya. “Walang problema sa akin, kamahalan” sagot ni Julian “nakahanda narin po ako” dagdag niya na agad siyang umatras nung marinig niyang paparating ang bala ng pana ng nanay niya at doon sumugod si Lorenzo na binato nito ang espadang nasa kaliwang kamay niya. Umilag si Julian at umabante na din siya para salubongin ang ama niya ng mapansin niyang gumalaw ang kaliwang balikat nito kaya nilagay niya agad ang espada niya sa likod at doon tumama sa espada niya ang espada ni Lorenzo.

“Magaling!” narinig niya galing kay Lorenzo dahil nakita niya ang manipis na lubid na nakatali sa babang hawakan ng espada niya nung hinila ito ni Lorenzo, sunod-sunod din ang pagtira ni Lala ng pana kay Julian habang nakikipaglaban siya sa ama niya. Lumayo si Julian na hinabol siya ng espada ni Lorenzo at sa tuwing lalapit siya yung espada naman na nasa kanang kamay ng ama niya ang sasalubong sa kanya. “Pang malayo at malapitan ang depensa at opensa ni Lorenzo, Julian” sabi ni Hen. Guillermo sa kanya “kami ang bahala sa depensa mo Julian ikaw na sa opensa” sabi ng ibang Bampira sa kanya. “salamat!” sabi niya sa kanila.

Agad binalutan ng tubig ni Lusendo si Julian nung binugahan siya ng apoy ni Lorenzo at agad nagkaroo ng itim na usok ang paligid ni Julian nung biglang sumulpot si Lala sa likuran niya na di siya natamaan ng espada ng nanay niya. Combo ang ginawa ng mga Bampira at ni Julian laban sa magulang niya, naabotan ni Julian si Lorenzo sa gitna ng kalye at hahampasin na sana niya ito ng biglang sumulpot nalang ang espada ni Lala sa likuran niya kaya napatalon siya pataas. “Lala!” sigaw ni Lorenzo na bumuga ng lason si Lala papunta kay Julian na agad namang niyang sinalubong ng apoy nung binugahan niya ito at napatigil nalang si Julian dahil sumulpot sa ibabaw niya si Lorenzo at nakataas ang espada nito.

“AKIN KA!” sigaw ni Hen. Guillermo na lumaki bigla ang kaliwang kamay ni Julian at sinalo ang espada ni Lorenzo nung binaba niya ito hinagis niya ito papunta kay Lala na ngayon ay tumigil na sa pagbuga ng lason. “ITONG SA INYO!” sigaw ni Julian nung hinagis niya si Lorenzo at tumama siya kay Lala na pareho silang napatumba sa lupa kaya tinaas agad ni Julian ang espada niya “Fulger negru incendiu avalansa (black lightning fire avalanche)” sigaw ni Julian. Tinira niya ang magkahalong kapangyarihan ni Reyna Lucia at Kap. Morietta na lumabas ito mula sa dulo ng espada niya at tumama ito sa mga magulang niya.

“SAPOL!!!” sigaw ni Kap. Morietta nung nakita nilang tumama ang pinagsamang kapangyarihan nila ni Reyna Lucia kina Lorenzo at Lala at nung dumapo si Julian nakita niyang nakadapa sa lupa ang mga magulang niya at di ito gumagalaw. “JULIAN SA KALIWA MO!” sigaw ng isang Bampira sa likod ni Hen. Guillermo dahil biglang sumulpot sa kaliwa niya ang espada ni Lorenzo na agad siyang umatras kaya nailagan niya ito. “SA LIKOD MO JULIAN!” sigaw din nung isang Bampira sa likod ni Kap. Morietta dahil sumulpot din ang espada ni Lala kaya tumalon siya paitaas at nailagan niya ito “JUL…” di na natuloy nung isa dahil tumama yung kanang kamao ni Lorenzo sa mukha ni Julian dahilan kaya bumagsak siya sa lupa.

Agad bumangon si Julian at nakita niya ang mga magulang niyang nakatayo malayo lang sa kanya kaya nagtaka siya dahil nakita niya ito kaninang nakadapa sa lupa at wala na itong malay. “Pa.. paano nangyari ito?” takang tanong ni Julian “ilusyon yung nakita mo kanina, Julian” paliwanag ni Lala sa kanya “Lala wag muna..” “tumahimik ka!” pagputol ni Lala sa kanya na biglang natahimik nalang si Lorenzo. Napalunok ng laway si Julian dahil kita niyang mas matapang pa pala ang nanay niya kesa sa tatay niya “nung binato mo si Lorenzo papunta sa akin gumawa na ako ng ilusyon para linlangin ka, alam kong gagamitin mo ang kapangyarihan ng mga Bampira” paliwanag ni Lala sa kanya.

“Nung tumama ang binato mo sa amin kanina nakapasok na kami sa dimensyon at ito ang ginamit naming pagkakataon para atakihin ka” paliwanag ni Lala sa kanya na nginitian pa siya nito. “Anak.. kung… kung nabubuhay pala sana kami noon.. ma.. marami sana akong ituturo sa’yo” sabi ni Lala sa kanya. Tumayo si Julian at inayos ang sarili niya “ituturo ko sana sa’yo ang lahat ng nalalaman ko” sabi ni Lala sa kanya na bigla nalang me kamay na humawak sa batok niya kaya napatalikod si Julian at nakita niyang nakatayo na sa likod niya si Lala. “Ilusyon ito anak, ito ang kapangyarihang taglay ko” naluluhang sabi ni Lala sa kanya. “Ito naman ang sa akin!” sabi ni Lorenzo na sumulpot nalang sa likuran niya kaya tumalon si Julian palayo sa kanilang dalawa.

Napapaatras si Julian na parang nawawalan na siya ng lakas para kalabanin ang mga magulang niya matapos niyang makita ang kakayahan nilang dalawa “haahh..haahh..” biglang hiningal si Julian at lumakas ang tibok ng puso niya. “Julian! Ano ang nangyayari sa’yo?” tanong ni Reyna Lucia sa kanya “JULIAN! ANO ANG NANGYAYARI SA’YO BAKIT BIGLA KANG KINABAHAN?” tanong ni Kap. Morietta sa kanya. “Ma… malakas sila… hin.. .hindi ko ata sila kayang… kayang talunin!” sabi ni Julian sa kanila “JULIAN! MAGTIWALA KA LANG SA AMIN NANDITO KAMI PARA TULONGAN KA!” pasisiguro ni Hen.Guillermo sa kanya. “Hindi.. hindi niyo sinabi sa akin na ganito pala kalas at kabangis ang mga magulang ko!” sabi ni Julian sa kanila na natahimik nalang silang lahat sa loob niya.

“Anak!” tawag ni Lala sa kanya na nung humakbang si Lala biglang umatras lalo si Julian “natatakot siya” sabi ni Lorenzo na nakikita nilang parang nanginginig ang kamay niya “kung… kung ganito pala kayo kalas.. bakit?…” sabi ni Julian “bakit ano?” tanong ni Lala. “Ba.. bakit kayo nagpatalo sa mga Aswang noon?” tanong ni Julian sa kanila na nagkatinginan sina Lorenzo at Lala at pareho silang tumingin kay Julian. “Lorenzo…” tawag ni Lala sa kanya na hinawakan ni Lala ang kamay niya kaya napatingin si Lorenzo sa kanya at nginitian siya ni Lala “…. kailangan anak…” sagot ni Lorenzo “a..ano.. ano’ng kailangan?” tanong ni Julian.

“Kailangan naming mamatay ng gabing yun!” sabi ni Lorenzo “bakit? para kAnino? para sa akin?! hindi niyo kailangang mamatay para sa akin! bakit ako? bakit niyo ako tinira? bakit niya ako pinatakas nung gabing yun? kung ganito ka pala kalas kung hawak mo ang espada mo at kasama mo si nanay, bakit mo pinadala sa akin ang espada mo?!” sunod-sunod na tanong ni Julian sa kanya. Na natahimik ang dalawa sa mga tanong ni Julian “…..dahil sa propeseya ni Naring…” sagot ni Lorenzo “……..” hindi nagsalita si Julian na humigpit ang paghawak ng kamay ni Lala sa kamay ni Lorenzo “dahil kailangang me isang Bailan ang mabuhay para sa pagdating ng pagtutuos sa pagitan ng dilim at liwanag” sabi ni Lorenzo “ano?” tanong ni Julian. “Itinakda kaming magsilang at mamatay para mabuhay ang batang ito na magbibigay liwanag sa darating na dilim… ikaw yun anak… ikaw ang liwanag sa dilim” sabi ni Lorenzo sa kanya.

Chapter XXVII: RETURN!

“Anong ako ang liwanag sa dilim?” takang tanong ni Julian sa kanila “patawad anak pero wala na tayong oras” sabi ni Lorenzo “Lala” tawag ni Lorenzo na hinawakan ni Lala sa balikat si Lorenzo at dahan-dahan na silang nawawala. “Julian! Makinig ka sa akin!” sabi ni Reyna Lucia sa kanya “…… ” hindi nagsalita si Julian na nakatayo lang siya at hindi siya kumilos “me dahilan kaya ka nila binuhay, me dahilan din ako kung bakit kita binuhay!” sabi ni Reyna Lucia sa kanya na biglang natauhan si Julian sa sinabi niya. “Me.. dahilan ka?” tanong ni Julian sa kanya “PUNYETA!” sigaw ni Hen. Guillermo na siya na ang humawak sa katawan ni Julian at umilag sa mga atake nina Lorenzo at Lala.

Samantala tuloy pa din sa paglaban sina Ingkong Romolo at si Marawi, biglang bumilis ang galaw ni Marawi na nahahabol na niya ang galaw ni Ingkong Romolo “HAHAHAHA” tawa lang ng tawa si Marawi sa tuwing umaatake siya. Biglang nawala si Ingkong Romolo nung hinampas siya ni Marawi at tumama ang paa niya sa kaliwang mukha ni Marawi na agad naman itong nakabalanse at nakonekta nito ang kaliwang paa niya sa mukha ni Ingkong Romolo. Napaatras ang Hari ng mga Lobo palayo kay Marawi at pareho nilang hinimas ang mga mukha nila “hehehehe” napatawa si Marawi na napangiti lang sa kanya si Ingkong Romolo.

“Totoo ngang makapangyarihan ang katulad mo, Romolo” sabi ni Marawi sa kanya “salamat, ikaw din Marawi” sabi ni Ingkong Romolo “mas makapangyarihan ka pa sa ama mong si Damian” sabi ni Marawi na hinanda niya ang sarili niya. “Hindi, mas makapangyarihan ang ama ko kesa sa akin” sagot ni Ingkong “dahil ito sa pangil ng Dyosa naming si Luna kaya ako umabot sa ganitong antas” paliwanag ni Ingkong. “Ganun ba? Yung pangil na sinaksak mo sa dibdib mo kanina?” tanong ni Marawi na tumango si Ingkong ng biglang nawala nalang si Marawi sa harapan niya kaya naghanda ang Hari ng Lobo at inamoy niya ito sa hangin.

Lumingon siya sa kaliwa pero hinampas niya sa kanan ang sandata niya na biglang sumulpot si Marawi sa kanan niya at sinalo ng espada niya ang sandata ni Ingkong Romolo “tingin mo makaka-isa ka?” nakangiting tanong ni Ingkong sa kanya. “Hehehe matalas nga ang pangamoy mo, Romolo” sabi ni Marawi sa kanya na bigla itong lumayo habang hindi niya inaaalis ang tingin kay Ingkong Romolo “pero…” sabi ni Marawi nung huminto na siya. Humarap sa kanya si Ingkong Romolo “.. me alam akong teknik na alam kong hindi mo mapapantayan” sabi ni Marawi sa kanya na bigla nalang nawala si Marawi sa paningin niya.

“Hindi ka parin makakatago sa ilo…” bigla nalang naputol si Ingkong Romolo nung naramdaman niya ang espada ni Marawi sa likod niya “ano nga uli ang sabi mo?” nakangiting tanong ni Marawi sa kanya na tinulak nito ang espada niya at lumusot ito sa tyan ni Ingkong Romolo. Napasuka ng dugo si Ingkong sa ginawa ni Marawi at niyakap pa siya nito sa leeg na parang sinakal siya at lalo pang tinulak ni Marawi ang espada niya. “Oohhh… Hari ng mga Lobo.. ano ngayon ang masasabi mo sa teknik kong yun?” tanong ni Marawi sa kanya na napatingala sa langit si Ingkong Romolo at nabitawan niya ang sandata niya. “Ahh..ah…haaaa….” nalang si Ingkong nung maramdaman niya ang bakal sa ibabaw ng hawakan ng espada ni Marawi sa likuran niya.

Lumingon si Ingkong sa kanya at ngumiti ito “he..hehe…hehe.. na…naloko mo ako dun ah!’ sabi niya na napangiti si Marawi “sa totoo lang kaibigan, hindi sa akin ang teknik na yun” kumpisal ni Marawi. “Ah..ha..ha..haha..” natawa lang si Ingkong “ang totoo niyan, kay Lala ko natutunan yun” nakangiting sabi ni Marawi sabay hugot niya sa espada niya at tinulak niya palayo si Ingkong na napaluhod ito sa lupa at tumulo ang maraming dugo niya. Dinilaan ni Marawi ang dugo ni Ingkong Romolo sa espada niya at dahan-dahan itong lumapit at tumayo sa kaliwa niya “sayang, napakalakas mo pa naman, Romolo” sabi ni Marawi sa kanya.

Tumingin si Ingkong sa kanya at nakita niyang nakatingin si Marawi sa pintuan ng dilim sa malayo “alam ko ang mangyayari pagnabuksan na ni Olivia ang pintuang yan” sabi ni Marawi sabay tingin niya kay Ingkong Romolo. “Hindi ang multo ng kahapon niyo ang dapat niyong katakutan” sabi ni Marawi sa kanya “… ang multo ng mga Bailan… ang kahapon ni Una ang dapat niyong katakutan” sabi ni Marawi “kaya magpasalamat ka sa akin” dagdag ni Marawi. “Bakit?” tanong ni Ingkong sa kanya “dahil hindi mo na maaabutan ang dilim na yun…” sabi ni Marawi na tinaas niya ang espada niya para pugutan ng ulo si Ingkong ng biglang me naramdaman siyang presensya sa likod niya kaya mabilis siyang umilag at lumagpas sa kanya si Benson.

“Pa.. pasensya na Ingkong… kung… na..haahhh.huli ako…” nauutal na sabi ni Benson sa kanya na kita niyang maraming sugat ito sa mukha at sa katawan “Be…Benson!” tawag ni Ingkong sa kanya. Humarap sa kanila si Marawi nung nakalayo ito “buhay ka pa pala” sabi ni Marawi sa kanya “he..hehe…hehehe… hanggang.. me hininga.. pa.. ako….” sabi ni Benson “areglado” sabi ni Marawi na bigla itong nawala sa paningin nila. “Ingkong… me… plano ako…” sabi ni Benson “kailangan… ko… ang lakas mo…” sabi ni Benson “…. sige….” sagot ng Hari ng mga Lobo na biglang naging anino si Benson at umabante siya.

Nakita ni Ingkong na lumabas si Marawi mula sa pinagtataguan niya at umaatras lang ito sa mga atake ni Benson na para bang pinaglalaruan lang niya ito “aaahhh.. ka…kailangan kong… aaahhhh..” nararamdaman ni Ingkong ang sakit ng sugat niya. Hinawakan niya ang sugat niya at pinisil niya ito na pinagdikit niya ang balat niya para tumigil ang paglabas ng dugo. Nung nagawa na niya ito naghintay nalang siya sa pagkakataon niya para umatake, nakita niyang tinadyakan ni Marawi si Benson at natumba ito sa lupa at hindi na ito gumalaw. “Isturbo!” inis na sabi ni Marawi na naglakad na ito papunta kay Ingkong Romolo “nasaan na nga…” naputol nalang siya at napatigil nung humawak sa paa niya si Benson.

“Hi… hindi.. pa ako… tapos…” sabi ni Benson “hindi, tapos kana!” sagot ni Marawi sabay saksak nito sa espada niya sa likod ni Benson na napanganga nalang ang Bampira at sumuka ito ng dugo nung binaon pa ni Marawi ang espada niya sa likod niya. “Yan! Tapos kana!’ sabi ni Marawi sa kanya “he… hehehe.. hehehe…” natawa lang si Benson “hmm… bakit?” tanong ni Marawi “… salamat…” sabi ni Benson na nanlaki nalang ang mata ni Marawi at nilingon niya si Ingkong Romolo na nawala na ito sa kinaroroonan niya. Napalingon nalang siya sa lupa at nakita niya ang malaking anino na nakapalibot sa kanya “oh!” nalang ang nasabi ni Marawi dahil pagtingiin niya sa taas nakita nalang niya ang maraming pangil na kakagat sa kanya.

“Ikaw.. ang.. tapos!” sabi ni Benson sabay kagat ni Ingkong Romolo na ngayon ay naging higanting Lobo at kinagat ang kalahating katawan ni Marawi at nakita nalang ni Benson ang pagbagsak ng kaliwang kamay niya sa lupa habang yung kanan ay nakahawak pa sa espada niya. “GRAAAAAHHHHHHHHHH!!!!” sumigaw si Ingkong Romolo pagkatapos niyang kagatin si Marawi at dinura niya ang itaas na parte ng katawan niya sa lupa at dahan-dahan na siyang bumalik sa pagiging tao. Napaliguan ng dugo ni Marawi si Benson na kinatuwa naman nitong hinugop, agad tuimakbo si Ingknog Romolo sa tabi ni Benson na ngayon ay nakahawak parin sa paa ni Marawi.

“BENSON!” tawag niya na binitawan na nito ang paa ni Marawi at kusa nalang itong bumagsak sa lupa, tinanggal niya ang espada ni Marawi at inangat siya ni Ingkong at pinatihaya siya na kita nitong nakangiti si Benson “he..hehehe..hehehe..” natawa pa ito. “Benson, dadalhin kita sa pagamutan” sabi ni Ingkong sa kanya “hindi na… hahh..hahhh…katapusan ko narin” sabi nito na tinaas niya ang kamay niya na agad namang hinawakan ni Ingkong Romolo. “Ki… kina..gagalak kong.. makasama.. kang lumaban.. ka…kamahalan..” sabi ni Benson sa kanya “karangalan kong nakasama kita sa labanang ito” sabi ni Ingkong sa kanya. “Si.. Julian… ” sabi ni Benson “kami na ang bahala sa kanya” sagot ng Hari “hehe… maraming.. salamat….” ang huling sinabi ni Benson bago ito namatay at nakangiti pa ito nung dahan-dahan na itong nasunog at naging abo.

Narinig niya sa malayo ang boses ni Marawi na tila buhay pa ito kaya agad niya itong pinuntahan at nakita niyang pilit pa itong bumangon at hinanap ang espada niya. Ipinatong ni Ingkong ang kanang paa niya sa dibdib ni Marawi at tinutok niya ang dulo ng sandata niya sa leeg nito. “Hahaha.. na… naloko niyo ako.. hahahaha..” natawa pa ito “oo, si Benson ang nagplano nun” sabi ni Ingkong sa kanya “sana… sana tinudas ko na siya kanina…” sabi ni Marawi sa kanya. “Kasalanan mo yun kung bakti hindi mo yun ginawa” sabi ni Ingkong sa kanya na hiniga na ni Marawi ang ulo niya sa lupa at tumingin ito sa langit.

“Yung sinabi mo sa akin kanina” sabi ni Ingkong na tumingin sa kanya si Marawi “ano ang ibig mong sabihin nun?” tanong niya na seryosong tumingin sa kanya si Marawi at lumingon ito sa pintuan ng dilim. “Si… Una… ang ninuno namin…me… nakaraan siya… na.. humahabol sa kanya hanggang… ngayon..” kwento ni Marawi “maging alerto kayo… dahil ang dilim na ito… ay… mas.. mas mabangis pa kay Hilda…” dagdag ni Marawi. Niluhod ni Ingkong ang isang tuhod niya para mapalapit siya kay Marawi “i…isa lang.. ang dapat niyong gawin.. ma…mabuhay si.. Julian.. hanggang sa… araw ng.. pagtutuos..” kwento ni Marawi. “Bakit? Ano ang kinalaman ni Julian sa sinasabi mong dilim?” tanong ni Ingkong sa kanya na ngumiti si Marawi at sabing “siya ang pisikal na re-enkarnasyon ni Unaaahhh….” at namatay na ito.

Narinig nalang ni Ingkong na gumalaw ang espada ni Marawi nung namatay na ito at biglang lumutang ito sa ere at kagaya ng pagdating nito kanina ganun nalang din ito nawala, samantala sa Isla napatingin si Makisig sa paparating na espada ni Marawi at bumalik ito sa kinalalagyan niya. “Marawi.. ” lang ang nasabi ni Makisig at pinikit niya ang mga mata niya at nag-alay siya ng dasal sa dating niyang disipolo noon. Tumayo si Ingkong Romolo nung namatay na si Marawi at napatingin siya sa pintuan ng dilim at dahan-dahan narin siyang naglakad papunta dun pero habang naglalakad siya dahan-dahan narin niyang nararamdaman ang sakit ng sugat niya. “Ah! Hindi na ata ako aabot” sabi niya dahil dahan-dahan naring nawawala ang kapangyarihan ng pangil sa katawan niya.

Nanghihina na si Ingkong Romolo nang hindi na siya makahakbang sa sobrang pagod at sa tinamo niyang mga sugat bigla nalang siyang napatumba at naramdaman nalang niyang napasandal siya sa likod ng isang tao. Nagulat siya nung nakita niya ang mukha “Da…Dante!” sabi niya “Ingkong, ako na ang bahala sa’yo” sabi nito sa kanya “ba.. bakit ka nandito? Akala ko ba kasama mo sina Narra?” tanong niya. “Pinadala ako ni Haring Narra para bantayan ang buong syudad, narinig niyo naman ang sinabi ni Isabella kanina, hindi po ba?” sabi niya “ah.. oo” sagot niya “ako na ang bahala sa inyo Ingkong, idadaan ko kayo sa pagamutan” sabi ni Dante na naging Lobo ito at sinakay niya sa likod ang pinuno niya.

Nasa daan na sila nung binuka ni Ingkong ang mata niya at nagulat nalang siya nung nakita niya ang tatlong anak ni Solomon na tumatakbo narin kasama ni Dante “nadaanan ko sila kanina Ingkong nung papunta ako sa’yo” paliwanag ni Dante. “Si Solomon ba yan?” gulat na tanong niya “oo, nahanap nila sa loob ng gusali bago ito gumuho at sa tulong narin ng Engkanto kaya sila nakalabas” kwento ni Dante. “Kamahalan!” sabi ni Ramir sa kanya na ngayon ay isa ng Lobo at nakasakay sa likod niya si Solomon “mabuti! At natutuwa ako na ligtas kayong lahat” sabi niya sa kanila na nakita niyang nakasakay sa likod ni Raul ang Engkantong tumulong sa kanila “natutuwa akong ligtas kayo…” sabi niya bago ito nawalan ng malay.

“JULIAN!” sigaw ni Hen. Guillermo sa kanya na natauhan na si Julian “patawad sa inyo!” sabi niya na hinayaan na siyang gumalaw ni Hen. Guillermo nung nakalayo na siya sa mga magulang niya. “Kailangan na nating tapusin ito, Lala” sabi ni Lorenzo sa kanya na biglang nalungkot si Lala pero sumang-ayon ito sa kanya “ikukulong natin siya para hindi tayo mapilitang patayin siya” sabi ni Lala sa kanya “ikaw ang masusunod” sagot ni Lorenzo. Humihingal na si Julian sa pagod pati narin ang mga Bampira sa loob niya na halos maubosan na sila ng enerhiya sa pakikipaglaban sa kanila “Julian, kailangan nating matapos ito dahil nararamdaman kong nagiging peligro na ang sitwasyon natin habang tumatagal” sabi ni Reyna Lucia sa kanya “alam ko mahal na Reyna, pero…” sabi ni Julian na napatingin siya sa mga magulang niya.

“Patawad, mahal na Reyna, Heneral” sabi ng ilang Bampira na bigla silang napabitaw at napaluhod sa pagod “naiintindihan ko” sagot ni Reyna Lucia sa kanila na isa-isa din sa kanila ang napabitaw dahil narin sa malapit ng maubos ang lakas nila. “Julian, kailangan naming magpahinga” sabi ni Kap. Morietta na nanghihina narin “naiintindihan ko po, ako na muna ang bahala dito” sabi ni Julian sa kanila na bumitaw si Kap. Morietta at napaupo ang mga Bampirang nasa likod niya. “Nandito pa kami” sabi ni Hen. Guillermo “salamat Heneral, mga kasama” sabi ni Julian sa kanila na biglang humihina ang liwanag sa katawan ni Julian.

“Nanghihina na sila, oras na Lala” sabi ni Lorenzo “oo” sagot ni Lala na naglakad na sila palapit kay Julian habang umaatras naman ang huli para makalayo sa kanila “patawad anak” sabi ni Lala sa kanya. “Julian, tatagan mo ang loob mo” sabi ni Reyna Lucia sa kanya “nandito pa ako, kahit ano’ng mangyari hindi kita bibitawan” dagdag niya “salamat po, mahal na Reyna” sabi ni Julian na tinaas niya ang espada niya at hinanda ang sarili sa mangyayari. Hinanda narin ni Lorenzo ang dalawang espada niya “hindi ko na kailangan pang gamitin ang ilusyon ko, Lorenzo” sabi ni Lala sa kanya dahil nakita nilang wala ng maibubuga si Julian.

“Isabella… sana ligtas ka…” sabi ni Julian sa sarili niya ng biglang “….bakit, mahal na Reyna?’ tanong ni Hen. Guillermo sa kanya “JULIAN! YUMUKO KA!” sigaw ni Reyna Lucia sa kanya na biglang yumuko si Julian at nakita niyang napatigil ang mga magulang niya at napatingin ito sa ibabaw. “JULIAAAAAAANNNNNNN!!!” sigaw ko nung ginawa kong rampa ang gumuhong pader at lumipad ang mobile car na sinasakyan ko papunta sa kalaban ni Julian. Agad kong kinuha ang espada sa tabi ko at tumalon ako palabas ng mobile namin at tumalbog ako sa lupa bago gumulong nung dumapo ako, agad kong tiningnan ang dalawa na tumama sa kanila ang mobile car na sinasakyan ko “BULLS EYE!” sigaw ko. “ISABELLA!” narinig kong sigaw ni Julian na agad akong bumangon at pumunta sa kanya.

“Julian! Ok ka lang ba ha?” tanong ko sa kanya na kita kong pagod na ito sa condition niya ngayon kaya inakay ko siya dahil nakayuko na ito “nandito na ako” sabi ko sa kanya “hahh..haahhh… ang tagal mo..hahh..hahhh..” sabi niya sa akin. “I’m sorry, na traffic kasi ako eh” nakangiti kong sabi sa kanya na napangiti narin siya “ang importante ay nandito na ako” sabi ko sa kanya. “Kumusta na sa kabila?’ tanong niya sa akin “maayos lang” sabi ko sa kanya “nagsisinungaling ka” sabi niya sa akin na napangiti ako “alam ko” dahil nakita niya ang condition ko at alam niyang hindi maganda ang nangyayrai sa kabilang labanan. “Maghanda ka” sabi niya “teka, nasaan ang espada mo?” tanong ko sa kanya “ito” sabi niya “hindi, yung katulad nito” pinakita ko sa kanya ang espadang dala ko na napatingin siya sa likod niya “nabitawan ko kanina” sagot niya.

“Kailangan nating hanapin yun para mabuo natin ang espada ng alamat” sabi ko sa kanya “hindi na muna ngayon” sabi niya sa akin “bakit?” tanong ko na nakita kong tumingin siya sa kotseng sinakyan ko kanina at nagulat nalang ako nung nakita kong nahati ito sa dalawa. Lumabas si Lorenzo at nakita kong me kasunod itong babae “sino naman siya?” tanong ko na nakita kong napatigil yung babae nung makita ako “i..ikaw” narinig kong sabi nito. “Isabella, ipinakilala ko sa’yo ang nanay ko.. si Lala” pakilala ni Julian “siya ang nanay mo?” gulat kong tanong sa kanya “oo” sagot niya “bakti ka nandito?” tanong ni Lala sa akin “ano’ng bakit?” takang tanong ko sa kanya “ibang Isabella yan, Lala” sabi ni Lorenzo sa kanya “oh, ang kasalukoyang Isabella pala ito” sabi ni Lala.

“Julian kaya mo pa bang lumaban?” tanong ko sa kanya dahil kita kong marami na siyang sugat at tila nanghihina na siya “oo, kaya ko pa” sagot niya na hinawakan ko ang kamay niya “ako ang bahala sa nanay mo, hahayaan kitang kalabanin si Lorenzo” sabi ko sa kanya. “Lala” tawag ni Lorenzo sa kanya “ako ang bahala sa Isabella’ng ito” sagot ni Lala “mag-ingat ka” sabi ni Julian sa akin “nakahanda na ako, mahal” sabi ko sa kanya na napalingon siya sa akin at nginitian ako. “SIGE!” sigaw niya na naghiwalay kami, siya sa kanan habang ako naman sa kaliwa na ganun din ang ginawa ng dalawa at hinabol ako ni Lala habang narinig ko nalang ang ingay ng espada nina Julian at Lorenzo sa malayo.

Tumakbo ako sa gumuhong gusali at narinig kong tumatama ang bala ng mga pana sa pader nito kaya napayuko ako at nagtago “hindi ka makakatakas sa akin” sabi ni Lala na narinig ko nalang ang yapak nito sa gilid ko kaya hinampas ko ang espada ko at sinalo ito ng espada niya. “Magaling!” sabi ni Lala na tinulak niya ako palayo na agad akong umabante nung nakabalanse ako at inatake ko siya na parang wala lang sa kanya ang mga atake ko dahil naiilagan niya ito o sinasalo ito ng espada niya. “Shit dehado ako nito” sabi ko sa sarili ko na lumabas ako sa gusali para makalayo sa kanya na pinapana niya ako “shit!” napamura ako at napatago muli sa isang gumuhong gusali na hindi ako makahanap ng timing sa pag-atake sa kanya.

Samantala, binato ni Lorenzo ang isa sa espada niya na hinampas ito ni Julian kaya nasaksak ito sa lupa kaya agad siyang umabante na nag-espadahan silang dalawa at nung nakita niyang me hinila si Lorenzo agad siyang tumalon sa kaliwa niya kaya nailagan niya ang espada ng ama niya. Bago paman mahawakan ni Lorenzo ang isang espada niya bigla siyang binugahan ni Julian ng apoy na wala siyang nagawa kundi tumalon pataas kaya hindi niya nakuha ang isa niyang espada. Nagulat nalang si Lorenzo nung nasa ere na siya dahil bigla nalang siyang hinila ni Julian na nahawakan pala niya ang lubid ng espada niya kaya napaabante siya papunta kay Julian sabay hampas niya ng espada niya na sinalo ito ng isa pang espada ni Lorenzo.

Nagtutulakan silang dalawa habang naghihilahan din sila sa lubid ng espada ni Lorenzo “magaling!” sabi niya sa anak niya na biglang binuka ni Julian ang bibig niya at lumabas ang maraming tubig na tumama ito sa mukha ni Lorenzo. Napaatras si Lorenzo at pilit inaalis nito ang tubig sa mukha niya na agad hinila ni Julian ang lubid na hawak niya at napaabante si Lorenzo papunta sa kanya at nasaksak niya ang ama niya sa kaliwang dibdib nito. “AAKKK!” napasigaw si Lorenzo dahilan kaya napatigil si Lala sa pag-atake kay Isabella at lumingon ito sa direksyon ng mag-ama niya, sumilip ako sa labas at nakita kong parang abala si Lala sa mag-ama niya kaya dumaan ako sa hagdanan papunta sa second floor at nung nakakuha ako ng tyempo tumalon ako para atakihin siya.

Natumba kaming dalawa sa lupa at nabitawan ko ang espada ko at nabitawan din niya ang pana niya na sabay pa kaming bumangon na kita kong malapit lang sa kanya ang pana niya kaya wala akong choice kundi umabante. Nakita niya akong umabante kaya hindi na niya kinuha ang pana niya dahil alam niyang maaabutan ko siya bago pa niya makuha ito kaya hinarap nalang niya ako at nauna akong sumuntok sa kanya na umilag siya at sumuntok din siya na agad ko ding inalagan. Sa Police Academy mandatory kasi ang self-defense class, number two defense mo ito pagwala kang baril sa panahon na makaharap mo ang ganitong hostile na kaaway.

Magaling si Lala sa hand-to-hand combat, aaminin ko ito dahil kita ko sa galaw at sa porma niya na talagang dalubhasa ito sa pakikipaglaban, pinatid ko siya sa kaliwa niya na sinalo ito ng kamay niya at gumanti siya na kumonek ang kanang paa niya sa gilid ko kaya napatumba ako sa lupa. Tumalon siya sabay suntok sa akin na agad akong gumulong at bumangon na binigyan ko siya ng round-house kick na kumonek ito sa dibdib niya kaya siya na ngayon ang natumba sa lupa. Nakita kong hindi sinadyang nahawakan niya ang espada ko kaya kinuha niya ito at bumangon siya at tinutok niya ito sa akin pero nagulat nalang ako nung tumigil nalang siya bigla sa pag-abante nung nakita niya ng maayos ang espadang hawak niya.

Napaatras ako at bumilis ang tibok ng puso ko sa kaba “bakit?” naglakas loob akong nagtanong sa kanya dahil kita kong titig-na-titig ito sa espadang hawak niya “saan mo ito nakuha?” tanong niya sa akin. “……Bakit?” tanong ko sa kanya “sabihin mo sa akin saan mo ito nakuha?” tanong niya muli sa akin “sa dating tinitirhan niyo noon, sa isang kweba” sagot ko sa kanya na binagsak niya ang espada sa lupa at tumingin siya sa akin. “Isa lang ang ibig sabihin nito” sabi niya sa akin sabay tingin niya sa pintuan ng dilim “ano?” tanong ko sa kanya na bigla nalang siyang lumuhod at binagsak ang isang palad niya sa lupa na nagulat nalang ako na me bumalot na buhangin sa katawan ko hanggang sa leeg ko.

“AAHHHH” napasigaw ako at pilit kong gumalaw pero sobrang higpit itong nakabalot sa katawan ko nakita kong hinugot niya ang espada at lumapit ito sa akin “paano mo ito nagawa?” tanong ko sa kanya “ang alen?” tanong niya sa akin na lumagpas ito sa akin. Pilit kong lumingon sa likuran ko pero hindi ako makagalaw “ito.. itong ginawa mo sa akin” sabi ko sa kanya na nakita kong tumayo ito sa tabi ko na kinuha pala niya ang pana niya. “Iba kaming mga Bailan” sabi niya na tumayo ito sa harap ko at tinutok sa leeg ko ang espada ko “pwede kitang patayin ngayon dito” sabi niya “pero hindi mo gagawin yun” sabi ko sa kanya.

Nagpupumiglas akong makawala sa buhanging binalot niya sa akin pero hindi ako makagalaw “hindi ka makakawala sa buhangin na yan” sabi ni Lala sa akin na kitang-kita ko ang pag-aalala sa mukha niya dahil nakatingin ito sa direksyon nila ni Julian. “Hindi ko maintindihan” sabi ko sa kanya na lumingon siya sa akin “kung ganito pala kayo ka lakas bakit kayo naubos nung gabing yun?” tanong ko sa kanya na binaba niya ang espadang tinutok niya sa leeg ko at pinakita niya ito sa akin. “Alam mo ba kung ano ang espadang ito?” tanong niya sa akin “oo, isa yan sa espada ng alamat” sagot ko sa kanya “tama ka, pero alam mo ba kung ano ang espada ng alamat?” tanong niya “hindi!” sagot ko na tumingin ito sa espada.

“Ang espada ng alamat sa kwento-kwento ng mga matatandang Bailan ay ang espadang ginamit noon ni Una…. ” “nung tinalo nila ni Lucille si Hilda” pagputol ko sa kanya na tumingin siya sa akin. “Tama ka, pero bago si Hilda nagamit na rin niya ito noon” kwento niya “bago kay Hilda?” takang tanong ko sa kanya. “Ang kahapon ni Una ang pinangangambahan namin noon, akala namin tapos na ito nung nilubog niya ang Isla” kwento niya na bigla nalang siyang napatigil at tinaas ang espada sa ulo ko. “Sa paglabas ng espadang ito isa lang ang ibig sabihin nito” sabi ni Lala sa akin “ano?” tanong ko “.. ang pagbabalik ng anino niya” sabay hampas ng espada na akala ko tatama ito sa ulo ko pero lumagpas lang ito nung maramdaman ko itong dumaan sa kaliwa ko.

Nung binuka ko ang mga mata ko nakita kong nakatingin lang siya sa akin “akala ko ba papatayin mo ako?” tanong ko sa kanya “…I..Isabella…” tawag niya na nakita kong nagbago ang expression sa mukha niya. “Hihilingin ko ang tulong mo” sabi nito bigla sa akin “a… ano?” gulat kong tanong sa kanya “hindi kilala ni Julian.. ang anak ko ang mga Bailan” sabi nito sa akin “ano ang gusto mong gawin ko?” tanong ko sa kanya “gusto kong iparating mo ito sa kanya” sabi niya na bigla niyang nilagay ang kanang kamay niya sa ulo ko. “Iparating mo sa kanya ang totoong pagkatao ng mga Bailan” sabi niya na bigla nalang lumiwanag ang katawan ni Lala at napapikit nalang ako sa sobrang sinag nito.

Napaatras si Julian nung tinulak siya palayo ni Lorenzo na agad namang sumunod ang ama niya para atakihin siya “Julian.. patawad..” sabi ni Reyna Lucia sa kanya na siya nalang mag-isa ang nakakonekta sa kanya. “Haahh..haahh..haahhh.. wa.. walang anuman ito kamahalan” pagod na si Julian dahil sa maraming enerhiyang nilabas niya kanina pati narin ang Reyna ng mga Bampira na si Lucia. Napaluhod ang isang tuhod ni Julian nung sinalo ng espada niya ang dalawang espada ni Lorenzo at natulak siya nito pababa “wala ka na bang lakas, anak?” tanong ni Lorenzo sa kanya na napapikit na ang isang mata ni Julian. “Hahh..hahh…” hinihingal na siya at nararamdaman na ito ni Lorenzo dahil hindi na gaano kalakas ang pagtulak ni Julian sa espada niya.

“Hindi ito maganda para sa’yo anak” sabi ni Lorenzo na napatingin sa kanya si Julian na agad umikot ang ama niya at binigyan siya ng round-house kick na tumama ito sa dibdib niya at napatumba siya sa lupa. “Bumangon ka Julian!” sabi ni Reyna Lucia habang walang magawa ang mga tauhan niya dahil nanghihina narin sila “BUMANGON KA JULIAN!” sigaw ni Reyna Lucia sa kanya kaya gumalaw si Julian at dahan-dahan siyang bumangon. “Hindi ngayon, anak” sabi ni Lorenzo na binato siya ng maliliit na patalim at tumama ito sa magkabilang balikat niya kaya napatumba muli siya sa lupa. “AAAHHHH!!!” napasigaw si Julian sa sakit at nung pilit niyang abutin ang mga patalim kumikirot ang sugat niya kaya napahiga nalang siya at wala siyang magawa dahil dito.

Naglakad na palapit sa kanya si Lorenzo at tumayo ito sa kaliwang side niya at tiningnan siyang nakahiga sa lupa “kung… ” putol ni Lorenzo na tiningnan lang siya ni Julian “kung nabubuhay pa sana kami noon… sigurado akong nalalampasan mo na ang abilidad ko” sabi ni Lorenzo sa kanya. “Pero.. pinili niyong mamatay..” sagot ni Julian na parang nalungkot bigla ang mukha ni Lorenzo, humogot siya ng dalawa pang maliit na patalim at binato niya ito sa magkabilang hita ni Julian na napasigaw ang binata sa sakit. Sinaksak ni Lorenzo ang espada niya sa gilid niya at lumuhod siya “gaya ng sinabi ko kanina, kailangan naming mamatay ng gabing yun” sabi ni Lorenzo “BAKIT?! BAKIT NIYO AKO INIWAN?!” sigaw ni Julian sa kanya na napalingon si Lorenzo sa direksyon ni Lala.

“Dahil nahanap na kami ng anino ni Una” sagot ni Lorenzo na natahimik nalang si Julian at nagulat sa sinabi ng ama niya “..a…anino..ni.. Una?” gulat na tanong ni Julian “oo, hindi kami naubos nung gabing yun dahil sa pinagsamang lakas ng mga Aswang at sundalong kastila” kwento ni Lorenzo. “Naubos kami dahil kasama nila ang aninong matagal na naghahanap kay Una” kwento ni Lorenzo na hiniga ni Julian ang ulo niya sa lupa at tumingin siya sa langit “…. ano ba ang meron sa aninong ito? Bakit niyo ito pilit iniiwasan?” tanong ni Julian. “Hindi ko alam ang boung kwento nila ni Una.. pero ang pagkakaalam ko na naikwento lang din sa akin sa lolo kong si Balin, siya at si Una ay iisa” kwento ni Lorenzo na napatingin sa kanya si Julian.

“Iisa silang dalawa?” tanong ni Julian “oo, hinahanap ng aninong ito si Una para mabawi nito ang itinakas ni Una noon… hindi namin alam kung ano pero ayun sa mga nakakatanda hindi lang espada ng alamat ang dala ni Una” kwento ni Lorenzo. “Ano?” tanong ni Julian na tumayo na si Lorenzo at hinugot niya ang espada niya at tinaas niya ito sa ibabaw ng dibdib ni Julian “ang Aklat ng Dilim” sagot ni Lorenzo. “Patawad anak!” sabi ni Lorenzo na naging isang espada na muli ang espada niya at dalawang kamay na niya ang nakahawak sa hawakan nito “alam kong ikaw ang tinadhanang magdadala sa amin sa liwanag.. pero..” sabi ni Lorenzo na nakita ni Julian ang luha nitong dumaloy sa pisngi niya “patawarin mo ako… amang Una..” sabi ni Lorenzo sabay baba niya ng espada niya at dumaloy ang maraming dugo sa katawan ni Julian nung tumama ito.

Narating na nina Haring Narra at Hen. Romualdo ang pintuan ng dilim na agad pinapwesto ng Hari ang mga tauhan niyang mga Taong Puno para gawin ang pagpigil sa pagbukas ng pinto “ituon niyo ang kapangyarihan niyo sa pinto!” utos ni Haring Narra sa kanila “OPO KAMAHALAN!” sigaw nila. “HAAA MGA ASWANG!” sigaw ng isang Lobo “kamahalan kami ang bahala sa kanila kayo na po ang bahala sa pintuan” sabi ni Hen Romualdo sa kanya. “Sige…” sagot ng Hari na pinagdikit agad nila ang mga palad nila at lumabas ang maraming ugat mula sa lupa na bumalot ito sa pintoan habang umabante naman ang mga Taong Lobo para pigilan ang umaabanteng mga aswang sa pisisyon nila.

Naglaban ang mga Aswang at mga Taong Lobo habang binabalutan ng maraming ugat ng mga Taong Puno ang pintuan ng dilim “HUWAG KAYONG SUMUKO!” sigaw ni Haring Narra sa mga tauhan niya. “Kamahalan!” tawag sa kanya ng isang tauhan niya. “Bakit?” tanong ng Hari “me tao sa ilalim ng pinto!” sagot nito na napatingin ang Hari sa ilalim ng pinto at tama nga siya me taong nakatayo na nakahood sa ilalim ng pinto. “Kalaban ba siya o kaalyado?” tanong ng Hari “kami na po ang bahala kamahalan!” sabi ng isang Lobo at sinugod nila ito para tingnan kung kaalyado ba nila ito o hindi, habang naglalaban ang iba yung tatlo naman ang pumunta sa taong nakatayo sa ilalim ng pinto.

Tumigil sila sampung talampakan lang ang layo sa taong nakahood at tinawag nila ito na hindi sila nito pinansin, nagkatinginan ang tatlong Taong Lobo kaya lumapit ang isa para alamin ito ng biglang sumuntok ang taong nakahood at napatumba sa lupa ang lumapit na Taong Lobo. “Ano ang nangyari?!” gulat na tanong nung isa niyang kasama dahil hindi nila nakitang tumama ang kamao nung taong nakahood sa kasama nila nung natumba ito. “KALABAN ITO!” sabi nung isa kaya umabante silang dalawa ng biglang sumuntok muli ang taong nakahood na napalipad silang dalawa nung tinamaan sila na parang me shockwave mula sa kamao nito at napatumba sila sa tabi nung unang kasamahan nila.

“KAMAHALAN KALABA…” hindi na natuloy nung Taong Lobo ang sinabi niya dahil bigla nalang sumulpot sa ibabaw nila ang taong ito at sumuntok ito dahilan kaya nawasak ang mga katawan nila sa lakas ng shockwave ng suntok niya. “AAAHHHHHHH!” sumigaw ang isang Lobo at umatake ito pagkatapos makita ang sinapit ng mga kasamahan nila “PATAYIN ANG TAONG YAN!” sigaw ng isang Lobo kaya sinugod nila ito ng biglang tumalon paatras ang taong nakahood at sumuntok ito na tinamaan silang dalawa at nawasak ang mga katawan nila sa pressure ng shockwave na pumasok sa katawan nila. Naubos na ng mga Taong Lobo ang mga Aswang kaya inutos ni Hen. Romualdo ang pag-atake sa taong nakahood at sumugod ang mga Taong Lobo papunta sa kanya na tumakbo naman ito papunta sa kanila.

“MAG-INGAT KAYO SA SUNTOK NIYA!” babala ni Hen. Romualdo sa kanila na tumatalon at umiilag sila sa tuwing sumusuntok ang kalaban nila at nung nalapitan ito ng isang Lobo kakagatin na sana niya ng biglang me lumabas na itim na bakal sa lupa na tumuhog ito sa leeg niya. Napatigil silang lahat sa pag-atake nung nakita nila ito “Heneral, tao nga ba siya?” tanong ng tauhan niya na nakita nilang nangisay ang katawan nung kasamahan nilang natuhog ng itim na metal “demonyo!” sabi ni Hen Romualdo. Narinig nilang tumunog ang pintuan ng dilim kaya napatingin silang lahat dito at nakita nilang dahan-dahan itong bumukas “HENERAL!” sigaw ng isa sa tauhan niya “KAMAHALAN!” sigaw ni Hen. Romualdo kay Haring Narra na kita nilang nahihirapan silang isara ang pintuan ng dilim.

“Huwag niyong hayaan bumukas ang pintuang yan!” utos ni Hen. Romualdo sa mga tauhan niya na agad silang kumilos ng biglang tumalon ang taong nakahood at tinas ang kamay nito. Nagulat nalang silang lahat nung lumabas ang malaking itim na metal mula sa lupa at pinutol nito ang mga ugat na tinali ng mga Taong Puno sa pintuan ng dilim. Napaatras silang lahat nung makita nilang nagbagsakan ang mga ugat sa lupa at doon bumukas ang pintuan “KAMAHALAN!” sigaw ng isang Taong Puno “HUWAG NIYONG HAYAANG BUMUKAS ANG PINTO, TULONGAN NIYO AKO!” sigaw ni Haring Narra na pinagdikitm uli nila ang mga kamay nila at lumabas ang maraming malalaking ugat mula sa lupa at binalot nila ito sa pintuan ng dilim.

Tumalon at tumayo ang taong nakahood sa mga ugat at tinaas nito ang dalawang kamay niya at nung binaba niya ito bigla nalang nahati ang mga ugat na binalot ng mga Taong Puno at doon dahan-dahan ng bumukas ang pintuan ng dilim. “MAHAL NA DYOSANG GAIA, TULONGAN MO KAMI!” sigaw ng isang Taong Puno habang tumakbo palayo sa pinto ang mga Taong Lobo at tumayo sila sa grupo ng mga Taong Puno. “Kamahalan, ano ang gagawin natin?” tanong ni Hen. Romualdo kay Haring Narra “maghanda kayo, si Hilda na ang makakalaban natin sa puntong ito” sabi ni Haring Narra na nilabas nila ang mga sandata nila para paghandaan ang paglabas ni Hilda.

Nagulat sila nung makita nila ang malaking itim na kamay sa gilid ng pinto at tinulak nito ang pinto para tuloyan na itong mabukas, nakita nilang lumutang sa harap ng pinto ang taong nakalaban nila at sa likod niya lumabas ang anino ng isang hugis babae mula sa pinto. “HAHAHAHAHAHAHA.. MALIGAYANG PAGBABALIK DYOSA NG DILIM!” narinig nilang sigaw ni Reyna Olivia na nakatayo na ito sa gilid ng pintuan ng dilim. Lumingon kay Olivia ang aninong lumabas sa pinto at sa taong nakalutang sa harapan niya “hmmmm…” lang ang narinig nila galing nito at tumingala ito sa langit at hinigop niya ang itim na ulap.

“Kamahalan!” tawag ni Hen. Romualdo na napatakip sila sa mukha nila dahil umihip mula sa pinto ang malakas na hangin at nung nawala na ito nakita nilang lumutang sa ibabaw ng pintuan ng dilim ang kaluluwa ni Hilda at pumasok ito sa katawan ng taong nakahood. “HUWAAGGG!” sigaw ni Haring Narra dahil ngayon lang niya napansin na ang tao pala yun ay ang katawang hinanda ni Olivia para kay HIlda. “ATAKIHIN ANG TAONG YAN!” sigaw ni Haring Narra sabay abante niya at sumunod sa kanya ang mga tauhan niya pero huli na sila dahil nasa loob na ang kaluluwa ni Hilda na agad itong pinagdikit ang dalawang kamay niya at lumabas ang malalaking itim na metal mula sa lupa at humarang ito sa kanila.

Sinuntok ito ni Haring Narra na nawasak ito kaya nakaabante silang lahat “MAHAL NA DYOSA! SILA ANG GUSTONG PUMIGIL SAYO!” sabi ni Olivia sa kanya na bigla nalang nawala si Hilda at sumulpot ito sa umaabanteng Hari. “HAH!” nagulat si Haring Narra na hindi niya nadepensahan ang sarili niya nung sinuntok siya nito kaya napalipad siya nung tinamaan siya “DEMONYO!” sigaw ni Hen. Romualdo na tumalon ito at hahatawin na sana niya si Hilda gamit ang espada niya ng biglang nawala ito at sumulpot ito sa likuran niya. “HENERAL!” sigaw ng isa sa tauhan niya pero hindi na nakadepensa si Hen. Romualdo nung sinuntok siya ni Hilda at bumaon siya sa lupa.

Umatake ang mga tauhan nina Haring Narra at Hen. Romualdo na pinalibutan nila si Hilda pero bigla nalang silang napatigil nung tinaas nito ang kamay niya at lumabas mula sa lupa ang maraming itim na metal at natuhog silang lahat nito. Lumabas sa hukay si Hen. Romualdo at inatake niya si Hilda na tiningnan lang siya ng itim na Dyosa at bigla siyang napatigil sa ere na hindi niya maigalaw ang katawan niya. “HAH!” nagulat siya sa nangyayari sa kanya na biglang sumulpot si Olivia sa likod ni Hilda at lumuhod pa ito “mahal na Dyosa, natutuwa po ako sa pagbabalik niyo dito sa lupa” sabi ni Olivia sa kanya. “HMP! Ito na pala ang panibagong mundo” sabi ni Hilda na nakita na Hen. Romualdo ang mukha nito na nagulat siya dahil kamukha ito ni Isabella.

Tiningnan ni Hilda ang kamay ni Isabella at kinapa niya ang katawan nito at mukha “gusto ko ang katawang hinanda mo sa akin, Olivia” sabi niya “maraming salamat at nagustohan mo ito, mahal na Dyosa” sabi ni Olivia. “Especial ko talagang pinahanap ang katawan na yan para lang sa iyo, kamahalan” sabi ni Olivia na lumingon si Hilda sa direksyon nina Lorenzo at Julian at lumingon siya sa kaliwa sa direksyon nina Haring Helius at Romolo. Biglang nagulat si Hilda nung tumingin siya sa kanan niya “bakit nandito ang sandatang yan?’ tanong niya kay Olivia “ano pong sandata, mahal na Dyosa?” tanong ni Olivia “hmm.. wala..” sabi ni Hilda na naglakad ito at nilampasan lang niya si Hen. Romualdo na nakasuspende sa ere at tumingin siya kay Haring Narra na ngayon ay nakatayo na sa malayo.

“Ano ang pangalan mo, Puno?” tanong ni Hilda sa kanya “I.. Isabella?” gulat na tanong ni Haring Narra “hmmm.. Isabella pala ang pangalan ng katawang ito… ang tinatanong ko ay sa’yo” sabi ni Hilda sa kanya. “Hahh.. ako si Narra ang Hari ng mga Puno” pakilala niya na nakita niyang tumingin sa paligid si Hilda “parang me kulang ata, nasaan na yung tatlong Hari o Reyna na inatasang mamuno ng mga kapatid ko?” tanong ni Hilda. “Parating na sila, huwag kang mag-alala” sabi ni Haring Narra sa kanya, lumapit si Olivia kay Hilda at lumuhod muli siya “mahal na Dyosa, yung dalawang Hari na si Helius ng Engkanto at Romolo ng Lobo ay naghihingalo na ngayon, siya nalang ang natitira sa kanilang hukbong” balita ni Olivia sa kanya.

“Hmm.. ganun ba? Magaling ang ginawa mo Olivia, maganda sana kung tinira mo sa akin ang dalawa para ako na mismo ang papatay sa kanila” sabi ni Hilda “mahal na Dyosa… yung.. pinangako niyo po sa akin?” tanong ni Olivia. “Hmm.. lumapit ka dito, Olivia at hawakan mo ang kamay ko” sabi ni Hilda sa kanya na natuwa ang Reyna ng mga Aswang na agad itong tumayo at lumapit kay Hilda. “Hawakan mo ang kamay ko para maibigay ko sa’yo ang kapangyarihang hinihiling mo sa akin” sabi ni Hilda sa kanya na agad lumuhod si Olivia at humawak sa kanang kamay ni Hilda. Ngumiti si Hilda sa kanya na kita niyang napangiti din si Olivia nung maramdaman niya ang kapangyarihang pumasok sa katawan niya.

“Haha..hahahahaha nararamdaman ko na ang kapangyarihan mahal na Dyosa” natutuwang sabi ni Olivia na napaluhod si Haring Narra sa sobrang pagod at nanghihina narin ang katawan niya habang nakatingin siya sa dalawa. “HAHAHAHAHA MAKIKITA MO NGAYON NARRA ANG BAGONG KAPA….” bigla nalang napatigil si Olivia nung naramdaman niyang hinigop ni Hilda ang kapangyarihan niya imbes na bigyan siya nito. “Do…Dyosa.. ano….” sabi ni Olivia na hinigpitan ni Hilda ang paghawak sa kamay niya at biglang lumabas mula sa katawan ni Olivia ang itim na aura at pumasok ito sa katawan ni Hilda. “Tingin mo ibibigay ko sa’yo ang kapangyarihan ko? HAHAHAHAHAHA” natatawang sabi ni Hilda sa kanya na pilit inaalis ni Olivia ang kamay niya kay Hilda.

“Maawa ka… AAAAAHHHHHHHH…” napasigaw si Olivia nung maramdaman niyang nanghihina na siya “hindi ba gusto mong maging makapangyarihan Aswang? Sumapi ka sa akin at maging parte sa kapangyarihan ko, Olivia!” sabi ni Hilda sa kanya. “HUWAAGGG.. HUWAAAAGGGGG!” sigaw ni Olivia na nabitawan siya ni Hilda nung sumulpot sa harapan nito si Haring Narra at hinampas siya nito ng espada niya na agad natumba sa lupa si Olivia at gumapang ito palayo. “Istorbo ka, Puno!” sabi ni Hilda na agad lumayo si Haring Narra nung lumabas ang maraming itim na metal mula sa lupa at iniilagan pa niya ang mga ito nung papalayo siya.

Pinagdikit ni Haring Narra ang mga palad niya at lumabas ang maraming kahoy sa lupa malapit lang kay Hilda na agad namang naputol ang mga ito nung lumabas din mula sa lupa ang matatalas na itim na metal ni Hilda. “Helius… Romolo… hahhh… kailangan ko ang tulong niyo..” bulong ni Haring Narra sa sarili niya na umaasa siyang marinig ito ng mga kapwa niya Hari na narinig ata siya ng dalawa dahil biglang nagising si Haring Helius sa hinihigaan niya. “Haring Helius!” gulat na sabi nung Taong Punong gumagamot sa kanya, bumangon si Haring Helius na nanghihina pa ito “kamahalan, huwag po kayong kumilos magpahinga lang po kayo” sabi nung gumamot sa kanya. “Tinatawag.. tinatawag ako ni Narra” sabi niya na pilit niyang tumayo pero natumba siya kaya sinalo siya ng mga gumamot sa kanya.

“Kamahalan, magpahinga lang po kayo hindi niyo na po kailangan pang..” “HINDI!” sigaw ni Haring Helius na tinulak niya ang dalawa palayo sa kanya “kailangan ako ni Narra” sabi ni Haring Helius na agad itong pinasok ang kamay niya sa bulsa niya at nung nahawakan na niya ito bigla nalang siyang nawala. Samantala nagising si Ingkong Romolo at pinatigil niya si Dante “kamahalan?” tanong ni Mariz sa kanya dahil huminto narin sila “kailangan ako ni Narra” sabi niya “Ingkong, kailangan niyo pong magamot” sabi ni Dante sa kanya “hindi… kaya ko na ito” sabi ni Ingkong Romolo na bumaba siya kay Dante at parang nahirapan pa siyang tumayo sa sarili niya.

“Ingkong kailangan niyo pong pumunta sa pagamutan” sabi ni Ramir sa kanya “hindi, unahin niyo si Solomon at Dante.. asikasuhin mo ang syudad na ito” utos niya sa kanila “Ingkong.. hindi ko gusto ang sinasabi niyo” sabi ni Dante sa kanya. “Huwag kang mag-alala Dante, nandito naman ako” sabi bigla ni Haring Helius na lumabas ito mula sa portal “Ha.. Haring Helius” gulat nilang sabi “paano po kayo nakagalaw?” tanong ni Dante sa kanya “sa tulong ng Dyosa namin” sagot niya. “Dalhin niyo na si Solomon para magamot na siya pati narin si Welyen” sabi ni Haring Helius sa tauhan niyang nasa likod ni Raul. “Pero..” “huwag matigas ang ulo Dante!” sabi ni Ingkong sa kanya na natahimik nalang ito “ma.. masusunod po, kamahalan” sagot ni Dante na nagdadalawang isip pa itong umalis.

“Sige na Dante, para magamot na si Solomon at si Welyen” sabi ni Haring Helius na niyuko nila ang mga ulo nila sa dalawa at umalis narin sila “mukhang binugbog ka ng husto ni Marawi, Romolo” sabi ni Haring Helius sa kanya. “Hahaha.. wala ito” natatawang sagot ng Hari ng mga Lobo “narinig mo din ba ang tawag niya?” tanong ni Haring Helius sa kanya na tinulongan niyang tumayo si Ingkong Romolo. “Oo, kaya nga ako nagising” sabi ni Ingkong “ako din, sarap na sana ang tulog ko” sabi ni Haring Helius na napangiti silang dalawa at maya-maya ay naging seryoso narin sila “handa ka na ba?” tanong ni Haring Helius sa kanya “oo” sagot ni Ingkong na humawak na ito sa pangil na binigay ng Dyosa nilang si Luna “tayo na” sabi ni Haring Helius na pumasok sila sa portal at nawala sila.

Napaatras si Haring Narra nung sumuntok si Hilda at tinamaan siya sa shockwave nito, tumalon ang Hari para ilagan ang mga itim na metal na lumalabas sa lupa. “Marami ka papalang enerhiyang maibubuga, Puno” sabi ni Hilda sa kanya “hahh..haahhhh hindi pa ito ang katapusan ko, demonyo!” sagot ni Haring Narra na biglang nagalit si Hilda sa sinabi niya na bigla nalang itong nawala at sumulpot sa harapan niya na agad nagtabon si Haring Narra para depensahan ang sarili niya. Tinamaan siya sa sunod-sunod na suntok ni Hilda at nung nahawakan siya nito binato siya sa lupa at pinagtatadyakan siya na wala siyang nagawa kundi depensahan lang ang sarili niya.

Tumigil si Hilda sa pagtatadyak kay Haring Narra at tinaas nito ang kanang kamay niya na me lumabas na itim na bola ng enerhiya “katapusan mo na, Puno” sabi ni Hilda na bigla nalang nawala si Haring Narra sa kinahihigaan niya kaya binalik nalang ni Hilda ang itim na enerhiyang ibabato sana niya sa kanya. “Ikaw pala si Hilda” dinig niyang boses mula sa malayo na paglingon niya nakita niya si Haring Helius na hawak-hawak na niya si Haring Narra. “Hmp! Ang dalawang Hari na akala ko hindi ko na mapapatay” nakangiting sabi ni Hilda “ang lakas ng loob mong sabihin sa amin yan, demonyo” sabi ni Ingkong sa kanya. “Bakit ang tagal niyong dalawa?” tanong ni Haring Narra sa kanila “patawad Narra ang importante nandito na kami” sabi ni Haring Helius “hmp!” lang si Ingkong Romolo.

“Me kulang parin” sabi ni Hilda “Puno, Engkanto at Lobo.. wala ang Bampirang nilikha ng mabait kong kapatid na si Lucille” sabi ni Hilda “ah.. oonga pala.. hahahaha wala na pala sila” natatawang sabi ni Hilda. “Huwag kang mag-alala Hilda, sapat na kami para sa’yo” sabi ni Haring Helius “hmm… tingin ko isang tulak nalang matutumba na kayo” sabi ni Hilda na nakangiti itong nakatingin sa kanila “hahahaha huwag mong intindihin ang kondisyon namin, demonyo” sabi ni Ingkong Romolo na umayos ng tayo si Haring Narra at tumingin siya sa dalawa.

“Handa na ba kayo?” tanong niya sa dalawa “oo” sabay sagot ng dalawa “kung ganun” sabi ni Haring Narra na kinuha niya ang butong binigay ni Dyosang Gaia pati narin ang dalawa at nilagay nila ito sa dibdib nila “hmm… tingin niyo makakatulong ang mga yan sa inyo?” sabi ni Hilda na nagbago ang mga anyo ng tatlo at naging higanting Lobo muli si Ingkong Romolo, naging higanting Taong Puno si Haring Narra at lumiwanag ang katawan ni Haring Helius na parang totoong enerhiya ang katawan niya. “HAHAHAHAHAHA” natawa lang si Hilda sa nakikita niya nung nagbago ang mga ito sa pagiging higanti naging tao muli sila pero nakikita ni Hilda ang pagbabago sa kanila.

“Ang mga anyo niyo ay mga anyo ng mga unang nilalang na ginawa ng mga kapatid ko” sabi ni Hilda sa kanila na nakatayo na ang tatlo hawak ang mga bagong sandata nila “nararamdaman kong lumalakas ang enerhiya sa katawan ko” sabi ni Haring Helius na ngayon ay pumuti lalo at me mahabang bakal na sandata sa kanang kamay niya. “Ako din” sabi ni Haring Narra na me makapal na armor sa katawan at me tumubong mallit na puno sa likod niya at nung nilingon niya ito nararamdaman niya ang enerhiyang dumadaloy nito papunta sa katawan niya “ahhh.. gusto ko ang nararamdaman kong ito” sabi ni Ingkong Romolo na natawa ang dalawa sa kanya dahil nababalutan siya ng buhok maliban lang sa mukha niya at naging aso ang tenga niya at me buntot pa siya “Hmp! Mas mabuti na ito kesa sa inyong dalawa” sabi ni Ingkong sa kanila.

Nagising nalang ako at naramdaman kong nakahiga na ako sa lupa “hah? ano..” nagulat ako at agad akong bumangon at tumingin sa paligid na nawala na si Lala. Napahawak ako sa ulo ko at parang nagflashback pa sa isipan ko ang pinakita sa akin ni Lala kanina “hah.. ano kaya yun!” gulat kong sabi na agad akong lumingon sa paligid at nakita kong nakasasak sa lupa ang espada ko. “Julian!” sabi ko na agad kong kinuha ang espada at tumkabo papunta sa kanya na nararamdaman kong nanghihina na ang enerhiya niya. “JULIAN!” sigaw ko na napahinto nalang ako nung nakita ko si Lorenzo na nakatayo malapit sa kanya at lalo akong nagulat sa nakita ko “hi.. hindi!” hindi ako makapaniwala sa nakikita ko.

“…I…Inay…” gulat na sabi ni Julian nung nakita niya ang nanay niyang sumulpot nalang bigla sa ibabaw niya at nakita niyang lumusot sa tiyan nito ang espada ng ama niya “La.. Lala..” tawag ni Lorenzo. Ngumiti si Lala kay Julian “..a…anak… ma…maayos ka lang ba?” tanong ni Lala sa kanya na dumaloy ang maraming dugo ni Lala sa tiyan niya “nay… bakit?” tanong ni Julian sa kanya “na.. nangako ako sa’yo noon.. nung nasa tiyan pa kita… na… a..aalagaan kita at.. poprotektahan..” sabi ni Lala na dahan-dahan hinugot ni Lorenzo ang espada niya sa likod ni Lala at napaatras siya sa kanila. “Ang..ang pangako ng.. isang Bailan…ay..hi…hindi… hindi niya.. dapat… biguin..” sabi ni Lala na hinawakan niya sa mukha si Julian “lalong.. lalo na.. ang … pangako ng.. isang…ina…” dagdag niya.

Chapter XXVIII: REASONS!

Naghanda na ang tatlong Hari para umatake “ako sa kanan” sabi ni Ingkong Romolo “ako sa kaliwa” sabi ni Haring Helius “hmm.. alam ko na kung saan ako” sabi ni Haring Narra na nag-ipon silang tatlo ng enerhiya “TAYO NA!” sigaw nilang tatlo at bigla silang nawala. Naging alerto naman si Hilda at napalingon siya sa kaliwa, sa kanan at sa harap niya nung sumulpot ang tatlo malapit sa kanya na napangiti lang ang Dyosa ng Dilim. “AMIN KA NGAYON!” sabay nilang sigaw ng biglang tumalon si Hilda at nakailag ito sa atake nila sabay ikot nito sa ere at tinamaan ang mga mukha nila nung nag-round kick ito at napatapon silang tatlo.

Hindi pa man nakaapak sa lupa ang paa ni Hilda biglang sumulpot sa kanan niya si Ingkong Romolo dala ang sandata niya at hinampas niya si Hilda na sinalo lang ng kamay nito ang sandata niya at binalibag si Ingkong Romolo sa lupa. Lumabas naman sa portal si Haring Helius at me puting bola ng enerhiya ang kanang kamay niya na ihahampas na sana niya ito sa mukha ni Hilda ng biglang umikot ito kaya nailagan niya ang atake ni Haring Helius. Nahawakan siya nito sa balikat at ang kamay niyang me hawak na puting enerhiya at sa lakas ni Hilda nahila niya ito at tumama ang puting enerhiya sa mukha ni Haring Helius at pumutok ito dahilan kaya napatalsik ang dalawang Hari palayo kay Hilda.

