PART 3 “Hindi Mapigil Na Init”

“Oh Angelu andito ka pala, asan si Hanah?” tanong ni Cardo sa manugang nang datnan niya ito buhat sa palengke. Maaga uli siyang umuwi sa pag-aakalang makakatsansing siyang muli sa pamangkin pero iba ang nadatnan niya. “Ah tay umalis po sandali ……si nanay po?” tugon ni Angie. “Nasa palengke pa iha, iniwanan ko muna at masama ang pakiramdam ko eh” wika ng lalaki. Bago nagpaalam upang magpalit ng damit ay kinuha niya na muna ang apo buhat sa manugang. Tulad ng kay Hanah ay pasimpleng pinadampi ni Cardo ang kamay sa suso ni Angie at naulit uli ng ibalik na niya ito. Hindi nalingid sa babae ang pasimpleng ginawa ng biyenan subalit binalewala na lamang niya ito at ipinagpatuloy ang pag-aalaga sa pamangkin.

Samantala sa loob ng motel kung saan naka-check-in sina Jake at Hanah………….. ..

“Hhhmmmmmm” kasalukuyang nakapatong si Jake sa kasintahan na kapwa sila hubo’t hubad. Palibhasa’y may halos isang buwan na rin ang nakakaraan ng huli nilang kantutan kaya’t hayok na hayok sila sa isa’t isa. Habang naglalaplapan ay panay naman ang gapang ng kanang kamay ng lalaki sa hita ni Hanah at kung minsan ay umaakyat upang lamasin naman ang kaliwang suso nito.

“Ooohhhh shit ka Jake…….na-miss ko toohhh oohhhh” si Hanah habang gumagapang ang dila ng kasintahan sa leeg patungo sa dalawang bundok na tayong-tayo dahil sa libog. “Hayop ka talaga sa suso mahal ko, hindi ako magsasawa dito hehehe” nawika ni Jake bago tuluyang dedehin ang dibdib ng dalaga. “Oooohhhhhh putangina talaga Jake…….ang sarap ooohhhhh” napapaliyad pa si Hanah lalo na kapag pinaglalaruan ng binata ng dila ang koronang nasa tuktok sabay subo dito ng buo at tsaka sisipsipin. Halinhinang dinede ni Jake ang dalawang suso ng dalaga…pinagsawa ang sarili sa paglalaro dito bago tuluyang bumaba sa puson deretso sa pagkababae nito.

“Oooohhhhh…..shit. …shit….ooohhhhh ……ooohhhhhh” lalong napapaliyad ang katawan ni Hanah sa libo-libong boltaheng hatid ng dila ng boyfriend na ngayo’y humahagod sa kabuuan ng kanyang shaved na pussy. Mula sa butas ng kanyang pwet ay hahagurin ng mahabang dila ni Jake pataas ang biyak ng kanyang puki sabay higop sa nakausling tinggel nito kaya’t hindi mapigil ni Hanah ang mapahalinghing ng malakas. “Putangina ka Jake…….ooohhhhh …..ooohhhhhh” halos paulit-ulit na usal ng dalaga.

“Jake..ooohhhh…ple ase kantutin mo na akoohhh….ooohhhh” paulit-ulit na pagsusumamo ni Hanah sa kasintahan subalit nanatili itong bingi at patuloy lang sa pagkain ng puki ng dalaga. Naroong pinatitigas nito ang mahabang dila at sumusungkal-sungkal papasok sa butas ng kaligayahan. Basang-basa na ang pagitan ng dalawang hita ni Hanah ng pinaghalong katas at laway ni Jake “Oooohhhhhh…….sh it Jake….please….. .ooohhhhh” patuloy ni Hanah.

Ilang saglit pa at ng magsawa sa pagkain ng puki ng kasintahan ay itinutok ni Jake ang pagkalalaki hindi sa kweba kundi sa mukha ng nakahiga pang si Hanah. “Ako naman ang paligayahin mo mahal hehehe” panunukso ng binata. Hinawakan ng dalaga ang medyo malambot pang uten ng boyfriend at marahan itong sinalsal habang dinidilaan ang ilalim ng bayag nito maging ang singit. “Hhmmmmmh….ooohhhh h” singhap ni Jake ng maramdaman ang mainit na dila ni Hanah na nilalaro ang bayag kaya’t ang sensasyong dulot nito ang unti-unting nagpatigas ng kanyang kargada. Dagdag pa ang sarap habang pinagmamasdan kung paano maglaro ng uten ang pinanabikang girlfriend.

“Heto ang na-miss ko ng todo mahal ko…..ang malaki mong burat hihihi” iyon lang at nag-angat ng mukha si Hanah upang isubo ang naghuhumindig ng pagkalalaki ng nobyo. “Huuhhhh…..oooohhh h…….tangina ang sarap mo talaga mahal…ooohhhhh” hindi napigilang sambit ni Jake na dahan-dahan ding iniurong-sulong ang balakang upang kantutin ang bunganga ng kasintahan.

Matapos ang may halos sampung minutong pagtsupa ay pumuwesto na si Jake sa pagitan ng nakabukakang dalaga. Itinutok ang tigas na sa bakal na kargada sa basang puki na nakahain at unti-unti itong bumaon hangang sa makapasok ng buo. “Aaaahhhhhh Jake…….ang laki ng titi moohhhh……ang sarap” sambit ni Hanah. “Mmmmm……kaw din mahal…..ang init ng puki mo…..tagal kong pinanabikan ito…oooohhhh….o ooohhhh” tugon ni Jake at sinimulan na nitong itaas-baba ang balakang. Dahan-dahan ang ginawang pagkantot ng binata sa nobya habang magkahinang ang kanilang mga labi. “Ooohhhh….oooohhhh hh…..ooohhhhh” napuno ng ungol ng magkasintahan ang apat na sulok ng kwarto.

“Oooohhhhh…shit… .sarap…ooohhh..sh it….ooohhhhh” halos nagdedeliryo na si Hanah sa sarap ng pagkantot sa kanya ng kasintahan. Naka-doggy position na sila kaya’t damang-dama niya ang bawat ulos ng nobyo. “Hmph..Hmph…Hmph.. .ang sarap ng puki mo Hanah….hmph hmph hmph” si Jake na walang tigil sa pagbayo sa nakatuwad na dalaga habang palitang nilalamas ang dalawang suso nito. “Ooohhh….ooohhhh.. .ooohhhhh” patuloy na ungol ni Hanah.

“J-jake….ooohhhhh…..ma-la-pit…nahhh….akooohhhh…..bilisan moohhh…..ooohhh” utos ni Hanah ng maramdaman niyang nalalapit na ang pagsapit niya sa climax. “O-oo mahal koohhhh…..hmph hmph hmp hmp hmp” sunod-sunod na ulos ng binata sa puki ng kasintahan. “Oooohhh….aaahhhhh ….ooohhhh…aaahh hhh…..oooohhhhh” halos mabaliw na si Hanah sa marahas na pagkantot ng nobyo.

“Jake….putangina ka….aaaahhhhhhhh” iyon lang at nanigas ang dalawang hita ni Hanah tanda na narating na nito ang rurok ng pagnanasa. “Tangina ka rin aaaahhhhhhhhh” halos magkasunod lang at nilabasan na rin ang binata. Baon na baon pa rin ang uten nito sa naglalawang pagkababae ng dalaga na sa dami ng pinaghalo nilang katas ay patuloy na tumutulo sa hita nito. Dahil sa tindi ng kantutan ay lupaypay ang magkasintahan sa kama at kapwa pa nakatulog bunga ng matinding pagod.

Balik sa pamamahay nina Cardo………….. ..

“Angelu asan nga pumunta si Hanah?” tanong ni Cardo sa manugang pagkalabas nito buhat sa kwarto kung saan pinatulog niya muna ang pamangkin. “May date daw tay hihihi” medyo natatawang sagot ni Angie habang papaupo sa may sala kung saan andun din ang biyenan na nagpapahinga. “Ganun ba, anong oras daw siya uuwi?” tanong uli ng matanda. “Hindi sinabi tay pero sandali lang daw. Teka tay di ba sabi nyo masakit ang katawan nyo kaya kayo umuwi ng maaga, bakit di muna kayo magpahinga sa kwarto nyo?” balik-tanong ni Angie sa biyenan. “Oo nga eh kaso hindi naman ako makatulog ewan ko ba” maikling paliwanag ni Cardo.

“Baka naman kaya po masakit ang katawan nyo eh napagod kayo kagabi hihihi” pilyang wika ni Angie sa biyenan. “Anong pagod? Zero kamo kasi wala ng asim nanay mo” naging tugon dito ni Cardo na imbes ikagulat ng manugang ay parang naging interesado pa itong bulatlatin ang six life ng mga biyenan. “Bakit naman tay? hindi pa naman ganun katanda si nanay ah” tanong ni Angie. “Eh sa wala akong gana kahit katabi siya eh anong magagawa ko” sagot ni Cardo na animo’y batang nagmamaktol dahil sa hindi makuha ang gusto.

“Baka naman tay impotent ka na hihihi” nanunuksong sambit ni Angie sa kausap sabay ang hindi mapigil na tawa. “Hoy Angelu tinitigasan pa ako noh……hindi mo lang alam pero walang tinamaan ang titi ng asawa mo sa akin” depensa ni Cardo sa sarili. Medyo namula si Angie sa sinabi ng biyenan at hindi niya alam kung ano ang magiging reaksyon kaya’t “Punta lang muna ako ng kusina tay at maghahanap ng mamemeryenda natin” sabay tayo ng mabilis patungo sa ref. Naiwan naman si Cardo na ngising aso.

Nakatuwad si Angie payuko sa may ref habang naghahanap ng kung anong makakain ng makaramdam siya ng kung anong bagay na dumikit sa kanyang puwetan buhat sa likuran. Sa hindi malamang dahilan ay nanigas ang kanyang katawan at hindi niya makuhang gumalaw kaya’t nakiramdam na lamang siya sa mga maaaring mangyari. Bahagya dumiin ang pagkakadikit ng matigas na bagay at dahan-dahang pang kumiskis kaya’t hindi na napigil pa ni Angie ang mapasinghap sa sarili.

Si Cardo….nakatayo sa likuran ng nakatuwad na manugang at madiing kinikiskis ang alagang nasa loob pa ng suot na shorts sa matambok na puwetan nito. “Ano Angelu…..matagal ng nasa Canada si Ronald kaya’t alam kong matagal ka ng tigang…..maliban na lang kung may kumakantot sa iyong ibang lalaki” wika ng matanda na patuloy na pinadadama sa manugang ang katigasan at kahabaan ng kanyang kargada.

“W-wala tay” matipid na sagot ni Angie pero damang-dama niya ang uten ng biyenan mula sa suot na palda. “Anong wala? Hindi kita maintindihan” patuloy ni Cardo. Pinalilibog niya ang manugang lalo na’t alam niya na sa mga ikinikilos nito ay halatang uhaw ito sa laman. “W-walang ibang lalaki na ku-kumakantot sa akin tay” pikit-matang sagot ng babae.

Naramdaman ni Angie ang pagtaas ng kanyang palda sa likuran at unti-unting ibinaba ng ama ng asawang si Ronald ang kanyang suot na panty hanggang tuhod. Gusto mang pigilan ni Angie ang biyenan pero hindi nya magawa. Nasa harap siya sa nakabukas na ref subalit mainit ang kanyang pakiramdam. Wala siyang magawa upang mapigil ang init na bumabalot sa kanyang katauhan sa mga oras na iyon. Lalo pa niyang ikinasabik ang katotohanang nakabuyangyang ang kanyang pagkababae sa harap ng biyenan.

“Ang ganda ng puki mo iha” iyon lang at dumikit na ang ulo ni Cardo sa bahaging puwetan ng babae. “Hhmmmmm tay…..oooohhhhhh” ungol ni Angie ng maramdaman ang pagdampi ng dila ng biyenan sa kanyang hiwa. Dagdag pa ang kiliti na dala ng hininga nito. “Ooooohhhhhh….oooo ohhhh….ooohhhhh” patuloy na halinghing ni Angie habang nilalaro ng dila ng matanda ang kanyang kaselanan. Dahil sa matinding pananabik at kalibugan ay agad ng nabasa ng paunang katas si Angie.

“Ang bango ng puki mo anak…ang sarap kainin hehehe” wika ni Cardo na maging ang butas ng puwet ng manugang ay hindi nakaligtas sa mapaglarong dila. “Oooohhhh…..tay baka may dumating….ooohhhh hh” si Angie bagama’t darang na darang na ay pilit na pinatitino ang isip upang hindi makalikha ng anumang eskandalo sa pamilya. “Huwag kang mag-alala, maaga pa, memya pa ang dating nila” paniniguro ng lalaki at sabay kain muli ng kepyas ng manugang.

Kahit anong gawin ay natatalo ng init ng katawan si Angie kaya’t bumigay na rin ito sa hiling ng pagnanasa. “Ooohhhh…..sige pahhh…..ooohhhhhh …..himurin mo puki kooohhhh” sambit nito na iginalaw pa ang balakang upang isubsob pang lalo ang mukha ng biyenan na ang mga kamay ay nagsimula na ring maglikot sa dalawa niyang suso. “Ooohhhh…..tay hindi ko na kayahhh…ooohhhh” sambit ng babae. “Anong gusto mong gawin ko Angie? Sabihin mo hehehe” panunukso ni Cardo sa manugang. Alam niya na alipin na ito ng kalibugan at handa na rin siyang angkinin ito kahit asawa pa ito ng sariling anak.

“Kantutin nyo na ako tay…hhmmmm” pagsusumamo ni Angie sa biyenan. Sukat sa narinig ay agad tumayo si Cardo upang ibaba ang short at brief pabagsak sa sahig na nakasuot pa rin sa dalawang paa. Hinawakan ang matigas na kargada at itinutok sa puki ng manugang.

“Oooohhhhhh shit…..oooohhhh.. ..dahan-dahan tay…..ooohhhhh” si Angie ng maramdaman ang unti-unting pagpasok ng burat ng biyenan sa kanyang kaselanan. Sa kauna-unahang pagkakataon ay may ibang uten ang nakapasok sa kanya na dati’y ang asawang si Roldan lamang ang nakagagawa. “Ang sikip pa ng puki mo iha……nakakagigi l hehehe” wika ni Cardo sa manugang habang ibinabaon ang ari sa pagkababae nito. “Siyempre tay……isang taon na rin walang kumakantot sa akin……dahan-dahan lang at malaki ang titi mo tay….ooohhhhh” tugon naman ng babae na ramdam na ramdam ang kalakihan at kahabaan ng biyenan na lalaki. Mas malaki nga ito kaysa sa asawang nasa abroad.

“Aaahhhhh iha ang sarap pala ng puki mo” sambit ni Cardo ng tuluyan ng bumaon ng buo ang kargadang may pitong pulgada ang haba sa lagusan ng babae. Nanatili itong nakabaon at kumikislot-kislot sa kaloob-looban ni Angie na noo’y nakapikit at ninanamnam ang sarap ng ibang uten ng lalaki. “Ooohhhh…..tay kaw din ang sarap ng malaking titi mooohhhh……ooohh hhhh” mga ungol na namutawi sa bibig ng manugang ng mag-umpisang ilabas-masok ni Cardo ang tigas na tigas na pagkalalaki sa puki nito buhat sa likuran nito.

Hawak-hawak ni Cardo ang balakang ng nakatuwad na manugang habang naglalabas-masok ang pagkalalaki sa puki nito. “Ooohhhhh…..sige paahhh…ooohhhhh tay wag kayohhng titigil…..ooohhhh” si Angie na sa wakas ay napunan na rin ang kanyang uhaw na katawan. Si Cardo naman, kahit lagpas singkwenta na ay nakaramdam ng pagkabata at animo’y lalo pang lumakas dahil hindi napapagod sa pagbayo sa batang manugang. “Putangina Angelu……ngayon lang uli me nakakantot ng ganito kasarap….hmph hmph hmph” wika pa nito na kung minsan ay inaabot ng isang kamay ang suso ng manugang upang lamasin.

“Ooohhhh….shit..sh it…shit….tay bilisan nyoohhh at malapit na naman akooohhh….oohhhhh” utos ni Angie sa biyenan na isinasalubong pa ng balakang ang bawat ulos ng matanda upang lalong bumaon ang malaking kargada nito sa kanyang pagkababe. “Iha….baka mabuntis ka…hmph hmph hmp” paalala ni Cardo sa babae habang bumibilis ang ginagawang pagkantot sa manugang. “Ooohhhh….don’t worry tay…oohhhh……s afe akoohhh……iputok nyo sa loob…ooohhhh” wika dito ni Angie kaya’t lalong ginanahan at binilisan ng biyenan ang pagkantot dito.

“Oooohhhhh shit… shit… shit aaahhhh… ooohhhh” sunod-sunod na ungol at halinghing ni Angie na kung may ibang tao lang sa bahay bukod sa natutulog na sanggol ay siguradong hindi makakawala ang pangrinig dito. “Hmph hmph hmp hmph hmph” si Cardo naman ay inubos ang buong lakas sa pagbayo sa manugang. “Taaayyy……aaaahh hhhhhhhhhh” nanigas ang pawisang katawan ni Angie kahit nakaharap pa siya sa malamig na ref tanda ng pagdating niya sa sukdulan. Naramdaman ito ni Cardo lalo na ng parang inipit ng puki ng manugang ang nakapasok niyang titi na lalong nagpasikip at nagpasarap sa ginagawang pagkantot dito. “Aaaaaahhhhhhh….aa ahhhhhhh” isinagad pa ni Cardo ang titi sa kaloob-looban ng manugang habang nilalabasan. Nanatili pa ng ilang sandali ang kanyang uten sa loob at dahan-dahan pang umuulos upang simutin ang natitira pang katas.

Kusang nabunot ang pagkalalaki ni Cardo ng lumambot na ito. “Ohhh shit tay sandali lang po” biglang hubad ni Angie ng panty at patakbong tinungo ang banyo upang maglinis ng sarili. Pagkabunot kasi ng burat ng biyenan ay siya namang tagas ng malakas ng kanilang pinaghalong katas sa kanyang binti. Sa loob ng banyo ay napilitan siyang hubarin ang lahat ng saplot sa katawan upang tuluyan ng maligo. Si Cardo naman ay pabagsak na napaupo sa silya ng hapagkainan upang magpahinga. Doon lamang siya nakaramdam ng pagod pero hindi makapaniwalang nakantot niya at nagpakantot sa kanya ang asawa ng panganay na anak.

Saglit na uminom ng tubig si Cardo upang manumbalik ang lakas na nawala ng bumukas ang pinto ng banyo at sumungaw ang ulo ni Angie. “Tay pakikuha naman ako ng towel please” pakiusap ng babae na kahit habol pa ang hininga ay dagliang tumalima ang matanda. “Salamat tay…..oks ka lang ba?” wika ni Angie ng iabot ng biyenan ang towel. “Oo naman…..kita mo naman malakas pa ito sa kabayo hehehe” tugon dito ni Cardo. “Tama ka tay…..malakabayo ang titi mo pero in fairness solve na solve ang puki ko hihihi” iyon lang at isinara na ulit ni Angie ang pinto ng banyo. Si Cardo naman ay pangiti-ngiting umakyat na ng sariling kwarto upang magpahinga.

“Putangina….hindi ako magsasawang kantutin ka Angelu hehehe” bulong pa ni Cardo sa sarili hanggang sa tuluyan na itong makatulog sa pagod.

PART 2 “Pagnanasa”

Tatlong taon na ang nakalilipas ng mangyari ang insidente. Si Hanah, na ngayon ay 19 years old na ay kasalukuyang naninirahan sa kanyang Tita Greta sa Valenzuela. Wala siyang naging permanenteng tirahan dahil nagpapalipat-lipat siya sa mga kamag-anakan dito sa Metro Manila at kung minsan ay sa kanilang probinsya. Pagkatapos niya ng 1st year college ay hindi na niya nakuhang ituloy pa ang pag-aaral dahil na rin sa kawalan ng interes dito.

Kasalukuyang inaalagaan ni Hanah ang anak ng pinsan niya ng dumating ang kanyang Tito Cardo, asawa ng kanyang tita. “Tito ang aga po ninyo ngayon ah” bati ni Hanah sa lalaki ng abutan sila ng pamangkin sa sala. “Oo Hanah…..iniwan ko muna ang Tita Greta mo sa palengke dahil sumama ang pakiramdam ko. Pumasok na ba ung dalawa?” tugon naman ng lalaki na ang tinutukoy ay ang anak na si Ricky at asawa nitong si Beth na bagama’t may mga sariling trabaho ay nakikitira muna sa kanila upang makaipon. Nakadagdag pa ng init ng pakiramdam ng matanda ang suot na puting t-shirt ni Hanah na halatang walang suot na bra at maikling short na nagpalabas ng kanyang mapuputing mga hita. Hindi nakaligtas sa dalaga ang mga panakaw na tingin ng tiyuhin pero wala siyang magagawa dahil hindi naman niya akalaing maaga itong uuwi.