Lumabas mula sa lupa sa likod ni Hilda si Haring Narra at tutuhogin niya sana si Hilda ng biglang me lumabas na itim na metal mula sa lupa at dinepensahan siya nito, umatras palayo si Haring Narra at pinagdikit agad niya ang dalawang kamay niya. Lumabas ang maraming puno sa paligid ni Hilda at naglabasan ang maraming matutulis na kahoy mula sa puno at pumunta ito kay Hilda na umikot lang ang Dyosa ng DIlim na nagdulot ito ng malakas na hangin at napalipad niya hindi lang ang puno pati narin ang matutulis na kahoy na tinira ni Haring Narra sa kanya na agad nagtago sa ilalim ng lupa ang Hari para makaiwas sa mga binato ni Hilda sa kanya.

Lumabas mula sa ilalim ng lupa si Haring Narra sa pagitan nina Haring Helius at Ingkong Romolo “mabilis si Hilda, hindi ko mahabol ang galaw niya” sabi ni Ingkong Romolo “ang lakas niya.. haahhh..” sabi ni Haring Helius. “Mapanganib si Hilda, hindi basta-basta siya natatamaan ng atake natin, magaling ang depensa niya” sabi ni Haring Narra na sumang-ayon sa kanya ang dalawa, nakita nilang nakalutang lang si Hilda at nakatingin ito sa kanila. “Tapos na kayo?” tanong ni Hilda sa kanila na nagkatinginan silang tatlo “bukas ako sa ano mang suhistyon niyo” sabi ni Haring Narra sa dalawa “hmmm.. ” lang si Haring Helius.

“Ako meron” sabi ni Ingkong Romolo na napatingin sa kanya ang dalawa “pero delikado ang planong ito” dagdag niya na nagkatinginan si Haring Narra at Helius at tumingin muli sila kay Ingkong Romolo “nakikinig kami” sabi ni Haring Narra sa kanya na napangiti si Ingkong. Pagkatapos niyang sabihin sa dalawa ang plano niya agad naghanda ang dalawa “sigurado ka bang epektibo ito, Romolo?” tanong ni Haring Helius “oo, pulido ito” sagot niya na tumango si Haring Narra at bigla silang nawala sa tabi ni Ingkong Romolo. Na alerto si Hilda na napatingin siya sa kanan at sa kaliwa niya kaya bigla siyang tumalon na nahawakan ni Haring Narra ang paa niya nung lumabas ito sa ilalim ng lupa.

Lumabas naman mula sa portal si Haring Helius sa kaliwa niya at nahawakan nito ang kaliwang paa ni Hilda at hinila nila ito pababa na pilit silang pinapatid ng Dyosa ng Dilim. Pareho silang naglabas ng puting enerhiya sa mga kamay nila at binato nila ito kay Hilda na nagtabon naman nito para depensahan ang sarili niya na agad kumilos si Ingkong Romolo at naging higanting Lobo siya. “HETO NA AKO!!!” sigaw niya habang abala si Hilda sa atake ng dalawa kaya nung nasa ibabaw na niya si Ingkong Romolo at kakagatin na siya nito “HINDI!” sigaw ni Hilda sabay kagat ni Ingkong Romolo sa kanya. “TAGUMPAY BA?!” sigaw na tanong ni Haring Narra kay Haring Helius “HAHAHAHA….AH!” tumawa ng malakas si Haring Helius pero natahimik nalang ito bigla.

“Ah.. ano…ano ang nangyari?” takang tanong ni Ingkong Romolo dahil hindi laman ang nararamdaman niya sa ipin niya kundi “NABABALUTAN NG ITIM NA METAL SI HILDA!” sigaw ni Haring Helius “ROMOLO LUMAYO KA, IKAW DIN HELIUS!” sigaw ni Haring Narra sabay bitaw niya sa paa ni Hilda. Agad itong ginawa ni Haring Helius at pumasok muli siya sa portal niya pero hindi si Ingkong Romolo dahil pinilit niyang isara ang bibig niya na nagbabakasakali siyang makagat niya si Hilda “HAHAHAHAHA” natawa lang si Hilda at nakaramdaman ng matutulis na bagay si Ingkong sa bibig niya kaya agad siyang tumalon palayo kay Hilda at bumagsak nalang siya sa lupa nung tinamaan siya sa gilid sa lumipad na itim na bakal na binato ni Hilda sa kanya.

“ROMOLO!” sigaw ni Haring Narra na sinalo niya si Ingkong nung bumalik na ito sa anyo niya kanina at nung dumapo na sila sa lupa agad sumulpot si Hilda sa harapan nila at sabay silang napalipad nito nung sinuntok sila pareho. Lumabas sa portal si Haring Helius dala ang sandata niya at inatake niya si Hilda na dinepensahan naman ito ng itim na metal kaya hindi makapasok ang ataki ng Hari sa kanya. Tumalon paatras si Haring Helius palayo kay Hilda na hinabol siya ng mga itim na metal kaya nag-ipon siya ng enerhiya at tinira niya ito sa mga nag-aabanteng itim na metal at nawasak ito “HELIUS SA LIKOD MO!” sigaw ni Ingkong na huli na siya dahil natusok ang kanang balikat niya.

“NARRA!” tawag ni Ingkong ng umabante silang dalawa para tulongan si Haring Helius ng biglang me lumabas na malalaking itim na metal sa lupa at bumalot ito sa kanila “AAHH!” napasigaw sila sa sakit nung humigpit ito sa katawan nila. “Hahahahaha..” natawa si Hilda sa nangayari sa tatlo na me lumabas na itim na metal sa kinatatayuan ni Haring Helius at bumalot din ito sa katawan niya at humigpit pa ito kaya napasigaw din siya sa sakit. Narinig ni Hilda si Olivia na gumagapang ito palayo “tsk tsk tsk hindi pa ako tapos sa’yo Olivia” sabi ni Hilda na lumutang ito papunta sa kanya at inapakan niya ito sa likuran para hindi ito makatakas.

“KAMAHALAN!” sigaw ni Hen Romualdo na nakasuspende parin ito sa ere at hindi ito makagalaw “tumahimik ka aso! Huwag kang mag-alala magsasama kayo ng Hari mo sa hukay” sabi ni Hilda sa kanya na tiningnan niya si Olivia. “Ma..maawa ka sa akin…” pagmamakaawa ni Olivia kay Hilda na ngumiti lang ito at tinuon ang kaliwang palad niya at lumabas ang itim na metal mula sa palad niya at nasaksak ito kay Olivia. “AH!…. ma.. maawa ka sa akin.. ma…mahal na Dyosa.. ta..tapat naman ako sa’yo” pagmamakawa ni Olivia sa kanya “hiram ang buhay mo Olivia, pinahiram ko sa inyo ang buhay niyo para matupad ko ang mga plano ko” sabi ni Hilda sa kanya na tinaas din niya ang kanang palad niya at lumabas mula sa lupa ang itim na metal na tumusok ito sa palad niya.

Biglang nakaramdaman ang tatlong hari na hinihigop ang kapangyarihan nila kaya nagpupumiglas sila para makawala sa pagkakagapos ng itim na metal sa katawan nila “HAHAHAHA SABAY-SABAY KONG HIHIGOPIN ANG MGA KAPANGYARIHAN NIYO! HAHAHAHAHA” natatawang sabi ni Hilda. “KAMAHALAN!!!” sigaw ni Hen Romualdo na biglang me lumabas na itim na metal mula sa lupa at tinuhog siya nito sa leeg “ROMUALDO!!!” sigaw ni Ingkong nung nakita niya ito. “Ma.. maawa kaa….” sabi ni Olivia na nawala na ang kulay ng balat niya at natuyo na ito at ang dating itim niyang buhok naging puti ito at nalagas. “Hi… hindi.. ” sabi ni Olivia na tiningnan siya ni Hilda “ano ang sabi mo?” tanong niya “hindi ito.. ang katapusan ko…. ” sabi ni Olivia “tama ka, ilang sandali lang tapos kana” sabi ni Hilda sa kanya.

“Tingin.. mo.. magtatagumpay ka?” tanong ni Olivia sa kanya “bakti hindi? Tingnan mo nga ang nangyayari sa inyo ngayon” sabi ni Hilda “habang… habang nabubuhay ang… liwanag.. hindi.. hindi magtatagumpay ang dilim..” sabi ni Olivia. “Mali ka Olivia, mamamatay ang liwanag at maghahari ang dilim sa mundo” sabi ni Hilda “heh!.. ” lang si Olivia “bakit?” tanong ni Hilda na lumingon si Olivia sa tatlong Hari at lumingon siya sa kanan. “Binibitawan ko na kayo…. binibitawan ko na kayo….” mahinang sabi ni Olivia na bumagsak na sa lupa ang mukha niya “….Bailan….” huling sinabi ni Olivia bago siya naging abo at nawasak ang buong katawan niya. “Hmmm… ” lang si Hilda nung marinig niya ito at tumingin siya sa direksyon na tiningnan ni Olivia “Bailan…” sabi niya.

“I.. inay.. yung… marka sa dibdib niyo” sabi ni Julian kay Lala na napatingin si Lorenzo sa dibdib niya “oonga, nawala na yung marka ni Olivia” sabi ni Lorenzo “ano ang ibig sabihin nito?” tanong ko sa kanila. “Iisa lang ang ibig sabihin nito, wala na si Olivia” sabi ni Lala na hiniga siya ni Julian sa lupa at agad tumayo si Lorenzo at lumapit sa kanila, nagulat si Julian sa paglapit ni Lorenzo na pinigilan siya ni Lala “huwag anak… tama na… wala na ang marka ni Olivia sa amin” paliwanag ni Lala sa kanya. Lumuhod sa kanan ni Lala si Lorenzo habang nasa kaliwa naman si Julian “malaya na kaming makakagalaw, patawarin mo kami anak” sabi ni Lorenzo kay Julian.

Lumapit ako at umupo ako sa tabi ni Julian “inay.” tawag ni Julian na hinawakan niya ang kamay ni Lala “matagal..matagal ko ng gustong mahawakan ka anak.. mahal na mahal kita..” sabi ni Lala sa kanya. “Dadalhin ko po kayo sa pagamutan, me tinayong pagamutan si Haring Narra dito, pwede ka nilang gamutin” sabi ni Julian na hinawakan siya ni Lorenzo sa balikat “anak” sabi nito “hindi pwede” sabi ni Lorenzo sa kanya. “Bakit? Pwede ka nilang gamutin dun nay” sabi ni Julian “hindi pwede anak” sabi ni Lala “bakit nga hindi pwede?!” galit niyang tanong sa kanila “dahil matagal na kaming patay” sabi ni Lorenzo sa kanya na pareho kaming nagulat ni Julian.

Tama nga si Lorenzo matagal na nga silang patay at binuhay lang muli sila ni Olivia para gawin ang pinaplano niya “hindi na buhay ang katawan namin anak, patay na ito” sabi ni Lorenzo sa kanya na naluha lang si Julian dahil wala na siyang magawa para sa nanay niya. “Hahayaan lang ba nating mamatay si Inay?” tanong ni Julian na napayuko lang ang ulo ni Lorenzo “mahal… kong anak.. hayaan mo na akong manahimik” sabi ni Lala kay Julian na naiyak na ito “nay… nanay…” sabi ni Julian na niyakap niya si Lala at umiyak siya sa dibdib nito. “Lorenzo…” tawag ni Lala sa kanya “mahal?” “pinapaubaya ko na sa’yo.. ang lahat” sabi ni Lala sa kanya “hintayin mo ako sa kabilang mundo, mahal ko” sabi ni Lorenzo sa kanya na niyakap ni Lala ng mahigpit si Julian.

“Ohh. anak ko.. mahal kong anak… huwag kang mag-alala.. habang natutulog ka noon.. nakabantay lang ang nanay at tatay mo…” sabi ni Lala na kita kong naluha na si Lorenzo pati narin ako naiyak sa kanila. “Huhuhu..” umiiyak na si Julian “sa pagbalik ko sa kabilang mundo.. hindi na ako malulungkot.. dahil sa wakas.. nayakap na kita.. at alam kong hindi na ako mag-aalala sa’yo dahil.. alam kong.. kasama mo siya.. ” tumingin sa akin si Lala “at alam kong.. hinding-hindi ka niya pabababayaan… hindi ba.. Lucia” sabi ni Lala na napangiti si Reya Lucia sa loob ni Julian. Hinawakan ni Lorenzo ng mahigpit ang kamay ni Lala “hintayin mo ako Lala, sabay tayong uuwi sa Isla ng Kuro” sabi ni Lorenzo sa kanya na ngumiti na si Lala at pumikit na ang mata nito “paalam, anak” sabi niya nung hinalikan niya si Julian at namatay na siya.

Hinayaan lang muna ni Lorenzo si Julian at tumayo siya at kinuha ang espada niya, tumingin siya sa direksyon ng pintuan ng dilim “Isabella” tawag niya sa akin na nagpapahid ako ng luha “po?” tanong ko. “Me ipapakiusap sana ako sa’yo” sabi niya “ano po yun?” tanong ko “hanapin mo ang Aklat ng Dilim” sabi niya sa akin na bumangon na si Julian at inayos niya ang kamay ng nanay niya sa dibdib nito. “Ako po ang bahala dun” sagot ko na kinuha ni Lorenzo ang pana at espada ni Lala sa lupa at nilagay niya tio sa dibdib niya “Julian.. alam kong masakit para sa’yo ang… ” “wala na po yun ama, naiintindihan ko po” pagputol ni Julian sa kanya.

“Nay, maraming salamat sa pagmamahal niyo sa akin” sabi ni Julian at tumayo narin siya at nagkaharap sila ni Lorenzo, pinatong ni Lorenzo ang kanang kamay niya sa balikat ni Julian at pumikit ito. Natahimik silang dalawa ng sandali at nung binuka na niya ang mata niya “salamat sa pag-intindi, Lucia” na biglang naghilom ang lahat ng sugat ni Julian at nagulat ako nung nagsalita siya “walang anuman Lorenzo”. Tumingin si Lorenzo sa pintuan ng dilim pati narin si Julian kaya tumayo narin ako at tumingin doon “Isabella, mag-ingat ka” sabi ni Julian sa akin na humakbang si Lorenzo papunta sa pintuan ng dilim at sabing “tayo na Julian, kailangan nila ang tulong natin” “opo, ama!” sagot ni Julian na niyakap ko siya at siniil ko siya ng halik “mag-ingat din kayo” sabi ko sa kanya nung binitawan ko siya “dalhin mo narin ito” binigay ko sa kanya ang espada ko at sumunod na siya kay Lorenzo.

Tiningnan ko muna si Lala at nag-alay ako ng dasal sa kanya at pagkatapos umalis narin ako “alam ko kung saan hanapin ang Aklat ng Dilim” sabi ko “mag-ingat ka Julian” sabi ko habang nakatingin sa kanila ni Lorenzo na papalayo na sa akin. “Anak…” tawag ni Lorenzo sa kanya “po?” tanong ni Julian “me dapat kang malaman tungkol sa makakalaban natin” sabi ni Lorenzo. “Alam ko na po ama” sabi ni Julian “alam mo na? Paano?” tanong ni Lorenzo “simula nung dumating ako naaamoy ko na siya” sabi ni Julian “hmp, anak nga talaga kita” nakangiting sabi ni Lorenzo “alam kong binalik ni Olivia si Isabella” sabi ni Julian na tiningnan lang siya ni Lorenzo.

“Kasalanan ko ito anak kung bakit nakuha ni Olivia ang katawan ni Isabella” kumpisal ni Lorenzo “bakit mo nasabi yan, ama?” tanong ni Julian habang tumatakbo sila “alam ko yung lugar kung saan ka natulog” saogt niya. Nagulat si Julian nung marinig niya ito “a-alam niyo?” tanong niya “oo” sagot ni Lorenzo na napangiti siya “yun ang palagi naming pinupuntahan ni Lucia kung gusto naming mapag-isa… uhm… alam… hehehe” natawa lang si Lorenzo nung sinabi niya ito. Tiningnan tuloy siya ni Julian “ah hahahaha yun ang lugar kung saan kami mag ano ni…” “HUWAG NIYO NG SABIHIN AMA, SOBRANG NAKAKAILANG YAN!” sigaw ni Julian sa kanya na natawa si Lorenzo

“Pero seryoso ako anak, kami ng nanay mo ang nagpunta para kunin ang katawan ni Isabella” seryosong sabi ni Lorenzo na natahimik lang si Julian “sampung taon na ang nakalipas simula nung nawala ka kaya nung hindi ka mahanap ni Olivia binalik niya kami” kwento ni Lorenzo. “Alam niyang wala na sa palasyo ni Lucia ang Aklat ng Dilim at alam din niyang nasa sa’yo o kay Zoraida ito kaya ka niya pinahanap” kwento niya. “Nagtatago narin si Zoraida dahil hindi lang Aswang ang naghahanap sa kanya kundi mga sundalong Kastila din kaya naging desperado si Olivia” tumingin si Lorenzo kay Julian “kaya niya kami binalik dahil konektado kami sa’yo” dagdag niya.

“Kayo pala ni inay ang sinabi nilang me nangyayaring ritwal sa gubat ng mga Aswang” sabi ni Julian “oo, dalawang daang taon narin kaming nabubuhay kaya alam namin ang lahat ng nangyayari sa paligid mo” kwento ni Lorenzo. “Bakit hindi niyo ako ginising? Bakit hindi niyo kayo gumawa ng hakbang para magkita at magkausap tayo?” tanong ni Julian sa kanya “patawad anak, nakipagkasundo kami ni Olivia noon na huwag ka niyang galawin kapalit ng katawan na hinahanap niya” kwento ni Lorenzo. “Bakit si Isabella? Bakit siya ang pinili ni Olivia?” tanong ni Julian “dahil sa dinadala niya” sagot ni Lorenzo na nagulat si Julian “dahil sa batang nasa sinapupunan ni Isabella” dagdag ni Lorenzo na biglang huminto si Julian.

“A..ano ang kinalaman ng anak namin ni Isabella sa plano niya?” tanong ni Julian kay Lorenzo na huminto narin ito “me dugong Bailan ang batang yun anak at ang batang yun ang sinakripisyo niya para mabuhay muli si Isabella” kwento ni Lorenzo na napakamao ni Julian ang mga kamay niya. “Sinakripisyo ni Olivia ang anak namin ni Isabella?” galit na sabi ni Julian na napalingon siya sa pintuan ng dilim kaya nilapitan siya ni Lorenzo at hinawakan siya sa balikat. “Patawarin mo ako anak” sabi ni Lorenzo na niyuko ni Julian ang ulo niya sa lupa “…. wala na ang anak namin, kasama siya nung namatay si Isabella.. kaya wala na kayong dapat ihingi pa ng tawad sa akin ama” sabi ni Julian sa kanya.

Napangiti si Lorenzo sa kanya “tayo na, marami pa tayong gagawin bago natin harapin si Hilda” sabi ni Lorenzo sa kanya na napatingin si Julian “ano ang gagawin natin?” tanong niya “hindi sapat ang kaalaman natin tungkol sa espada ng alamat, alam ko kung saan tayo makakakuha ng kaalaman tungkol nito” sabi ni Lorenzo. “Yung espada ko pala” sabi bigla ni Julian “tawagin mo anak” sabi ni Lorenzo sa kanya na tinaas niya ang kamay niya at pumikit siya at ilang sandali lang ay lumipad papunta sa kamay niya ang espadang binigay ni Makisig sa kanya. Lumiwanag ang dalawang espada nung magkalapit na ito “tara na, puntahan muna natin ang mga Bailan na binuhay ni Olivia” sabi ni Lorenzo “bakit?” tanong ni Julian.

Unang tumakbo si Lorenzo na sumunod sa kanya si Julian “nangako ako sa kanila na dadalhin ko sila sa Isla ng Kuro” sagot ni Lorenzo “tama, narinig kita kanina nung sinabi mo yan kay nanay” sabi ni Julian. “Lahat ng Bailan na pumanaw anak napupunta sa Isla ng Kuro at ang pinuno nila ang inatasang magdala sa kanila doon” paliwanag ni Lorenzo “sa position nila si Marawi ang dapat magdala sa kanila pero matagal naring patay si Marawi, ang buhay lang na pinuno ng Kuro ang pwedeng magdala sa kanila” dagdag niya. “Paano mo sila dadalhin doon, hindi ba pati ikaw patay narin? Tsaka wala na ang Kuro kaya wala ng pinunong magdadala sa kanila doon” tanong ni Julian sa kanya na tumingin sa kanya si Lorenzo “me paraan anak” sagot niya.

Tumakbo na ako papunta sa pintuan ng dilim sa ibang daanan na tinatahakan nila ni Julian, ngayon ko lang nararamdaman ang sakit at hapdi ng mga sugat ko hindi pa nakatulong ang pagod sa katawan ko. “Shit, umaga na ata ako makakarating dun” sabi ko na napasandal ako sa pader dahil sa pagod at hapdi ng mga sugat ko ng biglang me narinig akong ingay ng sasakyan sa malayo kaya napatayo ako at napatingin sa direksyon na yun. “Shit! Hindi maganda ito, sa sitwasyon ngayon ng syudad at sa kondisyon ko paano ko maipapaliwanag sa kanila ito” sabi ko na magtatago na sana ako para hindi nila ako makita ng biglang “TENYENTE!” narinig kong sigaw mula sa sasakyan.

“Huh?!” nagulat ako “TENYENTE!” narinig ko muli ito at ngayon na bobosesan ko na ang tumatawag sa akin “TENYENTE! NANDITO NA KAMI!” sigaw ni Romero sa akin na nabuhayan ako ng loob nung makita ko ang matabang niyang mukha. “ROMERO!” sigaw ko na paika akong naglakad para salubongin sila, nakita ko ang dalawang sasakyan sa kabilang kanto at huminto ito nung nasa harapan ko na sila. “Tenyente pasensya kung nahuli kami” sabi ni Alan sa akin “wala yun, ang importante nandito na kayo” sabi ko sa kanya “hey there beauti.. uh ano ang nangyari sa’yo?” tanong ni Andres sa akin. “Andres, hindi ako makapaniwalang sasabihin ko sa’yo ito pero natutuwa akong makita ka” nakangiti kong sabi sa kanya na napasimangot siya.

“Bakit?” takang tanong ko sa kanya na inalis nito ang signature shades niya kahit sobrang dilim ngayon ng syudad “ano ka ba, bakit yan parin ang tawag mo sa akin? Hindi ba nag-usap na tayo tungkol dyan?” inis na sabi niya sa akin. “Oonga naman Tenyente” sabi ni Alan sa akin “oo na, ano dala niyo ba ang hinihingi ko, Andre5K?” tanong ko sa kanya na napangiti ito “of course, para sa maganda at seksing Tenyente” sabi nito na tinaas lang ang isang kamay at bumaba ang tauhan niya bitbit ang mahabang maleta. “Libre hindi ba?” sabi ko na napasimangot muli si Andres “haayyy alam mo Issa nakailang libre kana sa akin” sabi niya “Romero sa likod ka, ako dyan” sabi ko na agad lumipat sa likod si Alan at umupo ako sa passenger side.

“Nasaan na ang sila, Tenyente?” tanong ni Alan sa akin “marami ang nawala Alan, yung iba hindi ko na alam kung nasaan” sagot ko “ano ba ang nangyari dito at parang warzone ang buong Quezon City” tanong ni Andres. “Mga Aswang at maligno, Andres” sagot ko na tiningnan niya ako ng masama “Andre5K” sabi ko na napangiti ito “sinabi ko na sa kanila ang tungkol nito Tenyente” sabi ni Alan “teka, nasaan na pala ang dalawang Engkantong kasama niyo?” tanong ko sa kanya. “Nasa kabilang sasakyan, kanina pa sana kami nakarating kung hindi lang hinimatay ang dalawa” sabi ni Alan “sila din pala” sabi ko “bakit? Ano ba ang nangyari sa kanila, Tenyente?” tanong ni Alan.

“Nakikita niyo yang malaking pintuan?” tanong ko sa kanila “oo” sagot ni Andres “hinihigop ng pintuan na yan ang kapangyarihan nila kaya sila ngayon nanghihina” paliwanag ko sa kanila “kaya pala bigla nalang bumagsak yung dalawa nung malapit na kami dito” sabi ni Alan. “Tapos dyan tayo pupunta?” tanong ni Andres “oo, kailangan nating mahanap ang Aklat ng Dilim, ito lang ang paraan para bumalik ang liwanag sa buong syudad” paliwanag ko sa kanila “kung ganun” sabini Andres na kinuha niya ang walkie-talkie niya “boys! Party time!” sabi niya sa linya na narinig naming naghiyawan ang mga tauhan niya. Tumayo si Alan sa likod at inalis ang telang nakatabon sa 50 caliber machine gun na nakalagay sa ibabaw ng humvee.

“Hindi na ako magtatanong kung saan mo nakuha yan” sabi ko kay Andres “hehehe well, you know me Issa magaling ang mga connections ko” nakangiting sabi niya sa akin “ang ganda nito, ngayon lang ako makakagamit nito” sabi ni Alan na kita kong natuwa pa siya. Sa totoo lang matagal ko ng kilala si Andres, partner ng papa ko noon ang papa niya sa gun smuggling business kaya hindi na ako magtataka kung me ganitong gamit si Andres. Noong naghiwalay na ang papa ko sa papa niya nag solo na ang papa niyang humawak sa lahat ng shipments at clients nila noon kaya kung me makita akong mga bagong armas sa kalye o sa mga taong mahuli namin alam ko na agad kung sino at kanino galing ito.

Kababata ko si Andres kaya matagal ang pinagsamahan namin, aaminin ko naging maruming pulis ako pero isang beses lang nung pinatakas ko ang lokong ito noong ni raid namin ang warehouse niya. “Dahan-dahan lang sa paggamit niyan, Issa” paalala niya sa akin sa armas na binigay niya “bakit?” tanong ko “hindi ko pa na test yan kaya hindi ko alam kung ano ang resulta niyan” sabi niya “hmp! Kilala mo ako Andres” sabi ko sa kanya na “ANDRE5K!” sigaw niya na tinapik ko siya sa pisngi at natawa ako “TENYENTE!” sigaw ni Alan “ayan na sila” sabi ko kay Andres “shit! Lahat ng klasing tao nakita ko na pero ibang level ito, Issa” sabi niya sa akin na umayos ako ng upo at tinutok ang semi-automatic na armas na binigay niya “ngayon nakita mo na lahat!” sabi ko sa kanya.

“FIRE!” sigaw ko na kinalabit ni Alan ang gatilyo ng 50 caliber machine gun at nag-iingay na ito pati narin sa kabilang humvee “sa kanan mo Issa” sabi ni Andres kaya binaril ko ang mga malignong papalapit sa amin. Habang si Alan naman at ang tauhan ni Andres ang tumitira sa mga Aswang na nasa harapan namin at pati mga manananggal na lumilipad papunta sa amin “sa likod!” sabi ng isang tauhan ni Andres na binaril din nila ang mga tumatakbong maligno sa likuran namin. “WOOOOOOOOO!!!!” sumigaw si Alan habang natutuwa siyang pinagbabaril ang mga Aswang sa daan “Alan MAG RELOAD KA!” sigaw ni Andres na agad nag reload si Alan at nag-iingay na muli ang armas niya.

Dinaanan nina Lorenzo at Julian anga mga Bailan na binuhay ni Olivia at isa-isang sinaksak ni Lorenzo ang mga puso nila na nabuhay ito sandali lang para magpasalamat kay Lorenzo bago pumasok ang kaluluwa nila sa espada niya. “Bakit mo ginagawa ito, ama?” tanong ni Julian “responsibilidad ko bilang pinuno ang madala ang kaluluwa nila sa Isla, ang huling distinasyon ng mga Bailan” paliwanag ni Lorenzo. “Kaya pala sinabi mo kay nanay kanina na hintayin mo siya” sabi ni Julian “oo, dahil sabay kaming lahat na pupunta doon” sabi ni Lorenzo na lumingon siya sa direksyon ni Marawi “tara anak isa nalang” sabi ni Lorenzo na nagsimula na ulit silang tumakbo.

“Paano niyo napanatiling sekreto ang museleyong tinulogan ko?” tanong ni Julian sa kanya “ang nanay mo, siya ang nagbabantay sa’yo habang ako ang gumagawa sa mga inuutos ni Olivia sa amin” sagot ni Lorenzo. “Mabuting bantay ang nanay mo anak” nakangiting sabi ni Lorenzo “bakit?” tanong niya “walang Aswang ang nakakalapit sa islang yun dahil malayo pa ito patagong pinapana ito ng nanay mo, lalo na yung sumusunod sa amin” kwento ni Lorenzo. “Buti hindi nalaman ni Olivia ito” sabi ni Julian “nung una hindi pero kalaunan nalaman din niya dahil kay Enrico na patago din palang sumusunod sa amin, sumisipsip kasi siya kay Olivia para makakuha ng mga ginto” kwento ni Lorenzo.

“Pero hindi sila makakalapit dahil sa nanay mo, hindi ko naging asawa si Lala dahil sa kagandahan niya anak” sabi ni Lorenzo “alam ko yun ama, pinakita ng espada niyo ang nangyari sa inyo noon” sabi ni Julian. Na tumigil sila sa tabi ni Marawi “pinakita ng espada ko ang nangyari noon?” gulat na tanong ni Lorenzo sa kanya “oo, pati narin ang ritwal kung saan kinasal kayo ni nanay at yung paligsahan sa pagpili ng maging asawa niyo at nung gabing…” pagputol ni Julian. “…. pagsunog ni Lucia sa akin” dugtong ni Lorenzo na tumango si Julian “hmmm” lang si Lorenzo at niluhod niya ang kanang tuhod niya sa lupa at sinaksak niya sa puso si Marawi na agad itong nagising.

“HA! HAH.. oh.. ikaw pala” sabi nito na napatingin din ito kay Julian “Marawi, iuuwi na kita sa isla” sabi ni Lorenzo sa kanya “hehehe.. pasensya na Lorenzo kung nahati ang katawan ko” sabi ni Marawi. “Wala yun, hindi naman importante kung buo ka o hindi” sabi ni Lorenzo na lumuhod din si Julian sa tabi niya “oi! Itong anak mo, magaling bang lumaban?” tanong ni Marawi na tumingin si Lorenzo kay Julian “intindihin mo na hindi siya lumaki sa Kuro” sabi ni Lorenzo “HAH! Hindi magaling, buti nalang hindi ako ang humarap sa’yo kung hindi matagal ka ng patay” sabi ni Marawi kay Julian na napasimangot ito.

“Sinabi ko kay Romolo, Lorenzo” sabi ni Marawi sa kanya “mabuti, ngayong alam na nila” sabi ni Lorenzo “hindi ko alam kung maniniwala siya sa akin” sabi ni Marawi “tama na siguro yun, nandito naman si Julian” sabi ni Lorenzo. “Hah! Ang batang Bailan na hindi lumaki sa Kuro, hoy! Alam mo ba kung paano gamitin ang espadang yan?” tanong ni Marawi kay Julian na tiningnan siya nito “yun nga ang itatanong namin sa’yo Marawi” sabi ni Lorenzo “hmp! Sabi ko na nga ba! Sinabi ko dun sa babae na ibigay sa akin ang espada pero hindi siya nakinig” dismayadong sabi ni Marawi “paano ba mabuo ang espada ng alamat?” tanong ni Lorenzo.

“Pinuno!” sabi ni Marawi “ano?” tanong ni Julian “isang pinuno ng Kuro lang ang pwedeng magbuo nito” sabi ni Marawi “kung ganun pwede mo palang buohin ang espada ng alamat, ama?” tanong ni Julian. “Hahahaha hindi pwede!” natawang sabi ni Marawi “bakit? Pwede ka din hindi ba dahil dati ka ding pinuno ng Kuro” sabi ni Julian “hahahaha” natawa lang si Marawi “haayy tama nga si Makisig nung sinabing makulit ka” sabi ni Julian na natahimik si Marawi. “Paano mo nalaman ang pangalang yan?” tanong agad ni Marawi sa kanya na nagtaka si Julian “kasama ko siya sa Isla nung nag-ensayo ako, bakit?” tanong niya.

“Seryoso ba ang anak mo, Lorenzo?” tanong ni Marawi “saang Isla ka nagpunta anak?” tanong ni Lorenzo “hindi niyo alam? Yung Isla kung saan nakaipon ang lahat ng mga espada ng mga dating pinuno ng Kuro, nandun nga si Makisig na taga bantay doon” kwento ni Julian. “Anak.. na.. nakapunta kana sa Islang yun?” gulat na tanong ni Lorenzo “oo” sagot ni Julian na nagkatinginan si Lorenzo at si Marawi. “Bakit? Paliwanag sa akin ni Makisig na yun ang Isla ng Kuro na lumubog noon” kwento ni Julian na napahiga ang ulo ni Marawi sa lupa habang napaupo naman si Lorenzo “bakit? Ano ba ang Islang yun? Hindi ba yun ang Isla ng Kuro?” tanong ni Julian sa kanila.

“Marawi” sabi ni Lorenzo na tumingin sa kanya si Marawi at tumingin siya kay Julian “hmmm hindi lang iisa ang Isla natin kundi dalawa ito, ang Islang tinitirhan ng mga Bailan at ang pangalawa ay ang Isla ng mga espada” kwento ni Marawi. “Ayun sa kwento noong nasa Isla pa ako ang Isla kung saan nakalagay ang lahat ng espada ng mga dating pinuno ay ang Isla kung saan nakalibing si Una” kwento ni Marawi. “Isa lang ang alam kong nakapunta doon yun ang dati kong guro na si Makisig, kung nakilala mo si Makisig at napuntahan mo ang Islang ito ibig sabihin nito” sabi ni Marawi na tumingin siya ni Lorenzo na tumingin ito kay Julian “tama ang propesiya anak na ikaw nga ang reenkarnasyon ni Una” sabi ni Lorenzo sa kanya.

“Hahaha..” natawa si Marawi “bakit ka natawa?” tanong ni Julian sa kanya “hahaha natatawa lang ako dahil imbes na magalit ako kay Olivia dahil sa ginawa niyang pagbuhay sa amin at binaba niya ang kakayahan ng mga tauhan ko, magpapasalamat pa ako sa kanya dahil sa ginawa niya dahil nakilala at nakakasalimuha ko ngayon ang pangawalang Una” sabi niya kay Julian. “Marawi” sabi ni Lorenzo “alam ko, alam ko… nakahanda narin ako” tumigin siya kay Julian “tandaan mo bata, magiging buo ang espadang yan kung matatanggap mo na kung sino ka” sabi ni Marawi sa kanya “alam kong hindi mo parin matanggap na isa kang Bailan.. pero.. BAILAN KA!” sabi ni Marawi sa kanya.

“Marawi!” sabi ni Lorenzo “haayyy alam ko, tandaan mo kailangan ng buhay na pinuno para mabuo ang espadang yan” sabi ni Marawi na ngumiti ito kay Julian at pinikit ang mga mata niya “uuwi na ako sa wakas” sabi niya at hinigop na ng espada ni Lorenzo ang kaluluwa niya at namatay na muli siya. “Saan ako hahanap ng buhay na pinuno ng mga Bailan kung ako nalang ang natitirang Bailan sa mundong ito?” tanong ni Julian kay Lorenzo na nakatingin lang ito kay Marawi. “Tayo na anak” sabi ni Lorenzo “ama, hindi mo ba pwedeng buohin ang espadang ito?” tanong ni Julian sa kanya “anak, dalawang daang taon na akong patay… mag-iisip ako ng paraan para mabuo natin ang espada ng alamat pero sa ngayon harapin muna natin ang dilim na dala ni Hilda” sabi ni Lorenzo kay Julian na nauna itong tumakbo at sumunod sa kanya si Julian.

Malapit na kami sa pintuan ng dilim ng biglang sumulpot mula sa ilalim ng lupa ang malaking Aswang na humarang ito sa amin “ANDRES!’ sigaw ko sa kanya na agad niyang niliko pakanan ang humvee kaya nakailag kami. Muntik pa kaming mabangga sa pader mabuti nalang naapakan agad ni Andres ang brake “ok lang ba kayo?” tanong niya sa amin “ok lang ako, Alan?” “ok lang ako Tenyente” sagot niya at naririnig namin ang 50 caliber sa kabilang humvee at ang sigaw ng higating Aswang. Inatras ni Andres ang humvee at dumaan kami sa kabilang kalye para maikutan namin ito at nung nasa likod na kami ng Aswang “Issa me gamit ako sa likod” sabi niya.

Samantala tumulong si Zoraida sa paggamot sa mga nasugatan habang binabantayan niya si Jasmine na ngayon ay nakahiga sa katabing kama dahil nanghihina din ito “Zoraida, kami na ang bahala dito” sabi ni Rosas sa kanya. “Hindi, kailangan ko ding tumulong” sabi niya “hindi, kailangan mo ay magpahinga maraming sugat ang tinamo mo at marami ka naring enerhiyang nawala kaya kailangan mo ng magpahinga” sabi ni Gumamela. “Hindi, ok lang ako kaya ko pa ito” sagot ni Zoraida na ginamot niya ang isang sundalo ng Lobo “Zoraida” sabi ni Rosas na pinigilan siya nito “kung hindi mo ipahinga ang katawan mo madadagdagan lang ang pasyente namin dito” sabi niya na napatigil si Zoraida.

“Samahan mo nalang si Jasmine, mas kailanganin ka niya ngayon kesa dito” sabi ni Gumamela sa kanya “Jasmine” sabi ni Zoraida “halika na Zoraida” yaya ni Sampaguita sa kanya na tumigil sa paggagamot si Zoraida at dinala siya ni Sampaguita sa tabi ni Jasmine. “Magpahinga ka dito” sabi niya na pinaupo siya sa tabi ni Jasmine “TULONG! KAILANGAN NAMIN NG TULONG!” narinig nlang sigaw sa labas “dyan kalang kami na ang bahala dito” sabi ni Sampaguita sa kanya na lumabas ang ibang manggamot na Taong Puno at nagulat nalang si Zoraida nung makita niya kung sino. “So-Solomon!” sabi niya nung pinasok nila sa loob ng tent si Solomon at hiniga tatlong kama lang mula kay Jasmine.

“Me balita ba kayo kay Isabella o kay Julian?” tanong ni Zoraida kay Ramir “pasensya Zoraida wala kaming balita” sagot nito “ano na kaya ang nangyayari sa kanila?” tanong ni Zoraida “sigurado akong ligtas sila, Zoraida” sabi ni Ramir sa kanya. “Sana nga, sana nga” sabi niya “nay..” nagising na si Jasmine “anak, ano na ang pakiramdam mo?” tanong ni Zoraida sa kanya “nahihilo pa ako pero hindi na kagaya kanina, nasaan ang lolo ko?” tanong ni Jasmine “lumabas, tutulongan niya si Narra at Romolo anak” sagot ni Zoraida “sana ok lang ang lolo ko” sabi ni Jasmine “anak huwag kang mag-alala kung magkasama ang tatlong yun tiyak akong ligtas siya” nakangiting sabi ni Zoraida kay Jasmine na napapikit ito at ngumiti.

Balik sa tatlo, nararamdaman na nilang nanghihina na sila dahil hinigop ni Hilda ang kapangyarihan nila “AAAHHH KAILANGAN… AAHHHH. KAILANGAN NATING MAKAWALA!” sigaw ni Haring Helius sa dalawa. “MAG.. MAG-IPON KAYO NG ENERHIYA AT HAAAAA…” napasigaw si Haring Narra nung tumusok sa gilid niya ang itim ne metal at sinipsip nito ang lakas niya “NARRA!” sigaw ni Ingkong Romolo na dahan-dahan naring bumabalik ang dati nilang anyo. “HAHAHAHA hindi kayo makakatakas sa kapangyarihan ko” sabi ni Hilda sa kanila “kailangan nating makawala kundi baka matulad tayo kay Olivia” sabi ni Haring Narra na biglang lumiwanag ang maliit na puno sa likuran niya at natulak niya ng konte ang itim na metal na nakabalot sa kanya.

Ganun din ang ginawa ng dalawa “hahahaha kahit ano pa ang gagawin niyo hindi kayo makawala, tanggapin niyo nalang ang kapalaran niyo at maging parte ng kapangyarihan ko” sabi ni Hilda sa kanila. “Helius…. magbukas ka ng portal” sabi ni Haring Narra sa kanya “sinubukan ko na pero ayaw gumana ng kapangyarihan ko” sagot niya kay Haring Narra “Romolo…” tawag ni Haring Narra “AWOOOOOOO!!” umalolong si Ingkong na lumiwanag ang katawan niya at biglang lumaki ito at dahan-dahan siyang naging higanting Lobo “hmmm…” tinaas ni Hilda ang kanang kamay niya at lumabas ang maraming matutulis na itim na metal sa lupa “ROMOLO!” sigaw ng dalawang Hari dahil kita nilang tutuhogin nito si Ingkong Romolo.

Walang nagawa ang Hari ng Lobo kundi tingnan lang ang mga naglalapitang matutulis na itim na metal na papunta sa kanya “ROMOLO!!!” sigaw ng dalawang Hari nung ilang talampakan nalang ang lapit nito kay Ingkong Romolo. “PAALAM ASO!!!” sigaw ni Hilda ng naputol nalang bigla ang mga itim na metal na papunta kay Ingkong Romolo at biglang nawasak ang mga itim na metal na bumabalot sa tatlong Hari. “Hah! Ano’ng?” gulat na sabi ni Hilda na bigla siyang tumalon paatras palayo sa kanila at nakiramdam sa paligid kung sino ang gumawa nito, tumingin si Hilda sa kanan, sa kaliwa pati narin sa likod niya pero wala siyang makita.

“Nasaan..” sabi ni Hilda nung napatigil siya nung nakita niya ang dalawang maruruming talampakan malapit sa mukha niya at napaatras siya palayo nung tinamaan siya nito na agad siyang tumayo at inalis ang dumi sa mukha niya. Nung natapos na siya nakita niya ang dalawang taong nakatayo malayo sa kanya at namumukhaan niya agad ang isa “i… ikaw..” sabi ni Hilda na nagulat pa siya nung makita niya si Julian. “Ta..tama ba itong nakikita ko, Narra, Romolo?” tanong ni Haring Helius “oh… oo tama ka Helius” sagot ni Haring Narra na nakita nilang nakatayo si Julian at si Lorenzo, lumingon si Lorenzo sa tatlong Hari “patawad kung nahuli kami, patawad narin Narra sa muntik kong pagpatay sa’yo” sabi ni Lorenzo sa kanya.

Nakatitig lang si Julian kay Hilda na nagulat ang Dyosa dahil kusang gumalaw ang kanang kamay niya na parang inaabot si Julian “Isabella…” tawag ni Julian na nagpahid bigla ng luha si Hilda sa pisngi niya. “Tama, ang katawang ito ang dating mo kasintahan” sabi ni Hilda na binaba niya ang kanang kamay niya na tinaas ni Julian ang espada niya at tinutok ito kay Hilda “ang… espada ng alamat.. hindi.. katulad ng espada noon ni Una.” sabi ni Hilda. “Tama ka, ito ang espada na ginamit noon ng kapatid mo at ni Una” sabi ni Julian “grrrr… tingin niyo matatalo mo ako sa espadang yan?” sabi ni Hilda na kinuha ni Julian ang isa pang espada sa likod niya at tinutok niya ito pareho kay Hilda “tingnan natin” sabi niya.

Hinawakan siya ni Lorenzo sa balikat “teka muna anak” sabi niya na napatingin sa kanya si Julian “bakit ama?” tanong niya na nginitian siya ni Lorenzo at lumingon ito sa tatlong Hari “makakagalaw pa ba kayo?” tanong niya sa tatlo. Tumayo na sila “Lorenzo” sabi ni Haring Narra “mga kaibigan, magphinga na kayong tatlo kami na ang bahala dito” sabi ni Lorenzo sa kanila na hinugot niya ang espada niya. “Hilda! Magbabayad ka sa ginawa mong paggamit sa katawan ni Isabella” sabi ni Julian sa kanya “ito ba?” tanong ni Hilda na hinimas niya ang tyan pataas sa suso at sa leeg ng katawan ni Isabella at malandi pa itong tumingin sa kanya “ito ba, hahahahaha” natawa pa ito.

“Ama” tawag ni Julian “alam ko anak, kumalma ka huwag mong hayaang mapasok niya ang isipan mo” sabi ni Lorenzo sa kanya “opo” sagot ni Julian “tandaan mo anak, huwag kang atake lang ng atake nakikita ko kanina na kulang ka talaga sa ensayo” sabi ni Lorenzo sa kanya napasimangot si Julian. “Hmp! Ngayon tuturoan kita kung paano talaga lumaban ang isang Bailan” sabi ni Lorenzo “ikaw sa kaliwa ako sa kanan” dagdga niya “sige ama” sagot ni Julian. “Hehehehe” natawa si Hilda na lumabas ang maraming itim na aura sa buong katawan niya na naghahanda narin ito sa pag-atake nilang dalawa. “Unang hakbang anak” sabi ni Lorenzo nung naglakad na sila papunta kay Hilda “ano po?” tanong ni Julian “alamin mo muna kung gaano ka lakas ang kalaban mo” nakangiting sabi ni Lorenzo sabay takbo nilang dalawa papunta kay Hilda.

Chapter XXIX: RAGE!

Hindi sila hinintay ni Hilda dahil lumipad ito papunta sa kanila sabay tutok ng dalawang palad sa mag-ama at lumabas mula nito ang itim na enerhiya papunta sa dalawa na agad naman nilang iniligan. Sabay humugot ng maliliit na patalim ang dalawa at binato nila si Hilda na dinepensahan naman siya ng itim na metal mula sa lupa, napansin ito ni Lorenzo kaya tinawag niya si Julian “anak” “alam ko ama” sagot ni Julian. Pareho silang pumurma at sabay silang bumuga ng apoy papunta kay Hilda na napahinto ito at mabilis na lumabas ang makapal na itim na metal mula sa lupa “HAHAHAHAHA” tumawa lang ito pero bigla itong natahimik nung sumulpot sa magkabilang gilid niya ang mag-ama.

“Incendiu uimitoare (blazing fire)” sabay sigaw ng dalawa na nanlaki nalang ang mga mata ni Hilda at napatabon sa sarili nya nung bumalot sa kanya ang mainit na apoy mula sa dalawa, tumigil sa pagbuga ang dalawa at pareho silang umatras palayo kay Hilda. “HAAAAA!!!” sumigaw si Hilda at hinampas niya ang dalawang kamay niya na agad nawala ang apoy na nakabalot sa kanya at tinuon niya ang mga palad niya sa dalawa. Nakita nilang me namuong itim na bola ng enerhiya sa mga palad nito kaya sinaksak nila pareho ang mga espada nila sa lupa at tinuon din nila ang mga palad nila kay Hilda na napalingon ang huli sa kanila at nagtaka ito.

“ITO ANG SA INYO!!!” sigaw ni Hilda sabay tira niya ng kasing laki ng dump truck na itim na enerhiya sa mag-ama na lalo lang siyang nagtaka dahil imbes umilag nakatayo lang ang dalawa at hinintay ang tinira niya sa kanila. “NGAYON NA ANAK!” sigaw ni Lorenzo na sabay silang nawala sa kinatatayuan nila at dumaan lang ang itim na bolang tinira ni Hilda at sumulpot ang dalawa sa mismong tabi ng Dyosa ng Dilim at sabay nila itong sinaksak. “AGH..” nalang si Hilda nung naramdaman niya ang tatlong espadang bumaon sa katawan niya “amin ka ngayon, Hilda” sabi ni Lorenzo sa kanya na nilingon siya ni Hilda.

“A.. akala ko me gagawin kayo kanina..” sabi ni Hilda sa kanya “dibersyon lang yun, taktika namin” sabi ni Lorenzo na binaon pa niya ang espada niya sa gilid ng tyan ni Hilda “ama, kailangan natin siyang ipasok muli sa loob ng pintuan” sabi ni Julian. “Ibabalik niyo ako sa loob?” tanong ni Hilda sa kanila na nakatingin ang dalawa sa kanya “HAHAHAHAHAHAHA” tumawa ito sabay hawak sa mga espada nila “HUH!” nagulat sila pareho sa ginawa ni Hilda. “Hndii niyo ba naisip na taktika ko din ito!” sabi ni Hilda sa kanila na pilit nilang hinugot ang espada nila pero hindi nila ito mahugot “Julian lumayo ka na!” sabi ni Lorenzo sa kanya “hindi ama!” sagot ni Julian.

“Ako naman!” sabi ni Hilda na nakita nila parehong sumulpot ang malaking bola ng enerhiya sa likuran nila at nung pinagdikit ni HIlda ang dalawang palad niya tumama ito sa mag-ama dahilan kaya nabitawan nila ang espada nila. “HAAAAAAA!!!” pareho silang napasigaw at tinaas pa ni Hilda ang mga kamay niya na umangat ang itim na bola at nung binaba ni Hilda ang kamay niya sabay ding bumagsak ng malakas ang itim na bola kung saan nasa loob ang mag-ama. Nag stretch lang si Hilda at nahugot ang espada na nakasaksak sa katawan niya “ang espada ng alamat” sabi ni Hilda nung nahawakan na niya ito habang hinayaan lang niya mahulog sa lupa ang espada ni Lorenzo.

Nakita niyang nakahiga sa lupa ang mag-ama at namimilipit ito sa sakit, lumutang si Hilda papunta kay Julian at tinuon nito ang dulo ng espada sa binata “alam mo bang si Una ang may-ari ng espadang ito” sabi ni Hilda. “HAAAA….” napasigaw si Julian dahil sa kuryenteng dumaloy sa buong katawan niya epekto sa tinirang itim na bola ng enerhiya ni Hilda “HAHAHAHAHA akala ko ba lalaban kayo bilang Bailan? HAHAHAHA” natatawang sabi ni Hilda na bigla nalang siyang umilag nung dumaan sa gilid ng mukha niya ang dalawang maliit na patalim. “Iba ka.. Lorenzo” sabi ni Hilda nung nilingon niya si Lorenzo at nakita niyang nakatayo na ito at tinuon ang kamay nito sa espada niya na bigla itong lumipad papunta sa kanya. “Oo, totoo ang sinabi ko Hilda” sabi ni Lorenzo na biglang umatras si Hilda dahil sa tatlong patalim na binato ni Julian sa kanya.

“HEH! Pati rin pala ikaw” sabi niya na bigla nalang naalis sa kamay niya ang espada ng alamat nung tinawag ito ni Julian “walang silbi ang espadang yan kung hindi mo yan mabuo” sabi ni Hilda sa kanya. Umatras si Julian palayo kay Hilda pareho ng distansya ni Lorenzo at pumorma siya “hmm.. tingnan natin kung hanggang saan ang lakas niyo” sabi ni Hilda na yumuko ito at nilagay ang kanang palad sa lupa. Narinig ni Lorenzo ang sinabi ni Hilda at doon nakapag-isip siya sa dapat niyang gawin, tumingin siya kay Julian at sa sitwasyon nilang dalawa kaya nakapagdesisyon na siya sa dapat niyang gawin.

“NARRA!” tawag niya sa kaibigan niya “LORENZO?” sigaw nito “me hihingin akong pabor sa inyo” sabi niya na tumayo si Haring Narra “kahit ano!” sagot nito “bigyan mo kami ng oras ni Julian” sabi ni Lorenzo. “Handa na ba kayo?” tanong ni Haring Narra sa dalawa na tumango si Haring Helius at tumayo narin si Ingkong Romolo “ano ang gusto mong gawin namin?” tanong ni Ingkong Romolo kay Lorenzo na nagulat nalang bigla si Lorenzo sa nakita niya sa likod ni Hilda. “JULIAN!” tawag niya sa anak niya “PO AMA?” tanong ni Julian “LUMAYO KA!” sigaw niya na napatingin sa kanya si Julian na nakita niya ang mukha ng ama niya kaya napatingin siya sa tinitingnan nito “HAH! NAIINTINDIHAN KO!” sigaw ni Julian kaya umatras siya palayo kay Hilda.

“Narra! Sasabihin ko sa inyo kung kelan!” sabi ni Lorenzo na naghanda ang tatlo at nag-ipon sila ng lakas para mamaya “Julian!” tawag ni Lorenzo “opo ama!” sagot niya sabay abante nilang dalawa at nakita nilang me lumabas na mga itim na nilalang sa paligid ni Hilda. “Tingnan natin kung matalo niyo ang dilim ko” nakangiting sabi ni Hilda sabay taas ng mag-ama ng espada nila at inatake sila ng mga itim na nilalang. Nahiwa at napatay nilang dalawa ang mga nilalang na nilabas ni Hilda mula sa lupa kaya umatras ito palayo sa kanila na binato nila ito ng maliliit na patalim at lumabas mula sa lupa ang itim ne metal para depensahan siya.

“Nakita mo ba yun?” tanong ni Lorenzo kay Julian nung magkatabi na silang nakatayo malayo lang kay Hilda “oo ama, nakikita ko ang tinutukoy mo” sabi ni Julian “anak, naalala mo ba ang ginawa namin kanina ng nanay mo?” tanong ni Lorenzo na napaisip sandali si Julian “oo” sagot niya. “Nasa likod mo lang ako” sabi ni Lorenzo na umatake silang dalawa at unang tumakbo si Julian papunta kay Hilda at nasa likod si Lorenzo “HAHAHAHA” tumawa si Hilda sabay tutok ng dalawang palad niya sa kanila at tumira siya ng mga maliliit na itim na enerhiya na inilagan ito ni Julian sabay talon naman ni Lorenzo pataas at binato niya ang espada niya papunta kay Hilda at dahil sa sobrang lapit na nila hindi agad lumabas ang itim na metal para dumepensa kay Hilda kaya umilag siya.

Tinuon ni Hilda ang palad niya kay Lorenzo at tinamaan niya ito kaya napalipad niya ito pero nasalo siya ni Julian “ama!” sabi ni Julian “maayos lang ako anak” sagot ni Lorenzo na nakita nilang nakangiti si Hilda habang nakatingin sa kanila. “Sigurado ka bang ako ang pinuntirya mo sa espada mong yun, Lorenzo?” nakangiting tanong ni Hilda na tinayo ni Julian si Lorenzo “maayos lang ako anak, kaya ko na” sabi ni Lorenzo. “Hindi!” sagot ni Lorenzo kay Hilda na nagtaka ito sa sagot niya, kumuha ng maliit na patalim si Lorenzo at binato niya ito kay Hilda na ngumiti lang ito at HINdi man lang ito gumalaw nung papunta na sa kanya ang binato ni Lorenzo.

“Gaya ng sinabi ko sa’yo Lorenzo hindi yan tatam…..” natahimik nalang si Hilda nung nadaplisan ng maliit na patalim ang kanang pisngi niya at dumugo ito “hah!” nagulat siya nung hinawakan niya ang pisngi niya at pagtingin niya sa daliri niya. “Du… dugo?” gulat na sabi nito na mabilis gumalaw ang mag-ama at sabay nilang binato ng maraming maliliit na patalim si Hilda na tumama ito sa katawan niya pero hindi ito natinag at nakatayo parin ito. “Pa… paano…” sabi ni Hilda “alam ko na ang sekreto mo Hilda” sabi ni Lorenzo na tinuro ni Julian ang espada ng ama niya kaya napatingin si Hilda doon “siya ang tumutulong sa’yo” sabi ni Lorenzo.

“Siya ang totoong nagmamay-ari sa itim na metal na dumedepensa sa’yo” sabi ni Lorenzo sa aninong natuhog ng espada niya “GRRRR kaya pala sinadya mong ibinato ang espada mo doon” galit na sabi ni Hilda na agad itong kumilos para hugotin ang espada. “NARRA!” sigaw ni Lorenzo na agad pinagdikit ni Haring Narra ang mga palad niya at lumabas mula sa lupa ang naglalakihang mga puno at pinalibutan nito ang Aninong tumutulong kay Hilda. “HELIUS!” tawag ni Haring Narra “areglado” sagot ni Haring Helius na nagbukas ito ng portal at pinasok nito ang puting enerhiya sa loob at nakita nalang nilang lumiwanag sa loob ng mga puno “GRAAAAAAAAAHHHHHH!!!” narinig nilang sumigaw ang Aninong nakakulong sa loob.

“Kami na ang bahala dito, Lorenzo” sabi ni Ingkong Romolo nung tumayo ito sa tabi nila ni Julian “ama?” nagulohan si Julian “anak, hindi sapat ang kapangyarihan natin para matalo natin si Hilda me naisip akong paraan para mabuo natin ang espada ng alamat” paliwanag ni Lorenzo. “Sige, kumilos na kayong dalawa kami na ang bahala dito” sabi ni Ingkong Romolo “magmadali kayo!” sabi ni Haring Helius “maraming salamat sa inyo!” sabi ni Lorenzo “tara na Julian” tawag ni Lorenzo sa kanya “si.. sige po ama” sagot ni Julian at sumunod siya kay Lorenzo. “GRAAAAAAHHHHHHH!!!” sumigaw si Hilda na napatigil silang lahat nung naramdaman nilang yumanig ang lupa at nakita nilang biglang lumaki si Hilda.

“MAGMADALI KAYO!” sigaw ni Haring Narra na tumango si Lorenzo at tumakbo na sila ni Julian palayo sa kanila “saan tayo pupunta ama?” tanong ni Julian sa kanya “lalayo lang tayo ng konti anak” sagot niya. Naging higanti si Hilda kaya naging higanting Lobo din si Ingkong Romolo at naglaban silang dalawa habang pinipiiglan naman ni Haring Narra at Haring Helius ang Anino na nakakulong sa loob ng maraming puno. Nung nakalayo na sina Lorenzo at Julian “tama na ito” sabi ni Lorenzo kaya tumigil siya pati narin si Julian “ama ano ang gagawin natin dito?” tanong ni Julian sa kanya na ngumiti si Lorenzo at hinugot niya ang isa pa niyang espada.

“Anak, oras na para ibigay ko sa’yo ang huling karapatan mo bilang Bailan” sabi ni Lorenzo na nagulat si Julian sa sinabi niya “a.. ano’ng huling karapatan?” takang tanong ni Julian na sinaksak ni Lorenzo ang espada niya sa Lupa at hinawakan niya sa balikat ni Julian. “Anak, napapanahon na para ipasa ko sa’yo ang position ko bilang pinuno ng Kuro” sabi ni Lorenzo “a.. ako.. maging pinuno?” gulat niyang tanong at napatingin siya sa lupa. “Bago ka pa man isinilang noon binasbasan na kita bilang susunod na pinuno ng Kuro” kwento ni Lorenzo “sumang ayun sa akin ang buong Bailan kaya nung ika walong buwan mo sa tiyan ng nanay mo me ginawa kaming lahat na hindi naaayun sa tradisyon nating mga Bailan” kwento pa niya.

Naramdaman ng Anino na me peligrong darating sa kanya kaya nilabas niya ang lahat ng lakas niya at natanggal niya ang espada ni Lorenzo na nagpipigil sa kanya at agad siyang lumusot sa ilalim ng lupa para makatakas sa atake ng dalawang Hari. “Narra!” tawag ni Haring Helius “alam ko, hindi ka makakatakas sa akin!” sabi ni Haring Narra na agad niyang tinuon ang atensyon niya sa lupang dinaanan ng Anino pero mabilis itong kumilos at nakailag sa mga ugat na ibabalot sana niya sa kanya. “GRAAAAAAAAAA!!!” narinig nilang sumigaw si Hilda at ang pagbagsak ni Ingkong Romolo sa kaliwa nila “ROMOLO!” sigaw nilang dalawa “aahh.. lumalakas si Hilda!’ sabi ni Ingkong Romolo na me sugat ito sa kanang balikat niya.

“Narra, yung Anino?” tanong ni Haring Helius “na… nawala na siya” sabi ni Haring Narra na bigla silang inatake ni Hilda kaya mabilis silang umilag at tuloy-tuloy ang pag-atake ni Hilda sa kanila “LORENZO!!!” tawag ni Haring Narra habang iniilagan niya ang mga atake ni Hilda. “NARRA!” sigaw ni Haring Helius nung tinamaan siya ng bolang itim na enerhiya ni Hilda at napalipad siya papunta sa isang gusali. “Helius! Ituon mo ang atensyon mo kay Hilda alam kong maayos lang yun si Narra” sabi ni Ingkong Romolo na ngayon ay nakahawak na sa sugat niya sa balikat at pinipigilan nito ang paglabas ng maraming dugo.

Samanatala, napatay namin ang higanting aswang at ngayon ay bumabyahe na muli kami papunta sa pintuan ng dilim “Tenyente” tawag sa akin ni Alan sabay turo nito sa bandang kaliwa namin kung saan me mga pagsabog at pagyanig ang nangyayari. “Julian” sabi ko sa sarili ko “Issa, malapit na tayo” balita ni Andres sa akin kaya nag reload ako ng bagong magazine pati narin si Alan at naghanda kami sa mga aswang na aataki sa amin. Pinarada ni Andres ang humvee dalawang kanto lang ang layo sa pintuan ng dilim at bumaba na kami “kayo!” tawag ko sa mga sakay sa pangalawang humvee “doon kayo sa kabila at mag-ingat kayo” sabi ko sa kanila na tumango lang sila at umalis.

“Dito tayo” sabi ko kina Andres at Alan at tumakbo na kami papunta sa pintuan ng dilim “Tenyente!” tawag ni Alan sa akin sabay turo ng nguso niya sa direksyon na tinatahakan namin “sino yan?” takang tanong ko kaya napahinto kami. “Tao ba yan?” tanong ni Andres sa akin “SINO KA?!” tanong ko dun sa taong nakatayo malapit lang sa pintuan ng dilim “SINO KA SABI EH?!” tanong ko ulit sabay tutok namin ng mga armas namin sa kanya. “Huwag! Huwag!” sigaw nito sabay yuko niya sa lupa kaya nagkatinginan kaming tatlo at nilapitan namin siya “huwag po! Huwag po! Maawa po kayo sa akin” sabi nito sa amin.

“Sino ka ba?” tanong ko sa kanya “ah.. ako si Raadu” pakilala niya sa amin “ano ang ginagawa mo dito?” tanong ni Alan sa kanya “hi.. hindi ko nga po alam kung bakit ako nandito… nagising nalang ako na ganito na ang lugar” paliwanag niya. “Issa, hindi aswang yan” sabi ni Andres sa akin na tinuro niya ang kwentas nito sa leeg “lumayo ka dito, hindi ligtas ang lugar na ito” sabi ko sa kanya “ma.. maraming salamat po..” sabi niya at yumuko pa ito habang papalayo ito sa amin. “Siguardo ka bang hindi aswang yun?” tanong ni Alan kay Andres “me aswang bang nagkukwentas ng cross?” tanong ni Andres kay Alan “tama ka nga” sagot ni Alan “tayo na! Nag-aaksaya lang tayo ng oras” sabi ko sa kanila “yes, Tenyente!” sabay sagot nilang dalawa at tumuloy na kami.

“Ano ang ginawa niyo sa akin?” tanong ni Julian sa ama niya “nag bahagi kami ng mga..” hindi na natuloy ni Lorenzo ang sasabihin niya nung naramdaman niyang me namumuong peligro sa kinatatayoun niya kaya tinulak niya palayo si Julian. Nagulat si Julian sa ginawa ni Lorenzo pero lalo siyang nagulat sa sinapit nito dahil natusok ng maraming itim na metal ang magkabilang braso at magkabilang tuhod ni Lorenzo. “AAAAHHHHH!!!” napasigaw sa sakit si Lorenzo “AMA!!!” sigaw ni Julian na agad siyang tumayo at lalapit sana siya “HUWAG ANAK! LUMAYO KA!” sigaw ni Lorenzo sa kanya kaya napatigil si Julian at doon nakita niyang lumabas sa likod ni Lorenzo ang Anino.

“Matinik ka talaga Lorenzo, napakatalas ng pakiramdam mo” sabi ng Anino sa kanya na nilingon siya ni Lorenzo at nilapit naman ng Anino ang mukha niya sa kanya at ngumiti ito “kumusta kana bata?” nakangiting tanong nito sa kanya. “I.. ikaw yung naramdaman ko noon nung inatake ng mga aswang ang Kuro” sabi ni Lorenzo sa kanya “hehehe.. gaya ng sinasabi ko kanina, matalas talaga ang pakiramdam mo” sabi ng Anino sa kanya. “SINO KA?!” tanong ni Julian sa kanya “hmm… ako lang naman ang kahapon na pilit hinahabol ang ngayon” sagot ng Anino “ah!.. Ano ang ibig mong sabihin?” tanong ni Julian.

Lumakad ito at tumayo sa tabi ni Lorenzo na ngayon ay nakasuspende sa ere dahil sa mga itim na metal na nakatusok sa kanya “ako ang kahapon na puputol sa bukas niyong mga Bailan” sabi ng Anino sa kanya. Hinugot ni Julian ang dalawang espada niya “ang mga espada! Alam mo bang hindi sa inyo yan?” sabi ng Anino sa kanya “ano’ng hindi sa amin? sS Una ang nag mamay-ari nito” sabi ni Julian. “Isa lang ang kay Ruuna, sa mahal na Hari ang isa.. yang nasa kaliwa mo” sabi ng Anino kay Julian na tiningnan niya ang espadang hawak niya sa kaliwa “kay Lucille ito” sabi ni Julian “Lucille? Ah tama! Ang Diwata ng mga Bampira… ang Diwatang ibinigay ang kalahati ng kapangyarihan niya kay Ruuna” sabi ng Anino.

“Ruuna?” tanong ni Lorenzo na nilingon siya ng Anino “hindi ba niya sinabi sa inyo ang totoong pagkatao niya? Ruuna ang totoong pangalan niya at koreksyon sa inyo, hindi siya Bailan kundi isa siyang Atlantean” sabi ng Anino sa kanila na pareho silang nagulat sa sinabi niya. “Bakit mo alam ito?” tanong ni Lorenzo sa kanya “hmm? Bakit?” tanong ng Anino na nilapit nito ang mukha niya kay Lorenzo at sabing “dahil nandun ako nung nangyari ang lahat!” sabay ngiti nito at inataki niya si Julian. Buti nalang nakahanda si Julian nung naging matulis ang kamay ng Anino at nasalo ito ng espada ni Julian “ANAK!” sigaw ni Lorenzo na pilit niyang inalis ang sarili niya sa pagkakatusok.

Umaatras si Julian sa mga ataki ng Anino sa kanya “hindi ka makakatakas sa akin bata!” sabi ng Anino sa kanya na pilit umabante si Julian para maka counter-attack siya pero hindi siya nito binigyan ng pagkakataon. “JULIAN!” tawag ni Lorenzo na iniligan ni Julian ang ataki ng Anino at mabilis siyang tumakbo papunta kay Lorenzo na lumubog sa ilalim ng lupa ang Anino at lumabas ito sa harapan ni Julian kaya napaatras siya para umilag sa mga ataki nito. Nung lumayo siya humabol sa kanya ang Anino kaya binugahan niya ito ng apoy na nagmamadali itong lumusot sa ilalim ng lupa kaya nakakuha ng pagkakataong tumakbo si Julian papunta kay Lorenzo.

“ANAK SA LIKOD MO!” sigaw ni Lorenzo na nilagay ni Julian ang isang espada sa likod niya at nasalo nito ang metal na kamay ng Anino sabay ikot ni Julian at hinampas niya ito gamit ang isa pa niyang espada na hininto ito ni Julian nung dumaan ito sa gilid ng Anino at hinawakan niya ng mahigpit ang hawakan nito at lumiwanag ang espada. “HAAAAAA!!!” napasigaw ang Anino kaya nagmamadali itong lumayo sa kanya at nakita niyang nahiwa niya ang kaliwang bahagi ng tiyan ng Anino. Agad tumalikod si Julian para tulongan ang ama niya ng biglang napatigil nalang siya nung nakita niya ang itim na metal na lumabas mula sa lupa at tumagos ito sa dibdib ni Lorenzo.