“Opo tito” matipid na sagot ng dalaga. “Hay naku buti na lamang at nandito ka kahit papaano ay naaalagaan mo si AJ. Hirap kasi maghanap ng yayang mapagkakatiwalaan sa ngayon eh. Ok ka lang ba iha?” wika ni Cardo. “Walang problema tito, buti nga po yon at may pinagkakaabalahan ako at hindi naiinip” tugon ng dalaga. Bago nagpaalam na aakyat na at magpapahinga sa kwarto ay kinuha muna ng lalaki ang apo kay Hanah. Ramdam ng dalaga ang pasadyang pagdampi ng mga kamay ng matanda sa kanyang kaliwang suso ng kunin ang bata pero nagsawalang kibo na lamang ito. Nang ibinalik na ni Cardo ang bata sa kanya ay pasadya uling nanantsing ang lalaki.

Pagpasok sa kwarto ay deretso agad sa sariling banyo ang matanda at doo’y nagparaos sa sarili dahil sa hindi mapigilang pagnanasa sa pamangkin ng asawa. Samantalang pinagpatuloy naman ni Hanah ang pag-aalaga sa bata sa ibaba pero may kung anong pumasok sa isipan. “Malibog ka palang matanda ka ha……. hihihi” bulong ng dalaga sa sarili.

Kinabukasan, tulad ng dati ay madaling araw pa lamang kung umalis ang mag-asawang Cardo at Greta upang magtinda sa pwesto sa palengke. “Good morning insan! Hmmm…..mukhang masarap na naman yang almusal natin ah” bati ni Ricky kay Hanah ng maabutan niya itong nagluluto sa kusina. “Syempre naman kuya hihihi….si ate gising na ba?” tugon naman ng dalaga. “Tulog pa…si AJ ba gising na?” si Ricky ulit habang naghihilamos ng mukha sa lababo. “Bago ako bumaba katutulog lang ulit” muling tugon ni Hanah. “Pasensya ka na insan ha, naging instant yaya ka tuloy” patuloy ng lalaki. “Walang problema kuya buti nga’t may pinagkakaabalahan ako” wika ng dalaga.

Nang makapanghilamos na ay doon napansin ni Ricky ang nakapantulog pa na si Hanah. Manipis na pajamang pink na bakat ang suot nitong panty at t-shirt na halatang wala pang suot na bra dahil umaalog-alog ang dalawa nitong bundok sa harapan tuwing ito ay gagalaw.

“Hoy kuya, baka tuluyan na akong mahubaran nyan hihihihi” si Hanah ng mapansing nakatitig sa kanya ang pinsan. “Ha?……so…sorry insan hehehe” naghahagilap pa si Ricky ng madadahilan. “Kaw kuya ha aga-aga pinagnanasaan mo ako hihihi” panunuyo ng dalaga. “Hindi ah” agad na bawi ng lalaki. “Anong hindi eh tingnan mo yang manoy mo oh” sabay turo ng dalaga sa harapan nito na agad namang tinakpan ng kamay ni Ricky. “Ikaw talaga Hanah pilya ka rin noh hahaha…..tingnan ko na nga lang muna kung gising na si ate mo para makaalmusal na tayo” mabilis ang paglalakad ng lalaki pabalik sa kwarto na agad iniwan si Hanah na hindi pa rin mapigil ang tawa dahil sa napahiyang kuya niya.

Dahil sa pagmamadali ay nakalimutan ni Ricky na isara ng maayos ang pintuan ng kwarto nilang mag-asawa. Pagkakita pa lamang sa asawang natutulog pa ay wala na itong sinayang na sandali. Agad na tinanggal ang panty nito at sinubsob ang mukha sa kweba ng kaligayahan.

“Hmmmmm…….ooohhh hh hon ang sarap……oohhhhh” si Beth na kahit nakapikit pa ay hinawakan agad ang ulo ng asawa upang lalong ipagdiinan sa kanyang pagkababae. Si Beth bagamat nanganak na ay napanatiling maganda ang katawan at iisipin mong wala pa itong asawa. “Hhhmmm…….oooohh hhhhh…..hon…hhh mmmm….ooohhhhh” napuno ng halinghing ang kwarto habang si Ricky naman ay abala sa pagkain ng puki. Naroong paglaruan niya ng dila ang kahabaan ng butas nito sabay higop sa nakausling tinggel na lalong ikinabaliw ng asawa na kung kanina ay nakapikit pa, ngayon ay tumitirik na ang mata sa sarap.

“Hooonnnnhhhhhh….. aaaahhhhhhhh” nanigas ang dalawang hita ni Beth tanda na pag-agos ng katas nito. Hindi ininda ni Ricky kung naipit man ang kanyang ulo sa pagitan ng dalawang hita ng asawa dahil patuloy ito sa pagsupsop ng katas na lumabas mula sa kweba. Basang-basa ng pinaghalong katas ni Beth at laway ng asawa ang kanyang mani bago tumayo si Ricky at agad na hinubad ang lahat ng saplot sa katawan.

Nang makatapos mag-ayos ng hapag-kainan si Hanah ay umakyat ito patungo sana ng kwarto ng mag-asawa upang yayain na ang mga ito na mag-almusal. Nakita niya na may siwang ang pinto ng mag-asawa at ng makalapit ay nanlaki ang kanyang mga mata. Ang pinsang si Ricky ay nakatayo na hubo’t hubad sa harapan ng asawang si Beth na nakaupo sa kama. Kitang-kita ng dalaga kung papaano paligayahin ng asawa ang Kuya Ricky niya.

“Hmmmm…..puta hon…sarap…..ooh hhhhh” si Ricky naman ngayon ang nasa alapaap. Hawak-hawak ni Beth ang tigas na tigas niyang pagkalalaki na marahang sinasalsal habang abala ang dila nito sa paglalaro sa pinakaulo. “Hhoooohhhhhh” patuloy na halinghing ng lalaki ng biglang isinubo ng asawa ang buong pagkalalaki. Hindi napigil ni Hanah ang mapalunok ng sariling laway ng masaksihan ang paglabas-masok ng kargada ng Kuya Ricky niya na sa tingin niya ay pitong pulgada ang laki as makipot na bunganga ng asawa nito.

Mataim na nakatitig si Hanah sa ginagawang pagtsupa ni Beth sa asawa nito na unti-unti na ring gumagalaw ang balakang paurong-sulong. Ang hindi alam ni Hanah ay nakatingin na sa kanyang dereksyon si Ricky kaya’t muntik na siyang napasigaw ng magtama ang kanilang mga mata. Ang makitang binobosohan silang mag-asawa ng pinsang dalaga ang mas lalong nagpatindi ng gana ni Ricky sa umagang iyon.

Dahil sa nakaramdam ng hiya si Hanah at natakot na baka pati si Beth ay makakita sa kanya ay agad itong umalis sa may pintuan at dere-deretso na lamang sa kwarto kung saan doon din natutulog ang pamangking inaalagaan. Balak niya sanang magparaos ng sarili subalit nagising ang sanggol at umiyak. Nawala ang libog na kanina’y bumabalot sa katawan at inasikaso na lamang ang bata upang ipagtimpla ito ng gatas.

“Ooohhhh shit hon….ooohhhhhhh” si Beth ng unti-unting maramdaman ang pagbaon ng uten ng asawa. “Ang sarap mo talaga hon……ang sarap mong kantutin hmph hmph hmph” walang sinayang na sandali si Ricky ng maisagad ang kargada sa lagusan ay agad na sinimulan ang pag-ayuda dito. “Oooohhhh….shit… ooohhhh…….shit. …oooohhhh…….. shit…ooohhhhh…. sigehh paahhh………… hon…..oohhhh…oo hhhhh” halos nagdedeliryo na si Beth sa sarap na pinalalasap ng asawa sa kanya.

Plok plok plok. Halos dinig sa labas ng kwarto ang marahas na pagkantot ni Ricky sa asawa na siya nitong kinababaliw ng mga oras na iyon. Hindi na alam ni Beth kung ilang beses na siyang nilabasan. “Hmph hmph hmph hmph hmph” patuloy sa pagtaas-baba ang lalaki . “Ang sarap mo talaga hon…..akin lang ang puki mo ah….hmph hmph hmph” wika ni Ricky habang pinagmamasdan ang mukha ng asawang nakabuka ang bibig sa sarap. ” Oo hon…….sa iyo lang akooohhhh……..” tugon ni Beth at muling naglapat ang kanilang mga labi habang patuloy na naglalabas-masok ang malaking uten ni Ricky sa naglalawa ng pagkababae ng asawa.

“Hon malapit nahhhh….hmph hmph hmph…….” si Ricky ng maramdaman na malapit na siya sa sukdulan. “Oooohhhh…ooohhhh. …ooohhhhh….” sunod-sunod na mga ungol lamang ang naiganti ni Beth dahil sa pabilis na pabilis na pagkantot ng asawa. “Aaaaaaahhhhhhhhh… ..aaaahhhhhhh” halos sabay na narating ng dalawa ang rurok ng kaligayahan.

“Hon…..ano ang napanaginipan mo at matindi ang libog mo ngayong umaga hihihi” tanong ni Beth sa asawa habang parehong nakahiga at nagpapahinga sa kama. “Hindi mo kasi ako pinakantot kagabi hehehe” pilyong sagot ni Ricky kaya’t sabay na nagtawanan ang dalawa. “Ibang-iba ngayon, grabe ka makakantot para kang mauubusan ng puki hihihi” ganting tugon ng babae. Ganun ang mag-asawa, brutal kung magsalita lalo na kung silang dalawa na lang. Hindi sila nahihiya lalo na’t ito ang nagbibigay gana sa six life nila bilang mag-asawa. Ilang saglit lang at sabay na silang tumayo at nag-ayos ng sarili upang maghanda sa pagpasok sa kanya-kanyang opisina.

Tok tok tok. “Hi Ate Angie……kaw pala tara pasok ka” anyaya ni Hanah sa bisita ng pagbuksan niya ito ng pinto. Si Angie ay asawa ni Ronald, panganay na anak Nina Cardo at Greta na kasalukuyang OFW sa Canada. Palibhasa’y wala pang anak kaya’t regular na binibisita ang pamilya ng asawa upang may mapaglibangan. “Sina nanay Hanah?” tanong nito sa dalaga. “Nasa palengke ate…sina kuya naman pumasok na sa opisina” tugon naman ni Hanah. Pag bumisita si Angie sa bahay ay halos abutin na ito ng maghapon doon lalo na at tuwang-tuwa siyang asikasuhin ang pamangkin.

“Ate….pwede ba kaw muna dito at may puntahan lang ako…..saglit lang” pakiusap ni Hanah sa babae. “Oo naman no problem akong bahala kay AJ….hmmm mukhang may date tayo ah hihihi” panunukso ni Angie. “Hihihi……tagal na kasi me kinukulit lumabas uli ni Jake kaso walang maiiwan kay AJ buti nga dumating ka ate hihihi” excited na tugon ng dalaga at ang tinutukoy na lalaki ay ang kanyang kasintahan. “Buti ka pa malalangisan na ulit hihihi” patuloy ni Angie na parang may inggit na nararamdaman dahil isang taon na rin siyang uhaw sa pagmamahal.

“Hay naku ate, kung kantot lang…..maraming lalaki diyan hihihi” pahabol ni Hanah bago tuluyang lumabas ng pintuan. Si Angie naman na karga-karga ang pamangkin ay napaisip kung seryoso o biro lang ang mga huling binitawang salita ng pinsan ng asawa.

ni Mrpiso

PART 1 “Ang Pagtataksil”

Si Hanah ay maagang naulila sa mga magulang at nag-iisang anak lamang. Disisais anyos pa lamang siya ng masaksihan niya kung papaano sabay na nawalan ng buhay ang ama’t ina. Naging trauma sa kanya ang nangyari at kahit kailan ay hinding-hindi niya makakalimutan ang araw na iyon…………

“Mmmmm…….putang-ina ka talaga Sonia….ooohhhhh.. ….ang sarap ng bunganga moohh” wika ni Berting sa ina ni Hanah habang subo-subo nito ang ang kanyang uten. “Talaga?…….mas masarap pa kay Mareng Lydia?” mapanuksong tanong ng babae na ang tinutukoy ay ang asawa ng lalaki. “Talagang mas masarap ka ooohhhhh……mmmmm m…..ooohhhh” sagot naman ng lalaki.

Kasalukuyang naglalarong muli sa apoy ang dalawa na nasa loob pa mismo ng sariling kwarto nina Lito at Sonia. Walang kamalay-malay ang pobreng ama ni Hanah na sa tuwing iiwanan niya ang asawa sa pagiging security guard sa isang bangko ay siya namang salisi ng kanyang matalik na kaibigan.

“Oooohhhh……putsa …..ibang klase ka talaga mare…..ooohhhhhh” sambit ni Berting habang kinakantot ang bunganga ni Sonia. Ito ang gustong-gusto ni Berting sa asawa ng kaibigan, bukod sa mas sixy sa misis niya ay magaling pa itong magpaligaya ng lalaki. Simula ng nanlamig ang asawa ni Sonia dahil sa pagod sa trabaho ay siya na ang nagpapawi ng uhaw nito sa laman.

Walang kamalay-malay ang dalawa na maagang umuwi si Hanah dahil may activity ang eskwelahang pinapasukan. Maging si Hanah ay walang alam sa kung anong nangyayari sa loob ng kanilang pamamahay. Pagpasok ay deretso agad ito sa sariling kwarto na katabi lamang ng kanyang mga magulang.

“Aaahhhhh…….oooo hhhhh……..Bertin ggg…..ang sarap ng dila moohhh….ooohhhh” halos baliw na halinghing ni Sonia na sa ganoong pagkakataon ay siya nang pinaliligaya ng kumpare. Nang mapadaan si Hanah sa tapat ng pintuan ay may naririnig siyang mga halinghing buhat sa loob. Ang buong akala niya ay nagkakantutan na naman ang sariling mga magulang kaya’t nagmamadali siyang pumasok sa loob ng sariling kwarto. Sa loob kasi ng kwarto niya ay may maliit na butas sa pagitan ng dingding na naghahati sa kwarto niya at ng mga magulang. Sekreto niyang binutas iyon upang bosohan ang mga magulang sa tuwing magniniig ang mga ito.

Nagkaroon siya ng interes sa six ng madevirginize siya ng kanyang boyfriend nung kinse anyos pa lamang siya at tatlong beses pa siyang nakantot nito bago sila naghiwalay nung isang buwan lamang dahil nalaman niyang pati ang isa niyang kaklase ay kinakana nito. Bagama’t likas ang kagandahan at kaputian, wala na siyang naging kasintahan kaya’t ang pamboboso sa mga magulang na lamang ang nakapagbibigay sa kanya ng init na sinasabayan niya ng pagpapaligaya sa sarili.

Dahan-dahan niyang pinihit ang sariling pintuan pero nagdudumaling maghubad ng lahat ng saplot sa katawan pagkapasok sa kwarto. Agad na tinanggal ang picture frame na nakasabit sa dingding upang mamangha sa nasisilip na mga eksena sa loob ng kwarto ng mga magulang.

“Aaahhhhh…….tang ina Berthhhing…….la labasan na naman akooohhhh” nanlaki ang mga mata ni Hanah ng makitang nakasubsob ang ulo ng ninong niya sa pagitan ng dalawang hita ng kanyang ina. Kapwa hubo’t hubad ang dalawa at animo’y walang pakialam sa mundo. Kitang-kita niya kung papaano maglikot ang dila nito sa puki ng ina na noo’y hindi na alam kung saan ibabaling ang ulo dahilan sa sensasyong nararamdaman.

Nagtataka man sa nangyayari at gusto niyang magalit sa ina at ninong na nagtataksil sa kanyang ama ay tinatalo ito ng libog at pagnanasa sa nasasaksihan. Kahit nakatutok ang electric fan ay pinagpapawisan si Hanah dahil higit na mas mainit ang kanyang pakiramdam sa nakikitang pinapaligaya ng Ninong Berting niya ang ina.

“Berting tama na yan…..kantutin mo na akooohhh” pagsusumamo ni Sonia sa lalaking kumakain ng kanyang pagkababae. Halos hindi kumukurap si Hanah sa pinapanood lalo na ng makita niyang umangat ang mukha ng lalaki at pumuwesto sa harap ng nakabukakang ina niya. Tulad ng dati, napapanganga siya sa tuwing nakikita ang tigas na uten ng ama na walang pinagtamaan ang lalaking unang nakaangkin sa kanyang katawan. Hindi niya mawari kung bakit gustong-gusto niyang makita ang pagkalalaki ng sariling ama. Pero sa pagkakataong ito, pagkalalaki ng Ninong Berting niya ang kanyang nasilayan at higit na mas malaki ito kaysa sa amang si Lito. Bigla siyang napalunok ng laway at nauhaw.

“Mmmmppppppp……aa ahhhhh……” malakas na ungol ni Sonia ng unti-unting bumaon ang kargada ng kalaguyo. “Aaahhhhh……..ini t ng puki mo marehhh……sarapp pp” biglang sambit naman ni Berting ng tuluyang bumaon ang malaking kargada sa madulas na lagusan. Nadadarang na si Hanah sa mga eksena at hindi na napigilan pang laruin ng gitnang daliri ang biyak ng pagkababae. “Oooohhhhhhh…….o ooooohhhhhhh……. oooooohhhhh” mahinang ungol na hindi mapigilang pakawalan ng dalaga lalo na at pumapasok sa isipan na siya ang kinakantot ng lalaki.

“Ooohhhhh……ang laki talaga ng burat mo pareehh…….hindi ako magsasawang pakantot sa iyo kahit araw-araw…..ooohhhhh……ooohhhhhh” bigkas ni Sonia habang naglalabas-masok ang matikas na panauhin sa kanyang kweba. “Talaga?…hmp hmp hmp……kaw din mare….hmp hmp…. ang sarap mo” tugon naman ni Berting at muling naglaplapan ang dalawa. Kitang-kita ni Hanah kung papaano nag-eeskrimahan ang mga dila ng ina’t ninong. Higit na mas mainit ang mga tagpo ngayon kaysa kapag mga sariling magulang ang nag-iiyutan.

Basang-basa na ang puki ni Hanah pero hindi pa rin siya tumitigil sa pagfinger sa sarili. Hindi niya na alam kung nakailang beses na siyang nilabasan dahil painit ng painit ang kanyang nakikita sa kabilang kwarto. Lalo pang ginanahan si Hanah ng magbago ng posisyon ang dalawang walang kamalay-malay na may nanonood na mga mata sa kanila.

“Hmp hmp hmp………hmp hmp hmp………” parang walang kapaguran sa pagbayo si Berting sa nakatuwad na kumare habang abala ang dalawang kamay sa paglamas ng dalawang malalaking suso ni Sonia. “Oooohhhhhhh…….p utangina ka talaga Berting…….galin g mong kumantot……ooooh hh…..aaahhhhh…. .oooohhhhh” halos nagdedeliryo na ang ina ni Hanah sa sobrang sarap na pinalalasap ngninong nito.

Si Hanah ay hindi na rin malaman ang gagawin dahil kakaiba ang kuryenteng bumabalot ngayon sa buong katawan. Ramdam na ramdam niya ang bawat ulos ng ninong niya sa kanyang ina at kung minsan ay napapapikit siya sa pag-iimadyin na siya ang kinakantot ng ninong niya ng doggy style.

“Tangina Berthhh……malapi t na naman akooohhh…….bili san mooohhh…..ooohhhh h” halos pasigaw na halinghing ni Sonia kaya’t pati si Hanah na nasa kabilang kwarto ay narinig ang pagsusumamo nito. “Ako rin mare……hmp hmp hmp…..hmp hmp hmp” sabay hawak ni Berting ng dalawang kamay sa balakang nito at sinimulang kantutin ang kumare ng marahas. “Aaahhhh…..ooohhhh …..aaaahhhhhh…. ..sige paahhhh…oohhhhh” napuno ng mga ungol at halinghing ang kabuuan ng masters bedroom. Manghang-mangha si Hanah pero hindi nawala ang excitement sa nasisilip na matinding kantutan sa pagitan ng ina at ninong niya na maging siya ay sumasabay sa pagpapaligaya sa sarili.

“Aaaaaahhhhhhhhhhh” isang mahabang ungol at narating na ni Sonia ang rurok ng pagnanasa habang patuloy siyang binabayo ni Berting buhat sa likuran. Bumagsak na ang katawan ng babae sa kama subalit wala pa ring tigil ang ninong ni Hanah na animo’y hindi nauubusan ng lakas kahit tagaktak na ang pawis.

“Aaahhh…..aaahhhhh h……..putsa Berting…..bilisan moohhh at masakit na puki koohhh” angal ni Sonia pero hindi pa rin maiwasan ang pag-ungol. “Hetoohhh….naahhhh ….aaaahhhhhhh” iyon lang at bago tuluyang nailabas ang katas ay nanginig pa ang katawan nito na hindi nakaligtas sa nagmamasid na mga mata ng inaanak. “Ooohhhhhhhhh…..oo oohhhhh……oooohh hhh” tuluyan na ring narating ni Hanah ang sukdulan at lupaypay siyang napabagsak sa sariling kama dahil sa kapaguran.

“Hayop ka talaga kumantot pare……para kang kabayo hihihihi” si Sonia habang bagsak pa rin ang katawan sa kama. Si Berting naman ay nanatiling nakapatong sa likod nito kaya’t nanatiling magkadikit ang mga pawisang katawan. “Grabe mare……na-miss kasi kita hehehe” sagot naman ng lalaki. “Loko ka nung isang araw lang nakakantot ka hihihi” tugon dito ni Sonia. “Yun na nga eh……dapat araw-araw hahahaha” muling sagot ni Berting.