“Ah..ho….Jul..i..an…” nauutal na tawag ni Lorenzo sa kanya na nanlaki ang mga mata ni Julian at biglang nanginig ang katawan niya “a… ama…. ama…ko….” sabi ni Julian “HAHAHAHAHA” tumawa ang Anino sa ginawa niya kay Lorenzo. “Alam kong matinik ka Lorenzo pero hahahahahaha” natatawang sabi nito “ikaw ang isusunod ko” sabi pa ng Anino na natutuwa ito sa ginawa niya “LORENZZZOOOOOOO!!!” sigaw ni Reyna Lucia sa loob ni Julian nung makita niya ang nangyari sa kanya “mahal na Reyna, huminahon po kayo!” pinakalma siya ni Hen. Guillermo pero hindi ito nakinig sa kanya. “LORENZOOOOOO!!!!!” “AMAAAAAAAA!!!!” sigaw nina Julian at Reyna Lucia “HAAAAAAAAA!!!” sumigaw si Reyna Lucia sa galit at biglang lumabas ang maraming itim na aura mula sa katawan niya.

Nung nangyari ito nagmanifesto ito sa katawan ni Julian “HAAAAAAAAAA!!!!!!” sumigaw si Julian at lumabas ang maraming itim na aura sa katawan niya na napaatras sa gulat ang Anino nung makita niya ito. “HAAAAAAAAAAAA!!!……GRAAAAAAAAAAAHHHH!!!!” biglang nagbago ang boses ni Julian at bumalot sa kanya ang bolang itim na aura ni Reyna Lucia na napamangha ang Anino sa nasaksihan niya “GAAAA!!!” napasigaw ito nung tinamaan siya sa itim na aura ni Julian na agad siyang lumayo at naghanda sa susunod na mangyayari. “IKAW! IKAW ANG DAHILAN NG ITO!” sigaw ni Julian sa kanya na parang sinapian si Julian dahil maririnig ang magkahalong boses nila ni Reyna Lucia nung nagsalita siya.

“Ibang kapangyarihan ito!” sabi ng Anino na nagmamadali itong tumakas palayo sa kanya pero nahabol ito ni Julian at nahawakan niya ang balikat nito “GYAAA!!!” sumigaw ang Anino sa sakit dahil parang napaso ito sa itim na apoy na mula sa kamay ni Julian. “HINDI KA MAKAKATAKAS SA AKIN!” sigaw ni Julian sa kanya na napatingin ang Anino kay Hilda na ngayon ay nakikipaglaban sa tatlong Hari. “HILDA!” tawag ng Anino sa kanya na binugahan ni Hilda ng asido si Julian nung hinabol niya ang Anino pero dumaan lang ito sa katawan ni Julian nung naging anino siya “JULIAN!” gulat na sigaw ni Haring Narra nung makita niya ito.

“Si Julian ba yun?” tanong ni Haring Helius dahil nagbago ang anyo ni Julian dahil sa magkahalong galit nila ni Reyna Lucia “Ju..Julian… hu..huminahon ka..” sabi ni Lorenzo na pilit niyang binaba ang mga paa niya sa lupa. “AAHHH!!!” napasigaw sa sakit si Lorenzo “LORENZO!” tawag ni Haring Narra sa kanya na agad niyang pinutol ang mga itim na metal na nakatusok sa kanya at sinalo niya ito nung pabagsak ito sa lupa. “Narra…. itayo mo ako..” sabi ni Lorenzo na nagulat si Haring Narra dahil sa dami ng sugat ni Lorenzo lalong-lalo na ang sugat nito sa dibdib buhay parin ito “he..hehehe.. alam ko ang iniisip mo..” natatawa pang sabi ni Lorenzo sa kanya.

Lumapit sa kanila sina Haring Helius at Ingkong Romolo “Lorenzo, si Julian ba yun?” tanong ni Haring Helius sa kanya “oo, AH!… kailangan.. kailangan kong makalapit sa kanya” sabi ni Lorenzo “kailangan mo ng manggagamot” sabi ni Ingkong Romolo. “WALA NA TAYONG PANAHON PA!’ sigaw ni Lorenzo “kailangan kong… kailangan kong gawin ang huling ritwal sa kanya” paliwanag ni Lorenzo sa kanila. “Hilda!” tawag ng Anino kay Hilda na umatras ito palayo kay Julian “kailangan nating maging isa” sabi ng Anino sa kanya na hinayaan ni Hilda’ng pumasok ang Anino sa katawan niya at nung mangyari na ito biglang nagbitaw ng malakas na shockwave si Hilda na napatumba silang lahat nung tinamaan sila nito.

Napatumba si Julian sa lupa na agad naman siyang binato ng itim na metal ni HIilda at nasaksak siya nito sa dibdib “Ak! AAAHHHH!” napasigaw si Julian sa sakit at dahan-dahang nawala ang itim na aura sa katawan niya. “Mahal na Reyna!” tawag ni Hen Guillermo sa kanya na biglang napatigil si Reyna Lucia nung nawala ang connection niya kay Julian “JULIAN!!!” sigaw ng Reyna pero hindi na siya narinig ni Julian. “HAHAHAHA yan ang dapat sa inyo!” sabi ni Hilda na biglang lumakas pa ito lalo nung pumasok sa katawan niya ang Anino “Hilda, kailangan na natin silang tapusin” sabi ng Anino sa loob niya “mm.. masusunod!” sabi ni Hilda na tinaas niya ang dalawang kamay niya at nag-ipon siya ng itim na bolang enerhiya sa ibabaw niya.

“Si Julian!” sabi ni Ingkong Romolo na agad silang kumilos papunta kay Julian dala si Lorenzo “kami ang bahala kay Hilda” sabi ni Haring Helius na agad siyang nagbukas ng portal papunta kay Julian. Pagkalabas nila pinaupo ni Haring Narra si Lorenzo sa tabi ni Julian na ngayon ay nakatulala nalang sa langit at hindi na gumagalaw “ikaw na ang bahala dito, Lorenzo” sabi ni Haring Narra na tumango si Lorenzo. Tumayo ang tatlong Hari sa harapan ni Hilda at naglabas din sila ng enerhiya para pang counter sa ibabato ni Hilda sa kanila “alam kong hindi ito maging sapat para mapigilan natin si Hilda” sabi ni Haring Narra.

“HAAA! Wala akong pakialam” sabi ni Ingkong Romolo na tinuon niya ang dalawang palad niya kay Hilda “HMP! Ako din!” sabi ni Haring Helius na ginaya din niya si Ingkong Romolo “hehehe..” tumawa lang si Haring Narra at ganun din ang ginawa niya. “Isasakripisyo niyo ang buhay niyo?” tanong ni Hilda sa kanila “para sa liwanag!” sagot nilang tatlo “kahit ikamamatay pa namin!” sabi ni Haring Narra “para sa kinabukasan!” sabi ni Ingkong Romolo “para sa mga mahal namin!” sabi ni Haring Helius. “HAHAHA ibigay mo sa kanila ang hinihiling nila Hilda” sabi ng Anino sa loob niya “hehehe MASUSUNOD!” sigaw ni Hilda sabay bato niya sa itim na bola ng enerhiya sa kanila at sinalo ito ng tatlo at pilit nila itong itinulak palayo sa mag-ama.

Tinulak din ito ni Hilda papunta sa kanila kaya nagtulakan sila “HUWAG KAYONG TUMIGIL!” sigaw ni Haring Helius “ALAM NAMIN!” parehong sagot ni Haring Narra at Ingkong Romolo “ITULAK MO HILDA!!!” sigaw ng Anino na tumulong din ito sa pagtulak sa itim na bola ng enerhiya. Samantala, hinugot ni Lorenzo ang itim na metal na nakasaksak sa puso ni Julian at nakita niyang parang namumutla na si Julian at tila wala na itong buhay. “Hindi anak… hindi ka mamamatay…” sabi ni Lorenzo na nilagay niya ang kanang kamay niya sa dibdib ni Julian “alam kong naririnig mo ako Julian… anak.. lumaban ka… tandaan mo… kelan man hinding-hindi ka nag-iisa..” sabi niya.

Pinikit ni Lorenzo ang mga mata niya at huminga siya ng malalim at pagdilat niya nasa loob na siya ni Julian kasama ang mga Bampira “HENERAL!” sigaw nilang lahat nung sumulpot si Lorenzo sa harapan nila. “Mga kasama, mahal na Reyna!” sabi niya “Lorenzo.. ano ang nangyayari kay Julian?” tanong ni Reyna Lucia “nasa peligro ang buhay niya pero me paraan para maligtas natin siya” sabi ni Lorenzo sa kanila. “Kahit ano Heneral!” sagot ng mga Bampira “kailangan ko ang lakas niyo” sabi ni Lorenzo sa kanila na lumapit silang lahat sa kanya “Heneral” tawag ni Kap Morietta sabay ipinatong niya ang kanang kamay niya sa balikat ni Lorenzo at lumipat sa kanya ang enerhiya niya. “Salamat, Morietta” sabi ni Lorenzo at sunod-sunod na ang mga Bampira sa pagbigay ng mga enerhiya nila kay Lorenzo.

Sa labas, lumiwanag ang katawan ni Lorenzo na kumonekta ito kay Julian na agad naghilom ang sugat ng binata “naghilom na ang sugat niya” balita ni Lorenzo sa kanila na natuwa silang lahat sa ginawa nila. “Me isa pa akong hihilingin sa inyo” sabi ni Lorenzo “Lucia” tawag niya na niyuko ni Reyna Lucia ang ulo niya at sabing “naiintindihan ko, Lorenzo” “maraming salamat sa inyo sa pagtulong niyo sa anak ko” pasalamat ni Lorenzo sa kanila. Lumapit sa kanya si Reyna Lucia at niyakap siya nito “natutuwa akong makita ka muli, mahal ko” bulong ni Reyna Lucia sa kanya “ako din” sabi ni Lorenzo na umatras si Reyna Lucia sa kanya.

“Heneral! Yung pangako mo sa akin” sabi ni Kap. Morietta sa kanya “hahahaha pasensya kana Mori, siya ang dapat magpasya niyan hindi ako” sagot ni Lorenzo sa kanya na napasimangot nalang si Kap. Morietta at natawa ang ibang Bampira. “Heneral!” tawag ni Hen. Guillermo sa kanya “Guille… hindi, Hen Guillermo” sabi ni Lorenzo “Hen. Enzo maraming salamat!” sabi ni Hen. Guille sa kanya “hindi Guille. ako ang dapat magpasalamat sa’yo sa pag-alaga mo kay Julian” sabi ni Lorenzo sa kanya na niluhod ni Lorenzo ang isang tuhod niya sa kanila at niyuko ang ulo niya. “Tanda ng pasasalamat at pagbibigay pugay ko sa inyo sa lahat ng nagawa niyo sa anak ko” sabi ni Lorenzo habang nakaluhod siya sa harapan nila.

“Hindi na kailangan yan, Heneral” sabi ni Hen. Guillermo sa kanya “mahal namin si Julian kahit ano gagawin namin ang lahat para sa kanya” sabi ni Kap. Morietta sa kanya “oo Heneral” sagot nilang lahat na napaluha si Lorenzo sa pinakita nila ang pagmamahal sa anak niya. “Maraming salamat sa inyo!” sabi ni Lorenzo na niyuko niya muli ang ulo niya tanda ng respeto niya sa kanila na napangiti ang mga Bampira at napatingin silang lahat sa taas. Lumapit si Reyna Lucia kay Lorenzo at nilagay niya ang kanang kamay niya sa ulo nito “Hen Enzo” tawag niya na tinaas ni Lorenzo ang ulo niya, nginitian siya ni Reyna Lucia “regalo ko sa’yo ang immortal mong katawan, regalo ko din kay Julian ang buhay ko” “kami din mahal na Reyna!” sagot ng mga Bampira na napangiti ang Reyna.

“Maraming salamat, Reyna Lucia!” sabi ni Lorenzo na yumuko si Reyna Lucia at nagkaharap na ang mukha nila “mahal na mahal kita Lorenzo, kahit hindi tayo ang tinadhana ikaw parin ang tinitibok ng puso ko” sabi ni Reyna Lucia sa kanya. “Lucia…” tawag ni Lorenzo na nilagay ni Reyna Lucia ang kanang palad niya sa sahig at parang tubig itong gumalaw “nandito lang kami… mananatili kami sa loob niya…” sabi ni Reyna Lucia na nakita ni Lorenzo na dahan-dahan ng bumaba sa sahig ang mga Bampira. “Heneral!” isa-isang tawag nila kay Lorenzo “maraming salamat!” sabi ng iba sa kanya na nakita niyang nawala na yung iba “Heneral Enzo! Hanggang sa muli nating pagkikita!” sabi ni Hen Guillermo na dahan-dahan naring bumaba ang ulo niya sa ilalim ng sahig.

“Heneral! Maraming salamat sa pagkupkop mo sa akin noon! (tumingin sa taas si Kap. Morietta) HOY KAYO! BIGYAN MO SILA NG MAGANDANG LABAN!” sabi ni Kap. Morietta at bumaba narin siya sa sahig. “Lucia..” tawag ni Lorenzo na hinalikan siya sa labi ni Reyna Lucia at ngumiti ito sa kanya “paalam… mahal ko..” sabi ni Reyna Lucia sa kanya nung lumubog narin siya sa ilalim at nakita niya silang lahat na nasa ilalim niya at parang anino silang nawala sa paningin niya. “Maraming salamat sa inyo!” sabi ni Lorenzo na nakaluhod parin siya sa sahig at maya-maya lang ay me narinig siyang mga yapak ng maraming paa at nung tumingala siya nakita niya ang mga pamilyar na mukha na matagal na niyang hindi nakita.

Tumayo si Lorenzo at tinaas niya ang mga kamay niya na biglang sumulpot si Julian sa kinaroroonan niya at nagulat pa ito nung makita siya “AMA!” sabi ni Julian na nginitian niya ito “anak” sabi ni Lorenzo na nakita niyang nagulohan si Julian. “Nasaan na po sina Reyan Lucia?” tanong ni Julian “natutulog na sila anak sa loob mo” paliwanag ni Lorenzo “natutulog?” takang tanong ni Julian “oo, me sasabihin ako sa’yo anak, noong walong buwan ka palang sa tiyan ng nanay mo me ginawa kaming ritwal na nakuha namin sa aklat ng dilim” sabi ni Lorenzo na naging seryoso ang mukha ni Julian.

“Ano po yun ama?” tanong niya “kapareho din ito sa ritwal na ginawa ni Lucia sa’yo noon pero ang pagkakaiba lang nito hindi magiging bato ang mga taong magbigay ng kaluluwa nila” paliwanag ni Lorenzo. “……” hindi nagsalita si Julian “anak, nagbigay ng konting tulong ang mga Bailan sa’yo hindi ka pa ipinapanganak” kwento ni Lorenzo sa kanya “huh?!” nagulat si Julian “hindi mo lang siguro sila nararamdaman dahil hindi ka nga lumaki sa Kuro pero kung itutuon mo ang atensyon mo sa paligid mo ngayon sigurado akong mararamdaman mo sila… hindi… makikita mo sila” sabi ni Lorenzo na nakita niyang pinikit ni Julian ang mga mata niya.

Samantala, malapit ng maubosan ng lakas si Inkong Romolo dahil sa sugat niya sa tiyan at sa balikat “BAKA HINDI NA AKO TATAGAL DITO!” babala ni Ingkong sa dalawa “HINDI PA BA TAPOS ANG MAG-AMA?” tanong ni Haring Helius. “HINDI KO ALAM, BIGYAN PA NATIN SILA NG ORAS!” sabi ni Haring Narra na pinagdikit pa niya ang mga palad niya at lumabas ang malalaking puno sa lupa at naging pader ito sa pagitan nila ni Hilda. “GAWIN MO NA HILDA!” sigaw ng Anino sa loob niya na tinutok ni Hilda ang mga palad niya sa tatlo at lumabas mula nito ang itim na enerhiya at nawasak ang mga malalaking puno ni Haring Narra nung natamaan ito at nagulat ang tatlo sa lakas ng kapangyarihan ni Hilda.

“MAGHANDA KAYO!” sigaw ni Haring Narra na tinaas nilang tatlo ang mga kamay nila at sinalo nila ang itim na enerhiyang tinira ni Hilda sa kanila na napatulak pa sila ng konte “HAAAAAAAAAA!!!” sigaw nilang tatlo sabay tulak nila. “HUWAG KAYONG SUMUKO!” sabi ni Haring Narra sa kanila na tumutulo na ang dugo ni Ingkong Romolo mula sa sugat niya sa tiyan “AAHHH!” napasigaw siya sa sakit at hapdi ng sugat niya. “ROMOLO” napasigaw ang dalawang Hari sa nakita nila “HINDI PWEDE ITO!” sigaw ni Haring Helius na pinikit niya ang mga mata niya at nung dumilat siya biglang lumiwanag ang buong katawan niya at napahakbang siya paabante na nagulat si Haring Narra at Ingkong Romolo sa ginawa niya.

“Helius!” tawag ni Haring Narra na nagkatinginan silang dalawa ni Ingkong Romolo kaya ginaya nila si Haring Helius at nag concentrate din silang dalawa at nung lumiwanag ang mga katawan nila sumunod sila ni Haring Helius at tinulak ang itim na enerhiya ni Hilda. “HAHAHAHA WALA SILANG LABAN SA ATIN HILDA!” natatawang sabi ng Anino sa loob niya na biglang tinigil ni Hilda ang pagtira niya ng itim na enerhiya sa tatlo sabay bilis nitong lipad papunta sa kanila na hindi sila nakareact agad kaya nung hinampas sila ni Hilda gamit ang itim na espada niya napatalsik silang tatlo. Tumama sa pader ng gusali si Haring Narra, napasubsob naman sa lupa si Haring Helius habang tumama naman sa isang nakataob na bus si Ingkong Romolo at naiwan sa harapan ni Hilda ang mag-ama na ngayon ay wala ng dumedepensa sa kanila.

“Aaahh… na… naloko tayo..” sabi ni Haring Narra nung pilit siyang bumangon “NARRA! ROMOLO!” sigaw ni Haring Helius na nakabangon na ito at pumasok sa isang portal para atakihin si Hilda pero na suntok siya nito nung lumabas siya sa portal na ginamit niya at napasubsob muli siya sa lupa. Tumayo si Haring Narra at mabilis siyang bumaba sa ilalim ng lupa pero hindi siya nakalapit dahil sa mga itim na metal na sumalubong sa kanya kaya agad siyang lumabas at dinepensahan ang sarili niya sa mga itim na matutulis na metal na umaatake sa kanya. “Wala ng sagabal” sabi ni Hilda na dahan-dahan siyang lumutang papunta sa mag-ama pero napatigil nalang siya at nung tumingala siya nakita niya ang harapan ng bus na pabagsak sa kanya “HAAAAAAAA!!!” sigaw ni Ingkong Romolo at binagsak niya ang bus kay Hilda.

Tumalon palayo at tumayo siya sa harapan nina Lorenzo para bantayan sila, sumulpot din ang dalawang Hari sa tabi niya at nakita nilang gumalaw ang bus at bigla nalang itong nahati sa dalawa at nung natumba ito nakatayo lang si Hilda at nakangiti itong nakatingin sa kanila. “Simula nung pumasok sa kanya ang Anino’ng yun naging malakas na siya, Romolo, Narra” sabi ni Haring Helius “haahh..haahh… hindi tayo susuko…” sabi ni Haring Narra na ngayon ay napapagod na at nakapikit na ang isang mata niya. Dumura ng dugo si Ingkong Romolo at ngumiti ito “hehehe… haahh… maganda ito…” sabi niya.

“Ano?” tanong ni Haring Helius “isipin niyo… ilang taon na tayong nabubuhay… ano pa ba ang mas magandang katapusan sa paghahari natin?” tanong ni Ingkong Romolo na napangiti din si Haring Helius. “Nakukuha ko ang punto mo Romolo… kung matalo natin siya dito… hindi lang tayo magiging bayani.. magiging alamat na din tayo.. kagaya ng dalawa” nakangiting sabi ni Haring Helius “kung matatalo natin siya…” sabi ni Haring Narra na hindi na sila makatayo ng maayos dahil sa sobrang pagod at sa limitado na nilang lakas. “HMP! Tingin niyo matatalo niyo ako? HAHAHAHA hindi na siguro gumagana ang mga utak niyo” natatawang sabi ni Hilda sa kanila. “Tapusin mo na sila Hilda, gamitin mo ang kapangyarihang binigay sa’yo ng mahal na Hari” sabi ng Anino sa kanya.

“Nararamdaman mo ba sila?” tanong ni Lorenzo sa kanya na tumango si Julian “ngayon, lumuhod ka” utos ni Lorenzo sa kanya na lumuhod si Julian at niyuko niya ang ulo niya “ako si Lorenzo… ang ika isang libo’t siyam naraan at siyamnaput siyam na pinuno ng Kuro… ipinapasa ko ang tungkolin kong ito sa aking anak… na si Julian” panimula ni Lorenzo na me narinig na yapak ng mga paa si Julian sa likuran niya. “Pinapangalanan kita Julian bilang bagong pinuno ng Kuro at ang ika dalawang libong pinuno ng mga Bailan” patuloy ni Lorenzo na narinig ni Julian ang pagluhod ng maraming tao sa likuran niya.

“Tumayo ka!” utos ni Lorenzo na tumayo si Julian “binabati kita… Pinunong Julian…” sabi ni Lorenzo sabay sigaw ng maraming tao sa likod niya “HAH!” nagulat si Julian nung lumingon siya at nakita niya sa harapan ang lahat ng mga Bailan na nakatira noon sa Kuro. Tumayo ang isa sa kanila at niyuko niya ang ulo niya “binabati kita mahal na Pinuno!” bati ni Hen. Amistad sa kanya at nakita din niya na tumayo ang isa pa “hindi magiging buo ang ritwal kung hindi kita bigyan ng armas, mahal kong Pinuno” sabi ni Resisyo sa kanya. Isa-isa na silang tumayo lahat “anak, nagbigay sila ng konting parte ng kaluluwa nila sa’yo noon nung nasa tiyan ka palang ng nanay mo” kwento ni Lorenzo sa kanya.

“Bakit po?” tanong ni Julian na hindi siya makapaniwala sa pangyayari “alam namin na magiging totoo ang propesiya ni Naring dahil lahat ng sinabi niya noon ay nangyayari na” paliwanag ni Hen. Amistad. “Kaya agad kaming pumayag noong sinabi sa amin ni Lorenzo ang plano niya” sabi ni Mandu isa sa matandang Bailan ng Kuro noon “anak, hindi na ako magtatagal” sabi ni Lorenzo sa kanya “bakit po?” tanong ni Julian “hindi ako nagbigay ng kaluluwa ko sa’yo noon, nangyaring nandito ako dahil ito kay Lucia” paliwanag ni Lorenzo sa kanya. Nalungkot si Julian sa narinig niya “me parte noon na hindi ipinakita sa’yo ng espada ko, yung parteng kinausap ko si Lucia sa isip niya tungkol sa plano ko” kwento ni Lorenzo.

Nagulat si Julian sa narinig niya “ano’ng.. plano?” takang tanong ni Juliann “kalahati sa kaluluwa ko ay nasa loob ni Lucia habang yung kalahati naman ay… kasama ng nanay mo” paliwanag niya “at noong ginawa niya ang ritwal para ilagay ang lahat ng kaluluwa ng mga Bampira sa loob mo hindi niya ako isinama” kwento ni Lorenzo. “Bakit? Sinama kana niya sana para nagkita o nagkakilala na tayo noon pa” sabi ni Julian “magiging komplikado ang plano ko kung ginawa niya yun anak, kaya nung hiniwalay ako ni Lucia naramdaman ako ni Olivia kaya nakuha niya ang kaluluwa ko at yun ang dahilan kaya naibalik niya ako dito sa lupa” kwento ni Lorenzo.

“Ginawang immortal ni Lucia ang katawan ko noon pa man nung naging Heneral ako ng mga sundalo niya at yung apoy lang niya ang makakatanggal sa immortalidad kong yun” kwento ni Lorenzo. “Kita mo kahit ilang beses na ako nasugatan at kahit saksakin pa ang puso ko hindi ako namamatay… dahil yun kay Lucia” paliwanag ni Lorenzo “kung ganun bakit ka mawawala kung immortal ka pala?” tanong ni Julian sa kanya. “Hindi na ako nararapat sa mundong ito anak, dapat nasa kabilang mundo na ako kasama ng mga dating Bailan” sagot ni Lorenzo “Pinuno, maraming salamat sa ginawa mo para sa amin noon” sabi ni Hen. Amistad sa kanya pati narin ang iba nagsalita din at nagpasalamat sa kanya.

“Hindi! Ako dapat ang magpasalamat sa sakripisyong ginawa niyo para sa anak ko, nanatili kayo sa loob niya at naghintay ng matagal” sabi ni Lorenzo sa kanila “wala yun, wala nga lang alak pero wala yun” sabi ni Resisyo na sinuntok siya ng matanda sa balikat. “Para sa Kuro gagawin namin ang lahat, mahal na Pinuno” sabi ni Zenisa ang nag-iisang babaeng Kapitan sa hukbong ng mga Bailan “kung ganun, huling kahilingan ko sa inyo” sabi ni Lorenzo na tumikas ang lahat ng mga Bailan “kahit ano!” sabi ni Hen. Amistad “ipapaubaya ko ang lahat sa anak ko ang bago niyong Pinuno, sundin niyo siya!” sabi ni Lorenzo “HAH!” sagot nilang lahat.

“Ama, hindi ho ba talaga kayo pwedeng manatili dito?” tanong ni Julian sa kanya “pasensya kana anak, tinatawag na ako sa kabilang mundo” sagot ni Lorenzo na nalungkot si Julian “Julian” tawag ni Lorenzo na tumingin ito sa kanya. “Hindi ang mabuhay ng matagal ang mahalaga anak, kundi ang maiiwan mong marka sa mga taong nasa paligid mo na dadalhin nila habang buhay” payo ni Lorenzo sa kanya na napangiti si Julian at humawak siya sa balikat ng ama niya. “Paalam anak, ipapaubaya ko na sa’yo ang buong hukbong ng Bailan” sabi ni Lorenzo na dahan-dahan narin siyang nawawala “salamat ama… kahit.. matagal na kayong… huhu.. hindi parin niyo ako pinabayaan” naluluhang sabi ni Julian na niyakap siya ni Lorenzo at niyakap din niya ito ng mahigpit.

Lumuhod ang lahat ng Bailan nung dahan-dahan ng nawawala si Lorenzo “natutuwa akong nakasama kita kahit sandali lang anak..” sabi ni Lorenzo na nakasubsob ang mukha ni Julian sa balikat niya “natutuwa din ang nanay mo.. dadalhin ko ang pagmamahal mo sa amin pagdating ko doon sa Isla kung saan naghihintay na ngayon ang nanay mo..” sabi ni Lorenzo na yumakap pa ng mahigpit si Julian sa kanya. “Salamat..ama..” sabi ni Julian at doon nawala na ang kaluluwa ni Lorenzo at bumagsak ang katawan niya sa lupa “paalam..” sabi ni Julian na naluluha itong nakatayo sa harap ng mga Bailan. Nagpahid ng luha si Julian at inayos niya ang sarili niya bago siya humarap sa kanila at siya naman ang pagtaas ng mga ulo nila at tumingin sa kanya “maghanda kayo, ipapakita natin sa kanila ang totoong kapangyarihan ng hukbong ng Bailan!” sabi ni Julian sa kanya “HAH!” sigaw nilang lahat.

Chapter XXX: Last Farewell!

Narating na namin ang pintuan ng dilim at nakita namin ang maraming aswang na nakabantay nito “TENYENTE!” sigaw ni Alan na agad naming pinagbabaril ang mga aswang at yung iba lumipad palayo sa pintuan. “ALAN KAYO NA ANG BAHALA SA KANILA HABANG HAHANAPIN KO ANG AKLAT!” utos ko sa kanya “SIGE!” sagot niya na dumating narin ang ibang kasamahan namin at pinalibutan nila ang pintuan ng dilim at pinagbabaril nila ang mga aswang na umaatake sa amin. Napatigil ako ng sandali at napamangha sa nakita ko “TENYENTE!” sigaw sa akin ni Alan kaya agad akong kumilos at hinanap ang aklat ng dilim.

“Ayun!” nakita ko itong nakalutang sa ilalim lang ng pintuan ng dilim at nung nilapitan ko na ito bigla akong nakuryente kaya napaatras ako “TENYENTE HINDI MO PA BA NAKITA?” tanong ni Alan sa akin “NAKITA KO NA PERO HINDI AKO MAKALAPIT!” sagot ko sa kanya. Nakita kong nagbibigay ito ng itim na aura sa pinto kaya ito siguro ang dahilan kaya nandito ang pintuan ng dilim, kung isasara ko ang aklat sigurado akong masasara ko narin ang pintuan ng dilim. Sinubokan kong barilin ang aklat pero parang me nakapalibot itong pader dahil hindi ko ito matamaan kahit sampung talampakan lang ang layo ko mula sa aklat.

“Shit! Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko” sabi ko sa sarili “sana nandito si manang Zoraida baka me paraan siya para masara ito” sabi ko sa sarili ko na napatingin ako sa paligid baka kasi me bagay na pwede kong magamit. “TENYENTE!” tawag muli ni Alan “TUMAHIMIK KA! NAG-IISIP AKO NG PARAAN!” sigaw ko sa kanya ng biglang me nakapasok na aswang sa depensa nila at umabante ito sa akin. Tinuon ko ang armas ko sa kanya pero nasampal niya ito sa kamay ko at nabitawan ko “GRAAAAAAAA!!!” sinigawan ako nito kaya hinugot ko ang reserba kong baril sa holster ko at pinagbabaril ko siya na sinalo lang ng kamay niya ang mga bala ko.

Kinapa ko ang espada ko sa likuran ko pero naalala ko binigay ko pala ito kay Julian kanina kaya napaatras ako habang tuloy lang ako sa pagbaril sa kanya “ALAN! ANDRES!” tawag ko sa kanila na kita kong abala din sila sa pagdepensa sa sarili nila. “SHIT!” napamura nalang ako at kita kong malapit na sa akin ang aswang kaya mabilis akong nagreload at tinutok ko ang baril ko sa aswang na nakangiti lang itong lumalapit sa akin. “Hindi mo ako kayang patayin, Isabella” sabi nito sa akin na nagulat ako dahil kilala niya ako “sino ka? Bakit mo ako kilala?” tanong ko sa kanya na ngumiti ito at sabing “ako ang sekretarya ng kapatid mo” pakilala niya sa akin.

“Cynthia? Ikaw yan?” gulat kpmg tanong sa kanya na umabante siya kaya umilag ako sa kanya at inubos ko ang isang magazine sa katawan niya na hindi man lang ito natumba nung tinamaan ko siya “hahahahaha!” narinig kong tumawa lang siya at humarap sa akin. “Sabi ko sa’yo Isabella, hindi mo ako mapapatay” sabi ni Cynthia sa akin na umabante siya at sinuntok niya ako sa dibdib kaya napatumba ako at napahiga sa lupa. Nabitawan ko ang baril ko kaya nakatihaya akong umaatras palayo sa kanya ng biglang me nakapa akong pamilyar sa kamay ko kaya naghintay akong umatake siya. “AKIN KA NGAYON ISABELLA!” sigaw ni Cynthia sabay talon niya sa akin kaya hinawakan ko agad ang bagay na nakapa ko at tinaas ko ito dahilan kaya natuhog ko si Cynthia sa dibdib.

Isang tubo ang nakapa ko at ito ang ginamit ko panlaban sa kanya na nakita kong napanganga siya at napatingin sa akin “Ah…haaaaa…” bumagsak siya sa tabi ko at tinulak ko siya palayo sa akin sabay tayo ko at hinanap ang baril ko. “TENYENTE!” tawag muli sa akin ni Alan kaya nakaisip ako ng paraan para makuha ko ang aklat ng dilim, hinila ko si Cynthia palapit sa aklat at tinayo ko siya “patawarin mo ako” sabi ko sa kanya bago ko siya tinulak papunta sa aklat at nakita kong nakuryente siya kaya napatabon ako sa mukha ko at maya-maya lang ay biglang sumabog ang katawan niya. “AH!” napasigaw ako dahil tumalsik sa akin ang ibang laman niya at tumalsik ang tubo papunta sa aklat “FUCK!” napamura nalang ako dahil wala itong epekto sa aklat.

Na frustrate ako kasi ilang talampakan lang ang layo ko sa aklat at tanaw ko na ito hindi ko ito malapitan o mahawakan “SHIT!” napamura muli ako at nilapitan ako ni Andres “Issa, kailangan nating gumawa ng paraan kundi mauubos tayo dito” sabi niya sa akin. Nakita ko ang tinutukoy niya dahil marami na ang aswang na nakapaligid sa amin “kailangan natin ng tulong” sabi ko sa kanya “sino ang tutulong sa atin? Tayo lang ang nandito” sabi niya sa akin. “Maririnig nila tayo, kailangan nating maghintay” sabi ko sa kanya “sino?” tanong niya “DANTE! DANTE! KAILANGAN NAMIN NG TULONG NIYO!” sigaw ko na tiningnan ako ni Andres na parang nababaliw na ako.

“Maghintay tayo huwag niyong hayaang makalapit ang mga aswang dito” utos ko sa kanila na sumali na ako sa kanila sa pagbaril sa mga aswang “Tenyente, malapit na akong maubosan ng bala” babala ni Alan sa akin. “Kami din” sagot ng mga tauhan ni Andres na napatingin ako sa aklat ng dilim “wala tayong magagawa, wala akong alam tungkol sa aklat ng dilim o paano ito mapigilan” sabi ko sa kanila. Tinuon ni Andres ang armas niya sa aklat at binaril niya ito na tumama lang sa lupa ang mga bala niya “ginawa ko na yan kanina, LOKO!” sabi ko sa kanya “huwag kang mag-aksaya ng bala” sabi ko sa kanya na nagpalit ito ng magazine.

“Maghintay lang tayo alam kong darating sila para tulongan tayo” sabi ko sa kanila na nakita nanaman namin ang mga aswang na nagsulpotan at umabante ito sa amin “FIRE!’ sigaw ko at nag-iingay ang mga baril namin. Mabilis ang galaw ng ibang mga aswang kaya hindi agad namin sila natamaan habang yung iba naman ay nagbagsakan sa lupa at nangisay ito at namatay, umatras kaming lahat dahil sa dami ng mga aswang na sumalakay sa amin at kita kong wala paring sinyalis na darating ang mga Lobo kaya parang kinakabahan na ako baka ito na ang katapusan namin. Napatingin ako sa mga kasamahan ko at kita ko sa mukha nila ang takot kaya natakot narin ako sa sarili ko.

“Wala na akong bala!” sabi ni Alan sa amin na napaatras na kaming lahat malapit na kami sa aklat ng dilim at tingin ko kung hindi ako maghanap ng paraan ngayon siguro mauubos kaming lahat dito. Kinapa ko ang gilid ko at isang magazine nalang ang natira “shit!” napamura ako at napatingin ako kay Andres na huling magazine narin ang ipinasok niya sa armas niya at napatingin din siya sa akin at ngumiti siya. “KUSA! HANGGANG SA HULI, ISSA!” sigaw niya na ewan ko ba napangiti narin ako sa sinabi niya kaya binigay na namin ang huling mga bala namin sa mga aswang at nung naubosan na kami napatayo nalang kaming lahat habang dahan-dahan ng lumalapit sa amin ang mga aswang.

“Ito na ata ang katapusan natin Tenyente” sabi ni Alan sa akin “Issa, mahal na mahal kita tandaan mo yan!” sabi ni Andres sa akin na napangiti ako “loko ka talaga hanggang sa huli!” sabi ko sa kanya na ngumiti ito. “Julian…” sabi ko sa sarili ko at napaluha ako dahil alam kong hindi na kami magkikita, nakita naming tumakbo na ang mga aswang papunta sa amin kaya pinikit ko nalang ang mga mata ko at hinintay ang kamatayan na papalapit sa amin. “Tenyenteeee…” narinig ko galing kay Alan na hinawakan niya ako sa kamay at naramdaman kong nanlamig ito at nanginig sa takot “GRAAAAAAAA…” sigaw ng mga aswang ng biglang “AAAAHHHHHH..” napalitan ito ng sigaw ng pagkatakot at nung dinilat ko ang mga mata ko nakita ko ang isang hugis ng taong umatake sa kanila.

Isa-isa silang pinagtataga nito gamit ang parang sandata ni Kamatayn at nakita kong tumakbo palayo ang ibang aswang habang yung iba naman ay bumagsak sa lupa nung natamaan ito ng sandata niya. Pinaikot ng taong ito ang sandata niya sa ibabaw niya bago niya pinagtataga ang mga aswang at hindi na nakalaban ang iba nung nahati niya ito sa dalawa “si… sino yan?” gulat na tanong ni Alan dahil hindi namin makita ang mukha niya. Nagtakbuhan ang mga aswang palayo sa amin at nung napatay na niya ang huling aswang sa harapan niya bigla nalang itong tumalikod at naglakad palayo sa amin “TEKA!” tawag ko sa kanya na huminto ito at lumingon sa amin “sino ka ba?” tanong ko sa kanya na hindi ito sumagot at bigla nalang itong nawala sa paningin namin.

Bumangon na si Julian at nakita niyang nakahiga sa lupa si Lorenzo “ama” binuhat niya ito at nawala siya bigla at sumulpot siya sa tabi ni Lala at tinabi niya si Lorenzo sa kanya “dito lang muna kayo, babalikan ko kayo pagkatapos ko” sabi ni Julian sa kanila. Nawala muli siya at bumalik siya sa kinaroroonan niya kanina at dinampot niya ang dalawang espada ng alamat, tiningnan niya ang mga ito at pinikit niya ang mga mata niya. “Nakahanda na kami, mahal na Pinuno” sabi ni Hen. Amistad sa kanya “HAH!” sigaw ng mga Bailan sa likuran niya na tumango si Julian at nung binuka niya ang mga mata niya pinagdikit niya ang dalawang espada at doon lumiwanag ito.

Sa malayo napatapon ang tatlo nung inatake sila ni Hilda gamit ang itim na bola ng enehirya na tinira niya sa kanila “HAHAHAHA” tumatawa lang si Hilda habang tuloy lang siya sa pag-atake sa tatlo. Binuhat ni Ingkong Romolo ang isang kotse malapit lang sa kanya at binato niya ito kay Hilda na parang papel lang itong sinampal niya at bumagsak ito sa gilid niya. Kumuha muli ng isa pang kotse si Ingkong Romolo nung binuhat niya ito para ibato kay Hilda bigla nalang siyang napatigil nung makita niya ang paparating na kotse na binato niya kanina kay Hilda “ROMOLO!” sumigaw si Haring Narra na agad nagbukas ng portal si Haring Helius at pumasok ang kotse binato ni Hilda sa harapan ni Ingkong Romolo.

Ibabato na sana ni Ingkong ang kotseng nabuhat niya pero tumalon si Hilda at dumapo ito sa ibabaw at siyang paglubog ni Ingkong sa ilalim ng lupa, sumulpot agad si Haring Narra sa kaliwa niya at si Haring Helius sa kanan para atakihin siya pero mabilis niyang tinuon ang mga palad niya sa kanila at napatalsik sila nung lumabas ang itim na enerhiya mula nito. Tumatalbog-talbog ang dalawa palayo kay Hilda na nag “hmmm..” lang ito nung tumalon ito at tinirahan ng itim na enerhiya ang kotseng kinatatayuan niya kanina at sumabog ito. Nakita niyang me mabilis na lumabas sa gilid nito kaya sinundan ito ng palad niya at tinirahan niya ng maraming itim na bola ng enerhiya at doon napalipad si Ingkong Romolo at tumama siya sa pader bago bumagsak sa lupa.

Nanganganib na silang tatlo na mapatay ni Hilda dahil sa sobrang baba na ng mga enerhiya nila at halos hindi na sila makatayo sa sobrang pagod at sa dami narin ng mga sugat nila “hindi na sila magtatagal, tapusin mo na sila Hilda para wala ng sagabal sa atin” sabi ng Anino sa kanya. Tumango si Hilda sabay taas ng dalawang kamay niya at nag-ipon siya ng enerhiya sa pagitan nito para ibato sa tatlo ng biglang me sumabog na liwanag kaya nawala ang bolang inipon niya at napatabon siya sa mukha niya. “AAAAHHHHHHHH” napasigaw si Hilda sa sakit dahil parang sinag ito ng araw na tumama sa kanya.

Napabangon ang ulo ni Haring Narra nung nasinagan siya sa liwanag na ito at akala niya umaga na dahil kasing init ng umagang araw ang tumama sa kanya “ah… ” napatingin siya sa direksyon kung saan ito nanggaling at napangiti siya “Ju… Julian… Lorenzo…” sabi niya at hiniga nalang niya ang ulo niya sa lupa. Ganun din ang dalawang Hari napabangon din ang mga ulo nila “Lorenzo…” sabi ni Haring Helius “Julian…” sabi ni Ingkong Romolo na nakita nilang tinaas ni Haring Narra ang kanang kamay niya na parang kumukuha siya ng lakas na nagmula sa liwanag ni Julian. Ginaya nilang dalawa ito at naramdaman nila ang enerhiyang dumadaloy sa katawan nila “ang init… parang.. sinag ng araw…” sabi ni Haring Helius na nakangiti lang si Ingkong Romolo.

Nasa loob ng liwanag si Julian at naramdaman niya ang enerhiyang nagmumula sa espada “…. parang.. naghilom ang mga sugat ko at nawala ang sakit sa katawan ko…” sabi ni Julian nung maramdaman niyang dumaloy ang enerhiya ng espada sa katawan niya. Nakita niyang dahan-dahang nagiging isa ang dalawang espada at nagulat pa siya nung humaba ito at nagbago ang hawakan nito pati narin ang kulay ng espada na kanina magkahalong silver at ginto ang dalawang espada pero nung naging isa ito naging kulay puti na ito. “Ito pala ang totoong kulay ng espada ng alamat…” sabi niya na nagulat nalang siya nung me narinig siyang tinig sa paligid niya.

“Kami ang bahala dito… tumakas kana…” sabi ng tinig “HINDI! HINDI KO KAYO IIWAN!” sabi ng tinig na nagmumula lang sa kinatatayoan niya kaya napalingon siya sa paligid niya at doon nakita niya sa bandang kanan niya ang isang lalaking me hawak ng espada katulad sa espada ng alamat. “TUMAKAS KANA!” sigaw ng isang tinig na nasa harapan niya “ah..a..ano ito? Sa… saan ito?” gulat na tanong ni Julian sa sarili niya. “RUUNA! HINDI MO KAILANGAN ISAKRIPISYO ANG BUHAY MO DITO!” sabi ng isang tinig na nasa likuran niya kaya nung nilingon niya ito nagulat nalang siya dahil galing ito sa isang kulay asul na Dragon na nakatayo sa likuran niya.

“AAAHHH!!!” napasigaw sa gulat si Julian “MANANATILI AKO DITO HANGGANG SA HULI, SASAMAHAN KO KAYO!” sigaw nung lalaki “IKAW ANG PAG-ASA NAMING MABUHAY MULI RUUNA! HAYAAN MO NA KAMING MAMATAY PARA SA’YO!” sabi nung pulang Dragon na nasa tabi ng lalakeng nakita niya. “Ruuna? Yun.. yun yung… hindi.. kahapon ito ni Ru… Una…” sabi ni Julian na nakita niya ang maraming itim na sundalong paparating sa kinatatayuan nila at sa ibabaw nila ang isang malaking itim na Dragon na me sakay itong tao. “Ang kahapon ni Una… nakikita ko ang kahapon ni Una..” sabi ni Julian.

“RUUNA! NAPAG-USAPAN NA NATIN ITO HINDI BA?” sabi nung kulay puting Dragon “alam ko pero.. ” sagot ni Ruuna “hayaan mo na kaming gawin ang tungkolin namin Ruuna, ibinigay na namin sa’yo ang elemento namin at itakas mo narin ang Aklat ng Dilim” sabi nung kulay buhangin na Dragon. “Binigay namin sa’yo ang elemento namin para mabuhay mo kami muli kahit sa anong anyo, Ruuna kaya gawin mo na ang sinasabi namin sa’yo” sabi nung pulang Dragon “maraming salamat sa inyo, makakaasa kayo na ibabalik ko kayo sa mundo” sabi ni Ruuna sa kanila at kinuha niya ang Aklat ng Dilim at tinaas niya ang espada ng alamat “paalam sa inyo… at maraming salamat..” sabi niya sa apat na Dragon at bigla nalang lumiwanag ang katawan niya at bigla siyang lumipad sa ere.

Nakita ni Julian na naging isa ang apat na Dragon at lumiwanag ito at huling nakita niya ang sumabog na liwanag na nagmula sa kanila at doon bumalik siya sa kasalukoyan “… ang kahapon… ipinakita ng espada ang nangyari kahapon..” sabi ni Julian. Tinaas niya ang espada at sa harap niya nananalamin sa kanya ang pagkatao ni Una nung tinaas din niya ang espada bago siya lumipad palayo sa Isla. Samantala, natakot ang Anino sa nakita niya kaya lumabas siya sa katawan ni Hilda at bumaba siya sa lupa at nagtago “GRRRRRAAAAAAHHHH!!!” sumigaw sa galit si Hilda at lumipad ito papunta kay Julian at iniwan niya ang tatlong Haring nakahiga sa lupa.

Tinatabunan ni Hilda ang mukha niya habang lumilipad siya papunta kay Julian at huminto siya nung malapit na siya kay Julian at pinagbabato niya ito ng itim na enerhiya na tumatalbog lang ito sa tuwing tumatama ito sa liwanag na dulot ng espada. Nakita ni Julian si Hilda na ngayon ay galit na galit itong nakatingin sa kanya at tuloy lang ito sa pagbato ng mga itim na bola ng enerhiya sa kanya “hindi mo ako matatamaan niyan Hilda” sabi niya. “GRAAAAHHH!!!” nagsisigaw itong bumabato ng itim na enerhiya sa kanya at nung nakita niyang hindi pumapasok ang mga bolang binato niya sa liwanag na nakabalot kay Julian nilabas niya ang itim niyang espada at sumugod siya.

Habang lumilipad si Hilda papunta kay Julian lumabas sa ilalim ng lupa ang Anino at pumasok ito sa kanya at nagbigay ito ng kapangyarihan niya kay Hilda na biglang lumaki ang espada ng huli “pinuno!” sabi ni Hen. Amistad “nakita ko” sabi ni Julian. “GRAAAAAHH!!!!!” sumigaw si Hilda nung hinampas niya ang espada niya kay Julian pero sinalo lang ng binata ang espada niya gamit ang espada ng Alamat at pilit tinulak ni Hilda ang espada niya kay Julian pero hindi niya ito maibaba. Tinulak siya ni Julian kaya napaatras siya na agad siyang sumugod muli pero biglang nawala sa harapan niya si Julian nung hinampas niya ito at sumulpot ang binata sa likuran niya.

Napalingon si Hilda at nung hinampas siya ni Julian agad nilabas ng Anino ang itim na metal mula sa lupa para protektahan si Hilda at doon nakalayo si Hilda bago nawasak ang itim na metal. “HILDA KONTROLIN MO ANG GALIT MO!” sabi ng Anino sa kanya dahil nakikita niyang nawawala na sa sarili si Hilda. Lumalakas na kasi ang paghinga ni Hilda at parang hindi na ito makapapigil sa sarili niya “KUMALMA KA, KITA MO HINDI PUMAPASOK ANG MGA TINIRA MO SA KANYA DAHIL NAWAWALA KANA SA SARILI MO!” sabi ng Anino sa kanya kaya huminga ng malalim si Hilda at dahan-dahang kumalma siya. “Tandaan mo, alam na natin ang totoong kapangyarihan ng espadang yan at kung ano ang kayang gawin niyan sa atin pero tandaan mo hindi siya si Una” sabi ng Anino sa kanya.

“Tama ka Ishmael… hindi siya si Una” sabi ni Hilda sa kanya na tumayo ng maayos si Hilda at pinikit ang mga mata niya at huminga ulit siya ng malalim at lumabas ang maraming itim na aura sa katawan niya. “Ganyan.. kalmahin mo ang sarili mo..” sabi ni Ishmael sa kanya nung lumabas ito sa katawan ni Hilda at nagiging taong anyo na ito at nakita ni Julian ang suot niya “kapareho ng suot ni Una” sabi niya nung nakita niya ang suot ni Una kanina. “Ako ang Aninong nagtatago sa likod ni Una… hindi.. ni Ruuna..” sabi ni Ishmael na nakasuot ito ng mahabang damit na parang pang pari at me ginto ito sa gilid. Me kulay asul na nakabalot sa ulo niya at ang espada niya kapareho doon sa espadang nakita niya sa itim na mga sundalo “sino ka ba talaga?” tanong ni Julian sa kanya.

“Ako si Ishmael.. ang dating kanang kamay ni Ruuna at ang alagad ng mahal na Haring si..” bigla nalang siyang naputol nung sumulpot bigla si Julian sa harapan niya kaya tinulak siya ni Hilda para hindi siya matamaan sa espadang papalapit na sa kanya. “HAH!” nagulat si Ishmael at nakita niyang nagtulakan si Hilda at si Julian gamit ang mga espada nila na agad siyang bumangon para atakihin si Julian pero nakailag ito at umatras ang binata palayo sa kanila. “NILINLANG MO AKO!” galit na sabi ni Ishmael sa kanya na agad niyang tinutok ang kaliwang palad niya kay Julian at lumabas mula nito ang maraming itim na metal na pinaghahampas lang ni Julian.

Habang nangyayari ito umatake naman si Hilda kaya umatras si Julian habang tuloy parin siya sa paghahampas sa mga itim na metal na tinira ni Ishmael sa kanya at napasandal siya sa isang pader sa kakaatras niya. Nakita niyang tumayo sa tabi ni Ishmael si Hilda at sabay silang bumuga ng itim na enerhiya sa kanya na tinaas ni Julian ang espada niya para protektahan ang sarili niya “GRRRRRR” lang si Julian dahil lalo pa siyang napasandal sa pader dahil sa ginawa ng dalawa sa kanya “JULIAN!” tawag ni Hen. Amistad sa kanya dahil nakita nilang nahihirapan si Julian na itulak ang enerhiyang binuga ng dalawa sa kanya.

“Maayos lang ako Heneral” sabi ni Julian sa kanya na biglang humakbang si Julian at nagulat ang dalawa nung naitulak ni Julian ang enerhiyang tinira nila sa kanya “IBIGAY MO LAHAT HILDA!” sabi ni Ishmael sa kanya kaya lumaki ang itim na enerhiyang tinira nila ni Julian na napaatras muli ang binata at napasandal muli siya sa pader. Humakbang muli si Julian na napaatras ang dalawa dahil naitulak sila nito “ISHMAEL!” tawag ni Hilda sa kanya na humawak sa kamay si Ishmael kay Hilda at pinagsama nila ang kapangyarihan nilang dalawa na lalo pang lumaki ang itim na enerhiyang tinira nila ni Julian kaya napaatras muli ang binata at ngayon nawasak na ang pader nung sumandal siya at lumagpas siya nito nung nasira ito.

“HAHAHAHAHA” natawa silang dalawa sa nakita nila pero natahimik narin sila nung biglang napahinto si Julian sa pag-atras at humakbang muli ito papunta sa kanila at sila na ngayon ang naitulak niya “ISHMAEL!” tawag muli ni Hilda sa kanya. “MAGHIWALAY TAYO!” sabi ni Ishmael sa kanya na tumakbo sa kaliwa si Ishmael si Hilda naman sa kanan nung tinigil nila ng pagtira ng itim ng enerhiya kay Julian at pinagitnaan nila ito at tinira muli nila si Julian na tumalon siya paitaas at mabilis itong nagbato ng tigtatatlong maliit na patalim sa dalawa na mabilis silang umilag. Sakto lang para maatake ni Julian si Ishmael at nung tinamaan ito sa espada niya napaatras ito at napahawak sa tiyan niya nung nasugatan niya ito.

“ISHMAEL!!!” sigaw ni Hilda na mabilis itong lumipad papunta sa kanila kaya siya naman ang hinarap ni Julian at nasugatan niya ito sa balikat dahilan kaya bumagsak sa lupa si Hilda at napasigaw ito sa sakit. Nakatayo lang si Julian habang nakatingin sa kanila “haahhh..haahhh…. punyeta!” sabi ni Ishmael na hinihilom niya ang sugat niya sa tiyan habang dahan-dahan namang bumangon si Hilda at napahawak ito sa balikat niya. Tinaas ni Julian ang espada ng alamat at lalo itong lumiwanag na napatabon sa mukha si Hilda habang bumalot naman ang itim na metal kay Ishmael at nung hinampas ni Julian ang espada sa direksyon ni Hilda napalipad ito nung tinamaan siya ng puting enerhiya na nanggagaling sa espada ng alamat.

Tumakbo si Julian papunta kay Ishmael at hinampas ang itim na metal na nakabalot sa kanya at nung nawasak niya ito nagulat nalang siya dahil wala na ito sa loob “SA LIKOD MO!” sabi ni Zenisa kaya tumalon at gumulong sa kanan si Julian na tumama ang espada ni Ishmael sa lupa. Samantalang bumangon na muli si Hilda at nakita nitong namimiligro silang dalawa dahil ganito din ang nangyari noon nung nakalaban nila si Una at si Lucille kaya wala siyang ibang naisip kundi ang aklat ng dilim. Lumipad si Hilda papunta sa pintuan ng dilim kung nasaan nasa ilalim lang nito ang aklat “kailangan kong marating ito” sabi niya sa sarili niya na iniwan niyang nakipaglaban si Ishmael kay Julian.

Samantala, hindi ako makapaniwala sa nangyari kanina pati sila hindi makapaniwala sa ginawa nung taong tumulong sa amin “kilala niyo ba yun?” tanong ni Andres sa akin “Tenyente, kaninong tauhan yun?’ tanong ni Alan sa akin. “Hindi ko alam, wala naman akong nakitang ganung klasing tao o sandata sa mga tauhan ng tatlong Hari” sagot ko sa kanila “tatlong Hari?” tanong ng isa sa tauhan ni Andres “AH! mamaya na yan, unahin muna natin kung paano natin makuha ang aklat ng dilim” sabi ko sa kanila na napatingin kaming lahat sa aklat na hindi namin malapitan dahil sa kuryenteng nakabalot sa paligid nito.

“Ano kung sasagasaan natin ng humvee?” suhistyon ni Alan “ano ka! Ang mahal ng sasakyan na yan tapos ibabangga mo lang?” inis na sabi ni Andres sa kanya “mabuti nga nagbigay ako ng suggestion kesa naman nakatunganga lang” sabi ni Alan sa kanya. “Ano kakasa ka taba?” galit na sabi ni Andres “MAGSITIGIL KAYO!” sigaw ko sa kanila na hindi kumibo ang mga tauhan ni Andres “shit! Ano ang gagawin natin?’ tanong ko sa kanila na napatingin silang lahat sa akin. “Ah.. kung me binabalak kayo gawin niyo na” sabi ng isa sa tauhan ni Andres “bakit?” tanong ni Andres sa kanya “me demonyong papalapit sa atin” sabi nito na napatingin kami sa direksyon na tinitingnan niya at lahat kami nagulat.

“SI HILDA!” sigaw ko sabay takbo ng mga tauhan ni Andres palayo sa amin habang naiwan kaming tatlo ni Alan sa ilalim ng pintuan ng dilim “ANO PANG TINATANGATANGA NIYO DYAN! TUMAKBO NA KAYO!” sigaw ng tauhan ni Andres nung papalayo na sila. “SA HUMVEE!” sigaw ni Andres kaya tumakbo kaming tatlo papunta sa sasakyan niya at mabilis na pinaandar ni Andres ang humvee habang kumukuha ako ng mga bala sa likuran nito. “PUTCHA ISSA SUMAKAY KANA!” sigaw niya sa akin “HINDI KO IIWAN ANG AKLAT NG DILIM DEDEPENSAHAN KO ITO KAHIT ANO ANG MANGYARI!” sigaw ko sa kanya sabay takbo ko pabalik sa pintuan ng dilim.

“SHIT NAMAN!” narinig kong sigaw ni Andres at binagsak ko ang isang bag ng bala sa tabi ko at nilodan ko ng bagong magazine ang M16 na me grenade launcher at dalawang 45 at hinintay ang pagdating ni Hilda. Tinuon ko sa kaliwa ko ang armas ko nung me narinig akong yapak na papalapit sa akin at nakita kong si Alan pala ito “HUWAG! HUWAG! AKO ITO TENYENTE!” pakilala niya “punyeta ka Alan tinakot mo ako” sabi ko sa kanya na tumayo ito sa tabi ko at kita kong nanginginig ito habang hawak niya ang M16 niya. “Partner!” sabi ko sa kanya na lumingon ito sa akin at lumunok ng laway “pa..partner!” sagot niya sabay ngiti nito.

“NARIYAN NA SIYA!” sigaw ni Alan sabay kalabit namin ng gatilyo at pinagbabaril namin si Hilda na tumatalbog lang sa mukha at katawan niya ang mga bala namin pero hindi parin kami tumigil at mabilis kaming nagpalit ng magazine at tuloy sa pagbaril sa kanya. “GRAAAAAAHHHH!!!” sumigaw ito nung malapit na ito sa amin at nakita naming tinutok niya ang kanang kamay niya sa amin “ALAN UMILAG KA!” sabi ko sa kanya “HAAAAAA!!!” nagsisigaw si Alan habang tuloy parin ito sa pagbaril kay Hilda. Sa laki ni Alan alam kong hindi ko siya maitulak kaya ginawa ko binangga ko nalang siya nung lumipad papunta sa amin ang itim na bola ng enerbiya at nailagan namin ito nung pareho kaming bumagsak sa lupa.

Agad akong bumangon at tinuloy ko ang pagbaril kay Hilda na kahit alam kong hindi ito tumatalab sa kanya pero si Alan nakadapa parin sa lupa at nahirapan pa itong bumangon dahil sa bigat ng katawan niya. “ALAN!!” sigaw ko sa kanya na gumulong ito at pilit tinayo ang sarili “ALAN PUTANG INA KA TABA BUMANGON KA AT TULONGAN MO AKO!” sigaw ko sa kanya na napaluhod nalang ito at doon narinig kong pumutok ang M16 niya. “HAAAAA!!!” sumigaw muli si Alan habang nagpapalit ako ng bagong magazine sa armas ko at kinalabit ko ang gatilyo ng grenade launcher at lumipad ito papunta kay Hilda pero nung sumabog ito nakita kong parang wala ding epekto ito sa kanya.

Huminto si Hilda malapit sa amin at tinaas nito ang dalawang kamay at doon natakot ako lalo nung nakita ko ang inipon niyang itim an enerhiya sa pagitan ng mga kamay niya “ALAN TUMAKBO KANA!” sabi ko sa kanya “HINDI!” sagot ni Alan na tuloy lang ito sa pagbaril kay Hilda. “PUTANG INA HINDI NA NATIN PWEDENG ILAGAN YAN!” sabi ko sa kanya “WALA AKONG PAKIALAM!” sagot ni Alan sa akin na tinigil ko ang pagbaril kay Hilda at humawak ako sa balikat ni Alan na napatigil narin siya at tumingin sa akin. “Shit! Ito na?” kabadong tanong ni Alan sa akin na tumango ako “salamat Alan” sabi ko sa kanya na kita kong ngumiti siya “sana maging maayos ang pamilya ko” sabi niya na humawak ito sa kamay kong nasa balikat niya.

“ITO ANG SA INYO!” sigaw ni Hilda sa amin ng biglang napatigil nalang siya nung me sumulpot na ilaw ng kotse sa gilid niya “YEEEEHAAAAAAA!!!” narinig naming sumigaw si Andres sabay talon nito bago tumama ang humvee kay Hilda at nadala siya nito nung bumagsak ito sa lupa. Tumakbo kami kay Andres para tulongan siya at nakita naming me hawak itong maliit na bagay sa kamay niya “BOOM!” sabi nito sabay sumabog yung humvee nung pinindot niya ito. Napaatras kami ni Alan dahil sa gulat at natawa lang sa amin si Andres “ano Issa? Galeng ano?” nakangiting sabi niya sa akin “loko ka talaga Andres!” sabi ko sa kanya “hey!” sabi niya “Andre5K!” sabay naming sabi ni Alan na nagthumbs up pa ito sa amin.

Natuwa kami sa ginawa ni Andres ng biglang lumipad ang natitirang humvee papunta sa amin “ISSA!” sigaw ni Andres sabay tulak niya sa amin ni Alan at tumama sa kanya ang likurang parte ng humvee at tumalsik sa katawan namin ni Alan ang dugo niya. “ANDRES!!!” sigaw ko nung makita kong nakatabon sa kanya ang likurang parte ng humvee at napatingin kami sa kanan namin at nakita namin si Hilda na nakalutang ito at nagpapahid ng dumi sa mukha niya. “Isusunod ko kayo!” sabi niya sa amin na agad kong tinutok ang armas ko sa kanya at binaril ko siya hanggang sa maubos ang bala sa magazine ko at nagpalit ako.

“Te.. Tenyente… pa.. patay na tayo nito.. huhu..” narinig kong naiyak na si Alan sa tabi ko habang tuloy lang ako sa pagbaril kay Hilda habang lumulutang lang ito papalapit sa amin at nakita kong tinaas nito ang kanang kamay niya at tinutok niya ito sa amin. “Patay na tayo.. patay na tayo..” paulit-ulit na sabi ni Alan na tinadyakan ko siya sa mukha at natumba ito sa lupa at kinuha ko yung armas niya at sabay ko itong pinutok kay Hilda na napaatras ako nung ginawa ko ito. “HAAAAAAA!!!! HAAAAA!!!!” nagsisigaw ako habang tuloy ako sa pagkalabit sa gatilyo hanggang sa naubos na ang bala at napaluhod ako sa lupa.

Sa malayo naramdaman ni Julian ang peligrong kinakaharap ni Isabella kaya nung umabante sa kanya si Ishmael mabilis siyang gumalaw at natadyakan niya ito sa dibdib dahilan kaya natumba ito sa lupa. Agad siyang tumakbo para puntahan si Isabella pero sa kakamadali niya hindi niya napansin ang itim na metal na lumabas mula sa lupa at bumalot ito sa kanang paa niya kaya natumba siya sa lupa, lumingon siya sa likuran niya at nakita niyang nakatayo na si Ishmael. Tinaas nito ang isang kamay niya at bumalot sa katawan ni Julian ang itim na metal at nung tinaas niya ang espada ng alamat para putolin ito mabilis na lumabas mula sa lupa ang isa pang itim na metal at bumalot ito sa kamay niya na nakahawak sa espada kaya nabitawan niya ito ng hinila ang kamay niya para dumikit sa lupa.

“ISABELLA!!!” sumigaw si Julian dahil nararamdaman niyan ang itim na enerhiyang iniipon ni Hilda pati narin ang nararamdaman ni Isabella sa mga oras na ito “ISABELLA!!!” sumigaw muli si Julian na lumapit na sa kanya si Ishmael. “Hehehe huwag kang mag-alala Julian, magsasama din kayong dalawa sa kabilang mundo pagkatapos ko sa’yo” sabi ni Ishmael sa kanya “JULIAN!” sigaw ni Hen. Amistad dahil nakita nilang nakagapos ngayon sa lupa si Julian. “Heneral kailangan nating gumawa ng paraan!” sabi ng tauhan niya kaya hinugot ni Hen. Amistad ang espada niya at humawak siya kay Julian na nasa harapan nila.

“Ako na muna ang gagamit sa katawan mo, Pinuno” paalam ni Hen. Amistad kay Julian na pati siya hindi makagalaw dahil sa itim na metal na nakabalot sa kanya “Heneral!” takot na tawag ng isa pa niyang tauhan. Nagulat si Heneral Amistad dahil nakatayo na sa ibabaw nila si Ishmael at nakita nilang me hawak itong sibat at nakangiti itong nakatingin kay Julian “katapusan mo na ito, Julian” sabi ni Ishmael sa kanya. “Huwag kang mag-alala, mauuna kana doon” sabi ni Ishmael sa kanya na bumukas ang itim na metal sa me dibdib ni Julian sabay baba ni Ishmael sa sibat niya pero nagulat nalang siya dahil me malaking kamay na bigla nalang sumulpot at sinalo ang sibat niya.

Pilit tinulak ni Ishmael ang sibat niya pababa sa dibdib ni Julian pero hindi niya ito maitulak “si…sino ka?” gulat na tanong ni Ishmael pati si Julian nagulat din sa malaking kamay na nanggagaling sa dibdib niya. Sa loob ni Julian “Heneral, ikaw ba ang gumawa nito?” takang tanong ng tauhan niya “hi.. hindi…” sagot ni Hen. Amistad na napatingin sila sa likuran nila at nakita nilang nakatayo na ang lahat ng kaluluwa ng mga Bampira kasama si Reyna Lucia. “Ako!” sagot ni Hen. Guillermo na nakataas ang dalawang kamay niya at tila humaba ito “mahal na Reyna!” tawag ni Hen. Amistad na niyuko nilang lahat ang ulo nila sa kanya.

“Maraming salamat sa inyo” sabi ni Reyna Lucia sa kanila “kami na ang bahala sa puntong ito” sabi ni Kap. Morietta “ano’ng kayo na ang bahala?” tanong ni Resisyo sa kanila “mga kawal!” tawag ni Kap. Morietta sa kanila “OPO KAPITAN!” sagot nilang lahat sabay hugot ng mga espada nila. “Balak sana naming manirahan dito sa loob ni Julian, pero kung mangyaring mapatay siya ni Ishmael lahat tayo mawawala” sabi ni Reyna Lucia sa mga Bailan. “Ano ang binabalak niyo?” tanong ng matandang Bailan na ngumiti si Reyna Lucia at doon isa-isang lumipad ang mga Bampira pataas at lumiwanag ang dibdib ni Julian na kinagulat ni Ishmael kaya binitawan niya ang sibat para lumayo pero hinawakan siya ni Hen. Guillermo kaya napigilan siya nitong lumayo.

“SUGOD!!!” sigaw ni Hen. Guillermo sa mga tauhan nila at doon lumabas ang kaluluwa ng mga Bampira at isa-isa silang lumusot sa katawan ni Ishmael na nakatutuok ang mga espada nila sa kanya “HAAAAAAA!!! HAAAAAAA!!! HAAAAAA!!!” napasigaw sa sakit si Ishmael nung lumabas sa likuran niya ang mga Bampira. Isang daang Bampira ang tumagos sa katawan niya “Morietta” tawag ni Hen. Guillermo sa knaya “HMP! Bailan!” sigaw ni Kap. Morietta na tinaas ng mga Bailan ang mga sandata nila “HAH!” sabay sigaw nila at lumipad na si Kap. Morietta. Sa labas, biglang me lumabas na itim na kidlat mula sa dibdib ni Julian at tumama ito sa dibdib ni Ishmael at tumagos ito sa likuran niya kasunod nito si Kap. Morietta at ang espada niya.

“GRAAAAAHHHHHH!!!” napasigaw si Ishmael sa sakit nung lumusot ang kaluluwa ni Kap. Morietta sa katawan niya, “mahal na Reyna” tawag ni Hen. Guillermo sa kanya “mauna kana Guille” sabi ni Reyna Lucia sa kanya na tumango siya. “GUILLERMO!” tawag ni Hen Amistad sa kanya na nilingon niya ito “ipaghahanda kita ng alak at arena para sa labanan natin” sabi ni Hen. Amistad sa kanya “aasahan ko yan, Heneral Amistad” sabi ni Hen Guillermo sabay labas ng dalawang malalaking espada niya at lumipad ito paitaas. “HAAAAAA!!! TAMA NA!! TAMA NA!!!” pagsisigaw ni Ishmael at lumabas na si Hen. Guillermo na nanlaki ang mata ni Ishmael nung makita niya ang naka ekis na malaking espada ni Hen. Guillermo na papalapit sa kanya.

Nasasak siya ni Hen. Guillermo at naramdaman niyang parang binuka ang dibdib niya kaya napasuka siya ng dugo nung lumusot na si Hen. Guillermo sa kanya, “paalam sa inyo!” sabi ni Reyna Lucia sa kanila. “Salamat, mahal na Reyna” sabi nilang lahat sabay luhod nila at niyuko ang ulo “Amistad” tawag ni Reyna Lucia “kamahalan?” “pakisabi kay Lorenzo, tandaan niya ang araw na yun” sabi ni Reyna Lucia sa kanya na napangiti si Hen. Amistad “makakarating po, kamahalan!” sagot ni Hen. Amistad. “Salamat!” sabi ni Reyna Lucia sabay lipad niya pataas at doon lumabas ang malaking apoy na nagmula sa dibdib ni Julian at sinunog nito si Ishmael.

Lumabas ang kalahating katawan ni Reyna Lucia sa dibdib ni Julian at humarap ito sa kanya “patawad Julian” sabi ng Reyna sa kanya na naluha si Julian nung makita siya. Humawak si Reyna Lucia sa dibdib ni Julian at me nilagay siyang maliit na marka sa dibdib niya “regalo ko sa’yo, mahal kong anak” sabi ni Reyna Lucia sa kanya na tumulo ang luha ni Julian nung marinig niya ito. Tumalikod na sa kanya si Reyna Lucia at tuloyan na itong lumabas sa dibdib niya at tumayo sa likuran niya ang lahat ng mga Bampira at lahat sila humawak sa balikat sa mga Bampirang nasa harap nila kagaya ng ginawa nila nung nasa loob sila ni Julian.

Napaatras si Ishmael nung binitawan na siya ni Hen. Guillermo at nagsusuka ito ng dugo habang niyayakap ang dibdib niya “ah… ghaaa… ahh…” nalang ito na parang nawawala na ito sa balanse nung umatras ito palayo. “Ito na ang katapusan mo, demonyo!” sabi ni Reyna Lucia sa kanya sabay higop niya ng maraming hangin at sabay nilang sabi “Dracu infernul incendiu (hell fire inferno)” bumugaw ng magkahalong itim at pulang apoy si Reyna Lucia “HAAAAAAA!!!” napasigaw si Ishmael nung makita niya itong papalapit sa kanya at bumalot ito sa buong katawan niya na hindi na siya nakatakas dahil sa bilis ntiong lumipad papunta sa kanya.

Nakita ni Julian ang ginawa ng mga Bampira kay Ishmael at wala man lang isang minuto at nawala na sa loob ng apoy si Ishmael sa sobrang init nito, naramdaman ni Julian na lumuluwang na yung itim na metal na nakablot sa kanya at bigla nalang itong nawasak at nawala. Nakagalaw na muli si Julian at agad siyang bumangon at kita niyang nakapalibot na sa kanya ang lahat ng mga kaluluwa ng mga Bampira. “Ma.. mahal na Reyna” tawag ni Julian sa kanya na humarap sa kanya ang Reyna at nginitian siya nito “Julian…” sabi ni Reyna Lucia na lumutang sa harapan ni Julian ang espada ng alamat at biglang lumiwanag ito.

Napatabon sa mukha si Julian at nung nawala na ang liwanag nakita niyang nagbago ang kulay ng mga suot ng mga Bampira na kanina ay kulay itim ngayon ay puti na. Nakita niyang tinitingnan ng mga Bampira ang mga damit nila at natuwa sila sa nakita nila “Julian.. mahal na Reyna” natutuwang sabi nila. “Naalala mo pa ba ang sinabi ko sa’yo noon, Julian? Pag nagmahal ang isang Bampira?” tanong ni Reyna Lucia sa kanya na tumango si Julian “haharapin nila ang liwanag..” sabi ni Julian na tumingin si Reyna Lucia sa puting damit niya at tumingin siya kay Julian “mahal ka namin Julian at ikaw ang nagdala sa amin sa liwanag” sabi ni Reyna Lucia sa kanya.

“Salamat Julian..” isa-isang sabi ng mga Bampira sa kanya at isa-isa narin silang lumipad “malaya na tayo!” narinig niya sa ibang Bampira na natutuwa silang umangat papunta sa taas “Julian” tawag ni Hen. Guillermo sa kanya. “Heneral!” naluluhang sabi ni Julian “tsk! Ano ba ang sabi ko?” tanong ni Hen. Guillermo sa kanya “huwag… huwag umiyak” sagot ni Julian “hehehe.. natural lang yan” sabi ni Hen. Guillermo sa kanya sabay yakap sa kanya. “Alagaan mo ang sarili mo ha!” paalala ng Heneral sa kanya “opo!’ sagot niya at nung bumitaw sa kanya si Hen. Guillermo umangat narin ito “paalam Julian, maraming salamat sa pagmamahal mo!” sabi ni Hen. Guillermo at nawala na ito sa ibabaw.

Sinuntok siya ni Kap. Morietta sa balikat sabay yakap sa kanya “mahal na mahal kita, Julian… huwag na huwag mong kalimutan yan” sabi ni Kap. Morietta sa kanya sabay halik nito sa labi niya “paalam.” sabi ng Kapitan sa kanya “Kapitan..” sabi ni Julian nung umangat na sa itaas si Kap. Morietta at nawala narin ito. Nakatingin sa kanya si Reyna Lucia “kamahalan..” sabi ni Julian na lumutang palapit sa kanya ang Reyna at humawak ito sa dibdib niya “ngayong wala na kami sa loob mo, hahabol na sa’yo ang panahon Julian” sabi ng Reyna sa kanya na nagulat si Julian nung marinig niya ito. “Pero.. huwag kang mag-alala, ang markang ito ang magpipigil sa pagbilis ng takbo ng panahon sa katawan mo” paliwanang ng Reyna sa kanya.

“Iniwanan din kita ng konting kapangyarihan ko pero babala anak, gagamitin mo lang ito kung kinakailangan dahil kung gagamitin mo ito palagi, mawawala ang bisa ng markang ito at pagnangyari yun” paliwanag ng Reyna sa kanya. “Ano po?” tanong ni Julian “magiging mabilis ang takbo ng panahon sa katawan mo at tatanda ka ng mabilis” paliwanag ni Reyna Lucia sa kanya, yumakap si Julian sa kanya “mahal na Reyna” naluluhang sabi ni Julian na niyakap siya ng mahigpit ng Reyna. “Gusto kong mabuhay ka ng maayos na hindi mo naranasan noon nung kasama mo pa kami sa palasyo” sabi ni Reyna Lucia sa kanya “hindi naman naaksya ang buhay ko noon nung kasama ko pa kayo” sabi ni Julian sa kanya.

“Alam mo na ang ibig kong sabihin Julian” nakangiting sabi ng Reyna sa kanya “Isabella…” sabi ni Julian na binitawan na siya ni Reyna Lucia at nagpahid ng luha si Julian “nasa loob mo ang kapangyarihan mo, Julian” sabi ni Reyna Lucia sa kanya. “Ang puso mo ang kapangyarihang tatapos sa dilim na ito” sabi ni Reyna Lucia sa kanya na dahan-dahan narin siyang umangat “MAHAL NA REYNA!” sumigaw si Julian “tapusin mo na ang dilim na ito, para masimulan mo narin ang buhay mo, Julian!” sabi ni Reyna Lucia sa kanya “opo, kamahalan!” sabi ni Julian na niluhod niya ang isang tuhod niya at niyuko niya ang ulo niya huling pagbigay pugay sa Reyna ng mga Bampira.

Biglang nanghina ng konte si Julian nung tumayo siya “maayos ka lang ba, Julian?” tanong ni Hen. Amistad sa kanya “maayos lang ako” sagot niya at nagsimula na siyang maglakad papunta sa pintuan ng dilim. “Heneral, nararamdaman mo ba yun?” tanong ni Zenisa sa kanya “oo, nanghihina na siya dahil wala na sa loob niya ang mga Bampira” sagot ni Hen. Amistad “ano ang gagawin natin?” tanong ni Resisyo. Tumingin si Hen. Amistad sa lahat ng Bailan at nakita nila ang pag-aalala sa mukha niya “alam ko ang dapat nating gawin” sabi ng isang matandang Bailan na napalingon silang lahat sa kanya.

“Alam natin ano ang rason kung bakit tayo nandito” patuloy ng matanda na napatingin silang lahat sa isa’t-isa at kay Hen. Amistad, huminga ng malalim ang Heneral bago ito nagsalita “alam kong wala tayong kapangyarihan katulad ng mga Bampira, hindi natin siya mabibigyan ng ano mang lakas katulad ng binigay nila” pasimula ni Hen. Amistad. “Isa lang ang pwede nating ibigay kay Julian, ang bago nating Pinuno” patuloy ni Hen. Amistad na sumang-ayon silang lahat sa sinabi niya. Tumingin siya sa itaas at sabing “naririto tayo, para dugtongan ang buhay niya kahit sandali lang” sabi niya “HAH!” sigaw ng pagsang-ayun ng mga Bailan.

Nakita kong ito na ang katapusan namin ni Alan dahil sa laki ng enerhiyang binuo ni Hilda “Alan… kahit ano ang mangyari.. tandaan mo..” sabi ko sa kanya na tumingin ako sa kanya “I am proud and happy to been your partner” sabi ko sa kanya na ngumiti siya “ako din, Tenyente!” sagot niya sabay hawak namin ng kamay. Binato na ni Hilda ang bola ng enerhiya sa amin at doon pinkit ko ang mata ko at hinanda ang sarili ko sa mangyayari ng biglang me umihip na hangin at me narinig kaming dalawang bombang sumabog sa likuran namin ni Alan “HAAAAAA!!!” narinig kong sumigaw si Alan sa takot at nung dinilat ko ang mga mata ko nagulat ako dahil nakita kong nakatayo na sa harapan namin si Julian.

Lumingon ito at pansin kong hinihingal siya “ma… maayos lang ba kayo?” tanong niya sa amin “Julian! Oo, maayos lang kami” sagot ko sa kanya na umatras ito para lumapit sa amin habang kita kong napatingin sa paligid si Hilda na tila me hinahanap siya. “Wala na siya” sabi ni Julian sa kanya na napatingin sa kanya si Hilda “ano ang ibig mong sabihin?” tanong niya “wala na si Ishmael” sagot ni Julian sa kanya “sino si Ishmael?” tanong ko kay Julian na tumingin lang siya sa akin at tumingin muli kay Hilda. “Imposible ang sinasabi mo! Hindi ganun kadali patayin si Ishmael!” sabi ni Hilda “oo, tama ka haahh..” sabi ni Julian na nakita kong napayuko siya “binigay ng mga Bampira ang natitirang buhay nila para tulongan ako” dagdag ni Julian na nagulat ako sa sinabi niya.

“Wala na ang mga Bampira sa loob mo?!” gulat kong tanong na tumango si Julian at kita kong naluha siya “Reyna Lucia..” sabi ko na biglang tinaas ni Hilda ang mga kamay niya at nagbuo siya ng itim na enerhiya. “HINDI! HINDI NILA NAPATAY SI ISHMAEL!” sigaw niya sabay bato niya nito sa amin na agad namang hinampas ni Julian at nahiwa ito sa dalawa at sumabog ang dalawang nahating enerhiya sa likuran namin. “AAAAHHHHHH!!! TENYENTE!” natakot si Alan “KUMALMA KA ALAN!” sabi ko sa kanya na yumuko ito sa likod ko dahil sa takot “Julian! Ano ang gagawin natin?” tanong ko sa kanya na tinaas niya ang espada niya na doon ko lang ito napansin “yan ba ang?” tanong ko “oo, ito na ang totoong anyo ng espada ng alamat” sagot niya sa akin.

“Teka, kung wala na ang mga Bampira? Ok ka lang ba?” tanong ko agad sa kanya dahil kita kong hinihingal na siya at kita kong hindi na naghihilom ang mga sugat niya kahit hawak pa niya ang espada ng alamat. “Nasa loob ko ang mga Bailan, maayos pa ako habang kasama ko sila sa loob” sabi niya sa akin “huh? Ano’ng Bailan?” tanong ko sa kanya “mamaya ko na ipapaliwanag sa’yo asikasuhin muna natin siya” sabi ni Julian dahil kita naming nagwawala na si Hilda sa galit. “Ano ang plano?” tanong ko sa kanya “mabuhay.. manatiling mabuhay” sagot niya sa akin kaya napahawak ako ng mahigpit sa armas ko at napatinigin ako kay Alan na ngayon ay parang bata ng umiiyak sa takot.

“GRAAAAAHHHH!!!” biglang sumigaw si Hilda at nakita naming kumuha ito ng kapangyarihan mula sa pintuan ng dilim at lumalaki siya “hindi maganda ito” sabi ko kay Julian “magtiwala ka lang Isabella” sabi niya sabay lingon sa akin “hangga’t nandito ako kasama mo walang dilim ang pipigil sa pagsinag ng liwanag natin” sabi niya sa akin. Hinawakan ng kaliwang kamay ni Julian ang talim ng espada ng alamat at yung kanan naman ay nasa hawakan nito at tinaas niya ito para maghanda sa posibilidad na ibato sa amin ni Hilda. “GAAAAAHHHHH!!!” lalo pa itong sumigaw na nabingi na kami sa lakas nito at huling nakita namin nagkaroon na siya ng pakpak habang tuloy lang sa paglabas ng itim na aura ang pintuan ng dilim papunta sa katawan niya.

“Julian, kailangan nating isara ang pintuan ng dilim para matigil na ang pagkuha niya ng kapangyarihan!” sabi ko sa kanya “hindi pwede!” sagot niya “bakit?” tanong ko “kung maisara ang pintuan ng dilim mahihirapan na tayong buksan ito” sagot niya. “Bakit? Hindi ba, nagawa ni Olivia ito bakit hindi natin gawin din ang ginawa niya?” tanong ko sa kanya “dahil kailangan ng sakripisyo bago mabuksan ang pinto, kapalit ng pagbukas ng pinto ang kaluluwa ng isang tao” paliwanag niya sa akin. “Dyos ko! Kaninong kaluluwa ang sinakripisyo nila nung binuksan nila ang pinto?” tanong ko sa kanya “ang anak namin ni Isabella na nasa sinapupunan niya ang ibinigay nila” sagot niya sa akin na napatingin ako sa kanya at hindi makapaniwala sa narinig ko.

“Maghanda ka Isabella” sabi niya sa akin na tinaas pa niya ang espada ng alamat at sinalo niya ang itim na enerhiyang tinira ni Hilda sa amin, napaatras si Julian kaya pinigilan ko siya para hindi matumba at tinulak ko na din siya ng konte. “ALAN! ALAN!” sigaw ko sa kanya na nakabola na ito sa lupa habang umiiyak “PUNYETA ALAN TULONGAN MO KAMI!” sigaw ko sa kanya “ISABELLA!” tawag sa akin ni Julian “IHANDA MO ANG SARILI MO!” sabi niya sa akin “BAKIT?” tanong ko na tumingin lang siya sa akin at nugmiti ito “HINDI! HINDI MO GAGAWIN ANG INIISIP MO JULIAN!” galit kong sabi sa kanya dahil kita kong isasakripisyo niya ang buhay niya para sa amin.

“Hindi ko gagawin yan!” sabi niya sa akin “binigay ng mga Bampira ang buhay nila para sa akin kaya hindi ko gagawin ang iniisip mo” dagdag niya na napatingin ako sa kanya. “Ano ang gagawin natin?” tanong ko sa kanya na kita kong nahihirapan na siya sa pagpigil sa itim an enerhiyang tinira ni Hilda sa amin “me paraan, pero…” sabi niya na hindi niya tinuloy ang sinabi niya. “Pero ano? Julian, ano?” tanong ko sa kanya na tinulak ko na siya para hindi siya mapaatras “JULIAN SABIHIN MO NA!” sigaw ko sa kanya “BIBILIS ANG PAGTANDA KO!” sagot niya na nagulat ako sa sinabi niya.

“Me paraan kami, Pinuno” sabi bigla ni Hen. Amistad na napatingin si Julian sa kanya at sa mga Bailan “ano… ano ang paraan?” tanong ni Julian sa kanya na ngumiti sa kanya si Hen. Amistad at lumingon ito sa mga tauhan niya. Ngumiti sila at tumango kay Julian “teka… gagawin niyo din ba ang ginawa ng mga Bampira?” tanong ni Julian sa kanila “hindi!” tinig mula sa isang matandang babaeng Bailan na nakatayo malapit lang sa likod ni Hen. Amistad at humakbang ito palapit sa kanya. “Iba ang mga Bampira at iba din kami” sabi ng matanda kay Julian “ano ang binabalak niyo, manang?” tanong niya na tumingin kay Hen. Amistad ang matanda.

“Ang totoong dahilan kaya kami nandito ay magbigay ng lakas sa’yo” panimula ni Hen. Amistad “hindi lang kami kaluluwa Julian, buhay na enerhiya kami” sabi ng matanda sa kanya na nagulat siya sa narinig niya. “Bu.. buhay na enerhiya?” takang tanong ni Julian “oo, ayun sa nakasulat sa malaking bato noon ng mga Bailan, mangyaring nagamit ni Una ang totoong kapangyarihan ng espada ng alamat dahil sa buhay na enerhiyang dumadaloy sa katawan niya” kwento ng matanda. “Yun ang dahilan kaya kami nandito dahil sa taglay naming enerhiyang yun pwede mong ilabas ang totoong kapangyarihan ng espada ng alamat” paliwanag ni Hen. Amistad.

“Akala ko ito na ang totoong kapangyarihan ng espada nung nabuo ko ito” sabi ni Julian “hehehe nagkakamali ka bata” sabi ng isa pang matandang babae “ang totoo niyan unang antas lang ito” paliwanag niya. Hindi nakapagsalita si Julian kaya lumapit sa kanya si Hen. Amistad at nilagay niya ang kanang kamay niya sa balikat ni Julian “hanggang dito nalang kami Julian, salamat sa panahon na pinatira mo kami dito at ipinakita mo sa amin ang panibagong mundo” sabi ni Hen. Amistad sa kanya. “Maraming salamat Julian” sabi ng mga Bailan sa kanya “teka, bakit kayo nagpapaalam sa akin? Akala ko ba mananatili kayo sa loob ko?” tanong ni Julian sa kanila.

“Hindi” sagot ni Hen. Amistad “binigay namin ang konting tulong para sa’yo dahil alam ni Lorenzo na kailanganin mo ito” paliwanag niya “nabasa ito ni Lorenzo sa aklat ng dilim noong nasa palasyo pa siya ni Reyna Lucia” sabi ni Kap. Zenisa. “Kaya nung minungkahi niya ito sa amin at pinaliwanag niya ng mabuti sa amin ang plano niya hindi kami nag atubiiling ibigay ang konting enerhiya namin sa’yo” paliwanag ng matandang Bailan sa kanya. “Kung ganun…” sabi ni Julian na nakita niyang lumiwanag ang ibang mga Bailan at naging puting bolang enerhiya sila “si Una lang ang nagbubukod tanging makakalabas sa totoong kapangyarihan ng espada ng alamat” sabi ni Hen. Amistad.

“Pero.. ” putol niya “pero?” tanong ni Julian “me paraan para maabot mo ang antas niya” patuloy ni Hen. Amistad na nakita niyang kalahati na sa mga Bailan ang naging puting bola ng enerhiya at lumutang ito sa ibabaw niya. “Tayong mga Bailan ay nanggaling sa kanya, nilikha niya tayo gamit ang mismong enerhiya niya at sa konklusyon ni Lorenzo kung isang enerhiya lang hindi ito sapat pero kung maraming enerhiya ni Una ang papasok sa iisang Bailan” paliwanag ni Hen. Amistad. Naging alerto bigla si Julian at napatingin sa maraming puting bolang enerhiya sa ibabaw niya at nanlaki ang mga mata niya “….Una…” sabi ni Julian.

“Tama!” sagot ni Hen. Amistad na lahat sila naging puting bola ng enerhiya na at lumutang sa ibabaw ni Julian “kami ang enerhiyang magbibigay sa’yo ng kapangyarihan Julian, kami ang tinutukoy ni Makisig.. ang totoong kapangyarihan na tutulong sa’yo” paliwanag ni Hen. Amistad. Naalala ni Julian ang sinabi ni Makisig nung nasa Isla pa siya “ang kapangyarihan na sinasabi ko ay taglay nito ang lakas ng unang pinuno, pero bago mo ito makuha kailangan mo munang maging purong Bailan” ang sinabi ni Makisig sa kanya noon. “Kaya pala sinabi niyang itakwil ko ang mga Bampira para makamit ko ito..” sabi ni Julian nung naalala niya ang sinabi ni Makisig.

“Salamat sa inyo.. salamat sa tiwalang ibinigay niyo sa akin kahit.. kahit hindi niyo ako nakasama noon sa Kuro.. ” sabi ni Julian na umikot na sa ibabaw niya ang mga puting bolang enerhiya at nung bumitaw pa ng malakas na itim na enerhiya si Hilda doon na pumasok sa kaluluwa ni Julian ang lahat ng enerhiya ng Bailan. Samantala sa labas, “Julian? JULIAN!” tawag pansin ko sa kanya dahil nakatitig lang ito sa espada na parang tulala ito at hindi na sumasagot “Julia….” napatigil nalang ako nung biglang lumiwanag ang espada ng alamat at suminag ito kay Julian at napaatras nalang ako ng konte nung maramdaman kong uminit bigla ang katawan ni Julian.

Umusok ang katawan niya na parang nasusunog ito at biglang napatumba ako sa lupa nung biglang me kung anong liwanag ang lumabas sa katawan niya at napatakip ako sa mukha ko pati na si Alan dahil sa parang sinag ng araw ang nanggagaling kay Julian. Sumilip ako ng konte at nakita kong me parang bumalot sa katawan niya at nung pakonte-konte ng nawawala ang liwanag niya doon namin nakita ni Alan kung ano ang nangyayari sa kanya. “Te…. Issa… ” utal na sabi ni Alan dahil sa gulat nung makita namin ang puting armor na suot ni Julian at nakita naming parang sinaunang mandirigmang sundalo na siya “…Julian?…” tawag ko sa kanya na lumingon siya at kita kong parang me nagbago sa mukha niya “…Una….” sagot niya.

Chapter XXXI: Legacy!

“…Una…” yun ang narinig ko galing sa kanya “dito ka lang” sabi niya sabay hampas niya ng espada niya at nahati nito ang itim na enerhiyang tinira ni Hilda sa amin at nakita kong umilag si Hilda nung papalapit na sa kanya ang puting enerhiyang tinira ni Julian. Nakita ni Hilda ang pagbabago ni Julian at tila pamilyar sa kanya ito dahil sa nakikita kong expression sa mukha niya, humakbang si Julian ng isang beses at sinaksak niya ang espada niya sa lupa at me kinuha siya sa likod ng beywang niya. Isang bakal na kasing haba ng ruler at nung hinawakan ito ng dalawang kamay niya bigla itong humaba at naging sibat.

Pumorma siya at binato niya ito kay Hilda na umilag naman ang Dyosa at nag-ipon ito ng itim na enerhiya sa kanang kamay niya ng biglang umaktong me hinila si Julian at nagulat nalang ako nung makita kong parang umabante ng konti si Hilda at tumagos sa tyan niya ang sibat na binato ni Julian kanina. Tumakbo si Julian papunta sa kanya habang nakataas ang kamay niya at doon lumipad ang espada ng alamat papunta sa kanya sabay talon niya papunta kay Hilda. “GAAAAAAA!!!” sumigaw si Hilda nung pilit niyang alisin ang sibat na nakasasak sa kanya pero nung nahawakan na ni Julian ang espada niya agad niya itong sinaksak kay Hilda at doon napatigil ang Dyosa at napakapit ito sa balikat ni Julian nung binaon pa niya ang espada niya sa katawan ni Hilda.

Nanginig si Hilda at tumingin ito kay Julian na parang nagulat ito nung makita niya ng malapitan “….U….Una….” dinig kong sabi ni Hilda “Hilda, bakit mo ginagawa ito?” tanong ni Julian sa kanya “hindi ka ba natoto noon?” tanong niya. Nakita kong nilagay ni Hilda ang kanang kamay niya sa mukha ni Julian at ngumiti siya “…sa lahat.. ikaw ang totoong nakakalam kung.. bakit ko ito ginawa..” sabi ni Hilda sa kanya. “Bakit… (naluha si Hilda) bakit hindi ako ang minahal mo?… Bakit siya pa?…” tanong ni Hilda kay Julian na napaluhod ako sa lupa dahil tingin ko tapos na ang lahat “bakit hindi ako ang pinili mo… Una?” naluluhang tanong ni Hilda kay Julian.

“Noon pa man Hilda, sinabi ko na sa’yo ang totoong nararamdaman ko… pero hindi mo ito nirespeto…nagalit ka sa puntong umabot na tayo sa ganitong sitwasyon noon at ngayon inulit mo nanaman ito” sabi ni Julian sa kanya na tingin ko hindi na siya si Julian. “Dahil sa pagmamahal ko sa’yo… naging.. agresibo ako…” sabi ni Hilda sa kanya na dahan-dahan ng nawawala ang dilim sa katawan niya at nagsisimula ng bumalik ang dating kulay ng katawan niya. “Patawarin mo ako Hilda pero ayaw kong linlangin ka kaya sinabi ko sa’yo noon ang totoo” sabi ni Julian sa kanya na niyakap siya bigla ni Hilda “….patawarin mo ako… Ruuna…” sabi ni Hilda at biglang lumiwanag ang katawan niya.

Nakita namin ni Alan ang paglabas ng kaluluwa ni Hilda sa katawan ni Isabella at agad sinalo ni Julian ang dalaga nung tuloyan ng naalis ang kaluluwa ni Hilda na lumutang na ito malapit lang sa pinto. May parang kamay na lumabas mula sa pintuan ng dilim at hinawakan nito si Hilda at hinila siya nito papasok sa loob, nakatingin lang si Julian sa kanya habang hawak niya ang katawan ni Isabella “patawad… yan lang ang masasabi ko… ” sabi ni Hilda na tumingin ito sa direksyon ng tatlong Hari “patawad sa inyo!” sabi ni Hilda “maging maayos sana ang paglalakbay mo, Hilda” sabi ni Haring Narra sa kanya na ngayon ay nakatayo na pala malapit lang sa amin.

Hinila na papasok sa loob si Hilda at tumingin siya kay Julian “paalam… Ruuna….” huling sinabi niya “Hilda..” sabi ni Julian sabay tinaas niya ang espada ng alamat at nung lumiwanag ito doon na sumara ang pintuan ng dilim. Pagkasara nito agad na itong nawala at doon sumara narin ang aklat ng dilim at bumagsak ito sa lupa. Hinugot ni Julian ang sibat sa likod ni Isabella pati narin ang espada niya na pareho niya itong sinaksak sa lupa at binuhat ang dalaga. Humarap siya sa amin at kita kong bumalik na ang anyo ng mukha niya kanina at naluha ito habang nakatingin sa nobya niya noon “Tenyente” tawag sa akin ni Alan dahil napansin din pala niya na kamukha ko yung babaeng hawak ni Julian.

“Julian..” sabi ni Isabella sabay hawak nito sa pisngi niya “makakapagpahinga kana ng maayos..” sabi ni Julian sa kanya na ngumiti ito at tumingin sa akin “… alagaan mo siya…” sabi niya sa akin na ngumiti lang ako sa kanya. “Paalam… mahal ko…” sabi ni Isabella sa kanya na tinaas siya ni Julian para mahalikan siya sa labi “paalam..” sabi ni Julian at doon dahan-dahan ng naging abo si Isabella at nawala na ito sa kamay ni Julian. Sinundan ng tingin ni Julian ang abong inihip ng hangin at nakita ko nalang na dahan-dahan naring nawawala ang suot niyang armor at ang liwanag nito “tapos na ba Tenyente?” tanong ni Alan sa akin “oo, tapos na” sagot ko sa kanya na humiga ito sa lupa at natawa ito sa tuwa.

Lumapit sa akin si Julian at tinulongan niya akong tumayo “salamat at ligtas ka” sabi niya sa akin “ikaw din” sagot ko na tuloyan ng nawala ang armor at liwanag sa katawan niya, nginitian niya ako at bigla nalang siyang natumba buti nalang nasalo ko siya kundi bumagsak siya sa lupa. “JULIAN!” sigaw ko na agad ding bumangon si Alan para tulongan ako “Isabella, ihiga mo si Julian sa lupa” sabi sa akin ni Haring Narra kaya hiniga namin siya ni Alan at kita kong tulog ito “ano ba ang nangyari?” tanong ni Ingkong Romolo na ngayon ay inaakay ni Haring Helius. “Hinimatay nalang siya bigla” sagot ko na napatingin kaming lahat sa espada ng alamat nung lumiwanag ito at maya-maya lang ay naging dalawa na muli ito.

“Nahati muli sa dalawa ang espada?” takang tanong ni Haring Helius “parang ganun na nga” sabi ni Haring Narra “ano ba ang nangyari dito?” tanong ni Ingkong sa amin ni Alan “me binanggit si Julian tungkol sa mga Bampira at sa mga Bailan sa loob niya” kwento ko. “Nawala na sa loob niya ang mga Bampira at mga Bailan kaya heto na siya ngayon” patuloy ko na yumuko sa tabi ni Julian si Haring Narra at tiningnan niya ang nasa dibdib niya. “Marka ni Lucia…” sabi niya “ano po?” takang tanong ko “ito ang marka ni Lucia, ang marka ng immortalidad katulad kay Lorenzo” paliwanag ni Haring Narra.

“Hindi” sabi ni Ingkong Romolo “iba ang marka ng immortalidad Nara” dagdag niya na binaba siya ni Haring Helius para mapaupo sila sa lupa “iba ang markang ito” sabi niya. Maya-maya lang ay nakarinig kami ng ingay sa paligid namin kaya napalingon kaming lahat at naging alerto kami “kumalma kayo” sabi ni Haring Helius ng biglang me sumulpot na portal malapit lang sa kinaroroonan namin. “KAMAHALAN!” sumigaw agad ang Engkato nung makita kami “Elewen! Kumusta ang kaharian?” tanong ni Haring Helius “maayos lang po kamahalan, patawad kong huli kaming dumating dito, hindi namin kasi magamit ang portal simula pa kanina” paliwanag niya.

“Dahil yun sa pintuan ng dilim, ngayong wala na ito pwede na muli tayong makakagamit ng portal” sabi ni Haring Helius na bumukas ang maraming portal sa paligid namin at naglabasan ang mga Engkanto, Taong Puno at mga Taong Lobo na agad silang lumapit sa amin. “Mag madali kayo, kailangan ng tulong ang mga Hari natin!” tawag ni Elewen sa kanila na agad silang lumapit dala ang mga kagamitan nila sa panggagamot. “Unahin niyo si Romolo, siya ang mas matinding sugat sa amin” sabi ni Haring Helius “masusunod kamahalan” sagot nila “pero kamahalan, kailangan niyo ding magamot” sabi ni Elewen sa kanya “maayos lang ako” sagot niya.

“Haring Narra!’ tawag ng isang Taong Puno sa kanya na agad siya nitong nilapitan at tiningnan ang mga sugat niya “wala ito, unahin niyo si Julian” utos niya sa tauhan niya “Dyos ko, salamat naman at tapos na ang lahat” sabi ni Alan na ngayon ay nakaupo sa lupa. “Hindi pa tapos ang lahat” sabi ni Ingkong Romolo na napatingin kami sa kanya “Helius, kailangan nating makaalis dito” sabi niya na sumang-ayon sa kanya ang Hari ng mga Engkanto. “Tama ka, Elewen iutos mo sa mga matatandang Engkanto na dalhin tayong lahat pabalik sa gubat ni Narra” utos niya “ngayon din po, kamahalan” sagot niya na nagbukas siya ng portal at pumasok siya nito.

Nakita namin sa malayo na lumabas na ang araw “aaaahhh.. ang amang araw” sabi ni Haring Narra na pinikit niya ang mga mata niya nung nasinagan siya nito “hehehe… iba ka talaga Narra” natatawang sabi ni Ingkong Romolo. “Araw ang nagbibigay lakas sa aming mga Puno, kaya pasensya na kung nagiging emosyonal ako” sabi ni Haring Narra na natawa narin si Haring Helius, bumalik na si Elewen “kamahalan, maghanda po kayo sa paglalakbay natin” balita niya “magaling” sagot ni Haring Helius. “Tumayo kana dyan Alan, aalis na tayo” sabi ko sa kanya “hindi na kailangan pang kumilos, Isabella” sabi ni Elewen sa akin.

“Ha? Paano kami makakapasok sa portal kung hindi kami tatayo?” takang tanong ko sa kanya na ngumiti lang si Elewen “maghintay ka lang, Isabella” sabi ni Haring Helius na akala namin sinag ng araw ang nakikita namin sa malayo kapangyarihan pala ito ng mga matatandang Engkanto. Mabilis itong dumaan sa buong syudad at nung nadaanan kami ng liwanag bigla kaming nawala sa syudad at nakita nalang namin na nasa gubat na kami ni Haring Narra. “Yan ang totoong sinag ng araw” sabi ni Haring Helius nung natamaan kami ng sinag nito “yung kanina?” takang tanong ni Haring Narra “hahahaha hindi araw yun, Narra” natatawang sabi ni Haring Helius.

Naalala ko bigla ang aklat ng dilim “paumanhin po sa inyo” paalam ko sa kanila at tumayo ako para kunin ang aklat ng biglang me sumulpot na tao malapit lang sa aklat ng dilim at kinuha ito, agad naging alerto ang lahat at binunot nila ang mga sandata nila. “SINO KA!?” sigaw ni Elewen sa kanya na pinalibutan siya ng mga sundalo ng tatlong Hari. “Teka… siya yung tumulong sa amin kanina” sabi ko “oo, tama ka Tenyente” sabi ni Alan na ngayon lang namin nakita ito ng maayos “ibigay mo sa amin ang aklat ng dilim at magpakilala ka sa amin” sabi ni Haring Helius sa kanya. Kita kong hinawakan niya ng mahigpit ang aklat ng dilim at tumingin ito sa amin “hindi sa inyo ang aklat na ito” sabi niya sa amin.

“At hindi rin yan sa’yo kaya ibigay mo na yan sa amin” sabi ni Haring Helius sa kanya na ipinasok nito ang aklat ng dilim sa loob ng kapa niya na ulo lang niya ngayon ang nakikita namin dahil natatakpan ng kapa niya ang buong katawan niya. “Huwag kayong lumapit kung ayaw niyong masaktan” banta niya sa amin “mali ka iha, ibalik mo sa amin ang aklat kung ayaw mong masaktan” sabi ni Ingkong Romolo sa kanya na umabante ang isang Taong Lobo palapit sa kanya ng biglang bumuka ang kapa niya at lumabas ang sandata niyang katulad sa sandata ni kamatayan na huminto ang dulo ng talim nito sa leeg ng Lobong lumapit sa kanya.

“Kayo ang nagkakamali, hindi ako ordinaryong tao kaya kung ayaw niyong masaktan hahayaan niyo akong umalis kasama ang aklat ng dilim” sabi niya sa amin “napapalibutan ka namin, akin ang gubat na ito iha, kaya huwag mong isipin na makakatakas ka dito kasama ang aklat na yan” sabi ni Haring Narra sa kanya. Ngumiti lang ito at binalik ang sandata niya sa ilalim ng kapa niya na hindi ko alam kung paano niya ito nagawa at binato papunta kay Ingkong Romolo ang aklat ng dilim at sabing “makukuha ko din yan, makikita niyo” “sino ka ba?” tanong ni Haring Helius sa kanya na umikot siya ng dahan-dahan para tingnan kaming lahat “ako si Dahlia, ang Heneral ng hukbong sandatahan ng Hari ng Atlantis!” pakilala niya sa amin.

“Atlantis?” mahinang sabi ni Julian na ngayon ay pilit ng bumangon “JULIAN!” tawag ko sa kanya at tinulongan ko siyang tumayo “teka.. a.. ano nga ulit ang sabi mo?” mahinang tanong ni Julian sa kanya. “Hindi sa ngayon, Julian ng Bailan” sabi nito sa kanya sabay talon nito at bigla itong nawala “ha! Asan na siya?” sabi ng mga tauhan ng mga Hari na hinanap pa nila ito “hanapin niyo sa paligid, baka nagtatago lang yan” utos ni Haring Helius sa kanila na kumalat silang lahat para hanapin ito. “Bakit parang nagulat ka nung binanggit niya ang salitang Atlantis, Julian?” tanong ni Haring Narra sa kanya “dahil kay Una.. nabanggit ito ni Ishmael sa amin ni ama” sagot ni Julian.

“Hmm.. mahiwaga ang nakaraan ng taong yun” sabi ni Ingkong Romolo na bigla nalang bumigat si Julian at kita naming hinimatay na muli siya kaya binuhat siya ng mga tauhan ni Haring Narra at pinasok siya sa loob. Sumunod ako sa kanila bitbit ang dalawang espada ng alamat at binantayan ko siya habang nakalutang siya sa tubig sa loob ng bathtub “Isabella!” tawag sa akin ni manang Zoraida “manang!” sinalubong ko siya at niyakap “maayos lang ba kayo?” tanong niya agad sa akin “oo, maayos lang ako pero si Julian” sabi ko “ano ang nangyari sa kanya?” tanong niya “hindi naman po malubha sobrang pagod lang siguro sa labanan” paliwanag ko.

Nakita kong bitbit na niya ang aklat ng dilim napansin niya sigurong nakatingin ako sa aklat “binigay ito ni Romolo sa akin, ako daw ang dapat humawak nito” paliwanag niya “tama ho siya manang” sabi ko. Umupo kami at tiningnan lang namin si Julian na nakalutang sa loob ng bathtub “alam mo niyo po manang” panimula ko na tumingin siya sa akin “kung hindi ko po nahanap ang espada ni Lorenzo noon, hindi siguro ako napunta sa lugar na ito” sabi ko sa kanya. “Me dahilan ang lahat ng mga galaw natin Isabella, lahat ng ito ay me patutungohan maganda man o hindi” paliwanag niya sa akin. “Parang.. para pala kayong Ina ni Julian ano manang, dahil simula pagkabata niya kasama niyo na siya” sabi ko sa kanya “hindi lang ako Isabella, pati narin ang mga Bampira lalong-lalo na si Reyna Lucia” sabi niya sa akin.

“Manang, wala na po sila” sabi ko sa kanya “alam ko, matagal na silang nawala dito sa mundo” sabi niya “hindi manang, wala na po sila sa loob ni Julian” paliwanag ko sa kanya na biglang nanginig ito at namula ang mata. “Wa.. wala na.. wala na sila sa loob niya?” naluluhang tanong niya sa akin kaya niyakap ko siya at pinakalma siya “i’m sorry manang Zoraida” sabi ko sa kanya na yumakap siya sa akin at umiyak ito. Nung bumitaw siya tiningnan niya ng mabuti si Julian at napatakip nalang siya sa bibig niya nung makita ang markang iniwan ni Reyna Lucia sa dibdib niya “mahal na Reyna.. ma.. maraming.. maraming salamat” naiiyak na sabi ni manang Zoraida.

“Bakit po manang?” tanong ko sa kanya “ang markang yan” turo niya sa dibdib ni Julian “sabi ni Haring Narra marka daw yan ng immortalidad” sabi ko sa kanya “hindi.. hindi immortalidad yan” sabi ni manang sa akin. “Ano po yan?” tanong ko na tumayo siya at lumapit kay Julian at umupo ito sa gilid ng tub “ang markang ito ang nagpapahina ng oras ni Julian dito sa mundo” paliwanag ni manang “ano pong ibig niyong sabihin?” tanong ko. “Ang kaluluwa ng mga Bampira na nasa loob niya noon ang nagbibigay immortalidad sa kanya ngayon na wala na sila dapat naging abo narin si Julian dahil hahabulin ng panahon ang dalawang daang taon na pananatili niya dito sa mundo” paliwanag niya sa akin.

“Ah ibig niyong sabihin ang markang yan ang nagpipigil sa panahon para hindi agad mawala dito sa mundo si Julian?” tanong ko sa kanya “oo, Ouroboros ang tawag nito at ito ang dahilan kaya nandito pa si Julian” paliwanag sa akin ni manang. Nakita naming gumalaw ng konte si Julian kaya napatayo agad si manang baka kasi na istorbo niya ito “parang nananaginip siya” sabi ko “ang tubig na ito ang maghihilom sa mga sugat niya, hayaan muna natin siyang magpahinga Isabella” sabi ni manang sa akin. “Tama po kayo” sabi ko “tara sa labas” yaya niya sa akin “sige po manang at pupuntahan ko narin po ang kapatid ko” sabi ko sa kanya “nasa maayos na kalagayan na siya Isabella pero…” putol niya “alam ko po, nakita ko po siya bago siya pinasok dito sa palasyo” sabi ko sa kanya, lumabas na kami ni manang at iniwan namin si Julian.

Bumaba kami at pumunta sa infermary ng palasyo at nakita naming ginagamot ang mga me sugat kasama na ang kapatid ko “sis” tawag ko sa kanya na ngayon ay nakabalot ng bandahe ang dalawang tuhod niya. “A.. ate..” “nandito ako sis, sorry kung hindi agad ako nakarating para tulongan ka.. kasalanan ko ito..” sabi ko sa kanya “hindi.. desisyon ko yun ate… hindi ka dapat magsalita ng ganyan..” sabi niya sa akin na hinigpitan ko ang paghawak sa kamay niya at nag-iyakan kaming dalawa. “Puntahan ko lang sina Narra, Isabella” paalam sa akin ni manang Zoraida “sige manang, dito lang muna ako” sabi ko sa kanya at umalis na ito.

Nasa ibang silid ang tatlong Hari habang inaasikaso sila ng mga manggamot nila “kumusta na kayo?” tanong ni Zoraida sa kanila “mabuti lang ako, Zora” sabi ni Haring Narra habang nakabalot naman ng bandahe ang buong katawan ni Ingkong Romolo. “Wala ito, hihilom din ito pagnasilawan ako ng buwan” sabi ni Ingkong Romolo “hindi malubha ang mga sugat ko siguro bukas magiging maayos narin ako” sabi ni Haring Helius. “Pero..” sabi ni Ingkong Romolo na napatingin sila sa kanya “ano, Romolo?” tanong ni Haring Narra “me masamang kutob ako na hindi pa ito tapos” sabi niya “ano ang ibig mong sabihin?” tanong ni Haring Helius.

Pumasok ako sa loob ng silid at napatingin silang lahat sa akin “magandang araw sa inyo” bati ko sa kanila na nginitian nila ako “Romolo?” tawag ni Haring Helius “me binanggit sa akin si Marawi bago ito namatay tungkol sa ninuno nilang si Una” sabi ni Romolo. Umupo ako sa tabi ni manang Zoraida at nakinig lang ako sa kanila “ano ang kahapon na yun?” tanong ni Haring Narra “me dilim daw na sumusunod sa kanya at malapit na itong makahabol” kwento ni Ingkong Romolo. “Baka si Hilda ang sinasabi niya, kita mong me ugnayan silang dalawa noon hindi ba?” tanong ni Haring Helius “mali ka!” sabi ni Ingkong Romolo.

“Yung aninong nakalaban natin, yun siguro ang tinutukoy ni Marawi” sabi ni Ingkong Romolo “Ishmael” sabi ko na napatingin silang lahat sa akin “Ishmael ang pangalan na binanggit ni Julian noong nakaharap na namin si Hilda” sabi ko sa kanila. “Hindi ba napatay siya ng mga Bampira? Ibig sabihin nito katapusan na ng kwentong ito?” tanong ni Haring Helius sa amin “hindi parin, me kutob akong hindi pa ito ang katapusan” sabi ni Ingkong Romolo. “Tama si Romolo” sabi ni Haring Narra “yung taong sumulpot kanina at balak kunin ang aklat ng dilim” dagdag ni Haring Narra “baka kampon lang yun ng mga Aswang at nagkukunwari lang” sabi ni Haring Helius.

“Mali ka Helius, kilala ko ang mga sandata ng mga Aswang ni isa sa kanila o sa kasaysayan nila ang me hawak na ganung armas” sabi ni manang Zoraida sa kanya “armas ni kamatayan” mahinang sabi ni Ingkong Romolo. “Kung ano man yun, paghahandaan natin ito” sabi ni Haring Narra “pero sa ngayon, aasikasuhin muna natin ang kondisyon ng mga tauhan natin at ng ating hukbong” dagdag ni Haring Narra. “Kumusta na nga pala si Julian?” tanong ni Haring Narra sa amin ni manang “nagpapagaling pa siya ngayon at hindi pa siya nagising simula nung hinimatay siya kanina” balita ko sa kanila.

“Ma walang galang na sa inyo” pasimula ko na tumingin sila sa akin “ano yun, Isabella?” tanong ni Haring Narra “sasang-ayun po ako kay Ingkong Romolo na hindi pa ito ang katapusan” sabi ko “bakit mo nasabi yan?” tanong ni Haring Helius. “Noong nakaharap na namin si Hilda nagbago po ang anyo ni Julian at nagkaroon po siya ng kakaibang kapangyarihan” kwento ko “hindi ko alam kung paano pero kapareho ang suot ni Julian nung nagbago siya at yung suot ng babaeng nakaharap natin kanina” kwento ko sa kanila. “Atlantis” mahinang sabi ni manang Zoraida “kalokohan!” sabi ni Haring Helius “bakit?” tanong ni Haring Narra “naniniwala kayo sa babaeng yun? Sa tinagal-tagal na nating nabubuhay sa mundong ito naniniwala kayong galing sila sa Islang Atlantis?” sabi ni Haring Helius.

“Bakit po? Ano ho ba ang islang ito?” tanong ko sa kanila “pinaniniwalaang isang alamat ang islang ito, Isabella” sabi ni Haring Narra “ang mga taong nakatira sa islang ito ay tinuring na pinakamagaling na mandirigma sa buong mundo, hindi lang yun ang teknolohiyang taglay nila ang pinakauna at kakaiba sa buong sangkatauhan” dagdag niya. “Ano ho ba ang nangyari sa islang ito?” tanong ko sa kanya “pinaniniwalaang lumubog ang isla nung sinalanta ito ng malakas na unos at hanggang ngayon hinahanap ito nga mga taong nasa seyensya” kwento ni Haring Narra. “Kaya nga kalokohan ang sinabi nung babaeng yun na galing siya sa islang Atlantis dahil matagal na itong lumubog at nawala sa mapa” sabi ni Haring Helius.

“Hindi natin alam, Helius” sabi ni Ingkong Romolo “ano ang hindi natin alam? Hindi totoong galing siya sa Atlantis dahil isa itong kalokohan” pagmamatigas ni Haring Helius “kalokohan?” sabi ni Ingkong Romolo “hindi ba tayo ay sinasabing kalokohan din ng mga mortal?” dagdag niya na natahimik nalang si Haring Helius. “Sabihin mo sa amin Isabella, naniniwala ka ba sa katulad namin bago mo kami nakilala?” tanong ni Haring Narra sa akin na napatingin ako sa kanila “ah.. hindi po” sagot ko sa kanya “yun nga ang punto ko Helius” sabi ni Ingkong Romolo “lahat ng posibilidad ay maaring mangyari dahil tayo ang halimbawa na sinasabi ng mga taong hindi nabubuhay at kwento-kwento lang” sabi ni Ingkong Romolo sa kanya.

“Ano ang balak natin ngayon kung totoo ngang taga Atlantis siya?” tanong ni manang Zoraida sa kanila “sa ngayon gaya ng sinabi ko bibigyan muna natin pansin ang mga tauhan natin bago natin bigyan ng pansin ang sitwasyon na yan” sabi ni Haring Narra. “Babalik kami sa kaharian namin bukas ng umaga” sabi ni Haring Helius “kung totoo mang me parating na gyera maghahanda ako sa ano mang mangyari” sabi ni Haring Helius. “Ganun na din ang gagawin ko” sabi ni Ingkong Romolo na pilit itong umupo sa kama niya “kamahalan, huwag po!” sabi ng tauhan niya na nainis lang si Ingkong.

“Dadalhin namin si Julian sa palasyo ni Reyna Lucia at doon na namin siya gagamutin pagkatapos namin dito” sabi ni manang Zoraida “bakit doon pa?” tanong ni Haring Narra “nararapat lang na doon namin dadalhin si Julian dahil doon talaga ang tahanan niya” paliwanag ni manang. “Mas mabibigyan siya namin ng pansin kung dito siya mamalagi sa palasyo ko” sabi ni Haring Narra “hindi mo naiintindihan Narra, kailangan si Julian sa palasyo dahil sa markang iniwan ni Reyna Lucia sa kanya” sabi ni manang. “Yung markang nasa dibdib niya?” tanong ni Ingkong Romolo “oo, mas magiging mabilis ang paghilom ng mga sugat niya kung nasa puder namin siya at dahil narin sa nakabalot na enerhiya ng palasyo” paliwanag ni manang Zoraida.

Pumasok sa loob si Gumamela at niyuko nito ang ulo niya “paumahin po sa inyo kamahalan” sabi niya “ano yun, Gumamela?’ tanong ni Haring Narra “ibabalita lang ko po sa inyo na inahon na namin si Julian” balita niya. “Gising na si Julian?!” tanong ko sa kanya “patawad po pero.. hindi pa po siya nagigising” balita niya sa amin na agad akong tumayo at tumakbo palabas ng silid “ano ang ibig mong sabihin hindi pa siya nagising?” tanong ni Ingkong Romolo sa kanya. “Buhay po siya at naghilom na po ang mga sugat niya pero kahit anong pilit naming gisingin siya hindi po siya nagigising” balita ni Gumamela “Julian!” sabi ni Zoraida na agad siya tumayo at sumunod kay Isabella.

Pagdating ko sa silid kung saan nakahiga sa kama si Julian “JULIAN! JULIAN! GUMISING KA! JULIAN!” pilit ko siyang ginising pero hindi siya nagising “Isabella! Tama na yan!” sabi ni Rosas sa akin na hinila nila ako ni Sampaguita palayo kay Julian. “Ginawa na namin ang lahat pero..” sabi ni Sampaguita “ano ang nangyayari sa kanya?” tanong ni manang Zoraida sa kanila nung pumasok na siya sa kwarto “manang si Julian!” sabi ko sa kanya dahil parang na coma ito at nilapitan siya ni manang Zoraida “kailangan na nating siyang dalhin sa palasyo” sabi ni manang “bakit manang?” tanong ko sa kanya “yung marka sa dibdib niya” sabay turo ni manang at nakita kong lumiliwanag ito.

“Ano ang nangyayari sa kanya manang?” tanong ko “hindi ko alam pero alam kong me mahanap tayong sagot sa library ng palasyo” sabi ni manang sa akin “ihanda si Julian dadalhin namin siya sa palasyo ni Reyna Lucia” sabi ni manang kina Rosas at Sampaguita. “Teka po manang Zoraida, kailangan po nating magpaalam kay Haring Narra” sabi ni Sampaguita “pumapayag ako, Sampaguita” sabi bigla ni Haring Narra na nasa likod na pala namin siya. “Kamahalan!” gulat na sabi ng dalawa “sige, sundin niyo ang inuutos ni Zoraida para mailipat si Julian sa palasyo ni Lucia” utos ni Haring Narra sa dalawa na agad silang kumilos.

Inilabas na nila si Julian sa kwarto at nagbukas ng portal si Haring Helius para sa amin “isasama ko narin po ang kapatid ko” paalam ko kay Haring Narra na inayos narin nila si Elizabeth at pinahiga nila ito sa stretcher katulad kay Julian. “Pagpalain sana kayo” sabi ni Haring Narra sa amin “maraming salamat po, kamahalan!” sabi ko sa kanya at kay Haring Helius “walang anuman yun Isabella, salamat din sa malaking tulong mo sa amin” sabi ni Haring Helius sa akin. “Kamahalan” sabi ni Kap. Hernan na huminga ng malalim ang Hari at sabing “binibigyan na kita ng permiso Kapitan Hernan” napabugnot ang mukha ni Haring Helius na kinatuwa naman ng kapitan niya “maraming salamat po, Kamahalan!” natutuwang sabi niya.

“Zoraida, tawagan mo lang kami kung me kailanganin kayo” sabi ni Haring Narra sa kanya “maraming salamat, Narra” sabi ni manang Zoraida at pumasok na kami sa portal habang naiwan naman si Jasmine sa tabi ni Haring Helius. Pagdating namin sa palasyo inakyat ng mga Taong Puno sa silid niya si Julian at hiniga nila ito sa kama “maraming salamat sa inyo” sabi ko sa kanila “paalam, Isabella” sabi nila at lumabas na sila sa silid at iniwan kami ni Julian. “Julian..” hinawakan ko ang noo niya at kita kong natutuwa ito nung hinakawan ko siya, inangat ko ang kumot para tignan ang marka sa dibdib niya at kita kong hindi na ito lumiliwanag.

“Kumusta na Isabella?” tanong ni manang sa akin “hindi na lumiliwanag ang marka niya, manang” balita ko sa kanya “kasi nasa palasyo na siya kaya kumalma na ang marka” sabi niya “bakit ho lumiwanag ito bigla?” tanong ko sa kanya na kita kong me dala siyang libro. “Ayun sa nabasa ko, liliwanag ang marka sa tuwing lalabas sa puder ng palasyo si Julian katulad nung nasa palasyo tayo ni Narra” paliwanag niya. “Ibig sabihin nito hindi pwedeng lumabas ng palasyo si Julian o sa puder nito?” tanong ko sa kanya “pwede naman pero sandali lang dahil..” sabi niya at pinakita niya sa akin ang pahina ng librong nabasa niya.

Nagulat ako nung nabasa ko ito “ta…tatanda siya?” gulat kong tanong kay manang na umupo ito sa tabi ko “oo, kung gagamitin niya ang kapangyarihan na iniwan ni Reyna Lucia sa kanya” paliwanag ni manang sa akin. “Me iniwan si Reyna Lucia sa kanya?” tanong ko “oo, ang markang yan hindi lang nagpapabata sa kanya magbibigay din sa kanya yan ng kapangyarihan pero kung gagamitin niya ito palagi bibilis ang oras niya at hindi lang siya tatanda.. me posibilidad din itong..” hindi na tinuloy ni manang ang sasabihin niya at tumingin lang ito kay Julian. “Huwag kang mag-alala manang paggising niya sasabihin natin sa kanya ito at kung hindi siya makinig” sabay taas ko sa kamao ko “susuntokin ko siya” sabi ko na natawa ng mahina si manang.

Ginamot nina manang at Kap. Hernan si Elizabeth pero hindi na nila maibalik ang mga paang nawala sa kanya “ok na ito ate sa masamang nagawa ko noon” sabi ni Elizabeth sa akin “sis” sabi ko na niyakap ko siya. “Huwag kang mag-alala ate, me modernong teknolohiya naman ngayon na pwede kong magamit, makakalakad din muli ako” nakangiting sabi ng kapatid ko na tila nagbago na ang pananaw niya sa buhay. “At nandito din ako para alalayan ka kung hindi mo pa makamit yun, Elizabeth” sabi ni Kap Hernan sa kanya na kita kong namula ang pisngi ng kapatid ko “how romantic naman” biro ko sa kanila na nagtawanan kami ni Elizabeth at biglang nahiya si Kap. Hernan at maya-maya ay tumawa narin ito.

Lumipas ang ilang linggo at hindi parin nagising si Julian habang kasam ko parin sina Elizabeth at Kap. Hernan sa palasyo ni Reyna Lucia, nakauwi na ng Quezon City si Alan at balita nito sobrang busy daw sila ngayon dahil sa nangyari at pinapabalik na ako ng presinto. “Isang linggo nalang Alan at babalik na ako dyan” sabi ko sa kanya sa telepono “Tenyente marami tayong ipapaliwanag dahil sa nangyari nung nakaraang buwan” sabi niya sa akin “tumahimik ka huwag mong sabihin ang totoo” sabi ko sa kanya. “Eh ano naman ang sasabihin ko? Inatake tayo ng mga Aswang at isang malaking halimaw kaya naging ganito ang syudad?” sabi niya sa akin “hahaha tama!” sagot ko sa kanya.

Lumipas nalang ang isang linggo hindi parin nagising si Julian at tila hindi na ata ito magigising sa susunod pang linggo kaya nagpasya na akong bumalik ng Maynila kasama ang kapatid ko dahil nag-aalala narin ang mama sa amin. “Manang, paki update lang ako kay Julian ha?” bilin ko sa kanya “araw-araw Isabella” sabi niya sa akin “Jasmine” sabi ko “ate Issa, itetext kita palagi” sabi niya sa akin at sakto ding dumating sina Dante at Solomon. “Kami na ang bahala sa kanya, Isabella” sabi ni Dante “nagbabantay ang mga tauhan namin sa paligid kaya wala kang dapat ipag-alala” sabi niya “maraming salamat, Dante” sabi ko sa kanya.

“Kaibigan ko si Julian, itataya ko ang buhay ko para sa kanya” sabi ni Solomon “dahan-dahan lang Solomon” sabi ni Dante sa kanya “ligtas ang lugar na ito dahil nung nakaraang linggo nilagyan ko ito ng ritwal na walang sino mang makakapasok sa puder ng palasyo na walang pahintulot namin” sabi ni manang Zoraida. Niyakap ko si manang Zoraida at si Jasmine at nakipagkamayan ako kay Dante at kay Solomon “Hernan!” tawag ni Dante sa kanya “Heneral?” tanong niya “ikaw ang koneksyon namin sa kanila kaya balitaan mo kami kung me mangyayari sa lugar nila” bilin ni Dante sa kanya “walang problema Heneral” sagot ni Kap. Hernan sa kanya.

Pumasok na kami sa loob ng portal at lumabas kami sa sala ng bahay namin sa Quezon City at doon sinalubong kami ni mama at nangingiyak itong niyakap kaming dalawa ni Elizabeth “Dyos ko, Dyos ko! Salamat at ligtas kayong dalawa” naiiyak niyang sabi sa amin. “Ma, patawarin mo kami sa nangyari kay..” sabi ko pero pinatahan ako ni mama at humingi din ito ng sorry dahil hindi siya kumilos noong nabubuhay pa si papa. Magkayakap kaming tatlo habang nag-iiyakan kami at nung tumahan na si mama doon pinakilala ni Elizabeth si Kep Hernan na nobyo niya nung una hindi makapaniwala si mama na Engkanto si Kap. Hernan pero sa mga nalaman niya tungkol sa pagkatao ni papa hindi na siya nagtaka.

Dinala namin sa ospital si Elizabeth sa pag-insisti ni mama para narin matingnan ang sugat niya, napadaan kami sa syudad at kita namin ang malaking pinsalang nagawa ng gyera noon at nagpapasalamat narin ako dahil walang mortal ang nadamay sa gyerang yun. Nag leave ako ng isang linggo kahit halos dalawang buwan na akong hindi pumapasok sa presinto pero naiintinidhan ito ni Hepe dahil sa nangyari sa papa ko. Hindi ko alam kung matatawa ako o maaawa ako sa mayor namin dahil hindi niya alam kung paano ipaliwanag ang nangyari sa buong syudad at nagpapasalamat narin ako dahil walang sino mang reporter ang nakapasok sa loob ng syudad habang nangyayari ang gyerang yun.

Lumipas pa ang isang buwan at balita sa akin ni Jasmine hindi parin nila makitaan ng sinyalis na magigising si Julian kaya nalungkot ako dahil marami sana akong ikukwento sa kanya tungkol sa mga Bailan. Marami din akong gustong itanong sa kanya doon sa nangyaring pagbabago niya noong natalo niya si Hilda pero alam kong balang araw paggising niya maikukwento ko din sa kanya ito at masasagot din niya ang mga tanong ko pero sa ngayon itutuloy ko parin ang buhay ko. Makalipas ang isang linggo bumalik na ako sa trabaho at pinagbaon pa ako ni Kap. Hernan ng tanghalian na natawa si Elizabeth dahil para akong batang pinagbalot niya ng orange juice at sandwich.

“Wow, nagbalik na ang supercop ng QCPD!” sabi agad ng tauhan ko nung pumasok ako sa presinto “sa tuwing papasok ako dito yan ba palagi ang ibabati niyo sa akin?” tanong ko sa kanila na natawa lang sila. “Hoy Santos, ipark mo ng maayos ang mobile sa labas, Rodriguez! ayusin mo yang yuniporme mo! Nasaan si?” tanong ko na biglang lumabas mula sa kusina si Alan at me bitbit siyang pandesal. “My God! Sgt. Romero hanggang ngayon parin ba?” inis na tanong ko sa kana na huminga ito ng malalim at biglang umikli ang tiyan niya na natawa ang mga tauhan namin sa presinto pati narin ang mga nakakulong sa selda.

“Rosales! Romero!” tawag ni Hepe sa amin “kakabalik ko lang opisina agad!” inis na sabi ko “hehehe na miss kalang ni Cheif Tenyente” sabi ni Sgt. Santos sa akin “hmp! uutosan nanaman kami niyan” sabi ko na natawa lang sila. Pumasok na kami ni Romero sa loob at naupo sa silya “me bagong kaso tayo, gusto ko lakarin niyo agad ito” sabi ni Hepe sa amin at binigay sa amin ang isang folder. “Sige po sir!” sabi namin sa kanya at lumabas na kami at sumakay sa sasakyan namin “Tenyente, kumusta na si Julian?” tanong ni Romero sa akin nung palabas na kami ng garahe “hindi parin nagising hanggang ngayon” balita ko sa kanya. “Ganun ba? Sana magising na siya” sabi niya “sana nga, tara para matapos narin ang araw na ito” sabi ko sa kanya at lumabas na kami ng garahe at pumunta sa address na nasa folder.

Epilogue:

Dumaan ang ilang buwan hindi parin nagising si Julian at tila na comatose nga talaga ito, dinadalaw ko parin siya pagmakakuha ako ng oras, naging malapit sina Elizabeth at Hernan lalo na ngayon na nagsisimula na ang therapy ng kapatid ko. Suggestion din ni mama na tumigil muna ako sa pagpupulis at tulongan sila sa pagtayo muli sa gusaling nasira noon pero hindi ako pumayag dahil nasa puso ko na talaga ang pagpupulis kahit na ilang beses na nila akong inaway tungkol nito hindi parin ako natinag. Lalo akong naging malapit kina manang Zoraida at Jasmine pati narin ang dalawang bantay niya na nagtuturo narin sa kanya paano umasal bilang prinsesa sa kaharian ng lolo niya.

Naging maayos narin ang buong syudad at unti-unti narin itong nakabangon salamat narin sa mama ko na tumulong sa pagpapatayo sa ibang gusaling nasira noon, para sa kanya bayad ito sa kasalanan ng papa namin sa buong syudad. Hindii lang niya sinabi na kami ang nagbibigay pundo sa construction dinaan lang namin ito sa NGO at anonymous ang pangalan ng financial donor, pagdating sa ganitong charitable event magaling si mama magtago ng pangalan ng donor dahil ganito ang ginagawa niya noon nung nabubuhay pa si papa. Ayaw kasi ng papa ko na magbigay ng pera ang mama ko kaya patago niya itong ginagawa at tinuloy narin niya ang ganitong pamaraan para hindi siya lapitan ng mga kung anong gahaman sa gobyerno.

Anim na buwan na ang nakakalipas hindi parin nagising si Julian at lalo lang akong nalungkot dahil kahit nasa tabi ko na siya at nakayakap sa kanya hindi ko maramdaman ang presensya niya. Kahit na hinahalikan ko na siya at kinakapa ko na ang alaga niya hindi parin siya nagising kaya tuloy binabantayan na ako ni manang dahl one time nahuli niya akong isusubo ko na sana ang titi ni Julian kaya napagalitan ako at na ban ng isang linggo sa palasyo. Pero inalis narin niya ito dahil naiintindihan din naman niya ang kalagayan ko, pero binabantayan na niya ako pagdumadalaw ako kay Julian yun na nga lang. Nasa isang glass case ang dalawang espada ng alamat sa silid ni Julian pati narin ang mga gamit niya na alam kong balang araw magagamit din niya ito pero sa ngayon dito lang muna ito.

“Sana, magising kana Julian para makapiling na kita at makasama” bulong ko sa kanya pero hindi ito gumalaw “maghihintay ako sa pagising mo, mahal na mahal kita” sabi ko sa kanya sabay halik ko sa labi niya. Iniwan ko na siya at tumingin ako sa kanya bago ko sinara ang pinto ng kwarto niya at bumaba ako sa kusina “Isabella” tawag sa akin ni Ramir anak ni Solomon “hi, nandito pala kayo” sabi ko sa kanya “oo, kami ang naatasang magbantay sa palasyo” sabi niya. “Maraming salamat!” sabi ko sa kanya na ngumiti lang sila “manang, nakahanda na po ako” sabi ko sa kanya na lumapit ito sa akin at niyakap ako “mag-iingat ka” sabi niya “opo manang” sabi ko sabay bukas niya ng portal “paalam muna sa inyo” sabi ko na tumayo silang lahat at niyuko ang mga ulo at napangiti ako sa gesture nila at pumasok na ako sa portal pabalik ng Maynila.

The Day After the War:

Sa malayong lugar malapit sa tabing dagat me dalawang bangkang dumaong at agad bumaba ang mga sakay nito at agad tumakbo at sinalubong ang isang taong naglalakad papalapit sa kanila at agad nilang niluhod ang isang tuhod nila sa buhangin at niyuko ang mga ulo. “Maligayang pagbabalik sa mundong ito, kamahalan!” bati ng nakatatanda sa grupo na napatingin sa paligid ang taong niluhoran nila. “Ito na ba ang panibagong mundo?” tanong nito “opo, kamahalan” sagot nung matanda at maya-maya lang ay me narinig silang sigawan sa paligid at bigla narin itong nawala “hmm.. gusto kong malaman kung ano ang pagbabago sa mundong ito” sabi niya “ikatutuwa po naming ipakita sa inyo ang bagong mundo, kamahalan” sabi nung matanda sa kanya na dumaan ito sa gitna papunta sa bangka nila.