Halos beinte minutos lamang ang pahinga ng dalawa at nagsimula na namang kantutin ni Berting ang asawa ng matalik na kaibigan. “Oooohhhhhhh …..aaaaahhhhhhh.. …..oooohhhhh” muling napuno ng mga ungol ang kwarto. Nagpakalunod ang dalawa sa bawal na kaligayahan at lahat ng mga posisyon sa pagtatalik ay ginawa nila ng malaya. Samantalang si Hanah naman sa kabilang kwarto ay nanatiling nakahiga sa kama na hubo’t hubad at mahimbing ang pagkakatulog.

BANG! BANG! Dalawang malalakas na mga putok ng baril ang gumising sa dalagitang si Hanah na sa pagkagulat ay biglang napatayo sa higaan. Nanatili siyang nakatayo na hindi makagalaw at parang istatwa. BANG! Isa pang putok na yumanig sa buong kabahayan ang nagpatakbong muli sa isip ng nalilitong dalaga. Kahit hindi malaman kung ano ang gagawin at kung ano ang nangyayari ay agad itong nagbihis at patakbong lumabas ng sariling kwarto. Alam niya na ang tatlong putok ng baril ay nanggaling sa kwarto ng mga magulang.

Pagsapit sa tapat ng kwarto ng mga magulang ay napasigaw si Hanah sa nasaksihan. Bukas ang pintuan ng masters bedroom at muli ay hindi siya makagalaw at nanginginig sa takot. Ilang segundo lang at nakapasok na rin ng bahay ang mga kapitbahay nila na sasaklolo sana. Tatlong bangkay ang naabutan ng mga ito sa loob ng kwarto, ang dalawa ay kina Sonia at Berting na parehong nakahiga pa sa kama na hubo’t hubad……….ang pangatlo ay kay Lito na nakauniporme pa at hawak pa ang service revolver na nakahandusay sa sahig. Nangilabot ang lahat lalo na si Hanah lalo na’t puro sa ulo ang tama ng mga ito.

Maagang umuwi si Lito buhat sa trabaho at naabutan niyang magkayakap na natutulog pa ang kaibigang matalik na si Berting at asawang si Sonia. Matapos patayin ang dalawa ay siya naman ang nagbaril sa sarili…………. ..

by Bienvenido N. Santos

AS soon as Fil woke up, he noticed a whiteness outside, quite unusual for the November mornings they had been having. That fall, Chicago was sandman’s town, sleepy valley, drowsy gray, slumberous mistiness from sunup till noon when the clouds drifted away in cauliflower clusters and suddenly it was evening. The lights shone on the avenues like soiled lamps centuries old and the skyscrapers became monsters with a thousand sore eyes. Now there was a brightness in the air land Fil knew what it was and he shouted, “Snow! It’s snowing!”

Tony, who slept in the adjoining room, was awakened.

“What’s that?” he asked.

“It’s snowing,” Fil said, smiling to himself as if he had ordered this and was satisfied with the prompt delivery. “Oh, they’ll love this, they’ll love this.”

“Who’ll love that?” Tony asked, his voice raised in annoyance.

“The dancers, of course,” Fil answered. “They’re arriving today. Maybe they’ve already arrived. They’ll walk in the snow and love it. Their first snow, I’m sure.”

“How do you know it wasn’t snowing in New York while they were there?” Tony asked.

“Snow in New York in early November?” Fil said. “Are you crazy?”

“Who’s crazy?” Tony replied. “Ever since you heard of those dancers from the Philippines, you’ve been acting nuts. Loco. As if they’re coming here just for you.

Tony chuckled. Hearing him, Fil blushed, realizing that he had, indeed, been acting too eager, but Tony had said it. It felt that way–as if the dancers were coming here only for him.

Filemon Acayan, Filipino, was fifty, a U.S., citizen. He was a corporal in the U.S. Army, training at San Luis Obispo, on the day he was discharged honorably, in 1945. A few months later, he got his citizenship papers. Thousands of them, smart and small in their uniforms, stood at attention in drill formation, in the scalding sun, and pledged allegiance to the flat and the republic for which it stands. Soon after he got back to work. To a new citizen, work meant many places and many ways: factories and hotels, waiter and cook. A timeless drifting: once he tended a rose garden and took care of a hundred year old veteran of a border war. As a menial in a hospital in Cook Country, all day he handled filth and gore. He came home smelling of surgical soap and disinfectant. In the hospital, he took charge of row of bottles on a shelf, each bottle containing a stage of the human embryo in preservatives, from the lizard-like fetus of a few days, through the newly born infant, with its position unchanged, cold and cowering and afraid. He had nightmares through the years of himself inside a bottle. l That was long ago. Now he had a more pleasant job as special policemen in the post office.

He was a few years younger than Tony-Antonio Bataller, a retired pullman porter but he looked older in inspite of the fact that Tony had been bedridden most of the time for the last two years, suffering from a kind of wasting disease that had frustrated doctors. All over Tony’s body, a gradual peeling was taking place. l At first, he thought it was merely tiniaflava, a skin disease common among adolescent in the Philippines. It had started around the neck and had spread to his extremities. His face looked as if it was healing from sever burns. Nevertheless, it was a young face much younger than Fil’s, which had never looked young.

“I’m becoming a white man,” Tony had said once, chuckling softly.

It was the same chuckle Fil seemed to have heard now, only this time it sounded derisive, insulting.

Fil said, “I know who’s nuts. It’s the sick guy with the sick thoughts. You don’t care for nothing but your pain, your imaginary pain.”

“You’re the imagining fellow. I got the real thing,” Tony shouted from the room. He believed he had something worse than the whiteness spreading on his skin. There was a pain in his insides, like dull scissors scraping his intestines. Angrily he added, “What for I got retired?”

“You’re old, man, old, that’s what, and sick, yes, but not cancer,” Fil said turning towards the snow-filled sky. He pressed his faced against the glass window. There’s about an inch now on the ground, he thought, maybe more.

Tony came out of his room looking as if he had not slept all night. “I know what I got,” he said, as if it were an honor and a privilege to die of cancer and Fill was trying to deprive him of it. “Never a pain like this. One day, I’m just gonna die.”

“Naturally. Who says you won’t?” Fil argued, thinking how wonderful it would be if he could join the company of dancers from the Philippines, show them around walk with them in the snow, watch their eyes as they stared about them, answer their questions, tell them everything they wanted to know about the changing seasons in this strange land. They would pick up fistfuls of snow, crunch it in their fingers or shove it into their mouths. He had done just that the first time, long, long ago, and it had reminded him of the grated ice the Chinese sold near the town plaza where he had played tatching with an older brother who later drowned in a squall. How his mother had grieved over that death, she who has not cried too much when his father died, a broken man. Now they were all gone, quick death after a storm, or lingeringly, in a season of drought, all, all of them he had loved.

He continued, “All of us will die. One day. A medium bomb marked Chicago and this whole dump is tapus, finished. Who’ll escape then?”

“Maybe your dancers will,” Fil answered, now watching the snow himself.

“Of course, they will,” Fil retorted, his voice sounding like a big assurance that all the dancers would be safe in his care. “The bombs won’t be falling on this night. And when the dancers are back in the Philippines…”

He paused, as if he was no longer sure of what he was going to say. “But maybe, even in the Philippines the bombs gonna fall, no?” he said, gazing sadly at the falling snow.

“What’s that to you?” Tony replied. “You got no more folks over ‘der right? I know it’s nothing to me. I’ll be dead before that.”

“Let’s talk about something nice,” Fil said, the sadness spreading on his face as he tried to smile. “Tell me, how will I talk, how am I gonna introduce myself?”

He would go ahead with his plans, introduce himself to the dancers and volunteer to take them sight-seeing. His car was clean and ready for his guests. He had soaped the ashtrays, dusted off the floor boards and thrown away the old mats, replacing them with new plastic throw rugs. He had got himself soaking wet while spraying the car, humming, as he worked, faintly-remembered tunes from the old country.

Fill shook his head as he waited for Tony to say something. “Gosh, I wish I had your looks, even with those white spots, then I could face everyone of them,” he said, “but this mug.”

“That’s the important thing, you mug. It’s your calling card. It says, Filipino. Countrymen,” Tony said.

“You’re not fooling me, friend,” Fil said. “This mug says, Ugly Filipino. It says, old-timer, muchacho. It says Pinoy, bejo.”

For Fil, time was the villain. In the beginning, the words he often heard were: too young, too young; but all of a sudden, too young became too old, too late. What happened in between, a mist covering all things. You don’t have to look at your face in a mirror to know that you are old, suddenly old, grown useless for a lot of things land too late for all the dreams you had wrapped up w ell against a day of need.

“It also says sucker,” Fil answered, “but who wants a palace when they can have the most delicious adobo here ands the best stuffed chicken… yum…yum…”

Tony was angry, “Yum, yum, you’re nuts,” he said, “plain and simple loco. What for you want to spend? You’ve been living on loose change all your life and now on dancing kids who don’t know you and won’t even send you a card afterwards.”

“Never mind the cards,” Fil answered. “Who wants cards? But don’t you see, they’ll be happy; and then, you know what? I’m going to keep their voices, their words and their singing and their laughter in my magic sound mirror.”

He had a portable tape recorder and a stack of recordings, patiently labeled, songs and speeches. The songs were in English, but most of the speeches were in the dialect, debates between him and Tony. It was evident Tony was the better speaker of the two in English, but in the dialect, Fil showed greater mastery. His style, however, was florid, sentimental, poetic.

Without telling Tony, he had experimented on recording sounds, like the way a bed creaked, doors opening and closing, rain or sleet tapping on the window panes, footsteps through the corridor. He was beginning to think that they did. He was learning to identify each of the sounds with a particular mood or fact. Sometimes, like today, he wished that there was a way of keeping a record of silence because it was to him the richest sound, like snow falling. He wondered as he watched the snow blowing in the wind, what took care of that moment if memory didn’t. Like time, memory was often a villain, a betrayer.

“Fall, snow, fall,” he murmured and, turning to Tony, said, “As soon as they accept my invitation, I’ll call you up. No, you don’t have to do anything, but I’d want to be here to meet them.”

“I’m going out myself,” Tony said. “And I don’t know what time I’ll be back.”Then he added. “You’re not working today. Are you on leave?”

“For two days. While the dancers are here.” Fil said.

“It still don’t make sense to me,” Tony said. “But good luck, any way.”

“Aren’t you going to see them tonight? Our reserved seats are right out in front, you know.”

“I know. But I’m not sure I can come.”

“What? You’re not sure?”

Fil could not believe it. Tony was indifferent. Something must be wrong with him. He looked at him closely, saying nothing.

“I want to, but I’m sick Fil. I tell you, I’m not feeling so good. My doctor will know today. He’ll tell me.” Tony said.

“What will he tell you?”

“How do I know?”

“I mean, what’s he trying to find out?”

“If it’s cancer,” Tony said. l Without saying another word, he went straight back to is room.

Fil remembered those times, at night, when Tony kept him awake with his moaning. When he called out to him, asking, “Tony, what’s the matter?” his sighs ceased for a while, but afterwards, Tony screamed, deadening his cries with a pillow against his mouth. When Fill rushed to his side, Tony dove him about the previous night, he would reply, “I was dying,” but it sounded more like disgust overt a nameless annoyance.

Fil has misgivings, too, about the whiteness spreading on Tony’s skin. He had heard of leprosy. Every time he thought of that dreaded disease, he felt tears in his eyes. In all the years he had been in America, he had not has a friend until he meet Tony whom he liked immediately and, in a way, worshipped, for all the things the man had which Fil knew he himself lacked.

They had shared a lot together. They made merry on Christmas, sometimes got drunk and became loud. Fil recited poems in the dialect and praised himself. Tony fell to giggling and cursed all the railroad companies of America. But last Christmas, they hadn’t gotten drunk. They hadn’t even talked to each other on Christmas day. Soon, it would be Christmas again.

The snow was still falling.

“Well, I’ll be seeing you,” Fil said, getting ready to leave. “Try to be home on time. I shall invites the dancers for luncheon or dinner maybe, tomorrow. But tonight, let’s go to the theater together, ha?”

“I’ll try,” Tony answered. He didn’t need boots. He loved to walk in the snow.

The air outside felt good. Fil lifted his face to the sky and closed his eyes as the snow and a wet wind drench his face. He stood that way for some time, crying, more, more to himself, drunk with snow and coolness. His car was parked a block away. As he walked towards it, he plowed into the snow with one foot and studied the scar he made, a hideous shape among perfect footmarks. He felt strong as his lungs filled with the cold air, as if just now it did not matter too much that he was the way he looked and his English way the way it was. But perhaps, he could talk to the dancers in his dialect. Why not?

A heavy frosting of snow covered his car and as he wiped it off with his bare hands, he felt light and young, like a child at play, and once again, he raised his face to the sky and licked the flakes, cold and tasteless on his tongue.

When Fil arrived at the Hamilton, it seemed to him the Philippine dancers had taken over the hotel. They were all over the lobby on the mezzanine, talking in groups animatedly, their teeth sparkling as they laughed, their eyes disappearing in mere slits of light. Some of the girls wore their black hair long. For a moment, the sight seemed too much for him who had but all forgotten how beautiful Philippine girls were. He wanted to look away, but their loveliness held him. He must do something, close his eyes perhaps. As he did so, their laughter came to him like a breeze murmurous with sounds native to his land.

Later, he tried to relax, to appear inconspicuous. True, they were all very young, but there were a few elderly men and women who must have been their chaperons or well-wishers like him. He would smile at everyone who happened to look his way. Most of them smiled back, or rather, seemed to smile, but it was quick, without recognition, and might not have been for him but for someone else near or behind him.

His lips formed the words he was trying to phrase in his mind: Ilocano ka? Bicol? Ano na, paisano? Comusta? Or should he introduce himself—How? For what he wanted to say, the words didn’t come too easily, they were unfamiliar, they stumbled and broke on his lips into a jumble of incoherence.

Suddenly, he felt as if he was in the center of a group where he was not welcome. All the things he had been trying to hide now showed: the age in his face, his horny hands. He knew it the instant he wanted to shake hands with the first boy who had drawn close to him, smiling and friendly. Fil put his hands in his pocket.

Now he wished Tony had been with him. Tony would know what to do. He would harm these young people with his smile and his learned words. Fil wanted to leave, but he seemed caught up in the tangle of moving bodies that merged and broke in a fluid strangle hold. Everybody was talking, mostly in English. Once in a while he heard exclamations in the dialect right out of the past, conjuring up playtime, long shadows of evening on the plaza, barrio fiestas, misa de gallo.

Time was passing and he had yet to talk to someone. Suppose he stood on a chair and addressed them in the manner of his flamboyant speeches recorded in his magic sound mirror?

“Beloved countrymen, lovely children of the Pearl of the Orient Seas, listen to me. I’m Fil Acayan. I’ve come to volunteer my services. I’m yours to command. Your servant. Tell me where you wish to go, what you want to see in Chicago. I know every foot of the lakeshore drive, all the gardens and the parks, the museums, the huge department stores, the planetarium. Let me be your guide. That’s what I’m offering you, a free tour of Chicago, and finally, dinner at my apartment on West Sheridan Road–pork adobo and chicken relleno, name your dish. How about it, paisanos?”

No. That would be a foolish thing to do. They would laugh at him. He felt a dryness in his throat. He was sweating. As he wiped his face with a handkerchief, he bumped against a slim, short girl who quite gracefully, stepped aside, and for a moment he thought he would swoon in the perfume that enveloped him. It was fragrance, essence of camia, of ilang-ilang, and dama de noche.

Two boys with sleek, pomaded hair were sitting near an empty chair. He sat down and said in the dialect, “May I invite you to my apartment?” The boys stood up, saying, “Excuse us, please,” and walked away. He mopped his brow, but instead of getting discouraged, he grew bolder as though he hand moved one step beyond shame. Approaching another group, he repeated his invitation, and a girl with a mole on her upper lip, said, “Thank you, but we have no time.” As he turned towards another group, he felt their eyes on his back. Another boy drifted towards him, but as soon as he began to speak, the boy said, “Pardon, please,” and moved away.

They were always moving away. As if by common consent, they had decided to avoid him, ignore his presence. Perhaps it was not their fault. They must have been instructed to do so. Or was it his looks that kept them away? The though was a sharpness inside him.

After a while, as he wandered about the mezzanine, among the dancers, but alone, he noticed that they had begun to leave. Some had crowded noisily into the two elevators. He followed the others going down the stairs. Through the glass doors, he saw them getting into a bus parked beside the subway entrance on Dearborn.

The snow had stopped falling; it was melting fast in the sun and turning into slush.

As he moved about aimlessly, he felt someone touch him on the sleeve. It was one of the dancers, a mere boy, tall and thin, who was saying, “Excuse, please.” Fil realized he was in the way between another boy with a camera and a group posing in front of the hotel.

“Sorry,” Fill said, jumping away awkwardly.

The crowd burst out laughing.

Then everything became a blur in his eyes, a moving picture out of focus, but gradually, the figure cleared, there was mud on the pavement on which the dancers stood posing, and the sun throw shadows at their feet.

Let them have fun, he said to himself, they’re young and away from home. I have no business up their schedule, forcing my company on them.

He watched the dancers till the last of them was on the bus. The voices came to him, above the traffic sounds. They waved their hands and smiled towards him as the bus started. Fil raised his hand to wave back, but stopped quickly, aborting the gesture. He turned to look behind him at whomever the dancers were waving their hands to. There was no one there except his own reflection in the glass door, a double exposure of himself and a giant plant with its thorny branches around him like arms in a loving embrace.

Even before he opened the door to their apartment, Fil knew that Tony had not yet arrived. There were no boots outside on the landing. Somehow he felt relieved, for until then he did not know how he was going to explain his failure.

From the hotel, he had driven around, cruised by the lakeshore drive, hoping he could see the dancers somewhere, in a park perhaps, taking pictures of the mist over the lake and the last gold on the trees now wet with melted snow, or on some picnic grounds, near a bubbling fountain. Still taking pictures of themselves against a background of Chicago’s gray and dirty skyscrapers. He slowed down every time he saw a crowd, but the dancers were nowhere along his way. Perhaps they had gone to the theater to rehearse. He turned back before reaching Evanston.

He felt weak, not hungry. Just the same, he ate, warming up some left-over food. The rice was cold, but the soup was hot and tasty. While he ate, he listened for footfalls.

Afterwards, he lay down on the sofa and a weariness came over him, but he tried hard not to sleep. As he stared at the ceiling, he felt like floating away, but he kept his eyes open, willing himself hard to remain awake. He wanted to explain everything to Tony when he arrived. But soon his eyes closed against a weary will too tired and weak to fight back sleep–and then there were voices. Tony was in the room, eager to tell his own bit of news.

“I’ve discovered a new way of keeping afloat,” he was saying.

“Who wants to keep afloat?” Fil asked.

“Just in case. In a shipwreck, for example,” Tony said.

“Never mind shipwrecks. I must tell you about the dancers,” Fil said.

“But this is important,” Tony insisted. “This way, you can keep floating indefinitely.”

“What for indefinitely?” Fil asked.

“Say in a ship… I mean, in an emergency, you’re stranded without help in the middle of the Pacific or the Atlantic, you must keep floating till help comes…” Tony explained.

“More better,” Fil said, “find a way to reach shore before the sharks smells you. You discover that.”

“I will,” Tony said, without eagerness, as though certain that there was no such way, that, after all, his discovery was worthless.

“Now you listen to me,” Fil said, sitting up abruptly. As he talked in the dialect, Tony listened with increasing apathy.

“There they were,” Fil began, his tone taking on the orator’s pitch, “Who could have been my children if I had not left home– or yours, Tony. They gazed around them with wonder, smiling at me, answering my questions, but grudgingly, edging away as if to be near me were wrong, a violation in their rule book. But it could be that every time I opened my mouth, I gave myself away. I talked in the dialect, Ilocano, Tagalog, Bicol, but no one listened. They avoided me. They had been briefed too well: Do not talk to strangers. Ignore their invitations. Be extra careful in the big cities like New York and Chicago, beware of the old-timers, the Pinoys. Most of them are bums. Keep away ;from them. Be on the safe side–stick together, entertain only those who have been introduced to you properly.

“I’m sure they had such instructions, safety measures, they must have called them. What then could I have done, scream out my good intentions, prove my harmlessness and my love for them by beating my breast? Oh, but I loved them. You see, I was like them once. I, too, was nimble with my feet, graceful with my hands; and I had the tongue of a poet. Ask the village girls and the envious boys from the city–but first you have to find them. After these many years, it won’t be easy. You’ll have to search every suffering pace in the village gloom for a hint of youth and beauty or go where the grave-yards are and the tombs under the lime trees. One such face…oh, God, what am I saying…

“All I wanted was to talk to them, guide them around Chicago, spend money on them so that they would have something special to remember about us here when they return to our country. They would tell their folks: We melt a kind, old man, who took us to his apartment. It was not much of a place. It was old-like him. When we sat on the sofa in the living room, the bottom sank heavily, the broken springs touching the floor. But what a cook that man was! And how kind! We never thought that rice and adobo could be that delicious. And the chicken relleno! When someone asked what the stuffing was–we had never tasted anything like it, he smiled saying, ‘From heaven’s supermarket’ touching his head and pressing his heart like a clown as if heaven were there. He had his tape recorder which he called a magic sound mirror, and he had all of us record our voices. Say anything in the dialect, sing, if you please, our kundiman, please, he said, his eyes pleading, too. Oh, we had fun listening to the playback. When you’re gone, the old man said, I shall listen to your voices with my eyes closed and you’ll be here again and I won’t ever be alone, no, not anymore, after this. We wanted to cry, but he looked very funny, so we laughed and he laughed with us.