Sumunod sa kanya ang mga nakasakay sa bangka kanina at huminto sila nung huminto ang taong sinundan nila na agad silang lumuhod nung humarap ito sa kanila “ang Isla ko?” tanong nito “kamahalan, hindi pa po namin alam kung nasaan ang Isla niyo pero me alam kami kung paano namin ito mahanap” sagot ng matanda. “Hmm.. sana hindi niyo ako bibiguin dahil alam niyo ang kaya kong gawin” sabi niya sa kanila na niyuko nilang lahat ang ulo nila “hindi po kamahalan” sagot ng matanda. Biglang me dumapo sa kaliwang likod ng Hari at niyuko nito ang ulo niya “ano?” tanong ng Hari sa kanya “hindi pa ako kuntento, hinayaan mo nalang sana akong sumali sa..” “TUMAHIMIK KA!” sigaw ng Hari sa tauhan niya na natahimik ito “patawad, kamahalan” sabi nito.

Napalingon sa kanang likod ang Hari at nakita niyang sumulpot ang babaeng nakaharap ng tatlong Hari kanina at niyuko nito ang ulo niya “Dahlia” sabi ng Hari sa kanya “patawad kamahalan, bigo akong makuha ang aklat ng dilim” balita niya sa Hari. “Hmm.. walang anuman yun makukuha din natin ang aklat, sa ngayon alamin muna natin ang bagong mundong ito” sabi ng Hari sa kanila at tumalikod na ito at naglakad papunta sa dalawang bangka. “Kamahalan nakaharap ko ang batang tinutukoy niyo” balita ni Dahlia sa kanya “malakas ba siya?” tanong ng mala higanting taong si Bagram “hindi ko alam, hindi ko pa nakita ang kakayahan niya” balita ni Dahlia. “Makikita din natin yan, me panahon ang lahat at dahan-dahanin natin ito ngayon at magiging atin na ang mundong ito” sabi ng Hari sa kanila “opo, Kamahalan!” sagot ng dalawa sa kanila “tayo na!” sigaw ng Hari na agad tumayo ang matanda at sabing “opo, Haring Raadu!”

The End!

Kasintahan ko si Joy. 25 years old siya. Maputi, makinis ang balat. Sexy, malaki ang mga suso at matambok ang puwet. Nakatira siya sa isang boarding house dito sa Manila. Nagtratrabaho siya sa isang accounting firm sa Makati. Malapit lang din naman ang pinapasukan ko sa opisina niya kaya lagi ko siyang sinusundo kapag uwian na at hinahatid sa tinutuluyan niya.

Kasama rin niyang tumutuloy dito sa boarding house na ito ang nakababata niyang kapatid na si Jenny. Graduating na rin ito sa kursong Commerce sa isang unibersidad sa Maynila. 20 years old siya at halos magkasingtulad din ng mga katangian ng kanyang ate. Kaya nga minsan ay hindi ko rin maiwasang humanga sa kagandahan niya.

Hindi naman kalakihan itong studio type room na tinutuluyan nila. Pagpasok mo sa pintuan ay mapapansin ang isang malapad na kutson para sa higaan na may kalapit na lampshade. Sa gawing kanan naman ay ang mga plastic na kabinet, appliances tulad ng electric fan at tv. Katabi naman ng maliit na lababo at kusina ay ang banyo. Kadalasan ay dito na rin ako sa boarding house na ito natutulog. Madalas din dito natutulog ang boyfriend ni Jenny na si Rey.

Isang araw, nagdesisyon ako na kina Joy na lang matulog dahil na rin sa kailangan kong pumasok sa opisina para sa isang meeting presentation. Kumain na muna kami sa labas bago umuwi sa bahay. Nang makarating na kami sa kanila, nadatnan na namin sina Jenny at Rey na natutulog na. Tanging ilaw mula sa lampshade ang nagbibigay liwanag sa bahay. Nakahilata lang itong si Jenny habang nakayakap sa kanya si Rey. Isang maikling shorts lang ang suot ni Jenny at sa pagkakabukaka niya ay maaaninag ang pink niyang panty. Nakadilaw na sando lang ito at walang suot na bra dahil aninag ang mga utong nito. Samantalang nakaboxer shorts lang itong si Rey.

Walang anu-ano ay biglang naghubad na itong si Joy ng kanyang uniporme. Dahil wala naman harang na maghahati sa kanilang bahay, maaari siyang makita ni Rey kung magising ito. Medyo kumislot ang titi ko sa bagay na na-imagine ko. Napatingin ako sa gawi ni Rey. Mahimbing ang tulog nito. Nagtanggal na rin si Joy ng kanyang suot na bra kaya kumawala ang malaki niyang mga suso. Nagsuot lamang ito ng isang kamison na tunay na nagpasexy lalo sa kanya. Naghubad na rin ako ng damit ko at tinira na lang ang boxer shorts ko. Nang masilayan ni Joy ang pagkaumbok ng shorts ko ay hinila na niya ako sa higaan. Bale ang pwesto namin: ako, si Joy, si Jenny, at si Rey.

Pagkahiga pa lang namin ay hinalikan kaagad ako ni Joy sa labi. Lumaban ako ng pakikipaglaplapan sa kanya dahil na rin sa nalibugan na ako sa kanya. Umibabaw ang kamay ko sa suso niya at nilamas ko iyon. Nagawa rin ni Joy na ipasok ang kamay niya sa shorts ko at salsalin ang burat ko. Lalo akong tinigasan.

Bumangon siya at akmang huhubarin na ang shorts ko ngunit pinigilan ko siya.

“Baka magising ang kapatid mo at makita pa niya titi ko”, pabulong kong sabi sa kanya.

“Hindi yan… Parang mantika kung matulog yang isang yan”, sagot ni Joy.

“E, si Rey? Patayin mo na lang ang lampshade…”

“Hayaan mo na yan… E, ano naman kung makita nila tayo. Inggit lang sila…”

Wala na akong nagawa nang tuluyan nang natanggal ni Joy ang shorts ko. Umiktad ang tigas na tigas kong titi. Hinawakan iyon ni Joy at dahan-dahang sinalsal. Impit ang mga ungol ko. Pumwesto si Joy sa pagitan ng hita ko. Dinilaan niya ang palibot at kahabaan ng burat ko. Pagkatapos ay marahan niyang isinubo ang titi ko.

“Ooohhhh…. J-Joooooyyyyyy!!!!”

Masarap tsumupa si Joy. Talagang mararamdaman mo ang sensasyon na namumuo sa bawat subo niya sa titi ko. Hinawakan ko siya sa ulo at iginiya na lalo pang isagad ang pagsubo niya. Ramdam ko nang sumasagad na sa lalamunan niya ang burat ko at medyo naduduwal na siya pero tuloy pa rin ang pagtsupa niya.

“Sige pa, Mahal… Tsupain mo pa titi ko… Aaaahhhh…. Sayong-sayo lang yan…”

“Slurpppp… ulk.. Uhhmmm… Slurppp…”

Lalo pang pinagbutihan ni Joy. Medyo napaigtad ako nang biglang gumalaw si Jenny at bumaling paharap sa amin. Sa pagkakagalaw niya ay nag-iba din ng pwesto si Rey. Tumalikod ito sa amin. Sa pagkakaharap ni Jenny ay nakita ko ang cleavage ng suso niya. Natutukso akong hawakan ang mga iyon. Nagpigil lang ako dahil baka magising ito at baka makita rin ako ni Joy.

Pakiramdam ko ay malapit na akong labasan. Pinatigil ko si Joy sa pagtsupa niya sa akin. Hinubad ko na ang kamison na suot niya maging ang t-back niyang panty. Iginiya ko siya kumandong sa akin. Dahil kanina pa basang-basa ang puke niya, medyo madali ko na ring naipasok ang burat ko kahit masikip ang lagusan niya.

“Oh… Paolo… Sagad na sagad ang titi mo sa puke ko…”

“Masarap ba ang titi ko?”

“Oo… ang tigas… at ang laki…. Aaaahhhhh!!!!”

Halinhinan kong sinusupsop ang magkabilang suso niya. Nakakalibog pala ito. Pakiramdam ko ay pinanood kami ni Jenny habang kinakantot ko ang ate niya.

“I’m coming, Honeyyy!!! Uummmpppphhh!!!”

Sinabayan ko ng ulos ang pagtaas-baba ni Joy sa kahabaan ng titi ko.

“Honneeeeyyyyy!!!! I’mmm commmiiiiinnngggggg!!!!

Ilang ulos pa ay nanginig na ang katawan ni Joy at ramdam ko ang pag-agos ng mainit na nektar galing sa kanyang lagusan. Iginiya ko siyang humiga at agad akong pumatong sa kanya. Nakayakap ito sa akin at nakapulupot ang mga binti niya sa akin. Magkadikit ang maiinit naming mga katawan. Hinalihalikan ko rin ang leeg niya at tenga nang napabaling ulit ang titig ko kay Jenny. Napakaamo ng mukha niya. Malamang ay masarap rin halikan ang mga labing iyon. Masarap din ipasubo ang burat ko sa bibig niyang iyon. Hindi ko namalayan na nilabasan na ulit si Joy habang nagi-imagine ako kay Jenny. Patuloy pa rin kasi ako sa pagkantot sa kanya. Naramdaman ko na rin na malapit na akong labasan.

“Oh… Joy… Malapit na akong labasan…”

“Teka… hindi ako safe ngayon… Huwag kang magpaputok sa loob…”

Hindi pa man tapos sa sinasabi niya si Joy ay hinugot ko na ang burat ko. Inilapit ko iyon sa mukha niya. Natunugan naman niya ang gusto kong mangyari kaya agad siyang napapikit. Tumalsik ang tamod ko sa mukha niya at bibig. Sinalsal ko iyon hanggang sa huling patak. Madami ang lumabas sa akin. Bigla kong napansin na natalsikan ko rin pala si Jenny sa pisngi. Hindi ko mapunasan baka magising ito. Binigyan ko na lang ng pamunas ng kanyang mukha si Joy. Matapos iyon ay humiga na ako sa pwesto ko. Si Joy naman ay tumungo muna sa banyo upang maghilamos. Hindi na niya alintana kung makita man siya ni Rey na nakahubad. Pagkagaling sa banyo ay tumungo ito sa lampshade na kalapit ni Rey upang isarado ito. Ano kaya magiging reaksyon ni Rey kung makita niya si Joy na nakahubad? Nakatulog na rin kami agad ni Joy nang tumabi na siya at yumakap sa akin. Hindi na rin namin nagawa pang magbihis tutal mas maaga naman kaming magigising kaysa kina Jenny at Rey.

Mga bandang alas-dos ng madaling araw nang maalimpungatan ako. Dahil madilim pa rin sa bahay ay dahan-dahan kong ginalaw ang kanang kamay ko upang damhim ang katawan ni Joy. Nakadapa ito. Ang kinis talaga ng kutis niya. Pinadaan ko ang mga daliri ko sa likod niya papunta sa kanyang matambok na puwet hanggang sa marating ko ang kanyang puke. Mainit at mamasa-masa. Dahan-dahan kong ipinasok ang daliri ko. Medyo napakislot siya nang magsimulang maglabas-masok ang dalawang daliri ko sa puke niya. Medyo nakarinig ako ng mahinang ungol dahil na rin sa baka mayroong makarinig sa kanya.

Konting labas-masok pa ng daliri ko ay naramdaman kong nanginginig na ang katawan niya tanda na nilabasan na siya. Tinanggal ko ang daliri ko at umibabaw ako sa kanya. Dahil sa matigas na ang titi ko ay agad ko itong itinutok sa lagusan niya at unti-unting pumasok sa kasikipan ng puke niya. Isinilid ko ang kamay ko para masapo ko ang mga suso niya.

“Ooohhhh… Joooyyyyy…. Ang sarap mooo!”, ang mahina kong bulong sa kanya.

Malambing akong umulos upang muling angkinin ang puke ni Joy. Ngunit hindi ko rin maiwasang sumagi sa isipan ko na kinakantot ko rin si Jenny. Habang naghahalo ang pantasya at libog ko ay naramdaman kong malapit na akong labasan.

“Oooohhhh…. Shhiiittt… I’m cooommmiiinnngggg… Aaaahhhhh….”

Inilabas ko ang burat ko at hinayaang tumilamsik ang tamod ko sa puwet at likuran ni Joy. Ipinahid ko pa sa puwetan niya ang huling patak ng tamod ko. Sobrang hingal ko sa sabik at libog, lupaypay akong bumagsak sa tabi niya. Wala pang ilang minuto nang may maramdaman ako tumabi sa may kaliwa ko. Napaigtad ako.

“Oh bakit, hon?”, tanong ng nasa kaliwa kong iyon.

“Joy?”, pagtataka kong tanong din.

“Bakit? Anong nangyari?”, tanong niya.

“Bakit nandyan ka sa kaliwa ko?”

“Nag-CR kasi ako. Medyo sumama ang tiyan ko. E, nung bumalik ako dito sa higaan, nandyan ka na sa puwesto ko. Hindi na kita ginising.”

“Ah ganun ba…”, ang tangi ko na lamang nabanggit.

“Halika nga dito at baka mahawakan pa ni Jenny yang titi mo. Akin lang ‘yan.”

“Syempre, sayong-sayo lang ito…”

Yumakap siya sa akin at tuluyan nang natulog. Tumingin ako sa direkyon ni Jenny. Hindi ko lubos maunawaan ang naging mga pangyayari. Kung nagpunta ng CR si Joy, isa lang ang ibig sabihin: si Jenny ang nakantot ko kanina. Bakit siya nakadapa at nakahubad? Nagkantutan din kaya sila ni Rey? Alam kaya niya na akong ang kumakantot sa kanya kanina?

Hindi ko man sinasadya ang mga nangyari ngunit nagbigay-buhay muli ito sa burat ko. Nakantot ko na rin si Jenny. Ang sarap! Parang gusto ko pa ulit siyang makantot!

Nasa ganito akong pag-iisip nang tuluyan na akong mapapikit at nakatulog.

Hindi ko maalis sa isipan ko ang di-sinasadyang pagkakakantot ko kay Jenny. Sa tuwing sumasagi ito sa isipan ko, hindi maiwasang tigasan ang titi ko at mamukol ang harapan ng pantalon ko. Pilit kong sinasabi na hindi na iyon mauulit ngunit mayroong kung ano na nag-uudyok sa akin na gusto ko pang makantot ulit ang kapatid ng girlfriend ko.

Mahigit na isang linggo rin akong hindi nakatulog sa boarding house nila Joy. Dumalo kasi ako sa isang seminar na idinaos sa Pampanga. Dahil sa sobrang busy sa seminar na ito ay mga tatlong beses ko lang nakausap sa phone si Joy. Nami-miss ko na siya. Syempre pati ang kantutan namin. Kaya naman napagdesisyunan ko na sorpresahin siya pag-uwi ko.

Pagkababa ko ng bus ay dumiretso na ako sa boarding house. Ala-sais na ng gabi. Malamang ay wala pa iyon sa bahay at pauwi pa lang. Dahil mayroon naman akong spare key, nagpasya akong hintayin na lang siya sa bahay at sorpresahin.

Pagkadating ko sa bahay at pagkasara ng pintuan, saka ko lamang napansin na may tao pala sa bahay. Si Jenny. Nakayuko ito habang mayroong dalawang bote ng beer sa lamesa. Madali akong lumapit sa kanya at iniangat ang kanyang mukha. Magulo ang buhok nito at namumugto ang mga mata. Tinapik ko siya ng marahan at ginising.

“Jenny…. Jenny…”

Dumilat ito ng kaunti ngunit dahil sa dami ng nainom na beer ay para groge at wala sa kanyang sarili.

“Jenny, si Paolo ‘to… Bakit? Anong nangyari?

Nahihilo man ay medyo natauhan siya at bigla-biglang yumakap sa akin. Nagulat ako sa pagyakap niyang iyon. Narinig ko na lang siya na umiiyak. Niyakap ko rin siya at hinagod ang likuran niya upang mahimasmasan siya. Nadama ko na wala siyang suot na bra. Kaya ramdam ko ang malambot niyang mga suso. Unti-unting nabuhay ang burat ko kaya medyo umurong ako nang kaunti upang hindi madikit sa puson ni Jenny ang kabukulan kong iyon.

Inalalayan ko siya papunta sa higaan. Hindi ko alam kung napansin ba ni Jenny ang pagbukol ng pantalon ko. Kahit na amoy alak ay mabango pa rin si Jenny. Nakaputing sando lang ito at manipis na maikling shorts. Naupo siya ng pa-Indian sit. Kita ko ang maputi niyang singit at ang kulay pula niyang panty.

“Ano bang problema, Jenny?”

Nagsimula ulit itong maiyak. Hinagod ko ang kanyang braso.

“Kuya Pao… k-kasi…”

“Ano ‘yun? ‘Wag kang mahiya…”, sabi ko sa kanya.

“Natuklasan ko kasing… m-may ibang babae si Rey…” Nagpatuloy ang pag-iyak nito.

“Tahan na…”, pag-alo ko sa kanya. “Hayaan mo na yung lalaking iyon… Makakakita ka rin ng tunay na magmamahal sa’yo…”

Lalo pa itong humagulgol. Lumapit na ako sa kanya. Lumuhod ako sa tabi niya at inilapit siya sa dibdib ko. Sa posisyon naming iyon ay nakatapat sa mga suso niya ang kabukulan ng pantalon ko. Hindi iyon lingid kay Jenny. Yumapos ito sa balakang ko. Medyo nabigla ako nang dahan-dahang dumako ang kamay niya sa ibabaw ng bukol ng pantalon ko at aktong bubuksan ang zipper ko.

“Jenny!”, sabay layo sa kanya ng kaunti. “Girlfriend ko ang ate mo… hindi maaari ang gusto mo…”

“Bakit? Ayaw mo ba sa akin? Hindi ka ba nasarapan nung kinantot mo ako nung isang linggo?”

“A-anong…?”

“Huwag ka na magkaila, Kuya Pao… Nakita ko kayong nagkakantutan nung gabing iyon ni Ate Joy. Hindi ko mapigilang malibugan nang makita ko ang malaki mong titi. Kitang-kita ko ang lahat hanggang sa labasan ka. Natalsikan pa nga ako sa pisngi, e.”

Hindi pala siya tulog-mantika. Imbes na lumambot ang burat ko dahil sa pagkabigla sa tinuran ni Jenny ay lalo pa itong naging sintigas ng bakal.

“Nang patayin na ni Ate ang ilaw, naghubad ako nun. Nilaro ko ang sarili hanggang labasan at makatulog ako ng nakadapa. Alam kong ikaw ang pumaibabaw at kumantot sa akin. Narinig ko nang ibulong mo ang pangalan ni Ate Joy. Aaminin kong nasarapan ako…”

Lumapit ito sa akin. Yumakap at humalik sa labi ko. Matamis ko rin siyang hinalikan. Nag-eskrimahan ang aming mga dila habang magkasugpong ang aming mga labi. Nagsimulang maglumikot ang aming mga kamay. Dumako ang kanang kamay ko sa kaliwang suso niya at nilamas ko iyon. Bumaba naman ang kaliwang kamay ko sa matambok niyang puwet. Gigil kong pinisil iyon. Malaya namang kumilos ang kamay niya upang tanggalin ang sinturon at maibaba ang pantalon ko. Dinukot niya ang naghuhumindig kong burat mula sa boxer shorts ko at dyinakol iyon.

Kapwa na kami nadarang sa init na pinag-alab ng libog namin sa isa’t isa. Dali-dali kong hinubad ang sando niya at ang kanyang shorts at panty. Mabilis din niyang natanggal lahat ng damit ko hanggang sa tumambad sa mga mata namin ang hubo’t hubad naming mga katawan. Sa libog ko sa katawan ni Jenny ay para ko itong sinamba nang padaluyin ko ang mga kamay ko mula sa balikat niya hanggang dumako sa mga suso niyang malaman. Inihulma ko ang mga palad ko sa pagkasexy ng kanyang katawan padako sa kanyang matambok na puwet. Pagkaraan niyon ay bumalik ang isang kamay ko sa suso niya at nilamas ko iyon. Ang isang kamay ko naman ay dumako sa puke niya na basang-basa na dulot ng pagnanasa niya. Marahan kong ipinasok ang dalawang daliri ko sa makipot niyang lagusan at nagumpisang kilitiin ang kanyang mainit na puke.

“Kuya Paooooo…. Aaaahhhhh…”

Sinupsop ko rin ang kabilang suso niya. Napasabunot siya sa akin at lalong idiniin ang mukha ko sa suso niya. Lalo kong pinagbuti ang pagfinger sa kanya at kahit na nararamdaman ko nang dumadaloy ang katas niya at nanginginig na ang kanyang katawan ay sige pa rin ako.

Nanlalambot siyang napahiga sa kama. Inalis ko ang naglalagkit kong mga daliri sa puke niya. Nakapikit siya ang ninanamnam ang ligaya sa mga oras na iyon. Inilapit ko ang burat ko sa bibig niya at dinunggol ko iyon. Naulinigan naman niya ang gusto kong mangyari kaya ibunuka niya ang bibig niya at inilabas ang kanyang dila.

“Ooooohhhh Jennnnyyyyyy!”

“Slurrrppp… Uhhmmm.. Gawwkkkk…”

Naglabas-masok ang burat ko sa bibig ni Jenny. Grabe ang pagtsupang ginawa niya. Ramdam ko rin na tumutuloy na sa lalamunan niya yung ulo ang titi ko. Sinabay niyang dyinadyakol at tsinutsupa ang burat ko. Nilalaro naman ng isang kamay niya ang bayag ko.

Hindi ko na kayang patagalin pa. Umupo ako at hinila si Jenny at sinabihan ko siyang umibabaw. Salitan ko munang sinuso ang mga dyoga niyang malalaki. Halos ibaon niya ako sa dibdib niyang iyon sa sarap na nararanasan niya.

Siya na ang nagtutok ng burat ko sa puke niya. Basang-basa na iyon. Dahan-dahan niyang ipinasok sa puke niya ang titi ko. Napasinghap siya nang tuluyan nang bumaon ang tarugo ko sa kaloob-looban ng puke niyang mainit.

“Paolo… Ang laki ng burat mo… Sagad na sagad… Aaaahhhhhh…”

“Ang sarap mong kantutin, Jennnyyyyy…

“Sige pa, Paolo…. Kantutin mo lang puke ko… Sa’yong-sa’yo na ako… Ikaw na lang ang kakantot sa akin… Ooohhhh saaarrraaapppp!!!!”

Habang nagtataas-baba si Jenny sa kahabaan ng titi ko, sinasalubong ko naman ng kadyot pataas kaya sumasagad ang burat ko.

“Paolooo… Aaaayyyyaaannn nnnaaaa aakkkooooo!!!!”

Mabilis akong kumadyot. Lalabasan na si Jenny….

“Aaaaaahhhh…. Aaannngggg saaarrrraaappppp!!!!”

Nanginig ang katawan ni Jenny at kita kong umagos ang katas niya habang patuloy akong kumakadyot. Parang kinukumbulsyon ito at parang mawawalan na ng ulirat. Inihiga ko muna siya sa higaan pansamantala upang makapagpahinga siya kahit sandali. Habol hininga kami pareho. Pinadapa ko siya at ibinuka ang kanyang mga hita. Basang-basa ang kanyang puke sa dami ng lumabas sa kanyang katas.

Itinutok kong muli ang burat ko sa puke niya at diretsong ipinasok iyon hanggang sa sumagad sa kaloob-looban ng puke niya.

“Ooooohhhhh…. shiiiittttt…. Ang laki talaga ng burat mo…. Walang sinabi ang titi ni Rey…”

“Talaga? Sige… Magpakasarap ka lang sa burat… Lagi kitang kakantutin… Syota na rin kita…”

“Sige, Paolo… Kantutin mo ako lagi… Kahit anong gusto mo, gagawin ko basta makantot lang ako ng burat mo…”

Ayos. Kapag wala si Joy ay si Jenny naman ang kakantutin ko. Swerte ko naman sa magkapatid na ito. Sige lang ang pagkantot ko kay Jenny. Iniangat ko ng kaunti ang dibdib niya upang malamas ko ang mga suso niya. Pinisil-pisil ko rin ang utong nito na nakadagdag sa sarap na nararamdaman niya.

“Annnggg saaarraaappppp moooo, Paooollloooo….”

“Ikaw d-din, J-Jennyyyy!”

“Aaaahhhh….. I’m commmiiinnnggg aggaaaiiinnnn….”

Nabalot muli ng mainit na nektar ang kahabaan ng burat ko. Pero hindi ako huminto sa pagkantot. Malapit ko na ring marating ang glorya. Umulos pa ako ng madiin.

“Paaaooollloooo…. m-maabbaaliiiwww naaa akooo saaa saarraaapppp!!! Aaahhhh”

“Malapit na ako, Jen-”

Hindi ko na napigilan.

“Eto na akoooo…. Ang ssaraaappp moo, Jeeennnn!!!”

“Paaaooolloooo…”

Ilalabas ko sana ang burat ko at ipuputok ang tamod ko sa matambok na puwet ni Jenny ngunit pinigilan niya ang balakang ko kaya nilabasan ako sa loob ng puke niya. Nagsalubong ang mga katas namin at maaaring magbunga ito kung hindi siya safe ngayon. Habang kami ay magkapatong, naghalikan pa kami.

Biglang bumukas ang pintuan. Kapwa kami napatingin ni Jenny sa direksyon ng pintuan at nagulat.

Si Joy.

“Ano’ng ibig sabihin nito?”, gulat na tanong ni Joy.

Napatayo ako samantalang napaupo si Jenny. Umagos ang pinaghalo naming katas papunta sa higaan.

“Joy… M-Magpapaliwanag ako…”, pakiusap ko sa kanya.

Gumegewang-gewang pa ang burat ko habang papalapit ako sa kanya.

“Siya dapat ang magpaliwanag, Paolo!”, sabat ni Jenny.

“Huh?”, pagtataka ko. “Bakit?… Ano’ng…?

Naguguluhan ako sa mga pangyayari. Tumingin ako kay Joy na parang nagtatanong. Hindi ito nagsasalita at parang may halong takot sa kanyang mga mata.

“Patas na tayo ngayon, Ate…”, sambit ni Jenny.

“Jenny…”, ang naisagot lang ni Joy.

“Ano bang ibig sabihin nito, Jenny?”, pagtataka kong tanong kay Jenny. “Bakit ba galit na galit ka kay Ate mo? Pag-usapan natin ‘to.”

“Pag-usapan? Wala na dapat pag-usapan, Kuya! Siya ang naging dahilan kung bakit kami naghiwalay ni Rey.”

“Teka, Jenny… Ano’ng sinasabi mo?”

“Eto…” Kinuha niya ang cellphone niya at ibinigay sa akin. “Ayan… Nandyan ang ebidensiya ng kataksilan sa iyo ni Ate at ni Rey.”

Ang lakas ng kabog na dibdib ko nang inumpisahan kong i-play ang video. Kuha ito mula sa labas ng boarding house at malamang ay si Jenny ang kumuha nito. Kitang-kita sa video na nakatayo si Rey. Wala na itong ni isang saplot sa katawan. Nakatingala ito habang ninanamnam ang ginagawang pagtsupa sa kanya. Hindi maikakaila na si Joy nga ang tsumutsupa sa kanya. Totoo ngang mas malaki di hamak ang burat ko kaysa kay Rey ngunit sarap na sarap itong si Joy sa pagsubo at pagdila dito. Sinasabayan ng pagkadyot ni Rey ang bawat paglabas-masok ng burat nito sa bibig niya. Mahina man ang sound sa video pero maririnig mo pa rin ang mga ungol nila.

“Ooohhhh… Jooooyyyy…”

Patuloy sa pagtsupa si Joy. Medyo magulo ang video. Malamang ay dahil sa nanginginig na sa galit o selos itong si Jenny pero patuloy pa rin siya sa pagkuha ng video. Sumunod naman ay pinatayo ni Rey itong si Joy at siya naman ang lumuhod. Humawak si Joy sa table para hindi ma-out of balance. Brinotsa naman siya ni Rey. Napasabunot siya dito at lalong idiniin ang mukha ni Rey sa puke niya. Inabot ni Rey ang isang suso ni Joy at nilamas ito. Kitang-kita sa mukha ni Joy na sarap na sarap siya sa pagkain ni Rey sa puke niya.

Pagkatapos ay pinatuwad siya ni Rey sa lamesa. Itinutok ni Rey ang burat nito sa puke ni Joy. Isang ulos lang ay naipasok niya ang burat nito at dire-diretsong kinantot si Joy. Marahas ang mga ulos nito. Hindi maikakaila ang kasabikan nila sa isa’t isa.

“Reeeyyyy… Sige paaaa… Kantutin mo pa ako…”

“Oooohhh… Jooooyyy… Ang sarap mo talaga…”

“Reeyyy… I’mm cummiiinnggg… Aaaahhh…”

Nanginginig na si Joy. Halos mabaliw na siya sa sarap dahil patuloy pa rin siyang kinakantot ni Rey. Ipinatong siya ni Rey sa lamesa at muling binarurot ng kantot. Hindi malaman ni Joy kung saan babaling. Umaalog ang kanyang mga suso sa bawat ulos ni Rey. Binuhat siya ni Rey at patuloy na kinantot.

Plok. Plok. Plok.

Dinig ang tunog ng pagsasalpukan ng mga laman ng mga hayok na ito.

“Reeeyyyy…. Ayyyaaann nnnaaa naammaaann aaakkoooo!!!”

“Fuck… Joy… Lalabasaaannn na riiinnn aakoooo…”

Ilang ulos pa ay biglang ibinaba ni Rey si Joy. Pinaluhod niya ito. Matamang nag-abang si Joy na naka-nganga. Walang sabi-sabi’y sumirit ang tamod ni Rey at dumiretso sa nabukang bibig ni Joy. Sa dami ng lumabas kay Rey, ang iba ay napunta sa mukha ni Joy. Nang masaid na ni Rey ang tamod sa burat niya ay sinubo pa ito ni Joy. Doon na natapos ang video.

Ilang sandali din bago may umimik sa amin. Sa mga oras na yun ay nakahubad ako. Masakit man sa damdamin kong makita na “pinagtaksilan” ako ni Joy ngunit hindi maitatanggi ng matigas kong burat na nasarapan akong panooring kinakantot ng iba ang girlfriend ko. Si Jenny ang unang nagsalita.

“Hindi mo kami masisisi, Ate, dahil ikaw din mismo ay nagtaksil sa amin ni Kuya Pao…”

Umiiyak na si Joy. “Sorry…”, ang tangi niya lamang nabanggit sabay labas ng bahay.

Susundan ko sana siya ngunit nakahubad pa rin ako. Inalo ko na lang si Jenny na wala ring magawa kundi maiyak na lamang. Naghahalo ngayon ang aking nararamdaman. Hindi ko alam kung dapat ba akong magalit, maawa, o anupaman. Pinunasan ko ang mga luha ni Jenny at iginiya na mahiga muna siya. Tinabihan ko muna siya. Magkayakap kami na nakatulog at nananalig na sana sa aming paggising ay bangungot lamang ang lahat ng ito.

Halos sumakit ang ulo ko sa kaiisip tungkol sa mga nangyari. Hindi ko lubos maunawaan kung paano nagkaganito ang sa tingin ko’y maayos na pagsasamahan namin sa mumunting boarding house na iyon. Ngayon ay magkagalit ang dalawang magkapatid at hindi ko alam kung paano sisimulang ayusin ang gusot na ito.

Makailang beses akong pumunta sa boarding house upang bisitahin si Joy ngunit wala siya doon. Ang sabi ng may-ari ay ilang linggo na na walang pumupunta doon. Hindi pa naman daw sila lumilipat. Hindi rin sinasagot ni Joy ang mga tawag ko sa kanya. Hindi ko rin siya matiyempuhan sa paglabas niya sa opisina. Mukhang pinagtataguan niya na ako.

Isang araw ay hindi ako pumasok sa opisina. Naisipan kong katagpuin si Jenny. Hinintay ko ang kanyang paglabas sa school. Hindi niya kaagad ako napansin nang lumabas siya ng gate kasama ang dalawang kaklase.

“Jenny!”, ang tawag ko sa kanya. Napalingon sila.

“Paolo…”, sagot nito.

“Uy, Jen… Gwapo naman ng dyowa mo…”, narinig kong sabi nung isa. Napangiti lang si Jenny.

“Sige… Mauna na kayo… Bye!”, pamamaalam ni Jenny sa mga kasama.

Lumakad muna kami papalayo. Hinawakan ko ang kamay niya. Hindi naman siya tumutol.

“Halika, kumain muna tayo….”, pag-ayaya ko sa kanya.

Habang kumakain…

“Kumusta ka na?”, tanong ko. “Nagkausap na ba kayo ng ate mo?”

“Ayoko na siyang makausap… ever!”, madiin niyang sagot.

Mukhang matindi talaga ang galit ni Jenny sa ate niya. Hindi ko na muna siya tinanong pa ukol doon. Ibang topics na lang ang pinag-usapan namin. Hindi namin namalayan na malalim na pala ang gabi. Kamalas-malasan pa ay biglang bumuhos ang ulan. Dagdag pa rito ang biglang pagbaha sa kalsada.

“Mahihirapan na tayong makauwi nito…”, ang sabi ko.

“E, paano na tayo ngayon niyan?”, tanong ni Jenny.

Napansin ko sa di-kalayuan ang isang motel. Sa isip-isip ko ay mabuti na ito kaysa sa abutin kami ng madaling-araw sa daan. Hinawakan ko ang kamay ni Jenny at iginiya siyang sumunod sa akin.

“P-Paolo…?”, wari’y nagtatakang sambit ni Jenny nang nasa pintuan na kami ng motel ngunit wala namang pagtanggi siyang sumunod papasok. Medyo nakataas pa ang kilay ng receptionist nang makita niya kaming magkasama ni Jenny at naka-uniform pa ito. Tumuloy kami sa isang kuwarto na iisa lamang ang kama. Dahil sa wala naman kaming pamalit sa medyo nabasa naming damit, wala kaming nagawa kundi maghubad at itira lamang ang aming underwear. Nagkataon na naka-brief lang ako noon. Lalong namukol ang harapan ko nang makita kong naka-T back panty na itim at lace bra lang itong si Jenny. Napakapit ako bigla sa burat ko.

Hindi ito lingid kay Jenny. Marahan siyang lumapit sa akin. Ang mga mata niya’y namumungay. Ang mga labi’y nang-aakit na mahalikan. Nanlamig ako ngunit nang madampian ng kanyang mainit na palad ang aking dibdib, hindi ko na kaya pang pigilan ang nararamdaman kong libog. Sinibasib ko siya ng halik. Hindi naman nagpatalo si Jenny sa pakikipaglaplapan.

Nag-umpisang maglumikot ang aming mga kamay. Isa-isang natanggal ang aming mga natitira pang kasuotan. Dalawang palad ko ngayon ang pinagpapala na lumalamas sa mga malalaking suso ni Jenny habang ang kamay naman niya ang humihimas sa kahabaan ng aking burat. Lalo pa itong naging kasing-tigas ng bakal nang mahawakan ng malalambot na palad ni Jenny.

Kumalas siya sa aming paghahalikan at dumako pababa at sinipsip ang mga utong ko. Hindi nagtagal ay labas-masok na ang burat ko sa bibig niya. Halos mabaliw ako sa ginawa niyang pagtsupa sa akin.

“Jennnnyyyy…. Damn… Ang sarap mong tsumupa….”

“Gawk… Slurp… Yuummmm…”

Nabibilaukan man ay nagpatuloy pa rin sa pagpapaligaya sa burat ko si Jenny. Pinigil ko muna siya sa pagtsupa niya dahil kung hindi ay lalabasan na ako. Pinatuwad ko siya sa kama at dumako ako sa naglalawa niyang puke. Katakam-takam ang hiwa niyang iyon. Napahiyaw siya ng simulan ko siyang brotsahin. Ang sarap dilaan ng tinggil niya. Maging ang singit niya ay hindi ko pinalampas.

“Paoooo…. Oh, shiitttt… I’m cummmiiinnnnggg!!!”

Rumagasa ang katas niya papunta sa mukha ko. Nanginginig pa ito habang latang-lata na bumagsak sa kama. Lumuhod ako sa tabi niya at ipinasok ang dalawang daliri ko sa puke niya at naglabas-masok sa lagusan niyang iyon. Lalo tuloy parang nabaliw itong si Jenny. Para siyang kinukumbulsyon at hindi alam kung saan ibabaling ang ulo nito sa sobrang sarap na nararanasan.

“Pleaaasseee I want your cock inside me nowwwww….”, pagmamakaawa ni Jenny.

Kaya hinugot ko ang daliri ko at pumwesto sa pagitan ng kanyang hita. Itinutok ko ang naghuhumindig kong burat at dahan-dahang ipinasok sa puke niya. Napapangiwi itong si Jenny habang isang malaking burat ang pumupuno sa looban ng kanyang kaselanan. Dahan-dahan kong sinimulang kantutin si Jenny hanggang sa bumilis ang aking pagkadyot.

“Ang saaaarraaapppp, Paoooo… Sige paaaa…. Kantu-tin m-mo pa akoooo…”

Halinhinan ko ring sinusupsop ang mga utong niya. Lalo niya pa akong ibinaon sa mga suso niya. Ilang sandali pa…

“I’m cummmiiinggg…. Pao, don’t stop… Ayannn nnaaaaa….!!!!”

Patuloy lang ang ginawa kong paglabas-masok sa puke niya kahit nilalabasan na si Jenny. Halos bumaon ang mga daliri niya sa likuran ko dulot ng sarap na kanyang nararanasan. Hinugot ko muna ang burat ko at bumangon. Hinawakan ko ang kamay ni Jenny at inaya siyang pumunta ng banyo. Binuksan ko ang shower at magkayakap kaming nagpabasa sa tubig mula doon. Hindi nabawasan ng malamig na tubig ang init ng libog kung saan kami nadadarang ngayon. Habang magkasugpong ang aming katawan ay walang tigil din ang aming paghahalikan. Lumuhod muli si Jenny at isinubo ang aking burat. Malalim ang bawat pagpasok ng kahabaan kong iyon sa makipot na bibig ni Jenny. Hindi man niya ito kayang isubo lahat ngunit bawat dampi ng kanyang labi ay ligaya ang hatid sa aking titi.

“Jenny… I love you…”, ang nasabi ko na lamang sa kanya sabay alalay sa kanya na tumayo siya. Pinatalikod ko siya at pinahawak sa pader. Agad kong itinutok ang titi ko sa hiwa niya at muli ay umulos. Napasinghap si Jenny nang maabot ng ulo ng burat ko ang hangganan ng kanyang kaselanan. Sinalubong ni Jenny ang bawat ulos ko, na naghatid ng kakaibang sarap. Nagsaliw ang mga ungol namin na pumuno sa maliit na banyo na iyon. Ilang saglit lang ay kapwa na namin naramdaman na…

“Ooohhhh… Jennn… Ang saraapppp… Lalabasann na akooo…”

“Waggg kang hihintooo… I’m cummiiinnggg tooo….”

Isang madiin at maalab na pagkantot ang naghatid sa aming dalawa sa glorya. Kapwa kami nilabasan sa ilalim ng lagaslas ng shower na iyon. Habang sinasaid ang bawat katas sa loob ng sinapupunan ni Jenny ay naghalikan pa kami. Patuloy ko ring nilamas ang mga suso niya. Tinapos namin ang paliligo namin at bumalik na sa kama at nagpahinga.

Nang makapag-check out na kami kinaumagahan…

“Pwede mo ba muna akong samahan sa boarding house? May mga gamit lang ako na kukunin…”, pakiusap sa akin ni Jenny.

“Sige… pero kumain muna tayo…”

Matapos makakain, masaya kaming nagpunta sa boarding house nila. Habang nakasakay kami ng taxi, nakasandig ang ulo ni Jenny sa balikat ko. Inakbayan ko siya at idinikit siya sa aking dibdib. Sa isip-isip ko, nahuhulog na ba ang loob ko kay Jenny. Bakit naman hindi? Kung ayaw na sa akin ni Joy, wala na akong magagawa. Ngunit ganito rin kaya ang nararamdaman sa akin ni Jenny?

Habang iniisip ko kung ano ang tunay kong nararamdaman para sa magkapatid, napansin ko na lang na malapit na pala kami sa boarding house. Ginising ko si Jenny na nakatulog na pala habang nakayakap sa akin. Nang imulat niya ang kanyang mapupungay na mga mata, tumitig siya sa akin.

“I love you, Paolo…”, ang sabi niya sabay halik sa akin. Buo na sa aking puso’t isipan. Mahal ko na si Jenny at ngayo’y nalaman ko na mahal niya din ako. Ang tangi na lamang kailangang gawin ay ipaalam ito kay Joy. O kailangan pa nga ba, gayong iniiwasan naman niya ako?

Nang marating namin ang boarding house ay nagtaka kami nang akmang sususian na namin ang lock sa pintuan. Wala na kasi ito kaya’t ang tantiya namin ay may tao na sa loob. Dahan-dahan naming binuksan ang pintuan. Nagulat kami sa aming nakita. Napasigaw itong si Jenny.

Nakita namin si Joy. Hubo’t hubad ito at duguan.

Napako ako sa aking kinatatayuan. Nagmadaling lumapit si Jenny sa kanyang ate na nakahandusay sa higaan, hubo’t hubad at duguan ngunit may malay. Nakatulala ito at pilit pinipigilan ang pag-iyak.

“A-Ate! Ano’ng nangyari?… Ate… Magsalita ka… please…”, umiiyak na pagtatanong ni Jenny. Ngunit hindi man lang sumagot itong si Joy. Niyakap siya ni Jenny habang patuloy niya itong kinakausap.

Dahil sa sigaw ni Jenny ay nagpuntahan doon ang mga kalapit-kuwarto nila. Maging ang may-ari ng bahay ay pumunta din doon at napasigaw din sa nakitang eksena sa kuwarto. Saka lamang ako gumalaw sa aking kinatatayuan at kumuha ng kumot na maipapangtakip sa kahubdan ni Joy. Magulo ang kuwarto. Aakalain mong binagyo ito. May ilang bote ng alak at upos ng sigarilyo sa lamesa. Nagkalat ang mga hugasin sa lamesa. Maging ang ilang mga damit ay kung saan-saan nakakalat. Ngunit hindi ito ang nakapagpanindig ng balahibo ko.

Dalawang katawan ng lalaki ang naliligo sa sarili nilang dugo. Ang isa’y nakaposisyon malapit sa ulunan ng higaan samantalang ang isa naman ay nasa ilalim ng mesa.

“Tumawag kayo ng pulis!”, ang sigaw ko sa may-ari at sa mga usisero sa may pintuan. Pagkabalot ko ng kumot kay Joy ay binuhat ko ito at inilabas.

“Makikiraan… Halika, Jenny! Dalhin na natin ang ate mo sa ospital!”

Iyak ng iyak si Jenny habang nasa ospital kami. Hindi ko rin alam kung ano ang nangyari. Sino yung dalawang lalaki na iyon? Anong ginawa nila kay Joy? Isinama ko muna si Jenny sa aming bahay upang makapagpakalma at makapag-ayos ng sarili.

Lumipas ang ilang mga araw ay bumalik ulit ako sa ospital. Nandoon na si Jenny at kausap ngayon ang kanyang ate. Ngumiti lang ito sa akin nang lumapit ako sa kanyang kama.

“Hey, Joy… Kumusta ka na?”, tanong ko sa kanya. Ngumiti lang ito ngunit napansin ko ang patulo ng luha niya. Hinawakan ko ang kamay niya. Parang napakatagal na ng panahon na muli kong nahawakan ang kamay niyang iyon. Panandaliang bumalik sa aking alaala ang masasayang panahon na aming pinagsamahan bilang magkasintahan. Ngunit ang puso ko’y na kay Jenny na ngayon. Bigla kong napansin ang mga galos sa kanyang braso at pulso. Maging sa kanyang mga paa ay meron din.

“Ano’ng ginawa sa’yo nung mga lalaking iyon, Joy?”, kinakabahan kong tanong sa kanya. Ngunit imbes na sagutin ako ay bigla itong umiyak at kinakailangang saksakan ng pampakalma.

Makalipas ang ilang buwan, nakalabas na si Joy sa ospital at ngayon ay nagpapahinga pa rin sa bahay ng kanilang mga magulang. Naroon din ako nang mga oras na iyon dahil binisita ko si Jenny, nang biglang may kumatok sa kanilang pintuan. Si Jenny ang tumingin at nagbukas nito. Nang bumalik ito sa amin ay may kasama na itong mga pulis.

“Magandang umaga po sa inyo”, bati ng isang nagngangalang Ortega. “Narito po kami para tanungin po si Bb. Joy Morales para sa mga pangyayari noong Marso sa boarding house kung saan siya nakatira.”

Tumingin ako kay Joy. Medyo naging mabilis ang kanyang paghinga ngunit tumango ito sa mga pulis, tanda na pwede siyang makausap tungkol dito.

Nang makaupo na kami lahat…

“Bb. Joy, maaari niyo po bang kilalanin kung sino ang mga ito na nasa larawan?” Tatlong larawan ang ipinatong ng pulis sa lamesa. Nabigla ko nang makita ko kung sino ang nasa isang larawan.

“Hindi ko po kilala ang dalawang ito… p-pero ito pong isa ay si Rey Isidro…”, nanginginig na sabi ni Joy.

Sumagot si Jenny. “Dati ko po siyang kasintahan ngunit matagal na pong natapos ang aming relasyon. Anong nangyari sa kanya? Bakit kasama siya sa mga letrato nitong dalawang ito na nakita namin sa bahay?”

“Nakita po namin ang bangkay niya sa loob ng banyo. Dalawang saksak sa likod at pinutol ang kanyang ari. Bb. Joy, pwede nyo po bang ikuwento sa amin ang mga nangyari noong araw na iyon sa loob ng boarding house niyo?”

Mangiyak-ngiyak man at nanginginig ang boses ngunit nagsimulang magkuwento si Joy:

“Umuwi ako nang gabing iyon. Habang binubuksan ko ang pintuan, isang lalaki ang biglang yumakap at tinakpan ang ilong ko ng panyo na may pampatulog. Nang magkaroon ako ng malay ay nakatali na ang mga kamay at paa ko. Wala na rin akong suot na kahit na ano. Napansin ko ang dalawang lalaki na hindi ko kilala. Nasa lamesa sila at nag-iinuman. Nagulat na lang ako na meron isa pang lalaki sa pagitan ng aking hita. Brinobrotsa niya ang puke ko. Nagpupumilit akong makakawala ngunit hindi ko magawa.”

Medyo para nagulat pa kami sa pagkabulgar ng paglalahad ni Joy. Napansin kong napalunok pa ang pulis.

“Hindi po siya tumigil hanggang sa maramdaman kong nilabasan na ako. Lumapit pa ang isang lalaki sa akin. Hubo’t hubad na silang lahat. Inilapit niya ang titi niya sa bibig ko sabay tutok ng kutsilyo sa leeg ko. Kapag kinagat ko daw iyon ay sasaksakin niya ako. Wala akong magawa kundi gawin ang pinagagawa niya. Saglit lang ay biglang siyang nilabasan sa loob ng bibig ko. Halos masuka ako.”

“Habang nadoon ako at nagmamakaawa sa kanila, nakilala ko ang lalaking brumobrotsa sa akin. Si Rey. Tinanong ko siya kung bakit niya sa akin ginagawa ito. Tumawa lang siya at ipinasok ang titi niya sa ari ko. Inumpisahan niya akong kantutin habang yung isang lalaki pa ay ipinasubo din ang titi niya. Sabay silang nilabasan at iniwan nila akong nakahiga sa kama. Hindi pa doon natapos ang kanilang paglalapastangan sa akin. Makailang beses pa nila ako ginamit. Nariyang dalawa silang kumakantot sa akin habang subo ko ang isa. Kung saan-saang sulok ng bahay. Minsan ay salit-salitan sila. Minsan ay sabay-sabay. Maging yung mga bote na pinag-inuman nila ay ginamit nila para babuyin ako…”

Sa puntong ito ay umiiyak na ng todo si Joy. Maging si Jenny ay nakikita kong nahahabag na sa ikinukuwento ng kanyang kapatid.

“Nung pangalawang gabi na malakas ang buhos ng ulan, matapos nila ulit akong gamitin, ay nakatulog sila. Isa lang ang alam kong paraan para makakawala ako sa impyernong kulungan na iyon. Kinuha ko ang kutsilyo… huhuhuhu…”

Sumabat na ako at nagsabing, “Sir, pwede po bang tigilan na muna natin itong pagtatanong kay Joy. Kita niyo naman na nahihirapan na siya…”

“Alam ko po iyon. Mukhang narinig naman na po namin ang parte ng kanyang istorya. Ngunit nais po namin siyang imbitahan sa presinto.”

“Makukulong po ba ako?”, pagtatanong ni Joy.

“Bb. Joy, ikinalulungkot po namin ang nangyari sa inyo. Matapos po naming marinig ang inyong paglalahad, nakita ko po na tama lang ang nangyari sa mga demonyong iyon. Lahat po sila ay lulong sa ilegal na droga. Ang isa po sa kanila ay kilalang pusher sa Maynila. Iimbitahan lang po namin kayo sa presinto upang magbigay ng sinumpaang salaysay. Kami na pong bahala sa iba.”

“Maraming salamat po… sir”, ang tanging nabanggit na lamang ni Joy.

Lumipas pa ang isang taon. Dalawang buwan matapos ang graduation ni Jenny ay napag-alaman naming buntis siya. Isinaayos namin ang aming mga papeles sa pagpapakasal. Unti-unti ay bumabalik na sa dati ang lahat. Maging si Joy ay maayos na ang kalagayan. Bumabalik na rin ang kasiglahan nito.

Dumating ang araw ng aming kasal ni Jenny. Habang nasa hotel kami at ako ay nagdadamit na ay biglang may kumatok sa pintuan. Nang pagbuksan ko ay si Joy pala iyon. Pinapasok ko siya.

“Kumusta ka na?”, tanong ko sa kanya.

“Ok naman ako. Masaya ako para sa inyong dalawa ni Jenny. Nalulungkot din kasi hindi tayo ang nagkatuluyan pero natutunan ko nang tanggapin iyon. At least alam kong nagmamahalan kayong dalawa.”

Lumapit ito sa akin. Nagkatinginan kami sa mata. Hanggang naglapat ang aming mga labi. Isang matamis na halik. Napadilat ako nang bigla niyang himasin ang bukol sa harapan ng pantalon ko.

– WAKAS –

ni jason_the_jackal, 2014

Cast:

BBKfss as Kapitan/Casanova; MR. M as Mayor M.; somebodyuused2know as Sammie;
MidLifeCrisis as Medina/Mids; Fiction-Factory as Ephraim/EF-Ef; PilyangPasaway as Fely
Mikaela as Mikaela; Inang.Grasya as Inang Grasya; Lourder42 as Lourdes; The_Pirate_Marquise as Marqueza; SweetAK47 as Anne; Starts1949 as Startskie; jason_the_jackal as Jack; Jazmine as Jazz; Daffodil as Daphnie/Daff; Padr3 as Padre; Kanor as Mang Kanor; cjmonette as Kristal; Antoinette as Tonette; backfromthedeadMuave as Mabel; Special Participation: Riddlemind

*

MALIIT LANG ANG BARYO, kaya lahat na mga naninirarahan doon magkakilala. Walang tsismis o kuwentong nakakaligtas sa pandinig ng mga residente. Tulad na lang kaninang umaga..

‘Ha? supot si Mang Kanor’? Sabi nung isang bata sa may tindahan.

And the rest is history..

Wala pang isang oras, kumalat na parang virus ang tsismis at nag-trending sa lahat ng sulok ng mga bahay. Kaya naghuhurumentadong sumalakay si Mang Kanor sa barangay hall upang magpa-blotter.

“Kapitan!Kapitan!” humihingal ang matanda, papasok sa baranggay hall.

“Mang Kanor.” Salubong ni Kapitan.

Medyo bata pa si kapitan at katatapos lang ng kolehiyo. Nung nakaraang eleksion sa barangay mantakin mong manalo – walang kalaban. Sa dami niyang botante na karamihan babae, mula sa matrona, matandang dalaga, mga iniwan ng asawa, asawa ng seaman, biyuda,mga pokpok at pati mga bakla sinuportahan siya. Gusto na nga yatang lumipat ng mga babae pa mula sa kabilang ibayo upang bumoto –kaya lang hindi sila naka rehistro. Kaya,walang nagtangkanglumaban. Ang tawag ki Kapitan sa baryong ito ay si Casanova. Saksakan ng libog at halos na lahat na klase ng babae, pati mga ka-viber, ka-chat at ka-text gustong iyutin. Sabi niya, magaling siyang kumain ng pekpek.

Siya rin ang Pangulo at nagpundar ng BBKfss-MOVEMENT (Bawal ang Bakanteng Kepyas – Females Screaming for Sex –Movement). Layunin ng samahan na ipag-bawal na laging bakante at tuyo ang puke ng lahat na mga babae, lalo na ang mga may asawa o mga nobyo. Dapat daw ay ginagamit ito lagi kung hindi man oras-oras, dapat araw-araw. At kung hindi sila puwede, bigyan nila ng permit ang mga babae na magpagamit sa iba. Kahit sino basta may titi. Dapat daw laging maligaya at nakangiti ang mga babae, dahil laspag ang kanilang pekpek. Dahil dito, milyun milyung mga babaeng pilipino ang sumama at nagpirma sa samahan. Sumulat sila sa kongreso upang magpasa ng batas na ganito, ngunit ibinalik ng House Speaker ang pinunit na sulat. Galit dahil maging ang mga asawa ng congressman at mga senador, sumama sa kanilang samahan, kaya tuloy araw-araw silang kinukulit namaiyot. Eh busy.