“But, Tony, they would not come. They thanked me, but they said they had no time. Others said nothing. They looked through me. I didn’t exist. Or worse, I was unclean. Basura. Garbage. They were ashamed me. How could I be Filipino?”

The memory, distinctly recalled, was a rock on his breast. He grasped for breath.

“Now, let me teach you how to keep afloat,” Tony said, but is was not Tony’s voice.

Fil was alone and gasping for air. His eyes opened slowly till he began to breathe more easily. The sky outside was gray. He looked at his watch–a quarter past five. The show would begin at eight. There was time. Perhaps Tony would be home soon.

The apartment was warming up. The radiators sounded full of scampering rats. He had a recording of that in his sound mirror.

Fil smiled. He had an idea. He would take the sound mirror to the theater, take his seat close to the stage, and make tape recordings of the singing and the dances.

Now he was wide-awake and somehow pleased with himself. The more he thought of the idea, the better he felt. If Tony showed up now… He sat up, listening. The radiators were quiet. There were no footfalls, no sound of a key turning.

Late that night, back from the theater, Fill knew at once that Tony was back. The boots were outside the door. He, too, must be tired, and should not be disturb.

He was careful not to make any noise. As he turned on the floor lamp, he thought that perhaps Tony was awake and waiting for him. They would listen together to a playback of the dances and songs Tony had missed. Then he would tell Tony what happened that day, repeating part of the dream.

From Tony’s bedroom came the regular breathing of a man sound asleep. To be sure, he looked into the room and in the half-darkness, Tony’s head showed darkly, deep in a pillow, on its side, his knees bent, almost touching the clasped hands under his chin, an oversized fetus in the last bottle. Fill shut the door between them and went over to the portable. Now. He turned it on to low. At first nothing but static and odd sounds came through, but soon after there was the patter of feet to the rhythm of a familiar melody.

All the beautiful boys and girls were in the room now, dancing and singing. A boy and a girl sat on the floor holding two bamboo poles by their ends flat on floor, clapping them together, then apart, and pounding them on the boards, while dancers swayed and balanced their lithe forms, dipping their bare brown legs in and out of the clapping bamboos, the pace gradually increasing into a fury of wood on wood in a counterpoint of panic among the dancers and in a harmonious flurry of toes and ankles escaping certain pain–crushed bones, and bruised flesh, and humiliation. Other dances followed, accompanied by songs and live with the sounds of life and death in the old country; I go rot natives in G-strings walking down a mountainside; peasants climbing up a hill on a rainy day; neighbors moving a house, their sturdy legs showing under a moving roof; a distant gong sounding off a summons either to a feast for a wake. And finally, prolonged ovation, thunderous, wave upon wave…

“Turn that thing off!” Tony’s voice was sharp above the echoes of the gongs and the applause settling into silence.

Fil switched off the dial and in the sudden stillness, the voices turned into faces, familiar and near, like gesture and touch that stayed on even as the memory withdrew, bowing out, as it were, in a graceful exit, saying, thank you, thank you, before a ghostly audience that clapped hands in silence and stomped their feet in a such emptiness. He wanted to join the finale, such as it was, pretend that the curtain call included him, and attempt a shamefaced imitation of a graceful adieu, but he was stiff and old, incapable of grace; but he said, thank you, thank you, his voice sincere and contrite, grateful for the other voices and the sound of singing and the memory.

“Oh, my God…” the man in the other room cried, followed by a moan of such anguish that Fil fell on his knees, covering the sound mirror with his hands to muffle the sounds that had started again, it seemed to him, even after he had turned it off.

Then he remembered.

“Tony, what did the doctor say? What did he say?” he shouted and listened, holding his breath, no longer able to tell at the moment who had truly waited all day for the final sentence.

There was no answer. Meanwhile, under his hands, there was Tony saying? That was his voice, no? Fil wanted to hear, he must know. He switched dials on and off, again and again, pressing buttons. Suddenly, he didn’t know what to do. The spool were live, they kept turning. His arms went around the machine, his chest pressing down on the spools. In the quick silence, Tony’s voice came clear.

“So they didn’t come after all?”

“Tony, what did the doctor say?” Fil asked, straining hard to hear.

“I knew they wouldn’t come. But that’s okay. The apartment is old anyhow. And it smells of death.”

“How you talk. In this country, there’s a cure for everything.”

“I guess we can’t complain. We had it good here all the time. Most of the time, anyway.”

“I wish, though, they had come. I could…”

“Yes, they could have. They didn’t have to see me, but I could have seen them. I have seen their pictures, but what do they really look like?”

“Tony, they’re beautiful, all of them, but especially the girls. Their complexion, their grace, their eyes, they were what we call talking eyes, they say, things to you. And the scent of them!”

There was a sigh from the room soft, hardly like a sigh. A louder, grating sound, almost under his hands that had relaxed their hold, called his attention. The sound mirror had kept going, the tape was fast unraveling.

“Oh, no! he screamed, noticing that somehow, he had pushed the eraser.

Frantically, he tried to rewind and play back the sounds and the music, but there was nothing now but the full creaking of the tape on the spool and meaningless sounds that somehow had not been erased, the thud of dancing feet, a quick clapping of hands, alien voices and words: in this country… everything… all of them… talking eyes… and the scent… a fading away into nothingness, till about the end when there was a screaming, senseless kind of finale detached from the body of a song in the background, drums and sticks and the tolling of a bell.

“Tony! Tony!” Fil cried, looking towards the sick man’s room, “I’ve lost them all.”

Biting his lips, Fil turned towards the window, startled by the first light of the dawn. He hadn’t realized till then the long night was over.

By Percival Campoamor Cruz

1.

He came to interview the self-proclaimed restorer of lost libido, this bespectacled young man who just got a writing job for an Asian newspaper. Madam Yin had earlier talked to his publisher for an advertising deal. She was offered an editorial write-up, gratis.

She was no doctor nor psychiatrist. She was an enchantress.

She told the publisher, Mr. Celerio, “Me no believe in pills. Like Viagra. Ha, ha, ha. . .”

She seemed to be either Chinese or Vietnamese, or maybe a Filipino with Chinese blood. Her English was not that good.

“Ya know, in my country, someone invented Viagra in cream, not pill. Ha, ha, ha . . . The user dips his pointer finger in the cream and swabs it on his organ. Very effective. Problem was the finger gets stiff, too. Ha, ha, ha . . . for hours.”

Mr. Celerio carefully eyed the lady in front of him. She was fortyish, had black, shiny, long hair; smooth, flawless skin like porcelain. She had a wonderful smell, like she bathed herself in some strange tropical flower. Mr. Celerio, now in his sixties, was reminded of the ilang-ilang, the rare flower in his native land that exuded a gentle, mesmerizing scent.

“I make men come back to life, Mr. Celerio,” she said.

The publisher was not comfortable with the direction of the conversation. The soft-spoken, unexcitable man did not know how to react but he was able to say, “Ah, eh, yes, yes. I can see that Madam Yin.”

Mr. Celerio saw a flashback rush in his mind. There was a time in his youth that he was pursuing older women. He was around thirty and, for some reasons, he developed an obsession for women in their forties or fifties. He did go to bed with a number of them and, every time he did, it was an exhilarating experience, just like climbing Mount Matutum, a rugged mountain in the Philippines.

“I make men come back to life, Mr. Celerio; no Viagra pill, no cream, just technique, just waking up the dull senses. . . technique to see, smell, hear, touch, even taste passion, in a way that stimulates the erotic part of the brain.”

He was in the early geriatric phase in his life. He had been managing a mild case of diabetes and hypertension. Yes, he noticed a decline in his bed activities, but he had no worries. He need not take remedial measures. He wanted the woman to get straight to the business.

“Madam Yin,” he boldly intervened, “what is it that the newspaper can do for you?”

“Mr. Celerio, I need to promote my center, my healing center. How about going exchange deal?”

“What do you mean?”

“Advertise my center. I pay you with my services.”

Mr. Celerio rolled his eyes. “Ya need healing, Mr. Celerio, don’t you?” The woman was fishing for a positive answer.

She was really very attractive and enchanting. Her lips looked supple and inviting. Her teeth were so white and healthy he was sure her breath smelled fresh and fragrant. Mr. Celerio had been surveying her body. He had concluded early on that this woman was a dynamite, a package of a thousand-and-one pleasures.

His wife was going to arrive at the office soon. Mr. Celerio quickened the pace of the supposed-to-be business meeting.

He promised to help.

“Madam Yin, let’s not talk long-term. For now, I’ll grant you a write-up, for free. Prepare some photos that I can publish. We’ll write an article. I’ll send a writer to your center for an interview. How about that?”

“I am truly delighted, Mr. Celerio,” and she gave him a meaningful wink. “I don’t want to take up too much of your time, gotta go.”

Madam Yin took off not before leaving a small vial of perfume on Mr. Celerio’s palm. “The fragrance will always remind you of me,” she whispered.

Mr. Celerio was led to a dimly-lit room by two nymphets. They were wearing soft-to-the-touch silken cheongsams, those Chinese costumes that have slits on the sides of the skirts and expose the legs and a good part of the thighs. The fragrance that wafted in the room smelled like the perfume in the vial.

One of the girls helped him take off his clothes and shoes. She helped him put on a silken robe. He was then asked to sit in a comfortable reclining chair and then served tea. The other girl prepared the tub so Mr. Celerio could have a bath.

In the meantime, he could hear a soothing, very soft percussive music coming out of the radio, like the soft clanging of bamboos. The two girls fetched him from the chair and walked him to the tub. They both took off their clothes and then began bathing him.

One of the girls said, “Mr. Celerio, don’t be naughty now. We’re not having an orgy here. Three’s a crowd.” And both girls giggled.

Mr. Celerio was being transformed at that moment, so-to-speak, from a meek lamb to a raging bull. It was embarrassing but he could not help it. The two girls could see his manhood become rigid.

After the bath, he was delivered to a queen-size bed. He was asked to lie down and wait.

It seemed like hours. Mr. Celerio already was salivating, burning in excitement. Finally, Madam Yin came into the room accompanied by that alluring, now familiar fragrance.

In her soothing, captivating voice she said, “The healing begins.”

She asked him to turn over, to relax, sleep even. Or just be at the brink of consciousness. And she began rubbing his head, his neck, then his arms, his back, his legs. And then she focused on his lower back and rear end.

Madam Yin was softly chanting an unintelligible mantra. Mr. Celerio could not relax. On the contrary, his manly senses were getting out-of-control. Yet he needed to show good demeanor and go along with the healing session.

He wanted to get up and grab Madam Yin, the torturer, and throw her in the bed. He wanted to hold her face and suck her lips, caress her breasts and put himself on top of her body.

Is that the response Madam Yin was expecting from him? He thought. Or should he wait for an invitation? He demurred.

He was asked to turn over face up. Madam Yin asked him to keep his eyes closed, to continue to relax. “How can I relax?” He said to himself. Madam Yin could see that his manhood was tense.

She caressed his face, touched his lips with her soft finger, rubbed his chest, his thighs and feet. She purposely avoided touching the center of his manhood. He was getting crazy.

He was under an extreme anticipation of a maddening love-making with Madam Yin. Then suddenly, Madam Yin said, “We’re done for today!” And she turned the bright lights on.

He saw Madam Yin completely naked but her breasts and groin were covered in some kind of plastic chastity shackles.

“This is insane!” He growled.

Mr. Celerio’s wife had been caressing him all night. She was looking for intimacy. He was just imagining, dreaming. He peered at the image of the woman beside him. It was his wife he saw, the grandmother of his grandkids, not Madam Yin.

The following morning, Mr. Celerio sent his young writer to Madam Yin’s healing center.

The writer was escorted by two young ladies in cheongsams to a dimly-lit room so he could experience the healing.

2.

Daniel, the young writer who was assigned to interview Madam Yin, knew very little about the subject-matter he was to write about. What he was to learn that day could be shocking for someone who had never had an intimate relationship with the opposite gender.

Yes, he was mature enough to understand the feelings that take over a man’s mind and body, feelings that make him seek fulfillment, the urges that emanate from below a man’s navel and around the groin. He went to school and took up biology. He understood the biological needs of human beings and how they are fulfilled. However, actual experience with a woman, he had not yet had the benefit of experiencing. Much less did he have an understanding that men or women could have problems with performing the demands of nature concerning sexuality.

Madam Yin’s nymphets ushered him into an enclosed space that looked like an audio-visual room. He sat in front of a wall screen that, after a short while waiting, started showing pictures. There was a sound track to the presentation that evoked different emotions.

After the presentation, Madam Yin came in and introduced herself. She was wearing a white clinical robe similar to a doctor’s attire. However, it had long slits on the sides that revealed her tantalizing legs and a good part of her thighs.

Daniel thought that Madam Yin was stunning, delectable. Her skin was so smooth he thought that just touching that skin could give him fulfillment.

She began just like a lecturer, “Mr. Daniel, a close-up camera was focused on your eyes, watching how your eyes behaved when you were viewing different pictures. I can tell by the results that you are a strong, healthy individual, mind and body, in so far as sexuality is concerned. You showed very little interest when you were being shown pictures of ducks and goats; however, you showed excitement when you were looking at pictures of girls playing beach volleyball and wearing scanty bikinis.”

“Thank, you m’am.”

“However, I will tell you, every man is different. There are men whose sexuality is dead, zero, zilch. They don’t react to any of these pictures. And let me tell you this, some men get excited looking at ducks and goats. Ha-ha-ha. Funny but true. . . So, anyway, this test gives us an idea what to work on. Let’s tour the center.”

He was first shown what she called therapy rooms. Unaware that the rooms had peeping holes or, in some cases, one-way mirrors, patients inside performed exercises, in privacy they thought, meant to bring back libido, or improve libido.

He was asked to look at what was going on in one of the rooms. He saw an elderly man, completely naked, holding a duck, and making out with the animal. He backed off and told Madam Yin he did not want to look.

“It’s gross! I don’t want to see this.” He complained.

“Mr. Daniel, just be clinical about it. Consider this an education.”

He hesitated but Daniel had to look again through the convenient peep holes. There was another person in the room, one of those girls in cheongsams. She appeared to be assisting the man. She had the duck’s neck in her hand and just as the man was getting close to a climax, she chopped off the duck’s head with a sharp knife. It took only one blow. As a result of losing its head, the duck wiggled and convulsed violently; and the man, in the meantime, looked like he was experiencing the most intense of pleasures, thanks to the effects of the duck’s rigor mortis.

“That is really bad!” Daniel sighed, shaking his head.

“So, sorry Daniel, but we have to do what we have to do. We have discovered in this center that of all animals, ducks have the closest resemblance and functions to a woman’s sex organ.”

In another room, Daniel saw a man dipped in a tub of water full of suds. The tub looked like one of those antique bath tubs that have four bear paw legs. Three naked nymphets were assisting the man. One was holding his left arm and the other the right arm. Obviously, the man was excited. His manhood was erect and the head part of it was showing above the suds. The third nymphet pulled out something out of a glass jar. She put the thing on top of the man’s “head” that was above water. It was a wingless fly she put on there and as the confused fly walked around the man’s “head”, the man was feeling a tingling sensation that was extremely pleasurable. He yelled screams of delight. “Oh, my gosh, oh, my gosh . . . Enough, enough. You’re killing me!” He struggled to be free but the girls held on to his arms tightly.

Daniel told Madam Yin he had seen enough.

She replied, “Mr. Daniel, loss of libido is not curable by medicines or creams. It’s a brain problem and we cannot operate on the brain. We have techniques, we have devices, borne out of years of research and experimentation that took us to the deepest secret places in the Orient, that wake up a man’s dead libido. That’s what we do here. I hope you understand. You have to be very careful in writing the article. You don’t want to tell everything in the article. You don’t want to make people anxious. You don’t want to spill the surprises.”

As they were walking down the hall, Daniel noticed a sign on the door of one of the rooms. It said, “Vending Machines”. He wanted to have a Coke.

“Look through the mirror before you go in, Mr. Daniel,” Madame Yin warned. He peered through the window that had the one-way mirror and saw a machine.

“Mr. Daniel, believe it or not, some men prefer to make love with a machine.”

The machine worked pretty much like the soft drinks machine. The patient drops some coins and one of the latches on the face of the vending machine opens. The patient chooses which latch he wants to open. Whatever he chooses, a latch opens and a part of a woman’s body pops out of a square hole. Then the patient can play with the exposed body part. The choices include: Lips, Boobs, Vagina, Navel, Knees, Legs.

“Out of this world! Madam Yin, I should compliment you. You’re a genius!”

“Thank you, Mr. Daniel. Why buy the whole cow when you can just buy the milk?”

“Wait,” Daniel said when he saw in the next room another machine.

Madame Yin then explained what the machine was about.

“This, Mr. Daniel, is where a man who is tired of his wife can dump his woman in exchange for coins.”

They both laughed. Then Madam Yin followed up, “No. Joke only, Mr. Daniel. That’s your soft drink machine”

“Let me get the photos that Mr. Celerio wants to publish with the article,” and Madam Yin excused herself momentarily.

Two nymphets ushered Daniel into a private, dimly-lit room and he was asked to relax. There were cold beverages on the coffee table. He picked up one glass and sipped what seemed to be some kind of tropical fruit juice.

In the next few minutes, he felt a surge of vitality and euphoria he had never experienced in his young life.

Then Madam Yin came in and standing before Daniel, she took off her robes.

She pulled him out of the chair and took him to the bed. She unbuttoned his shirt and helped him take off that shirt and the pants.

Then Madam Yin went on top of him and kissed him on the lips. She whispered to his ear, “I’m a cougar!”

He hugged her and then made his hands feel the smoothness of Madam Yin’s body.

Ordinarily, he would have come already.

But in the next hour he was able to respond to Madam Yin’s every passionate gesture with the powers of a grown man, a man strong and virile and lasting.

Madame Yin proved herself to be a real doctor, an enchantress, if one may say.

She’s from the Orient and obviously a single woman. Who knows her origins? Who knows her life story?

People come to America under all kinds of ruses in order to obtain a visa.

Maybe Madam Yin needed to reinvent herself. Maybe she was an innocent, simple, farm maiden who transformed herself into a worldly, self-proclaimed libido healer, in order to start a new life in America.

But that’s another story.

EPILOGUE

Naghihiwa ng gulay si Hannah nang marinig niya ang pagtunog ng doorbell ng kanilang bahay.

“Hannah! ‘Yung pinto!” sigaw ng kanyang Ate Sarah.

“Opo, ate, sandali lang!”

Kaagad na nagpunas si Hannah ng kamay at tinungo na ang pintuan. Pagbukas niya ay nakatayo sa harap niya ang isnag deliveryman,may hawak itong kahon.

“Delivery po mam!”

Napaisip muna siya bago pinirmahan ang form.

“Thank you.” Wika niya sa nagdeliver bago ito umalis.

Tinitigan niya ang maliit na kwadradong kahon na kulay abuhin. Nakasulat sa ibabaw ang mga salitang, “To: Hannah”.

Nagtaka si Hannah kung kanino galing ang kahon. Wala siyang inaasahan na matatanggap, malayo pa naman ang kanyang kaarawan. Nakangiti niyang binuksan ang kahon. Napasigaw siya sa gulat at naitapon ang laman nito. Kaagad naman siyang pinuntahan ng kapatid niya at nabigla din sa nakita. Niyakap niya ang kapatid na patuloy sa pag-iyak. Sa sahig ay naroon ang isang puso ng baboy, may dugo pa ito at nagkalat sa kanilang carpet.

“Sssshhhh, tahan na.” wika ng ate niya habang hinahaplos ang buhok. Iniisip nito kung sino ang maaaring gumawa nito sa kanyang kapatid.

*****************

Chapter 1: “Hannah’s Demise”

“Ate!!!!!!!!” napasigaw si Hannah kasabay ang pagbangon niya.

Nagulat naman ang kanyang kapatid na si Nina kaya tinabihan siya nito. Umiyak na naman si Hannah, puro benda ang kanyang katawan dahil sa mga sugat na natamo. Naalala niya ang ate niya. Nasa ospital na sila ng boyfriend niyang si Jake at ginagamot na nang makatanggap ng masaklap na balita mula sa mga pulis. Patay na pala ang ate niya. Maaaring napatay ito ng mag-amang Anton at Richard. Wala na rin ang Lola Belinda niya pati na ang iba pang mga pinsan, samantalang ang tagapag-alaga ng matanda na si Ditas ay nawawala at hindi pa rin nahahanap hanggang ngayon.

Isang linggo na rin ang nakakalipas subalit hindi pa rin maalis sa isip niya ang mga nangyari, lalo na ng mga masasamang alaala kasama ang Ate Sarah niya, nakakalungkot ang sinapit na trahedya ng pamilya nila.