Sa pangyayaring ito, nabuo ang pasya ni Kapitan na sa susunod na eleksion,tatakbo siya sa congressional partylist gamit ang acronym na BBKfss. Ang Ad line: “Sa matuwid na daan, basa’ ang lagusan.” Ang Model: Kris Aquino.

~~~

Ngayon, mabalik tayo sa baranggay hall..

“Aba’y maghunos dili kayo at baka ho eh, atakihin kayo sa puso..ano po ba ang problema?” Sabi ni Kapitan sa matanda.

Pumasok si Kanor. Napansin niyang may dalawang dalagang nakaupo sa opisina ni Kap. Kilala niya ito, si Daphie at si Jasmine. Mga boarder sa taas ng Beauty Shop ni Marqueza. Agad hinagod ng paningin nito ang mapuputing hita ng dalawang dalaga habang naka upo. Lalo na si Daff na naka-mini-skirt. Napakagat ng labi ang matanda nang masilip niya ang panty ni Daff. Pula. Manipis.

Nabilaukan siya ng sariling laway.

“Ahurm, Mang Kanor..”Inagaw ni kapitan ang atension ni Kanor papunta sa kanya.

“A, Oo. Ah Kapitan, hindi ko gusto yung mga naririnig ko laban sa akin, pinakakalat ng mga bata at pinagtatawanan ako ng mga tao..”

Patagong natawa si Kapitan si Daphie at si Jasmine.

“Ah, alin ho..” Natatawang tanong ng Kapitan.

“Ah, ano..” Medyo nahihiya na si Kanor at nagkamot ng ulo.

Tuloy, inunahan na siya ng dalawang babaeng bisita.

“Supot daw kayo Mang Kanor.” Sabay na sabi ni Daphnie at Jasmine na tumatawa.

“YUN! YUN KAPITAN! Aba, hindi ito maari, nasisira ang reputasyon ko sa baryo, kailangan ipatigil ninyo yan!”

Lumapit si Kapitan at hinapuhap ang likuran niya.Pinapakalma.

“Mang Kanor, kung hindi naman totoo, huwag niyo na lang pansinin. Lilipas din yan, yun eh kunbaga joke lang ng mga bata.”

“Eh kumakalat kasi. Kung buhay lang yung nasira kung asawa, makakapag patotoo yun na hindi totoo ang bintang ng baryo sa’kin.” Galit na sabi ng matanda.

“Tsk, yaan niyo na yan, me mga mabibigat na problema po ang barangay na dapat unahin. At tamang-tama, nandito na rin lang kayo, ito pong si Daphnie at si Jasmine, kilala niyo?”

“Ah, Oo. Mga boarder ni Marqueza? Bakit?”

“Nagsadya sila dito para i-reklamo kayo..”

“REKLAMO? AKO?” Nanlaki ang mga mata ni Kanor, pero halatang pinagpapawisan.

“Oho, eh, salitan niyo daw na binusuhan itong dalawa sa paliligo kahapon.”

Agad nahinarap ng matanda ang dalawa.

“Aba, mga ineng, umayos kayo ng inyong paratang. Nasisiguro niyo ba na sinilipan ko kayo?”

“Oho!” Sabay na sabi ng dalawa.

“Ah teka, mukhang set-up to ah.Hindi ako namboboso Kapitan.Marami akong pinagkaka-abalahan para atupagin ang pamboboso, kailangan patunayan niyo yan kasi naku, ako ang magsasampa ng asunto sa inyo, tandaan niyo yan!” Mataas na ang boses ni Kanor. Nakapamewang ang isang kamay habang tinuturo ang dalawa.

“O, Daff, Jazz, me ebidensiya ba kayo na si Mang Kanor ang namboso?” Sabi ni Kapitan.

“Meron ho Kap.” Sabi ni Daff.

“Ano!” Sigawni Kanor.

“Yung mata niyo!” Sabi ni Jasmine.

“Ang mata ko!? Ay punyetang ebidensiya niyo yan, tinatanggap ba sa husgado ang ebidensiyang mata lang!?” Pailing iling ng ulo si Kanor.“Aba, nakakatawa naman yata ito, Kapitan.”

Pero nakatitig ang tatlo ki Mang Kanor.Seryoso.

“O, bakit nakatingin kayo, pagpaliwanagin mo sila Kap, paano nila nasisiguro na ako ang nanilip, ako lang ba ang may mata sa baryo, hah!”

Pagharap ni Kanor ki Kapitan, bahagyang tumabi ang punong barangay, upang ipakita sa matanda ang isang malaking salamin sa dingding ng opisina. At doun, pinagmasdan ng matanda ang kanyang sarili, ang kanyang mukha at ang kanyang mata.

Hindi maikukubli, siya lang naman sa buong baranggay ang may ba’lat na bilog sa kaliwang mata na mistulang black-eye. Parang bang yungasong si Patsy.

Nung makita ni Kanor na malakas ang ebidensiya, nagkamot siya ng ulo.

“Mang Kanor, kailangan itigil ninyo ito. Buti na lang kinausap ko itong dalawa na huwag ng magsampa ng pormal na habla laban sa inyo, matanda na kayo at me mga apo na..” Inakbayan papalayo ng kapitan si Kanor upang hindi na marinig ang sasabihin pa ng dalawang babae. “Nakakahiya na po yun. Nung isang linggo lang, nareklamo na kayo kasi, hinipuan niyo yung anak ng kainuman niyo. Tsk.”

Nilingon ni Kanor ang dalawang dalaga sa likod niya. Inirapan siya ng mga ito. Lumapit pa si Kanor sa kapitan at binulungan. “Kapitan, tingnan mo naman kasi, di ba mahigit na’kong sesenta, bibihira tayong makakita ng ganyang kagandahan, nakapang gigigil di po ba? Gusto kung iyutin, Kap..” Paliwanag nito.

Natawa lang ang punong barangay. “Itigil nyo na yan, maghanap na lang kayo ng ibang libangan, huwag lang ganun..ok po ba mang kanor?”

“Ay siya sige..pero yung kumakalat na tsismis sakin, ipatigil niyo yan at baka malasing nanaman ako, mag-amok ako dito Kap ha?”

“Oho, tutulungan ko kayo dun, kakausapin ko ang mga tao, pero mangangako kayo hindi na mauulit ang ganitong mga reklamo sayo ha?”

“Sige. Pramis yan Kap.” Pero nakangiting aso ang matanda.

Napailing ng lang ng ulo ang kapitan, habang inihahatid ng paningin ang sakang na paglalakad ni Mang Kanor, paalis sa baranggay hall.

“O, naayos ko na, yaan niyo na yun at di na uulit si Mang Kanor.”

“Salamat Kap.” Sabi ni Daff.

“O sige at marami pang nakatambak na aasikasuhin dito.”

“Mauuna na kami Kap” Sabi ni Jazz.

“Ah, maiwan ka muna Daff, kakausapin lang kita sandali.”

Nagkatinginan ang dalawang dalaga.

“Eh, paano naman ako” Sabi ni Jazz.

Lumapit si Kapitan, hinipo nito ang umbok sa harapan ng shorts ni Jazz, at binulungan..

“Bukas ka na lang..”

Napakunot ng noo ang dalaga.

“Bad trip..sige na nga..” Pagmamaktol na sabi ni Jazz.

“Ah, Starstkie!” Sigaw ni Kap sa isang tanod na nasa labas.

“Boss..”

“Bantayan mo diyan, huwag mong papasukin kahit sino..maliwanag!”

“Yes boss, right away!” Sabay saludo nito sa kapitan.Nakangiti.

Pagkalabas ni Jazz. Agad ini-lock ng Kapitan ang pinto ng kanyang opisina at ibinaba ang blinds.

“Ano bang pag-uusapan natin Kap.” Malambing na sabi ni Daff.

“Sus, kunyare ka pa, halika na dito at kanina pa matigas ang titi ko!” Hindi na ito ang unang pagkakataon na nagtalik ang dalawa.

“Ay gusto ko yan!” Sigaw ng dalaga, patakbong yumapos ito sa katawan ng lalake. Mabilis na naglaplapan ng dila. Agad namang sinungkit ni Kap sa maikling skirt nito ang puke ni Daff na natatakpan ng manipis na panty.

Kinarga ni Kap ang katawan nito saka ipinatong sa kanyang desk habang patuloy silang naghahalikan. Umupo ang kapitan sa kanyang silya, at dinukot mula sa mini-skirt ang panty ng babae. Tumambad ki Kap ang bagong ahit na puke ni Daff.

Ang babae, sadyang ibinuka pa ng husto ang magkabilang hita ipinatong sa desk ang mga paa. Itinukod niya ang isang kamay sa likuran, at ibinaba ang kanang kamay sa kanyang hiyas. Binukas ng dalawang daliri ang magkabilang labia upang ipakita sa kapitan ang kanyang maliit at namumulang kuntil.

“Tangina Daff, ang sarap tingnan ng puke mo!” Pang-gigil nito.

“Ganun ba Kap, sige nga..dilaan mo please..” Paglalambing ni Daff.

Nagaatubiling sinunggaban ng Kapitan ang puke.Sinibasib.Sininghot.At Kinain ang labia.Agad umiktad ang dalaga.

“AAayyyy ssshitttt aaanggg sssrraaappppppp…”

Hinawakan na ni Kapitan ang magkabilang binti ni Daff upang diinan pa ng kanyang dila ang pag himod sa puke.

“FFFuuuccckkk FFFFuuccckkk ang gaaaliiingg sshhiiittt” Ungol ni Daff.

Lingid sa kaalaman ng dalawa, sa bintana, nakasilip si Startskie at si Jasmine. Pinanonod ng dalawa kung pano himurin ni Casanova ang puke ni Daff. Kitang kita nila ang nag dedeliryong mata ng dalaga, habang namimilipit ang katawan nito sa sensasyon bunga ng walang habas na paghimod ng lalake.

“Shit, Startskie, ang sarap-sara ng ginagawa nila..”

Nakangiting aso ang tanod. “Gusto mo, gayahin natin.?”

“Saan? dito?” Tanong ng dalaga.

“Hindi sa likod.Walang makakakita sa atin dun.” Sabi ng tanod.

“Sige.” Kating-kati na ang puke ni Jasmine bunsod ng nasaksihan.

Sa opisina. Nilabasan na si Daff sa paghimod pang lang ng kanyang pagkakababae. Ilang saglit pa, tumayo at pinitas na ng Kapitan ang hook ng kanyang pantalon at mabilis na pinalaya ang kanyang limang pulgadang ari. Sinalsal. At ikiniskis sa labia ni Daff.

“Kap, Kap, sa-sandali, gusto kitang tsupain..” Ungol ni Daff.

“Mamaya na. Tangina, Daff… Kakantutin na kita!”Sabay salang ng kanyang sandata sa masikip na lagusan ng dalaga.”

“Ahhhhhhhhhh” Kapwa sila umungol ng mapaso ang bawat isa, sa init ng naglalaway na puke ni Daff.

Iginiling muna ni Kap ang kanyang titi sa loob, idiniin.

SAGAD!

Nagraragasa ang mga likido ni Daff.

“Si-sige na Kap, please, iyutin mo na… sige na please…”

Nung marinig ito, kaagad kumadyot ang Kapitan.Mabilis.Malalakas. Umuga ang katawan ni Daff. Pati ang desk, umuuga na rin. Itinaas na ng dalaga ang kanyang T-shirt at inilabas mula sa bra ang dalawang malaking suso. Pinisil niya ang sariling utong, habang walang habas na kinakadyot siya ng Kapitan.

“AAhghh AAgghh AAgghh AaGghhhhh” Ungol ni Daff sa bawat ulos.

Maririnig tunog ng kanilang mga katawan.

Plak..plak… plak.. plak…

Sa labas..

Sa likuran lang ng opisina na natatakpan ng mga halaman, nakaluhod na si Jasmine. Nakasubo sa kanya ang sandata ni Startskie. Pikit na pikit ang tanod, habang nilalantakan ng dalaga ang kanyang tarugo at malagkit na bayag. Dalawang araw ng naka duty si Startskie, wala pang uwi – wala pang ligo. Wala pang palitan ng damit. Dalawang araw na ang kanyang brief.

Pero si Jasmine, mas nilibugan sa amoy nito kaya dinilaan niya ang bayag at ang kabuan ng titi ng tanod.

“Hayop ka Jazz, ang sarap sarap mo..”Ungol ng tanod.

Nararamdamanna ni Startskie na malapit na siyang labasan.

“Malapit na ako.. Shit ang sarap..” Umuunat na ang mga binti ng tanod na nakasandal sa pader sa likod ng opisina.

Patuloy naman ang paghimod ni Jazz.

SLUURPPPP SSSLLLUURRPPPS SSLUURRRPPP…

May narinig na kaloskos si Jazz sa bandang kanan. Pagdilat ng mata niya, kitang kita niya ang binata, anak ni Aling Lourdes – – si Ephraim na mas kilala bilang si..

“Ef-ef!” hawak ni Jazz nag titi ng tanod habang sinasalsal. Napadilat rin ang lalake at nakita si Ef-ef.

Nabigla sila dahil may hawak na malaking kadena ang binata.

“Putang ina, anong ginagawa mo dito, Ef-ef!” Sigawni Startskie! Pero dahil halos parating na sa sukdulan hindi na ito napigilan.

“AAHhhhhhhhnndiyannn na…”

“Eh, hinahana….” Hindi pa man tapos magpaliwanag si Ef-ef – biglang sumirit ang tamod ni Starstkie, na sakto namang nakaturo pataas. Tumilamsik sa mukha ni Ef-ef ang tamod. Sunod-sunod na parang automatric machine gun.

“Ay puta, san-sandali sandali” Paatras na sabi ni Ef-ef, habang nakataas ang kamay. Para bang sumusuko sa pamamamaril. Maging si Jasmine ay hindi naagapan ito, kaya mabilis niyang isinubo ang titi upang duon na lang ipagpatuloy ang pag sirit ng tamod.

“Pwe.. Pwe..Putang ina… Gwwwaaarkkk!! GGGwwwwraaarrrkk” maririnig nila ki Ef-ef, na naduwal matamos makain ang ibang tamod.

Nanghihina si Startskie, pero asar na asar dahil sa testigong narito ngayon sa kanila.

Sa opisina ni Kap..

Nakadoggie style na sila ni Daff!

Mula sa likuran, kinakantot ni Kap ang katawan ng dalawa, habang nilalamas ang suso nito sa ilalim. Nakatatlo na si Daff.

“Ma-malapit na ako Daff..ang ssrap sarap mong kantutin Daff.. angg sikip na puke mohh aahhhh ooooooohhhh sshittt…”

“Sige Kapp..yaann ssigeee pa UUnggghhh uunggg…” Ungol din ng babae. “Sandali na lang Kap… nan-nandiyan na rin ako… eettooo na eettoooo aaaayyyy aayyyy aaahhh…..”

Umabut sa sukdulan si Daff. Ilang saglit pa..

“Aaaynnn na rin Daff! OOOhh sshiittt…” Biglang kinalas ng Kapitan ang tarugo sapuke ni Daff. Tumunog dahil sa buong mga likido mula sa bukana.

‘PLOK’

Sinalsal ng Kapitan ang kanyang ari, kasabay nito pumihit naman si Daff at lumuhod sa harap ng lalake. Nilabas ang kanyang mahabang dila, at hinintay ang pagsirit ng tamod.
Hanggang sa..

“AAhhhhhhhhhhhh” Sigaw ni kapitan ng lumundag ang milyun-mulyung semilya mula sa kanyang titi, papunta sa naghihintay na bunganga ni Daff.

Bawat grupo ng mga kumpol na semilya, nilulunok ng dalaga.

***

“Tangina, ano kasing ginagawa mo dito” Sabi ni Startskie. Tayo pa rin ang titi habang nakasandal siya sa pader. Si Jazz, pinupunas ng panyo ang mukha, habang nakaluhod.

“Eh nakatakas yung aso ko kaya hinahabol ko, dito ko kanina nakitang pumasok.” Palinga-linga, habang nagpupunas din ito ng mga malagkit na mga semilya sa kanyang mukha. “Sa susunod pag iingatan niyo ang pagtutok niyan, napaka-delikado..” Turo nito sa pumipintig na titi ni Startskie.

“Kaya pala me dala kang kadena, kala ko kung ano na.”

“Tapos na ba tayo?” halatang nagtatampo si Jasmine.

“Aba, hindi pa.” Sabi ni Startskie. Nakangiti. “O, Ef-ef, nandito ka na rin lang naman. Gusto mo bang sumali..”

Nagninging ang mga bituin sa mata ni Ef.

“Aba!Ayos, parang tumbang preso lang, sige.. sali rin ako hehehe.”

Tumayo si Jazz. Medyo hindi pa kumbensido na sawsawan sila ni Ef, kaya…

“Patingin muna ng titi mo Ef”

Nagtaka ang binata. Pero dahil sa request, mabilis niyang hinila pababa ang basketball jersey shorts at pina-alpas ang ‘one of a kind, incomparable human cock’.Katunayan, nai-feature na si Ef dati sa Repley’s Believe it or Not dalawang taon na ang nakakalipas na hindi napanood sa baryo dahil walang linya ng cable.

Kahindik-hindik ang anyo ng sandatana sa tanang buhay ni Jazz at ni Starskie ngayon lang nakakita ng ganito.

Nanlaki ang mga mata nang dalawa, lalo na si Jazz. Napahawak sa bibig.

“HUWAW!”

“P-pero, Ano yan, bakit ganun yan..?” Taka ni Jazz.

“Putang ina Ef, hayop kakaiba ang titi mo, imported ba yan? Astig!..” Sabi ng tanod.

Tatawa-tawa lang si Ef-ef. Sabay kindat sa dalawang kaharap.

*****

SAMANTALA, SA UNAHAN LANG ng baranggay hall, sa bahay ni Medina, saktong wala ang nanay niya dahil namalengke. Dahil dito nakahanap sila ng tiyempo ng boyfriend na si Jack. Tulad rin ng dati, naka-69 na naman ang dalawa. Baliktarang nilalaro ang mga kaselanan ng kani-kanilang dila. Pero sa pagkakataong ito, hindi sila nakahiga. Nakatayo si Mids at nakabubuka sa mukha ni Jack, habang nakabitay naman patiwarik ang kanyang boylet matapos itali ang mga paa nito sa mula sa brace ng kisame.

Para maiba naman.Sabi ni Mids.

SSLURPSSS.. SSLURRRPPSSS…

Maririnig na sipsipan ng dalawa sa kanilang mga ari.

Ito ang paboritong posisyon ni Mids na kung tawagin ay Vetrical 69. Gusto niya ito at nag eenjoy siyang nilaplap ang kanyang pekpek, habang may subong titi. Lumipas ang mga kalahating minuto nakaramdam rin ng pananakit ng ulo si Jack na namumula na dahil halos naipon na ang lahat ng dugo sa kanyang ulo. Pero ok lang sa kanya, kasi nag eenjoy naman siMids.

Tumigil si Mids ng makitang nangingitim na ang kanyang nobyo.

“Okay ka lang..?”Dinungaw niya ang boyfriend sa baba, at medyo napansin na di-ma-spelling na mukha ni Jack.Pero, dinidilaan pa rin ang puke ni Mids. Punyemas pagmamahal to, sa isip ni Jack. “Di ba mas okay ganito.?” Tanong ni Mids.

“Oo naman.” Sagot ng binata. Nagawa pa rin nitong ngumiti, sa gitna ng hirap na dinadanas sa kanyang kalagayan. Liban kasi sa pananakit ng ulo, nagmamartsa naman sa paa at binti niya ang dalawang platoon ang naglalakihang anay.

Nagdudulot ito ng labis na kiliti sa binata.

Mga sampung minuto pa ang lumipas…

“Tama na nga, gusto ko na..”

Napapikit si Jack. Salamat naman. Akala nito, tatanggalin na ang tali sa kanyang paa, pero iba ang naisip ni Mids, kinuha niya ang silya at itinapat sa binata. Umakyat dito ang babae at kumapit sa haligi sa itaasat patayong hinanap ang titi ni Jack. Kahit mahirap, ginawan ng paraan ni Mids na isalang sa kanyang pekpek ang titi. Napahawak na lang si Jack sa paa ng silya, upang tiisin ang sakit. Nang maisalang ni Mids, inumpisahan niyang araruhin ang titi ni Jay, habang mahigpit na nakalambitin.Baba-taas. Parang nagbabarbel si Mids na inaararo ang titi ng nobyo.

“ooohhhh… oohhhhh… oooohhhhhh…” Halinghing ni Mids.

Lingid sa kanila sa katabing silid, nakasilip ang bunsong kapatid ni Mids. Si Mikaela. Sarap na sarap na nagfifinger habang pinanonood ang banatan ng kanyang Ate at ni Jack. Walang binatbat ang Hentai Porno sa mga idea ng kanyang Ate Mids pagdating sex. Kagat-kagat niya ang labi, walang kurap na nakasilip. Mabilis na naglalabas masok ang kanyang dalawang daliri sa mabuhok na pekpek nito. Maririnig pa ang mga tunog…

Sqqquisshh sqqquiiiisshh ssqqquissshh..

Basang-basa na ang puke ni Mikaela. Hindi niya mapigilang mapaungol. Na narinig naman ni Jack. Kaya mula sa pagkakatiwarik, nilingon niya ang dingding. Sa butas, hindi siya maaring magkamali, binubusuhan sila. Wala naman ibang tao dun kundi ang kapatid ni Mids. Natakot ang dalaga ng matantong nahuli siya ni Jack. Napa-atras. Pero kahit nakatalikod na sa dingding, fininger pa rin niya ang sarili at nilamas ang suso.

Sarap na sarap naman si Mids at pikit na pikit. Pero sa higpit ng kanyang pagkakapit sa haligi, nadagdagan ang bigat sa brace kung saan nakatali ang paa ni Jack. Una nakarinig sila ng…

Crrrreeeeek.

Ilang segundo lang tuluyan itong bumigay at bumagsak ang kahoy. Laglag si Jack. At nadaganan ni Mids.

BLAGAG! BLAG!

Kapwa nawalan ang ulirat ang dalawa. Magkasugpong parin ang mga ari na nakahandusay sa sahig ang lupaypay na katawan.

*****

APAT NA KALYE MULA SA BAHAY ni Mids, inis na inis na si Sammie. Tatlong oras na siyang palakad lakad sa harap ng kanilang bakuran, pero wala pa rin text ang kanyang boyfriend na si Vince. Ang huling usapan nila, tatawag ito ng mga ganitong oras ng hapon ngayon. Pero ilang oras na, wala. Mas lalo siyang nakunsumi ng makitang walang signal ang kanyang cellphone.

Kailangan niyang magkasignal. Baka tumatawag na. Nilingon niya ang nalalagas na puno ngsantol.Mataas ito, lampas sa kanilang bubong. At kahit nakadaster, inakyat niya ang puno upang maghanap ng signal. Hindi niya napansin na papasok sa kanilang tarangkahan ang isang bisita. Ang kora sa kanilang parokya. Nasa pinakataas na ng mga sanga si Sam, hanap pa rin ng hanap ng signal, hanggang lumabas ang isang bar. Napangiti ito. Naghintay.

Sa baba..

“Tao po.” Boses ni Padre. Palinga-linga ito me hawak na tungkod at naka sutanang puti.

“Sam? tao po..” Papasok na ang pari.

Mula sa taas ng santol, dinungaw ni Sam ang bisita na agad niya namang nakilala.

“Padre..” Nakangiti ang dalaga.

Narinig ng pari ang boses mula sa itaas kuya tumingala ito sa Santol. Pero napaatras. ‘Hesus Maryosep’ bulong ng pari sa sarili. Napa-krus.

Kitang kita niya, ang pagitan ng hita ni Sam. Nakapanty ito pero luma, punit at maluwang. Wala din silbi kasi nakangisi ki padre ang mabuhok na puke ni Sam.

“Padre, pasensiya na po kayo at may hinihintay lang akong tawag..” Sabi ni Sam nakadungaw sa kanya.

Nakanganga na si Padre. Pinagpapawisan.

“Ha? Me hinihintay kang tawag, eh ba’t nasa taas ka ng kahoy Sam, baka mahulog ka.” Tumutulo na ang pawis ni padre at biglang tumigas ang sandatang natatakpan ng brief at sutana. Wala siyang pantalon.

“Hindi po, ok lang ako, Padre, ano po ba ang sadya niyo..” Nakadungaw siya sa pari, habang ang isang kamay niya ay naka-unat pataas hawak ang cellphone, ang isang kamay naman ay mahigpit na nakayapos sa sanga at magkahiwalay na nakatungtong ang mga paa.

Hindi malubayan ng mga mata ni Padre ang nasasaksihan. Nakanganga. Hindi sa mukha ni Sam ang mata nakatingin nito kundi sa namamasang pekpek ng dalaga, dahil sa pawis. Napakagat si Padre. Nakaramdam ng pananakam. Sa mga picture sa internet niya lang ito dati nakikita, ngayon ito pala ang totoong itsura.

“Eh may ipapa-encode sana ako sayo sa simbahan..” Sabi ng Pari. Nakatingala pa rin.

Paminsan-misan, tumutulong si Sam sa kumbento lalo na kung hindi masyadong abala sa trabaho kaya nakasanayan na ni Padre na magpagawa sa kanya ng mga dokumento. Pero ngayon, busy siya.

“Ah, pwede Padre pero, pwede bang bukas na lang..?” Pakiusap ni Sam.

“Oh sige. Bumaba ka na diyan ha, pag…” hindi naituloy ni Padre dahil narinig niya ng cellphone ni Sam..

Krriiingggg… Krriiingg..

Agad na sinagot ni Sam.

“Hello.. bat di ka tumawag aga.. ay putsa nawalan na naman ng signal..” Pikon na si Sam. Gusto na nitong ibalibad ang cellphone.

“Aalis na ako Sam..”

“Ah, O-opo Padre..” Ngiti ni Sam, nakadungaw sa ibaba.

Pero me naisip na kapilyuhan ang pari.

“Ah Sam, Pwede ba kitang piktyuran.?”

“Ho?” nagtaka si Sam.

“Sabi ko Pipiktyuran kita, panlagay man lang sa Instagram.”

“Ah, eh, sige po.. kayong bahala..” Taka ni Sam.

Agad na binunot ng pari ang kanyang i-phone. Itinuon ki Sam.

Si Sam naman, nagpouting lips.

CLICK

Nung tingnan ng pari ang larawan, napangiti ito. Nakapouting lips na nakadungaw sa kanya ang dalaga, nakakapit sa puno ang kamay at kitang kita sa magkahiwalay ni hita – – walang kaduda-duda ang namamasang pekpek ni Sammie na naka display dahil sa walang silbing panty.

‘Magnum opus. Sarap salsalan.’ Sabi ni Padre sa sarili, nakangisi, na kinikilig-kilig pa habang minamasdan ang larawan sa i-phone.

***

“Binalingbing ang tawag diyan” Sabi ni Ef-ef.

“Anong klase yan? Anong binalingbing?” Hindi pa rin makapaniwala si Jazz.

“Nung tinuli ako, binalingbing ang ni-request ni tatay. Biniyak sa anim na sides ang titi ko at itinahing pabalik.” Paliwanag ni Ef-ef.

“Hayop Ef, parang barina ang itsura. Parang titi ng pato na mas malaki”

“Cute ba?” Sabi ni Ef. Sabay kindat nito ki Starts. “Wait, there’s more…”

“Ha? There’s more?” Sabi ni Jazz.

“Yes! Antayin niyo mamaya pagtumigas tong titi ko, mas matatakot kayo..” Sabi ni Ef..

“Gusto ko na siyang subukan parang ang sarap..” Nang gigigil na si Jazz.

“Sandali, anong magandang gawin..” Sabi ni Startskie.

“Eh, yaman din lang naman na itong si Jazz mahilig sa BDSM, aba pagbigyan na natin..” Mungkahi ni Ef. Nakangising aso.

“Paano..” Tanong ni Jazz.

“Eto…” Tumatango-tango si Ef, habang ipinapakita ang malaking kadena ng kanyang Great Dane.

Nagkatinginan si Jazz at Startskie. Ngumiti. Pinagtulungan ng dalawang lalake na tanggalin ang lahat na saplot si Jazz. Tiwala silang wala ng ibang taong makakakita.

Ilang saglit pa, ikinadena ng dalawa ang leeg ni Jazz saka itinali ng mahigpit sa puno malapit sa kanila. Hindi pa nakuntento..

“Asan na yung posas mo Starts..” Si Ef.

“Aba, huwag ng posas, abuso na nga itong para akong asong nakaluhod sa lupa at nakatali sa kahoy, pupusasan pa..” Takot na si Jazz.

“Yaan mo na, masarap ito..” Excited na si Startskie, kinuha ang magkabilang kamay ni Jazz at ipinusas sa kanyang likod. Nakangodngod na ang katawan ni Jazz sa lupa.

“Siguruhin niyong, papasarapin niyo ko ha.?” Sabi ng dalaga.

“Sure.” Nag-appear pa si Starts at Ef ng makita ang ayos ni Jazz.

Nakasubsob dibdin at ulo nito at nakatuwad ang puwetan sa pagkakaluhod. Hubo’t hubad. Naka-kadenang nakatali sa kahoy at nakaposas.

Maghuhubad na si Startskie ng biglang marinig ang isang napalakas na serena ng barangay.

WANG.. WANG.. WANG.. WANG…

At may mga nagsisigawan.

“Sunog, sunog… me sunog sa palengke..”

“Ay putris, sandali puntahan ko muna..” Sabi ni Startskie.

“Ako rin naroon ang nanay ko..” Sabi ni Ef-Ef, sabay sout uli ng shorts nito.

“T-Teka, teka, paano ako.. hoy… paano ako..” Sigaw ni Jazz.

“Ba-babalik kami, sandali lang… antayin mo kami Jazz.”

Biglang humarurot ng takbo ang dalawa papunta sa palengke.

“Ay putang-ina, kalagan niyo ko, hoy! HOY! Huuuuwwwwwaaaaaaaaaaaaaa” Biglang napa atungal si Jazz. “Huuuuwaaaaaaaaaaaaa!!!!..

Pero malayo na ang dalawa.

Maya-maya pa may narinig na kaloskos si Jazz sa likuran niya. Nangilabot si Jazmine kasi naroon ang malaking Great Dane ni Ef-ef. Naka-usli at matigas na ang pulang titi ng aso. Lumapit sa kanyang likuran at dinilaan ang naglalaway niyang puke.

SSSLLLLUURRRPPPSSS…SLLLUURRRSSSPPPS……………

Nangingig si Jazz.

“I-inayyy..”

Pinahid pa ng dila ng aso ang likidong nasa labi niya mula kay Jazz, ninamnam na mabuti. Mapungay ang mga mata ng aso na nakatitig ki Jazz. Pumikit pa ang aso, at isinayaw-sayaw ang buntot na parang naglalandi sa kantang Careless Whisper.

Nanghina at halos mahimatay si Jazz sa nerbyos at napasigaw.

“IINNNAAAAAYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYY….”

Buti na lang hindi umabut ang aso. Pinagbabato ni Kapitan at Daff hanggang sa makalayo. Naka hinga ng maluwag si Jazz.

*****

SA MALAKING BAHAY, malapit sa simbahan nakatira si Em. Noon, Mister M lang, ngunit kalaunay naging mayor ng bayan kaya tinatawag narin siyang Mayor M. Bago naging alkalde, tanyag si M dahil siya ang tinaguriang ‘Sugar Daddy’ ng bayan. Lahat na mga nangangailangan, estyudiante, namatayan, naputulan ng kuryente, walang pamasahe, pantubos sa mga nakasangla, pang-tuition, walang pagkain at pati mga namamalimos – kinakantot niya muna bago tulungan.

Napakataba ng kanyang puso.

Kaya halos lahat na mga dumadaan sa kanyang tahanan, lalo na ang mga lalaki, dumudura sa kanyang pintuan.

Pito ang katulong ni Em, pero ang isa sa kanyang paborito ay si Fely. Malambing ito, kahit limang taon na nakulong sa Correctional, matapos putulan ng ari ang kanyang asawa. Nahuli niya itong may kalaguyo. Caught-in-the act. Dinu-doggie style ng kanilang kumpare. Halos atakihin sa puso si Fely dahil kitang kita niyang naglalabas masok ang sandata ng kanilang kumpare sa puwet ng kanyang asawa, habang nakayapos sa likod, at naglalaplapan ng dila. Naganap ito dalawang linggo matapos ikasal sila. Sa sama ng loob, dinampot niya ang gunting at sinaksak ang kanilang kumpare. At nang abutan ang kanyang asawa, walang patumpik-tumpik na ginunting ang titi nito at inihalo sa pagkaing baboy. Buti na lang buhay ang dalawa, pero nakulong si Fely. Doun niya ipinalagay ang kanyang tattoo sa likod –

PILYANG PASAWAY.

Actually, ang gusto niyang ipalagay ay ang kanyang pangalan. Ngunit nung tingnan niya sa salamin ang tattoo pagkatapos, ito ang nabasa niya…

PILY.

Asar-na-asar si Fely sa nag-tattoo, kaya inumbagan niya ito ng katatakot takot na sampal, tadyak, sinabunutan at ihinampas sa rehas. Natigil lang siya ng dalhin siya sa bartolina. Nung makalabas, ipina ulit niya sa selda tres ang tattoo, siniguro niyang marunong itong mag spelling. Pero, imbes na pangalan, pinatuloy na nila ang tattoo kaya nauwi sa Pilyang Pasaway.

~~~

May 3-O’clock habbit si Mayor M. araw-araw. Tuwing alas tres ng hapon sa kanyang silid, manonood siya ng mga nakakaiyak na pelikula. At tuwing ganito, susunod na si Fely, dahil gusto ni M habang umiiyak, binu-blow job siya ng babae. Masarap kasi mag blow job si Fely, lalo na pag tinatanggal nito ang pustiso, sa baba at sa taas. Sarap na sarap si M na purong ngala-ngala ang naglalabas-masok sa kanya. At hindi pang karaniwan ang hapong ito, habang nanonood si M ng ‘One Litre of Tears’ isang Japanese drama. Sarap na sarap siya habang umiiyak at.. mahinang hinihimod ni Fely ang kanyang titi at bayag.

Si Fely ay nasasarapan naman sa titi ni M. Malaki ito. Siguro mga anim at kalahating pulgada kung matigas. Isang pulgada lang kung malambot. Maugat. Mas malaki pa nga ang ulo kesa sa katawan. Sa kanan ni Mayor M, meron siyang maliit na note book. Dito nakalista kung ilan ng puke ang napasukan ng kanyang titi. At sa huling bilang ni M..

4,133 na ang babaeng na-iyot niya, mula elementary. Hindi rito kasama ang puwet ng mga bakla. Ibang notebook yun.

Pag nababasa niya ang talaan, matamis ang mga ngiti ni M. Proud na proud sa kanyang accomplishment dito sa lupa. Napakasarap magkaroon ng titi.

So, eto tsinutsupa na naman siya ni Fely, umiiyak habang malapit ng mamatay ang bidang babae dahil sa kakaibang kanser. Pero tumataas ang libido niya dahil pati tumbong ni M, inaabut ng dila ng kanyang katulong na si Fely. Si Fely lang ay may pinakamalaking sahod sa pitong katulong. 1,600 siya kada buwan. Libre kain. Ang iba. 1,200 lang sahod, almusal ang libre. Kaya nga medyo inggit na ang ibang katulong dahil lahat sila, liban ki Fely, nagbabaon ng pananghalian at hapunan.

Dahil dito, Pinag-iigihan mabuti ni Fely ang serbisyo ki Mister M. Nangako itong bibigyan na siya ng SSS. Tuwang-tuwa si Fely, kahit hindi niya alam kung ano ang SSS. Basta, nangako si M. Patuloy niyang dinidilaan ang titi. Ang isang kamay ni M, nasa pagitan ng hita ni Fely. Kinakanti-kanti ang kuntil niya na tumutulo na ang mga likido dahil sa sensasyon. Nung mabigat na ang iyakan sa napapanood, nang gigigil si M, hinablot ang katawan ni Fely, at isinasaksak ang kanyang titi sa puke nito. Ang scene sa pinapanood na DVD, nagdedeleryo at malapit ng mamatay ang batang haponesa sa ospital. Awang-awa si M, kaya humahagolgol sa iyak habang kinantot niya ng malalakas si Fely.

“Ung. Ung. Ung. Ung” Ungol ng babae, dahil sa malalakas na kadyot ni M.

“OOoohh Fely, ang ssrap mo talagaa.. ipuputokk ko sa loob… malaapit na akoo..”

“Si-sige na ser… sigee… ang ssrrapp mo rin… aahhh uunnggg aangg ssraapp”

Tatlungpung segundo lang, umabot na sa sukdulan si M at pinasirit ang kanyang tamod sa kaloob-looban ni Fely. Pero hindi umabut ang dalaga.

“S-sandali Ser, hindi pa po ako, nilalabasan..”

“Ha, ah eh..” Nagkamot siya ulo habang nakakaramdam ng ngilo.

Bigla na lang bumukas ang pinto.

“Ser.. may kaguluhan po, nasusunog ang palengke.”

“Ha? naku sige pupunta ako..”

“Te-Teka, Ser, paano naman ako..” Malungkot ang mukha ni Fely.

Tiningan ni Mayor M ang boy sa pinto..

“Tapusin mo nga ito..”

Nanalaki ang mata ng boy sa iniuutos sa kanya, lalo na ng makita nakabuyangyang na puke ni Fely sa kama. Mabilis na sumagot.

“Yes ser.” Naglalaway na sagot ng boy.

“T-teka, h-hindi kita kilala..” Sabi ng babae habang naghuhubad na sa harap niya ang boy.

Si Mayor M, tumatakbo papalabas ng silid.

“Si-sino ka..” Sabi ni Fely.

Umakyat na ang boy sa pagitan ng babae at bumanat ng napaka-corning riddle.

“Nagtago si Pedro, labas ang ulo..”

“Ha??”

“A-anong sagot sa tanong ko..”

Nag-isip si Fely, sino ba to at parang loko-loko.

“P-Pako..??”

“O, di kilala mo na ako…” Pumupusisyon na ang boy sa kanya.

“Si-sino ka nga, langhiya naman eh, hindi nga kita kilala..”

Napailing na lang ang boy.

“Hay, ako si Riddle, hindi mo ba ako kilala?.”

“Sinabi ng hindi.. ano ba..” Galit na si Fely

“Di bale na, hehe, tawagin mo na lang ako sa pangalang Riddlemind. At sinasabi ko sa’yo, pasasarapin kita…”

Kasabay nito isinalang niya ang sandata sa puke ni Fely na puno ng tamod ni Mr. M.

“aaaaaaaAAAHHHHHHHHHHHHHHHHHHH”

Sigaw ng dalawa.

*****

NASUSUNOG ANG PALENGKE hindi dahil sa electrical faulty wirings. Nagliyab ito dahil sa matinding away ni Inang Grasya at ni Lourdes. Sa tindi ng galit ni Grasya, kung ano ang madampot, ibinabato ki Lourdes. Binato niya ito ng nag-aapoy na kalan, ngunit sinalubong naman ni Lourdes ng isang litrong gasolina.

Lumiyab ang buong paligid.

Dati naman silang matalik na magkaibigan, lalo na nung ang anak ni Inang Grasya na si Medina, ay kasintahan ng anak ni Lourdes na si Ef-Ef. Kalaunay nag break ang dalawa. Natakot na si Ef-Ef sa kung ano-anong mga ipinagagawa sa kanya tuwing magtatalik. Tulad na lang nung pagkasyahin ni Mids ang kanilang mga sarili sa isang drum at doun kahit na sobrang sikip at mainit, pinilit nilang magtalik habang nag-paikot-ikot ang drum. Natapos silang hilong-hilo at luray-luray ang mga katawan. Kakaiba talaga ang trip ni Mids pag nagse-sex, kaya nung sumunod, ang gusto naman ni Mids, itali ang sarili nila at magpakaladkad sa kabayo at magiiyutan, nakipag break na si Ef-ef. Puta, buhay na ang nakataya sa letseng pagmamahal na to, sabi ni Ef.

Tila nagka-lamat din ang pagiging magkaibigan nina Lourdes at Grasya. Hanggang sa magpang-abut nitong hapon dahil sa isang issue.

Pero hindi parin sila maawat at patuloy na nagbabatuhan. Naibalita na ki Mayor M ang pinagmulan ng sunog at nadatnan niya ang bakbakan ng dalawang matrona.

“Tigil!” Sigaw ni M.

Nag-iipon na ang mga tao at napapalibutan na ang dalawa. Warak na ang suot ni Inang Grasya. Ang daster nito ay wasak at lumuluwa na ang kanyang dalawang malaki at laylay na dibdib. Ganito rin ang itsura ni Lourdes. Ang sout niyang shorts ay wala na kaya nakapanty ito sa kalsada.

Nang marinig ni Grasya at Lourdes ang tinig ni M. Kagyat silang natigil. Humihingal na nakapa mewang. Nakatitig sa bawat isa.

“Ano bang kaguluhan ito at nadamay ang boung palengke.” Pumagitna na si Mayor M.

“Eh yan si Lourdes Mayor M. walang hiya. Uchuchero! Frog!!!” Sigaw ni Grasya.

“Eh, utsusera ka rin. Pangit!” Sabin ni Lourdes.

“Aba, at talagang ano! Ha!” Pasugod na naman si Grasya.

“Teka, teka, awat na nga..” Sabi ni M. “Ano bang pinag-aawayan niyo..?”

“Eh kasi mayor itong si Lourdes, hiniram niyan nung isang buwan ang dildo ko.. hanggang ngayon, hindi ibinabalik, eh, kailangan ko yun.”

“Ha?!” Sabi ni M.

“Eh, ipinapaliwanag ko nga Mayor sa kanya, na wala pa sa akin..”

“TEKA, TEKA, punyeta.” Galit ni si Mayor M. “Ulitin niyo nga, anong naki-Lourdes na hinahanap mo?”

“D-dildo po.”

“Dildo?” Ulit ni M.

Napahapuhap siya ng mukha sa kunsumi.

“Walang hiya, dildo talaga..?”

“O-opo..”

“Nasusunog ang palengke dahil sa dildo.?” Tanong ni M.

Walang imik ang dalawa. Kapwa nakatingin ki M. Namula si M. Gusto niyang pagsasampalin ang dalawa. Pero nagtimpi ito at ilang saglit lang..

“Lourdes, nasaan ang dildo ni Grasya!” Mataas na ang boses ni M.

“Eh, si-sinasabi ko naman po sa kanya Mayor M. Isinangla ko po..”

“O, Grasya, isi—” Natigilan si Mayor, muling ibinaling ki Lourdes ang paningin. “Ano? isinangla mo ang dildo.”

“O-opo..”

“Putang inang buhay to, nasasangla ba ang dildo..?”

“Eh nangailangan po ako, kaya isinangla ko muna.” Paliwanag ni Lourdes.

“PAANO NAMAN ANG PANGANGAILANGAN KO! UCHUCHERA!” Sigaw ni Grasya.

“SANDALI! PUNYETA.. Lourdes, magkano ang sangla mo sa dildo.”

“O-One fifty po.”

“Hay, hayop na buhay to, sa halagang one-fifty, sa kapirasong plastic na titi, sinunog niyo ang palengke..”

Nakatingin ang dalawa ki Mayor M.

Bumunot ng pera si M.

“Eto, eto ha, 200 yan. Lourdes, kunin mo ang dildo at ang sukli.. yang sukli. Ibigay mo ki Grasya.”

“Ba-bakit po Mayor M, anong gagawin ko sa singkwenta..” Sabi ni Grasya.

Huminga ng malalim si M.

“Pumunta ka sa padyakan, maghanap ka dun. Bayaran mo ng singkwenta, magpa-iyot ka Grasya… sige na umalis na kayo bago pa mawala ang pasensiya ko, tadyakan ko kayo.. alis.”

Nakayukong umalis ang dalawa. Walang pang dalawang metro ang distansiya. Nagyakapan ang mga matrona.

“So-sorry.” Sabay na sabi ng dalawa. Naglakad silang naka-holding hands.

Sa likod nila. Nagliliyab ang boung palengke.

Buti na lang makalipas ang isang oras naagapan na ang paglaki ng apoy.

*****

NAGKAGULO SA PALENGKE, tahimik naman sa Beauty Shop ni Marqueza. Walang costumer. Kung hindi lang mahal ni Marqueza ang lugar na ito hindi na siya babalik pang muli. Naalala niya noon, hinahangaan ang kanyang kagandahan. Lagi siyang nananalo sa patimpalak. Maganda nga si Marqueza, maputi, mabaha ang buhok, mahaba ang pilik mata, matangos ang ilong, maliit ang labi at matangkad. Kung ikukumpara man lang sa mga sikat na beauty queen, may ibubuga talaga ang kanyang kagandahan. Isa lang ang kanyang frustrations sa buhay, tuwing iihi, lagi niyang nakikita ang mahaba niyang titi. Naluluha siya. Nanghihinayang kung bakit titi ang ibinigay sa kanya ng dios, hindi puke.

Nakapang hihinayang ang kanyang titi, dahil mahaba at mataba. Kung pwede nga lang, lapangin niya ang sarili, kaya lang hindi aabut. Sinubukan niya na ito, pero sumasakit lang batok niya, hindi umaabut ang kanyang bibig sa sariling titi. Isinilang si Marqueza sa pangalang, Temotheo Perfecto Marquez, kilala siya sa initials na TPM. High school na ng malaman niyang hindi babae ang gusto niya kundi lalake. Nung nag college, tuluyan niya ng iniladlad ang sarili. Naging Marqueza sa buong madla. Pumunta sa Maynila, nagpunta sa Japan at kung saan saan pa, kalauna’y bumalik din dito sa baryo, upang maglagay ng Beauty Shop. Sa taas ng Beauty Shop may boader siya na mga practicum teachers sa community high school, sina Daphnie at Jazmine.

Gusto niyang magpa opera pero mahal. Gusto niyang mag-asawa, pero paano. Kung minsan habang ganitong walang costumer nagmumuni-muni si Marqueza sa kanyang buhay, kung ano ang kanyang kapalaran. Laging sumasagi sa isip niya ang pinakadahilan ng pagbabalik niya sa baryo. Dahil sa pagmamahal sa isang tao. Mula nung high school, crush na crush niya si M. Naalala niya nun, tuwing nakikita niya si M na tumatakbong nakahubad sa kalsada kahit buto’t balat ang katawan nito, tumitigas ang kanyang titi. Kahit ngayon, tuwing naiisip niya si M, libog na libog pa rin si TPM.

Napapikit siya. Tutal wala naman costumer, inililis niya ang mini skirt pataas, ibinaba ang napanipis ngunit mahigpit na panty at pina-alpas niya ang matigas na titi. Napasandal sa upuan, itinaas niya ang kanyang paa sa mesa. Nilamas niya ang malaki niyang dibdib na bumukol dahil sa injection. Kasunod nito, sinalsal niya ang sariling titi. Gusto niya magfinger, pero wala siyang puke.

“ooohhhhhhhhh” Ungol ni Marqueza habang nagsasalsal ng titi. Ini-imagine niya si M, naghahalikan sila. Hawak niya ang titi nito. Iniimagine niyang isinusubo niya ang titi. Sarap na sarap, pikit na pikit at kagat ang labi habang nagpapasarap ng sarili…

‘Tok Tok Tok…

Nagulat si Marqueza. Napadilat. Sa kanyang glass wall, nakita niya ang kanyang mga boarder.

“Tita, tita..’’ Sigaw ni Daff.

Agad niyang inayos ang sarili, itinago ang malaking titi sa kanyang panty at ibinaba ang mini-skirt. Nag-aatubiling tumayo, nanalamin saka pumunta sa pintuan upang papasukin ang kanyang mga boarder.

Pagbukas niya ng pinto, nagulat siya sa kalagayan ni Jazz. Parang sinaniban o parang hinalay ng mga demonyo. Umiiyak at halatang shock.

“A-ano bang nangyari..” Sabi ni Marqueza.

“Ay naku mahabang istorya, ayon munting ng halayin ng aso si Jazz.” Pailing iling si Daff.

“Buti na lang naagapan ko, kundi patay, magsisilang si Jazz ng cute na mga Great Dane.” Medyo natatawa si Daff. Hindi malilimutan ang eksekna kanina ng abutan niya sa likod ng baranggay hall si Jazz. Papasok na ang titi ng aso sa puke ni Jazz, buti na lang binato niya. Kinalagan nila ni Kapitan ang nakatali at nakaposas na katawan ng dalaga.

“Hayop na Strartskie na yan, Huhuhu! magbabayad sila. Huhuhu! Atungal ni Jazz.

“Naku, tsk kayo kasi, kung saan saan nagpupunta, saka huwag kayong masyadong natitiwala sa mga lalake dito, alam niyo naman galing kayo sa kabilang baryo..” Paalala ni Marqueza.

“Oo nga ho eh, hay naku. Ay siyangapala Tita, magaayos kami at may sayawan mamaya sa school, sumama ka samin..”

“Ha? naku walang tao dito iha.”

“Sige na.. minsan lang naman kayo maglibang, saka wala naman costumer..”

****

SA MALIIT NA KLINIKA ng baranggay, nakaratay si Jack. Dinala siya dito kanina ni Mids, dahil halos maitim na ang buong katawan nito bunga ng matagal na pagkakabitin ng patiwarik. Saglit na iniwan dito ni Mids si Jack, upang ipag bigay alam sa mga kamag-anak niya na dinala niya ito sa clinic. Naka dextross si Jack, dahil dehydrated. May bukol at sugat sa ulo, dahil nahulog. Halos hindi niya maigalaw ang buo niyang katawan. Unti-unti siyang dumilat at nagmasid sa paligid. Sa may paanan niya, nakita niya ang isang babae parang nurse, na abala sa pagligpit ng mga gamit pang-medisina.

Paglingon ng babae sa kanya, naglapat kanilang mata.

“Oy, gising ka na Jack.” Si Anne, ang nurse aide sa baranggay.

“A-asan si Mids.”

“Ah, umuwi si Ate Mids, puntahan niya rin daw ang nanay mo. Okey ka na?”

Tumango si Jack.

“Me masakit ba sayo..?”

Umiling ang binata.

“Ito, masakit?”

Napa-angat siya ng ulo dahil ang itinuturo ni Anne, ang kanyang titi na natatakpan ng manipis na hospital gown. Wala siyang brief.

Umiling si Jack.

“Good.”

Umatras ng kunti si Anne. Tinanggal ang butones ng puting bestida.

“Alam mo, matagal na kitang gustong tiyempuhan, ang ilap mo eh..”

Papalapit sa kanya. Halos kalas na ang bestida nitong ang mga butones na nasa harap. Makikita na ang bra nito na kulay itim.

Hindi makagalaw si Jack dahil sa masakit pa rin ang buong katawan nito.

“Ba-bakit Anne..”

Nung makalapit ang dalaga sa kanyang mukha, mainit ang hininga nito.

“Magpapakantot ako sayo..” Bulong ni Anne.

Nanlaki ang mata ni Jack.

“Ha?? naku, Anne huwag. Baka mahuli tayo ni Mids, susunugin kang buhay nun..”

“Huwag kang mag-alala, one time lang to, no strings attached..”

Laglag na ang buong bestida nito sa sahig. Naka-bra at panty na lang. Ang white panty, mas makapal sa ordinaryong umbok kaya medyo nagtaka si Jack.

“Katoliko ka, di ba Jack..?” Bulong pa rin nito, hinuhubad na ang kanyang panty.

“Oo, naman, bakit?” Sagot ng binata.

“Ok, di kumakain ka ng dinuguan.”

Kinikilabutan lalo ang binata.

Paglingon niya sa ibaba, hawak na ni Anne ang kanyang panty. Sa loob nito, may makapal na sanitary napkin, na punong-puno ng dugo.

Pinagpapawisan na siya.

“Anne.. ano yan..”

“Hihi, di mo nakita, me regla ako..”

“Ay, di hindi ka pwedeng iyutin..”

Umiling si Anne

“Nagkakamali ka Jack, mas masarap akong kantutin pag may regla.”

Kasunod nito, umakyat na sa kama ang babae. Tumatagas ang mga dugo mula sa puke nito, ng i-angkla ng babae ang magkabilang hita sa kanyang pagitan. Umalpas ang masangsang naamoy lansa sa loob ng silid, buhat sa madugong puke ni Anne.

Napatakip ng bibig at ilong si Jack. Naluha. Lalo na ng ililis ng babae ang kanyang hospital gown pataas at ilabas ang kanyang alaga. Nakapikit si Anne, ikiniskis ang kanyang titi sa duguang puke. Pailing iling si Jack, habang pinagmamasdan ang kanyang titi na naliligo sa dugo.

Habang pikit na pikit naman si Anne, saka lumusong.

“Oooohhhhh aaangggg sssrrraaapppp…”

Gustong maiyak ni Jack. Pero hindi niya magawa. Hinayaan niya ang nurse na halayin siya ng nag rereglang puke. Umindayog sa kanyang ibababaw. Malalakas. Mas lalo pang sumingaw ang malansang amoy.

Gusto niyang masuka. Pero ang babae, sarap na sarap at nakatirik ang mga mata.

Iginigiling pa nito ang kanyang puke.

Kahit papano, nakaramdam rin ng sensasyon si Jack, dahil malaki ang tinggil ni Anne, na kumikiskis sa kanyang titi. Napakapit ng mahigpit ang binata sa kama, habang kinakantot siya ni Anne. Ilang minuto pa ang lumipas, parating na siya sa sukdulan.

Hanggang sa sabayan siya nto.

“UUUuunnnnnnnnnggggggggggggggggggggg” Ungol nilang dalawa ng labasan sa kakaibang pagtatalik. Nung umangat ang babae at makalas ang kanyang titi, mistulang biktima ng salvage ang kanyang ari. Duguan. Nanghihina. Lupaypay.

Pero si Anne. Nakangiti.

“Salamat Jack..” Kumindat pa ito, tumayo na mas lalo pang nagpatagas ng mga dugo sa katawan ng binata. Buti na lang nagmagandang loob naman ang dalaga na linisin ang mga ikinalat niya.

*****

SINA SAMMIE, MEDINA AT SI TONETTE, ay mga guro sa Community High School ng barangay. Si Sam ay guidance counselor, si Mids ay PE teacher na ang itinuturo ay wrestling. At si Tonette, nagtuturo ng science. Mula pa ng pagkabata, magkakaibigan na sila. Narito sila ngayong kina Sam, upang maghanda para sa sawayan mamayang gabi. Imbitasyon ito ng bagong District Supervisor at ni Kapitan, kaya parang isang kasiyahan na rin iyo ng buong baryo. Siyempre, me kasama silang date, maliban ki Sam. Nagmukmok ito dahil hindi nakausap si Vince. Naiinis siya dahil tiyak na wala siyang partner mamaya. Inabutan siya ni Mids at Tonette sa bat cave.

Ang sinasabing bat cave, ay di mo aakalaing bat cave.

Isa itong simple at maliit na yungib pailalim sa lupa sa likod ng bahay nina Sammie. Dati itong taguan nung panahon ng kastila at maging nung panahon ng hapon. Sa paglipas ng panahon, may makikita na ring ilang stalactites at stalagmites. Maraming paniki ang nakatira. Madilim. Dito si Sam malimit na magisip. Gusto niya ang huni ng maraming paniki at masangsang na amoy.

“Huwag ka ng malungkot Sis, yaan mo ihahanap ka namin ng partner” Sabi ni Tonette ki Sam umaalingawngaw ang tinig nila sa kuweba.

“Sino naman..” Tanong ni Sam.

“Bat di natin subukan si Mang Kanor.. atat na atat yun sa’yo sis” Sabi ni Mids. Binalibad ng maliit na bato ni Sam si Mids.

Klag.

“Aray bakit naman..” Natatawang tanong nito.

“Si Mang Kanor, manyak. Langya ka, porket me dumidilig sa’yo, niloloko mo na ko.. Medina..huhuhu! asan na si Vince” Sabi ni Sam.

“Sis, tingnan mo….” Sabi ni Tonette.. Sa bat cave, may maliit na butas na makikita ang mga naglalakad sa daan.

Napalukso ang dalawa ki Tonette.

“Ano yan..” Sabi ni Mids.

Sumilip rin si Sammie at Mids.

“Ayun, si Ef-Ef, naglalakad.. yayain mo kaya..”

“Di naman pwede si Ef-ef, baka kulamin tayo ni Mabel.”

Si Mabel kasi ang steady ni Ef. Mula sa Maynila ang pamilya ni Mabel na wala pang limang taong naninirahan sa Baranggay. Kunti ang mga kaibigan ni Mabel, dahil kakaiba ito sa ordinaryong mga kadalagahan sa baryo.

Si Ef-ef lang ang nakaka-intindi sa lalim ng pagkatao ni Mabel.

“Eh yun, yung kasunod ni Ef-Ef.” Si Tonette uli.

“Alin si tanod?” Sabi ni Mids

“Pweedeee” Sabi ni Sam.

“Yuucckkk” Pandidiri ni Mids. “Di mo ba pansin nakadikit na yata sa balat niya ang mga libag, parang tahanan na yata ng mga mikrobyo ang katawan niyan..”

“Sus, eh di paliguan.. lika, tawagan natin..” Na-excite si Sam.

Nagmamadaling lumabas ang tatlo hangang sa makarating sila sa gate.

“Starts..” Tawag ni Tonette.

Sa kalsada, nagtaka naman si Startskie, dahil tila tinatawag siya ng tatlo. At ng matanto nito na siya nga ang tinatawag…

“Ef, sunod na lang ako.. tinatawag ako nina Tonette..”

“Ok, sige papunta rin naman ako ki Mabel..”

~~~

Nakaupo ang tatlong dalaga, magkakatabi. Nakangiti. Kaharap nila si Startskie hawak at umiinom ng maligamgam na lemonadang inihanda ni Sam – na nalimutang lagyan ng asukal. Kaya bawat inom ni Starskie, pinipilit niyang hindi mangiwi ang kanyang mukha. Maasim. Napaka-asim.

Ganunpaman, nagtataka siya kung anong kailangan ng tatlong dilag sa kanya. Ilang saglit lang, nasagot ang tanong ni Starts.

“Starts, pwede ka ba isama namin mamaya, me sayawan kasi..” Sabi ni Sam.

Nagningning ang mga mata ni Startskie.

“Aba, sige. Oo, ba..”

Nguniti si Sam at si Tonette, pero si Mids, nakahawak sa ilong. Sumusuksok kasi sa utak ang amoy, sa buong paligid.

“Pero, ok lang ba, paliguan ka namin..” Sabi ni Sam.

Napa-atras si Starts.

“Ah, ako na lang uuwi ako.. maliligo na ako.”

“Kami na, para sigurado..” Sabi ni Mids.

Nagkamot ng ulo ang binata. Medyo nakaramdam ng hiya.

“Sige na, magaling kami maglinis.. gusto mo sabay sabay pa tayong maligo..” Sabi ni Sam.

Nanlaki ang mata ni Starts.

“Ay bat di mo sinabing malakas ang tubig niyo.. sige.. tara, maligo na tayo..”

~~~

Sa likod na naghanda ng pampaligo sina Sam. Hindi sila kakasya sa banyo, kaya dito na lang sa gripo mag-sasalo-salo. Naghintay si Startskie sa likod. Pinagmasdan ang paligid. Mataas naman ang bakod nina Sam, kaya parang safe naman ang lugar. Naghintay pa siya ng ilang saglit. Hanggang sa lumabas ang tatlo. Lahat nakatapis lang ng tuwalya.

Natigilan si Startskie. Walang kurap ang mga mata. Hindi niya alam kung kanino ibabaling sa tatlong seksing mga teacher ang kanyang mata. Ki Mids, na parang si Angel Locsin, si Tonette na parang si Marian Rivera, at si Sam.. si Sam ang nakakatakam sa panlasa ni Starskie. Si Sam, na look-a-like ni Sam Pinto. Nanginig ang buo niyang katawan. Nang gigil. Natatae. Naiihi. Hindi niya maipalawag ang nararamdaman basta ang alam niya – pumipiglas na parang sawa ang kanyang titi sa sout na pantalon.

“O hubad na..” Sabi ni Sam. Naka titig sa kanya.

“Ma-maghu-maghuhubad ako..” Nauutal na tanong ni Startskie.

“Tsk, sige na dalian mo na at hapon na.. para madali o bilis.” Medyo sarcastic na si Mids dahil sa tantiya niya malaking kahibangan ang naisip nilang ito. Walang pag-asa si Starstkie.

Unti-unting hinubad ni Startskie ang damit, yapos ang kanyang katawan. Medyo nahirapan lang siya sa brief dahil halos nakadikit na ito sa bayag. Pina-upo ni Tonette at binuhusan ng tubig. Pipilik-pilik na parang kambing at halatang takot sa tubig ang binata. Nilalamig. Nanginginig. Sinubukang sabunin ng Palmolive ni Sam ang katawan nito, pero walang bumubola. Pagod na siya kasasabon pero hindi ito umi-epekto.

Pero matalino si Tonette. Pumunta siya sa kusina at kinuha ang Joy liquid dishwater. Dinala sa labas. Tama nga ang commercial ng Joy, tatlong patak lang bumula agad ang katawan ni Starskie. Tuwang tuwa ang tatlong dalaga nang makitang tumalab ang Joy. Ang prolema, hindi pa rin maalis ang mga libag. Matindi ang pagkakadikit nito sa balat. Gumamit sila ng hilod mula sa kapirasong hallow block, pero walang silbi. Buti na lang walang imik na naka upo ang binata habang pinag tutulung-tulungan siyang linisin ng mga teacher.

Nag-isip na naman si Tonette. Nakakita ng tool box. At dun nakuha niya ang papel de liha na size 18. Ginagamit ito sa pantangal ng mga kalawang sa barko o sa ano mang makapal na bakal. Hinati ni Tonette sa tatlo ang liha. At sa loob ng tatlungpung minuto, kiniskis nila ng kiniskis na parang furniture ang boung katawan ni Starskie hanggang sa lumabas ang kaputian nito.

Pati titi at bayag ni Starskie, pinag tiyagaan ni Sam na kiskisin.

Bagamat hiyang-hiya ang binata hinayaan niya si Sam na pisi-pisilin ang kanyang sandata. Muling sinabon at binanlawan.

Nagkakandarapa ang mga mata ni Starskie ng magsimulang maligo na rin ang tatlo habang nagbabanlaw siya. Ini-isa isa niya ang mga nakikita. Malulusog na suso at utong. Ang pekpek na natatabunan ng makapal na buhok. Napaka swerte niya nung mga oras na yun. Hindi niya alam kung pano itatago ang matigas na titi, na bawat segundo, sinulyapan ni Sam.

Hanggang sa matapos.

~~~

Total make-over ang ginawa nila ki Startski. Matapos paliguan, ginamitan ni Tonette ng electric grinder ang mga kuko ng binata sa kamay at paa. At upang matanggal ang cuticles sa kuko, gumamit siya ng asido. Kinuha rin ni Mids ang pang-ukit sa kahoy at sininsil ang mga black heads at white heads sa mukha. Sinipilyuhan ni Sam ng steel brush ang mga ngipin ng binata at pinagtulong-tulungan nilang ilublob ang ulo nito sa nakasalang na kaldero na puno ng kumukulong mantika upang maunat ang buhok.

Sumakit ang kasu-kasuan ng tatlo, pagkatapos ng lahat.

Sa silid ni Sam, hindi makapaniwala si Mids sa nakikita matapos malinis at makiskis ang boung katawan ni Startskie, lumitaw ang gandang lalake nito.

“Sabi sayo eh, sis. Parang european ang beauty niya. Pogi di ba? Ang puti, ang tangkad..” Kindat ni Sam ki Mids.

“Oh my god!” Napahawak sa bibig si Mids. Tama nga si Sam.

Si Tonette, hindi rin makapaniwala na ang kaharap nila ay dating taong grasang tanod ng barangay.

“Ikaw ba yan Starsts.. wow, ampogi mo pala.. hmmm mabango ka na.. lam mo mamaya, kung ganyan ka pa.. paiiyot ako sayo sa classroom ko..” Sabi ni Tonette.

“Heh!” Si Sam. “Discovery ko yan!”

“Ito naman, para naman tayong hindi magkakapatid..” Sabi ni Mids. “Share ka naman..”

“Oo nga sis..”

“Pag-iisipan ko.”

Mula sa lumang baul nina Sam, hinanap nila ang kaisa-isang amerikana ng lolo ng lolo niya na ginamit ito upang dumalo sa meeting ng katipunan bago barilin si Rizal sa Luneta. Buti na lang at kumasya ang damit, pati ang sapatos. Hindi na siya pinagsout ng brief.

*****

GAYA NG DATI, nakabantay si Mang Kanor at pasilip silip sa kapit bahay niya. Mga ganitong oras kung maligo si Kristal, na ngayon ay disinuebe anyos na at tuwing ganitong oras, mag isa ito sa bahay. Maagang namatay ang nanay ni Kristal, kaya kasama niya dito ang kanyang ama at kapatid. Kung minsan, naririnig ng matanda ang mga halinghingan sa kabila. Takam na takam siya sa katawan ng dalaga.

Palibhasa nasa labas ng bahay ang banyo nina Kristal, malapit ito sa bakod nina Mang Kanor. May isang posisyon siyang paboritong site, dahil buong buo ang kanyang nakikita.

Naghahabulan ang pintig ng puso ni Mang Kanor ng makita ang dalagang palabas na sa likod ng bahay na may dalang timba, tabo at sabon. Nakasaklay na ang tuwalya nito at pihadong handa ng maligo. Tuwang tuwa ang matanda. Padapa itong gumapang upang puntahan ang kanyang dating posisyon malapit sa banyo nina Kristal.

Pero pagdating doun mahaba na ang leeg ni Mang Kanor ngunit wala siyang makita. Nakapagtataka dahil alam niyang papunta na ang dalaga, bago siya sumulong a kanyang posisyon.

Ilang saglit pa, muntik pang atakihin si Mang Kanor ng biglang lumitaw sa kinatatayuan niya si Kristal.

“Hooo! Mang Kanor..”

“Ay putang…” Sambit ng matanda. “Putris ka naman, malalaglag pa ako.. basta ka ng susulpot..”

“Maninilip ka naman ano…”

“Hindi may hinahanap lang ako”

“Sus me hinahanap.. palusot pa eh, halos araw araw nakikita ko kayo, ang laki kaya ng butas..”

Bagamat nanlalamig ang kamay ni Mang Kanor, sinagot niya ang dalaga.

“O eh, nakikita mo pala ako, di mo sinisita.. siguro gusto mo rin yung binubusuhan ka..”

“Hihihi.. bat naman kayo naninilip..”

Wala ng magawa ang matanda kundi magpaliwanag ng kanyang nararamdaman.

“Alam mo Kristal, matanda na ako, aba eh yun na lang yata ang kaligayahan ko. Pagpasensiyahan mo na.”

Nakaramdaman ng kunting awa si Kristal..

“Alin ba Mang Kanor ang paborito mong parte ng katawan ko..?”

“Ay tinatanong pa ba yan, siyempre yung pekpek mo, hehehe”

“Ha, pekpek agad? Tsk. Kala ko pa naman seksi na ko.”

“Seksi ka nga, pero siyempre, kaming mga lalaki, pekpek agad ang nakikita namin, eh siyempre yun ang laging natatakpan..”

“So, halimbawa mang Kanor, papakita ko sa’yo, anong gagawin niyo..”

“E di, ano pa, magjajakol ako. Hahahaha”

“O, sige, papayag na ako sumilip kayo, huwag niyo lang ipagsasabi ha..?”

“Naku, Kristal, para akong tumama nito sa lotto, aba siyempre… atin atin lang to.. hehehe”

~~~~

Parang nasa alapaap ang matanda sa eksenang napanood niya sa banyo. Paminsan minsan ay tinitingala pa siya dalaga habang nag hihilod ng kanyang dibdib at hanggang sa baba. Halos maubos ang laway nito habang nanonood.

Sa kanyang silid makalipas ang ilang minute…

Iimaginin niya ang hubot hubad ni Kristal. At sana, kaawaaan ng dios tumigas ang titi niya. Pailing iling si Mang Kanor dahil sa gitna ng kanyang nakaugaliang paninilip, hindi siya makapag paraos ng husto nitong mga nakaraang mga araw.

Hindi na kasi natigas ang titi niya.

Kahapon, nagpunta siya sa botika upang magtanong sa pampatigas. Binigyan naman siya at bumili ng apat na tableta. Nakahubad na ang matanda ng marinig niya ang tinig ni Kristal sa labas. Nagtaka ito, baka kung na-set up na naman siya, me kasama itong mga tiga-baranggay.

Pagdungaw niya sa bintana, mag isa lang ang Dalaga.

“Kristal..”

“Hello po mang Kanor..”

“Anong kailangan mo..”

“Eh, naisip ko po kanina sabi niyo, pagkatapos ninyong manood, magsasariling sikap kayo.. gusto ko ring manood…?”

Pagsini-suerte ka nga naman, sabi niya sa isip. Napag bigyan ka na ng libre at may pahintulot na pamboboso, ngayon – panonoorin ka pang magsariling sikap.

“Aba, magandang offer yan..” Nakangisi na ang matanda. “Halika, pasok ka…”

~~~~~

Nakapuwesto na si Kanor.

“Totoo pala ang balita Mang Kanor..” Sabi ni Kristal.

“Anong balita..”

“Na hindi kayo tuli..”

“Ay Kristal, huwag na mo yang ipag kalat. Alam mo kasi nung panahon na magpapatuli ako, panahon ng giyera, walang nagtutuli. Tsk. Binata na ako nung mag karoon uli ng mga nagtutuli, eh nahiya na ako..”

“Hindi ok lang naman.. so, bakit po hindi pa natigas yan..”

“Ah, sandali me ginagamit akong magic diyan.” Tumayo ang matanda at hinugot sa kanyang pantalon ang biniling tableta. Nilunok. Walang tubig.

“Huwag niyo hong sinasanay na umiinom ng ganyang gamot walang tubig.”

“Ba-bakit naman..?”

“Aba, eh kung matunaw sa dila niyo, di ba kayo natatakot na baka yung dila niya ang tumigas.?”

Natawa si Kanor. Magaling din mambola tong si Kristal. Pero gusto niya ang ugali kasi malambing at mabait.

“Mga ilang minuto lang yan eepekto na yan. Ah, Kristal, andito ka narin lang naman, pwede ba kitang hiputan?”

“Ah, wag na po, nakita niyo na eh. Tsaka, panonoorin ko na lang kayo. Pero, kung gusto nitong bunos, ibubukas ko na lang hita ko, pero huwag nang hipo..”

“O sige, pero alam mo naman, kaming mga eksperyensiyado, magagaling na kami. Baka lang kako, gusto mo kong tikman, subukan ba..?

“Huwag na, baka kung mapano pa kayo…hhihi”

~~~~~

Ilang minuto na ang nakalipas, nangangalay na ang kamay ni Mang Kanor, hindi pa rin tumitigas ang ari nito. Naawa na ang dalaga, kaya hinawakan niya na ito at tinulungan si Kanor.

Pero walang epekto.

“Bakit ganun mang Kanor, mag iisang oras na tayo dito, di pa tumutigas ang titi niyo..”

“Ewan ko ba, uminom naman ako ng gamot.” Halata ang pang hihinayang ng matanda sa tagpong ito.

Nakita ni Kristal ang lalagyan ng tabletang ininom kanina ni Mang Kanor. Binasa.

Natawa.

“Naku Mang Kanor, ba’t po ito ang binili niyo, sure ba kayo na ito ang ibinigay sa inyo..”

“Aba, oo, pampatigas talaga yan..”

“Tsk, hindi naman po ito sa titi. Dapat po ang hinanap niyo Viagra. Yun talaga ang alam kung ginagamit pag di na natigas ang titi..”

“Eh, bakit ano ba yan..”

“Hindi niyo ba binasa.. eto ang laki, Diatabs”

“O, hindi ba yan ang pangpatigas ng titi..”

“Naku hindi po, pampatigas ng tae pwede.”

*****

NAHIMASMASAN NA SI JACK, pero hindi pa rin nakababalik si Mids sa klinika kaya kusa siyang umalis para puntahan ang nobya sa kanilang bahay. Hindi niya inabutan Mids pero naroon si Inang Grasya.

Nasaharap ni Grasya ang isang bote ng Jose’ Cuervo.

“Inang, asan po si Mids.” Tanong ni Jack.

“Oy, Jack, aba, tamang tama, andito ka, halika saluhan mo ako.”

“Ho, aba, hindi po ako nainom ng tequilla, Inang Grasya.”

“Sus, ang arte mo naman, si Mids nga pina-inom ka ng lason para sagutin ka niya, pumayag ka, ito eh tequila lang..”

“Ano po bang okasyon.?.”

“Nakuha ko na ang pinakamamahal kung dildo..”

“Ho..?” Parang nabilaukan ang binata sa narinig.

Inilabas ni Inang Grasya ang itim na dildo. Ini-aabut ki Jack.

“Ito, ito ang aking bestfriend..”

Napatitig si Jack sa siguroy anim na pulgadang elastic na titi.

“Tingnan mo Jack..” Iniabut nito

“Hu-huwag na po..”

“Hawakan mo lang..”

Takot at nanginginig na hinawakan niya ang itim na dildo. Ang katawan nito, basa at malagkit.

“Ba-bakit malagkit Inang..?”

“Ah, kagagamt ko lang.”

Nabitawan bigla ni Jack ang dildo.

“Hoy, salbahe ka, priceless yan ano ka ba, ni-regalo ito sa akin ni Kapitan. Nabili niya daw sa Amerika, second hand.” Si Inang, sabay dampot sa nalaglag na dildo.

“A-ano nga bang ginagawa mo dito, asan si Mids?” Tanong ni Inang.

“Hinahanap ko din po si Mids, nasaan po..”

“Aba, malay ko dun. Hindi ko dinatnan dito, akala ko kung ano nanaman ang ginagawa niyo..”

“Hintayin ko na lang po, Si Mikaeala po Inang andito?”

“Ah, wala nag aayos yun at merong sayawan mamaya..”

“Sandali ikukuha kita ng kupita..” Tumayo ito at naghanap ng maiinuman ni Jack sa platera.

“Huwag na Inang, hindi po ako nainom niyan eh..”

Sa pinto biglang pumasok si Lourdes.

“Grasya.. andito na ko..”

Tumayo si Jack at nagmano sa bisita ni Inang.

“O, ano nakakakuha ka”

“Wala eh..”

“Nak nang putsa naman, kadami daming lalake hindi ka nakahanap..”

Nakatayo ang dalawang matanda, nasa pagitan lang si Jack. Nakaupo, naka tingala siya habang nag uusap ang mga ito. Pabaling baling ang tingin.

“Eh sa talagang wala classmate…” Naibaba ang paningin ni Lourdes ki Jack.

“O, eto si Jack… pwede to..” Nakangiti ang nanay ni Ef-Ef sa kanya.

Napatingin din sa kanya si Inang.

“Hmm, oo nga..”

“Ba-bakit po..”

“Ah, Jack, tanggalin mo nga yang damit mo, please..” Sabi ni inang.

“Ho..?”

“Sige na.. ikaw eh, magiging manugang kita, kaya dapat open ka.” Sabay kindat nito ki Lourdes.

“Tanggalin mo na Jack” Utos na rin ni Lourdes.

Walang nagawa si Jack, hinubad ang t-shirt.

“Yan pang pantalon.. please..” Utos ni Inang.

“Huwag na po Inang..”

“Jack, huwag na nang matigas ang ulo. Magiging biyenan mo ako, hindi ka nahihiya.. ang gusto ko sa manugang, hindi nag-aalangan. Sige na bilis at o, aba alas tres na pala..”

Nakayuko ang binata marahang tinanggal ang pantalon habang ang dalawa, inihanda ang malapad na center table. Kumuha ng isa pang silya, upang ilipat ang iniinom.

“O, ayos na.. dito mahiga ka dito..” Itinuro ni Inang ang malapad na mesa.

Sumunod naman ang binata pero natatakot. Matapos maihiga ang sarili tinakpan niyang mabuti ang titi sa loob ng brief. Ito lang ang tangin saplot niya.

Nakita niya ang papalapit na si Aling Lourdes me dalang one fourth kilo ng iodize salt. Nagtaka na si Jack.

“Iuubos ko ba ito classmate..?” Tanong nito ki Inang.

“Ah,hatiin mo lang baka naman mabanggag tayo sa alat.”

“A-Ano yan Aling Lourdes..”

“I-ito.. ito ay asin at ibububud ko dito..”

Naramdaman na lang ni Jack, ibinubodbod na ni Lourdes ang iodized salt sa kanyang nipples, sa dibdib, sa tiyan sa puson..

“Ano pong gagawin niyo..”

Ipinakita ni Aling Lourdes ang kanyang accomplishment ki Inang Grasya.

“Yan, ayos.. ok.. ambait talaga ng mamanugangin ko.. pa kiss nga.” Sabi ni Inang, sabay halik sa labi ni Jack, hinanap ang kanyang dila. At dinilaan rin pati ang kanyang leeg at tenga.

Namilipit naman sa kiliti ang binita.

“Nakup… Inang, Huwag po, magagalit po si Mids..”

“Yaan mo yun… ikaw classmate, gusto mong lasahan si Jack..”

“Darating tayo diyan..maya maya lang..”

Pagharap ni Jack, naka-bra at panty na lang si Lourdes. Kita ang tatlong sugat na tinahi sa tiyan. Isa dahil sa ceasarian delivery, isa dahil sa tinanggal na appendixat ang isa – dahil sa isang away sa kalye nung dalaga pa siya.

~~~~

Karumal-dumal ang mga sununod na sandali para ki Jack. Nasa pagitan siya dalawang matanda. Sa edad na sesenta y singko, medyo laylay na ang mga halat nila at makakikitaan na ng mga kulubot. Laylay na ang mga suso at kasing laki na ng mamon angmaitim na mga nipples nila.

Hindi umubra ang mga dasal ni Jack na sana ay magkaroon ng devine intervention, na sana’y bumaba ang isa sa libo-libong anghel at pagtatagain ang mga humahalay sa kanyang ngayon. Pinagpapawisan siya ng malalaki. Habang patuloy na pinag pipiestahan nina Inang Grasya at Aling Lourdes ang mura niyang katawan.

Ibinuhos ng todo ng dalawa ang tequila sa kanyang dibdib. Nahalo na ito sa asin. Kasunod nito, magkasabay na dinilaan ng dilaan ng dalawa ang buong katawan ng binata. Lahat ng bahagi hanggang sa may kili-kili, dinilaan. Kahit paano, nagdudulot naman ito ng kiliti sa kanya kaya – tumayo ang kanyang titi sa Brief.

“Aba, Inang.. lumalaki na..” Nanlalaki na nga ang mata ni Aling Lourdes dahil sa nakikitang pagkislot ng titi ni Jack.

“Wow…” Natakam si Inang. Sinalat niya muna ang garter ng brief. “Jack.. titingnan lang namin ha..”

“Huwag na po Inang, magagalit si Mids.”

“Tsk. Huwag ka ng mareklamo, i-inspeksionin lang kita.. nang makita ko naman kung ano ang klase ang ipinapasak mo sa anak ko, pagwala ako, ha?” Paliwanag ni Inang Grasya.

Pipigilan pa sana ni Jack, pero hinawakan na ni Aling Lourder ang magkabilng kamay niya. Hanggang sa pa-alpasin nito ang kanyang titi sa brief. Nakatayo na parang cobra. Nakatutok sa kisame.

“O, aba ayos ang titi mo Jack. Kaya naman pala hibang na hibang si Mids sayo.. namumula at maugat..”

Hinawakan ni Aling Grasya.

“At ang tigas, halika na dito Classmate.. hawakan mo na..”

Nag-aatubiling sumunod si Lourdes. Pinindot muna ng isang daliri ang ulo.

“Wow, ang tigas nga..”

Nangangatog na ang tuhod ni Jack sa pagkaka higa, habang pinag mamasdan ang dalawang matandang inspeksionin ang kanyang titi.

“Aba, classmate, dito na tayo mag inuman..” Sabi ni Aling Lourdes.

“Magandang idea yan.. sige..”

Binudburan ng asin ng dalawa ang titi. Pinirisan ng kalamansi. Napa iktad si Jack dahil nakaramdam ng hapdi.

“Inang, huwag na po, medyo mahapdi eh..”

“Shhh.. huwag mareklamo, aalisin namin ang hapdi..”

Kasunod nito, binuhusan ni Lourdes ang titi ng Tequilla ng paunti-unti. Kaagad naman lumusong si Aling Grasya. Dinilaan sa kahaan ang tumutulong alak, na nahahalo na sa asin at sa kalamansi.

Slluurrrrpppp…

Napapikit si Jack.

Nakaramdam ng Sarap.

Nung makita ito ni Lourdes…

“A-ako naman, ako naman classmate..”

Nagpalit ng posisyon ang dalawa at ginaya ang ginawa ni Grasya.

Nagpatuloy ito ng maraming mga minuto hanggang sa siguro’y kinapitan ng libog ang dalawa. Tumayo si Inang Grasya.

“Wala, hindi na ito mapipigilan classmate.. kantutin na natin to, sayang naman kung magdidildo lang ako, eh nandito na ang tunay na titi…”

“B-Baka magalit si Mids..” Sabi ni Lourdes.

“Ako ng bahala..”

Biglang nag hubad si Inang grasya ng kanyang panty. Sumunod naman si Aling Lourdes. Kapwa sila nakahubad sa magkabilang tabi ni Jack.

Hilong hilo na si Jack sa buong pangyayari. Kanina lang ay nahulog na siya matapos ibitay patiwarik. Nung maospital at pinag-parausan siya ng nurse na me regla, at ngayon, hahalayin siya ng dalawang matanda na ang isa nanay ng kanyang nobya.

Wala na bang dios? Tanong ni Jack sa sarili. Napakipit, hanggang sa maramdaman niyang kinabayuan ang kanyang katawan ni Inang Grasya. Nakaupo nakaharap sa kanya ang puke na natatakpan ng nalalagas ng mga bulbol.

“I-Inang..” Takot na si Jack.

“Shhhh…”

Si Aling Lourdes, umupo sa tabi niya.

“Kita mo ba ang pekpek ko Jack.. pag mag-asawa na kayo ni Mids, ito ang iyong reserba..”

Nangilabot si Jack. Parang nakikinita niya na ang mga magaganap sa kanyang kapalaran oras na dito na siya nakatira. Nandito na rin lang sa harap, pinag masdan niya na ang pekpek na sinasabing magiging reserba niya ng habang buhay.

Pero napakunot ng noo si Jack.

“I-Inang, bat po ganyan yang ari niyo..”

Nagtaka naman si Grasya.

“Anong ganyan, pekpek yan ano ba..”

“Hindi po, parang kakaiba.”

“Kakaiba ka diyan..”

Na-curious na rin si Aling Lourdes, dumungaw sa may dibdib ni Jack, upang tingnan mabuti ang pekpek ni Inang Grasya.

“Aba, classmate ba’t ganyan nga ang pekpek mo..?”

Nagtaka na si Inang Grasya.

“Anong iba eh pekpek yan.. pare-pareho yan…”

“Hindi..” Nagkasabay na si Lourdes at Jack.

“Hindi po Inang iba ang sa inyo..” Napa-angat pa ang ulo ni Jack. Inilapit ng husto.

Natakot naman si Inang Grasya.

“Bakit ano bang akin..”

“Slanting.” Sabay na naman si Jack at Aling Lourdes.

“Slanting..?” Taka ni Inang Grasya.

“Oo, classmate slanting siya..”

Dinungaw na rin ni Inang Grasya ang sarili.

“Slanting po ang biyak niyo, bat po ganun..”

“Ah, yan ba.. kasi si Mids nung ipinanganak, malaking baby. Yun, Napunit yung pwerta ko hanggang puwet..”

“Ha?” Taka ni Aling Lourdes.

“Oo, classmate, kaya ipinabalik ko at ipinatahi. Yun namang doktor tinahi. At tinahi lahat. Siguro sa kadadaldal niya, hindi niya napansin na naisara lahat. Huli na ng malaman ko na wala pa akong butas kahit pang ihi, kaya ipina-ayos ko ki Vicky Belo. Pero ang mahal, kaya, ito munang kinuha ko, mas mura, di bale na slanting at least may butas..” Paliwanag nito.

Nagkamot ng ulo si Aling Lourdes.

“Pano ka iiyutin niyan..slanting?” Sabi ni Aling Lourdes.

“Oo, nakaka inis nga lang, hindi ako nakakahalik. Tsk hindi bale na..basta..”

“Patingin nga, kung pano mo ginagawa..” Mas lalong nagka interes si Aling Lourdes.

“Ganito..”

Umusog si Inang Grasya, ipinuwesto ang pekpek malapit sa titi ni Jack. Pero embes na nakaharap ito sa katalik, humarap ito sa dingding.

“Hawakan mo ako, classmate, baka mahulog ako.” Paki usap ni Inang Grasya. Umusog naman si Aling Lourdes at inalalayan niya ang kaibigan. Nung medyo sigurado na siya sa posisyon, hinanap ang titi ni Jack.

“I-inang, huwag na po, please..” Paki-usap ng binata..

“SSSshhh..” Sabi ni Aling Lourdes.

Pumikit si Inang at itinutuk ng maayos ang titi sa slanting na biyak. At dahan-dahang lumusong. Basa na ang pekpek niya kaya mabilis na nakapasok si Jack.

“UUungggggggggg..” Ungol ni Inang.

Ramdam ni Jack na sagad na sagad ang kanyang titi sa kanyang magiging biyanan. Wala na siyang magawa kundi ipaubaya ang kanyang sarili.

Si Aling Lourdes, hindi ma-drawing ang mukha habang pinag mamasdan si Inang Grasya sa istilo ng pag iyot nito. Bawat baba taas ni Inang ay kailangan niyang alalalan at baka malaglag sa malapad na mesa. Mas nakakapagod ang ginagawa ni Aling Lourdes, dahil sumusunod ang katawan, paa at kamay niya sa mga ulos kahit ang nasasarapan, ang kanyang kaibihan.

Napa iling na lang si Aling Lourdes, nakaka-awa pala ang sex life ni Inang. Awang awa si Aling Lourdes.

“Unggg unggg”

Maririnig pang mga ungol nito sa loob ng mga ilang minuto hanggang sa labasan si Inang. Pagod na pagod si Aling Lourdes na parang mag hapong nag ehersisyo sa kasusunod sa umiiyot na kaibigan. Kapwa sila humihingal ng matapos si Inang.

Lupaypay at hilong hilo rin si Aling Lourdes na naghanap ng mauupuan upang makapag pahinga.

“Putang ina, huwag mo na ulit akong paalalayin classmate..” Humihingal na sabi ni Aling Lourdes. Hawak-hawak ang dibdib.. “Aba, mas napagod ako sayo.. salbahe ka.. ang hirap mong umiyot..”

~~~~

Nagpalipas muna sila ng ilang sandali, saka muling binalikan si Jack. Kahit papano, medyo sulit naman nung si Aling Lourdes na ang nagpaiyot. Nakaramdam ng libog si Jack dahil magaling gumiling ang matanda.

Nakaraos silang tatlo, nakatulog. Magkakapatong. Si Inang Grasya, nakaharap pa rin sa dingding.

*****

ALIW NA ALIW SI EF-EF sa itsura ng kanyang girlfriend. Mahaba ang straight na buhok hanggang likod. Nakasuot ng mahabang white gown hanggang paa. Maputi na parang harina ang mukha. May eyeliner na itim. Ang lipstick, itim. At laging naka-paa.

Kung gabi mo makakasalubong si Mabel, matatae ka sa takot.

Pero si Ef, gustong gusto niya si Mabel, na walang pagkakaiba sa multong nakita sa pelikulang ‘The Ring’. Si Ef lang din ang malimit bumisita sa lumang bahay na ito sa baryo. Isang konkretong bahay na pinamumugaran na ng ibat ibang hayop, tulad ng paniki at iba pang mga ibon. Malaki ang bahay, kahit tatlo lang ang naninirahan dito, ang tatay ni Mabel na isang embalsamador at ang nanay ng dalaga.

Umalis sila sa kabilang baryo dahil sinunog ng mga tao ang kanilang bahay at tinakot na papatayin kung hindi lumisan. Sunod sunod kasi daw ang natatagpuang patay sa lugar, at naniniwala ang mga tao doon na sila ang may kagagawan.

Nasa silid sila ngayon ni Mabel. Mga kandila lang ang nagpapaliwanag dito.

“Ef, bat ikaw hindi natatakot sa akin..” Sabi nito.

“Eh bakit naman ako matatakot sayo..” Lambing ng binata.

“Kasi sa bayan pagnakikita kami, nagtatakbuhan ang mga tao.. wala naman kaming ginagawa..”

“Hayaan mo na sila..”

Nakadungaw si Mabel sa bintana. Kumakagat na ang dilim. Makikita ang papalabas na buwan mula sa silangan. Bilog. Mapula.

Naka upo lang sa kama si Ef. Wala pa ang mga magulang ni Mabel, kaya medyo nakaka isip ng kapilyuhan ang binata.

“Bel, kailan mo ba ko pag bibigyan..” Marahang tanong nito sa dalaga.

Nilingon siya nito.

“Bat ba gustong-gusto mo yan.. Ef.. yan lang ba ang gusto mo talaga sa akin..”

“H-hindi naman.. kaya lang, alam mo na matagal tagal na rin tayo, pero ni hipo sa dibdib mo, di ko pa nagagawa..”

Lumapit ang dalaga.

“Pag binigay ko ba sa’yo ang lahat, papayag ka pang ipagawa ko sayo..”

Nagtaka si Ef.

“Ano yun..”

Tumabi sa kanya si Mabel. Magkaharap.

Mula sa bintana, umihip ang malamig na hangin. Nanlamig ang buong paligid at medyo nakaramdam ng takot si Ef.

“Maipapangako mo ba na magagawa mo ang ipapagawa ko..”

“A-ano nga yun.. basta kaya ko..payag ako..” Sabi ni Ef.

Matamis na ngiti ang ibinigay ni Mabel. Marahan itong lumapit ki Ef. Hinalikan siya sa labi. Malamig. Inilabas ni Ef, ang kanyang dila, ipinasok sa bibig ng dalaga, nung mahanap niya ito nag duelo sila, pero kakaiba sa pakiramdam ni Ef. Napakalamig ng dila, labi at hininga ni Mabel. Medyo kumalas siya, habang hawak niya ang pisngi ng kasintahan.

Ito ang una nilang paghalikan sa loob ng tatlong buwan pagiging magkasintahan.

“Hindi mo ba nagustuhan..?” Tanong ng dalaga.

“Nagustuhan. Pero, Bel pasensiya ka na pero.. ba-bakit malamig ang pakiramdam ko sa labi mo..”

Ngumiti ang dalaga. Mula sa bibig, may iniluwa.

Nakita ni Ef kung ano ang maliit na bilog. Mentos.

Ok. Sabi niya sa isip. Muli niyang hinagkan ang labi nito. At doun naramdaman niya ang tunay niyang hinahanap. Ang mainit na labi, at dila ng dalaga. Napahigpit ang yakap niya. Hanggang sa dahan dahan niyang ibinaba ang katawan ng dalaga sa kama. Hinahaplos haplos niya ang binti nito na natatakpan ng mahaba ngunit manipis na damit. Nakapa niya ang pagitan ng dalaga, napasinghap ito.

“Ung..”

“S-Sandali.. hindi mo pa sinasabi kung gagawin mo ang ipapagawa ko sayo Ef.”

Napatingin si Ef ki Mabel. Naarok ng isip niya ang kilabot na gustong ipahiwatig ng dalaga. Kumalas at naupo ang binata sa kama. Tumayo si Ef at lumapit sa malaking bintana. Nakaharap sa papalabas na buwan. Malamig ang simoy ng hangin. Nakapangingilabot ang bawat tagpo ng mga oras na ito..

Pinalakas niya ang loob. Huminga ng malalim. Saka sumagot…

“Hindi ko kayang pumatay ng tao..”

Marahan. Seryoso. Naka dungaw siya bintana. Iniisip niyang ikagagalit ito ni Bel. Nakahanda na siya. Pero kung ito ang nais ipagawa ng kanyang minamahal, kailangan niyang talikuran ang nararamdaman. Hindi pwedeng dahil sa pag-ibig makagagawa siya ng labag sa batas.

Bigla na lang naramdaman ni Ef binatukan siya ng dalaga. Nasa likuran niya pala ito.

PAK

“Gago, sino ba nagsabing papatay ka ng tao..”

“Eh, ano nga?” Inis na ang binata.

“Gawin mo ang lahat ng assignments ko araw-araw. Tinatamad akong magbasa.”

“Walang hiya ka naman, yun lang.. nagdrama pa tayo.. pwede mo naman sabihin ng deretsahan, kailangan pa merong drama… lika nga..”

Hinablot niya ang katawan nito hanggang sa muli silang makarating sa kama.

Kasunod nito.. siniil niya ng halik ang dalaga. May pang gigigil na hinaplos ang buong katawan nito, ang dibdib ang puson at hanggang sa pagitan ng hita. Dinama ang umbok ni Bel. Hinagod ang biyak na natatakpan ng tela. Muli niya ng narinig ang singhap ng dalaga.

“Unggggg…”

Umaarko na ang katawan ng babae, tumatalab na rin ang libog. Ilang saglit pa, kapwa na sila nakabuhad. Maiging pinagmasdan ni Ef, ang alindog ng katawan ni Mabel. Ang malaking suso na natutuldukan ng dalawang maliit at pink na nipples. Ang makinis at maputing balat nito. Nasalat niya ang manipis na buhok sa biyak. At nasagi niya ang basang kuntil.

“Unnggggggg..” Ungol ng dalaga sa panaka nakang pag sagi ng daliri ni Ef sa biyak ni Mabel.

Narinig ni Ef and paki usap ni Mabel.

“Ef, una ko ito. Pakiusap, dahan dahan lang..” Halata sa mata ni Mabel ang takot.

Tumango si Ef.

Nasaktan si Mabel, pero kalaunay nakaramdam ng sarap. Banayad at may mamalasakit na ipinadama ni Ef ang kanyang tunay na pagmahal sa dalaga. Mas sumibol pa ang kanilang pag iibigan ng malasap ang unang pagtatalik ng mga oras iyon.

****

GABI NG MAKARATING SI JACK sa sayawan. Late na kasi nito natanggap ang text ni Mids, na kailangan siya dito. Naroon ang bagong district supervisor, si Mayor M, mga guro at iba pang mga empleyado sa eskuwelahan. Naroon rin ang mga magulang. Sa totoo lang, walang natirang mga tao sa mga bahay nila at nakisali na rin ang buong baranggay sa pagtitipong ito na may kainan at sayawan.

Lahat nakaporma ng kanilang pinakamaayos na damit. Tanging si Starskie lang ang naka-amerikana. Halos hindi siya makilala ng lahat, kaya maririnig ang mga bulong bulungan, kung sino ang lalaking kasama ni Sam.

Walang naniniwala na ito ang tanod ni Kapitan.

Naroon si Marqueza na hindi malubayan ng mata si Mayor M, kasama nito si Fely upang mag silbi niyang alalay. Naroon si Kapitan, kasama ang anim na babaeng partners niya sa gabing ito, mula sila sa iba’t ibang sektor. Ang isa, namamatayan pa lang ng asawa, ang isa iniwan ng asawa, ang isa nasa karagatan ang asawa, ang isa ay ka-viber, ang isa newbie na nag-comment sa kanyang blog, at ang isa pinakamalapit niyang kaibigan – – Tonette.

Walang nakakapansin, pero mula sa maiksing palda ni Tonette, tumutulo ang tamod sa kanyang binti dahil katatapos lang nila ni kapitan mag-quickie sa mayabong na halaman ng gumamela sa harap ng eskuwelahan.

Ganito rin ang sitwasyon ni Mikaela, me shorts pero na walang panty. Katatapos din lang nila ni Riddlemind sa damuhan. Nanghihina sila kapwa, pero dahil madilim hindi na mahanap ng dalaga ang kanyang underwear.

Magkaholoding hands sina Jack at Mids, si Startskie at Sam, Ef-Ef at Mabel.

Naka-upo si Daff sa mesa, di niya alam na sa baba ng mesa nakatago at naninilip si Mang Kanor. Sa isang banda tawa ng tawa si Jazz habang nakikipaghabulan sa asong Great Dane. Sa isang malaking punong kahoy na nakukubli sa mga tao, naroon si Anne at Kristal, naghahalikan.

Bago pa man makarating sa gate, muling nagsasagutan at nag aaway na naman si Inang Grasya at Lourdes. Hindi nila mahanap ang dildo.

Sa presidential table, nasa gitna si Padre katabi ni Mayor at ni Kapitan. Nakatingin si Padre sa nagkakasiyahang tao, pero sa ilalim nito, nakalilis ang kanyang sutana at pasimpleng hinihimas ang matigas na titi.

Hanggang sa magpuntahan na ang lahat sa gitna ng dance floor.

Excited ng sumayaw sina Jack at Mids, Si Kapitan, Tonette at limang pang mga babae ni Kapitan. Nakaupo lang sana si Marqueza, ng biglang lumapit si Mayor M. Halos matunaw ang mundo nito ng yayain siyang nitong sumayaw. Agad na pumayag si Marqueza. Pumagitna na rin si Daff hila si Jazz na hila rin ang Great Dane. Naroon na si Mang Kanor, Kristal at Anne, pati si Ef at Mabel na parang multo lang na nakatayo. Nagka-ayos muli si Aling Lourdes at Inang Grasya na sasayaw na rin gitna. Naroon ang buong baranggay.

Hanggang sa mag umpisa ang kantang pinasikat ni Peter Cetera at Cher. After All.

Well, here we are again
I guess it must be fate
We’ve tried it on our own
But deep inside we’ve known
We’d be back to set things straight

I still remember when
Your kiss was so brand new
Every memory repeats
Every step I take retreats
Every journey always brings me back to you

Si Startskie at Sammie, magkaharap. Magkahawak ang kamay nangungusap ang mga mata. Maya maya pa ay inilapat ni Startskie ang kanyang labi ki Sam. Mainit. Nagbabaga. Naghahabulan sa paghanapan ng dila. Natigil lang sila ng marinig ni Sam ang tunog ng kanyang cellphone. Binasa niya ang caller: Vince. Pumikit si Sam. Isinarado niya ang Cellphone saka itinapon ng pagkalakas-lakas sa hangin.

“Baka hanapin ka ng boyfriend mo Sam..” Tinig ni Starts.

Ilang segundo bago sumagot ang babae. Nakatitig lang sa binata.

“Hayaan na natin yon.. may nahanap na akong taguan..”

“Sa bat cave?”

Umiiling si Sam. Itinuro ang dibdib ni Starts.

“Dito. Pwede mo ba akong itago dito?”

Ngumiti ang binata.

“Kahit anong oras.. kahit anong araw..” Lumakas muli ang tugtog sa paligid. Muling binalikan ng kanilang mga labi ang iniwang sandali. Pikit. Ramdam ang init.

After all the stops and starts
We keep coming back to these two hearts
Two angels who’ve been rescued from the fall
And after all that we’ve been through
It all comes down to me and you
I guess it’s meant to be
Forever you and me
After all

When love is truly right (this time it’s truly right)
It lives from year to year
It changes as it goes
Oh, and on the way it grows
But it never disappears…

Pakiramdam nila’y nasa paraiso ang kanilkang mga sarili. Tahimik. Madilim. Iniwan nila ang mundo, upang paalpasin ang nakatagong pagnanasa. Mula sa pagkakatayo, marahang inalalayan ni Starskie si Sammie na maihiga. Inililis ang maiksing bestida sa hita hangang sa makapa nito ang bagong underwear ni Sam. Victoria secret. Itim. Manipis.

After all the stops and starts..
We keep coming back to these two hearts
Two angels who’ve been rescued from the fall
And after all that we’ve been through
It all comes down to me and you
I guess it’s meant to be
Forever you and me
After all

Always just beyond my touch
You know I needed you so much
After all, what else is livin’ for?

Hindi na alintana kung ilang minuto o oras ang lumipas hanggang sa makaraos. Kapwa naghahabulan ng hininga si Startskie at Sam. Walang saplot ang kanilang mga katawan. Nasa ibabaw na ang babae sa katatapos pa lang ng napakainit na pag niniig. Binaba niya ang labi ni Starts at hinalikan. Yumakap ito ng mahigpit sa kanya.

“I love you, Sam.” Sabi ni Starts. Lumakas ang pintig ng puso ni Sam. Hanggang sa maramdaman nila ang paligid.

Maliwanag.

Namutla at napanganga ang dalawa. Nakapaligid sa kanila ang lahat ng tao sa barangay. Ang iba, kumakain pa ng pop-corn, cheese hotdog, burgers at me softdrinks pa, matapos manood ng full-show sa kanilang mainit na pagtatalik. Kasunod nito…

Nagpalakpakan.

“Bravo… bravo.. ang ganda talaga.. whew, nilabasan ako dun..”

“That was hot! Panty creamer talaga!”

“Nakaka-inlove!”

“Gawa pa kayo ng isa please!”

“Next”

“Ang galing ni Sam.”

Maririnig na mga comments sa paligid.

The End.

Mga bro musta ba? Well first time kung gumawa na story about my experience sa aking step mom.
Tawagin na lang natin syang alice (not real name for personal reasons).
Well pano ko ba sisimulan ito? Since maliit pa ako amaze na ako about sa opposite sex.
Ewan ko kung bakit basta alam ko nun bata pa ako e medyo pilyo na ako e hehehe.. andyan yung bosohan ko yung pinsan ko, tita ko at higit sa lahat yung step mom ko.
Kasi at the age of 5yrs old alam ko na sya yung bago kung mom. And yung bata pa ako hindi ko nga matandaan na wala na pala yung biological mom ko.
Nakikita ko lang yung picture nya sa photo album and that’s all. I have 2 siblings ako ang panganay sunod yung dalawang anak ng step mom ko.
Mabait naman sa aking yung step mom kasundo ko nga e. parang I feel na sya yung real mom ko.
And at the age of 39 she’s so beautiful and so hot and sexy.
Kamukha nga nya yung nanay sa commercial ng mang tomas e. basta yun na panoorin nyo na lang para malaman nyo.
Well wala d2 yung dad ko nasa states na sya for 10yrs now.
Kasi we will be all going there kasi our relatives are citizens sa los angeles kaya apply for petitions.
Dad ko yung na-una and sunod na yung mom ko and ang maiiwan ay ako at yung mga 2 step siblings ko.
Ako naman working d2 sa ortigas at medyo mahirap din pala ang mag-work.
Yung mom ko naman eh somewhere in makati. Pano nga ba nagsimilu ang story ko sa step mom ko? I still remember we have sexperience last month lang mga bro.
Dahil e2 sa nabasa ko kay belticzar tungkol kay tita malou nya. Astig meron palang tulad ko na nagawa ang ganito. Ewan ko ba I feel the guilt inside me pero pagnandoon ka na e libog na ang iibabaw sayo.
Kaya e2 try ko lang kung maibigan nyo e2ng story ko and perhaps advice me tungkol d2. the story goes nun last month away kame ng gf ko yun na ata yung worst na away naming e. so dahil wasted ako at hindi ko alam ang nangyayari so niyaya ko ang mga workmates ko na gumimik sa libis just to forget the fight.
Ewan ko ba basta ang dami ko palang nainom na beer.
Nilunood ko ang sarili ko sa kakainom ng beer parang wala ng bukas.
Mga 3am na ata kame natapos so nagyaya na rin umuwe yung mga tropa ko.
Since lasing na lasing ako yung friend ko ang nag drive ng kotse ko baka maaksidente ako.
Almost 4am na ata I’m not really sure about the time so pumasok na ako sa loob ng bahay namin at diretso sa kwarto ko yung friend ko naman ay pinahiram ko na lang ng kotse ko para makauwi na rin sya.
Hiraman naman kasi kame ng friend ko e, pero hindi gf ha.
Anyweiz I’m about to enter may room na nakita ko na medyo nakaawang yung pinto ng room ng mom ko at nakita ko sya na mahimbing ang tulog nya. Ewan ko kung bakit naisipan ko na pumasok at tingnan sya.
Nang nasa paanan na ako sa may kama nya medyo nakalilis yung kumot at kita ko ang mapuputing legs ng mom ko.
Bukas yung lampshade nya sa side table kaya kita ko.
Hindi masyadong maliwag pero sapat na para maaninag ko yun. Aba mas maputi pala ang legs ng mom ko kaysa gf ko, sabi ko sa sarili ko. May nangyari na sa amin ng gf ko kaya ko yun nasabi.
At tumingin naman ako banta sa itaas nya at kita ko ang ambok ng boobs nya, hindi nga malaki pero pwede na at tama lang ang laki non.
Gulat ako kasi manipis na kamison ang suot nya at bakay yung nipples nya sa sout na kamison. Grabe ewan ko ba kasi pag ganon e tumitigas na yung etits ko, pero sa tagpung ganon e hindi.
Siguro dahil lasing lang ako kaya ganon.
So after ng ilang minuto e lumabas na rin ako at baka Makita pa ako doon e. isang kwarto lang ang pagitan ng room ng mom kasi sa gitna ay sa mga step siblings ko na.
Pasok ako at palit ng damit para maka-tulog na kasi lakas na ng tama ko e. after kung maka pagbihis lumabas ako para uminom ng tubog sa kusina.
Nakainom na ako ng tubig sa kusina at babalik na ako sa room ko ng medyo na patingin ako ulit sa loob ng kwarto ng mom ko. Aba iba na ang position nya nakabukaka na sya at lilis na ang kumot hanggang bewang nya.
At doon ko lang na kita na maiksi pala yung sout na kamison nya.
Kaya kita ko ang panty nya na kulay pink na soen hip hugger yun e na lace.
At ang gandang pagmasdan talaga parang wala pa sya anak sa mga oras na iyon.
Grabe ang kapal ng bulbol ng mom ko kasi sa may bandang singit nya ay may nakalitaw na mga pubic hair nya. Hindi sya nagaahit pala ng pubic hair sa isip ko ang sarap nitong kainin.
As in kaya nun mga oras na yun biglang nanlamig ang mga kamay ko at bumilis ang tibok ng puso ko sa nakita ko na iyon.
Hindi ko alam ang reaksyon ko kung aalis na ba ako o titingnan ko pa ng matagal o hahawakan ko yun. Medyo lumapit ako ng konti sa pagitan ng dalawang hita nya para ma tingnan ng malapitan.
Grabe ang bango ng puke nya at sa malapitan e matambok pala iyon.
Bagay sa kanya talaga yung sout na panty na pink grabe sarap talagang hawakan nyon.
Medyo matagal ko ring pinagmasdan yun ewan ko ba sarap na sarap akong tingnan yun at hindi pumasok sa isip ko na mom ko sya.
Dahil doon e naramdaman ko na tumitigas na yung aking etits sa loob ng shorts ko. Doon ko lang naramdaman ang pagtigas nun. Grabe step mom ko pinatigas ang etits ko parang nakakaasiwa pero ganon ang nangyari e. tinapat ko ng medyo malapit sa harap ng puke nya ang aking kaliwang kamay at dama ko ang init na sumisingaw sa puke nya.
At nilapit ko pa ulit ng konti at dumampi na ang kamay ko sa harap ng step mom ko.
Nakalapat na ang kamay sa tambok ng puke nya at pinakiramdaman ko iyon ng ilang minuto.
At ng hindi sya gumalaw ay medyo ang kamay ko na ang gumalaw pero maingat lang at baka kasi magising sya.
Sa mga oras na iyon panay ang lunok ko sa aking laway at pakiramdam ko ay mauubusan ako ng hininga at ang bilis ng tibok ng puso ko talaga.
Ang tambok talaga ng puke ng step mom ko sa libog ko ay ginala ko na ang aking kamay sa palibot ng harap nya at yung isang kamay ko naman ay nakadukut na sa aking harap at hinihimas ko na iyon.
Wala na sa isip ko na step mom ko na sya sa mga oras na iyon ang gusto ko ay mailabas ang dapat kung ilabas. Kaya nag-simula na akong batihin ang aking ari sa loob mismo ng aking shorts.
Grabe iba ang feeling ng ganon oras na iyon at yung thrill feel na feel mo e. kaya yun tyuloy lang ako sa padampi sa harap ng puke ng step mom ko.
At inilapit ko ulit ang aking mukha sa harap ng puke ng mom ko at medyo matagal na iyon inamoy ko ang mabango nyang puke.
Singhot ako ng singhot para talagang malanghap ko ang amoy. Iba hindi amoy mapanghi amoy sabon na pampaligo sarap talaga.
Ewan ko kung bakit naisipan kung ilabas yung dila ko at pilit na abutin kahit yung panty lang nya.
At naabot ko iyon ng aking dila at ang sarap lalong tumigas ang aking etits sa oras na iyon at tuloy ang aking pagbate.
Siguro ilang hagod sa aking ari ay pumutok na ang aking katas sa loob ng aking short.
At ng matapos na ko sa ibaba ng puke nya sa taas naman ang tingin ko at kita ko ang boobs ng step mom ko. Sarap hawakan at lamasin non sa isip ang swerte ng dad ko at sya yung mom ko.
Pero mas swerte ako ng mga oras na iyon dahil nasa harap ko ang babaeng magsisimula ng aking kakaibang sex.
Tiningnan ko mukha nya na maamo at ang gandang pagmasdan ng mukha. Grabe mga dude kamukha nya talaga yung sa commercial ng mang tomas.
So after ng nangyari alis na ako sa loob ng kwarto nya at punta na ako sa loobg ng kwarto ko at higa na sa aking kama.
Pero hindi pa rin ako makatulog ng mga oras na iyon dahil naiisip ko ang kaninang nangyari lamang. Biglang tumigas ulit ang aking etits at gusto isa apng putukan.
Kaya yun nilabas ko na ang etits ko at hinimas ko iyon habang nakapikit at niisip ko ang aking mom.
Hagod ng mabagal sa simula at nagsimula na akong bumilis ng konti at sa likod ng isip ko ay tinitira ko ang aking step mom… “Ahhhhh saraaaappp sige paaaa…. Jun ang sarap! Sige tuloy mo lang yan
.. “Ahhhhh Ummmm… idiin mo pa bilisin mo ang pagbayo mo sige anak kantutin mo akoooo…. “Ahhhhh…. Mom ang sarap moooohhh…. Hhhhmmm… Ahhhhhh…. Shit mom ang sarap! “Aaaaaahhhhh…. Anak malapit na akoooohhh “aaaayaan naaa.. aaaahhhhh…. Mom sabay tayo malapit na din ako… hhhmmppp…… aaaahhhhh…. Jun aaayaan… aaayyaaan na akoooohhh uuuuhhh…… mom lalabas na rin akooohh…. Aaaaaahhhh….. sabay kaming nilabasan at tumalsik na aking pagnanasa sa aking step mom.
Yung ang simula ng aking pagnanasa at higit pa da dyakol ang nangyari. Pagkatapos kung labasan ay nakatulog na ako.
Kinabukasan pag gising ko naramdaman ko naman na tumigas ulit ang aking etits as in galit na galit sa tayo nya. Ano pa nga ba ang dapat kung gawin edi nag bati na ako dahil sa nangyari na iyon.
Ang sarap ng feeling sa isip ko na pwede kayang tikman ko ang aking step mom?
Yun ang sumagi sa pag-iisip ko. Pag katapos kung labasan gagamit na dapat ako ng banyo upang maligo pagpunta ko doon ay sarado ginagamit ng mga utol ko yung banyo.
Kailangan na akong makaligo para pag dating ng friend ko na hiniram ang kotse ko ay alis na kami agad. Kumatok ako ako sa pinto at tinanong ko kung matatapos na sila ang sabi ay hindi pa daw dahil susunod pa yung bunso. Tinanong ko yung bunso kung pwede ako muna ang mauna pero sabi nya hindi daw pwede kasi nagmamadali sila ng ate nya.
Kaya ginawa ko ay kumatok ako sa room ng step mom ko kung pwede pagamit ng banyo nya. Kumatok ako “ mom can I use your bathroom?
Ilang beses ako kumatok pero walang sumasagot sa loob.
Kinabahan ako dahil baka nalaman ng aking mom yung ginawa ko sa kanya kagabi. Kaya double ang tibok ng puso ko sa pag-aalala na baka nalaman nya.
Paalis na ako sa pinto ng kwarto ng mom na lumabas sa kabilang kwarto yung bunso naming.
Sabi “kuya wala na si mama dyan kanina pa umalis kasi may ka meeting daw sya.”
Buti na lang pala wala na pala doon yung mom ko kala ko kasi kanina nandoon pa sya e. kaya diretso na ako sa room ko para kunin ko yung gamit ko at makapaligo na rin ako.
Sa pag labas ko sa aking kwarto na ka salubong ko yung sumunod sa akin na babae na step sis ko.
Pag labas sa banyo ay amoy o yung bango nya at naka tapis ng twalya na medyo maikli at konti na lang ay kita mo na yung pwet nya.
Grabe mana talaga ang puti nya sa mommy nya nakakagigil pagmasdan.
Nagalit pa ako kunwari saba ko “les ano ba batganyan ka ha!
Di mo ba alam na may lalaki d2 at hindi ka man lang magbihis sa loob ng banyo bago ka lumabas! Ang sabi naman nya ay “kuya ano ka ba ok ka lang?
Ano naman ngayon kung may makakita eh hellow ikaw lang naman e.” iba ang ganda ng step sis ko pero masmaganda parin yung step mom ko sa kanya.
Step sis ko ay aged 18 at yung sumunod ay aged 15 naman. Nag-aaral yung isa sa manila isang university at yung isa naman ay sa montesori.
At sa nangyari na iyon at sa sinabi nya biglang tumigas ulit yung etits ko at buti na lang mahaba yung dala kung twalya.
Amoy ko ang bango ng buhok nya amoy Vaseline ang bango talaga. Punta na ako agad sa room ng mom ko at makapaligo na nga.
Pero naiisip ko pa rin yung sinabi ng utol ko sa akin.
Sa isip ko pasalamat ko kapatid mo ako dahil kung hindi baka natikman na kita.
Oo nga pala I will tell na lang next time about sa utol ko na na diskartihan ko den sya.
Pero d2 muna tayo sa step ko.
Anyweiz pasok na ako sa loob ng room nya at punta na ako agad sa loob ng banyo.
Pag pasok ko ay binuksan ko ang ilaw sa loob pagpasok ko ay tumambad sa aking harap ang basket kung saan nilalagay ang madudming damit.
Ewam ko ba kung bakit ko naisipan na tingnan iyon kasi nakita ko yung sinuot nya na kamison kagabi pag kuha ko ay nakita ko naman yung suot na panty nya kagabi.
Binaba ko ang kamison at dinampot ko ang kanyang panty grabe tinaas ko iyo at pinagmasdan ko ang suot na panty ng mom eto hawak ko ngayon.
Grabe ang sexy nya talaga tapos inilapit ko iyon sa aking ilong upang amuyin walang masamang amoy at hindi amoy ihi yung panty nya.
Singhot ako ng singhot sa panty nya halos ipunas ko na iyon sa buo kung mukha e. tapos tinignan ko yung bandang loob ng kanyang panty at hindi mo makikita yung naninilaw sa may tapat ng puke nya ang linis.
At ng Makita ko iyon ay tumigas ang titi ko dahil sa aking nakita na pubic hair na naiwan doon ilang piraso din yun at ang kapal ng hibla ng pubic hair ng mom ko.
Kinuha ko iyon at tinabi ko muna at tumuloy ako sa pag amoy ng panty nya ulit.
Grabe walang amoy talaga maski sa loob mismo ng panty nya sarap na sarap ako sa ginagawa ko. Dahil doon nakaramdam naman ako sa pagtigas ng aking titi.
Sa isip ko ganito ba ako kalibog pati step mom ko pinagnanasaan ko?
Hindi ko maintindihan ang aking sarili sa mga oras na iyon. Kaya ginawa ko ay ano pa kung hindi nag bati ako ulit grabe umagang-umaga naka dalawa ako sa pagbabati ko at medyo natawa pa ko.
Umupo ako sa inodoro at hawak ko parin ang panty ng mom ko at pinulupot ko iyon sa aking ari na galit na galit ant nagsimula akong igalaw ang aking kamay sa aking galit na sandata naman.
Nagsimula kung galawin ang aking kamay habang balot ng panty ng aking step mom aking ari.
Iniisip ko ulit kagabi yung nangyari sa akin at sa aking step mom.
Sa isip ko ulit na tinitira ko sya na pa dogstyle naman ngayon. “Ahhhh…. Hhhhmmmmm….. sarap sige pa jun ibaon mo pa. Aaaaahhhh hhhhmmmmmm… mom ang sarap mo talagaaa.. aaaahhhh….. sige pa ipasok mo pa at isagad moooohh… aaaaaaaaahhhhh….. hhhhmmmmmm…..
mga ilang sandali lang ay nilabasan na ako at kumalat iyon sa panty ng mom ko grabe ganon ako nakarandam ng libog sa katawan.
Kahit nagsesex na kami ng gf ko. Pero ibang klase sa step mom ko ibang feeling eh. At ang daming lumabas sa aking ari na bihira lang mangyari.
Kumalat yung iba sa panty nya at naisip ko patay pano ito may mantsya yung panty ng mom ko.
Kaya dali muna ako naligo habang iniisip ko yung gagawin ko.
Pag katapos kung maligo ay kinuha ko ang mga madumi na damit sa basket at diretso na sa washing machine. Paalis na ang mga utol ko at papasok na sila sa school at ako na lang ang naiwan doon.
Para walang masabi eh pati yung mga ibang damit ng mga utol ko ay kinuha ko na den at nilagay sa washine machine.
Sempre hiwalay yung de-color sa puti di ba?
Pero bago ko iyon nilagay ay nakita ko rin yung panty ng sis ko at ewan ko ba inamoy ko rin iyon at aba wala ding amoy parang tulad sa mom ko.
At may naiwan na pubic hair ssa panty medyo manipis pa ang buhok pero ok naman.
At naalala ko na yung tinabi ko na pubic hair ng mom ko kinuha ko iyon at kumuha ako ng lalagyan para doon ilagay.
Dahil wala akong Makita ay sa lalagyan na lang ng simcard ng smart yung sa sim3 doon ko nilagay.
Masmaganda pa rin ang pubic hair ng mom ko pero astig din naman sa sis ko.
May pubic hair ako ng mom ko at sis ko enjoy. Tinabi ko na iyon at tumuloy sa washing machine at magtataka sila kung ano nakain ko at bakit ko naisipan na maglaba.
Pero hindi laba ang gusto ko kundi para, hindi Makita ang stain sa panty ng mom dahil sa aking likido hehehe. Ilang oras at dumating na din ang aking kaibigang naguwi sa akin kagabi para ibalik ang aking kotse at pumasok na then.
Sa isip ko ay may nabuo nang balak mamya sa paguwi ko ng bahay.
Iba talaga ang aking step mom kaya hintay na lang mamya kung makakadiskarte pa ako.
Nakalimutan ko na nga kumain kaya nagyaya na akong umalis para makakain ako sa labas.
At hindi alam ng friend ko ang nangyari at wala akong pinagsabihan tungkol dito.
Well nang nasa office na ako may tumamatag sa cell ko at pag sagot ko is ang aking step mom. Ang sabi ay ano ba daw ang balak ko sa aking bday?
Ang sabi ko ay bahala na kasi medyo hindi pa kame nagkakasundo ng aking gf kaya hindi pa ako makapagplano about it.
“well kung ganyan let’s celebrate your bday as a family occasions nalang” sabi ko ok mom, but still pag-iisipan ko parin kung mayroon o wala.
“sige have to go na d2 na yung kausap ko ok! Bye.. see you later.
Ya mom bye see you later. Sa pagbaba ko ng fone sa mesa ko din napaisip naman ako tungkol last night about what happen.
Well if mamayang gabi ay may mangyari then astig hindi ko alam ang pakiramdam ng mga oras na iyon, kaba, takot at excited na halo-halo.
So as the day passby pauwi na ako ng mag-text ang aking utol na nag papasundo sa may robinson ortigas at kasama ang bunso nyang kapatid. Dumaan daw sila doon to buy something.
At gusto na sunduin ko na lang daw doon sa resto na madalas kainan namin ng nandito pa ang dad ko.
Nag reply ako na bakit hindi na lang pasundo sa nangliligaw sa kanya at bakit nya na naisipan sa akin pa pasundo. Ewan ko ba sa step sis ko ang daming nangliligaw sa kanya wala pang sinagot.
Sino ba naman kasi ang hindi maiinlove sa kanya may hawig ka Bettina carlos kaya habulin ng mga lalaki. At kung hindi ko lang sya naging step sis ay baka kung ano ang nangyari sa amin.
So pumunta na ako sa ortigas kung nasaan sila at bago umuwi ay kumain na muna kami kasi wala ang aming katulong nagbakasyon at sa January pa ang balik.
At nag text din sa sis ko ang aking step mom at kumain na lang daw sila at wag na syang hintayin at kakain na lang daw sya sa labas.
Nang matapos na kaming kumain ay nagyaya na silang umuwi ng papunta na kami sa kotse para sumakay at biglang sabi ng bunso ay mag-cr muna sya.
So sabi ko sige hintaying ka na lang naming ditto ng ate mo. At naupo ang aking utol sa harap ng kotse ay hinding sinasadyang medyo nalilis ng konti ang kanyang palda at nasulyapan ko ang kanyang legs.
At buti na lang at nakiiwas agad ako at hindi napansin na nakita ko iyon. At ilang minuto pa ay bumalik na ang ang kapatid nya at tuloy na kaming umuwi.
Pero pag suswertehin ka nga naman na abutan namin ang trapik at sa sobrang trapik ay nakatulog ang dawala. Yung bunso ay malayang humiga sa likod ng upuan kasi katabi ko ang ate nya.
At yun na sa pagtulog nya ay hindi nya namalayan na lumililis an ang kanya palda at lihim ang aking sulyap doon. Ang akala ko ay may shorts sya pero wala syang sout na short at konti na lang ay kita ko na ang kanyang panty.
Pero hindi pa doon na tapos yun dahil sa aking tabi naman ay ang kanyang ate na tulog din at medyo yung cleavege ng suot na blouse ay kita mo kasi naka bukas ang isang butones nun at kita ko ang kulay ng bra nya kulay cream.
Kaya kahit trapik ay ok lang kasi hindi ako maiinip dahil sa ganda ng view na aking nakikita.
At sa muling pagtingin ko sa likod ay iba na ang position ng bunso kung kapatid. Nakatihaya at nakataas yung dalawang paa sa may upuan at talagang lililis yung sout nya na palda, at sa ganung position ay medyo kita ko ang panty nya na kulay puti ok naman ang legs nya may laman hindi masyadong payat pero masarap dilaan.
Hinayaan ko lang ng ganun at nag-eenjoy ako sa pagtingin ko doon.
Tapos ang nangyari ay kinamot nya ang kanyang hita at tuloy nakita ko ang kanyang panty.
Dahil doon ay di ko na nakayanan ang aking etits na tumigas naman.
Buti na lang at tinted yung aking kotse at ako lang ang nakakakita ng mga oras na iyon.
Malapit ng kami sa bahay na pinagising ko ang aming bunso sa kanyang ate at para makaayos na at makatulog na.
Dumaan na din ang araw nd bday ko at wala pa rin akong balak para maging busy.
Basta ang plano ko ngayon ay trabaho at bahay kasi away parin kame ng gf ko.
Ano pa sense ng bday ko wala ang aking gf db?
Pero aanuhin ko pa gf ko kung may step mom naman ako na pwedeng pagpalipasan db?
Pagkagising ko diretso na ako sa aking morning routine at handa ng pumasok sa trabaho.
Nagtaka ako kung bakit parang walang maingay sa banyo namin yun pala eh tapos nang maligo ang magkapatid una kung nakita yung ate at binati nya ako sabay kiss.
Ewan ko ba feeling galante ata ako sa kanila imbes ako yng bigyan nila e naisipan kung bigyan ng pera yung dalawa kung step sis. Sumunod naman na nagkiss yung bunso.
At tapos nun tinanong ko kung naka-alis na ba yung step mom ko ang sabi ay hindi pa raw at tulog pa rin daw.
So tinuloy ko na yung paliligo ko at para pumasok na ako sa office at baka malate pa ako dahil traffic at payday ngayon e. after ilang oras ay ready to go na ako at since hindi ko man lang narinig ang boses ng step mom ko ay kinatok ko sya sa kanyang pinto.
Kakatok palang ako ng medyo bumukas ang pinto ng kwarto nya. Sumilip muna ako para malaman ko na nandoon nga sya.
At hindi nga ako nagkamali ng hula ko.
Dahil nakita ko ang step mom ko na tulog pa at nakabuka at dalawang bilugang hita nya at nakalilis yung maiksi na kamison nya at kita ko ang suot nya na panty.
Lumapit ako nang dahan-dahan at nang malapit na ako sa paanan ng kama nya ay tumingin ako sa kanyang panty at hindi ko mapigilan ang hindi mapalunok ng sunod-sunod.
Dahil sa fit na panty nya eh bakat yung puke nya at kita mo yung hiwa doon sa puke nya.
Grabe lalong nagbigay ng liwanag ang sinang na naggagaling sa binta at kita mo talaga ang puti nyang hita ang sarap talagang dilaan ng puke nya sa mga oras na iyon.
At may mga pubic hair na medyo sumisilip sa singit ng kanyang panty. Wow ang ganda talaga ng tanawin sa aking harapan.
Gigil na gigil na ako at hindi ko maawat ang aking ari sa pagtigas at gusto kung ilabas at magbate sa harapan ng mom ko pero hindi pwede. Kinuha ko yung kanyang bathrobe at tinakpan ko yung kanyang bandang ibaba para hindi obvious db? At napunta naman at tingin ko sa kanyang boobs grabe bakat ang nipple nya sa nipis na suot nyang kamison at lalong nagwala ang aking alaga. Hindi ko na kaya ang lagay na iyon para mawala ang pagtigas ng aking alaga ay ginising ko ang aking mom para magpaalam na sa kanya. Ginising ko sya tinapik ko ang kanyang braso ng mahina ala pa rin.
Tinapik ko ng medyo malakas ang braso nya wala pa rin.
Medyo nagulo naman ang isip ko hindi na ako makapagpigil dinala ko ang aking kamay sa kanyang boobs at grabe nasalat ko ang kanyang nipple na matigas at nilipat ko naman sa kabila at ganon din ang sarap.
Medyo diniin ko ng konti ang aking kamay sa kanyang boobs at ang lambot talaga.
Nang medyo gumalaw sya ay bigla akong natauhan at medyo umatraas ako ng mabilis at nagising na ang aking step mom.
At sinabi ko na aalis na ako.
Medyo groggy pa sya at walang nalaman kung ano ang ginawa ko sa kanya.
Ang sabi ko nal ng ay mom aalis na ako at uuwe ako ng maaga ha.
Sabi nya ano?
Diba bday mo ngayon?
Oh wala bang celebration dyan?
Mom wala eh tsaka Malabo pa rin kame ng gf ko.
Ganun b?
sige uwe ka na lang at dito na lang tau mag celebrate sabi ng mom ko.
Pumasok ako ng office at pagdating ko doon kinausap ako ng boss ko na he is giving me a dayoff for today dahil maganda ang aking performance sa work ko.
So around mga 3pm nasa haws na ako at para magpahinga.
Binati ako ng mom ko ng happy bday at sabay beso-beso sa akin.
Aba ang bango ng mom ko bagong ligo pala sya at amoy ko ang pabango nya. Sabi ko “mom aalis ka ba?” hindi bakit?
Wala kasi ang bango nyo eh.
Ikaw talaga parang naligo lang eh sige na magpalit ka na ng damit at tumawag na ako ng pizza at kenny’s para we can celebrate na.
Mom sabi ko wag na lang di ba? So magkano ang bill para doon sa food?
Sabi nya ok na ako na ang magbabayad treat ko iyon sayo. So pumasok na ako ng room ko upang magpalit na ng damit ko.
Nangbiglang maalala ko ang nangyari kanina lang sa room ng mom ko.
Dahil doon ay hindi ko mapigilan ang pagtigas ng aking alaga dahil sa pangyayari na iyon.
Kaya nang mahubad ko na ang aking pantaloon ay umupo ako sa aking kama upang ilabas ang init ng aking katawan.
Sumandal ako sa headboard ng aking kama at himimas ko ang aking galit na galit na alaga.
Sa umpisa mahina lang at iniisip ko ang mga nangyari kanina mga ilang taas baa ang aking ginawa at naramdaman ko na sasabog na ang aking katas.
Nangsumambulat ang aking katas ay nakita ko na nasa pinto pala ang aking step mom ng mga oras na iyon.
Alam ko nailock ko yung pinto at hndi ko rin alam na kung kanina pa sya nakatayo doon kasi nakapikit ako ng mga sandaling iyon.
Sa pagagos ng aking katas ay tuloy iyon sa aking bedsheet at nangmakita ko nga ang mom ko ay kinuha ko yung unan at tinakip sa aking alagang nilabasan.
At sabi nya na dalian ko daw para makakain na kami.
Kaya nagbihis na ako agad ng aking damit at kinuha ko yung may mansta na bedsheet para malabhan ko.
At kinakabahan ako ng mga sandaling iyon hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko sa mom ko.
Paano ipapaliwanag ang nangyari na iyon.
Halo ang aking nararamdaman at kung anong reaksyon ang mga naiisip ko. Medyo matagal muna ako sa loob ng aking kwarto at iniisip ko ang pwede kung sabihin sa kanya. Nang kumatok na ulet ang step mom ko para sabihin na dalian ko daw.
Lumabas na ako ng room ko at nakita ko sya nasa kusina na nagaayos ng mga plato at ilang minuto lang ay dumating na ang delivery na hinihintay nya.
Lumabas sya at kunuha ang pna-deliver nya at deretso sa kusina upang ayusin na ang mga iyon.
Tahinik lang sya habang inaayos ang mga pagkain at ng matapos na ay umupo na kami doon sya sa kabila at ako ay doon din so magkaharap kami ng pwesto sa mesa.
Nagsimula kaming kumain at wala pa ring imik ang isa sa amin.
Ng biglang magsalita sya na “aba bday na bday mo ang tahimik mo.”
Tingin ako sa kanya at ngiti lang ang aking sagot sa kanya.
Di ko matiis kaya sinabi ko ay sorry. Nagulat sya “huh? Sorry? Saan?” sabi ko doon sa kwarto ko kanina doon sa ginawa ko.
Ahhh doon ba? Sus! Wala yun natural lang naman di ba lalaki ka eh.
Siguro miss mo na gf mo ano kaya ayun ginawa mo iyon?
Sabi hindi mom nagpalipas lang ako ng init at sorry ha medyo namula ako non.
Sabi nya ok lang yun basta sa susunod I lock mo ang pinto ng kwarto mo ha.
Buti wala ang mga kapatid mo dito sige na kain na lang tayo.
At kumain na kame at nahihiya parin ako sa kanya.
At nang matapos ang aming pagkain ay nagtabi sya ng pagkain para sa mga anak nya.
Tapos ang sabi nya sa aking kung gusto ko raw uminom sabi ko oo at hindi parin matanggal ang hiya ko sa mom ko.
Sige doon tayo sa sala at maglabas ka ng iinumin natin.
Sabi ko ano ba gusto mong inumin? Sabi nya bahala ka na, kung anong meron dyan sa kabinet kunin mo na lang. So punta ako sa kabinet ng kusina at naikita ko na may blacklabel doon at kinuha ko na yun.
Mom eto ok na ba?
Sabi nya ok na yan dahil yun daw ang gusto nyang alak.
Kumuha ako ng bucket at mga baso at doon kame mag-iinuman sa may salas.
At ilang minuto pa ay natapos din nya ang mga ginagawa at nagpunta sa loob ng kwarto nya.
Ako naman ay tumagay na at nagsimula nang uminom.
Nang lumabas sya sa kanyang kwarto naka sando at short na medyo maiksi ang suot nya kita mo talaga ang kaputian nya.
At naupo na sya sa may upuan at ako naman ay nasa sofa.
Mag alas sinko na ata nang mga oras na iyon at hindi pa dumadating ang mga step sis ko.
Baka kung saan na nagpunta ang mga iyon hindi man lang tumawag d2 sa bahay para sabihin kung nasaan sila. Nagsimula na kaming tumagay at nag-kwentuhan na rin kame.
Pero bago yun ay panay ang sorry ko sa mom ko dahil doon sa eksena na naabutan nya kanina.
Tuloy ang aming inuman at doon ko lang nalaman na palaban din pala ng inuman ang step mom.
Pero sabi nya na pag may mga occasions lang daw sya umiinom dahil social drinker sya.
Wala rin sa tipo nya na uminom ng mga heavy drinks alam ko lang mga ladies drink lang e. quarter to six na ng mag ring ang fone namin at sinagot ko ang mga step sis ko pala, tumawag para sabihin na baka malate sila ng uwi kasi manood daw sila ng sine at kasama ang mga classmate nya.
Tinanong ko kung nasaan na yung bunso ang sabi nya ay kasama nya daw at may maghahatid sa kanila pauwe mamya.
At lima silang mga babae kasama na yung bunso at 2 lalake daw.
Sabi ko asan na yung nangliligaw sau?
Wala daw kasi may lakad din kaya doon na lang daw sya pahatid sa mga girlfriends nya.
Tapos kinuha ng mom ko yung fone para kausapin naman ang mga anak nya, at ako naman ay tumuloy na sa pag-inom ko sa may salas.
Ilang minuto lang ay natapos na rin syang makipag-usap sa kanyang anak at bumalik na sa pag-iinuman namen. Palagay ko mga past ten or eleven na sila makakauwi dahil last fullshow ang papanoorin nila.
At mga quarter to seven naman ay hindi parin kame tapos uminom ng step mom ko at tuloy pa rin ang inuman.
Sa pag-iinuman namin ng mom ko misan nakikita ko na nakabubuka sya at ang sarap dilaan ng kanyang mga bilugang hita parang ulam na sa sarap.
At out of the blue ay nagyaya syang makipaglaro ng poker at pumayag naman ako.
Kahit hindi ako marunong non ay nagpaturo ako sa kanya.
Ok na sana pero pag natalo ko ay maghuhubad ka ng damit parang strip poker na ang laro namen medyo nag-isip pa ako kung payag ba ako sa ganoong pustahan.
At di nag laon ay pumayag na din ako sa ganoong condisyon at gusto ko ring Makita na nakahubad ang mom ko sa aking harapan.
At nagsimula ang aming laro, sa unang round ay natalo ako pero sa isip ko talagang nagpatalo ako para ako ang maghuhubad ng mga damit ko.
Pero ang siste ay kung sino ang mananalo ay sya ang mag-aalis ng kanyang damit so sa isip ko ok lang yun ang gusto ko naman e. so lumapit ako sa kanya at nakaupo pa rin sya at ang sabi nya wait lang iisipin ko muna akung ano ang tatanggalin ko. Ilang minuto ang lumipas at hinawakan nya ang aking suot na t-shirt at sabay hubad.
Di man lang sya tumayo para matanggal nya nakaupo pa rin sya sa ganoong position.
At natapos ulet ang second round ay natalo nanaman ako at lumapit ako ulet sa kanya obvious na ang susunod na huhubarin nya ay ang aking shorts.
Tama ang aking hinala at hinubad nga nya iyon at naiwan na lang ang aking brief.
Pero medyo nahiya na ako at kinuha ko ang throw pillow para takpan ang aking harap na nagsisimula nanamang tumigas.
At sa third round namin ay nagets ko na ang laro at ako naman ang nanalo sa pagkakataon na iyon. Lumapit sya sa akin tumayo at ngayon nasaharapan ko na ang king step mom na pinagnanasaan ko medyo matagal at nag-iisip ako ng aking huhubarin sa kanya.
Lumapit ako ng kaunti at humawak ang aking dalawang kamay sa kanyang beywang at hinawakan ko ang kanyang garter ng shorts nya at unti-unti kong binaba iyon. Grabe kabado na ako ng mga oras na iyon at nakita ko na ang kanyang panty na kulay puti na hipster.
At nasa tuhod na nya ang shorts na tumigin ako sa harap nya mismo sa harap ng kanyang puke grabe ang tambok ng kanyang harap sarap dilaan at may mga pubic hair na naka dungaw sa singit nya.
Tumaas ako ng tingin at nakito ko sya na nakapikit ewan ko ba kung bakit naisipan ko na halikan ang kanyang puson. Dampi ng labi sa mismong pusod ng mom ko at medyo mainit na ang katawan nya dahil nakainom.
Pero tuloy pa rin ako sa aking ginagawa at nilabas ko na ang aking dila at dinilaan ko ang pusod nya. Dahil doon nakarinig na ako ng mahinang ungol galing sa kanya “aaaaahhhhhh……” hhhhhhmmmmm…… dahlia doon nag-init na ang aking katawan at tuloy ko na ang pagpapaligaya sa step mom ko.
Bumaba ang aking halik at pumunta ito sa kanyang panty at tumapat ang aking halik sa kanyang puke nilabas ko ang aking dila at hinanap ng aking dila ang hiwa ng kanyang puke sa harap!
Dahil sa hipster ang panty ng mom ko kaya bakat ang hiwa nya dala na rin ng hapit ng kanyang panty.
Sukat doon ay nakaramdam ang aking bibig na basa sa kanyang puke kala ko nakaihi sya di pala basa na pala ang mom ko dahil doon sa nangyari lalo ko pang pinagbuti ang aking ginagawa.
Ungol lang ang naririnig ko sa kanya yung ungol na mahina pero nasasarapan at ninanamnam.
Dahil doon ay kinuha ko ang singit ng panty nya at hinawi ko iyon at nakita ko na rin sa wakas ang puke ng mom ko at kita ko ang lago ng bulbol nya doon sa puke nya. Di na ako nakatiis at pipnasok ang aking daliri sa kanyang hiwa at hinanap ko ang kanyang mani na alam ko iyon ang kiliti.
Dahil sa ginawa kung iyon lalong lumalakas ang ungol nya at tumataas ang aking libog dahil doon.
Habang nakapasok ang aking daliri sabay dila ko sa kanyang puke at dinilaan ko ang kanyang hiwa mga ilang minuto lang ang limipas at nilabasan na sya sa aking ginagawa.
Pagkatapos nyun ay lumuhod sa aking harapan habang nakaupo pa rin ako at nilabas nya ang aking alaga na ngayon ay sobrang tigas na.
At dahan-dahan na dinilaan ang aking ulo doon sya nagtagal at pati at hiwa ko ay di pinalampas na dilaan. Iba ang dating ng kanyang bibig ang sarap talaga, sunod naman ay ang tangkay naman at sinubo na nya ang aking galit na ari.
Ungol din ang lumabas sa bibig ko aaaaaaaahhhhhh…. Hhhhhhhmmmmm…. Mom ang sarap mo! Shit sige pa tuloy mo paahhhhh… aaaaaaaaaahhhhhhhh….. hhhhhhhmmmmmm….. grabe iba syang sumubo umaangat ang aking puwet dahil doon.
Nang di na ako makapagpigil sabi ko mom pwede ko na bang ipasok?
Tumayo sya at hinawi ang panty sa may singit upang ipasok ko ang aking galit na alaga. Aaahhh… hhhhhmmmm….
Yun ang wika namin ng mom ko sobrang sarap doon ko lang naramdaman na kinakantot ko ang aking step mom. Grabe ang init ng loob ng puke nya at sya na mismo ang nagtaas baba sa aking harap. Yung mga kamay ko naman ay nilalamas ko ang kanyang suso, pero hinubad ko na rin ang kanyang sando sunod ang bra.
Sabay supsup sa kanayng boobs grabe ang sarap susuhin ang boobs nya parang virgin pa iyon kulay pinkish pa ang nipples nya.
Nilalamas ko iyon at ungol lang ang maririnig mo sa kanya.
Aaaahhhhh….. hhhhhhmmmmmm….. tapos bumulong sya sa aking lalabasan na daw sya sabi ko sabay tayo at ilang minuto pa ay. Isang malakas na ungol ang lumabas sa kanya aaaaaaahhhhhhhhhhhhh……. Hhhhhhhhhhmmmmmmmmmmmmm……… at doon nilabasan na sya
. Ako naman ay kantot parin kasi hindi pa ako nilalabasan.
Lumakas ang kantot ko sa kanya at ilang pasok lang ay nagmamadali syang tumayo at lumuhod sa aking harap at sinubo nya iyon habang lumalabas ang aking katas.
Grabe putok ng putok ako sa loob ng bibig nya at hindi nya nilalabas at inubos nya iyon.
At pagkatapos non ay tumabi sya sa aking at yumakap at sabay bulong salamat daw dahil namiss na iyon kasi wala d2 yung dad ko.
Sabi ko naman na oks lang kasi gusto ko rin naman iyon pero sabi ko na sa aming dalawa lang iyon.
Sabi naman nya na ok basta ba pag may oras ay gagawin naming ulet yun.
Tapos hinalikan nya ako labas dila nya at sarap na sarap ako sa ginagawa nya.
Ilang minuto din ang aming lips to lips.
Bago sya tumayo at nag punta sa kanyang kwarto para magbihis at darating na ang mga anak nya galing mall.

Pagkatapos naming magsalo ng ligaya sa aking kaarawan nagpunta na sya sa kanyang kwarto upang magbihis.
Ako naman dahil bitin pa ako ay sumunod ako sa kanya sa loob ng kwarto.
Nakita ko ang aking mom na kumukuha ng damit sa aparador nya at suot pa rin ang kanyang panty dahil doon sa aking nakita ay tumigas ulit ang aking ari at handa naman para sa isang laban.
Grabe sa kinis at puti ang buong katawan ng step mom ko, nakakabaliw sya talaga. Wala na ako sa pag-iisip basta ang gusto ko ay matikman ko ulit ang kanyang puke sarap.
Lumapit ako sa kanya at sabay tutok ng aking ari sa kanyang likod sa may hiwa ng kanyang pwet. Pag dampi ay napatigil sya sa kanyang ginagawa at pinadampi ko ulit yun sa kanyang pwet.
Grabe ang init na talaga ng katawan ko ng mga oras na iyon hindi ko na naisip na teke lang mom ko e2 at bakit ko sya kinankantot?
Dahil sa aking ginagawa ay sinabi nya sa akin na “gusto mo pa ba?” ang sabi ko mom isa pa kasi nabitin ako kanina sa may sofe e. lumapit na ako sa likod nya at hinalikan ko ang batok nya at nagsimulang lumamas ang aking dalawang kamay sa kanyang mga suso.
Nilamas ko iyon ng dahan dahan para maramdaman nya ang init ng aking katawan. At paminsan din at dumidikit ang aking ari sa kanyang pwetan.
At ang maririnig mo na lang sa kanya ay aaaaaahhhhh…… hhhhhhmmmmmm….. humawak na sya sa aking ulo at ninanamnam ang aking ginagawa sa kanya.
Tapos ay dumako na ako sa aking gustong puntahan ang kanyang masarap at malago na bulbol sa kanyang puke.
Bumaba ang isa kung kamay at nilaro ko ang kanyang puke sa labas ng kanyang panty at dahil doon ay lalo pang lumakas ang kanyang ungol aaaaaaahhhhhh…….. hhhhhhhhmmmmmmpppppp…… grabe nag-iinit na ulit ang mom ko sa aking ginagawa.
At pumasok na ang aking kamay sa loob ng kanyang panty at hinanap ko ang kanyang mani at nilaro ko iyon.
Ilang minuto ko lang ginawa iyon at naramdaman ko na nilabasan na sya sa aking pagdaliri sa kanyang puke.
At bumulong ako sa kanya ng mom basa ka at ang sabi sa akin ay “grabe ang sarap mo palang mag-finger aaaaaahhhhhh…. Talo mo pa ang dad mo aaaaahhhhh…. Ang sarap.”
At dahil doon ay kinuha ko ang kanyang katas ay sabay subo sa aking bibig at aking nilasap ang kanyang katas.
Grabe ang sarap ng lasa niyon matamis na medyo mapait pero dahil galing sa kanya nilasap ko iyon lahat.
At pagtapos nyon ay bumalik ako ulit sa kanyan puke upang kumuha ulit ng kanyang katas at para namnamin ko ulit.
At humarap na sya sa akin at humalik ang pagkadiin at labas ang dila.
At yung kanyang kamay naman ay humihimas sa aking galit na ari at sinasalsal nya ito. Ungol ang maririnig mo sa amin ng mga oras na yon aaaaaaaaaahhhhhhhh….hhhhhhmmmmmmpppp…… iba talaga.
Tapos sinabi ko sa kanya na “mom can I watch you masturbate?” sabi nya “huh? hindi ako marunong ng ganon e.” sabi ko sa kanya mom one time nakita kita sa loob ng kwarto mo at your masturbating while holding the phone.
Ganun b? nahuli mo pala ako, well im just doing it for your dad na nag-request sya na kung pwede daw kami mag sop sa fone.
So sabi ko sa kanya na hindi ako marunong ng ganon at tinuruan nya ako kung pano gawin yun. So mom kaya nga im asking you na can I watch you masturbate?
so hinalikan ko sya ng madiin at nagespadahan ang aming mga dila at animoy malalagutan kami ng hininga sa aming halikan na iyon.
Tapos tinulak ko sya ng mahina sa kanyang kama at nahiga na sya. At lumayo ako sa kanya at nagsimulang maglaro ang mom ko.
Lamas ng isa nyang kamay ang kanyan suso at nilalamas nya iyon. Ako naman ay nasa paan ng kama nya at pinanood ko sya sa kanyang ginagawa.
At yung isang kamay naman nya ay bumaba sa kanyang panty at pinasok sa loob nyon at nagsimulang mag-masturbate.
sa mga oras na iyon kitang kita ko ang kabuuan ng katawan ng mom ko at ang kinis ng kanyang katawan at sexy parin sya.
Iyon na ang aking pangarap sa mga sandaling iyon ang makitang naglalaro ang aking mom ng kanyang sarili.
At nagsimula na syang umungol ang mahina aaaaaaaahhhhhhhh….. juuun ang sarap….. hhhhhmmmmmmppppp…. Aaaaaaaaahhhhhhhh…… sa mga sandaling iyon habang pinapanood ko sya ay sabay ko rin hawak ang aking ari at nagsimula na rin ako sa paghagod ng taas baa. Aaaahhhhhhh…… hhhhhhhhmmmmmm…… uuuuuummmmmm…… di ko mapigilan ang aking sarili ng mga sandaling iyon at lalong naging malakas ang ungol ng mom ko aaaaaaahhhhhh….hhhhhhhhhmmmmmmm…..juuuuuun aaaahhhhhhhh…… malapit na akooooohhhhh….. aaaaaahhhhhhhhh…… inpit na daing nya sa akin. Tapos ang aking ginawa ay hinawakan ko ang kanyang bewang at binaba ko ang garter ng kanyang panty dinalian ko ang pag-alis para Makita ko syang labasan.
Tamang pag-alis ko ay nilabasan na rin sya at kita ko ang maputing likido na lumabas sa kanyang puke. Nilapitan ko iyon at dinilaan ko iyon at ang sarap ng lasa medyo mainit pa iyon e. di ko tinigilan at pagdila doon at talagang ungol ang naging imik ng aking mom.
At natapos na rin syang labasan at hawak ko pa rin ang kanyang panty at pinunas ko yun ng aking pawis sa mukha grabe ang bango ng kanyang panty habang pinupunas ko iyon.
Nakita ako ng mom ko sa aking ginagawa at sabi nya na “bakit mo ginawang panyo yang panty ko ha?” binaba ko na iyon sa sahig at pumanhik na rin ako sa kanyang kama at binigyan ko sya ng isang matinding halik.
Habang ang isa kung kamay ay lamas ang kanyang suso magkabila iyon, ng magsawa ako ay bumaba naman sa kanyang basang puke naman at pinasok ko ang aking daliri sa loob ng hiwa nya.
Ilang minuto ko ring ginawa yon sa kanya at binulugan ko sya na “mom ang sarap mo pala at salamat sa pagtikim ko saiyo ha” tumingin sya sa akin at ngumiti at sabay halik sa akin.
At nang matapos ang aming halikan ay gusto nyang ipasok ko na ulit yung aking matigas na ari sa kanyang basang-basang puke.
Tinaas ko ang dalawa nyang binti sa aking balikat at pinasok ko ang aking ari sa loob ng kanyang puke at labas masok ako doon ng dahan-dahan.
Ilang saglit pa ay pakiramdam ko na lalabasan na ako kaya’t binilisan ko ang pag labas masok ng aking ari sa kanyang puke.
Hanggang hawakan nya ang aking pwetan ng mahigpit at nakita ko sa kanyang mukha na tumitirik ang kanyang mga mata at isang ulos ko ay nilabasan na sya at patuloy pa rin ako sa aking ginagawang pag kantot sa kanya.
Isang matinding ulos ko ay sumabog na ang aking katas sa loob ng kanyang puke at sarap ibuhos lahat nun sa kaloob-looban nya.
Pawisan kaming pareho ng matapos kame at nagbihis na kaming dalawa at baka mabutan kami ng mga anak nya sa ganong kalagayan.
Kinuha ko ang aking mga damit at lumabas na ako ng kanyang kwarto at pumunta ako sa aking kwarto para magpalit ng damit.
Paglabas ko ng kwarto ay inayos ko muna ang aming kalat sa labas ng sala at ilipit ang aming pinaginoman sa labas.
At ng matapos ko iyon ay naligo na ako para malamigan naman ako.
Pagbalik ko sa sala ay naka kamison na sya at bakat ang kanyang utong sa nipis ng kanyang suot at kita ko rin ang kanyang panty na hipster.
Lumapit sa aking at sabay halik sa aking labi at bati ng “happy bday iho, salamat doon kanina ha”. Yumakap ako sa kanya at gumanti rin ako ng halik sa kanya.
At kumalas na sya at sabi sa akin na maliligo din sya.
At tama lang ang dating ng kanyang mga anak dahil nasa loob na sya ng kanyang kwarto at ako naman ay papasok na ng banyo ng dumating ng sila.
“kuya happy bday, sabay abot ng regalo nilang dalawa sa akin” oi thank you ha!
Wala yun kuya ikaw pa ang lakas mo sa amin e. “si mama” doon sa kwarto nya at kanina pa kayo hinihintay nun e. at around mga 2am ata nun hindi pa rin ako makatulog dahil sa nangyari sa akin at ng aking mom, kaya nagpunta ako sa loob ng kusina para kumuha ng tubig at uminom.
Ilang minuto ang lumipas at pumunta din pala doon ang mom ko at ang sabi nya sa akin.
“ anong ginagawa mo rito?” mom hindi ako makatulog e. ikaw talaga salbahe ka, sabi nya sa akin.
Hindi ko maintindihan kung ano yung ibig nyang sabihin doon.
Pumunta sya doon sa ref para kumuha ng maiinom din at pag bukas nya ng ref ay kita ako ang kanyang panty at walang bra shit dahil doon tumigas ulit ang aking ari at lumapit ako sa kanya.
Hinawakan ko ang kanyang balakang at tinutok ko ang aking ari sa kanyang pwetan. Nagulat sya at ang sabi “jun ano ba baka Makita tayo dito”.
Di na ako makapagpigil pa hinalikan ko sya sa batok nya at ang aking kamay ay gumagala sa kanyang boobs at nilamas ko iyon.
Tapos tinaas ko ang layyayan ng kanyang kamison at hinawi ko ang kanyang panty sa kanyang pwetan at papasukin ko sya ng dogstyle.
Nilabas ko ang aking ari at sabay pasok sa kanyang puke ilang kanyod lang ay naramdaman ko na basa na sya kaagad at patuloy pa rin ako sa aking pagkantot sa kanya.
Ilang minuto lang na kantutan ay pakiramdam ko na lalabasan na ako kayat isang matinding ulos ang ginawa ko at lumabas ulit ang aking katas sa loob ng kanyang puke.
Ng matapos kami ay umupo kami at ang sabi ko “mom baka mabuntis ka?” sabi nya “don’t worry safe ako ngayon e.” well thanks ulit mom ha.
Sabay halik sa akin at pumunta na sya sa kanyang kwarto.
Ako naman ay bumalik na rin sa loob ng aking kwarto at nakatulog na rin.