“Sssshhh, honey, it’s okay.” Wika ng Ate Nina niya habang hinahaplos ang buhok niya. Pinainom niya ito ng tubig para mapakalma. Nakita niya sa kabilang kama ang tulog na si Jake, kagaya niya ay marami rin itong benda, subalit mahina pa rin ito, iilan lang mga salitang nasasabi dahil mahinang mahina pa rin ito. Labis siyang naawa sa boyfriend na nadamay pa sa katigasan ng ulo niya, kung nakinig lang siya sa ate niya ay hindi sana mangyayari sa kanila ang ganoong mga bagay.

Ilang sandali pa ay dumating na ang best friend niyang si Marjorie. May dala-dala itong isang basket ng prutas.

“Oh my God sis! Are you okay? Why are you crying?” nababahalang tanong nito. Hindi sumagot si Hannah bagkus ay umiyak pa muli.
“Binangungot na naman yata. Trauma pa siya dahil sa mga nangyari…. Dahil sa pagkawala ni—-Ate Sarah.” Sagot ni Nina.

Si Marjorie naman ang yumakap sa kaibigan, “Everything will be okay sis.”

*************

“Ang hirap sis, ang hirap ng ganitong sitwasyon. How I wish napatay na lang din ako para hindi ko na nararamdaman ang lahat ng ito.” Umiiyak na sabi ni Hannah.

“Sis, don’t say that. You’re lucky; you were still given a chance to live. Ipagpasalamat na lang natin na dahil sa katapangan ng ate mo, nabuhay pa kayo ni Jake. It’s unfortunate what happened to Ate Sarah, mahal na mahal ka niya kaya mas inuna niya ang kapakanan mo.”

“Pero…. Pero…..”

“Let’s pray na lang.” sabi ni Marjorie at hinawakan ang mga kamay ni Hannah, pumikit sila at nagdasal para sa mga minamahal.

Naputol ang pagdarasal nila nang kumatok ang nurse sa pinto. “May nagpapabigay po. For Hannah Jane Lorilla po.” Sabi nito habang hawak ang isang maliit na kahon. Iniabot niya ito kay Nina.

“Look Hannah, may gift para sa’yo.”

Aalis na sana ang nurse nang tawagin siya ni Nina, “Teka nurse! Kanino raw galing?”

` “Hindi ko po alam. Nasa nurse station lang po ‘yan pagtingin ko.”

“Ah sige, salamat ha!”

Ang kahon ay nababalutan ng kulay pink na gift wrapper at may maliit pang card na may nakasulat na “Get well! I’m looking forward to see you soon!”

“Kanino naman kaya ito galing?”

“Wow sis, baka sa iba pa nating mga barkada. Ang sweet talaga nila Randy. Buksan mo na dali!”

Dahan-dahan niyang inalis ang nakabalot, bubuksan pa lamang niya ang kahon ay may iba na siyang kutob. Imbes na mapangiti ay napasigaw siya sa takot nang makita ang laman, “Alisin n’yo ‘yan! Alisin n’yo ‘yan!” umiiyak niyang sabi.

Nandidiring itinapon ni Nina ang kahon sa labas ng kwarto. Sa loob kasi nito ay mga patay na ipis at iba pang insekto. Naiwan naman sa kama ang isa pang maliit na card.

“Oh my God….” Ang nasabi na lamang ni Marjorie.

Nakasulat dito ang isang maikling tanong, “How’s the trauma?”

Chapter 2: “The Hurt Locker”

“Akala ko pa naman tapos na, akala ko wala na, akala ko sumuko na siya!” umiiyak na sabi ni Hannah, nanginginig pa rin ito sa takot dahil sa nangyari kanina.

“Oo nga sis, akala natin wala nang mangyayaring ganoon subalit parang lalong lumala.” Wika naman ni Marjorie.

Lumapit ito sa tulog na si Jake. Tinitigan niya ang mukha ng nobyo ng best friend niya. “Kung malakas lang si Jake, malamang gumawa na ito ng paraan at hinahanap na kung sino ba talaga ang may gawa ng mga ganoong bagay sa’yo.”

Sumakit ang ulo ni Hannah, napasigaw siya, pumapasok sa isip niya ang mga nauna pang pangyayari bago ang pagbigay ng ‘surpresa’ sa ospital. Noong una ay sa kanilang university. Dahil nga popular siya dahil sa pagiging Campus Queen ay kilala na siya ng halos lahat ng estudyante doon subalit nanatili siyang humble at approachable sa marami. Lalong dumami ang kanyang admirer, hindi lang dahil sa taglay na kagandahan ni Hannah bagkus ay matalino rin ito. Laging nag-eexcel sa mga subjects at myembro rin ng volleyball team sa kanilang unibersidad.

Marami nang nanligaw rito, may mga varsity players, mga president ng iba’t ibang school club, may anak ng pulitiko, anak ng businessman at kung anu-ano pa. Pero isang lalake lang ang nakasungkit ng puso niya at iyon nga ay si Jake. Napili niya ito dahil marunong itong makisama, mabait, gentleman at higit sa lahat ay responsible sa pag-aaral, mga katangian na gusto niya sa isang lalake at hindi dahil sa gwapo ito o naawa lang siya dito dahil sa kinasangkutan nitong eskandalo nang patayin ang isa ring sikat sa kanilang unibersidad at dati ring Campus Queen na si Andrea. Bagaman maraming nagtaas ng kilay at tsismis dahil sa ginawa niyang pagsagot sa lalake ay wala siyang pakialam, ang mahalaga sa kanya ay mahal nila ang isa’t isa at sigurado diya doon. Pero sa kabila ng isyu ay nanatili pa rin siyang matatag, nanatili pa ring marami ang humahanga sa ganda at talino niya kaya hindi nababawasan ang kanyang suitors at admirers.

Madalas siyang makatanggap ng flowers at chocolates, kung minsan ay nabibigla na lamang siya kapag papasok ng classroom dahil may nakalagay na bouquetsa kanyang upuan, minsan ay nakadikit sa kanyang locker. Ngunit isang araw nang pagbukas niya ng locker ay nakakita siya ng isang sulat.

“Sis, Marj, may letter sa loob ng locker ko!”

Kahit si Marjorie ay nagulat. Kinuha nito ang maliit na card na kulay pula at binasa, “I think I’m beginning to fall inlove with you.” –M.D.

“Sinong M.D. naman kaya ito?” natanong ni Hannah.

“Ewan, baka isa na naman sa mga admirer mo dito sa loob ng campus.”

“Paano niya nailagay ang letter sa loob ng locker ko?”

“Ewan, baka isiniksik niya sa siwang. Kasya naman oh.” Sambit ni Marjorie habang isinsagawa ang paglagay ng card sa makitid na siwang ng locker.

“Sana lang. Maaari kasing alam niya ang code ng locker ko.”

“Hmmmm, pwede, tingnan mo kung may nawawala kang gamit.”

Hinalungkat ni Hannah ang mga gamit niya subalit sa pagkakatanda niya ay wala namang nawawala.

“Alam mo, sa sobrang popular mo, dapat alam na lahat na may boyfriend ka, na sikat rin…. But not in a very good way though.”

Kumunot ang noo ni Hannah sa sinabing iyon ng kaibigan. “Sis, I’m just kidding, anyways, dapat humihinto na sila sa pagbibigay sayo ng mga cards and everything kasi wala na silang pag-asa sa’yo. Dapat sa akin na lang, hahaha.” Pabirong sabi ni Marjorie.

“Sira! Bakit gusto mong magpaligaw eh may Randy ka na.”

“Biro lang naman, ito naman, masyadong seryoso.”

“Pero sis, should I need to worry?”

“Punta na lang tayo sa property office, papalitan natin ng code ‘yang sa locker mo para makasigurado or better, magpalit tayo ng locker.”

“That’s a great idea sis! Vice versa ang pagkuha natin ng gamit natin, meaning, I get yours and you get mine para magmukhang locker ko pa rin ‘yan.”

“Yeah, you’re so genius talaga.” At tumawa ang dalawa.

Ginawa nila ang paglilipat ng gamit ng walang tao para makasigurado silang walang makakaalam na iba na ang locker nito, mga siyam na locker ang pagitan ng dalawa kaya medyo malayo at hindi halata.

Kinaumagahan ay tiningnan ulit nila.
“Sis! Wala na ritong love letter or cards.” Sabi ni Hannah nang tingnan ang dating locker na ngayon ay kay Marjorie na.

Napangiti si Marjorie subalit napawi din agad nang buksan naman ang dating locker. “Oh my…..”
Napatakbo si Hannah nang makita ang locker niya, mayroon na naman ditong card at ngayon ay may kasama ng tatlong rosas sa loob.

“How could this be possible????” nababahalang tanong ni Marjorie.

“Don’t tell me naisingit ulit ‘yan.” Wika ni Hannah habang hawak ang mga rosas.

Sa isang maliit naputing card na punung-puno ng glitters na kulay pula ay may nakasulat, “I love you Hannah.” –M.D.

“Let’s tell your boyfriend about this.” Suhestiyon ni Marjorie.

“No, ayaw kong madagdagan ang problema niya.”

“So, anong gagawin mo? Hahayaan mon a lang kung sinong M.D. ang magbigay ng mga ganyan sa’yo? Paano kaya niya nalaman na nagpalit tayo ng locker?”

“I don’t know, I’m confused. Wala ka bang pinagsabihan?”

“Wala noh. Your admirer is creeping me out. Baka nariyan lang siya sa paligid, pinagmamasdan tayo.”

Tumingin tingin sila sa paligid at pinagmamasdan ang kilos ng bawat estudyanteng naglalakad sa hallway. Ilang sandali pa ay may yumakap kay Marjorie. Nagulat ito.

“Oh my God Randy! You scared me!” naiinis na sabi ng girlfriend nito subalit ang paghalik lang sa pisngi ang ginawa ng lalake. Napansin nito ang bulaklak sa locker.

“Sinong nagbigay niyan? May nanliligaw pa sa’yo hon?!” galit na sabi ni Randy.

“Sssshhhh, wag kang maingay, hindi sa akin ‘yan, kay Hannah ‘yan, nagpalit lang kami ng locker.” Paliwanag nito.

Tumingin si Randy kay Hannah at pagtango lang ang isinagot nito. “Wow Hannah, despite the facts that you already have a boyfriend, may suitors ka pa rin. How sweet. Hahaha.”

“Ulol!” naiinis na sabi ni Marjorie. “Huwag ka ngang sira, nakita mo nang nagwoworry ‘yung tao eh.”

“Iannounce natin sa buong campus.”

“Adik ka talaga Randy! Wala kang suggestion na matino!” sabi ng girlfriend.

“Okay sorry Hannah, heto serious na.” sabi ni Randy at humarap kay Hannah. “Mapapagod din ‘yan, titigil din ‘yan, maniwala ka.”

“Sana nga.” Sagot ni Hannah.

“Huwag na ninyong isipin ‘yan, kain na lang tayong snack. My treat!” sabi ng lalake at nagsimula nang lumakad.

Tinitigan ni Marjorie ang kaibigan, “Let’s go na.” Ngumiti na si Hannah at sumabay na sa kaibigan.

*************

Nag sumunod na araw ay ganoon din ang nangyari, halos araw-araw nakakatanggap ng bulaklak at card galing sa suitor nitong kilala lang niya sa tawag na M.D. Nagtataka siya kung paano nito nagagawa ang paglalagay ng mga ganoon sa locker niya. Ang mga card ay naroon lang sa loob ng locker niya hanngang dumami na ito samantalang ibinibigay niya kay Marjorie ang nakukuhang bulaklak. Tumagal ito ng isa pang linggo hanggang sa mga sumunod na card na natatanggap niya ay iba na ang mga mensahe.

“Roses are red, violets are blue. When I see you, I’ll kill you.”

“Bakit mo ako ipinagpalit? Humanda ka!”

“I love you but you broke my heart you b*tch!”

At marami pang iba’t ibang mensahe, kasama ang tuyot ng mga bulaklak.

Labis na nababahala na si Hannah, ganoon din ang mga kaibigan niya. “This is too much Hannah. Hindi na ito suitor mo! STALKER na!” sabi ni Marjorie.

“What should I do? I’m scared. Pinagbabantaan na niya ako.”

“Don’t worry sis, babantayan ka namin. Sasabihan ko si Randy about this.”

“Could the police do anything about this?”

“Baka wala rin silang maitulong, you know every student in this campus is a suspect. And it’s hard to find who the heck that M.D. is!!”

Chapter 3: “The Rise of a Stalker”

Naalala na naman ni Hannah ang unang beses na makatanggap siya ng “surpresa” galing sa kanyang stalkerna ipinadala pa sa bahay nila, isang puso ng baboy. Alam na rin pala nito kung saan siya nakatira. At sigurado siyang sinusundan na siya nito kahit saan man pumunta.

Kahit ang ate niya noon ay nababahala na sa nangyayari, kaya palagi niya itong kasama kapag pupunta ng ibang lugar, bihira niyang makasama si Jake dahil galit pa noon ang ate niya rito. Wala pa ring alam ang boyfriend sa pagkakaroon niya ng stalker. May mga araw na makakakita na lang sila sa gate ng bahay nila ng isang kahon at ang laman ay mga daga, ipis, at kung anu-anong insekto.

Nababahala na sila sa kaligtasan niya, maaaring dumating ‘yung araw na pasukin na sila sa kanilang bahay kaya nagpalagay na sila ng CCTV camera sa labas, nagbabakasakali na makita nila kung sino ang stalker ni Hannah.

Gabi na noon, katatapos lang magbasa ni Hannah ng isang nobela nang makaramdam ng lamig. Napansin niyang medyo nakabukas ang bintana niya kaya lumapit siya rito para saraduhan. Napasilip siya sa labas nang may makitang isang tao na naglagay ng isang kahon sa may gate nila. Nabigla siya kaya napatakbo palabas ng kwarto.

“Ate! Someone’s in the front gate!” sigaw niya habang pababa ng hagdan, naroon ang ate niya sa sala habang nanonood ng telebisyon. Nang marinig siya ay agad na lumabas sila ng pinto subalit wala ng tao roon, tahimik na ang buong kalsada at wala nang taong makikita sa paligid, tanging isang kahon na lamang ang naiwan sa may gate. Kaagad din silang pumasok sa loob ng bahay.

“I don’t want to look at that.” Naiiyak na sabi ni Hannah habang pabalik ng kwarto.

Lumabas ang kapatid nilang si Nina ng kwarto nito. “From the stalker na naman ba ‘yan?” tanong nito.

“Malamang.” Sabi ni Sarah at iniabot sa kapatid ang kahon. “Ikaw na ang magbukas niyan.” Dagdag pa nito at umalis na.

Binuksan nito ang kahon at halos masuka nang maamoy ang mga nabubulok na lamang-loob ng kung ano. Agad niya itong tinapon sa basurahan sa labas ng bahay.

Sa may di kalayuan ay nakatingin sa bahay nila Hannah ang isang tao. Kitang-kita sa mukha nito ang galit, nang humithit pa sa sigarilyong hawak ay tinapakan niya ito bago naglakad papalayo.

***********

“Balita ko nagpadala na naman sa’yo ‘yung stalker mo kagabi ah.” Sabi ni Daniel pagkatapos ay umupo sa tabi ng tahimik na si Hannah. Nasa mini park sila.

“Huh? Sinong nagsabi sa’yo n’yan?”

“Ah.. eh.. si Randy.” Sagot nito.
Dumating na si Marjorie at iniabot ang isang juice kay Hannah.

“Thanks sis.” Malungkot na sabi nito.

“Oh hey Danny! Nandito ka pala, akala ko may klase ka pa.”

“Yeah, I’d just stop here, napansin ko kasi itong si Hannah na mukhang deprsess.”

“Eh sino ba namang hindi madedepress sa nangyayari sa kanya. Sobra na ‘yung stalker n’ya.”

“You know what Hannah, dapat may body guard ka lagi. You can hire me. Di mo ako kailangang bigyan ng sahod.” Sabi ni Daniel.

“Danny boy, may body guard na ‘yan si Sis, ako saka si Randy. At ‘yung BOYFRIEND niyang si Jake kaya shoo!” sambit ni Marjorie na naka-emphasize ang salitang boyfriend.

Napakamot sa ulo si Daniel, “Bad trip naman ‘tong si Marj. Nag-offer lang naman ako.” Wika nito at umalis na.

“Hay naku talaga ‘yang si Danny, feeling close sa’yo. Kung hindi naman dahil barkada ‘yan ni Randy ay hindi natin ‘yan makikilala. Halata namang may gusto sa’yo ‘yan noon pa, hindi lang maamin, baka nga ‘yan ‘yung…… stalker mo.”

Napatingin si Hannah sa kanya.

“Oh my…. Bantayan natin lagi ang kilos n’yan. Malaki kasi ang posibilidad eh, may pagkaretarded ang taong ‘yun. Hay naku, hindi ko siya feel. Kahit na maraming girls ang nagkakagusto dun kay Danny dahil gwapo rin, ay naku, hindi ko siya papatulan. May pagkaweird ang vibes niya.”

Naisip nilang maaaring magbigay na naman ang stalker ni Hannah kinagabihan ng “surpresa” kaya nagplano na sila. Habang nag-uusap ang dalawa ay dumaan sa harap nila ang grupo ni Angela, masama ang tingin nito sa kanila.

“Gosh, I really hate those girls espcecially ‘yung Angela na ‘yun!”

“Bakit naman?”

“Duh? Dapat hate mo rin siya, buti nga ikaw ang nanalo bilang Campus Queen at hindi siya. Buti nga sa kanya. You know that a First Runner-up is always the first loser. Hahaha.”

“Huwag mo na lang pansinin.”

“Anung huwag? Makapandilat ng mata, wagas! Para tayong lalamunin. Hindi pa rin kasi matanggap na ikaw ang nanalo at hindi siya, haha. Anyways, we should do something about your stalker.”

Maya-maya pa ay dumating na si Randy. “Hey girls, what are you guys talking about?”

“Hon, we are planning how to catch Hannah’s stalker. Sa tingin namin ay magpapadala ulit ito mamayang gabi.”

“Well, include me in that plan. And I have an idea.”

*************

Gabi na, tahimik na nag-aabang sina Randy at Marjorie sa madilim na bahagi ng eskinitang iyon, sa kabilang kalsada sa tapat ng bahay ng mga Lorilla. Samantalang si Hannah ay nasa kwarto niya, nakasilip sa kanyang bintana. Sabawat pagdaan ng mga kahina-hinalang tao ay agad silang nagiging alerto. Varsity player si Randy sa track and field sa kanialng pinapasukan kaya mabilis itong tumakbo, kaagad na maabutan agad nito ang mahahabol. Kausap ni Hannah sa cellphone ang kaibigan.
“Ano? Wala pa ba kayong napapansin d’yan?” tanong niya.

“Wala pa eh, baka maya-maya, narito lang naman kami ni Randy, nag-aabang pa rin.”

“Okay, sige. Basta sabihan ninyo ako.”

“Okay sis.”

Ilang minuto pa silang naghintay nang may napansin silang huminto sa harap ng bahay, lumingon-lingon muna ito sa gilid bago may ipinatong sa may gate.

“Ba-bata?” nagugulat na tanong ni Marjorie.

Kaagad na tumawid si Randy ng kalsada, “Hey!!!!”

Nabigla naman ang taong iyon kaya napatakbo ito subalit hinabol siya ni Randy. Samantalang lumabas naman si Hannah kasama ang dalawang kapatid. “Sis, hinahabol na ni Randy ‘yung naglagay nito.”

Isang maliit na kahon ang naroroon, kinuha iyon ni Nina, “Hannah, do you want to see what’s inside?”

“Yes.”

Lumapit na si Randy, hawak sa balikat ang taong naglagay ng kahong iyon. Nilapitan ito ni Sarah, halatang nabigla rin.

“Bata ang stalker mo?”

“I don’t know ate.”

Pinandilatan ni Sarah ang batang lalake, na nkasuot ng itim na hoodie. May 4’7” ang taas, medyo maitim at tinatayang mga edad sampu hanggang labindalawa ito.

“Sino ka? Ikaw ba lagi ang nananakot sa kapatid ko?!” galit na sabi ni Sarah habang hawak sa buhok.

Bakas sa mukha ng bata ang takot. “Na-napag-napag-utusan lang—po.”

“Sino?Sinong nag-utos sa’yo?”

“Hin-hindi ko po ki-kilala.”

“Sabihin mo, nasaan siya!”

Nagsimula nang umiyak ang bata kaya hindi na nila ito hinawakan.

Binuksan na ni Nina ang kahon, nabigla sila dahil hindi inaasahan ang laman noon, sa halip na mga patay na insekto ay mga tsokolate. Lahat sila ay nagtaka Habang nakatitig sila sa laman nito ay nakakuha ng tyempo ang bata kaya tumakbo ito, hahabulin pa sana ulit ito ni Randy subalit pinigilan na siya ni Hannah.

“Hayaan mo na siya Randy.”

“Pe—–“

“Let him be.”

Hindi pa rin sila nakakaisip ng dahilan kung bakit iba na ang “surpresa” na nakuha ni Hannah ngunit dahil sa takot ay hindi niya ito kinain.

“Do you think galing ito kay M.D.?”

“I don’t know sis, maaari, pero hindi natin alam.”

“So what are you going to do with those chocolates? Sayang imported pa naman ang Ferrero Rocher na ‘yan.”

“I’ll throw these unless you want.”

“No, mamaya may lason pa ‘yan.” Wika ni Marjorie. Kukuha sana ito nang isa subalit nabitawan ito ni Hannah kaya nahulog ang kahon. Nagkalat ang mga bilog na tsokolate sa sahig. May nakita silang card, natatabunan pala ng mga laman. Isang kulay ginto naman na card, sa loob ay may nakasulat, “I really love you Hannah. Please accept this.”

Pero wala silang napansin na signature na M.D. sa ibaba. “So who could have sent this?”

Chapter 14: “Psychological Warfare”

“What are you doing here????” nagugulat na tanong ni Hannah kay Jesse.

“You bring me here, remember?”

“No, I don’t remember!” sigaw ni Hannah habang hawak ng mga kamay ang buhok na tila nababaliw. Hindi niya maintindihan ang sarili. Nanginginig na ang katawan niya, hindi niya malaman kung sa sobrang takot ba iyon.

“I’ve done you a favor Hannah, couldn’t you remember noong dumalaw ka sa kulungan? You told me na ako ang perfect partner to do your works. Sinabi mo na makakalaya ako kung tutulungan kita sa mga gusto mo. And well, here I am. You told me to kidnap your best friends, Marjorie and Lara.”

“No, hindi ko gagawin sa kanila ‘yon!”

“Hannah, please. Lahat ng sinasabi sa’yo ni Jesse ay totoo. I saw you visiting him in jail kaya nga nagulat ako. Makinig ka sa kanya. Please huwag kang magagalit sa akin. Naiintindihan naman kita eh kung bakit ka ganyan. Hannah, you’re highly delusional.” Paliwanag ni Daniel.

“What are you talking about Danny? I’m not crazy! Huwag mo akong igaya sa’yo na sobrang obsess sa akin! Huwag mo akong lokohin!”

“No Hannah, please. WALA KANG STALKER Hannah, it’s just all in your mind.”

“Imposible. I saw him, he’s wearing a black hoodie, it’s you Jesse!”

` “Hannah, I was in jail noong mga panahong may stalker ka, hindi ko magagawa ‘yon!” sagot ni Jesse.

“Hindi ako nagtanim ng sama ng loob o ng kahit ano noong ipakulong mo ako because I really love you. I understand you, from a guy who is suffering from a disorder, I could totally understand you. That illusion na sinasabi mong nakakakita ka ng misteryosong tao, it is just all in your mind. Or your mind represents it as your stalker pero wala naman talaga. You did everything Hannah, from the flowers, cards and dead insects.” Sabi ni Daniel.

“Wala akong maalala Danny, wala.”

“Because you’re living in a realm na may stalker ka! You’re narcissism has pushed you to the edge to the point na you’re treating yourself that you’re in danger. Your vain Hannah and your extreme vanity lead you to that idea that you have a stalker. Pinaniwala mo ang lahat ng tao at ang sarili mo na totoong may stalker ka pero ang totoo, wala naman!”

“Then why would I do that? Why?”

“Dahil nga kinukulangan ka sa fame! Gusto mong mapag-usapan ng lahat ng tao, sa kabila ng kagandahan mo at pagiging popular, hindi ‘yun sapat sa’yo kaya mo sinagot si Jake na kontrobersyal na. But it wasn’t enough kaya nagpretend ka na may stalker ka.”

“That’s impossible! You have no proof!”

“I asked the vendor doon sa flowershop kung saan ninyo ako nakita, napansin ko kasi na may pagkakapareho ‘yung cards doon at sa stalker mo. I asked him na idescribe ang taong madalas na bumibili ng roses at cards, noong una akala ko lalake pero ang sabi niya babae at nagmamatch sa description mo, pero naisip ko na imposible mong magawa ‘yun kaya I showed him a picture of youpero hindi pala ikaw kung hindi ang ate mong si Nina! Alam niyang may mental disorder ka kaya para mapagtakpan ang kasalanan mo, she instead supported you sa lahat ng ginagawa mo, she’s your accomplice Hannah.”

“No, I’m not y own stalker, bawiin mo ‘yang sinasabi mo! I’m not M.D.!”

“Yes, you are Hannah, hindi mo ba talaga naaalala noong sa psychiatric clinic? You told me something. You said that you’ve read a book about a girl who was so beautiful. She had her own adventure because she was kept chasing by her stalker. Sabi mo paborito mo ‘yung libro kasi gusto mong maging kagaya niya. Inuulit-ulit mo pa nga ‘yung name nung main character, you said her name was Martha Diane, M.D. for short.”

Sapagkakataong iyon ay bumalik na sa alaala niya ang lahat ng ginawa niya.

“Imposible ito! Hindi ito maaari!” napatayo si Hannah sa pagkakaupo at napatingin sa salamin. Nakita niya ang sarili niya na nakasuot ng itim na hoodie at may hawak ng bouquet ng rosas.

“That’s the truth, you told Jesse to kidnap your friends. Hindi sapat ang nakukuha mong popularity at pakiramdam mo threatened ka sa dalawa mong kaibigan.”

“No, no, teorya mo lang lahat ng ito!”

“No Hannah, all of these was based on my research and with the help of the child psychiatrist. I called Dr. Alfred Jimenez at may initial record siya ng diagnosis natin, diagnosis mo.”

Napaluhod si Hannah at umiyak. Nilapitan siya ni Daniel at lumuhod din. “Hannah, I’m here for you.”wika niya at hinalikan siya sa noo.

Biglang huminto ng pag-iyak si Hannah at pinunasan ang luha at inayos ang buhok gamit ang mga daliri. Tumayo siya at palabas ng pinto.

“Oh saan ka pupunta?” tanong ni Daniel.

“Where are my sisters Marjorie and Lara?”

“Sa kabilang room.” Sagot ni Jesse at itinuro ang isang kwarto.

Chapter 15: “Old Friends”

Agad na nagtungo si Hannah sa kwarto kung nasaan sina Marjorie at Lara. Sinundan naman siya ng dalawang lalake. Nakakita siHannah ng kutsilyong may bahid ng dugo sa mesa. Kinuha niya ito at tiningnan.

“Hannah! What are you doing here?! Nagugulat na tanong ni Marjorie. Gising na ito subalit nanghihina pa rin dahil sa dami ng sugta na tinamo. Nakagapos pa rin nito. Samantalang si Lara ay nakatali sa isnag upuan at may busal ang bibig.

Dahan-dahang lumapit si Hannah kay Marjorie at sinabunutan ito. Napasigaw naman ang una dahil sa sakit.

“Bakit mo ginawa ‘yun?” naiiyak na tanong ni Marjorie.

“I should be the one asking you that! I saw your picture together with my boyfriend Jake! I thought we are friends, I thought we are sisters! Pero hindi pala! Traydor ka! Malandi ka! Wala kang kwentang best friend! From now on, hindi na tayo friends!” namumuhing sabi ni Hannah

“Hannah, I’m.. I’m so sorry.”

“Well,it’s too late sis!” sabi niya at inundayan ng saksak si Marjorie sa tiyan.”Hahahahahahaha!!!!!” parang nababaliw na tawa ni Hannah at sinaksak muli ang kaibigan.

Tumulo ang dugo mula sa bibig ng kaibigan at ilang sandali pa ay hindi na ito gumalaw. Kitang-kita ni Lara ang buong pangyayari. Gustuhin man niyang makawala ay hindi siya makagalaw. Nilingon siya ng masama ni Hannah at nilapitan din. Tumutulo pa ang dugo sa kutsilyong ginamit niya. Lumuhod siya sa harap ng kaibiganat inikut-ikot ang kutsilyo sa mga hibla ng buho.”Hmmmm, ikaw sis Lara, I couldn’t think of any reason para patayin ka.” Sambit niya habang pinuputol ang tali. Pero habang ginagawa niya iyon ay napahinto siya, “Oh wait, yes, I have a reason, Di ba iiwan mo ako sa ere dahil nalaman mong delikado ang buhay mo? Well, palatandaan iyon na you’re not a good friend Lara. And besides, I hate your beauty, dapat wala akong kaagaw sa atensyon ng lahat. Ako lang dapat ang nananatiling famous ang beautiful! Hahahaha.” Sabi niya at pumunta sa likuran ni Lara.

Napanganga na lamang si Daniel nang gilitan ni Hannahsi Lara ng leeg. Hindi niya akalain na magagawa iyon ng pinakamamahal niya. Gusto man niyang pigilan si Hannah sa ginagawa nito ay pinigilan din siya ni Jesse.

“Hayaan mo na si Hannah.”

“I’m here to help her, gusto kong gumaling siya. Hindi dapat ganito.”

May ipinakita si Jesse na baril sa kamay kaya hindi na gumalaw pa si Daniel, natatakot siya sa baka kung anong gawin nito sa kanya.

****************

Huminto ang isang sasakyan sa tapat ng lumang apartment. Bumaba roon sina Jake, Randy at Alvin. Malakas pa rin ang ulan, tila walang balak na huminto.

“Ito na kaya ‘yung lugar?” natanong ni Alvin.

“Oo, positive ako. Besides sa bahay nila, dito pa siya maaaring magpunta dahil tambayan namin ito dati.” Sagot ni Randy.

Hindi na sila nag-abala pang kumatok. Kaagad nilang binuksan ang hindi nakalock na pinto. Dahan-dahan silang pumasok. Magulo ang hallway ng apartment, may mga balat ng junk foods, nakatumbang upuan at mga nagkalat na papel at pahina ng dyaryo. Bumukas ang isang pinto at lumabas doon ang isang lalakeng nakahoodie, dalawang dipa ang layo sa kanila.

“Jesse?????” gulat na gulat na nasambit ni Jake.

“Well, long time no see my old friend.” Sagot nito.

“Anong ginagawa mo rito????”

“Uhhmmmm, wala naman. Tinulungan ko lang ang isang bagong kaibigan.” Sabi nito at tinawag si Daniel.

Nabigla rin sina Randy at Alvin. “Wag n’yong sabihin na kayo ang stalker ni Hannah?” wika ni Randy.

“Uhmm, yes and no actually.” Wika nito at tinutukan sila ng baril. Napataas ng mga kamay ang tatlong lalake.

“Jesse, what are you doing?” natatakot na tanong ni Daniel.

“Labas ka na dito. Sariling plano ko na ito, gusto ko lang bigyan ng reunion gift itongsi Jake.” Sagot nito at iginalaw-galaw ang hawak nab aril.

“Don’t do anything stupid. Nandito tayo para tulungan si Hannah.”

Tinitigan siya ng masama ni Jesse. “Why don’t you mind your own business? My old friend Jake here, ruined my life when I was convicted of murdering Andrea.”

“Dapat mo lang talagang pagbayaran ang ginawa mo!”

NIlapitan ni Jesse si Jake na nakatutok pa rin ang baril dito, sinenyasan niya sina Randy at Alvin na pumasok sa isang kwarto, “Don’t do anything I don’t like at siguradong isa sa inyo ang mabubutasan sa ulo.” Sabi nito, kaagad naman siyang sinunod ng dalawa. Nang makapasok na ang mga ito ay inilock niya ang pinto mula sa labas.

“Pa-paano ka nakalabas ng kulungan?” nagtataka si Jake.

“Well, why don’t you ask your girlfriend Hannah?”

“A-anong kinalaman ni Hannah?”

“Hahahaha. You don’t know everything about her.” Wika nito atitinutok sa noo ni Jake ang baril, napapikit si Jake, nangininig na ang mga kamay nito, tila naparalisa. Kakalabitin n asana nito ang gatilyo nang may sumigaw mulasa likuran.

“Huwaaaaggggggg!!!!”

Chapter 16 (FINAL Chapter): “Once A Stalker, Always A Stalker”

Napalingon ang dalawa, si Hannah ang sumigaw. Sindak na sindak si Jake nang makitang duguan ang damit at mga kamay ng kasintahan. Hawak pa rin nito ang kutsilyo na ginamit. Umiiyak ito at walang ayos ang buhok. Pero napansin agad niya na kay Hannah pa rin nakatingin si Jesse kaya agad niyang natabig ang kamay nito at tumilapon ang baril.

Nagpambuno ang dalawa sa maruming sahig, pumaibabaw si Jake at sinuntok ng ilang ulit si Jesse subalit lumalaban ang huli. Malakas ang pagwawala nito kaya natumba si Jake. Samantalang si Daniel ay yakap lang si Hannah, nanunuod ang mga ito sa pagsasakitan ng dalawa.

Isang malakas na suntok ang ipinatama ni Jesse sa mukha ni Jake kaya lumabas ang dugo mula sa ilong nito at bibig. Nakaganti naman si Jake at tumama ang mukha ng kaaway sa semetong pader. Hinawakan niya ang ulo nito at makailang ulit na inuntog ang mukha sa pader. Sa bawat pagtama ng ulo ni Jesse sa pader ay ang pagtalsik ng dugo at pagbahid sa matigas na semento. Tumigil lang siya nang makitang wala nang itong malay at hindi na gumagalaw. Bumagsak muli ito sa sahig ng duguan ang mukha. Nakalabas naman sina Randy at Alvin nang pagtulungan nilang sunggaban ang pinto at nasira ito. Kinuha ni Jake ang baril at itinutok naman kay Daniel. Napalayo ang lalake. Niyakap niya ang nobya at nagtungo sa kwarto kung nasaan sina Lara at Marjorie.

Hindi nila inaasahan ang madadatnan. Punung-puno ng dugo ang sahig ng kwarto, naroon ang dalawa, si Lara ay nakatali at nakaupo, wala na itong buhay dahil sa pagtama ng talim sa leeg nito, ganoon din si Marjorie na nakahandusay, kaagad itong nilapitan ni Randy at humagulhol ng iyak.

Ilang minuto pa ay dumating na ang mga pulis, lahat sila ay hiningan ng salaysay, subalit sa huli ay nakulong muli si Daniel dahil sa pagkidnap sa dalawang babae at pagtulong sa ex-convict na si Jesse. Si Jake naman ay nakulong din bagaman self-defense ang ginawa nito, nililitis pa rin ang kaso, makakalaya lamang ito unless proven not guilty. Base na rin sa mga nakalap na ebidensya ng mga pulisya, si Hannah ay nabilanggo rin sa pagpatay sa mga kaibigan nito, ngunit dahil sa lumala nitong kalagayan at madalas na pagwawala sa selda ay dinala na ito sa mental hospital. Paminsan- minsan ay nakikita pa rin nito ang taong nakahoodie sa tuwing titingin siya sa salamin.

*************

Nakamasid angisang taong nakahoodie sa may di kalayuan sa Arlington University. Nakatanaw ito sa gate ng nasabing school.
Napangiti siya nang lumabas ang pakay.

“Hindi ako mapasundo, may dadaanin
pa ako sa gift shop. Bye girls! Kita na lang ulit tayo bukas.” Pagpapaalam ni Angela sa mga kaibigan sa labas ng school bago maglakad kasabayan ang marami pang estudyante na naglalakad din sa parehong direksyon. Kaagad siyang sinundan ng taong nakahoodie sa likuran. May kinuha itong matalim na bagay mula sa likuran at ikinubli sa bulsa.

Nang wala nang masyadong estudyante sa lugar na nilalakaran ni Angela ay nakarinig siya ng pagsitsit. “Psssst.. Pssst..” Lumingon siya subalit wala namang tao kaya ipinagpatuloy niya ang paglalakad. Ilang segundo lang ay narinig niya muli ang pagsitsit. Nang lumingon siya ay laking gulat niya ng tumambad sa kanya ang isnag taong nakahoodie. Inangat nito ang ulo at nanlaki ang mga mata niya.

“Ha-Hannah????”
-WAKAS

ni George Mendoza

Si Nelia ay bunsong anak na babae at pang-lima ng mag-asawang Aling Belen at Mang Luis. Nasa ikaapat na taon na siya sa mataas na paaralan ng Imaculada Conception School. Napakagandang bata, maputi, at makinis ang balat nito.

‘Di nila nakapiling sa kanilang paglaki ang kanilang ama na si Mang Luis dahil nagtratrabaho ito sa ibang bansa.

Bihira lang ito umuuwi sa loob ng tatlong taon.

Ang nanay Belen na lang n’ya at siya ang natitira sa bahay dahil ang mga kapatid niya ay may kanya-kanya nang pamilya at nakatira sa malalayong lugar.

May katulong ang mag-ina, na nakakatulong kay Aling Belen sa pamamalengke gayundin sa mga gawaing bahay.

Ang katulong din nila ang naglilinis at naglalaba kung kaya’t napagtuunan nang husto ni Nelia ang kanyang pag-aaral.

Samantala, kilalang babaero si Mang Luis noon pa man. Kahit kasal na sila ni Aling Belen ay ‘di pa rin natitigil ang pambabae nito.

Nang malapit nang grumaduate si Nelia sa high school, umuwi rin si Mang Luis dito sa Pilipinas.

Tuwang-tuwa si Nelia dahil makakapiling na niya ang kanyang ama.

Sinundo nila ito sa airport.Pantasya.com – Pinoy sex stories collection.

Ang daming dalang pasalubong ni Mang Luis.

Agad niyakap ni Nelia ang kanyang ama nang makita n’ya ito.

“Ito ba ang bunso ko? Napakaganda mo na, anak! Halos magkasing-taas na tayo,” tuwang-tuwang sabi ni Mang Luis habang yakap-yakap ang bunso.

“Papa, miss na miss na kita,” tuwang-tuwang sabi rin ni Nelia sa ama habang yakap n’ya ito.

“Tara na’t makauwi nang makapagpahinga ang papa mo,” wika ni Aling Belen sa anak.

Nang makauwi sa bahay ay agad nagpalit si Mang Luis ng pambahay na damit.

Si Aling Belen na ang pinag-asikaso ni Mang Luis sa mga dalahin upang ayusin sa kuwarto.

Bumaba siya ng bahay upang kumain.

Laking gulat niya nang makita ang kanilang bunso sa sala.

Nakabihis na rin ito.

Napakaputi at kinis ng balat ng kanyang bunso.

Halos lumuwa ang mga hita ni Mang Luis sa suot na maikling shorts ng anak.

‘Di n’ya mapigilang tignan ang bilugang hita ng kanyang bunso.

Nang makaupo siya sa sofa ay biglang tumayo si Nelia at kumandong kay Mang Luis.

“Pa, bili mo naman ako nang new shoes,” hiling ng naglalambing na bunso.

‘Di sinadyang naupuan ni Nelia ang naninigas nang titi ng ama.

Parang mababali ito kahit napakatigas sa pagkakaupo ng bunso.

Pero sa ganu’ng sitwasyon ay lalong naging mainit ang pakiramdam ni Mang Luis.

Ramdam na ramdam niya ang harap ni Nelia na nakadiin sa kanyang harap habang nakakandong ito.

Kakaibang init ang naramdam ni Luis.

Lalo n’ya pang niyakap si Nelia at kunyaring nakikinig sa mga sinasabi ng kaniyang bunso upang lalong mapadiin ang puwet nito sa titi n’ya.

‘Di niya batid na ramdam na ramdam din ni Nelia ang kanyang burat na tumutusok sa puke nito.

Parang nasasarapan din si Nelia tuwing dumidiin ang matigas na titi ng kanyang ama sa harap niya.

Simula noon ay lihim na nagnanasa si Mang Luis sa kanyang anak na bunso.

Naging madalas na ang pagkandong nito sa anak ‘pag wala ang asawa, na nagbabantay ng tindahan.

Gumawa rin si Mang Luis ng butas sa kisame upang mabosohan si Nelia tuwing naliligo.

Busog na busog siya sa hubad na katawan ni Nelia na walang alam habang naliligo.

‘Di maiwasan ni Mang Luis na magsalsal habang tinitignan ang hubad na katawan ng anak.

‘Di na mapigil ni Luis ang sarili. Kailangang matikman n’ya si Nelia.

Gumawa na siya ng paraan para maangkin si Nelia nguni’t lagi itong napurnada dahil natatakot siya sa kanyang asawa na baka mahuli siya.

Isang umaga, nagising si Mang Luis na wala si Aling Belen.

Maagang namalengke ang kanyang misis kasama ang kanilang katulong na si Josephine.

Agad siyang tumayo at tinungo ang silid ng anak.

Dahan-dahan siyang pumasok doon upang ‘di magising si Nelia.

Tulog na tulog si Nelia.

Nakalihis ang kumot nito at kitang-kita ni Mang Luis ang mapuputing hita ng anak dahil nakataas din ang suot na duster nito.

Napatakam si Mang Luis sa nakitang putahe na nasa kanyang harap.

Dahan-dahan siyang lumapit sa himbing na anak.

Hinaplos n’ya ang mapuputing hita ni Nelia.

Napakinis nito at talagang nag-init na nang husto si Mang Luis.

Inangat n’ya ang duster ng kanyang bunso hanggang baywang.

Nanginig si Mang Luis nang makita ang matambok na harap ng bunso na bumabakat sa suot nitong panty.

Dinampian n’ya ng malamyos na halik ang mapuputing hita ni Nelia.

Sarap na sarap ang ama habang dinila-dilaan ang makinis na hita ng anak.

‘Di pa siya nakuntento, binaba rin niya ang panty ni Nelia habang patuloy niyang dinidilaan ang hita nito.

Nang mahubad, agad n’yang binuka ang mga hita ni Nelia.