Nang magagising ako kinabukasan ay hindi pa rin ako makapaniwala na nag kantutan kame ng step mom ko.
doon pa rin ako sa aking dilat ang mga mata at iniisip ko ang mga nangyari sa amin kagabi.
Feeling ko parang bitin pa ata ako doon sa ginawa naming ah.
So ilang minuto ang lumipas at ako ay bumangon na sa aking kama at punta na ako sa aming kusina para kumain.
Nagtaka ako kung bakit parang wala nang tao sa aming bahay kasi pag umaga maingay na yung dalawa kung mga utol e. so sa mga oras na yun ay parang walang tao ata. Pag punta ko sa kusina naghilamos na ako at nag mumug ako ng mouth wash at nagsipilyo na ako ng ngipin ko. pag labas ko sa kusina ay lumabas na rin yung step mom ko at sabi ko “asan na yung mga bata?” sabi nya “maaga silang umalis, ikaw ang tanghali nang gumising noh.”
Pagkita ko sa relo ko eh mga 9:30am na pala buti na lang at mga 12 pa ako aalis ng bahay. Nakita ko na lang ang mom ko na papasok na sa office at ang gandan nyang tignan talaga.
Ang suot na white na blouse at may blazer sya at kulay black na skirt.
Yung skirt nya ay medyo taas ng konti sa tuhod nya at naupo sya sa sofa at inaayos yung mga gamit nya para pumasok.
Sa pagkakaupo nya sa sofa ay medyo lumilis ang kanyang skirt at kita ko nanaman ang kanyang puting mga hita at walang suot na stockings pa, kaya litaw ang kaputian ng kanyang mga hita.
At pag katapos nun ay pumasok sya sa loob ng kanyang kwarto ewan ko ba kung bakit naisipan ko na sumunod sa kanya sa loob ng kwarto.
May kinukuha sya sa loob ng kanyang drawer at lumapit ako sa kanya at niyako ko sya sabay halik sa batok ang sabing “mom salamat kagabi ha ang sarap mo pala” sabi nya sa akin “yun ba ok lang yun basta don’t tell anyone ha” yun lang at humarap sya sa akin, nagkatitigan kami ang lumapit ang aming mga labi at naghalikan kami ngayon ko dama ang init ng kanyang mga labi halik na maninamnam at nakakalibog talaga.
Tapos lumakd ang aking mga kamay papunta sa kanyang dibdib at nilamas ko iyon at binuksan ko ang botones nya at pinasok ko ang aking kamay sa loob ng kanyang blouse.
Sabi ko sa kanya na “mom pwede bang umisa ngayon?” sabi nya “sige pero dalian lang natin ha!” dahil doon lalo ko pang pinagdiinan ang aking paghalik sa kanyang mga labi.
Hhhhhhmmmmmm…… halos mawawalan kami ng hangin sa aming mainit na halikan.
Tapos nun ay bumaba ang aking mga kamay sa kanyang skirt at tinaas ko iyon hanggang bewang nya at lumuhod ako sa kanyang harapan.
Wow kita ko ang ang suot nya na panty na kulay dilaw at bakat na bakat ang kanyang puke doon at halos sasabog ang kanyang panty sa mga oras na iyon.
Sinimulan kung halikan ang kanyang panty at nilabas ko ang aking dila at tinanto ko ang kanyang hiwa doon.
Ilang dila lang at medyo nabasa na ang kanyang panty dahil doon hinawi ko ang kanyang panty at lumabas ang mga hibla na makakapal na pumapalibot sa kanyang puke.
Hinanap ko ang kanyang hiwa at pinasok ko ang aking daliri doon at pinaglaro ko iyon ng labas pasok sa loob ng kanyang puke.
Ang maririnig mo kanya ay isang aaaaahhhh….. hhhhhhhmmmmmm… yun lang wala nang iba pa.
Grabe nagdidiliryo na sya at nagmamakaawa na ipasok ko na daw, pero hindi ko pa gusting ipasok yun ng mga oras na iyon dahil gusto to kung munang kainin ang kanyang puke dahil basa na ito.
Nilapit ko ang aking dila sa kanyang puke at dinilaan ko ito.
Sarap na sarap ako sa puke ng mom ko ewan ko ba kung bakit yun na ata ang masarap na puke na natikman ko. yung sa girlfriend ko naman ok din puke nya pero iba ang puke ng may edad na e. hinanap ko ang kanyang mani at aking dinilaan at sinipsip iyon at lalong naginit ang aking mom sa aking ginawa dahil masakit na ang sabuhot nya sa aking buhok.
Talagang pinagsawa ko ang aking bibig sa kanyang mainit na puke at talagang sarap naman kainin talaga nyon.
Pinatigas ko ang aking dila at pinalabas pasok ko iyon sa loob ng kanyang mainit na puke.
At talagang puro ungol ang maririnig mo sa kanya aaaaaaaaaaahhhhhhhhh….. hhhhhhhhhhhmmmmmmmm……. Jun ang sarap ang sambit nya sa aking pangalan, dahil doon lalo kung pinagbuti ang pagkain sa kanyang puke.
At ilang sandali lang ay naramdaman ko na at mainit na likido na lumabas sa kanya at nagulat ako kasi talagang ang daming lumabas sa kanya.
Mga ilang Segundo ang lumipas at medyo unting-unting nawawala na ang kanyang tamod at ako naman ang magpaparaos sa kanyang katawan.
Pinakapit ko sya sa dulo ng kanyang kama at medyo hinawi ko pa ang kanyang panty para makapasok ako sa kanya ng todo-todo.
Papasukin ko sya ng patayo pero dogstyle ang position namin.
Kaya tinutok ko na ang aking ari na kanina pang galit na galit sa kanyang basa puke.
Swak na swak dahil basa at tuloy tuloy ang aking pasok sa loob at labas pasok na ang aking ginawa. Ungol na ang mga salita na lumalabas sa aming mga bibig. Hhhhhhmmmmmppp…. Aaaaaahhhhh….. hhhhhhmmmmmm… jun bilisan mo pa aaaahhhhhhh….. jun ang sarap!! Aaahhhhhh…. Hhhhhmmmmmm….. oooohhhhhhhh juuuuunnnnnn…. Sige pa I todo moooohhhh… idiin mooooohhhh……. Aaaaaaaahhhhhhh…… mom ang sarap mooooooohh…… aaaaaaaahhhhhh…. Hhhhhhhmmmmmmppppppp….. sarap mo talga! Jun ibaon mo ng todo aaaaaaahhhhhhhh….. mooooommmm…. Malapit na akoooooohhhh……. Sige jun iputok mo sa loob kooohhhhhh…… mom ayan naaaaaaaaaaahhhhh…… aaaaaahhhhhhhh….. oooohhhhhhh juuuuuuunnnnnnn…. Aaaaaaahhhhhhhhhh……. Hhhhhhhmmmmmmppppppp……. Ang sarap mooooommmmmm…… aaaaaaahhhhhhhhh…… yung lang at sabay naming narating ang langit ng ligaya.
At di ko pa inalis ang aking titi sa loob ng kanyang puke talagang inubos ko ang aking tamod na lumabas. At ilang sandali pa ay medyo nakaraos na ay lumuhod sya sa aking harapan at sinabing “jun ang sarap ng titi mo, pareho kayo ng tatay mo ang sarapppp” at sinubo nya ang aking titi at talagang enjoy naman ako sa kanyang ginagawa.
Parang uhaw sya sa tamod at inubos nya ang lumabas sa akin. Nang matapos na kami ay nag palit sya ng bagong panty at inayos ang sarili habang ako naman ay nakahiga sa kanyang kama at tuliro ulit sa nangyari.
Lumapit sya at sabay kiss sa aking pisgi at sabing “jun ang sarap, salamat ha!” sabay alis na at pasok na sa opisina.
Nang matapos ang nangyari ay naligo na ako at naghanda para sa pagpasok ko sa opisina naman. Tanghali na ng ako a umalis at gutom na ako ng mga sandaling iyon at naisipan ko na kumain muna sa isang resto malapit sa libis.
At nangmatapos na ako ay diretso na ako papasok.
Tamang tama ang dating ko kaya walang naging problema at nagpatuloy na ako sa aking trabaho.
Mga around 9pm na ako nakalabas ng office at paglabas ko ng office ay nagring ang aking cellphone di ko inaasahan na ang tumatawag ay ang aking step mom.
Sinagot ko ang tawag “hellow! Jun asan ka? Mom pauwi na ako e. ikaw asan kau?
D2 sa mall baka pwede mo akong sunduin d2. sige saan ba dyan?” at pumunta na ako sa lugar kung nasaan sya.
Pagdating ko doon ay naghihintay na pala sya sa akin doon. “mom kanina pa ba kayo?” ok lang tama lang ang dating mo.
So nagtanong sya kung kumain na ako sabi ko hindi pa kaya kumain muna kame bago umuwi ng bahay. Minsan sa paguwi ko ng gabi medyo late na iyon e. can’t remember the time, pero pagpasok ko sa loob ng bahay imbes na diretso sa kwarto ko e sumilip ako sa kwarto ng step mom ko. nakita ko na himbing na ang tulog nya at tuloy na akong nakapasok sa loob ng kwarto nya.
Ewan ko kung bakit ko naisipan na pumasok doon, at lumalakad ako sa may bandang paanan ng kama nya.
Ang ayos nya sa pagtulog sa medyo nakabukaka ang mga maputing hita nya at nakalilis ang kanyang kamison na suot.
Dahil doon kunuha ko ang laylayan ng suot nya at tinaas ko iyon.
At tumambad sa aking harapan ang puke ng mom ko at at kulay puti na panty nya.
Dahil sa fit ang panty nya bakat ang kangyang matambok at malapad na puke.
Lumapit ang aking mukha sa kanyang harapan at inamoy ko iyon.
Ng nasa harap ko na ang kanyang puke inamoy ko iyon at tulad ng dati walang masamang amoy ako na nasinghap doon.
Shit ang bango talaga, dahil doon nilabas ko ang aking dila at pinatigas ko iyon at pinapunta sa hiwa nya. At tinahak ng aking matigas na dila ang kahabaan ng hiwa nya.
At bumakat ang kanyang hiwa sa suot nyang panty at bakat na ngayon ang kanyang hiwa. Dahlia doon binuka ko ang magkabilang pisgi ng kanyang puke at lumabas ang mga buhok na doon at pilit ko na dinilaan ang kanyang hiwa.
Matagal ko yun na ginawa, at nang makarinig na ako ng ungol galling sa kanya at ilang minuto pa ay naalimpungatan sya sa aking ginagawa sa kanya.
Ang sabi nya “jun! Aaahhhhh… ano yang ginagawa mo?” hhhhmmmmppppp….. “mom wag kayong maingay at baka magising sila.
aaaaaaaaahhhhhhh…… juuuunnn….. ang sarap….
At tumayo ako at nilock ang pinto ng kwarto nya.
At lumapit ako sa kanya at lumuhod sa pagitan ng kanyang mga hita. Tinuloy ko ang pagkain sa kanyang basang puke at nandoon parin ang kanyang panty na basang-basang na.
Parang gutom ako sa kanyang puke sa aking pagkain nun e. binuka ko ang dalawang labi ng kanyang puke upang madilalaan ko iyon nang mabuti at upang lalo kung Makita ang loob ng kanyang masarap na puke.
Nagtagal ako sa pagkain sa kanyang puke na di ko pinagsawaan. At lumalabas na ang kanyang katas at tuloy pa rin ako sa pagsip-sip sa mga likidong dumadaloy sa kanyang puke. Ungol ang mgaririnig mo sa kanya. Hhhhhmmmmppppp….. aaaaaaaahhhhhhhhhhh…… jjuuuuuunnnnn…… aaaaaaaaaahhhhhhhhhh ang sarap ng ginagawa moooohhhh…. Aaaaaaaaaaahhhhhhhhhh……
parang musika sa aking pandinig ang ungol na lumalabas sa kanyang bibig.
At eto ako ngayon nakakain ko ang puke ng step mom ko at di alam ng dad ko ang ginagawa namin ng kanyang asawa.
Halos inubos ko ang kanyang katas at nang matapos akong kainin ang kanyang puke ay lumapit na ako sa kanyang puke at pinasok ko ang aking ari na galit na kanina pa.
Nasa langit ako ng mga oras na iyon at sabay pasok ng aking ari sa puke ng mom ko at mabilis na ulos ang pinakawalan ko sa kanya.
At dahil doon ay nabasa ulit ang kanyang puke na ngayon ay basa dahil sa libog.
Pabilis ng pabilis ang pagbayo ko sa kanya at ilang minuto pa ang lumipas ay sabay naming narating ang glorya.
At sinabi ko sa kanya na “mom ang sarap mo talaga kaya pala ikaw ang pinakasalan ng dad ko ulit e.” at dahil doon napa ngiti lang sa aking sinabi.
At sumagot ng “pano ba naman pareho kayo ng dad mo na magaling sa kama!” at dahil doon niyakap ko sya at naghalikan kame at naka tatlo kame ng gabing iyon.

The End!

“Hindi mo ba alam na bawal isukat ang damit pangkasal? Baka hindi matuloy ang kasal mo.”

Nagulat si Rowena sa boses na sumita sa kanya. Kaba ang agad namayani sa kanyang dibdib.

Kilala niya ang pumasok sa kanyang silid.. si tatay Reden!

Paglingon niya sa ama ay napansin ni Rowena ang pamumula ng mukha ni tatay Reden. Nakainom ito.

Lumapit si Reden sa anak. Tinitigan mula ulo hanggang paa si Rowena habang suot ang trahe de boda.

“Napakaganda mo talaga, Rowena!”.., sambit ng matanda sabay tangkang halikan sa labi ang anak.

Bahagyang umilag si Rowena kaya sa pisngi niya lumapat ang labi ni tatay Reden.

“Itay, tama na po. Ikakasal na ako bukas.”…., makaawa ni Rowena sa ama.

Pero hindi nagpaawat si tatay Reden. Hinawakan sa magkabilang pisngi ang babae at hinalikan sa mga labi.

“Uuhhmmpptt!”…, ayaw ibuka ni Rowena ang bibig subalit inipit ng ama ng mukha niya kaya tuluyang napasok ng dila ni tatay Reden ang bibig ng anak.

Niyakap din ni Reden ang anak ng mahigpit. Sa pagpupumiglas ng babae ay bumagsak sila sa kama.

“Maawa po kayo sakin, itay. Di pa ba kayo nagsasawa sa katawan ko.”.., muling pagmamakaawa ni Rowena.

“Huli na ito, anak. Kasal mo na bukas. Hindi na kita muling pakikialaman.”.., bulong ni tatay Reden kay Rowena sabay sibasib sa labi ng babae.

Hindi na tumutol si Rowena. Sa isip ay…., huli na ito, hindi na siya muling aabusuhin ng ama mula bukas.

Sariwa pa kay Rowena kung paano nagsimula ang lahat…..

Labing walong taon siya ng unang halayin ni tatay Reden. Siya lang ang naiwan sa bahay nun dahil masama ang pakiramdam niya. May pinuntahang okasyon ang mga kasama niya sa bahay.

Nagulat pa siya ng kumatok sa kanyang silid ang ama. Akala niya ang kukumustahin lang ng matanda ang lagay niya subalit bigla siya nitong sununggaban.

Nanlaban siya kahit nanghihina. Punit-punit na ang damit niya pero hindi pa rin siya sumusuko. Ngunit may isinumbat ang ama na siyang nagpahina sa kanya ng tuluyan.

Hindi-hindi niya malilimutan ang sinabi ng ama….

“Maniningil lang ako Rowena. Hindi kita anak, si Jerome lang ang anak ko. Anak ka ng nanay mo sa ibang lalaki. Ikaw at si Helen. Pinalaki ko kayo kahit di ko kayo kaanu-ano. Nasingil ko na si Helen kaya ikaw naman, hehe!”

Isang demonyo ang tingin niya sa ama nun habang tinitiis ang sakit ng paglabas-masok ng matigas nitong pagkalalaki sa birhen niyang lagusan.

Mula nun, ginagamit siya ni tatay Reden basta’t may pagkakataon.

“Uuhhmmm, uhhmmm, ang sarap ng puki mo anak.”…, anas ni tatay Reden habang hinihimod ang puki ni Rowena.

Hindi na hinubad ni Reden ang trahe de boda. Inalis lang ang panty ng babae tsaka itinaas ang laylayan ng pangkasal.

“Ooohhhhhhh, itayyyy!!”…, ungol na rin ni Rowena.

Sanay na siya sa romansa ng ama. Hindi naman niya kayang itanggi na nasasarapan siya sa bawat pagkakataon na magtatalik sila ni tatay Reden. Yung mga unang pagkakataon lang siya tumututol. Pero mula ng kainin nito ang pagkababae niya at romansahin siya ng todo ng kinikilalang ama, nagising nito ang libog na namamahay sa kanyang katawan.

“Puta, basang-basa na ang puki mo, anak.”.., ipinasok ni Reden ang pang-gitnang daliri sa puki ni Rowena at sinabay sa pagdila ng kuntil ang pagdaliri sa basang butas.

“Aaahhh, uuhhhhnggggg! Tatay Reden, ang sarap-sarap!!”.., pabiling-biling ang ulo ni Rowena, mahigpit ang kapit sa gilid ng kama sa tindi ng sarap na nararamdaman.

Walang pakialam si Reden kung magusot man at mamantsahan ng kanilang katas ang trahe de boda. Itinuloy ang pagkain at pagdaliri sa puki ng anak. Hanggang sa……

“Itayyyy, aaaaahhhhhhhh!!”….., ungol ni Rowena kasabay ng kanyang pag-orgasmo.

Nakapikit pa sa sarap si Rowena ng maramdaman niya ang burat ni tatay Reden sa kanyang labi. Ibinuka niya ito at hinayaang pumaloob ang matigas na laman sa kanyang bibig.

“Uuhhmmm, ang init bibig mo, anak.”.., gustong-gusto ni Reden na tawaging anak si Rowena tuwing hahalayin niya ito. Tila nakadadagdag iyon sa kanyang libog.

Hinayaan na lang ni Rowena kantutin ng ama ang kanyang bibig. Ang matanda na ang kusang gumalaw para maglabas-masok ang burat niya sa mainit na labi ng babae.

“Uuhhhhhngggg, oooohhhh! Lunukin mo, anak. Aaaahhhhhh!”…., ipinutok ni Reden ang tamod sa loob ng bibig ng anak-anakan.

Gamit ang daliri, ipinasok pa ni Reden ang tumulong katas sa labi ng babae.

Parang wala sa sariling sumunod si Rowena. Nilunok niya ang malapot na katas, walang itinira kahit isang patak.

Lumipat ng pwesto si Reden, ibinuka ang mga hita ng babae. Habang sinasalsal ang muling matigas na pagkalalaki, pumuwesto na siya para angkinin muli ang anak.

“Ooohhhhhhhhh!”.., angil ni Rowena ng pasukin ng burat ng matanda ang kanyang puki.

Hinablot ni Reden at halos mapunit ang pangkasal para lang malamas at mahalikan ang mayamang mga suso ni Rowena. Isinubsob ang mukha sa pagitan ng dibdib habang pumapaspas ng kantot.

“Ahhh, aahhh, uuuhhmmm!”.., lulong na sa libog si Rowena. Nakasabunot sa ama para idiin pa ang mukha ni Reden sa kanyang mga suso.

“Uuhmm, uhmm, ummmmm!”…, maririing kayog ni tatay Reden. Pawisan na subalit alam niyang malapit na ulit siya sa glorya.

Lumalangitngit na ang kama sa tindi ng banatan ng mag-ama. Parehong napapakagat labi sa tindi ng sarap at libog na nararamdaman.

“Itayyyyyyy! Oooohhhhhhh!”…, naunang nakarating sa rurok si Rowena.

Ramdam naman ni Reden ang mainit na katas na kumulapol sa kanyang burat. Ginanahan siya dahil doon. Lalong nanggigigil ang bawat pag-ulos. At……

“Aaaahhhrrgggggg! Uuhhhhnnngg!”…, pinuno ng mainit niyang tamod ang sinapupunan ni Rowena.

…….
“Hayup ka talaga, Itay!!”…., maluha-luha sa galit si Rowena.

Bagamat nasasarapan siya noon sa panghahalay ng ama-amahan, pinagsisisihan niya iyon pagkatapos. Natanim din sa isip niya na si tatay Reden ang sumira sa kanyang pagkababae at kinabukasan.

Hindi siya makapaniwala na maging ang asawa ng kapatid na si Jerome ay pinakikialaman din ng kinikilalang ama. Huling-huli niya sa akto ang ama at hipag. Hindi niya akalain na ito ang matutklasan sa sorpresang pagdalaw sana niya sa kapatid.

Kita niya ang punit na damit ng hipag ng gulat nitong itinulak si tatay Reden. Pilit tinatakpan ang hubad na katawan. Pinagsamantalahan din marahil ito ng ama.

Nawalan din ng kulay ang mukha ni tatay Reden dahil sa pagkabigla. Hindi napaghandaan ang pagdating ni Rowena.

Sa silakbo ng damdamin…, may binunot mula sa bag si Rowena. Itinutok kay tatay Reden at kinalabit ang gatilyo.

Napatutop sa dibdib si tatay Reden, tila isang nauupos na kandila na tumimbuwang sa sahig.

…….
Matamang nakatunghay si Carla sa puntod ni tatay Reden. Walang nakakaalam sa tunay na nangyari. Mananatiling lihim ang lahat.

Hindi nila inaasahan ni tatay Reden na darating sa bahay ang kapatid ni Jerome at mahuhuli sila sa aktong nagtatalik.

Bumunot ito ng baril at itinutok sa kanyang biyenan. Kinalabit ang gatilyo subalit hindi ito pumutok.

Sabay pa silang nabigla ni Rowena ng biglang natumba si tatay Reden. Isinugod nila sa ospital ngunit hindi na ito umabot ng buhay. Inatake sa puso ang kanyang biyenan.

Hindi niya alam kung bakit ganun ang naging reaksyon ni Rowena. Hindi na rin sila nag-usap mula ng sabihan siya nito na huwag mag-alala. Wala raw makakaalam ng lihim nila. Umaasa nalang si Carla na hindi mabubunyag ang lihim nila ni tatay Reden.

“Tara na, Carla. Uwi na tayo.”.., si Jerome.

Ika-40 araw ng kamatayan ni tatay Reden kaya dumalaw sila sa puntod ng biyenan.

Tinitigan ni Carla ang guwapong mukha ng asawa. Ngumiti siya dito sabay sabing…., “May magandang balita ako sayo, Jerome.”

“Ano yun, Carla?”

“Magiging tatay ka na ulit. Buntis ako!”…, nakangiting balita ni Carla sa asawa.

“Talaga?!? Yesssss!”.., tuwang-tuwa si Jerome.

Nilisan na nila ang lugar. Muling lumingon si Carla sa puntod ng biyenan at bumulong….

“Magiging tatay ka ulit, tatay Reden.”

Wakas……

“Bakit ka pa maghahanap ng titi ng ibang lalaki eh nandito naman ako ?”, nang tuluyan nang magpasukob ang binata sa mapait na paghihiganting nahaluan ng kalibugan.

Gulat na gulat si Glenda sa narinig.

“Mommy mo ako, Joel…”, lalong namumugto ang mata at damdamin ni Glenda.

Walang reaksyon ang binatilyo sa tinuran ng kanyang lumuluhang ina. Binging bingi na kasi ito sa makamundong tunog na meron sa eksenang pinapanood.

“Poooppppp…”

Nandoon ang pamumutok ng malutong na tunog ng bawat pagsubo ni Glenda. Sa bawat tunog na iyon ay animo’y kumakain ng malaking ice candy ang hot pinay MILF na mommy ni Joel.

“Uuuurrrkkk…”

Nandoon din ang pagkaduwal ng maganda niyang mommy paminsan minsan sa tuwing masasagad ang pagsubong ginagawa nito sa galit at malaking batuta ng lalaki sa eksena.

“Hmmmmmm….”, dagdag pa ni Glenda sa palabas habang umiikot ikot pa ang malambot at basang dila nito sa kabuuan ng ulo ng alaga nito.

Ito ang hindi talaga makakalimutan ni Joel maging ang kanyang mga barkada. Napakagaling kasing sumubo at sumalsal ng tarugo ni Glenda. Kitang kita niya kung gaano katindi ang pagpasok nito sa malambot na labi ng kanyang mommy. At may kung anong nakakabighaning “facial expression” sa maamong mukha nito habang ginagawa ang matinding “deep-throat”.

Mas nangingibabaw kay Joel ang kalibugang nararamdaman. Sa kabila ng galit na sumabog kanina habang sila ay nasa hapag-kainan, unti unti na itong napapalitan ng kakaibang init. Sa kabila ng awa para sa ama nitong nasa abroad ay unti unti na itong nabubura ng pagkasabik. At ang katinuan niyang buong buo pa kaninang maghapon ay marahan na ring nagiba ng kalibugang sumukol sa kanya.

Napabaling na lamang ang binatilyo sa mommy niyang nakaluhod sa kanyang harapan. Kitang kita niya ang malulusog na pisngi ng suso nito sa suot na grey sando. Alam niyang wala itong bra dahil naaninagan din niya nang bahagya ang mga utong nito.

“Ang ganda mo mommy…”, bulong ni Joel sa kanyang wasak na katinuan.

Tinatanaw niya ang kanyang mommy na nakatingala sa kanya. Gandang ganda siya habang minamasdan ang basa ng mga pisngi nito dahil sa pagluha. Gigil na gigil ito sa “wet look” na itsura niyang iyon. Muli na naman kasing naalala ni Joel ang eskenang sinambot ng kanyang magandang mommy ang tamod ng lalaki sa sex scandal na napanood.

“Please Joel wag mo na itong iparating sa daddy mo… Nakikiusap ako.. Pleaseee anak…Huhuhuhu…”, hagulgol ni Glenda.

“Umamin ka Mommy, ikaw ba talaga ang nasa sex scandal na iyan!”, galit na turan ni Joel habang tinuturo ang palabas sa LED monitor.

Sandaling tumahimik si Glenda at marahan itong nakapikit na tumango.

Hindi kasi magawang panoorin ng magandang pinay MILF ang sarili. Nakatuwad na kasi siyang niyayari ng lalaki sa palabas na iyon at doon ay wala siyang ginawa kundi ang umungol nang paulit ulit. Ramdam na ramdam niya ang sarap habang bumabaon sa kanyang kaloob looban ang matigas at mahabang sandata ng kanyang lalaki.

Pupunta na sana si Joel kanyang computer table pero biglang yumakap sa kanyang mga hita ang kanyang nakaluhod pa ring mommy niya.

“Joel… Please anak.. wagggg… kahit na ano gagawin ko wag mo lang akong isumbong sa daddy mooo..”, desperadang tugon nito sa kanya.

Natigilan si Joel. Ayaw man niyang aminin ay ito ang kanyang hinihintay na pagkakataon. Hindi niya lubos maisip na matutupad ang kanyang pantasya kaninang umaga na makantot ang babaeng nasa palabas. Hindi niya akalaing matitikman na niya ang pinay MILF na pinagnanasahan nilang magkakaibigan.

“Kahit ano?”, pagsisiguro nito sa kanyang lumuluhang mommy.

Ayaw niyang malaman ito ng kanyang asawa kaya naman kailangan niyang pigilan ang anak niyang si Joel. Alam niyang talo siya pero kahit saang anggulo mo tingnan ay talagang kasalanan din niya ang lahat. Hindi na sana siya nagtaksil sa daddy nito. Hindi na sana siya pumayag na makuhanan habang kinakantot hindi lamang ng isa kundi ng dalawa pang lalaki.

Alam niyang wala na siyang ibang paraan na makakapitan. Tanging pikit-matang pagsang-ayon ang namutawi sa kanya.

Nang makasiguro si Joel na hawak na niya ang kanyang magandang mommy nang buo, hindi na ito nag-aksaya ng pagkakataon.

Yumuko siya nang bahagya at agad na dinakma ang malulusog na dibdib ni Glenda. Pinisa-pisa niya iyon at bahagyang nilamas ng husto. Palibhasa “first-time” ay excited si Joel na madama ang mga iyon. Malambot ito at maalwag.

Napapakislot tuloy nang bahagya ang morenang MILF sa ginagawa ng kanyang anak. Ramdam na ramdam nito ang labis na panggigigil ng binatilyo.

Hindi niya lubos maisip na hahantong sa ganito ang lahat, pero ano pa ang pwede niyang gawin? Hindi na niya pwede pang bawiin ang katotohanang nagtaksil siya. Hindi rin niya pwedeng patahimikin ang kanyang anak basta basta. Kaya naman ito siya nakaluhod — hinahayaan na lamang ang sariling matangay sa alon ng kanyang pagkakamali.

Hinubad ni Joel ang suot na grey na sando ng mommy niya. Halos umalwag ang magkabila nitong yaman dahil sa kalusugan nitong taglay. Kita agad ng binata ang nunal na nasa kaliwang suso nito na isa sa mga palatandaan niya.

Pinatayo ng binata ang kanyang mommy. Tumapat agad sa mukha nito ang tirik na tirik nitong mga suso.

Agarang sinipsip ng binata ang pink nipples ni Glenda.

“Uuuuuhhhhh!”, mahinang ungol ng magandang pinay habang nararamdaman ang malambot na bibig ng anak sa kanyang magkabilang suso.

“Ang lambot ng suso mo mommyyyy…”, gigil na gigil si Joel na sinasabayan pa niya ng paglamas ang pagsubo at pagdilang ginagawa.

Halos manginig ang buong katawan ni Glenda. Hindi niya akalain na ganito kagaling sumuso ang kanyang anak na si Joel. Ramdam na ramdam ng magandang MILF ang paglulumikot ng dila nito sa kanyang mga sensitibong utong. May kung anong daloy ng kuryente ang kumakalat sa kanyang buong katawan sa bawat pagsupsop nito.

Tuwang tuwa si Joel. Sarap na sarap ito sa pagsipsip na ginagawa. Manamis namis pala ang lasa ng utong ng babae na parang marshmallow kaya naman mas ginanahan pa siya. Kinakagat kagat pa niya ito paminsan minsan at may kung anong tuwa siya na sa bawat kagat niya ay parang nangingisay ng bahagya ang kanyang magandang mommy.

Hindi na maitago ni Glenda ang pagkadala sa ginagawa ng kanyang binatilyong anak. Nararamdaman na niya na basang basa na siya. Hindi niya maintindihan pero mabilis siyang tablan ng tukso. Kaunting dampi lang sa anumang parte ng kanyang maseselang bahagi ay nalilibugan na agad siya. Ito ang naging mitsa ng kanyang pagkakamali – ang kanyang marupok na pagkababae.

“Ooooohhhh Joel, sige pa dilaan mo pa akoooo…”, ungol nito habang nakatingala at napapayakap na sa kanyang binatilyong anak na sumususo sa kanya.

Napangiti ang binata sa narinig sa kanyang maganda at seksing mommy.

“Bossing… Iyan ang gusto kong itawag mo sa akin.”, ahon ni Joel nang bahagya mula sa pagsusong ginagawa.

“Opoooo bossingggg…”, agad namang pagsunod ni Glenda sa utos ng anak.

Lalong napakislot ang morenang pinay MILF nang maramdaman ang marahang paggapang ng dila at bibig ni Joel. Bumaba ito sa kanyang pusod at sinundot iyon ng kanyang pinatigas na dila.

“Ooooohhhh Bossss… Ang galingggg mo namang dumilaaaaaa…”, habang nakikiliti sa ginagawang iyon sa kanya ng anak.

Agad na binaba ni Joel ang charcoal casual short na suot ng kanyang seksing mommy. Kitang kita niya ang black bikini panty nito na labis niyang ikinatuwa. Bahagya niyang kinabig ang balingkinitang katawan nito pahiga sa kanyang kama

Ibinuka pa ng binata ang mga hita nito mabilis din niyang nakita ang nunal sa kanang bahagi ng singit ng mommy niya.

“Hmmmmmm, ang bango naman nitooooo slut wife!”, habang sinisinghot singhot ang matambok na baba ni Glenda.

May kung anong kaunting hiya ang naramdaman nito sa narinig sa binatilyo. Pero agad itong napalitan ng pagkagitla nang magsimula nang dilaan ni Joel ang kanyang basang pagkababae.

“Oohhhhh… Shitttt.. Bossssssingggg….”, animo’y parang nasasapian ng masamang espiritu ang magandang pinay MILF.

Kahit na naka-panty pa ay tagos na tagos sa kanyang hiwa ang init ng hininga ng anak at ng dila nito na humahagod sa kanyang guhit.

“Putang ina ang sarapppp…”, dagdag na ungol pa ni Glenda sa sarili.

Kahit na baguhan sa larangang ito si Joel ay alam naman na niya ang kanyang gagawin. Hindi na siya magtataka kung bakit parang beterano na siya sa bagay na ito, dala na rin ito ng labis na panonood nilang magbabarkada ng mga x-rated na palabas at pagbabasa o pagba-browse ng mga storya at larawan na may kinalaman sa “sex”.

Darang na darang ang seksing mommy niya. Hindi makapaniwala na talagang magaling kumain si Joel. Lalo pa siyang nabaliw sa sarap nang maramdaman niyang lumulusot sa garter ng kanyang panty ang malikot na dila ng anak.

“Uuuuuhhhhhhh…”, naninigas na ang katawan nito!

“Bluuuuuuuuuaaaaaaaah…”, tunog ng matinding pagdilang ginagawa ni Joel sa kanyang mommy.

Masayang masaya siya dahil sa nakatikim na rin siya ng babae sa totoong buhay. Hindi na nga alintana sa kanya ang mainit na palabas ng kanyang ina sa LED monitor dahil mas natutuwa siya sa kanyang nalalasahang kakaibang putahe.

“Mommyyyyy ang sarap mooooooo…”, namnam ni Joel.

Maalat. Maasim. Matamis. Hindi maintindihan ng binata ang eksaktong lasa sa bawat pagdampi ng kanyang dila sa basang puki ng kanyang seksing mommy. Isa lang ang sigurado, masarap ito para sa kanya. At hindi siya magsasawa sa ginagawa. Kaya naman parang mas binabaon pa niya nang husto ang dila sa loob-looban nito.

“Oooohhhhhh… Joel, Bosssinggggg….. Ang sarapppppp…”, impit na daing ni Glenda.

Napapaliyad siya nang husto sa ginagawang iyon ni Joel. Kiliting kiliti siya sa bawat pagdila nito sa kanya. At lalo pa siyang nakukuryente sa tuwing babaon ang dila nito sa loob niya.

Sa matinding kalibugang nararamdaman ay agad na namilipit ng husto ang magandang pinay MILF. Ilang saglit pa ng matinding pagkain ni Joel ay hindi niya maiwasan ang pagragasa ng kanyang kalibugan.

“Ayannnn naaaaa akoooo Bossinggggg….”, mahabang ungol ni Glenda sa unang rurok ng sarap na matagal na niyang iniiwasan.

Halos may dalawang taon na rin kasi nang huli silang magtalik ng kanyang ex-bf. Siya na rin mismo ang umiwas dito. Nagbakasakali kasi siyang magsimulang muli ng bagong buhay para sa kanyang asawa na nasa abroad. Pero hindi niya lubos akalain na ang anak pa nilang si Joel ang makakatuklas ng kasalanan niyang iyon at ito rin ang magiging dahilan ng panibago niyang pagtataksil.

Pero imbes na maging guilty ay tangay tangay siyang muli ng karupukan dahil sa matinding lungkot at pananabik sa asawa. Hindi tuloy maiwasan ng kanyang nananabik na alindog ang masarapan sa piling ng kanyang anak.

Lasang lasa ng binatilyo ang nektar ng kalibugan ng kanyang morenang mommy. Malinamnam ito at masagana.

Nakita ni Joel ang sarili na para lamang siyang umiinom ng sariwang buko juice. At sa unang pagkakataon ay nalasahan niya ang katas ng isang babae.

Kikisay kisay pa si Glenda nang umahon ang anak mula sa pagbrotsang ginawa nito.

Napangiti tuloy si Joel sa kanya. Ganitong ganito rin kasi ang kanyang mommy sa sex video na napanood nila sa tuwing lalabasan ito.

“Haaa Haaa Haaa!”, paghahabol ng hininga ng morenang pinay MILF.

Walang sabi sabi na naghubad si Joel sa harapan ng kanyang pagod na mommy. Lumantad tuloy ang pagalit na alaga nito.

Mabilis na bumangon si Glenda dahil sa nakita. Sabik na sabik nitong sinubo ang alaga ng kanyang binatilyong anak.

“Oooohhhh slut wife!”, unggol ni Joel nang maranasan na niya ang pagpasok ng kanyang alaga sa loob ng bibig ng kanyang seksing mommy.

“Hmmmmm…” pagnamnam ni Glenda sa tarugo nito.

Kitang kita sa kanyang maamong mukha ang pagkasabik dito. Na-miss niya nang lubos ang lasa at init nito sa kanyang bibig. Gigil na gigil tuloy siya sa bawat pagdila at pagsubong ginagawa.

“Aaaaaahhhhh”, dagdag na unggol ni Joel.

Halos mapasabunot na ito kay Glenda. Napapatingala rin ang binatilyo sa tindi ng kasiyahan dahil sa natupad ang kanyang hiniling na makain ng ganito. Maswerte siyang talaga kumpara sa mga kabarkada niya.

Pero hindi niya alam na mas maswerte ang morenang MILF. Siya kasi ang unang makakatikim sa kapusukan ng kanyang anak na si Joel. Kay bilis ng panahong dumaan na hindi niya lubos maisip na binata na pala ito. Minamasdan niya ang kagwapuhan ng kanyang anak na hindi nalalayo sa itsura ng kanyang mister kaya mas nananabik siya sa ginagawang pag-blowjob dito.

Subong subo niya ang kabuuan ng alaga ng binatilyo. Kasyang kasya ang sais medya nitong haba sa kanyang bibig na sanay kumain ng mga dambuhalang batuta. Kahit na hindi ito gaya ng tipikal na sukat na dati niyang kinakain ay excited pa rin naman siya dahil sa kakaiba ang tigas nito.

Libog na libog si Joel sa kanyang morenang mommy habang dinudungaw niya ito. Wala pa rin kasing humpay ang malanding pagtsupa nito sa kanya.

Matinding salsal at subo ang ninanamnam ni Joel ngayon sa kamay ng kanyang magandang mommy. Tigas na tigas siya habang iniisip na parang kanina ay pinapanood lamang niya ito sa telebisyon.

“Bossing, pasukin mo na ako pleaseeeee…”, pagsusumamo ni Glenda.

Gulat na gulat si Joel sa narinig. Kasabay ng pilyong ngiti nito ang ginawang paghatak sa balingkinitang katawan ng kanyang mommy at patuwad itong ipinuwesto. Hinubad na rin ito ang kapirasong itim na telang natitira. Gaya sa palabas ay patuwad niyang kakantutin ang hot pinay MILF.

Nanginginig na bumuwelo si Joel. Dahil nga first-time ay nandoon ang kaba at excitement. Maya maya ay naramdaman na niya ang pagpasok ng kanyang sandata sa kaibuturan ng kanyang seksing mommy.

Mainit sa loob nito. Basa. Masikip. Ito ang kasalukuyang nadarama ni Joel nang magawa ang kanyang unang pagbaon.

Kumadyot na siya nang bahagya at nagsimula nang naglabas-masok ang kanyang tigas na tigas na batuta. May kung anong matinding kasarapang hatid ito sa binata.

“Oooooohhhh… Angggg saraapppppp Bosssinggggg…”, malakas na pag-ungol ni Glenda na mas nangingibabaw kaysa sa pag-ungol niya sa palabas na sumasabay sa kanilang ginagawa.

Habang nakikita ni Joel ang ina sa monitor ay mas lalo siyang nanggigigil nang husto. Gusto niyang tabunan ang palabas. Mas ginagalingan niya ang pagkantot na ginagawa kaysa sa ginagawa ng misteryosong lalaki sa eksena. Kung madiin ang pagbayo ng lalaki ay mas dinidiinan niya ang pagbayong ginagawa. Tuluyan na talagang nawala sa kanyang isipan ang pagtatalsik ng kanyang mommy sa kanyang daddy dahil sa mas abala siya sa pagtikim sa sariwang alindog nito.

“Oooooohhhh… Shiiiiiiittttt… Ohhhhhhhh Joeeeeeeeeeel…”, mabaliw baliw si Glenda sa tindi ng sarap ng ginagawang iyon ng anak.

Hindi niya akalain na ganito kalibog si Joel. Kakaiba ito para sa kanya. Bagamat hindi ito kasing haba at taba ng gaya ng sa ex-bf niya ay may kung anong katigasan ito na ngayon lamang naramdaman ni Glenda.

Parang mainit na bakal ang tumatarak sa kanyang naglalawang hiwa. At ang mas nakakapagpabaliw sa morenang MILF ay ang mabilis na pagkadyot ng kanyang anak.

“Tang-ina ka Mommmy ang sarap sarap mo talagaaaa….”, habang walang tigil si Joel sa pagbaon.

“Sige pa Bossingggg… Sige paaaa….”, malanding tugon nito sa tinuran ng kanyang anak.

“Magmula ngayon akin ka lang ha! Kapag nabalitaan kong nagpapakantot ka sa iba isusumbong kita kay Daddy!”, habang sinasabunutan nito ang kanyang mommy.

“Sa iyo lang ako Bossinggggg.. Ikaw lang angggg kakantotttt sa akinnnnn…”, tuluyan nang bumigay nang husto ang magandang si Glenda sa kalibugang hatid ng kanyang binatilyong anak.

“Uuuuuhhhhhhh…. Lalabasaaaannnnnn naaaa namannnnn akoooooo….”, mahabang ungol ni Glenda nang maramdaman ang pagsirit ng kanyang katas.

Sa tindi ng kalibugan ay hindi niya akalaing parang ihi ang pagragasa niyang iyon.

Nagulat si Joel sa nakita dahil sa ngayon lamang niya nasaksihan ang pagdating ng isang babae sa kanyang sukdulan. Tumalsik pa sa kanyang tiyan ang katas ng mommy niya. Sadyang masagana ito kaya naman halos mabasa ang katawan nila at ang kama niya.

“Ooooohhh Shitttt… Oohhhhh Shittttt…”, paulit ulit na ungol ni Glenda habang unti unting napasubsob lalo sa kama ng anak dahil sa panghihinang nararamdaman nito.

Hindi tumigil sai Joel sa ginagawang pagbayo kahit na hinang hina ang kanyang mommy dahil sa pagragasa nito.

“Ang libog mo pala talaga slut wife!”, tugon ni Joel sa kanya.

“Opooo.. malibog ako bosssingggg kaya sigeee langggg.. kantutin mo pa akooooo pleaseeee…”, pakiusap nito habang napapakagat labi sa tindi ng sarap na hindi matanggihan ng kanyang marupok na katawan.

Marahas siyang binalibag papatihaya ni Joel. Pinatong ng binatilyo ang kanyang makikinis at mahahabang mga hita sa balikat nito bago bumayong muli.

Patihaya na siyang niyari ng anak.

“Sino ang malibog?!”, habang walang humpay ang pagtarimang ginagawa niya sa kanyang magandang mommy.

“Oooohhh Bossing…. Ako poooo…”, paungol na sagot nito.

Muli ay alipin na naman ng matinding pananabik at kalibugan si Glenda. Muli ay madadagdagan na naman ang kanyang pagtataksil na ginagawa sa asawa. Pero wala na siyang pakialam dahil sa kasarapang hatid ng pagdikdik na ginagawa sa kanya ni Joel.

Nagbabaha man ang puki niya ay nandoon pa rin ang makisip niyang butas na nararamdaman ang pag-ulos ng alaga ng kanyang binatilyong anak. Tagos na tagos sa kanyang pagkababae ang labis na katigasan nito

Dahil nga sa tindi ng kalibugan ng morenang MILF ay hindi pa siya nakuntento sa ginagawa ni Joel. Agad pa nitong hinagilap ang kanyang matambok na mani at nilaro laro ito. Sinasabayan ng kanyang kamay ang tyempo ng bayo ni Joel.

“Aaaaahhhhhh…”, malanding halinghing ni Glenda dahil sa ginagawa niyang iyon sa sarili.

“Kantutin mo paaaaa akooooo….”

“Ipasoookkkk mo paaaaa pleaseeee….”

“Babuyinnnn mo paaaaa kooooo Bossinggggg…..”

Paulit ulit ang mga malalanding paghalinghing ni Glenda sa kwarto ng anak habang paulit ulit din siyang kinantot nito sa iba’t ibang posisyon. Hindi niya maintindihan kung bakit pero hindi agad lumalambot ang katigasan ng alaga ng binata. Malakas ang resistensiya ni Joel kaya naman may ilang beses pang nilabasan ang morenang MILF.

“Shit ka slut wifeeee….”, isang mahabang pag-ungol ni Joel habang patayong kinakantot ang kanyang magandang mommy.

Nang maramdaman ang panginginig ng anak ay agad na kumalas ang balingkinitang katawan nito at walang sabi sabing lumuhod sa harap ng binata.

Sinalsal ni Glenda at sinubo pa ang alaga ni Joel.

Napapangiwi tuloy ang itsura ng binata sa ginagawa ng morenang MILF. Ilang pagsubo at pagsalsal pa ang ginawa nito ay sumambulat sa maamo niyang mukha ang masaganang tamod ng kanyang anak.

Masagana at malagkit ang dagtang iyon na nagsapot sa kabuuan ng maganda at seksing mommy niya.

“Oooohhhh… Mommyyyyyy….”, impit na daing ni Joel nang maramdamang muling sinubo at dinila-dilaan pa ni Glenda ang kanyang kadudurang alaga.

Pinanood maigi ni Joel ang ginawang pagsimot ni Glenda sa kanyang katas. Gandang ganda talaga siya sa kanyang mommy habang nakikita nito kung paano dinilaan at kinain ang kanyang katas malapit sa bibig nito. Pihatid din ng magandang MILF ang natitirang dagta sa kanyang leeg pababa sa kanyang malulusog at tirik na tirik na suso.

Tumayo agad si Glenda pagkatapos ng kanyang huling seremonya.

“Joel ipangako mo sana na hindi mo sasabihin sa daddy mo ang nalaman mo ngayong araw.”, pagpapaalala nito sa kanyang anak.

“Opo mommy hindi ko iyon kakalimutan. Basta magmula ngayon ay susundin mo ang mga ipag-uutos ko.”, pangako naman nito sa kanyang ina.

“Magpahinga ka na.”, malambing na sambit pa nito bago tuluyang lumabas ng kwarto ng binata.

Nanginginig pa ang tuhod ni Joel nang humiga ito sa kanyang malambot na kama. Ramdam na ramdam niya ang bahagyang pagkabasa nito dahil sa kanilang pawis at pinaghalong katas.

Napagod siya nang husto pero nandoon sa kanyang mukha ang matinding kasiyahan. Hindi siya makapaniwalang natikman niya kaagad ang babaeng bida sa palabas na siyang pinagpantasyahan nilang magkakaibigan.

Bigla niyang naalala ang kanyang mga barkadang sina Rick, Nathan at Wally. Napangiti tuloy siya habang nakatingala sa kisame ng kwarto. Hindi na siya makapaghintay habang sinisilip ang naglalaro sa pagod na gunita.

Kinabukasan ay nagising si Joel nang pasado alas nyebe ng umaga. Hindi pa rin siya makapaniwala sa nangyari sa kanila ng mommy niya. Pakiramdam niya ay nananaginip lamang siya kaya naman sinubukan pa niyang pisilin ang kanyang kanang pisngi.

“Ouuch!”, tugon niya sa sarili nang maramdaman ang sakit ng pagpiga ng kanyang kamay sa mamula mula niyang pisngi.

Sa naramdaman ay kumbinsido na siyang totoo ang lahat.

Hinanap niya ang kaagad ang maganda niyang mommy. Natagpuan niya ito na masayang nagluluto ng agahan nilang dalawa.

“Gising ka na pala. Halika na at kakaen na tayo.”, malambing nitong bati sa kanya.

Nanibago ang binata sa kanyang mommy. Sobrang saya kasi ng aura nito.

Hindi muna nagsalita si Joel. Dumiretso muna ito sa banyo na nandoon sa kusina. Naghilamos muna siya at nagsipilyo. Nang maiayos na ang sarili ay agad siyang bumalik ng kusina at naupo sa kanilang mahabang dining table.

Naghain si Glenda ng pritong itlog, fried chicken, spam at vegetable salad. Nakahanda na rin ang isang tasang kape ni Joel.

Habang kumakain ay hindi maiwasan ng magandang MILF na muling ipaalala sa kanyang anak ang napag-usapan nila.

“Joel, iyong pangako mo ha.”, malambing na paalala nito.

“Opo, pero hindi ba sabi ko mommy na susundin mo ang lahat ng gusto ko?”, balik na paalala rin ng binatilyo sa kanyang magandang mommy.

Tumango naman agad ito sa binatang ganadong nag-aalmusal.

“Kapag tayong dalawa lang ‘Bossing’ ang itatawag mo sa akin.”, unang utos ni Joel kay Glenda.

“At kapag nasa bahay tayo pwede bang ako ang mamimili ng susuotin mo?”, pangalawang dikta nito.

Hindi makaalma ang magandang mommy niya sa dalawang kahilingan nito. Kailangan niyang ma-please ang anak upang hindi ito magsumbong sa kanyang mister tungkol sa pagtataksil na ginawa niya.

“Pwede ko bang malaman ang pangalan ng lalaki sa video mo sexy G?”, usisa ni Joel sa sikreto ni Glenda.

“Hindi mo naman na kailangang malaman pa iyon Joel, este.. Bossing. Maniwala ka sana. Matagal ko nang binaon sa limot ang lalaking nasa video.”, sagot nito.

“Sexy G. na ang itatawag ko sa iyo. Ibig sabihin noon sexy Glenda.”, paliwanag naman ni Joel patungkol sa bagong ngalan na ibininyag niya sa magandang mommy niya.

Tumango na lang ulit ang morenang MILF sa kagustuhang iyon ng anak. Nakokornihan man siya ay kailangan niyang sakyan ang trip nito dahil ayaw niyang magkaroon ng problema sa pagitan nilang dalawa. Mas okay na iyon kaysa naman malaman ng kanyang asawa ang lihim na pagtatalsik na ginawa niya noon.

Sa kabilang dako ng kakornihang iyon ay may kung anong tuwa ang nararamdaman si Glenda dahil para sa anak niya ay seksi talaga siya. Hindi naman niya maikakaila iyon sa kanyang sarili kahit na nasa late 30s na siya ay marami pa rin ang nagagandahan sa kanyang morenang itsura.

Katunayan nga ay magpahanggang ngayon, patuloy pa ring nagpapadala ng PM ang kanyang ex-boyfriend at ang ilan pang dating kakilala. Mula sa mga kabatchmate niya hanggang sa mga ka-school ay nangungulit na makipagdate sa kanya.

Subalit wala na siyang tinangkilik sa mga iyon dahil ang gusto niya ay maayos at simpleng pamumuhay kasama ang kanyang asawa at anak na si Joel.

Mabilis na naubos ni Joel ang kinakain. Nagtataka si Glenda pero hindi na niya inusisa pa ang anak nang umakyat muli ito sa kanilang kwarto. Inayos na lamang niya ang mga pinagkainan nila at inihanda ang putahe para sa kanilang pananghalian.

Lingid sa kanyang kaalaman na pumasok pala si Joel sa kwarto nilang mag-asawa. Agad niyang tinunton ang damitan ng kanyang magandang mommy. Inusisa niya ang mga damit na sinusuot nito.

Napangiti siya nang makita ang mga hinahanap. Mabuti na lamang at may mga damit ang kanyang ina na “sexy” at “daring” ang tabas. Kasabay noon ay nakita rin niya ang mga nakakabighating lingeries ng kanyang mommy. Nakapukaw pansin sa kanya ang kakaibang underwear.

Isang black sexy laced triangle bra ang nakita niya na nakasiksik sa lagayan ng mga under wear ang hinugot niya. Open cup ang design nito na ang ibig sabihin ay tanging strap at underwire ang makikita rito. Kaya naman tiyak niyang luwang luwa ang suso ng kanyang mommy sa underwear na ito dahil wala itong cup.

Bagay na bagay ito sa tirik na suso ng kanyang seksing mommy. Ito ang custome na hanap niya para sa kanya kapag itinuloy na niya ang kanyang binabalak.

Nang makita na ang kanyang pakay ay lumabas na siya sa kwartong iyon at pumasok sa kanyang sariling silid. May inayos siya sa loob nito kaya nag-lock muna siya ng pinto.

Bumaba na lamang siya at pinuntahan ang mommy niya na kasalukuyang nasa sala at nanonood ng telebisyon.

“Sexy G. sa kwarto ko in 5 minutes.”, walang kaabog abog na utos ni Joel kay Glenda.

Nagtatakang sinundan ng seksing pinay MILF ang kanyang binatilyong anak.

“Isuot mo ito sexy G.”, sabay haggis ni Joel sa napiling lingerie.

Nanlaki ang mga mata ni Glenda nang makita niya ang kanyang mga sexy undergarment.

“Bossing?”, pagdadalawang isip niya.

“May problema ba sexy G.?”, bossy na tanong nito.

“W-wala po Bossing.”, tinunton na lamang niya ang banyo sa loob ng kwarto ng anak at agad itong nagpalit.

Nahihiyang lumabas si Glenda ng banyo dahil sa seksi niyang kasuotan. Para kasing hubo na rin ang kanyang kaanyuan sa ibinigay na saplot sa kanya ng kanyang anak.

Takip ng kanyang kamay at braso ang magkabila niyang tirik na suso.

“Anong tinakpan mo sexy G.?”, pasigaw na puna ni Joel nang makitang nahihiya ang kanyang mommy.

“Nahihiya ka pa niyan? Eh nakagawa ka nga ng sex video nang hindi nagtatakip tapos ngayon nagtatakip ka dahil sa suot mo?”, bahagyang pagkainis nito sa kanyang inaaliping mommy.

Namumulang binaba ni Glenda ang mga braso at kamay sa kanyang tagiliran habang nakaharap sa anak niya na nakaupo sa gilid ng kama.

Hawak nito ang kanyang smartphone at nakatutok ang camera nito sa kanya. Alam niyang kinukuhanan siya nito ng video dahil bukas ang flash nito.

Sumenyas si Joel na lumuhod si Glenda. Kahit labag sa loob niya ay agad siyang sumunod dito. Matapos noon ay pinalalapit niya ang kanyang mommy sa kinauupuan niya. Parang maamong tupa na gumapang ang magandang MILF sa kanya.

Hindi man nagsasalita si Joel ay ramdam na ni Glenda ang gusto nitong ipagawa sa kanya. Nang matapat na sa kinaroroonan ng binatilyo ay agad niyang hinubad ang suot nitong boxer shorts. Bumungad sa harap niya at sa camerang hawak nito ang tayung tayo nitong alaga.

Napapalunok ang magandang MILF dahil alam niyang gumagawa ng panibago niyang sex video ang kanyang anak. Hindi niya alam ang nararamdaman, gusto niyang magalit pero wala siyang magawa. Gusto niyang umayaw pero may kung anong pananabik sa kanyang pagkababae ang sumusundot ka kanya.

Marahang hinimas ng makinis niyang palad ang titi ni Joel. Nagsimula na itong gumalaw nang taas-baba.

“Ooohhh…. Sige pa sexy G. salsalin mo pa akoooo…”, ungol ni Joel habang patuloy na kinukuhanan ang eksenang iyon.

“Fuuuucccckkk…”, nang maramdaman na ng binatilyo ang simula ng pagsubo ng kanyang mommy sa tinatago niyang kargada.

“Hmmmmmm…”, tanging impit nito habang muling ninanamnam ang pausbong na alaga ni Joel.

“Masarap ba sexy G?”, malakas na tanong nito.

“Aahhh.. Opooo Bossingggg ang sarappp ng titi mooooo…”, subong muli ni Glenda pagkatapos ng pagsagot niyang iyon.

Kinukuhanan ng binatilyo ang matakaw at gigil na pagsubong iyon ng kanyang mommy. Kitang kita ang kabuuan ng mukha nito habang panay dila at pagkain ang ginagawa sa kanyang pagkalalaki.

Tumayo ng bahagya si Joel at hinabol naman siya ni Glenda na lumuhod ng kaunti para masubo pa rin ng maayos ang matigas nang alaga ng anak.

Habang buong sipag na binibigyan ng masarap na blowjob ng magandang MILF ang anak ay walang sabi sabi siyang hinawakan nito sa batok at kumabig. Mas bumaon tuloy ng buo ang katawan ng alaga ni Joel sa loob ng kanyang mainit at basang bibig.

May kaunti tuloy na pagkaduwal siyang naramdaman at maging iyon ay kitang kita sa camera ng telepono ng anak.

Matapos ng ilan pang minuto nag-iba ng bahagya ang anggulo ng pagkuha ng video ng binata nang tumihaya ito. Tirik na tirik ang nagbabagang laman ni Joel. Agad na paupong pumatong ang morenang MILF dahil kabisado na niya ang mga ganitong uri ng eksena.

Reverse cowgirl position ang unang ginawa ni Glenda. Mabilis ang ginawang pagtaas baba ng puwitan niya sa nakausling sandata ng anak.

Inilapit ng bahagya ni Joel ang smartphone sa pagitan ng kanilang nagbabanggaang katawan ang camera ng kanyang smartphone. Kitang kita tuloy ang kaselanan nilang dalawa. Basang basa na ang hiwa ng pinay MILF sa tindi ng kasabikang nararamdaman nito.

May kung anong karagdagang init at sarap ang bumubuo sa kanyang pagkatao ang malamang kinukuhanan din siya ng anak ng sex video.

“Oooohhhh.. Bossing.. Ohhhhhh… Masarapppp talagaaaanggg magpakantottttt…”, malanding ungol nito habang napapatingala nang husto.

Hindi lamang ordinaryong pagtaas baba ang ginagawa ng balakang ni Glenda. May mga pagkakataong madiin ang pagbaba nito at kumikiskis pa ng husto sa nakatihayang katawan ni Joel. Kung minsan naman ay mabilis na umiikot din ang balakang nito na akala mo’y naghu-hula hoop.

“Shit ka talaga sexy G.”, mura pa nito dahil sa ramdam din niya ang kasarapang hatid ng mga espesyal na paggalaw na iyon ng kanyang hot MILF mommy.

“Sarap mong kantutinnnn…”, gigil pa nitong pahayag kay Glenda.

Bahagyang bumaling ang ulo nito sa kanya at kahit na paano ay nakuhanan iyon ng camera ng smartphone ni Joel maging ang pilya nitong ngiti.

“Sige lang kantutin mo lang ako bossinggg…”, malanding pagpatol ng magandang MILF sa bulgarang pahayag na binibitawan ni Joel sa kanya..

“Gusto ko ang mababoy ng ganitooooo….”, pang-aakit pang dagdag nito.

Lalo tuloy ginanahan si Joel sa usapan nilang iyon. Yumugyog tuloy nang matindi ang video dahil sa malalakas na pagbabanggaan ng kanilang mga katawan.

Matapos ang ilang minute ay pinaharap niya ang kanyang mommy.

Cowgirl pa rin ang posisyon ng kanilang kantutan pero mas maganda na ang eksena dahil kuhang kuha na rin ng camera ang magandang mukha ni Glenda. Mas gumaganda ang kanyang mommy sa tuwing magkakaroon ito ng horny na facial expression.

Hindi maitago ng maamong mukha nito ang kalibugang tinatamasa dahil sa tindi ng kuryenteng nahahatid ng batuta ng binata sa kasukdulan ng kanyang lagusan. Mas lalong nawawala sa sarili ang magandang MILF sa tuwing sasabayan niya ng pagkiskis ang kanyang mani.

“Oooohhhhhh…… Sarraaaapppppp…”, nagsisimula nang manginig si Glenda dahil unti unti na niyang nararamdaman ang malapit na glorying paparating sa kanya.

Mas binilisan niya ang pag-indayog ng kanyang balingkinitang katawan at mas diniinan niya ang pagsundot sa kanyang mani. Kaya naman ilang segundo pa ay sumabog na ang masaganang katas niya sa ibabaw ni Joel.

Hinang hina na sumandal ang magandang mukha nito sa dibdib ng binatilyo. Hindi na hinabol pa ni Joel ang paghigang iyon ng kanyang mommy dahil sa natatakot siyang mahagip ng camera ang kanyang mukha.

Pagkatapos noon ay patuwad naman siyang kinantot ng anak. Muli ay hawak pa rin nito ang camera kaya naman naka-focus ito sa pag-ulos na ginagawa ng sa kanyang nakatalikod na kaanyuan. Kitang kita doon ang magandang kurba ng kanyang balakang at makikinis na pisngi ng kanyang puwitan.

“Ooohhh… Bossingggg…”

“Kantutinnnnnn mooooo pa akooooo bossssss…”

“Shitttttt…..”

Mahahabang ungol na siyang nakasama sa pagre-record ni Joel.

Alam nilang maalog ang magiging kuha nito pero okay lang naman iyon. Hindi kasi mapigilan ni Joel ang manggigil sa kanyang mommy lalo pa at talagang masikip ito. Ang importante sa kanya ay makita kung gaano nasasarapan si Glenda sa ginagawa nilang pagniniig na iyon.

Pak! Pak! Pak!

Malulutong ang bawat pagtama ng kadyot ni Joel sa nakatuwad na katawan ng kanyang mommy. Madidiin iyon at malalakas. Di hamak na mas brusko pa ito kaysa sa unang sex video na meron siya kasama ang dati niyang kasintahan.

Dalang dala siya sa karahasan ng anak. Hindi maitatago sa kanyang reaksyon ang makamundong pagkadala nito, napapakapit kasi siya nang husto sa bedding ng kama ng anak. At kung tatanungin siya ay ito ang paborito niya. Gustong gusto ni Glenda na maramdaman ang wagas na panggigigil sa kanya habang kinakantot siya. Nagdadala ito ng kakaibang sensasyon sa kanya. Kaya naman mabilis din siyang nilabasan ng paulit ulit sa posisyong patuwad at patihaya.

Bilib na bilib siya kay Joel na hindi agad nanlalambot. Ito ang hindi niya nakita sa kanyang dating kasintahan kaya naman mas nag-e-enjoy siya ngayon. Para kasi talagang bakal ang katigasan nito na nagdadala rin ng masidhing init sa loob ng kanyang katawan.

Gaya ng nakagisnan ni Glenda. Agad siyang lumuhod nang maramdaman na lalabasan na ang kanyang anak na tinatawag niyang “Bossing”.

Kuhang kuha ng binata ang eksenang naghihintay sa kanyang pagpapaulan ng tamod ang maganda niyang mommy. Agad nitong ginagawa ang paborito nitong galawan. Matinding salsal, himas at pagsubo ang muling natikman ni Joel.

“Ooooohhhhh, eat my cummmmm you bitch… I know it’s your favorite slut wife…..”, daing ni Joel.

Hindi nagtagal ay unti unting sumabog ang masaganang katas ng binata sa magandang mukha ng pinay MILF. Halos maligo ang kanyang mommy sa kanyang tamod. Pati ang eksenang iyon ay kumpletong nakuhanan ni Joel.

Habang magkatabi ang mag-ina sa kama ng binata ay muli nilang binalikan ang mainit nilang kantutan. Kahit na maalog ay may ibang parte pa rin na sadyang malinaw ang pagkakakuha kaya naman maganda pa rin ang kinalabasan nito.

“Tiyak na magugustuhan ito ng mga barkada ko sexy G.”, pagmamalaki ni Joel habang nakatingin sa pagod at nakahiga niyang hot pinay MILF na mommy.

“Talaga Bossing?”, malanding tanong nito na natuwa sa tinuran ng kanyang bagong amo sa kalibugan!