Pinagmasdan niyang mabuti ang mapupulang pisngi ng puke ng anak na may kaunting bulbol sa paligid nito.

‘Di n’ya napigilang ilapit ang kanyang bibig sa pekpek ng anak.

Kaagad niyang pinasadahan ng kanyang dila ang maliit na hiwa ni Nelia.

“Ahhhhhh…” ungol ni Luis, napakabango ng puke ng kanyang anak.

Lalo n’ya pa itong dinilaan.Pantasya.com – Pinoy sex stories collection.

Sa tulong ng dalawang kamay, binuka pa ni Mang Luis ang magkabilang pisngi ng puke ng anak saka ipinasok ang kanyang malikot na dila sa butas doon.

Napaliyad si Nelia dahil sa kiliting naramdaman niya. Kiliti na may kasamang sarap.

Hindi alam ni Mang Luis na kanina pa pala gising si Nelia.

Hinintay lang siya ng kanyang bunso kung anong hakbang ang gagawin niya.

Sinungkal-sungkal ni Mang Luis ang kanyang dila sa may maliit na hiwa ni Nelia.

Matinding sarap naman ang nararamdaman ni Nelia nang mga oras na iyon.

“Ohhhhhh…. Papa, ang saraaaaphhhhhhh… ahhhhh…” ungol ni Nelia habang hawak ang ulo ng papa n’ya.

Lalong nag-init sa Mang Luis sa narinig sa bunso.

Dahan-dahan n’yang hinubad ang kanyang brief habang dahan-dahang namang pumaitaas ang kanyang halik.

Damang-dama ni Nelia ang malaking titi ng kanyang ama na kumikiskis sa kanyang hita.

Nang makapuwesto, binuka ni Mang Luis ang mga hita ni Nelia.

“Papa, anong gagawin mo?” inosenteng tanong ni Nelia habang pinagmamasadan si Mang Luis na itinutok sa bukana n’ya ang galit nang burat ng ama.

“Nelia, sandali lang ito, tiisin mo lang ang sakit at masasarapan ka rin,” bulong ni Luis.

Halos maire si Nelia habang pumapasok ang malaking titi ng ama sa kanyang lagusan.

“Ahhhh…. Papa, ang sakit…. ahhhhh…. ayoko nahhhh…. ahhh….” mahabang ungol ni Nelia na namilipit sa sakit.

Tila bingi naman si Mang Luis.

Isang malakas na ulos pa ay bumaon na ang titi ni Mang Luis sa pinakaloob ng masikip na puke ni Nelia.

“Ahhhhhh!” sigaw ni Nelia.

Bumulwak ang dugo sa puke ng anak.

‘Di na sinayang ni Luis ang oras.

Agad siyang umulos, paulit-ulit.

“Ahhhhhh…. ang sarap mo, anak!” ungol ni Luis.

“Ahhhhhh… Pa, ang sakit! Ahhhhhhh…” reklamo ni Nelia sa ama na patuloy na kumakantot sa kanyang virgin na puke.

Sarap na sarap naman si Mang Luis sa sariwang laman ni Nelia.

Ninamnam n’ya ang bawat urong sulong ng titi sa masikip na puke ng anak.

“Ahhhh…. ahhhhhh…. ahhhh…” sunud-sunod na mga ungol ni Mang Luis.

“Pa, ahhhhhh…. ahhhhhhhhhh…” si Nelia na pikit ang mga mata habang ninamnam ang paglabas-masok ng malaking titi ng ama sa kanyang puke.

Naging marahas ang mga sumunod na hugot-pasok ni Luis sa puke ng anak.

Halos mawarak ang puke ni Nelia dahil sa laki ng titi ni Mang Luis.

Gigil na gigil si Mang Luis sa pagkantot sa anak.

Maya-maya pa’y naramdaman ni Luis na sinasalubong na ni Nelia ang kanyang pagkadyot.

Marahil ay unti-unti nang nawawala ang sakit na nararamdaman ng anak.

Agad humiga si Mang Luis at si Nelia naman ang nasa ibabaw.

“Bumomba ka, anak,” bulong na utos ni Luis.

Sumunod naman si Nelia.

Tinaas-baba n’ya ang kanyang puwetan.

Sarap na sarap na rin siya sa malaking titi ng ama na nakabaon sa puke n’ya.

“Ohhhhhh…. Papa, ang sarap…. ahhhhhh…. ohhhh….”

Diniinan pa ni Nelia upang sumagad nang husto ang burat ng kanyang ama sa pinakaloob-looban ng puke n’ya.

“Ohhhhh…. Nelia, nakakabaliw ka, anak! ‘Di kita pagsasawaan! Ohhhhhh…. ahhhh…. sige pahhhh…. ahhh…” sunud-sunod na mga ungol ni Luis.

Hinawakan ni Mang Luis sa baywang si Nelia at pinabuka.

Umulos siya mula sa ilalim.

“Ahhhhh…. papa!” nakakalibog na ungol ni Nelia na noon ay tila baliw na baliw na ito sa sobrang sarap.

Binilisan pa ni Luis ang pag-ulos niya mula sa ilalim.Pantasya.com – Pinoy sex stories collection.

“Nelia…. ahhhhh…. ayan na ahhhhh….” diin ni Luis sa harap ni Nelia.

“Papaaaaahhhh…. ahhhhh…. ako rin…. ahhhhhh….” sambit naman ni Nelia na napapikit sa sobrang sarap.

“Ayan nahhhhhhhhhh!” sambit uli ni Luis kasabay ang pagsambulat ng kanyang tamod sa loob ng puke ng kanyang anak na bunso.

Sabay silang nilabasan, kaya’t naghalo ang kanilang tamod sa loob ng puke ni Nelia.

Pagod na bumagsak sa higaan si Nelia.

Yumakap siya sa kanyang ama.

Naghalong sarap at kirot ang nararamdam ni Nelia nang mga sandaling iyon.

Lingid sa kaalaman ng mag-ama, kanina pa pala sila pinagmasdan ni Aling Belen.

Biglang nagblangko ang isip nito dahil sa nasaksihan.

Hinimatay si Aling Belen at nabagok ang ulo nito sa paso ng kanilang bahay.

Nabigla ang mag-ama nang makita nila si Aling Belen na duguang nakahandusay sa sahig.

Mabilis silang nagbihis at kaagad nilang isinugod sa pinakamalapit na ospital si Aling Belen.

Makalipas ang ilang oras, idineklara ng mga doktor na patay na si Aling Belen.

Matapos ilibing si Aling Belen, tumakas ang mag-ama patungong probinsya at doon nila ipinagpatuloy ang bawal na ligaya.

Doon sila malayang nagkakantutan oras-oras, araw-araw.

ni Manjo Almanzor

Nag-aabang ng masasakyang tren ng LRT si Manolo. Sa hindi kalayuan ay may isang babaeng nakatayo. Nakasuot ito ng paldang maikli kaya’t kitang-kita niya ang magagandang hita’t binti nito.

Makikinis ang mga iyon at sa pagmamasid ni Manolo ay para nang napakasarap haplusin. Lumapit siya at napatingin ang babae.

“Magandang gabi…” pagbati ni Manolo.

“Good evening…” sagot naman ng dilag.

Napansin ni Manolo ang magandang ngiti nito at gayun din ang buong ngipin na nangislap sa liwanag ng ilaw.

Naulinigan ng binata ang commercial na close-up smile.

Mabuti na lamang at nakapagsipilyo na rin si Manolo kaya’t hindi siya nahiyang ngumiti sa kausap.

“Pauwi ka na? Ako nga pala si Manolo. Puwede mo na akong tawaging Manny,” aniya.

“Ako naman si Angela,” sagot ng magandang babae.

Kaaya-aya ang mukha nito.Pantasya.com – Pinoy sex stories collection.

Parang anghel, katugma sa kanyang pangalang Anghela.

“Papunta sana ako ng Baclaran para magsimba kaso ang tagal ng LRT,” pagpapatuloy nito.

“Baka natrapik,” pagbibiro ni Manolo.

Natawa si Anghela. Malakas at nakakahawang tawa.

“Mapagbiro ka pala… iyan ang gusto ko sa tao, mapagbiro…” Natawa rin si Manolo.

“Gan’yan talaga ako… ayoko kasi ng malungkot…” Napatitig si Anghela.

“Naniniwala ka ba sa kasabihang madaling mapaibig ang babae kapag marunong kang patawin siya?” tanong nito. Natigilan si Manolo. Para siyang pinatamaan ng kausap.

“O… bakit parang natulala ka d’yan…?”

Hindi agad nakasagot si Manolo. Nag-isip sa sasabihin.

“Para kasing pinatatamaan mo ako e…” aniya.

Natawa si Anghela.

“Talagang pinatatamaan kita… hindi ka naman lalait sa akin kung hindi ka interesado sa akin, ‘di ba?”

Lalong natulala si Manolo.

Napakaprangka pala ng dalaga. Nagtanong muli ito. “Gusto mo ba ako, Manny?” Si Manolo naman ang natawa.

“Ikaw naman… sino naman kaya ang hindi magkakagusto sa babaeng kasing ganda mo?”

Sinundan iyon ng babae.

“Di ang ibig mong sabihin gusto mo akong maka-sex?”

Na-shock si Manolo sa tanong ni Anghela. Nahiya siyang sumagot.

“Huwag ka nang mahiya… ang totoo’y gusto kong makahanap ng lalaking makakapagpaligaya sa akin…”

Naghintay si Manolo sa idurugtong pa ng babae.

Nagpatuloy naman ito. “…Alam mo, Manny… nympho kasi ako… isang nymphomaniac.”

Naunawaan ni Manolo ang ibig sabihin ng katagang iyon.

Nymphomaniac—isang babaeng adik sa kantot.

“Payag ka bang mag-sex tayo?” pag-aayang tanong pa ni Anghela.

Kinabog ang dibdib ni Manolo. Totoo ba ang tinatanong ng kanyang kausap?

“Saan naman tayo pupunta?” pag-alam niya.

“Doon tayo sa bahay ko…” bitin na sinagot sa kanya.

Walang sinabing kondisyon si Anghela kaya bantulot sa pagpayag na sumama si Manolo.

“Huwag kang mag-alala… ‘di naman ako bayarang babae para matakot ka… isa pa, wala din akong sakit…”

Dahil sa ibinigay na assurance ay napapayag si Manolo.

Naging sunud-sunuran siya sa babaeng nakilala at humantong sila sa bahay nito sa Ayala Alabang sa lungsod ng Muntinlupa.

Mayaman pala ang babae kaya’t doon nakatira. Pagdating doon ay dumiretso si Anghela sa banyo para maligo.

“Ituring mong bahay mo ang aking tahanan… may inumin d’yan… kumuha ka lang…”

Nagpunta si Manolo sa maliit na bar sa sala at kumuha ng baso at saka nilagyan ng dalawang shot whiskey.

Nakatatlong tagay na siya ng tigalawang shot nang lumabas ng banyo si Anghela.

“Nainip ka ba?” tanong nito ay Manolo.Pantasya.com – Pinoy sex stories collection.

Sumagot ang binata.

“Hindi… para lang iba ang pakiramdam ko kasi…”

Pinutol ni Anghela ang kanyang sasabihin.

“Huwag kang mag-isip ng kung anu-ano… magsi-sex lang tayo at pagkatapos ay puwede ka nang umuwi.”

Kinalas ni Anghela ang tuwalyang nakatapis sa kanyang katawan at nalaglag iyon sa sahig. Tumambad sa paningin ni Manolo ang kagandahan ng alindog ng babae. Nandilat ang kanyang mga ata sa nakita niyang hubog ng katawan nito.

“Napakaganda mo, Anghela,” kanyang bulong.

“Halika… tikman mo na ako…” tugon ng babae.

Kasunod noon ay nakita na lamang ni Manolo na nakikipaglaplapan na siya kay Anghela na mapusok ding nakipag-eskrimahan ng dila sa kanya habang sila’y naghahalikan.

Naramdaman na lamang ni Manolo ang kamay ng kaulayaw na humihimas sa kanyang titi.

Mabilis iyong tumigas.

“Ang bilis mo palang malibugan?” pahayag na tanong ni Anghela.

Nabuking si Manolo na kanina pa siyang nalilibugan sa kanyang karomansahan. Nagpatuloy sila sa paghahalikan hanggang sa matumba sila sa mamahaling carpet. Napansin niyang orihinal na Persian carpet iyon at sadyang napakalambot.

“Ang yaman mo pala, Anghela,” aniya.

Natawa ang babae at pansamantalang napatigil sa paghalik sa kanya.

“Minana ko ang yaman ko sa magulang ko… pero kahit na marami akong pera ay malungkot ang buhay ko…”

Nagtaka si Manolo.

Paano naman kaya malungkot ang isang mayamang katulad nito na halos palasyo ang bahay at tiyak na nakaparaming salapi sa bangko?

Nagpaliwanag si Anghela.

“Alam mo… malungkot ako dahil wala akong tunay na mga kaibigan… kung mayroon man ay dahil ito sa hinuhuthutan lang nila ako at iyong iba naman ay para lang sa katawan ko…”

Inabot ng lungkot si Manolo. Tunay nga ang sinasabi ni Anghela. Alam niya ang kalagayan nito dahil kahit siya’y may masamang karanasan sa ganitong kalagayan. Ang kaibahan lang ay kabaligtaran ang kanyang sitwasyon. Siya naman ay walang pera at isang mahirap lamang kaya’t wala siyang kaibigan. Biglang may naalala si Manolo.

“Mayaman ka… tiyak na marami kang sasakyan… kaya… bakit naghihintay ka ng LRT noong makilala kita?” kanyang pag-usisa. Natawa roon si Anghela.

“Di ka lang pala masayahin at mapagbiro… matalas din pala ang pakiramdam mo!”

Nahiya ng bahagya si Manolo sa papuri sa kanya.

“Huwag ka nang mahiya sa akin… patuloy na natin ang ginagawa natin.”

Sa gayung mga salita ay pinapatuloy ni Anghela ang pagpapaligaya ka Manolo.

Sa puntong yon ay isinubsob siya sa pagitan ng mga hita ng binata ang kanyang ulo para isubo ang kanyang burat.

Nagulat si Manolo subalit hindi nakapagbigay ng reaksyon. Napakagaling pala sumubo ni Anghela ng burat kaya ang tanging nagawa na lang niya ay hayaan ang babae na ilabas-masok ang kanyang malaking titi sa bibig nito.

“Ahhhh… ahhhh… ahhhh… aaaaahhhhh…” napaungol siya.

May ilang minuto na tsinupa ni Anghela si Manolo bago bumalikwas ang binata para magpalit sila ng posisyon sa paborito niyang 69. Ikinatuwa naman iyon ng babae.

“Alam mo, wala pang lalaking gumawa ng ganito sa akin…”

Dahil sa sinabing iyon ni Anghela ay pinag-igi ni Manolo ang pagkain sa pagkababae nito.

Dinilaan niya ang kahabaan ng hiklat ng puke ng kanyang katalik at saka sinipsip at nilaro ang tinggil sa ibabaw.

Napaiktad si Anghela sa kuryenteng dulot ng pagkain sa kanyang kaangkinan.

“Ang sarap… talagang ngayon ko lang naranasan ito… ‘yung mga una kasi kantot lang ang alam…”

Natuwa naman si Manolo.

Sa isip niya’y ngayon lang matitikman ni Anghela ang tunay na pagtatalik dahil pinangako niya sa kanyang sarili na magiging iba siya at titiyaking maliligayahan ang kanyang katalik. Matagal ding kinain ni Manolo si Anghela bago nag-aya na ang babae na kantutin niya na ito.

Kumubabaw siya at ang babae na ang mismong gumiya sa kanyang tarugo na pumasok sa kanyang lungga.

“Isagad mo… isagad mo ang pasok…” bulong ni Anghela sa kanyang tenga.

Sinunod iyon ni Manolo.

Isinagad niya ang pagkadyot at kasunod noon ay nagsimula na siyang umindayog.

Napahalinghing si Anghela.Pantasya.com – Pinoy sex stories collection.

“Euuuunnnngggghhhh… todo mo, Manolo… bilisan mo…”

Naramdaman ni Manolo ang mga kuko ng katalik na bumaon sa kanyang balikat at kasunod noon ay nanginig ang kalamnan sa unang bugso ng kanyang orgasmo.

Patuloy pa rin si Manolo sa pagbayo. Ilang minuto ang lumipas at muling nag-orgasmo na naman si Anghela.

“nuts ka, Manolo… sabayan mo ako!” hiyaw ng babae.

Sa mga katagang iyon ay hinanda ni Manolo ang kanyang sariling pagpapasabog.

Bumayo siya ng todo hanggang sa maramdaman ang pagagasa ng kanyang tamod mula sa pagkakaipon nito sa kanyang kambal na bayag.

Bayo siya nang bayo at sa ika-sampung suksok ay hinayaan na ang sariling bumigay sa kanyang libog. Nagpalabas na siya. Sinabayan naman iyon ni Anghela.

“Are you there na? Are you cumming?”

Napakatindi ng naranasan nilang pag-abot sa sukdulan. Magkasabay silang nagpasabog at nagsalubong ang kanilang katas sa sinapupunan ni Anghela.

Matapos iyon ay may naging pangako ito kay Manolo.

“Mula ngayon… ikaw na ang magiging panginoon ko… at ako ang iyong alipin,” wika ni Anghela.

Sa wakas ay nakamit na rin ni Manolo ang ambisyong matagal niya nang inaasam.

Ngayon… siya na ang magiging don sa Hacienda Luisita.

Kumuha ako ng entrance exams sa UST at Mapua ng linggong iyon. After 2 weeks pa malalaman ang resulta. Nataon naman na umuwi ang pinsan kong si Ka Paring na nakapag-asawa ng isang lalaking taga-Alaminos, Pangasinan na si Ka Pedring. Nang mamasyal siya sa amin ay nakita ako at nagulat sa laki raw ng ipinagbago ko. Dahil kasi sa kalayuan ng Alaminos sa San Pablo at dahil hindi maiwanan ang asinan na ipinagkatiwala kay Ka Pedring ng may-aring si Don Ismael ay halos 2 beses lang siyang makauwi dito sa amin – tuwing pista at Pasko lang. ‘Joel, binatang-binata ka na pala. Me girlfriend ka na ba?’ tanong niya sa akin.’Wala pa’ (at talaga namang wala pa), sagot ko naman. ‘Gusto mo bang magbakasyon sa amin? tutal bakasyon pa naman sa school. Marami akong ipakikilalang mga dalaga sa iyo. At pupunta tayo sa Hundred Islands’.

Napapayag ako dahil gusto ko ring marating ang Hundred Islands. At isa pa para malimutan ko ang pag-aasawa ni Celina. Gusto rin sanang sumama ni Ate Ellen pero lalakarin daw niya ang transcript of records at diploma niya para makapagturo na siya sa pasukan. Kaya ako na lang ang pinayagan ni Nanay sa kundisyon na 2 linggo lang dahil luluwasin ko naman ang resulta ng aking entrance exams at para makapag-enrol na rin.

Madaling-araw ng Biyernes noon nang umalis kami sa Laguna papuntang Cubao. Mula Cubao ay sumakay naman kami ng Victory Liner na byaheng-Alaminos. Nag-stop over lang ang bus sa Urdaneta para makakain ng tanghalian ang driver at kundoktor. Sinabayan naman naming mga pasahero ang pagkain nila. Halos alas-dos na ng hapon ng dumating kami sa bayan ng Alaminos. ‘Hay salamat’, sabi ko sa sarili ko dahil akala ko ay nakarating na kami. Ang sakit kasi sa puwit ang mahabang byahe. Pero di pa pala roon ang kina Ka Paring.

Sumakay pa kami ng jeep na byaheng Pangapisan (ito ang baryo nina Ka Paring). Bago umalis ang jeep ay pinupuno hanggang ibabaw ang jeep dahil madalang lang ang byaheng papunta roon. Nasa loob kami ng jeep ni Ka Paring at halos hindi ka naman makahinga dahil pinagkasya ang 16 na pasahero sa isang sampuang upuan. Nagsisigarilyo pa halos lahat ng matatandang sakay mababae man o lalaki. Ang daan papuntang Pangapisan ay baku-bako at maalikabok kaya pala halos lahat ng mga sakay ay nakabandana. Anhin ko na lang na makarating na dahil namanhid na ang aking mga hita sa hindi ayos na pagkakaupo.

Dumating kami sa pondohan ng jeep pero kami pala ay magbabangka pa para makarating sa bahay nila.’Ka Paring, nasa dulo na pala ng Pilipinas ang bahay ninyo. Nakakaabot pa ba rito ag Juicy Fruit?’(tanong kasi ito pag malayo na sa kabihasnan ang isang lugar).’Oo naman, kaya lang minsan isang linggo ako mamalengke para sa tindahan ko’, sagot niya. Me tindahan din pala siya sa kanilang bahay. Sanay din naman akong sumakay ng bangka kaya okey lang ang pagsakay ko papunta sa kanila. Sa wakas ay dumating din kami sa kanilang bahay. Halos alas-kwatro na ng hapon noon.

Simple lang ang bahay nina Ka Paring. Yari ito sa nipa – parang malaking bahay-kubo at 2 lang ang kwarto. Ang kainan nila ay sa ibaba at lupa pa.Ang sinasabi niyang tindahan ay maliit lang na nakadikit din sa bahay nila.Parang nasa isla kami (o di lang parang, nasa isla nga kami). Ang harap ng bahay nila ay ilog at ang likuran naman ay ang asinan. Ang mga namimili sa tindahan nila ay pawang namamangka papunta sa kanila.’Yan na ba si Joel?’tanong ni Ka Pedring.’ Naku maraming hahabol na chicks sa iyo dito. Gustong-gusto ng mga Pangalatok ang mga Tagalog’, patuloy ni Ka Pedring. ‘Kaya lang sumama yan ay gustong makarating sa Hundred Islands.’ Sabi naman ni Ka Paring. ‘Sige at pupunta tayo sa Linggo’,ani Ka Pedring.

Si Ka Paring ay may 2 anak na parehong lalaki, isang 8 taon at isang 5 taon pero hanggang ngayon ay seksi pa rin kahit 30 taon na siya. Halatang malaki ang kanyang mga boobs at parang wala rin akong nakikitang peklat sa kanyang mga binti. Si Ka Pedring naman ay malaking lalaki at matipuno ang katawan dahil siguro sa uri ng trabaho niya.Mas maitim siya kesa ordinaryong moreno na gaya ko na likas sa mga Pangalatok dahil malapit sila sa dagat.Tuwang-tuwa ang 2 bata nang makita ako. Sila ang mga kasama ko sa kwarto. Wala rin pinto ang 2 kwarto kundi kurtina lang.Pagka-meryenda namin ng Coke at Jacobina (isang matigas na tinapay na popular sa mga bukid dahil hindi nagkakaamag o nalalaon) ay isinama ako ni Ka Pedring sa asinan.

Ganoon lang pala ang pagawa ng asin. Para iyong malaking bukid na nilatagan ng mga pira-pirasong mga tisa na pinapapasukan ng tubig-alat na pinatutuyo na nagiging asin. Bale 6 ang trabahador ni Ka Pedring sa asinan. 5 ang tagaroon lang at isang taga-Bulacan na anak daw ng kumpare niya, si David. Halos mukha lang ang kita sa kanila kasi ay balot na balot ang mga katawan nila. Naka-mahabang kamisa-tsino at me balanggot sa ulo. Ipinakilala ako ni Ka Pedring sa kanila.Tinanguan lang nila ako at pinapatuloy ang pagkayod sa asin. Pero isang oras lang ang lumipas at nagpahinga na rin sila.

Maaga palang magtulugan ang mga tao rito dahil siguro sa wala pang koryente. Ang gamit nilang ilaw dito ay Coleman ay yung iba naman ay gasera. Sa relos ko ay alas-otso lang pero tulog na ang mga pamangkin ko at nasa silid na rin sina Ka Paring at Ka Pedring. Nakahiga na rin ako pero di ako makatulog. May narinig akong anasan sa kabilang kwarto at dahil napakatahimik ay dinig ko ang usapan.’Miss kita’, narinig kong sabi ni Ka Pedring. ‘Hus, para 3 araw lang akong nawala’, pakunwaring sagot ni Ka Paring.’Mas ito ang naka-miss sa iyo, hawakan mo at matigas na’,patuloy ni Ka Pedring. Di ko man nakikita ay alam kong ang burat niya ang pinahahawakan ni Ka Pedring.’Kunwari ayaw mo pa eh heto at basa na ang panty mo’anas pa rin ni Ka Pedring. Wala akong narinig na sagot ni Ka Paring. Nahawakan ko ang aking etits na nagsisimula na ring tumigas.

Narinig ko na lang ang ungol ni Ka Paring. Likas siguro sa akin ang kalibugan kaya bumangon ako para mamboso. Ang liwanag na nanggagaling sa kandila na nasa thingy ang tanging ilaw sa loob ng bahay. Magkatabi lang ang 2 kwarto kaya paglabas ko ay dumapa ako sa harap ng kwarto nila na natatabingan lang ng kurtina.Malamlam man ang liwanag ay kita ko na pareho nang hubu’t hubad ang mag-asawa.Hinawi ko ng bahagya ang kurtina at nakita kong nakasubsob sa harapan ni Ka Paring si Ka Peding kaya sigurado akong binobrotsa niya ito. Hindi ko masyadong kita ang mga ari nila pero sapat na ang kanilang mosyon para libugan ako nang husto.

Nang pumatong si Ka Pedring sa Ka Paring ay sinabayan ko sila. Inilabas ko ang matigas ko ng etits sa aking shorts at sinimulan ko itong himasin. Kita ko nang tumataas-bumababa ang puwitan ni Ka Pedring. Nagsasalita rin siya nang pabulong pero dinig ko, ‘Ang sarap ng puki mo, Mahal. Ang init ng loob ng puki mo’. Sabi naman ni Ka Paring,’Sige ipasok mo nang todo ang titi mo. Bilisan mo ang pagkintod – masarappp… Parang ako ang sinabihan ni Ka Paring dahil napabilis ang pagbabate ko. Panay hingal na lang ang narinig ko kaya sinipat ko nang husto at nakita kong halos ipagdiinan ni Ka Pedring ang burat niya sa mabilis na pagkantot. Maya maya’y napasubsob sa dibdib ni Ka Paring si Ka Pedring at sigurado ako na nilabasan na siya. Ako man ay nilabasan na rin – unang tamod na inilabas ko rito sa Alaminos. Bumalik ako sa kwarto at natulog.

Maaga rin ditong magisingan – alas-sais nang umaga ay gising na halos lahat. Medyo kulimlim at umaambon. Pag ganito pala ang panahon ay di sila kumakayod ng asin kasi natutunaw lang. Paglabas ko ng kwarto ay may timpla ng kape at si Ka Paring ay kakanta-kanta pa habang nagsasaing.Alam kong dahil iyon sa nangyari noong sinundang gabi. Solved na siolved siya ika nga. Naroon din si David na umiinom din ng kape. Noon ko siya napagmasadan nang husto. Kahawig siya ni Dennis Trillo pero may mga masel din gaya ni Ka Pedring. Halatang maputi siya kahit na sa tingin ay maitim dahil nakakaitim daw ang hanging-dagat (totoo nga ito dahil ako ay umitim din sa pagbabakasyon ko doon). ‘Joel, magkape ka na at sumama ka kay Kuya David mo at manghuli kayo ng bangus sa palaisdaan’ sabi ni Ka Paring. Ang asinan kasi ay may katabing palaisdaan na hinulugan ng mga bangus.Kay Don Ismael din ito.

Pagkaubos ng kape ay naglakad kami ni Kuya David papuntang palaisdaan. Nalaman ko na 23 years na siya at high school graduate lang ang natapos. Wala na raw silang pera para gastusin sa college kaya naisipan niyang sumama sa Ninong niya dito para kumita kahit paano sa pagkayod ng asin.(Ninong pala niya si Ka Pedring).Pinilt kong magbiro dahil parang may lungkot akong nakikita sa kanya.’Kelan ka pa ba dito, Kuya?’tanong ko sa kanya.’Mag-iisang taon na’, sagot niya. Eh di marami ka nang natikmang chicks dito?, patuloy ko. Ngumiti siya at sabi ay,’Gustong-gusto ng mga tagarito ang mga Tagalog kaya tiyak na maraming magkakagusto sa iyo dahil pogi ka’ sabi niya sa akin.’Mag-ingat ka lang at baka ka makabuntis dito, hindi ka na makakaalis nang binata ka pa. Baka mapikot ka, sabi pa niya. Nang makita ko ang palaisdaan ay tuwang-tuwa ako. Noon lang kasi ako nakakita ng ganoon karaming bangus na naglalanguyan..

Kumuha lang ng panalok si Kuya David at nag-uwi kami ng 7. Inihaw namin ang 3 at sa tanghalian daw ipepesa ang 4 pang natira .Si Kuya David ay doon na rin kumakain kina Ka Paring pero meron siyang kubo na malapit sa imbakan ng asin. Hindi na kumayod ng asin nang araw na iyon. Isinama na lang ako ni Kuya David sa mga barkada niya at nag-inumang ng gin. ‘Sagot ko itong si Joel, bata pa yan at di pa pwedeng makipagsabayan sa atin’,sabi ni Kuya David sa mga barkada niya. ‘Kuya, gusto ko ring tumikim niyan’, sabi ko, nakakainom naman ako ng beer’. Sige pero pag nahilo ka ay tigil ka na ha?’Okey’, patianod ko.Nakita kong may lumabas na isang magandang chicks, maamo ang mukha at mahaba ang buhok, maputi at may dimples. Pinakilala ako ni Kuya David sa kanya, ‘Liza, siya si Joel, pinsan ni Ka Paring na taga-Laguna’. ‘Ang ganda mo naman, Ate Liza (ate na ang itinawag ko sa kanya dahil kuya naman ang tawag ko kay Kuya David).’Taken na po ako ng Kuya mo’, nakangiting sagot ni Liza.

Pero meron akong kapatid na bagay sa iyo at tinawag niya si Elsa. ‘Wow, sa loob-loob ko kasi mas maganda pa siya kay Liza. Maputi rin siya at mahaba ang buhok at halatang malulusog ang suso (parang wala siyang suot na bra kasi umaalog-alog tingnan). ‘O Elsa, si Joel iyan, pinsan ni Ka Paring’, pakilala ni Liza sa akin. Halatang type ako ni Elsa kasi panay ang pa-charming niya. Pagkaraan ng 4 na tagay ay niyaya ako ni Elsa sa likod ng bahay nila na may mga puno. Meron ding mahabang upuang kawayan. Kahit medyo nahihilo ako sa gin ay dinigahan ko siya.

Sabi ko ay tinamaan ako sa kanya. At di ko mapaniwalaan na bago kami umuwi ni Kuya David ay syota ko na si Elsa. Halos kaedad ko lang naman siya kasi kaga-gradutae lang di niya sa high school. Bago kami umuwi ay sinabi namin na isasama namin sila kinabukasan pagpunta sa Hundred Islands.

Nahihilo pa rin ako nang umuwi kami ni Kuya David. Nagtuloy kami sa kubo niya kasi baka raw siya mapagalitan dahil pinainom niya ako ng gin. Sabi ko’y sasabihin kong ako ang nagpilit. Maligo raw kami sa ilog para mawala ang pagkalasing ko. Medyo pagabi na noon kaya ang mga tao ay nasa kanya-kanya na uling bahay. Nagulat ako ng walang sabi-sabing naghubu’y hubad sa harap ko si Kuya David. Maghubad ka na at lumangoy tayo diyan sa ilog, kita mo’t sandali lang ay tanggal yang pagkalasing mo. Atubili akong naghubad at di ko mahubad-huibad ang briefs kong suot.’Wag ka nang mahiya dahil walang makakita sa atin dito, Kung babasain mo yang brief mo, wala kang isusuot pauwi’. Kaya napilitan ko na rin itong hubuin.’Namputsa, ano ikinahihiya mo eh me ipagmamalaki ka naman pala’, nang makita niya ang etits ko. Halos magkasinlaki na ang mga burat natin ah, parang di ka 16 na gaya ng sabi ni Ka Paring’, sabay talon niya sa ilog.

Tumalon na rin ako at ang sarap pala ng pakiramdam nang maglangoy nang walang kahit anong suot sa katawan. Nagharutan kami at pag inaabutan niya ako sa paglangoy ay hinihila niya ang burat ko kaya gumaganti naman ako sa kanya kaya pag siya naman ang inabutan ko ay hinihila ko rin ang kanya. Pero parang nalilibigan siya dahil matigas na burat ang nahahwakan ko kaya sabi ko’y uuwi na ako. Umahon kami at nagbihis. Sumama siya sa bahay dahil maghahapunan na rin kami.

Kinabukasan ay natuloy kami sa Hundred Islands. Sinundo namin sina Liza at Elsa na parehong naka-shorts na maikli at manipis na blouse. Puta sa tingin pa lang kay Elsa ay nagwawala na ang alaga ko.Shorts at sando lang din naman ang mga suot namin dahil maliligo kami.Marami kaming baon na pagkain, prutas, sitsirya at pati tubig dahil wala raw tubig na ‘potable’ doon. Isang malaking bangka ang sinakyan namin na inarkila ni Ka Pedring.Wala naman kaming kasamang iba, ang pamilya ni Ka Paring at kami nga lang.

Inikot namin ang Hundred Islands, may malalaki at may maliliit na isla, kay ganda nga palang ng tourist attraction na ito. Me isang maliit na island pa nga na nadaanan namin na may isang pares na banyaga na parehong hubu’t hubad. Kahit kasi may kalayuan ay kita ay tumpok ng bulbol ng babae at lalaki. Sabi nila, tourists daw sila na ang inuupahang cottage ay nasa Lucap, nagpahatid sa bangka doon at nagpapakaon kinabukasan.Humanap kami ng isang isla na aming-amin lang. Doon kami naligo at nagtanghalian. Pagkakain ng tangahalian ay nakatulog sina Ka Paring at mga bata dahil sa sarap ng hangin.Si Ka Pedring ay naglalangoy.

Niyaya naman namin sina Liza at Elsa sa bandang itaas ng isla.Pumuwesto sina Kuya David at Liza sa sanga ng isang mababang puno pero kami ni Elsa ay umakyat pa ng konti para magkaroon naman kami ng privacy pero bago kami umakyat at may inilagay sa palad ko si Kuya David – nang silipin ko ay condom pala.

Ipinamulsa ko iyon kaya di nakita ni Elsa. Ang pinuwestuhan namin ni Elsa ay yung kita namin sina Kuya David para kung uuwi na ay sesenyasan na lang kami. Nagkukwento si Elsa ay sa mukha niya ako nakatitig at napansin niya iyon. Napayuko siya kaya hinawakan ko siya sa baba at inangat ang mukha. Hinalikan ko siya sa labi- ang bango ng kanyang hininga.

Naglikot ang aking kamay ay dinama ko ang kanyang mga suso. Dito na umalsa ang aking tarugo nang masalat ko ang malambot na matigas niyang suso. Hinubad ko ang kanyang blouse at lalo akong napapalatak sa aking napagmasdan. Napasulyap ako kina Kuya David para sana sumenyas ng okey pero abala si Liza sa pagsuso sa etits ni Kuya David habang hinihimas din ni Kuya David ang mga suso ni Liza.Hinubad ko rin ang suot kong sando habang patuoy ako sa paghalik kay Elsa. Sinimulan naman ni Elsang himasin ang aking burat at di ko napigilang umunat ang paa dahil sa sarap.Mukhang sanay si Elsa.Pinatayo ko si Elsa sabay hila sa kanyang shorts na kasama na ang panty. Nasa tapat ng mukha ko ang kanyang puki- hinimas-himas ko ang kalaguan ng kanyang bulbol.

Binalak kong halikan ang kanyang hiyas pero nang malasahan ko ang tubig-alat doon at di ko na itinuloy. Siya naman ang nagtayo sa akin at hinubo ang aking shorts kasabay na rin ang briefs. Biglang umigkas ang nagngangallit ko ng burat. Dinilaan niya ang kahabaan niyon.Ewan pero tiyak ko ring maalat ang aking tarugo pero tuloy siya sa paghagod ng dila.Ang ginawa ko para naman makaganti ay piniger ko siya hanggang siya ay labasan ng hima.Inilatag ko ang aking shorts sa damo at ako ay sumalampak na nakaunat ang mga paa.Siya ang naupo at nagtutok ng aking burat sa kanyang hiyas. Sabi ko na nga ba ay may karanasan na siya.

Di siya nahirapang ipasok ang aking titi kahit may kalakihan ito. Di ko na rin naalalang isuot ang condom na bigay ni Kuya David.Ang init sa loob ng puki ni Elsa parang nilulunok lahat ng aking kahabaan.Habang siya ang nagtataas-baba sa aking kandungan ay sinususo onaman siya.Nang bigla siyang yumakap ng mahigpit sa akin ay alam kong nilabasan na siya at di ako nagkamali kaya sinabayan ko na rin ng pagpapalabas ng tamod ko.Pag-angat niya ay nasa bulbol ko lahat ng inilabas ko at inilabas niya.

Bagama’t nabawasan ang kalibugan ko ay mas siyang-siya si Elsa sa nangyari.Nang tuminign ako sa ibaba ay si Liza lang ang nakita ko at nang ilibot ko ang aking tingin ay nakita ko si Kuya David na pinapanood siguro kami. Tatawagin pala kami dahil pauwi na raw.Ang saya ng aming pamamasyal sa Hundred Islands. May maipagmamayabang na naman ako kina Edwin.

Pag-uwi namin ay ipinagpaalam ako ni Kuya David na sa kubo niya ako matutulog. Okey lang naman kina Ka Paring dahil malapit lang naman ang kubo. At komo di pa kami nakapagbabanlaw ng tubig-tabang ay naligo uli kami sa ilog nang hubu’t hubad.

Ngayon ay di na ako nahihiyang makita niya ang burat ko. Iyon ngang kantutan namin ni Elsa ay napanood niya siguro at para makasiguro ay tinanong ko siya. ‘Kuya, pinanood mo ba kami ni Elsa kanina?’, tanong ko sa kanya. ‘Di ko sinasadyang makita kayo kasi nga tatawagin ko kayo dahil aalis na tayo. Ayos ka naman pala, bata, marami ka nag alam. Bakit di mo nga pala ginamit ang condom?’tanong niya. ‘Naunahan na ko ng libog, Kuya,’sagot ko naman.Nakita rin kita kanina, mukhang ayos ka rin kasi kita kong sinususo mo si Ate Liza’. ‘Bitin nga ako kanina kasi nagkaroon bigla si Ate Liza mo ng mens kaya di ko siya makantot’, sagot niya.

At pinakita pa sa akin ang burat niya na matigas dahil bitin nga raw. Sabi ko ay jakulin na lang niya. Nang makapaligo kami ay pumasok kami sa kubo niya na gasera lang ang ilaw. May 4 na beer doon pero di San Miguel beer kundi Manila beer. Kahit walang yelo ay inutay naming inumin ang mga iyon. Ang pait ng lasa ng beer na hindi malamig. Pagkaubos ng beer ay nahiga na kami. Hinubad ko ang shorts ko dahil sanay ako na naka-briefs lang matulog. Pero nagulat ako nang hubarin lahat ni Kuya David ang suot niya bago nahiga.Dahil sa beer ay madali akong nakatulog. Naalimpungatan lang ako nang maramdaman kong hinihimas ni Kuya Joel ang burat ko na nasa loob pa ng brief.’Kuya, matulog ka na’sabi ko sa kanya. Pero lalo pa niyang ipinasok sa briefs ko ang kamay niya.’Joel, bitin ako kanina’, anas niya. ‘Jakulin mo na lang yan’, sabi ko. ‘Ikaw ang magjakol sa akin’ sabay gagap sa kamay ko ay ipinahawak ang tarugo niya.Pilit naman niyang hinubad ang briefs ko. Malaki ang burat ni Kuya Joel at siguro ay magkasinlaki ang amin.Binitiwan ko iyon at hinawakan ko ang kamay niya na nakahawak sa burat ko. Nagsisimula na akong malibugan at alam ni Kuya Joel dahil nahawakan niya nga tumitigas na rin ang etits ko.Bigla siya kumubabaw sa akin at hinalikan ako sa labi.

Tumukod ang matigas niyang burat sa tapat din ng akin kaya nasaktan ako dahil naipit nito ang aking bulbol.Inayos ko ang burat ko paitaas sa aking pusod para di ako masaktan. Pinabayaan ko na lang siyang halikan ako. Magaling siyang humalik kay lumaban na rin ako ng halikan dahil nalibugan na rin ako. Bumaba ang halik niya sa suso ko.

Sinuso niya ang magkabila kong suso kaya para akong nakokoryente.Patuloy pa siya bumaba sa pusod ko at hawak-hawak niya ang burat ko. Ako ang jinajakol niya pero siya ang kailangang magpalabas.Naramdaman kong binalot na mainit na kung ano ang aking burat at nang tingnan ko ay isnubo pala niya iyon.Ang sarap ng hagod niya sa burat ko, sapat na upang mahawakan ko ang ulo niya para senyasan kung bibilisan na niya.Nang labasan ako ay nilunok niya at wala siyang itinapon.’Kuya, bakla ka ba?’,tanong ko sa kanya.Hindi raw at ngayon lang daw niya ginawa iyon dahil bitin nga siya.

Naalala kong siya nga pala ang kailangang magpalabas, kita ko pa ring matigas ang knyang titi.’Pero di ko kayang tsumupa, Kuya’, sabi ko sa kanya. ‘Okey lang, di naman ako patsutsupa sa iyo’. sabi niya. May kinuha siyang baby oil, pinagdikit niya ang mga hita ko at nilagyan ng baby oil ang ilalim ng yagbols ko, ang etis ko naman ay malagihay na. Pinahiran din ni Kuya David ang titi niya at dumapa sa akin ipinapasok sa ilalim ng yagbols ko na parang kumakantot ng isang babae.Kahit ayoko na ay hinalikan pa rin niya ako sa labi siguro pandagdag-libog. Nang labasan siya ay tumihaya at sa ganoong ayos na kami nakatulog.

Nang sumunod na mga araw ay lalo kaming naging malapit ni Kuya David pero hindi na naulit ang nangyari hanggang ako ay umuwi sa Laguna.